საკასაციო საჩივრის განუხილველად დატოვების შესახებ

ბს-6-6(3კ-12) 16 თებერვალი, 2012 წელი

ქ. თბილისი

ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატამ შემდეგი შემადგენლობით:

მაია ვაჩაძე (თავმჯდომარე, მომხსენებელი),

ლევან მურუსიძე, პაატა სილაგაძე

საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 408-ე მუხლის შესაბამისად, ზეპირი მოსმენის გარეშე, შეამოწმა ქ. თბილისის მერიის საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის საკითხი თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2011 წლის 15 ნოემბრის გადაწყვეტილების გაუქმების თაობაზე.

2002 წლის 17 ივნისს ს. ჩ-მ სასარჩელო განცხადებით მიმართა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიას, მოპასუხის _ ქ. თბილისის მერიის მიმართ.

მოსარჩელემ მოპასუხისათვის ზიანის ანაზღაურებისა და ქ. თბილისში, ...ს ქ. ¹5-ში მდებარე საცხოვრებელი შენობის სამშენებლო ნორმებთან და წესებთან შესაბამისობაში მოყვანის დავალდებულება მოითხოვა.

2002 წლის 30 დეკემბერს ს. ჩ-მ განცხადებით მიმართა თბილისის საქალაქო სასამართლოს და დამატებით ქ. თბილისის მერიის 2002 წლის 16 მაისის ¹09.25.167 დადგენილების ბათილად ცნობა მოითხოვა. ამასთან, მოსარჩელემ ზიანის ანაზღაურების მოთხოვნა დააზუსტა და ქ. თბილისში 1991-1992 წლებში დეკემბერ-იანვრის მოვლენების შედეგად მიყენებული ზიანის ანაზღაურება მოითხოვა.

2008 წლის 11 სექტემბრის სასამართლო სხდომაზე ს. ჩ-მ კვლავ დააზუსტა სარჩელი, კერძოდ, კომპენსაციის ანაზღაურება, ქ. თბილისის მერიის 2002 წლის 16 მაისის ¹09.25.167 დადგენილების მისგან გამომდინარე სამართლებრივი შედეგებით ბათილად ცნობა და მისი ბინის სამშენებლო ნორმების შესაბამისად წესრიგში მოყვანა მოითხოვა.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2008 წლის 15 ოქტომბრის განჩინებით ს. ჩ-ს შუამდგომლობა დაკმაყოფილდა; მოცემულ საქმეს ცალკე წარმოებად გამოეყო მოთხოვნა ქ. თბილისის მერიის მიმართ, კომპენსაციის ანაზღაურების თაობაზე და საქმეში მესამე პირებად ჩაებნენ მოსარჩელის დედა _ ნ. ბ-ა და ძმა _ ვ. ჩ-ა. საქმეში მესამე პირად ასევე ჩაება 1991-1992 წლებში დეკემბერ-იანვრის მოვლენების შედეგად დაზარალებულ თბილისელთა რეაბილიტაციის სახელმწიფო პროგრამის შესრულების საზოგადოებრივი კონტროლის კომისია.

2008 წლის 31 ოქტომბერს გამართულ სხდომაზე ს. ჩ-მ კვლავ დააზუსტა სარჩელი და საბოლოოდ ქ. თბილისის მერიისათვის 1991-1992 წლებში მომხდარი მოვლენების შედეგად დაზარალებულ თბილისელებზე გამოყოფილი თანხის ნაწილის – 24 000 აშშ დოლარის ანაზღაურების დაკისრება მოითხოვა.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2008 წლის 31 ოქტომბრის გადაწყვეტილებით ს. ჩ-ს სარჩელი ქ. თბილისში 1991-92 წლებში დეკემბერ-იანვრის მოვლენების შედეგად მიყენებული ზიანის ანაზღაურების თაობაზე არ დაკმაყოფილდა.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2008 წლის 31 ოქტომბრის გადაწყვეტილება გასაჩივრდა სააპელაციო წესით.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2009 წლის 10 მარტის განჩინებით გაუქმდა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2008 წლის 31 ოქტომბრის გადაწყვეტილება და საქმე ხელახლა განსახილველად დაუბრუნდა იმავე სასამართლოს.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2009 წლის 19 ივნისის საოქმო განჩინებით შეიცვალა მესამე პირის ვ. ჩ-ს სტატუსი და იგი საქმეში სათანადო მოსარჩელედ ჩაერთო.

