Facebook Twitter
¹ბს-1438-1396(კ-08) 15 ივლისი, 2009წ

¹ბს-1438-1396(კ-08) 15 ივლისი, 2009წ.

ქ. თბილისი

ადმინისტრაციულ და სხვა კატეგორიის საქმეთა პალატა

შემადგენლობა:

მარიამ ცისკაძე (თავმჯდომარე, მომხსენებელი),

ნუგზარ სხირტლაძე, პაატა სილაგაძე (მოსამართლეები)

სხდომის მდივანი _ გულნარა ილინა

კასატორი – შპს «...» (მოსარჩელე)

მოწინააღმდეგე მხარე _ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის ბათუმის რეგიონალური ცენტრი (საგადასახადო ინსპექცია) (მოპასუხე)

დავის საგანი – ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობა

გასაჩივრებული სასამართლოს გადაწყვეტილება _ ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2008 წლის 18 სექტემბრის გადაწყვეტილება

კასატორთა მოთხოვნა _ სააპელაციო პალატის გადაწყვეტილების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილება

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი :

შპს «...» 2006 წლის აგვისტოში სარჩელი აღძრა ბათუმის საქალაქო სასამართლოში მოპასუხე ბათუმის საგადასახადო ინსპექციის მიმართ და მოითხოვა ბათუმის საგადასახადო ინსპექციის 2007 წლის 7 აგვისტოს შემოწმების აქტით დარიცხული 75737 ლარიდან 71617 ლარის დარიცხვის უკანონოდ ცნობა და მოპასუხის მიერ გამოცემული ყველა ჩანაწერის (რომელიც 2006 წლის 7 აგვისტოს შემოწმების აქტის საფუძველზეა განხორციელებული) გაუქმება. მოსარჩელემ დაზუსტებული სასარჩელო განცხადებით ასევე მოითხოვა 2006 წლის 18 აგვისტოს ბრძანებისა და 2006 წლის 24 აგვისტოს ¹3375 საგადასახადო მოთხოვნის ბათილად ცნობა და მოპასუხის ბათუმის საგადასახადო ინსპექციის დავალდებულება გამოეცა ახალი ადმინისტრაციული აქტი.

ბათუმის საქალაქო სასამართლოს 2007 წლის 7 მაისის გადაწყვეტილებით შპს «...» სარჩელი დაკმაყოფილდა; ბათილად გამოცხადდა ბათუმის საგადასახადო ინსპექციის 2007 წლის 7 აგვისტოს შემოწმების აქტი; ბათუმის საგადასახადო ინსპექციის მიერ 2006 წლის 18 აგვისტოს მიღებული ¹1563 ბრძანება, 2006 წლის 24 აგვისტოს ¹3375 საგადასახადო მოთხოვნა და 2006 წლის 10 ოქტომბრის ¹2572 ბრძანება; დაევალა ბათუმის საგადასახადო ინსპექციას აღნიშნული გარემოებათა გამოკვლევისა და შეფასების შემდეგ გამოეცა ახალი ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი.

პირველი ინსტანციის სასამართლოს გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გაასაჩივრა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის ბათუმის საგადასახადო ინსპექციამ.

ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2007 წლის 15 ოქტომბრის განჩინებით საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის ბათუმის საგადასახადო ინსპექციის სააპელაციო საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ; გაუქმდა ბათუმის საქალაქო სასამართლოს 2007 წლის 7 მაისის გადაწყვეტილება და საქმე არსებითად განსახილველად დაუბრუნდა იმავე სასამართლოს.

ბათუმის საქალაქო სასამართლოს 2008 წლის 17 მარტის გადაწყვეტილებით შპს «...» სასარჩელო განცხადება დაკმაყოფილდა; ბათილად გამოცხადდა ბათუმის საგადასახადო ინსპექციის 2006 წლის 18 აგვისტოს მიღებული ¹1563 ბრძანება, 2006 წლის 24 აგვისტოს ¹3375 საგადასახადო მოთხოვნა და 2006 წლის 10 ოქტომბრის ¹2572 ბრძანება.

