ბს-676-642(კ-09) 6 ოქტომბერი, 2010 წელი

ქ. თბილისი

ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატამ

შემდეგი შემადგენლობით:

ნუგზარ სხირტლაძე (თავმჯდომარე, მომხსენებელი),

ნინო ქადაგიძე, ლევან მურუსიძე

საქმის განხილვის ფორმა – ზეპირი მოსმენის გარეშე

კასატორი (მოპასუხე) – საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს სსიპ შემოსავლების სამსახურის თელავის რეგიონალური ცენტრი

მოწინააღმდეგე მხარე (მოსარჩელე) – შპს ,,...”

დავის საგანი – საგადასახადო მოთხოვნის ბათილად ცნობა

გასაჩივრებული განჩინება – თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 10.12.08წ. გადაწყვეტილება.

კასატორის მოთხოვნა _ სააპელაციო პალატის გადაწყვეტილების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმა

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი :

შპს “...” დირექტორმა - ე. ღ-შვილმა სასარჩელო განცხადებით მიმართა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიას, მოპასუხე საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის აქციზის გადამხდელთა საგადასახადო ინსპექციის მიმართ და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის აქციზის გადამხდელთა საგადასახადო ინსპექციის 06.10.06წ. კამერალური შემოწმების აქტისა და 26.10.06წ. საგადასახადო მოთხოვნის ბათილად ცნობა მოითხოვა – “სხვა გადასახადების” თავში დარიცხული 11744 ლარის, ტექნოლოგიური პროცესის წარმოებისათვის გამოყენებულ სპეცბენზინზე არასწორად დარიცხული აქციზის გადასახადის ძირითადი - 3590 ლარის, სანქციის 897 ლარის, ტექნოლოგიურ პროცესში არსებული საწარმოო დანაკარგების ღირებულებაზე დარიცხული დღგ-ს ძირითადი თანხის 3515 ლარის, სანქციის - 878 ლარის დარიცხვის ნაწილებში. ამასთან, მოსარჩელემ მოითხოვა აგრეთვე ზედმეტად დარიცხულ გადასახადებსა და სანქციებზე საურავების გადაანგარიშება.

მოსარჩელემ აღნიშნა, რომ სასაქონლო მატერიალური მარაგის შემოწმებისას არასწორად იყო დაფიქსირებული ი-40 ტიპის საპოხი ზეთის ფაქტიური ნაშთი, რამაც გამოიწვია გადასახადების დამატებით დარიცხვა. საპოხი ზეთის აზომვისას მეტროჭოკით გაზომილ იქნა რეზერვუარებში ზეთის რაოდენობა. გაზომვის შედეგად ერთში დაფიქსირდა 15000 ლიტრი, ხოლო მეორეში - 14800 კილოგრამი, ნაცვლად 14800 ლიტრისა. მეტროჭოკით წონის დადგენა შეუძლებელია, შესაბამისად, 14800 კილოგრამის მითითებამ გამოიწვია ნაშთის არასწორი დაფიქსირება, ნაცვლად 14 800ლიტრისა დაფიქსირებულია 21 400 ლიტრი ნაშთი, რის გამოც შპს “...” ზედმეტად დაერიცხა 11744 ლარი.

მოსარჩელის განმარტებით, აქციზის გადასახადის ნაწილში ზედმეტად დარიცხული 3590 ლარის დარიცხვის საფუძველი გახდა ტექნოლოგიური პროცესის წარმოების საჭიროებისათვის გამოყენებული საკუთარი წარმოების სპეც. ბენზინი, რამაც თითქოს შეამცირა დასაბეგრი ოპერაციის თანხა. აღნიშნული ბენზინი აუცილებელი იყო ტექნოლოგიური პროცესისათვის შემდგომში დასაბეგრი პროდუქციის საწარმოებლად, რომელიც საწყობიდან გაუტანლად პირდაპირ ხმარდებოდა პროდუქციის წარმოებას. შესაბამისად, აღნიშნული ოპერაცია არ წარმოადგენდა აქციზით დასაბეგრ ოპერაციას.