2009 წლის 30 ივნისს ვ. ჩ-მ დაზუსტებული სარჩელით მიმართა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიას. მოპასუხეებად ქ. თბილისის მერია და საქართველოს ფინანსთა სამინისტრო, ხოლო მესამე პირებად _ 1991-1992 წლებში დეკემბერ-იანვრის მოვლენების შედეგად დაზარალებულ თბილისელთა რეაბილიტაციის სახელმწიფო პროგრამის შესრულების საზოგადოებრივი კონტროლის კომისია და ს. ჩ-ა მიუთითა. მოსარჩელემ მოპასუხეთათვის 1991-1992 წლების დეკემბერ-იანვრის მოვლენების შედეგად დაზარალებულ თბილისელთა რეაბილიტაციის სახელმწიფო პროგრამის დასრულების დავალდებულება და მოსარჩელის სასარგებლოდ საკომპენსაციო თანხის _ 24 693 აშშ დოლარის (მისი გაცემის დღეს ეროვნული ბანკის მიერ დადგენილი კურსით _ 45 188,19 ლარის ოდენობით) ანაზღაურების დაკისრება მოითხოვა.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2009 წლის 16 ოქტომბრის გადაწყვეტილებით ვ. ჩ-ს სარჩელი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ; საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს ვ. ჩ-ს სასარგებლოდ ზიანის სახით _ 24 693 აშშ დოლარის ექვივალენტი ლარის ანაზღაურება დაეკისრა; სასარჩელო მოთხოვნა თბილისის მერიისთვის ზიანის ანაზღაურების დაკისრების თაობაზე არ დაკმაყოფილდა.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2009 წლის 16 ოქტომბრის გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გაასაჩივრა საქართველოს ფინანსთა სამინისტრომ, რომელმაც გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმა მოითხოვა.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2010 წლის 25 თებერვლის განჩინებით საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს სააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, უცვლელად დარჩა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2009 წლის 16 ოქტომბრის გადაწყვეტილება.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2010 წლის 25 თებერვლის განჩინება საკასაციო საჩივრით გაასაჩივრა საქართველოს ფინანსთა სამინისტრომ, რომელმაც გასაჩივრებული განჩინების გაუქმება და სარჩელის მოთხოვნის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმა მოითხოვა.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2011 წლის 20 ივლისის განჩინებით საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საკასაციო საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ; გაუქმდა თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2010 წლის 25 თებერვლის განჩინება და საქმე ხელახლა განხილვისათვის დაუბრუნდა იმავე სასამართლოს.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2011 წლის 15 ნოემბრის გადაწყვეტილებით საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს სააპელაციო საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ; თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2009 წლის 16 ოქტომბრის გადაწყვეტილების შეცვლით მიღებულ იქნა ახალი გადაწყვეტილება; ვ. ჩ-ს სარჩელი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ; ქ. თბილისის მერიასა და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს თბილისის მერიის მიერ ზარალის ოდენობის ხელახალი გადაანგარიშების საფუძველზე ვ. ჩ-სთვის მიყენებული ზარალის სოლიდარულად ანაზღაურება დაეკისრათ.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2011 წლის 15 ნოემბრის გადაწყვეტილება საკასაციო წესით გაასაჩივრა ვ. ჩ-მ, რომელმაც გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის სრულად დაკმაყოფილება მოითხოვა.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2011 წლის 15 ნოემბრის გადაწყვეტილება საკასაციო წესით ცალ-ცალკე გაასაჩივრეს ქ. თბილისის მერიამ და საქართველოს ფინანსთა სამინისტრომ. კასატორებმა გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმა მოითხოვეს.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2012 წლის 13 იანვრის განჩინებებით, საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, დასაშვებობის შესამოწმებლად წარმოებაში იქნა მიღებული საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსა და ვ. ჩ-ს საკასაციო საჩივრები.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატამ 2012 წლის 13 იანვრის განჩინებით მიიჩნია, რომ ქ. თბილისის მერიის საკასაციო საჩივარი არ აკმაყოფილებდა საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 396-ე მუხლის მე-2 ნაწილის მოთხოვნას.

ამდენად, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2012 წლის 13 იანვრის განჩინებით ქ. თბილისის მერიას დაევალა ხარვეზის შესახებ განჩინების ჩაბარებიდან 10 დღის ვადაში შეევსო ხარვეზი, კერძოდ, საქართველოს უზენაეს სასამართლოში წარმოედგინა გიორგი კვირიკაშვილის სახელზე გაცემული სასამართლო გადაწყვეტილების გასაჩივრების სპეციალური უფლებამოსილების შემცველი მინდობილობა. კასატორს განემარტა, რომ ხარვეზის ვადაში შეუვსებლობის შემთხვევაში საკასაციო საჩივარი არ დაიშვებოდა და დარჩებოდა განუხილველი.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2012 წლის 13 იანვრის განჩინების შემცველი გზავნილი ქ. თბილისის მერიას 2012 წლის 26 იანვარს ჩაბარდა. შესაბამისად, კასატორს ხარვეზის შევსებისათვის მიცემული ვადა 2012 წლის 6 თებერვალს (ვინაიდან, 5 თებერვალი იყო დასვენების დღე კვირა) 24 საათზე ამოეწურა. ქ. თბილისის მერიამ მისთვის მიცემულ ვადაში არ შეავსო 2012 წლის 13 იანვრის განჩინებით დადგენილი ხარვეზი. ამასთან, მას არც ხსენებული ხარვეზის შევსებისათვის დადგენილი ვადის გაგრძელების თხოვნით მიუმართავს საკასაციო სასამართლოსათვის, რის გამოც, საკასაციო სასამართლოს მიაჩნია, რომ აღნიშნული გარემოება საკასაციო საჩივრის განუხილველად დატოვების წინაპირობას წარმოადგენს.

საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 396-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, თუ საკასაციო საჩივარი არ უპასუხებს ამ მუხლში ჩამოთვლილ მოთხოვნებს ან სახელმწიფო ბაჟი არ არის გადახდილი, სასამართლო ავალებს საჩივრის შემტან პირს, შეავსოს ხარვეზი, რისთვისაც უნიშნავს მას ვადას. თუ ამ ვადაში ხარვეზი არ იქნება შევსებული ან საკასაციო საჩივარი არ არის შეტანილი კანონით დადგენილ ვადაში, საკასაციო საჩივარი განუხილველი დარჩება.

აღნიშნულიდან გამომდინარე, საკასაციო სასამართლოს მიაჩნია, რომ საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 396-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საკასაციო საჩივარი დატოვებულ უნდა იქნეს განუხილველი.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლით, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 396-ე მუხლის მე-3 ნაწილით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1. განუხილველი დარჩეს ქ. თბილისის მერიის საკასაციო საჩივარი;

2. საქართველოს უზენაესი სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.