ბს-97-96(კ-10) 28 ივლისი, 2010 წ.

ქ. თბილისი

ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატამ

შემდეგი შემადგენლობით:

ნუგზარ სხირტლაძე (თავმჯდომარე, მომხსენებელი),

ლევან მურუსიძე, ნინო ქადაგიძე

სხდომის მდივანი – გ. ილინა

კასატორი (მოსარჩელე) – ი. მ-ოვი, წარმომადგენელი _ ნ. ბ-ძე (28.06.10წ. მინდობილობა)

მოწინააღმდეგე მხარე (მოპასუხე) – საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახური, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის რუსთავის რეგიონალური ცენტრი (საგადასახადო ინსპექცია), წარმომადგენელი _ ა. ს-შვილი, მ. გ-შვილი (მინდობილობა 21.06.10წ., ¹21-09/7256, 07.06.10წ. ¹651 ბრძანება)

დავის საგანი – საგადასახადო მოთხოვნის ბათილად ცნობა

გასაჩივრებული განჩინება – თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 26.10.09წ. განჩინება

კასატორის მოთხოვნა _ სააპელაციო პალატის განჩინების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილება

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი :

ი. მ-ოვმა 15.04.09წ. სასარჩელო განცხადებით მიმართა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიას, მოპასუხე საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის წინააღმდეგ და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის 24.03.09წ. ¹.. ბრძანების ბათილად ცნობა მოითხოვა. მოსარჩელემ აღნიშნა, რომ ამ ბრძანებით არ დაკმაყოფილდა მისი მოთხოვნა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის რუსთავის რეგიონალური ცენტრის (საგადასახადო ინსპექციის) 31.01.08წ. ¹... და 31.12.08წ. ¹... საგადასახადო მოთხოვნების გაუქმების თაობაზე, აღნიშნულის საფუძვლად მიეთითა ის, რომ თითქოს ¹... საგადასახადო მოთხოვნის გამოცემის თარიღის გრაფაში დაშვებული იყო მექანიკური შეცდომა ანუ ნაცვლად 2008 წლის 31 დეკემბრისა მითითებული იყო 31 იანვარი და ეს არ წარმოადგენდა არსებით შეცდომას. მოსარჩელე უთითებს, რომ მას ერთდროულად ჩაბარდა ორი საგადასახადო მოთხოვნა, რომელთაგან ერთი დათარიღებული იყო 2008 წლის 31 დეკემბრით, ხოლო მეორე 2008 წლის 31 იანვრით. ამ უკანასკნელში მითითებული არის 30.12.08წ. ¹... ბრძანება, რომელიც სრულიად გაუგებარს ხდის მისთვის თუ რომელი მათგანიდან გამომდინარეობს მოთხოვნა. მოსარჩელე აღნიშნავს, რომ 2005 წლის და 2006 წლის დეკლარაციები ჩააბარა საგადასახადო ორგანოს, მან ასევე ჩააბარა დაზუსტებული დეკლარაცია. მოსარჩელე განმარტავს, რომ 2008 წლის დეკემბრის ბოლოს იგი იმყოფებოდა რუსთავის საგადასახადო ინსპექციაში, სადაც მის სახელზე გაიცა 30.12.08წ. და 31.12.08წ. დათარიღებული ამონაწერები – ფორმა ¹ 23, რომლებშიც დავალიანება არ იყო ასახული.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტაციულ საქმეთა კოლეგიის 18.05.09წ. სხდომაზე მოსარჩელემ დააზუსტა სასარჩელო მოთხოვნა და საქართველოს ფინანსთა სამინისტოს შემოსავლების სამსახურის რეგიონალური ცენტრის (საგადასახადო ინსპექციის) 30.12.08წ. ¹... და ¹... ბრძანებების, მათ საფუძველზე გამოცემული ¹23621/1388 და ¹... საგადასახადო მოთხოვნებისა და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურს 24.03.08წ. ¹... ბრძანების ბათილად ცნობა მოითხოვა.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტაციულ საქმეთა კოლეგიის 18.05.09წ. საოქმო განჩინებით მოსარჩელის წარმომადგენლის შუამდგომლობა დაკმაყოფილდა, საქმეში თანამოპასუხედ ჩაება რუსთავის რეგიონალური ცენტრი (საგადასახადო ინსპექცია).