მოსარჩელემ აღნიშნა, რომ არ მოუხდენიათ საწარმოს რეგლამენტით გათვალისწინებული დანაკარგების გადახარჯვა, კერძოდ, საქართველოს ნავთობისა და გაზის რესურსების მარეგულირებელი სახელმწიფო სააგენტოს 23.04.04წ. ¹5-3-3/027 წერილით განსაზღვრულია ტექნოლოგიური რეგლამენტი, სადაც მითითებულია გადამუშავების პროცესისას საწარმოო დანაკარგის პროცენტული ოდენობა, რაც განსახილველ შემთხვევაში 4%-5% შეადგენდა.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 19.04.07წ. გადაწყვეტილებით სარჩელი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ, ბათილად იქნა ცნობილი 26.10.06წ. ¹910 საგადასახადო მოთხოვნა აქციზის გადასახადში დარიცხული 7 144 ლარის ნაწილში, სადავო საკითხის გადაუწყვეტლად ბათილად იქნა ცნობილი 26.10.06წ. ¹910 საგადასახადო მოთხოვნა დღგ-ს დარიცხვისა და სასაქონლო მატერიალური მარაგის ზედმეტობაზე დარიცხული 11904 ლარის ნაწილებში და მოპასუხეს დაევალა ახალი აქტების გამოცემა. აღნიშნული გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გაასაჩივრა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის აქციზის გადამხდელთა საგადასახადო ინსპექციამ.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 24.03.08წ. განჩინებით საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის აქციზის გადამხდელთა საგადასახადო ინსპექციის უფლებამონაცვლედ დადგენილ იქნა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის თელავის რეგიონალური ცენტრი.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 10.12.08წ. გადაწყვეტილებით საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის თელავის რეგიონალური ცენტრის სააპელაციო საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ, გაუქმდა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 19.04.07წ. გადაწყვეტილება და მიღებულ იქნა ახალი გადაწყვეტილება, რომლითაც შპს ,, ...” სარჩელი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ, ბათილად იქნა ცნობილი 26.10.06წ. ¹910 საგადასახადო მოთხოვნა აქციზის გადასახადში დარიცხული 4487 ლარის ნაწილში, სადავო საკითხის გადაუწყვეტლად ბათილად იქნა ცნობილი 26.10.06წ. ¹910 საგადასახადო მოთხოვნა დღგ-ს 4393 ლარის დარიცხვის, სასაქონლო მატერიალური მარაგების ზედმეტობაზე დარიცხული 11744 ლარის ნაწილში და მოპასუხეს დაევალა საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოებათა გამოკვლევისა და შეფასების შემდეგ გამოეცა ახალი ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი.

სააპელაციო სასამართლომ მიუთითა საგადასახადო კოდექსის 255-ე მუხლზე, რომლითაც აქციზით დასაბეგრი ოპერაციებია განსაზღვრული და აღნიშნა, რომ შპს ,,...” მიერ სპეც. ბენზინის გამოყენება მოხდა აქციზით დასაბეგრი პროდუქციის წარმოებისთვის და შესაბამისად, ის არ განეკუთვნებოდა აქციზით დასაბეგრ ოპერაციას, რის გამოც ბათილად უნდა ყოფილიყო ცნობილი საგადასახადო მოთხოვნა აქციზის გადასახადის 4487 ლარის დარიცხვის ნაწილში.

