¹ბს-736-708(კ-08) 14 იანვარი, 2009წ.

ქ. თბილისი

ადმინისტრაციულ და სხვა კატეგორიის საქმეთა პალატა

შემადგენლობა:

მარიამ ცისკაძე (თავმჯდომარე, მომხსენებელი)

ნუგზარ სხირტლაძე, ლევან მურუსიძე (მოსამართლეები)

სხდომის მდივანი _ გულნარა ილინა

კასატორი – შპს ,,ნ.ნ. კ.” (მოსარჩელე)

მოწინააღმდეგე მხარე _ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახური და თბილისის რეგიონალური ცენტრი (საგადასახადო ინსპექცია) (მოპასუხეები)

მოსარჩელე _ შპს ,,დ.”

მესამე პირი _ შპს ,,პ.”

დავის საგანი – ქმედების განხორციელება

გასაჩივრებული სასამართლოს გადაწყვეტილება _ თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2008 წლის 11 მარტის გადაწყვეტილება

კასატორის მოთხოვნა _ გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილება

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი :

შპს “დ.” და შპს “ნ.ნ. კ.“ 2002 წლის 5 დეკემბერს სასარჩელო განცხადებით მიმართეს სასამართლოს, მოპასუხეების _ თბილისის ისანი-სამგორის საოლქო საგადასახადო ინსპექციისა და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის მიმართ და მოითხოვეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის 2000 წლის 9 ოქტომბრის ¹176 და 2000 წლის 8 ნოემბრის ¹181 ბრძანებების, ისანი-სამგორის რაიონის საგადასახადო ინსპექციის ადმინისტრაციული აქტის _ 2002 წლის 29 ნოემბრის ¹01/2682 მიწერილობის გაუქმება, მოპასუხისათვის დავალება, განახორციელოს კანონის შესაბამისად ჩატარებულ ოპერაციაზე სერია ბ¹860438 და სერია ბ¹860435 ანგარიშ-ფაქტურებით განსაზღვრული დღგ-ისა და აქციზის ჩათვლები შპს „დ.“ და შპს „ნ.ნ. კ-ს’’ პირად ბარათებზე.

მოსარჩელეები განმარტავენ, რომ შპს “ნ.ნ. კ-ი” წარმოადგენს შპს “მ.მ.-ის’’ უფლებამონაცვლეს, რაც დგინდება ქ. თბილისის დიდუბე-ჩუღურეთის რაიონული სასამართლოს ¹03/4-865 დადგენილებით;

შპს “მ.მ.-ის’’ მიერ ნასყიდობის ხელშეკრულებით შპს “კ-ან’’ 2000 წლის 17 მაისს შეძენილი იქნა 34000 კგ. თამბაქოს პროდუქცია, რაზედაც იმავე წლის 25 მაისს შედგა მიღება-ჩაბარების აქტი. აღნიშნულ ოპერაციაზე შპს “კ-ს’’ მიერ 2000 წლის 25 მაისს გამოწერილი იქნა საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა სერია ბ ¹860438, გასავლის ზედდებული, გადახდის დასაზუსტებლად სალაროს შემოსავლის ორდერი ¹12. შეძენილ საქონელზე შპს “მ.მ.-ის’’ მიერ გადახდილი იქნა სრული თანხა, მათ შორის, დღგ და აქციზი;

შპს “დ-ს’’ მიერ შპს “კ-ან’’ 2000 წლის 10 ივლისს ნასყიდობის ხელშეკრულებით შეძენილ იქნა ხილის კონცენტრატების დამამზადებელი დანადგარი, რაზედაც შედგა 2000 წლის 15 ივლისის მიღება-ჩაბარების აქტი. აღნიშნულ ოპერაციაზე შპს “კ-ს’’ მიერ 2000 წლის 15 ივლისს გამოწერილი იქნა საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა სერია ბ ¹860435, გასავლის ზედდებული, გადახდის დასაზუსტებლად გამოიწერა ქვითარი, სალაროს შემოსავლების ორდერის ყუა ¹11/07, ¹12/07.