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 29.06.09წ. გადაწყვეტილებით ი. მ-ოვის სასარჩელო განცხადება არ დაკმაყოფილდა. სასამართლომ მიუთითა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 131-ე მუხლზე, რომლის პირველი ნაწილის თანახმად გადასახადის გადამხდელის/საგადასახადო აგენტის ან სხვა ვალდებული პირის მიერ საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვადაში საგადასახადო ორგანოში საგადასახადო დეკლარაციის წარდგენის ვადის დარღვევა, - იწვევს დაჯარიმებას ამ დეკლარაციის საფუძველზე დამატებით გადასახდელი თანხის 5 პროცენტის ოდენობით, ყოველ დაგვიანებულ სრულ (არასრულ) საგადასახადო თვეზე, მაგრამ არანაკლებ 200 ლარისა. საქალაქო სასამართლომ აღნიშნა, რომ სადავო პერიოდში მოქმედი საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მე-8 ნაწილის თანახმად, ი. მ-ოვს 2006 წლის საგადასახადო დეკლარაცია 2007 წლის პირველ აპრილამდე უნდა წარედგინა, მოსარჩელემ კი ეს 18.12.08წ. განახორციელა. სასამართლომ არ გაიზიარა მოსარჩელის მოსაზრება იმასთან დაკავშირებით, რომ ი. მ-ოვმა 2005-2006 წლების ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაცია ჩააბარა საგადასახადო ორგანოს და 2008 წელს წარადგინა დაზუსტებული, რადგან მოსარჩელემ ამის დამადასტურებელი მტკიცებულებები ვერ წარმოადგინა.

თბილისის საქალაქო სასამართლომ ასევე მიუითითა სადავო პერიოდში მოქმედი საგადასახადო კოდექსის 137-ე მუხლზე, რომლის თანახმადაც გადასახადის გადამხდელის/საგადასახადო აგენტის და სხვა ვალდებული პირის მიერ საგადასახადო კანონმდებლობით განსაზღვრული ინფორმაციის წარუდგენლობა საგადასახადო ორგანოში იწვევს დაჯარიმებას 200 ლარის ოდენობით. სასამართლომ მიიჩნია რომ ი. მ-ოვს ქონების გადასახადის შესახებ გაანგარიშება 2005 წლის მიხედვით, 2006 წლის 1 აპრილამდე უნდა წარედგინა, მან კი ეს 18.12.08წ. განახორციელა, რაც საგადასახადო სანქციის დაკისრების საფუძველს წარმოადგენდა.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიამ გაიზიარა რუსთავის რეგიონალური ცენტრის (საგადასახადო ინსპექციის) მოსაზრება იმის თაობაზე, რომ ¹ 1389 საგადასახადო მოთხოვნაში დაშვებული იყო ტექნიკური შეცდომა _ ნაცვლად 2008 წლის 31 დეკემბრისა მითითებული იყო 31 იანვარი, ვინაიდან თვით საგადასახადო მოთხოვნაში მითითებულია მისი გამოცემის საფუძველი _ საგადასახადო ორგანოს 30.12.08წ. ¹... ბრძანება, შესაბამისად აღნიშნული ტექნიკური შეცდომა არ წარმოადგენდა ისეთ არსებით დარღვევას, რომლის არარსებობის შემთხვევაში მიღებული იქნებოდა სხვაგვარი გადაწყვეტილება.