სააპელაციო სასამართლომ, საგადასახადო კოდექსის მე-12 მუხლის 26-ე ნაწილზე მითითებით, აღნიშნა, რომ დანაკლისად ჩაითვლება უფლებამოსილი ორგანოს მიერ დადგენილი დანაკარგის ზღვრულ ოდენობაზე მეტი ნაკლებობა. ფიზიკური და ორგანული ქიმიის ინსტიტუტის დასკვნის თანახმად, პერიოდული მოქმედების ნავთობგადამამუშავებელი მინიდანადგარების დანაკარგების ჯამური ოდენობა შეადგენს 3-3,5%-ს, ხოლო თანამედროვე უნიფიცირებულ უწყვეტი მოქმედების დანადგარებზე 1-1,5%-ს. სააპელაციო სასამართლომ გაიზიარა ქვემდგომი ინსტანციის სასამართლოს მოსაზრება იმის თაობაზე, რომ ტექნოლოგიურ პროცესში არსებული საწარმოო დანაკარგების ღირებულებაზე საგადასახადო ორგანოს მიერ თანხების დარიცხვა განხორციელდა საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოებათა გამოკვლევისა და შეფასების გარეშე, კერძოდ, საგადასახადო ორგანომ არ დაადგინა ნავთობგადამამუშავებელი დანადგარის საცდელი გაშვებისას არსებობდა თუ არა საწარმოო დანაკარგი და ექვედებარებოდა თუ არა დანაკარგი დღგ-ით დასაბეგრ ბრუნვაში ჩართვას.

საგადასახადო მოთხოვნის ,,სხვა გადასახადების” ნაწილში სასაქონლო მატერიალური მარაგების ზედმეტობით გამოწვეულ დარიცხვასთან დაკავშირებით, სასამართლომ საქართველოს სტანდარტების, ტექნიკური რეგლამენტისა და მეტროლოგიის ეროვნული სააგენტოს წერილის საფუძველზე აღნიშნა, რომ საგადასახადო ორგანოს მიერ არასწორად იქნა გაანგარიშებული ზედმეტობაზე დარიცხული ჯარიმა, ვინაიდან შპს ,,...” ნაცვლად 36400 ლიტრი საპოხი ზეთისა, ადგილზე უფიქსირდებოდა 31444,28 ლიტრი ზეთი. შესაბამისად, აღნიშნულ ნაწილშიც საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის თელავის რეგიონალურ ცენტრს საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოებათა გამოკვლევისა და შეფასების შემდეგ უნდა მიეღო ახალი გადაწყვეტილება.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 10.12.08წ. გადაწყვეტილება საკასაციო წესით გაასაჩივრა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის თელავის რეგიონალურმა ცენტრმა და მოითხოვა სააპელაციო პალატის გადაწყვეტილების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმა.

კასატორი აღნიშნავს, რომ სააპელაციო სასამართლომ არასწორად განმარტა საგადასახადო კოდექსის 255-ე მუხლი, ვინაიდან ამავე მუხლის ,,გ” ქვეპუნქტის თანახმად, აქციზით დასაბეგრი ოპერაციაა საკუთარი წარმოების აქციზური საქონლის გამოყენება არააქციზური საქონლის წარმოებისთვის. ამავე კოდექსის მე-17 მუხლის მიხედვით, საქონელი არის მატერიალური ან არამატერიალური ქონება, მათ შორის, ელექტრო და თბოენერგია, გაზი და წყალი. შპს ,,...” ტექნოლოგიური პროცესის წარმოების საჭიროებისთვის სპეც. ბენზინი გამოიყენა არა ნედლეულად, არამედ საწვავად, კერძოდ, სპეც. ბენზინი გამოიყენა თბოენერგიის მისაღებად და შემდეგ თბოენერგია გამოიყენა ნედლეულის სითბური გადამუშავებისთვის და აწარმოა აქციზით დასაბეგრი პროდუქცია. ამასთან, სპეც. ბენზინით პირდაპირ არ ხდება ნავთობის გადამუშავება, ჯერ ხდება თბოენერგიის წარმოქმნა, რომელიც სულ სხვა საქონელს წარმოადგენს და შემდეგ სპეც. ბენზინიდან ნაწარმოები თბოენერგია ხმარდება ნავთობის გადამუშავებას. კასატორი აღნიშნავს, რომ სააპელაციო სასამართლომ არასწორად განმარტა საგადასახადო კოდექსის მე-12 მუხლის 26-ე ნაწილი, რომლის თანახმად, თუ უფლებამოსილი ორგანოს მიერ დადგენილია დანაკარგის მაქსიმალური ზღვრული ოდენობა, დანაკლისად ჩაითვლება ამ ოდენობაზე მეტი ნაკლებობა, რადგან საქართველოში არ არსებობს ის უფლებამოსილი ორგანო, რომელიც დაადგენდა დანაკარგის მაქსიმალურ ზღვრულ ოდენობას. საგადასახადო მოთხოვნის ბათილობის საფუძველი ვერ გახდება ექსპერტიზის დასკვნა, ვინაიდან საექსპერტო დაწესებულება არ წარმოადგენს სათანადოდ უფლებამოსილ ორგანოს. ამასთან, არ არსებობს ნორმატიული აქტი, რომელიც შეიძლება გახდეს დანაკარგების ჩამოწერის საფუძველი. სააპელაციო სასამართლომ საგადასახადო ორგანოს დაავალა არარსებული ნორმატიული აქტის საფუძველზე შეესწავლა დანაკარგების ოდენობა, ამასთან, არ გაითვალისწინა საგადასახადო კოდექსის 143-ე მუხლის მე-4 ნაწილის დანაწესი, რომელიც იმპერატიულად ავალებს საგადასახადო ორგანოს დანაკლისის დარიცხვას. კასატორმა ზედმეტობის გამოვლენის გამო დარიცხულ ჯარიმასთან დაკავშირებით, აღნიშნა რომ სწორად მოხდა მეწარმის რეზერვუარებში საპოხი ზეთის ოდენობის განსაზღვრა ფინანსური პოლიციის მიერ მიწვეული სპეციალისტის მიერ. დადგენილ იქნა, რომ მეწარმეს გააჩნდა ორი რეზერვუარი, ერთში ინახებოდა 15000 ლიტრი, ხოლო მეორეში - 14800 კილოგრამი საპოხი ზეთი, აზომვას ახორციელებდა სპეციალისტი, რომელსაც არ მიუთითებია აზომვის “მეტრაჭოკით” განხორციელების და აზომვის დროს შეცდომის დაშვების შესახებ.