ზემოხსენებული ოპერაციების მართლზომიერების შესამოწმებლად ჩატარდა მოკვლევა, რაზედაც 2002 წლის 12 ნოემბერს საგამოძიებო დეპარტამენტის კახეთის სამხარეო საგამოძიებო სამსახურის მიერ გამოტანილი იქნა დადგენილება სისხლის სამართლის საქმის აღძვრაზე უარის თქმის შესახებ შპს “მ.მ.-ისა’’ და შპს “დ-ს’’ ხელმძღვანელ პირთა მიმართ მართლსაწინააღმდეგო ქმედების არარსებობის გამო. საქართველოს მთავარი სამხედრო პროკურატურის მიერ ჩატარებული მოკვლევით და 2002 წლის 19 ოქტომბრის ექსპერტთა დასკვნით დადგენილი იქნა შპს “დ-სა’’ და შპს “მ.მ.-ის’’ მიერ საქონლის მიღებისა და გადახდის ფაქტი, რის შესახებაც ეცნობა ისანი-სამგორის საოლქო საგადასახადო ინსპექციას.

მოსარჩელეთა მითითებით, შეძენილ საქონელზე გადახდილი დღგ და აქციზი საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მიხედვით ექვემდებარება ჩათვლას. იმის გამო, რომ ოპერაციების მართლზომიერების დადგენის მიზნით გამოძიება ტარდებოდა, აღნიშნული უფლების გამოყენება ვერ განახორციელეს. ჩათვლის განხორციელების მიზნით 2000 წლის 28 ნოემბერს წერილით მიმართეს ისანი-სამგორის საგადასახადო ინსპექციას, რაზედაც 2002 წლის 29 ნოემბრის ¹04/2682 წერილით უსაფუძვლოდ ეთქვათ უარი ჩათვლის განხორციელებაზე. საგადასახადო ინსპექციის პასუხი ეფუძნებოდა საგადასახადო დეპარტამენტის 2000 წლის 8 ნოემბრის ¹181 და 2000 წლის 9 ოქტომბრის ბრძანებებს, რომლებიც მიიღეს ისანი-სამგორის საგადასახადო ინსპექციის 2002 წლის 29 ნოემბრის პასუხთან ერთად. საგადასახადო ინსპექციის წერილის თანახმად, საგადასახადო დეპარტამენტის 2000 წლის 9 ოქტომბრის ¹176 ბრძანების მე-9 პუნქტისა და 2000 წლის 8 ნოემბრის ¹181 ბრძანების გათვალისწინებით, ჩათვლის მისაღებად გადამხდელი ვალდებულია, წარადგინოს საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის მე-3 პირი დღგ-ის ყოველთვიურ დეკლარაციასთან ერთად. შესაბამისად, ანგარიშ-ფაქტურის მე-3 პირის წარუდგენლობის შემთხვევაში გადამხდელს უარი უნდა ეთქვას ჩათვლის განხორციელებაზე.

აღნიშნული ადმინისტრაციული აქტი მოსარჩელეებს მიაჩნიათ უკანონოდ, ვინაიდან 2000 წლის 1 სექტემბრამდე მოქმედი კანონმდებლობით დადგენილი იყო სხვა ფორმის ანგარიშ-ფაქტურები და მათი ჩათვლის ამჟამად მოქმედი კანონმდებლობისაგან განსხვავებული წესი, რის გამოც ისინი ვერ შეძლებენ, წარადგინონ საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების სხვადასხვა პირი იმ უბრალო მიზეზით, რომ ანგარიშ-ფაქტურების იმ ოდენობით ეგზემპლარები არ ჰქონდა.