საქალაქო სასამართლომ ასევე მიუთითა, რომ 30.12.08წ. მდგომარეობით გაცემულ შედარების აქტში ვერ იქნებოდა ასახული მოსარჩელისათვის დარიცხული სანქცია, ვინაიდან აღნიშნული სანქცია მეწარმეს რუსთავის რეგიონალური ცენტრის (საგადასახადო ინსპექციის) უფროსის 30.12.08წ. ¹... და ¹... ბრძანებების საფუძველზე დაერიცხა, რისი ასახვაც პირადი აღრიცხვის ბარათზე საჭიროებს გარკვეულ პროცედურებს.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 29.06.09წ. გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გაასაჩივრა ი. მ-ოვმა. თბილისი სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 26.10.09წ. განჩინებით აპელანტ ი/მ ,,...” საააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 29.06.09წ. გადაწყვეტილება დარჩა უცვლელად.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 26.10.09წ. განჩინება საკასაციო წესით გაასაჩივრა ი. მ-ოვმა, რომელმაც გასაჩივრებული განჩინების გაუქმება მოითხოვა.

კასატორმა მიუთითა, რომ მის მიერ განხორციელდა ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაციის წარდგენა დაზუსტებული ფორმით 18.12.08წ., რაც მისი აზრით არ ნიშნავს დეკლარაციის სრულ წარუდგენლობას. შესაბამისად კასატორი აღნიშნავს, რომ საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 137-ე მუხლის შესაბამისად ი. მ-ოვის დაჯარიმება უნდა მომხდარიყო მხოლოდ 200-200 ლარით.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი :

საკასაციო სასამართლო საქმის მასალების გაცნობის, გასაჩივრებული განჩინების კანონიერებისა და საკასაციო საჩივრის საფუძვლიანობის შემოწმების შედეგად თვლის, რომ საკასაციო საჩივარი უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქმის მასალებით დასტურდება, რომ ი. მ-ოვმა 2005 და 2006 წლების ეკოომიკური საქმიაობისათვის გამოყენებულ ქონებაზე ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაციები რუსთავის საგადასახადო ინსპექციაში 18.12.08წ. წარადგინა (ს.ფ. 38, 41, 98, 101). აღნიშნულზე შედგენილი იქნა 22.12.08წ. ¹.... და ¹... საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმები. რუსთავის რეგიონალური ცენტრის (საგადასახადო ინსპექციის) უფროსის 30.12.08წ. ¹... ბრძანებით, საგადასახადო კოდექსის 131.1 მუხლის (“საგადასახადო დეკლარაციის/გაანგარიშების წარდგენის ვადის დარღვევა”) საფუძველზე, ი/მ ,,...” საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის პასუხისმგებლობის ზომად სანქციის სახით განესაზღვრა ჯარიმა 4200 ლარი, ხოლო ¹6042 ბრძანებით, ამავე კოდექსის 137.1 მუხლის (“საგადასახადო ორგანოსათვის ინფორმაციის წარუდგენლობა”) საფუძველზე, 200 ლარი. რუსთავის რეგიონალური ცენტრის (საგადასახადო ინსპექციის) 31.12.08წ. ¹... საგადასახადო მოთხოვნით კასატორს 4200 ლარი, ხოლო 30.01.08წ. ¹... საგადასახადო მოთხოვნით 200 ლარი დაეკისრა გადასახდელად.

