საქმე №ბს-695-681(კ-12) 5 თებერვალი, 2013 წელი

ქ. თბილისი

ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატა

შემადგენლობა:

ნათია წკეპლაძე (თავმჯდომარე, მომხსენებელი),

მოსამართლეები: მაია ვაჩაძე, პაატა სილაგაძე

სხდომის მდივანი – ნინო გოგატიშვილი

კასატორი (მოსარჩელე) –ი/მ ,,ნ. ბ-ე”

მოწინააღმდეგე მხარე (მოპასუხე) – სსიპ შემოსავლების სამსახური; წარმომადგენელი - ა. დ-ე

დავის საგანი – ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის ოქმის ბათილად ცნობა და დარიცხული ჯარიმის გაუქმება

გასაჩივრებული განჩინება – ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2012 წლის 27 ივლისის განჩინება

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი :

მოსარჩელე: ი/მ ,,ნ. ბ-ე”

მოპასუხე: სსიპ შემოსავლების სამსახური

სარჩელის სახე: საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-60¹ მუხლისა და საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 22-ე მუხლის საფუძველზე ადმინისტრაციულ სამართლებრივი აქტების ბათილად ცნობა.

სარჩელის საგანი:

2012 წლის 7 თებერვლის #021342 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმის ბათილად ცნობა; სამართალდარღვევის ოქმით დაკისრებული ჯარიმის გადახდისაგან გათავისუფლება.

სარჩელის საფუძველი:

ფაქტობრივი: მოსარჩელის განმარტებით, 2012 წლის 7 თებერვალს, მის კუთვნილ სავაჭრო ობიექტში კერძო საგადასახადო ინსპექტორმა განახორციელა საკონტროლო შესყიდვა. Aამ დროს ობიექტზე იმყოფებოდა მოსარჩელის ბაბუა – გ. ე-ა. კერძო საგადასახადო ინსპექტორის მხრიდან ადგილი ჰქონდა აშკარა პროვოკაციას და მეწარმის შეცდომაში შეყვანას. კერძოდ, პროდუქტის მიწოდების შემდეგ გ. ე-ა მიბრუნდა გვერდით განთავსებული სალარო- აპარატისკენ ქვითრის ამოსაბეჭდად და ხურდის დასაბრუნებლად, რა დროსაც მას კლიენტმა განუმარტა, რომ ჩეკის ამობეჭდვა უკვე დაგვიანებული იყო. მოსარჩელის განმარტებით მას არ დაურღვევია კანონი და შესაბამისად ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის ოქმი უკანონოა.

სამართლებრივი: მოსარჩელის განმარტებით, დარღვეულია ოქმის შედგენის წესი, რომელიც განსაზღვრულია საგადასახადო კოდექსის 271-ე მუხლის მე-4 ნაწილით, აღნიშნული მუხლის თანახმად, საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმის შედგენაზე უფლებამოსილი პირი სამართალდარღვევის ადგილზე განიხილავს საგადასახადო სამართალდარღვევის საქმეს და სამართალდამრღვევ პირს ადგილზევე უფარდებს საგადასახადო სანქციას. მოსარჩელის განმარტებით, საგადასახადო ინსპექტორმა ისე დატოვა ობიექტი, რომ ადგილზე არც ოქმი შეუდგენია და არც ვინაობა დაუფიქსირებია (იხ. ს.ფ. 1-10)..

მოპასუხის - სსიპ შემოსავლების სამსახურის შესაგებელი:

ფაქტობრივი: მოპასუხეს შესაგებელში ფაქტობრივ გარემოებებზე მითითებული არ აქვს.

სამართლებრივი: მოპასუხის განმარტებით, სადავო ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტები გამოცემულია მოქმედი კანონმდებლობის შესაბამისად და არ არსებობს მათი ბათილად ცნობის ფაქტობრივი და სამართლებრივი საფუძვლები.

მოპასუხის განმარტებით, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 259-ე მუხლით, საგადასახადო ორგანოს უფლებამოსილ პირებს უფლება აქვთ, სასამართლოს გადაწყვეტილების გარეშე, საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ დადგენილი წესით განახორციელონ საკონტროლო-სალარო აპარატების გამოყენების წესის დაცვის კონტროლი. საგადასახადო კოდექსის 281-ე მუხლის მესამე ნაწილის შესაბამისად – მომხმარებელთან ნაღდი ფულით ანგარიშსწორებისას საკონტროლო-სალარო აპარატის გამოუყენებლობა იწვევს გადასახადის გადამხდელის დაჯარიმებას 500 ლარის ოდენობით. საქმის მასალებით კი დასტურდება, რომ ი/მ ,,ნ. ბ-ის” მხრიდან ადგილი ჰქონდა საგადასახადო სამართალდარღვევის ჩადენის ფაქტს, შესაბამისად, არ არსებობს სარჩელის დაკმაყოფილების არც ფაქტობრივი და არც სამართლებრივი საფუძვლები (იხ. ს.ფ. 29-36)..