ქ. თბილისის კრწანისი-მთაწმინდის რაიონული სასამართლოს 2002 წლის 24 დეკემბრის გადაწყვეტილებით შპს ,,დ-სა” და შპს ,,ნნ კ-ის” სარჩელი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ; ბათილად იქნა ცნობილი ისანი-სამგორის საოლქო საგადასახადო ინსპექციის 2002 წლის 29 ნოემბრის ¹04/2682 მიწერილობა; დაევალა ისანი-სამგორის საოლქო საგადასახადო ინსპექციას განეხორციელებინა ჩათვლა: ა) შპს ,,დ-ს” აღრიცხვის ბარათზე დღგ-ს ანგარიშზე 2000 წლის 15 ივლისის სერია ბ¹860435 საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის მიხედვით. ბ) შპს ,,ნნ კ-ის” აღრიცხვის ბარათზე დღგ-სა და აქციზების ანგარიშზე 2000 წლის 25 მაისის სერია ბ¹860438 საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის მიხედვით. უარი ეთქვათ შპს ,,დ-ს” და შპს ,,ნნ კ-ის” საგადასახადო დეპარტამენტის 2000 წლის 9 ოქტომბრის ¹176 და 8 ნოემბრის ¹181 ბრძანებების გაუქმებაზე.

რაიონული სასამართლოს გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გაასაჩივრა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტმა.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2006 წლის 28 აპრილის განჩინებით თბილისის ისანი-სამგორის საოლქო საგადასახადო ინსპექცია შეიცვალა მისი უფლებამონაცვლე თბილისის საგადასახადო ინსპექციით; ამავე სასამართლოს 2007 წლის 9 ოქტომბრის განჩინებით საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტი შეიცვალა მისი უფლებამონაცვლე საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურით; საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის ქ. თბილისის საგადასახადო ინსპექცია შეიცვალა მისი უფლებამონაცვლე საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის ქ. თბილისის საგადასახადო ინსპექციით; ამავე სასამართლოს 2008 წლის 29 იანვრის განჩინებით დაკმაყოფილდა შპს “პ-ს’’ განცხადება და იგი საქმეში მესამე პირად იქნა ჩაბმული.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2008 წლის 11 მარტის გადაწყვეტილებით საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის სააპელაციო საჩივარი დაკმაყოფილდა; ქ. თბილისის კრწანისი-მთაწმინდის რაიონული სასამართლოს 2002 წლის 24 დეკემბრის გადაწყვეტილების იმ ნაწილის შეცვლით, რომლითაც სარჩელი დაკმაყოფილდა (გადაწყვეტილების სარეზოლუციო ნაწილის მე-2 და მე-3 პუნქტები) სააპელაციო პალატის მიერ მიღებული იქნა ახალი გადაწყვეტილება, რომლითაც შპს ,,დ-ს’’ და შპს ,,ნ.ნ. კ-ს’’ სარჩელი არ დაკმაყოფილდა.

სააპელაციო პალატამ მიუთითა, რომ 2005 წლის 1 იანვრამდე მოქმედი საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 6.2 მუხლის თანახმად, დღგ და აქციზი განეკუთვნება საერთო-სახელმწიფოებრივ გადასახადებს. 90-ე მუხლის თანახმად დღგ, როგორც არაპირდაპირი გადასახადი, არის საქართველოს ტერიტორიაზე საქონლის, სამუშაოს, მომსახურების წარმოების და მიმოქცევის პროცესში შექმნილი ღირებულების, აგრეთვე საქართველოს ტერიტორიაზე შემოტანილი ყველა დასაბეგრი საქონლის ღირებულების ნაწილის, ბიუჯეტში სავალდებულო შენატანი; 122-ე მუხლის თანახმად, აქციზი არის არაპირდაპირი გადასახადი, რომელიც გადაიხდება აქციზური საქონლის მიწოდებისას ფასთან ერთად; 166-ე მუხლის თანახმად, დღგ-ის გადამხდელი ვალდებულია, რეგისტრაციის ადგილის მიხედვით საგადასახადო ორგანოში წარადგინოს დღგ-ს დეკლარაცია, ყოველ საანგარიშო პერიოდზე დეკლარაციის წარსადგენად დადგენილ ვადაში გადაიხადოს დღგ; 123-ე მუხლის თანახმად, აქციზის გადამხდელად ითვლება პირი, რომელიც აწარმოებს აქციზურ საქონელს ან ეწევა იმპორტს საქართველოში, თუ ამ კარით სხვა რამ არ არის დადგენილი;