სსკ-ის 408-ე მუხლის მე-3 ნაწილის საფუძველზე საქმე განხილულ იქნა ზეპირი მოსმენის გარეშე.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო პალატა საქმის მასალების და საკასაციო საჩივრის საფუძვლების შესწავლის, გასაჩივრებული გადაწყვეტილების კანონიერების შემოწმების შედეგად თვლის, რომ საკასაციო საჩივარი უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ შემდეგ გარემოებათა გამო:

დაუსაბუთებელია კასატორის მოსაზრება იმის შესახებ, რომ შპს “...” მიერ აქციზური საქონლის წარმოებისათვის გამოყენებული სპეცბენზინი ექვემდებარება აქციზის გადასახადით დასაბეგრ ბრუნვაში ჩართვას. სადავო პერიოდში მოქმედი საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 255-ე მუხლის თანახმად, აქციზით დასაბეგრი ოპერაციებია “საკუთარი წარმოების აქციზური საქონლის გამოყენება არააქციზური საქონლის წარმოებისათვის”. საქმეზე დადგენილად არის ცნობილი, რომ გადამუშავების ეტაპზე გამომუშავებული თბოენერგია მოხმარდა აქციზური საქონლის – დიზელის საწარმოებლად, თბოენერგია მოცემულ შემთხვევაში იყო წარმოების ციკლის შუალედური საშუალება საბოლოო პროდუქტის მისაღებად და არა თვით მზა პროდუქცია, თბოენერგია არ ყოფილა წარმოებული რეალიზაციისათვის, რაც საქონლის ნიშან-თვისებას წარმოადგენს, შესაბამისად შეუძლებელია მოცემულ შემთხვევაში მისი საქონლად მიჩნევა. შპს “...” მიერ აქციზური საქონლის – სპეცბენზინისაგან თბოენერგიის წარმოება ვერ იქნება მიჩნეული დასაბეგრ ოპერაციად, ვინაიდან შპს “...” არ მოუხდენია არც სპეცბენზინის და არც მისგან მიღებული თბოენერგიის რეალიზაცია, თბოენერგია მოხმარდა ნავთობპროდუქტის გადამუშავების პროცესს, ამასთანავე გადამუშავების შედეგად არ ყოფილა მიღებული არააქციზური საქონელი, საწვავი გამოყენებულ იქნა შემდგომში აქციზით დასაბეგრი პროდუქციის საწარმოებლად. შესაბამისად, სპეცბენზინის ამგვარი გადამუშავება არ წარმოადგენს საგადასახადო კოდექსის 255-ე მუხლით გათვალისწინებული აქციზური საქონლის გამოყენებას არააქციზური საქონლის წარმოებისათვის. ამდენად, არ არსებობს აქციზის გადასახადში დარიცხული 4487 ლარის (ძირითადი _ 3590ლ., სანქცია – 897 ლ.) ნაწილში 26.10.06წ. ¹910 საგადასახადო მოთხოვნის ბათილად ცნობის ნაწილში სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილების გაუქმების მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