აღნიშნული გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გაასაჩივრა ბათუმის რეგიონალურმა ცენტრმა (საგადასახადო ინსპექცია).

ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2008 წლის 18 სექტემბრის გადაწყვეტილებით ბათუმის რეგიონალური ცენტრის (საგადასახადო ინსპექცია) სააპელაციო საჩივარი დაკმაყოფილდა; გაუქმდა ბათუმის საქალაქო სასამართლოს 2008 წლის 17 მარტის გადაწყვეტილება; შპს «...» სარჩელი არ დაკმაყოფილდა.

სააპელაციო პალატამ დადგენილად ჩათვალა, რომ ბათუმის საგადასახადო ინსპექციის 2006 წლის 26 ივლისის ¹1218 ბრძანების საფუძველზე შპს «...» ჩატარდა საკონტროლო გასვლითი შემოწმება; 2006 წლის 7 აგვისტოს აქტით შპს «...» ბიუჯეტის სასარგებლოდ გადასახდელად დაეკისრა 75 737 ლარი; მათ შორის, კუთვნილი გადასახადი 43 731 ლარი, ჯარიმა 14 683 ლარი, საურავი 17 323 ლარი; გადასახადის სახეების მიხედვით: მოგების გადასახადში 39 059 ლარი, დღგ - 32 258 ლარი, ქონების გადასახადი – 1 142 ლარი; 2006 წლის 7 აგვისტოს აქტის საფუძველზე ბათუმის საგადასახადო ინსპექციის უფროსმა 2006 წლის 18 აგვისტოს გამოსცა ¹1563 ბრძანება, ხოლო 2006 წლის 24 აგვისტოს ¹3375 საგადასახადო მოთხოვნა. ბათუმის საგადასახადო ინსპექციის 2006 წლის 26 ოქტომბრის ¹2572 ბრძანებით შპს «...» საგადასახადო ვალდებულების შეუსრულებლობის გამო საგადასახადო დავალიანების ფარგლებში საბანკო ანგარიშიდან საინკასო დავალებით ჩამოეწერა 8 842 ლარი. ასევე დადგენილია, რომ 2004 წლის 10 აპრილის ¹146363 სპეციალურ საგადასახადო ანგარიშფაქტურაში მითითებულია 91 781 ტ. საწვავი. შპს «...» დირექტორის 2006 წლის 21 აგვისტოს ¹12 ცნობით დადგენილია, რომ 2004 წლის 10 აპრილს მის მიერ გამოწერილ იქნა ¹146363 სპეციალური ანგარიშფაქტურა, რომლითაც შპს «...» საწვავის ფატობრივი მიწოდება არ მომხდარა. იგი გამოწერილ იქნა 2004 წლის 8 იანვრიდან 5 აპრილის ჩათვლით შპს «...» მიერ შპს «...» სასაქონლო სატრანსპორტო ზედდებულით მიღებულ 91781 კგ. საწვავზე. სპეციალური ანგარიშფაქტურების თავის დროზე გამოუწერლობას მოსარჩელე ხსნის იმ დროს აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში შექმნილი პოლიტიკური მდგომარეობისა და ფინანსთა სამინისტროსაგან ანგარიშფაქტურების დაგვიანებით მიწოდებით, თუმცა ამის დამადასტურებელი რაიმე უტყუარი მტკიცებულება საქმეში არ მოიპოვება.

სააპელაციო პალატის განმარტებით მოცემულ შემთხვევაში დარღვეულია საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2002 წლის 27 ივნისის ¹193 ბრძანების «ნავთობპროდუქტების, ეთილის სპირტის და სპირტიანი სასმელების მიწოდების, აღრიცხვისა და დაბეგვრის კონტროლის ღონისძიებათა შესახებ», საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2004 წლის 17 ნოემბრის ¹748 ბრძანების «ნავთობპროდუქტების მიწოდების აღრიცხვის და დაბეგვრის კონტროლის ღონისძიებათა შესახებ», საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2005 წლის 14 თებერვლის ¹87 ბრძანების «ნავთობპროდუქტების მიწოდების აღრიცხვის და დაბეგვრის კონტროლის ღონისძიებათა შესახებ» ინსტრუციის დამტკიცების თაობაზე» მოთხოვნები და ასევე საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 68-ე და 115-ე მუხლები.