სააპელაციო პალატა აღნიშნავს, რომ, მართალია, საგადასახადო კოდექსის 217-ე მუხლის თანახმად, საგადასახადო კონტროლს ფიზიკურ და იურიდიულ პირთა მიერ გადასახადის გამოანგარიშების სისწორესა და დროულ გადახდაზე, ისევე, როგორც გადასახადების ადმინისტრირებისა და მოკრების ყველა ასპექტზე, ახორციელებენ საგადასახადო ორგანოები, მაგრამ ამავე კოდექსის 114.1-ე მუხლის თანახმად, ამ მუხლის დებულებათა გათვალისწინებით ჩასათვლელი დღგ-ს თანხა არის გადასახადის თანხა, რომელიც დასაბეგრი ოპერაციის დროის მიხედვით გადახდილია წარდგენილი ანგარიშ-ფაქტურების შესაბამისად ან საბაჟო დეკლარაციის მიხედვით. დღგ-ს ჩათვლას დაექვემდებარება საქართველოს ბიუჯეტში გადახდილი დღგ-ს თანხა;

სააპელაციო პალატამ მიუთითა, რომ საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს 2005 წლის 10 მარტის გადაწყვეტილებით ჩაითვალა, რომ 1997 წლის საგადასახადო კოდექსით გათვალისწინებული დღგ-ს თანხის ჩათვლა წარმოადგენს შესაბამისი პირის უფლებას, გარკვეული პირობების დადგომის შემდეგ მიიღოს სახელმწიფოს მხრიდან დღგ-ით გათვალისწინებული თანხის გადახდილად აღიარება.

საქმის მასალებით დადასტურებულია, რომ შპს “კ-ს’’ 2000 წლის 15 ივლისის სერია “ბ” ¹860435 საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის თანახმად, დღგ 600000 ლარის ოდენობით, ხოლო 2000 წლის 25 მაისის სერია ბ ¹860438 საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის თანახმად, დღგ 153680 ლარის და აქციზი 680000 ლარის ოდენობით, სახელმწიფო ბიუჯეტში არ გადაუხდია, სახელმწიფო ბიუჯეტთან ანგარიშსწორება საერთოდ არ უწარმოებია და საქმეში არსებული მასალების თანახმად, მასზე ირიცხება ბიუჯეტის ვადაგადაცილებული დავალიანება, მათ შორის, დამატებული ღირებულების გადასახადი, ძირითადი _ 879273.60, საურავი _ 2685618.95 ლარის ოდენობით, აღნიშნულის საწინააღმდეგო მტკიცებულება კი წარმოდგენილი არ არის. ამდენად, შპს “კ-მ’’ ეკონომიკური საქმიანობა განახორციელა საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნათა უგულებელყოფით, სახელმწიფოს ბიუჯეტში არ გადაიხადა რა გადასახდელი თანხა.

სააპელაციო პალატამ მიიჩნია, რომ, ვინაიდან განსახილველ შემთხვევაში შპს “კ-ს’’ მიერ მითითებული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების მიხედვით გადასახადი სახელმწიფო ბიუჯეტში გადახდილი არ ყოფილა, მხოლოდ საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურები, ხელშეკრულებები, მიღება-ჩაბარების, ურთიერთშედარების აქტები, გასავლის ზედდებულები და გადახდის ქვითრები ვერ გახდება სარჩელის დაკმაყოფილების საფუძველი, ვინაიდან შპს “კ-ს’’ მიერ გადახდილი არ არის და საქმეში წარმოდგენილი არ არის მითითებული თანხების საქართველოს სახელმწიფო ბიუჯეტში გადახდის დამადასტურებელი ქვითრები.