საკასაციო სასამართლო იზიარებს სააპელაციო პალატის მოსაზრებას იმის შესახებ, რომ არსებობს სასკ-ის 32-ე მუხლის მე-4 ნაწილის საფუძველზე ზედმეტობაზე დარიცხული ჯარიმის თანხის ნაწილში საგადასახადო მოთხოვნის ბათილად ცნობისა და ამ ნაწილში საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოებათა გამოკვლევისა და შეფასების შემდეგ ახალი ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემის დავალების საფუძველი. საქმის მასალებით დასტურდება, რომ განხორციელებული აზომვის შედეგად ერთ რეზერვუარში აღმოჩნდა 15 000 ლიტრი, ხოლო მეორეში – 14 800 კილოგრამი “ი-40” ტიპის ინდუსტრიული (საპოხი) ზეთი. 14800 კგ. საპოხი ზეთი საგადასახადო ორგანოს მიერ გადაანგარიშებულ იქნა ლიტრებში, რამაც 21 400 ლიტრი შეადგინა. საწარმოს ბუხჰალტრული მონაცემებით საპოხი ზეთის რაოდენობა რეზერვუარში 30 200 ლიტრი შეადგინა, ხოლო ოქმების მიხედვით ადგილზე 36 400 ლიტრი (15000+21400) აღმოჩნდა, ანუ ზედმეტობა 6200 ლიტრი შეადგინა, რაზედაც გადამხდელს საგადასახადო კოდექსის 143-ე მუხლის მიხედვით გადასახადის სახით 11907 ლარი დაეკისრა, რომლიდანაც მოსარჩელის მიერ სადავოდ 11744 ლარია გამხდარი. თბილისის საქალაქო სასამართლოს 05.02.07წ. განჩინების საფუძველზე საქართველოს სტანდარტების, ტექნიკური რეგლამენტის და მეტროლოგიის ეროვნული სააგენტოს 28.02.07წ. გაცემული, ¹24 დასკვნით დასტურდება, რომ 14800 კგ საპოხი ზეთის მოცულობა ლიტრებში შეადგენს 16444,28 ლიტრს და არა ოქმში მითითებულ 21 400 ლიტრს. კასატორს არ წარმოუდგენია სააგენტოს დასკვნაში გამოყენებული ფორმულის საფუძველზე წონის ერთეულში გამოსახული ზეთის ლიტრებში გადაყვანის მიმართ რაიმე დასაბუთებული პრეტენზია, ამასთანავე კასატორს არ განუმარტავს შემოწმების დროს განხორციელებული გადაანგარიშების მექანიზმი, შესაბამისად სსკ-ის 407.2 მუხლის შესაბამისად საკასაციო პალატა იზიარებს ქვედა ინსტანციების სასამართლოების მიერ დამტკიცებულად ცნობილ გარემოებას ზეთის ოდენობასთან დაკავშირებით და თვლის, რომ დაუსაბუთებელია საგადასახადო ორგანოს მიერ გაანგარიშებულ ზედმეტობაზე ჯარიმის დაკისრება, შპს “...” ადგილზე აღმოაჩნდა არა 36400 ლიტრი, არამედ 31444,28 (15000+16444,28) ლიტრი ზეთი, შესაბამისად არ დასტურდება 6200 ლიტრის ოდენობის ზედმეტობა, ამდენად მართებულია სააპელაციო სასამართლოს მიერ სასკ-ის 32.4 მუხლის საფუძველზე სადავო აქტის ამ ნაწილში გაუქმება და საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოებათა გამოკვლევისა და შეფასების შემდეგ ახალი აქტის გამოცემის დავალება.