საქმის მასალებით დასტურდება, რომ 2005წ. და 2006წ. მოსარჩელე ეწეოდა ეკონომიკურ საქმიანობას და ამ პერიოდში შემოსავლები, ხარჯები და საგადასახადო აგენტის ფუნქციის შესრულებასთან დაკავშირებული საგადასახადო ვალდებულებები ნულის ტოლი არ იყო სადავო პერიოდში მოქმედი საგადასახადო კოდექსის 271-ე მუხლის, 272-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, მოსარჩელე იყო ქონების გადასახადის გადამხდელი. საგადასახადო კოდექსის 95-ე მუხლის თანახმად, საგადასახადო დეკლარაცია წარმოადგენს გადასახადის გადამხდელის/საგადასახადო აგენტის ან სხვა ვალდებული პირის წერილობით ანგარიშგებას მიღებული შემოსავლებისა და გაწეული ხარჯების, შემოსავლის წყაროების, გადასახადით დასაბეგრი სხვა ობიექტების, საგადასახადო შეღავათების, გამოანგარიშებული გადასახადის თანხის ან/და გადასახადის გამოანგარიშებასა და გადახდასთან დაკავშირებული სხვა მონაცემების შესახებ. გადასახადის გადამხდელი/საგადასახადო აგენტი ან სხვა ვალდებული პირი ვალდებულია წარადგინოს საგადასახადო დეკლარაცია ამ კოდექსით გათვალისწინებულ შემთხვევებსა და ვადაში, აღნიშნული ვალდებულება განპირობებულია იმით, რომ საგადასახადო დეკლარაცია, კოდექსის 68-ე მუხლის შესაბამისად, გადასახადის დარიცხვის ერთ-ერთი ძირითადი საფუძველია. კოდექსის 274.1 მუხლის თანახმად, ქონების გადასახადის საგადასახადო პერიოდად ითვლება კალენდარული წელი. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის სადავო პერიოდში მოქმედი რედაქციით, დაბეგვრის ობიექტზე გადასახადის გადამხდელი ქონების გადასახადის დეკლარაციას გასული 2006 წლის მიხედვით 2007 წელს წარუდგენდა საგადასახადო ორგანოებს. საქმის მასალებით არ დასტურდება ი/მ “...” მიერ საგადასახადო კოდექსით დადგენილ ვადაში პირველადი დეკლარაციების წარდგენა საგადასახადო ორგანოსათვის. მოსარჩელეს აღნიშნულის დასადასტურებლად, სასამართლოს წინადადების მიუხედავად (ს.ფ. 121) არ წარუდგენია რაიმე მტკიცებულება, 2005 წლის საშემოსავლო გადასახადის წლიური დეკლარაცია და იმავე წლის სოციალური გადასახადის წლიური დეკლარაცია არ ცვლის ქონების გადასახადის ყოველწლიური დეკლარაციის წარდგენის ვალდებულებას. საგადასახადო კოდექსის 41-ე, 95.3, 275.1 მუხლების შესაბამისად გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია კანონმდებლობით დადგენილი წესით, საგადასახადო აღრიცხვის ადგილის მიხედვით საგადასახადო ორგანოს წარუდგინოს საგადასახადო დეკლარაციები იმ გადასახადებზე, რომელთა მიმართაც იგი ითვლება გადასახადის გადამხდელად. საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე საკასაციო პალატა თვლის, რომ არსებობდა მოსარჩელის მიმართ საგადასახადო დეკლარაციის ვადის დარღვევით წარდგენისათვის საჯარიმო სანქციის გამოყენების საფუძველი. ამასთანავე, საკასაციო პალატა ყურადღებას ამახვილებს იმ გარემოებაზე, რომ რუსთავის რეგიონალური ცენტრის (საგადასახადო ინსპექციის) უფროსის 30.12.08წ. ¹6041 და ¹6042 ბრძანებების, 31.12..08წ. ¹23621/1388 და ¹1389 საგადასახადო მოთხოვნების გამოცემის შემდეგ, საგადასახადო კოდექსში შეტანილი ცვლილებების შედეგად, საგადასახადო დეკლარაციის წარდგენის ვადის დარღვევისათვის შემცირდა კოდექსის 131-ე მუხლით გათვალისწინებული სანქცია, კერძოდ 2009 წლის 1 იანვრიდან ამოქმედებული 26.12.08წ. კანონით კოდექსის 131-ე მუხლში შეტანილი ცვლილების თანახმად დადგინდა, რომ დეკლარაციის წარდგენისათვის კანონმდებლობით დადგენილი ვადის დარღვევა იწვევს პირის დაჯარიმებას დეკლარაციის/გაანგარიშების საფუძველზე გადასახდელად დასარიცხი გადასახადის თანხის 5 პროცენტის ოდენობით ყოველ დაგვიანებულ სრულ (არასრულ) თვეზე, ამასთანავე, მთელ დაგვიანებულ პერიოდზე გამოანგარიშებული სანქციის ჯამური თანხა არ უნდა აღემატებოდეს გადასახდელად დარიცხული გადასახადის თანხის 60 პროცენტს. ამავე მუხლის მეორე ნაწილის თანახმად, სანქციის ჯამური თანხა არ უნდა იყოს 200 ლარზე ნაკლები. მართალია, საგადასახადო კანონმდებლობას არ აქვს უკუქცევითი ძალა და საგადასახადო დაბეგვრისათვის გამოიყენება საგადასახადო კანონმდებლობის ოფიციალურად გამოქვეყნებული და ძალაში შესული ის ნორმატიული აქტები, რომლებიც მოქმედებს საგადასახადო ვალდებულების წარმოშობის დღისათვის, მაგრამ მოცემულ შემთხვევაში დავის საგანს შეადგენს არა საგადასახადო დაბეგვრა, არამედ საგადასახადო სამართალდარღვევა, პასუხისმგებლობა. კოდექსის 125-ე მუხლის მე-5 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის სანქციის შეფარდების დროს, თუ კანონით გაუქმებულია ან შემსუბუქებულია პასუხისმგებლობა ასეთი სამართალდარღვევის ჩადენისათვის, მოქმედებს ახალი კანონით დადგენილი ნორმა. საკასაციო პალატა აღნიშნავს, რომ სამართალდარღვევის ჩადენის შემდეგ პასუხისმგებლობის გაუქმება ან შემცირება იწვევს ახალი კანონით დადგენილი ნორმის გამოყენებას. ამდენად, საკასაციო პალატა თვლის, რომ სადავო სამათალურთიერთობაზე უნდა გავრცელდეს საგადასახადო კოდექსის 131-ე მუხლის ამჟამად მოქმედი რედაქცია, რომლის თანახმად დაგვიანებულ პერიოდზე გამოანგარიშებული სანქციის ჯამური თანხა არ უნდა აღემატებოდეს გადასახადელად დასარიცხი გადასახადის თანხის 60 პროცენტს და არ უნდა იყოს 200 ლარზე ნაკლები. საქმეში რუსთავის რეგიონალური ცენტრის (საგადასახადო ინსპექცია) მიერ წარმოდგენილია ი. მ-ოვის 18.12.08წ. ჩაბარებული 2006 წ. (ს.ფ. 123,124,125,126) და 2005წ. (ს.ფ. 127,128) ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაციები და ქონების გადასახადის გაანგარიშებები, რომელთა თანახმადაც ქონების გადასახადი 2006 წელს შეადგენდა 20 ლარს (ქონების ღირებულების 1%), რუსთავის რეგიონალური ცენტრის (საგადასახადო ინსპექციის) 30.12.08წ. ¹... ბრძანებით და 31.12.08წ. ¹... საგადასახადო მოთხოვნით მოსარჩელეს დაეკისრა ჯარიმა 4200 ლარის ოდენობით 2006 წლის ეკონომიკური საქმიანობისათვის გამოყენებულ ქონებაზე ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაციის 18.12.08წ., ოცდაერთი საგადასახადო თვის დაგვიანებით, რუსთავის რეგიონალურ ცენტრში წარმოდგენისათვის. საკასაციო სასამართლო თვლის, რომ სადავო სამართალურთიერთობაზე უნდა გავრცელდეს საგადასახადო კოდექსის 131-ე მუხლის ამჟამად მოქმედი რედაქცია, ამდენად ბათილად უნდა იქნეს ცნობილი შემოსავლების სამსახურის რუსთავის რეგიონალური ცენტრის საგადასახადო ინსპექციის 30.12.08წ. ¹... ბრძანება და 31.12.08წ. ¹... საგადასახადო მოთხოვნა, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის 24.03.09წ. ¹... ბრძანება ი. მ-სათვის 4000 ლარის დაკისრების ნაწილში და ი. მ-ოვს გადასახდელად უნდა განესაზღვროს 200 ლარი.