სააპელაციო პალატამ არ გაიზიარა მოსარჩელის არგუმენტი იმის თაობაზე, რომ ზემოაღნიშნული დარღვევების მიზეზი შექმნილი პოლიტიკური ვითარება იყო, რადგან სპეციალური საგადასახადო ანგარიშფაქტურების შეუვსებლობის მსგავსი პატივსადები მიზეზი, არც საგადასახადო კოდექსით და არც რაიმე სხვა ნორმატიული აქტით გათვალისწინებული არ არის.

ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილებაზე საკასაციო საჩივარი შეიტანა შპს «...» და მოითხოვა გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილება, კერძოდ, ბათუმის საგადასახადო ინსპექციის 2006 წლის 18 აგვისტოს ¹1563 ბრძანების, 2006 წლის 24 აგვისტოს ¹3375 საგადასახადო მოთხოვნისა და 2006 წლის 10 ოქტომბრის ¹2572 ბრძანების ბათილად ცნობა.

კასატორი განმარტავს, რომ სააპელაციო სასამართლომ არასწორად განმარტა დავის საგანი და საფუძველი. სააპელაციო პალატამ ისე გააუქმა პირველი ინსტანციის გადაწყვეტილება, რომ არ იმსჯელა სარჩელის საფუძვლიანობაზე; ასევე არ გაუქარწყლებია სამართლებრივად ის გარემოებები, რაც პირველი ინსტანციის სასამართლომ მიიჩნია დამტკიცებულად.

კასატორი მიიჩნევს, რომ სააპელაციო პალატამ არასწორად განმარტა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 89-ე და 115-ე მუხლები, გამოიყენა კანონი, რომელიც არ უნდა გამოეყენებინა, კერძოდ საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 68-ე მუხლი და არ გამოიყენა კანონი, რომელიც უნდა გამოეყენებინა, კერძოდ საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 82-ე მუხლი.

კასატორის მითითებით, აღნიშნული საქმე განსხვავდება ამ კატეგორიის საქმეებზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან. Mმოცემულ პროცესში სასამართლოს უნდა ჩაება შპს «...».

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი :

საკასაციო სასამართლო საქმის მასალების შესწავლის, საკასაციო საჩივრის დასაბუთებულობისა და გასაჩივრებული გადაწყვეტილების კანონიერების შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, რომ შპს «...» საკასაციო საჩივარი უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ; გაუქმდეს ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2008 წლის 18 სექტემბრის გადაწყვეტილება;

სადავო საკითხის გადაუწყვეტლად ბათილად იქნეს ცნობილი ბათუმის საგადასახადო ინსპექციის 2006 წლის 18 აგვისტოს ¹1563 ბრძანება, 2006 წლის 24 აგვისტოს ¹3375 საგადასახადო მოთხოვნა და 2006 წლის 10 ოქტომბრის ¹2572 ბრძანება და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის ბათუმის რეგიონალურ ცენტრს (საგადასახადო ინსპექცია) დაევალოს ახალი ინდივიდუალური ადმინიტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემა შპს «...» მიმართ შემდეგ გარემოებათა გამო:

როგორც საქმის მასალებით ირკვევა, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის ბათუმის რეგიონალური ცენტრის (საგადასახადო ინსპექცია) მიერ 2006 წლის 7 აგვისტოს შედგენილ საგადასახადო შემოწმების აქტში აღნიშნულია, რომ შპს «...» 2004 წლის 1 იანვრიდან 2004 წლის მაისამდე განვლილ პერიოდში მომწოდებლისაგან შპს «...» (ს/ნ ¹...) მიღებული აქვს 136 474 ლიტრი ბენზინი 120 666 ლარის ღირებულებით სპეციალური საგადასახადო ანგარიშფაქტურების გარეშე (ტ.1.ს.ფ. 11). აღნიშნული შემოწმების საფუძველზე გამოიცა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის ქ. ბათუმის საგადასახადო ინსპექციის 2006 წლის 18 აგვისტოს ¹1563 ბრძანება და მოსარჩელეს წარედგინა ქ. ბათუმის საგადასახადო ინსპექციის მიერ 2006 წლის 24 აგვისტოს ¹3375 მოთხოვნა, რომლითაც მას გადასახდელად დაეკისრა სულ 75737 ლარი; შპს «...» სადავოდ გახადა ამ თანხიდან მისთვის 71617 ლარის დარიცხვა, ხოლო 4420 ლარის დარიცხვა კი სადავოდ არ გაუხდია. საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის ბათუმის საგადასახადო ინსპექციის 2006 წლის 26 ოქტომბრის ¹2572 ბრძანებით დადგენილ იქნა, რომ საგადასახადო დავალიანების ფარგლებში შპს «...» საბანკო ანგარიშიდან, საინკასო დავალებით, ჩამოეწეროს ქონების გადასახადი_1172 ლარი, სოციალური გადასახადი 743 ლარი, საშემოსავლო გადასახადი 163 ლარი, მოგების გადასახადი 41641 ლარი, დღგ 41 658, საგზაო 337 ლარი და სხვა გადასახადი 3128 ლარი და ჩაირიცხოს ისინი შესაბამის ბიუჯეტში (ტ.I,სფ.132).

საკასაციო პალატა ყურადღებას ამახვილებს ტ1, სფ. 115-ზე მიმწოდებელი შპს «...» დირექტორის მიერ 2006 წლის 21 აგვისტოს წერილზე შპს «...» დირექტორის მიმართ; ამ წერილში აღნიშნულია, რომ 2004 წლის 10 აპრილს შპს «...» მიერ გამოწერილი სპეციალური საგადასახადო ანგარიშფაქტურა ¹146363-ით შპს «...» საწვავის ფაქტობრივი მიწოდება არ მომხდარა. სპეციალური საგადასახადო ანგარიშფატურა ¹146363 გამოწერილი იქნა 2004 წლის 8 იანვრიდან 5 აპრილის ჩათვლით შპს «...» მიერ შპს «...» სასაქონლო სატრანსპორტო ზედდებულებით მიღებულ 91781 კგ საწვავზე. სპეციალური ანგარიშფაქტურების თავისდროული გამოუწერლობა გამოწვეული იყო იმ დროისათვის აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში შექმნილი პოლიტიკური სიტუაციიდან გამომდინარე; წერილში ასევე მითითებულია, რომ შპს «...» მიერ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს და სხვა ზემდგომი ორგანოების წინაშე საკითხის მრავლჯერ დასმის მიუხედავად ნავთობპროდუქტების სპეციალური საგადასახადო ანგარიშფაქტურები მიეწოდებოდათ დაგვიანებით და თანაც შეზღუდული რაოდენობით, რის გამოც სპეციალური ანგარიშფატურების გამოწერა ხდებოდა დაგვიანებით სასაქონლო სატრანსპორტო ზედდებულებებით გაცემულ ნავთობპროდუქტებზე; და ბოლოს ისიცაა მითითებული, რომ სწორედ აღნიშნულ ფაქტს ჰქონდა ადგილი შპს «...» მიმართ ზემოაღნიშნულ შემთხვევაშიც. ტ.1.სფ.53-ზე წარმოდგენილია სპეციალური საგადასახადო ანგარიშფაქტურა ¹146363, რომელშიც აღნიშნულია, რომ 2004 წლის 10 აპრილს შპს «...» მიერ შპს «...» გაიცა 91,781 ტ. ბენზინი, საქონლის ღირებულებამ დღგ-ს და აქციზის ჩათვლით შეადგინა სულ 105305.54 ლარი.