ზემოაღნიშნულთან ერთად საკასაციო პალატა თვლის, რომ არ არის დასაბუთებული სააპელაციო სასამართლოს გასაჩივრებულ გადაწყვეტილებაში დანაკარგის ფაქტობრივი არსებობის საფუძველზე დანაკარგის გათავისუფლება დღგ-ით დაბეგვრისაგან. საგადასახადო კოდექსის მე-12 მუხლის 26-ე ნაწილის შესაბამისად “თუ უფლებამოსილი ორგანოს მიერ დადგენილია დანაკარგის მაქსიმალური ზღვრული ოდენობა, დანაკლისად ჩაითვლება ამ ოდენობაზე მეტი ნაკლებობა”. თავის მხრივ დანაკლისი საგადასახადო კოდექსის 143-ე მუხლის შესაბამისად, განიხილება მისი აღმოჩენის მომენტში საბაზრო ფასებით განხორციელებულ მიწოდებად და დაიბეგრება გადასახადებით ამ კოდექსით დადგენილი წესით. შპს “...” დღგ-ს გადასახადი დამატებით დაერიცხა 37 920 ლიტრ ნედლ ნავთობზე, რომელიც მოსარჩელის განმარტებით შეადგენს სრული ოდენობის 3%-ს. სსიპ პ. მელიქიშვილის სახ. ფიზიკური და ორგანული ქიმიის ისტიტუტის 16.02.07წ. ¹05.01.32/190 დასკვნით გამოყენებული დანადგარებზე წარმოქმნილი დანაკარგების ჯამური რაოდენობა შეადგენს 3-3,5%, რაც გაცილებით მეტია ვიდრე თანამედროვე უნიფიცირებული უწყვეტი მოქმედების დანადგარებზე არსებული დანაკარგებისა (1-1,5%). დასკვნის მიხედვით წარმოდგენილი ტექნიკური რეგლამენტის ნავთობგადამამუშავებელი მინიდანადგარები ტექნოლოგიური თვალსაზრისით მოძველებულია და გამოიყენებოდა 20-30-იან წლებში. ამდენად, დაუსაბუთებელია დასაშვები დანაკარგის ნორმის განსაზღვრა მოძველებული, გამოყენებაში არ მყოფი ტექნოლოგიების დანაკარგების საფუძველზე, გადამუშავების პროცესში დასაშვები ნორმატივი უნდა განისაზღვროს გადამუშავების დროს არსებული ტექნოლოგიის პირობებში არსებული დანაკარგების მიხედვით, მით უფრო, რომ ნავთობის გადამუშავება “ლიცენზიისა და ნებართვების შესახებ კანონის 6.27 მუხლის (მანამდე მოქმედი “სამეწარმეო საქმიანობის ლიცენზიის და ნებართვის გაცემის საფუძვლების შესახებ” კანონის მე-6 მუხ.), “ნავთობის და გაზის შესახებ” კანონის 1.2 მუხლის “პ”, “ჟ” ქვეპუნქტების თანახმად, ლიცენზირებად საქმიანობათა რიგს განეკუთვნება, თავის მხრივ ლიცენზიის გაცემის პირობას შეადგენს საქმიანობის სათანადო აღჭურვა, ტექნოლოგიების დეტალური აღწერა, ტექნიკური რესურსის ქონა, სტანდარტის დაცვა (25⁶.6; 25⁹.4 მუხ.). ამასთანავე, საქმეზე არ არის დადგენილი დანაკარგის პროცენტული ოდენობის დადგენისათვის საჭირო ტექნოლოგიურ პროცესში გადამუშავებული ნავთობის მთლიანი ოდენობა. ვინაიდან ნავთობპროდუქტის გადამუშავებისას დანაკარგის ნორმის განსაზღვრა განეკუთვნება არა მხოლოდ სოციალურ, არამედ ტექნიკურ საკითხთა წრეს, დადგენას საჭიროებს საქართველოს სტანდაპრტიზაციის, მეტროლოგიის და სერტიფიკაციის ეროვნული სააგენტოს მიერ განსაზღვრული ტექნოლოგიური დანაკარგების ნორმატივების არსებობა. ამასთანავე, არ არის სათანადოდ დასაბუთებული სააპელაციო პალატის გასაჩივრებულ გადაწყვეტილებაში მოყვანილი მოსაზრება იმის შესახებ, რომ დანაკარგის რეალურად