საკასაციო პალატა თვლის, რომ არ უნდა დაკმაყოფილდეს რუსთავის რეგიონალური ცეტრის (საგადასახადო ინსპექციის) მიერ ¹... საგადასახადო მოთხოვნის ბათილად ცნობის მოთხოვნა, რომლითაც მოსარჩელეს საგადასახადო კოდექსის 137-ე მუხლის საფუძველზე ინფორმაციის წარუდგენლობისათვის დაეკისრა 200 ლარის გადახდა. მოთხოვნის გამოცემის თარიღის გრაფაში დაშვებული მექანიკური შეცდომა, კერძოდ 31.12.08წ. ნაცვლად 31.01.08წ. მითითება არ ქმნის მოსარჩელის მოთხოვნის დაკმაყოფილების ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობის საფუძველს, შესაბამისად უცვლელად უნდა დარჩეს აგრეთვე შემოსავლების სამსახურის 24.03.09წ. ¹... ბრძანების ის ნაწილი, რომლითაც არ დაკმაყოფილდა ი. მ-ოვის საჩივარი. საქმის მასალებით დასტურდება, რომ 18.12.08წ. გადამხდელის მიერ რეგიონალურ ცენტრში წარმოდგენილ იქნა 2005 წლის ეკონომიკური საქმიანობისათვის გამოყენებულ ქონებაზე გადასახადის წლიური გაანგარიშება, რაზედაც შედგა ¹... საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი, რის საფუძველზეც ინსპექციის 30.12.08წ. ¹... ბრძანებით გადამხდელს პასუხისმგებლობის ზომად, საგადასახადო კოდექსის 137-ე მუხლის თანახმად, დაეკისრა საჯარიმო სანქცია. ამდენად, მოსარჩელეს საჯარიმო სანქციები დაეკისრა 2006 წლის ეკონომიკური საქმიანობისათვის გამოყენებულ ქონებაზე ქონების დეკლარაციის დაგვიანებით წარდგენისათვის (ქონების დეკლარაცია 2007 წელს უნდა წარდგენილიყო) და ასევე 2005 წლის ეკონომიკური საქმიანობისათვის გამოყენებულ ქონებაზე ქონების გადასახადის წლიური გაანგარიშების წარუდგენლობისათვის, შესაბამისად ადგილი არ აქვს ერთიდაიგივე სამართალდარღვევისათვის რამოდენიმეჯერ დაჯარიმების ფაქტს, თითოეული საგადასახადო მოთხოვნის წარდგენის საფუძველია კონკრეტულ საგადასახადო სამართალდარღვევაზე გამოცემული ბრძანება. საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 22.04.05წ. ¹... ბრძანებით დამტკიცებული “ქონების გადასახადის გამოანგარიშებისა და გადახდის წესის შესახებ” ინსტრუქციის ¹... და ¹... დანართებით დამტკიცებული იყო ეკონომიკური საქმიანობისათვის გამოყენებულ ქონებაზე (გარდა მიწისა) ქონების გადასახადის გაანგარიშების ფორმა და მისი შევსების წესი. საგადასახადო კოდექსის 137.1 მუხლი ითვალისწინებს ჯარიმას 200 ლარის ოდენობით გადასახადის გადამხდელის/საგადასახადო აგენტის ან სხვა ვალდებული პირის მიერ საგადასახადო ორგანოში საგადასახადო კანონმდებლობით გათვალისწინებული სააღრიცხვო დოკუმენტაციის ან/და დაბეგვრასთან დაკავშირებული ინფორმაციის წარუდგენლობასა ან/და წარდგენაზე უარის თქმისათვის, აგრეთვე აღნიშნული დოკუმენტაციის ან/და ინფორმაციის წარდგენისათვის თავის არიდებისათვის. ამდენად, საკასაციო პალატა არ იზიარებს მოსარჩელის წარმომადგენლის მოსაზრებას იმის შესახებ, რომ საგადასახადო ორგანოს არ ჰქონდა ორი საგადასახადო მოთხოვნის გამოცემის უფლება, ვინაიდან საგადასახადო კოდექსის 80.2 მუხლის მიხედვით საგადასახადო ორგანო ვალდებულია პირს წარუდგინოს საგადასახადო მოთხოვნა თუ არსებობს მისი წარდგენის საფუძველი. საქმის მასალებით დასტურდება, რომ წარდგენის კონკრეტულ საფუძველზე მოსარჩელეს წარედგინა მხოლოდ ერთი მოთხოვნა.

ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საკასაციო პალატა მიიჩნევს, რომ საკასაციო საჩივარი უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ, უნდა გაუქმდეს გასაჩივრებული განჩინება და საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 411-ე მუხლის საფუძველზე საკასაციო პალატის მიერ მიღებული უნდა იქნეს ახალი გადაწყვეტილება, რომლითაც სასარჩელო მოთხოვნა ნაწილობრივ უნდა დაკმაყოფილდეს; ბათილად იქნეს ცნობილი საგადასახადო ინსპექციის 30.12.08წ. ¹... ბრძანება და 31.12.08წ. ¹... საგადასახადო მოთხოვნა, შემოსავლების სამსახურის 24.03.09წ. ¹... ბრძანება მოსარჩელისათვის 4000 ლარის დაკისრების ნაწილში და მოსარჩელეს დეკლარაციის დაგვიანებით წარდგენისათვის უნდა განესაზღვროს 200 ლარის გადახდა. სააპელაციო პალატის გასაჩივრებული განჩინება დანარჩენ ნაწილში, კერძოდ შემოსავლების სამსახურის 24.03.09წ. ¹... ბრძანების ის ნაწილი, აგრეთვე საგადასახადო ინსპექციის 30.12.08წ. ¹... ბრძანება და ¹... საგადასახადო მოთხოვნა, რომლითაც მოსარჩელეს საგადასახადო კოდექსის 137-ე მუხლის საფუძველზე დაეკისრა ჯარიმა 200 ლარის ოდენობით, უნდა დარჩეს უცვლელად მოთხოვნის უსაფუძვლობის გამო.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი :

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 1-ლი მუხლის მე-2 ნაწილით, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 390-ე, 399-ე, 411-ე მუხლებით და

გ ა დ ა წ ყ ვ ი ტ ა :

1. კასატორ ი. მ-ოვის საკასაციო საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;

2. გაუქმდეს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 26.10.09 წ. განჩინება იმ ნაწილში, რომლითაც არ დაკმაყოფილდა ი. მ-ოვის სარჩელი შემოსავლების სამსახურის რუსთავის რეგიონალური ცენტრის (საგადასახადო ინსპექციის) 30.12.08წ. ¹... ბრძანების და მის საფუძველზე გამოცემული 31.12.08წ. ¹... საგადასახადო მოთხოვნის, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის 24.03.09წ. ¹... ბრძანების ბათილად ცნობის ნაწილში და ამ ნაწილში მიღებულ იქნეს ახალი გადაწყვეტილება;

3. ი. მ-ოვის სარჩელი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ, ბათილად იქნეს ცნობილი შემოსავლების სამსახურის რუსთავის რეგიონალური ცენტრის (საგადასახადო ინსპექციის) 30.12.08წ. ¹... ბრძანება და 31.12.08წ. ¹23621/1388 საგადასახადო მოთხოვნა, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის 24.03.09წ. ¹675 ბრძანება ი. მ-ოვისათვის 4000 ლარის დაკისრების ნაწილში და ი. მ-ოვს გადასახდელად განესაზღვროს 200 ლარის გადახდა;

4. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 26.10.09წ. განჩინება დანარჩენ ნაწილში დარჩეს უცვლელად;

5. საქართველოს უზენაესი სასამართლოს გადაწყვეტილება საბოლოოა და არ საჩივრდება.