საკასაციო სასამართლო ასევე მიუთითებს საქმის მასალებში ასახულ იმ ფაქტობრივ გარემოებებზე, რომ 2004 წლის 8 იანვრიდან 5 აპრილის ჩათვლით მართალია სპეციალური ანგარიშფატურებით არ მომხადარა საქონლის მიწოდება მოსარჩელისათვის, მაგრამ 91781 კვ. საწვავი შპს «...» მიიღო სასაქონლო ზედნადებებით.

საკასაციო პალატა განმარტავს, რომ იმ დროს მოქმედი საგადასახადო კოდექსის 115-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია საგადასახადო ანგარიშფაქტურა გამოწეროს საქონლის (სამუშაოს, მომსახურების) მიწოდებისთანავე და მისცეს მყიდველს მიწოდებიდან არა უგვიანეს მეორე დღისა. თუ საქონლის (ელექტროენერგიის ან თბოენერგიის, გაზის ან წყლის) მიწოდება ან მომსახურების გაწევა ხდება რეგულარულად ან უწყვეტად, აღნიშნული საქონლის მიწოდება ან მომსახურების გაწევა შესრულებულად ითვლება არა უგვიანეს საანგარიშო თვის ბოლო დღისა. ამასთან, საქონლის მიწოდებისას, ყველა შემთხვევაში, გამოწერილი უნდა იქნეს მკაცრი აღრიცხვის სასაქონლო ზედნადები საგადასახადო კოდექსის 68-ე მუხლის მიხედვით. ხოლო ამავე კოდექსის 68-ე მუხლით განსაზღვრულია შემოსავლებისა და ხარჯების აღრიცხვის პრინციპები; ამ ნორმის პირველი ნაწილის თანახმად _ გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სწორად და დროულად აღრიცხოს შემოსავლები და ხარჯები დოკუმენტალურად დადასტურებულ მონაცემთა საფუძველზე ამ თავით გათვალისწინებული მეთოდების გამოყენებით და მიაკუთვნოს იმ საანგარიშო პერიოდს, რომელშიც ისინი მიღებულ ან გაწეულ იქნა იმგვარად, რომ ცხადად აისახოს დასაბეგრი შემოსავალი (მოგება). გადასახადის გადამხდელის მიერ შემოსავლებისა და ხარჯების აღსარიცხად გამოიყენება საკასო ან დარიცხვის მეთოდი. საკასაციო პალატას მიაჩნია, რომ მოპასუხემ მოსარჩელის მიმართ პასუხისმგებლობის ღონისძიების გამოყენებისას სრულყოფილად არ გამოიკვლია საქმის ფაქტობრივი გარემოებები. მოპასუხეს არ გამოუკვლევია, თუ როგორ მოხდა 91 757 კგ საწვავის ერთ დღეში 2004 წლის 10 აპრილს ერთი ანგარიშფაქტურით ერთჯერადად მიწოდება; ბათუმის საგადასახადო ინსპექციას ასევე არ გამოუკვლევია შპს «...» 2004 წლის 8 აპრილიდან 5 აპრილის ჩათვლით 91781 კგ. საწვავის მიწოდების თაობაზე სასაქონლო ზედნადებების ნამდვილობა, რომლითაც შეიძლება დადასტურებული იქნეს სადავო პერიოდში შპს «...» მიწოდებული ნავთობის ოდენობა და მის მიერ გაწეული ხარჯი.