არსებობა გამორიცხავს მის მიწოდებად განხილვას, აღნიშნული საჭიროებს დანაკარგის არსის გარკვევას, კერძოდ საქმეზე იმის დადგენას განეკუთვნება თუ არა მოცემულ საქმეში არსებული ფაქტობრივი დანაკარგი ნავთობპროდუქტების ბუნებრივ დანაკარგს, რომლის მიმართ “ნორმატიული აქტების შესახებ” კანონის 22.1, 23.1, 24-ე მუხლების, საქართველოს მთავრობის 30.12.09წ. ¹263 დადგენილების მე-2 მუხლის თანახმად, ვერ იქნება გამოყენებული ამავე დადგენილებით დამტკიცებული ნავთობპროდუქტების ბუნებრივი დანაკარგის ნორმები. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საკასაციო სასამართლო თვლის, რომ გასაჩივრებული გადაწყვეტილების დასაბუთება ამ ნაწილში არასრულია, რის გამოც არსებობს დღგ-ს გადასახადის დარიცხვის ნაწილში გადაწყვეტილების გაუქმების სსკ-ის 394-ე მუხლის “ე¹” ქვეპუნქტით გათვალისწინებული აბსოლუტური საფუძველი, რაც თავის მხრივ სსკ-ის 412-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის “ბ” ქვეპუნქტის თანახმად, გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმებისა და საქმის ხელახალი განხილვისათვის დაბრუნების საფუძველს წარმოადგენს. ამდენად, საკასაციო სასამართლოს მიაჩნია, რომ საკასაციო საჩივარი უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ, გასაჩივრებული გადაწყვეტილება უნდა გაუქმდეს იმ ნაწილში, რომლითაც ბათილად იქნა ცნობილი შემოსავლების სამსახურის აქციზის გადამხდელთა საგადასახადო ინსპექციის 26.10.06წ. ¹910 საგადასახადო მოთხოვნა შპს “...” დღგ-ის თანხის 4393 ლარის (ძირითადი 3515ლ., სანქცია 878ლ.) გადასახდელად დარიცხვის ნაწილში და ამ ნაწილში საქმე ხელახალი განხილვისათვის უნდა დაუბრუნდეს სააპელაციო სასამართლოს.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი :

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანლა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 1-ლი მუხლის მე–2 ნაწილით, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 410-ე, 412-ე მუხლებით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1. საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს სსიპ შემოსავლების სამსახურის თელავის რეგიონალური ცენტრის (საგადასახადო ინსპექციის) საკასაციო საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ. გაუქმდეს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს 10.12.2008წ. გადაწყვეტილება იმ ნაწილში, რომლითაც ბათილად იქნა ცნობილი შემოსავლების სამსახურის აქციზის გადამხდელთა საგადასახადო ინსპექციის 26.10.06.წ. ¹910 საგადასახადო მოთხოვნა შპს “...” დღგ-ის თანხის 4393 ლარის დარიცხვის ნაწილში და საქმე ამ ნაწილში ხელახალი განხილვისათვის დაუბრუნდეს იმავე სასამართლოს. სააპელაციო სასამართლოს 10.12.2008წ. გადაწყვეტილება დანარჩენ ნაწილში დარჩეს უცვლელიად;

2. საქართველოს უზენაესი სასამარლოს განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.