სააპელაციო პალატამ მიიჩნია, რომ გასაჩივრებულ გადაწყვეტილებაში მითითებული საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 129-ე მუხლის პირველი ნაწილი, განსახილველ შემთხვევაში არ შეიძლებოდა გამხდარიყო აქციზის ნაწილში სარჩელის დაკმაყოფილების საფუძვლად, ვინაიდან მოსარჩელეთა მიერ საქმეში წარმოდგენილი აქტის თანახმად, შპს “კ-გან’’ შესყიდული ჰომოგენიზებული თამბაქო დამზადებულია საქართველოში, შეძენილი თამბაქოს დატენიანება კი ამ ნორმით დადგენილი შეღავათებისათვის გათვალისწინებულ გარემოებას არ წარმოადგენს.

სასამართლომ ასევე დადგენილად ჩათვალა, რომ შპს “კ-ს’’, როგორც გამყიდველს, საქმეზე წარმოდგენილ საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურებში მითითებულ დასაბეგრ ოპერაციებზე კანონით დადგენილი წესით დეკლარირება არ მოუხდენია და შესაბამისი თანხები სახელმწიფო ბიუჯეტში არ გადაუხდია. ამიტომ სააპელაციო სასამართლომ ჩათვალა, რომ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის ისანი_სამგორის საოლქო ინსპექციის 2002 წლის 29 ნოემბრის ¹04/2682 წერილით მოსარჩელეებს სწორად ეთქვათ უარი გადამხდელთა პირად ბარათზე ჩათვლების გატარებაზე და აღნიშნული წერილის, როგორც ადმინისტრაციული აქტის, ბათილად ცნობის საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-60 მუხლით გათვალისწინებული საფუძველი არ არსებობს.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2008 წლის 11 მარტის გადაწყვეტილებაზე საკასაციო საჩივარი შეიტანა შპს ,,ნ.ნ. კ-იმ» და მოითხოვა გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილება. კასატორს მიაჩნია, რომ მოცემულ შემთხვევაში სახეზეა გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმებისათვის საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 393-ე მუხლის მე-2 ნაწილის “გ” ქვეპუნქტით, იმავე მუხლის მე-3 ნაწილითა და 394-ე მუხლის “ე¹” ქვეპუნქტით გათვალისწინებული საფუძვლები, კერძოდ, გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გამომტანმა სასამართლომ არასწორად განმარტა კანონი, რამაც უკანონო და დაუსაბუთებელი გადაწყვეტილების გამოტანა განაპირობა და მისი სამართლებრივი საფუძვლიანობის შემოწმება შეუძლებელია. კასატორის მოსაზრებით, გასაჩივრებული გადაწყვეტილება გამოტანილია საპროცესო სამართლის ნორმების უხეში დარღვევით, სასამართლომ მოცემული საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე ფაქტობრივ გარემოებებსა და მტკიცებულებებს მცდარი სამართლებრივი შეფასება მისცა. შესაბამისად, გასაჩივრებული გადაწყვეტილება გამოტანილია საქმეში არსებული მტკიცებულებების ყოველმხრივი, სრულყოფილი და ობიექტური გამოკვლევა-შეფასების გარეშე, რითაც დარღვეულ იქნა საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 105-ე მუხლის მე-2 ნაწილის მოთხოვნა.

კასატორს მიაჩნია, რომ მოცემულ შემთხვევაში სასამართლომ არასწორად განმარტა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის ის ნორმები, რომლებიც სადავო პერიოდში მოქმედებდა და აწესრიგებდა დღგ-ს ჩათვლასთან დაკავშირებულ სამართალურთიერთობებს, კერძოდ, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 114-ე მუხლის იმ რედაქციის თანახმად, რომელიც მოქმედებდა შპს “ნ.ნ. კ-ის’’ მიერ დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელების პერიოდში, ჩათვლას ექვემდებარებოდა არა მხოლოდ ბიუჯეტში გადახდილი, არამედ გადასახდელი თანხა. ამდენად, კასატორს მიაჩნია, რომ შპს “ნ.ნ. კ-ი” სრულად აკმაყოფილებდა ზემოხსენებული ნორმით დადგენილ მოთხოვნებს და მის მიერ გადახდილი თანხა ექვემდებარებოდა ჩათვლას.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლო საქმის მასალების შესწავლის, საკასაციო საჩივრის დასაბუთებულობისა და გასაჩივრებული გადაწყვეტილების კანონიერების შემოწმების, მხარეთა ახსნა-განმარტებების მოსმენის შედეგად თვლის, რომ შპს ,,ნნ კ-ს» საკასაციო საჩივარი ნაწილობრივ უნდა დაკმაყოფილდეს; მოცემულ საქმეზე გაუქმდეს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2008 წლის 11 მარტის გადაწყვეტილება იმ ნაწილში, რომლითაც არ დაკმაყოფილდა შპს «ნნ კ-ს» სარჩელი და საქმე ამ ნაწილში ხელახალი განხილვისათვის დაუბრუნდეს იმავე პალატას შემდეგ გარემოებათა გამო:

როგორც საქმის მასალებით ირკვევა, შპს ‘მმ-ის» (შპს ,,მმ-ის» უფლებამონაცვლეა შპს ,,ნნ კ-ი») მიერ ნასყიდობის ხელშეკრულებით შპს «კ-გან» 2000 წლის 17 მაისს შეძენილი იქნა 34000 კგ. ჰომოგენიზირებული თამბაქოს პროდუქცია; აღნიშნულ ოპერაციაზე შპს «კ-ს» მიერ 2000 წლის 25 მაისს გამოწერილ იქნა საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა სერია ბ¹860438, გასავლის ზედდებული, გადახდის დასაზუსტებლად სალაროს შემოსავლის ორდერი ¹12. შეძენილ საქონელზე შპს ‘მმ-ის» მიერ გადახდას დაექვემდებარა აქციზი 680,000 ლარის და დღგ-ს _153,680 ლარის ოდენობით (სფ. 30-32).

საკასაციო პალატა ყურადღებას ამახვილებს იმ გარემოებაზე, რომ სადავო სამართლებრივი ურთიერთობის მოსაწესრიგებლად გამოყენებული უნდა იქნეს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 2000 წლის 25 მაისისათვის მოქმედი რედაქციით გათვალისწინებული ნორმები. საკასაციო სასამართლო მიუთითებს 2005 წლის 1 იანვრამდე მოქმედი საგადასახადო კოდექსის 28-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, რომლის თანახმად საგადასახადო ვალდებულება ეკისრება გადასახადის გადამხდელს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ იმ გარემოებათა წარმოქმნის მომენტიდან, რომლებიც ითვალისწინებს გადასახდელის გადახდას.

საკასაციო სასამართლოს დასაბუთებულად მიაჩნია კასატორის მოსაზრება იმის თაობაზე, რომ სააპელაციო სასამართლომ დღგ-ს ჩათვლასთან დაკავშირებით არასწორად განმარტა 2000 წლის მაისისათვის მოქმედი საგადასახადო კოდექსის 114-ე მუხლი. Aამ ნორმის პირველი ნაწილის თანახმად ამ მუხლის დებულებათა გათვალისწინებით, ჩასათვლელი დღგ-ს თანხა არის გადასახადის თანხა, რომელიც დასაბეგრი ოპერაციის დროის მიხედვით გადახდილ უნდა იქნეს ან გადახდილია წარდგენილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების შესაბამისად ან გადახდილია საბაჟო დეკლარაციის მიხედვით დასაბეგრ იმპორტზე ან დასაბეგრ ოპერაციებზე, თუ საქონელი, სამუშაო ან მომსახურება გამოიყენება ან გამოყენებული იქნება გადასახადის გადამხდელის ეკონომიკური საქმიანობისათვის იმ შემთხვევაშიც კი, თუ ისინი არ შეიტანება პროდუქციის თვითღირებულებაში. დღგ-ის ჩათვლას დაექვემდებარება საქართველოს ბიუჯეტში გადასახდელი ან გადახდილი დღგ-ის თანხა. ამ ნორმის შინაარსი მიუთითებს იმაზე, რომ დღგ-ის ჩათვლას შეიძლება დაექვემდებაროს ის თანხა, რომელიც მართალია არ არის ბიუჯეტში გადახდილი საქონლის მიმწოდებლის მიერ, მაგრამ აღნიშნული გადახდილია მყიდველის მიერ და მას ამის დამადასტურებლად გააჩნია სათანადო მტკიცებულება, კერძოდ, საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა, რომლის ნამდვილობაც ეჭვს არ უნდა იწვევდეს. საკასაციო პალატა ყურადღებას ამახვილებს იმ გარემოებაზე, რომ მართალია, შპს «კ-მ» საქმეში წარმოდგენილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის მიხედვით გადასახადი სახელმწიფო ბიუჯეტში არ გადაიხადა, მაგრამ ს.ფ. 34-ზე წარმოდგენილი კახეთის სამხარეო საგამოძიებო სამსახურის უფროსის მოადგილის მიერ 2002 წლის 12 ნოემბერს მიღებულ იქნა სისხლის სამართლის საქმის აღძვრაზე უარის თქმის შესახებ დადგენილება შპს «კ-თან» სამეურნეო ურთიერთობაში მყოფი ორგანიზაციის შპს «მ.მ-ის» ხელმძღვანელ პირთა მიმართ მართლსაწინააღმდეგო ქმედების არ არსებობის გამო.

ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საკასაციო პალატა თვლის, რომ სააპელაციო სასამართლომ მოცემულ შემთხვევაში საგადასახადო კოდექსის 114-ე მუხლთან (2000 წლის 25 მაისისათვის მოქმედი რედაქციით) მიმართებაში სრულად არ გამოიკვლია და არ შეაფასა საქმის ფაქტობრივი გარემოებები.

საკასაციო პალატა ასევე ყურადღებას ამახვილებს იმ გარემოებაზე, რომ სააპელაციო სასამართლომ ისე მიიჩნია შპს «მ.მ-ის» სარჩელი აქციზის ნაწილში უსაფუძვლოდ, რომ სააპელაციო პალატის 2008 წლის 11 მარტის სხდომაზე არ გამოიკვლია ჩასათვლელი აქციზის ნაწილში სასარჩელო მოთხოვნის საფუძვლიანობა, მხარეებს ახსნა-განმარტებები არ ჩამოუყალიბებიათ ამ ნაწილთან მიმართებაში, რის გამოც საკასაციო პალატა თვლის, რომ სააპელაციო სასამართლომ მოცემულ შემთხვევაში გამოიტანა მოულოდნელი გადაწყვეტილება, რითაც დაარღვია სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 105-ე მუხლის მეორე ნაწილის მოთხოვნა იმის შესახებ, რომ სასამართლო აფასებს მტკიცებულებებს თავისი შინაგანი რწმენით, რომელიც უნდა ემყარებოდეს მათ ყოველმხრივ, სრულ და ობიექტურ განხილვას, რის შედეგადაც მას გამოაქვს დასკვნა საქმისათვის მნიშვნელობის მქონე გარემოებების არსებობის ან არარსებობის შესახებ.

ყოველივე ზემოაღნიშნული მიუთითებს იმაზე, რომ სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილების დასაბუთება იმდენად არასრულია, რომ მისი სამართლებრივი საფუძვლიანობის შემოწმება შეუძლებელია, რის გამოც იგი სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 394-ე მუხლის ,,ე¹” პუნქტის თანახმად, კანონის დარღვევით მიღებულად უნდა ჩაითვალოს.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო პალატამ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექის პირველი მუხლის მეორე ნაწილით, სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 412-ე მუხლით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა :

შპს «ნნ კ-ს» საკასაციო საჩივარი ნაწილობრივ დაკმაყოფილდეს; გაუქმდეს მოცემულ საქმეზე თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2008 წლის 11 მარტის გადაწყვეტილება იმ ნაწილში, რომლითაც არ დაკმაყოფილდა შპს «ნნ კ-ს» სარჩელი და საქმე ამ ნაწილში ხელახალი განხილვისათვის დაუბრუნდეს იმავე პალატას. საკასაციო სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.