საკასაციო სასამართლო მიუთითებს საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 53-ე მუხლის მე-5 ნაწილზე, რომლის თანახმად, ადმინისტრაციული ორგანო უფლებამოსილი არ არის, თავისი გადაწყვეტილება დააფუძნოს იმ გარემოებებზე, ფაქტებზე, მტკიცებულებებზე ან არგუმენტებზე, რომლებიც არ იქნა გამოკვლეული და შესწავლილი ადმინისტრაციული წარმოების დროს. ხსენებული კოდექსის 96-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ადმინისტრაციული ორგანო ვალდებულია, ადმინისტრაციული წარმოებისას გამოიკვლიოს საქმისათვის მნიშვნელობის მქონე ყველა გარემოება და გადაწყვეტილება მიიღოს ამ გარემოებათა შეფასებისა და ურთიერთშეჯერების საფუძველზე. ხოლო იმავე მუხლის მეორე ნაწილში პირდაპირააა მითითებული, რომ დაუშვებელია, ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემას საფუძვლად დაედოს ისეთი გარემოება ან ფაქტი, რომელიც კანონით დადგენილი წესით არ არის გამოკვლეული ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ მოპასუხე ადმინისტრაციულმა ორგანომ გასაჩივრებული ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტების გამოცემისას დაარღვია საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 53-ე მუხლის მე-5 ნაწილისა და 96-ე მუხლის პირველი და მეორე ნაწილების მოთხოვნები.

საკასაციო სასამართლო განმარტავს, იმისათვის, რომ შესრულდეს კანონის მოთხოვნა და ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილება იყოს კანონშესაბამისი, ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემის მეტად მნიშვნელოვანი და სავალდებულო წინაპირობაა საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე ყველა გარემოების გამოკვლევა, გაანალიზება, შესწავლა და გადაწყვეტილების მიღება ამ გარემოებათა კომპლექსური შეფასების შედეგად, იმისათვის, რომ თავიდან იქნეს აცილებული ადმინისტრაციული ორგანოს მხრიდან რაიმე შეცდომა და ამის საფუძველზე დაუსაბუთებელი დასკვნის გაკეთება.

საკასაციო სასამართლო ასევე მიუთითებს საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-601 მუხლის პირველ ნაწილზე, რომლის მიხედვით, ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი ბათილია, თუ იგი ეწინააღმდეგება კანონს ან არსებითად დარღვეულია მისი მომზადების ან გამოცემის კანონმდებლობით დადგენილი სხვა მოთხოვნები.

ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საკასაციო პალატა თვლის, რომ სადავო ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტები გამოცემულია საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის გარემოებების გამოკვლევისა და შეფასების გარეშე, რის გამოც მოცემულ საქმეზე გამოყენებული უნდა იქნეს საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 32-ე მუხლის მე-4 ნაწილი და სადავო საკითხის გადაუწყვეტლად ბათილად უნდა იქნეს ცნობილი ინდივიადუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტები და ქ. ბათუმის რეგიონალური ცენტრს (საგადასახადო ინსპექციას) დაევალოს გამოიკვლიოს და შეფასება მისცეს ზემოაღნიშნულ გარემოებებს და ამის შემდეგ გამოსცეს ახალი აქტი შპს «...» მიმართ.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 32-ე მუხლის მე-4 ნაწილით და

გ ა დ ა წ ყ ვ ი ტ ა:

1. შპს «...» საკასაციო საჩივარი ნაწილობრივ დაკმაყოფილდეს;

2. გაუქმდეს ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2008 წლის 18 სექტემბრის გადაწყვეტილება;

3. სადავო საკითხის გადაუწყვეტლად ბათილად იქნეს ცნობილი ბათუმის საგადასახადო ინსპექციის 2006 წლის 18 აგვისტოს ¹1563 ბრძანება, 2006 წლის 24 აგვისტოს ¹3375 საგადასახადო მოთხოვნა და 2006 წლის 10 ოქტომბრის ¹2572 ბრძანება და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის ბათუმის რეგიონალური ცენტრს (საგადასახადო ინსპექცია) დაევალოს ახალი ინდივიდუალური ადმინიტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემა;

5. საკასაციო პალატის გადაწყვეტილება საბოლოოა და არ საჩივრდება.