საქმის გარემოებები:

მოსარჩელის განმარტებით, 2012 წლის 7 თებერვალს, მის კუთვნილ სავაჭრო ობიექტში კერძო საგადასახადო ინსპექტორმა განახორციელა საკონტროლო შესყიდვა, შეიძინა შოკოლადი 6 ლარად.Aამ დროს ობიექტზე იმყოფებოდა მოსარჩელის ბაბუა – გ. ე-ა. პროდუქტის მიწოდების შემდეგ გ. ე-ა მიბრუნდა გვერდით განთავსებული სალარო აპარატისკენ ქვითრის ამოსაბეჭდად და ხურდის დასაბრუნებლად, რა დროსაც მას კლიენტმა განუმარტა, რომ ჩეკის ამობეჭდვა უკვე დაგვიანებული იყო.

მოსარჩელის განმარტებით, საქრთველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის ¹№994 ბრძანების მე-16 მუხლის თანახმად, როდესაც მომხმარებელი ნაღდი ფულის გადახდას ახორციელებს იმ პირთან, რომელიც არ წარმოადგენს მოლარე-ოპერატორს, მომხმარებელს ჩეკი უნდა გადაეცეს გონივრულ ვადაში, რასაც ახორციელებდა კიდეც მისი ბაბუა, მაგრამ ამის გაკეთების საშუალება არ მისცა კერძო ინსპექტორმა, მან დაჟინებით მოითხოვა განულებული ჩეკის ამობეჭდვა და მიღებისთანავე ჩაიდო ქურთუკის ჯიბეში და სწრაფად დატოვა ობიექტი, ისე რომ ადგილზე ოქმიც არ შეუდგენია და ვინაობაც არ დაუფიქსირებია.

მოსარჩელის განმარტებით, საგადასახადო ინსპექტორის მოქმედება არ შეესაბამება კანონს, იგი ცრუობს ოქმშიც, სადაც უსამართლოდ უთითებს რომ კანონდარღვევის ოქმი შედგენილია ადგილზე და თითქოს გ. ე-ამ უარი განაცხადა ოქმზე ხელმოწერასა და ჩაბარებაზე. ამასთან, ოქმში არ განმარტავს, რომ დაგვიანებული იყო ქვითრის ამობეჭდვა, ან გამყიდველმა ქვითარი ხურდის დაბრუნების შემდეგ ამობეჭდა და არა მანამდე. მოსარჩელის განმარტებით, უკვე გაფორმებული ოქმი, ქუთაისის შემოსავლების სამსახურში ჩაიბარეს მან და მისმა ბიძამ.

სამართალდარღვევის ოქმი მოსარჩელემ გაასაჩივრა ადმინისტრაციული წესით სსიპ შემოსავლების სამსახურში, რომლის 2012 წლის 27 მარტის გადაწყვეტილებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, იმ მოტივით, რომ საქმეში არსებული მასალებით დასტურდებოდა, რომ ი/მ ,,ნ. ბ-ის” მიერ ადგილი ჰქონდა სალარო-აპარატის გამოუყენებლობის ფაქტს.

საქმეზე მოწმის სახით დაკითხულმა კერძო საგადასახდო ინსპექტორმა განმარტა, რომ საქონლის შეძენისას სავაჭრო ობიექტზე მყოფმა გ. ე-ამ ისე გადასცა ნაყიდი საქონელი და დაუბრუნა ხურდა, რომ არც აპირებდა ჩეკის ამობეჭდვას, მხოლოდ მას შემდეგ, რაც კერძო საგადასახადო ინსპექტორმა გაამჟღავნა თავისი ვინაობა, გ. ე-ამ დააპირა ჩეკის ამობეჭდვა და ამ მიზნით წავიდა საკონტროლო სალარო-აპარატისკენ.

რაიონული სასამართლოს გადაწყვეტილება/სარეზოლუციო/:

ქუთაისის საქალაქო სასამართლოს 2012 წლის 23 მაისის გადაწყვეტილებით ნ. ბ-ის სარჩელი არ დაკმაყოფილდა.

სასამართლოს მიერ უდავოდ მიჩნეული ფაქტები:

2012 წლის 7 თებერვალს ი/მ ,,ნ. ბ-ე” საკონტროლო-სალარო აპარატის გარეშე მომხმარებელთან ფულადი ანგარიშსწორებისათვის დაჯარიმებულ იქნა 500 ლარის ოდენობით.

2012 წლის 7 თებერვლის საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი ი/მ ,,ნ. ბ-ემ” გაასაჩივრა შემოსავლების სამსახურში, რაც შემოსავლების სამსახურის 2012 წლის 27 და 28 მარტის ბრძანებებით არ დაკმაყოფილდა.

სასამართლოს მიერ სადავოდ მიჩნეული ფაქტები:

მოსარჩელე მხარემ სადავოდ გახადა მის მიერ საგადასახადო კოდექსის 259-ე მუხლით გათვალისწინებული მოთხოვნის დარღვევის ფაქტი და მიუთითა, რომ ჩეკის ამობეჭდვა არ მომხდარა, რაც განპირობებული იყო მისი შეცდომაში შეყვანით.

სადავო ფაქტობრივი გარემოებების სამართლებრივი შეფასება /კვალიფიკაცია/:

საქალაქო სასამართლომ არ გაიზიარა მოსარჩელის განმარტება, რომ მის მიერ ადგილი არ ჰქონია საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 259-ე მუხლით გათვალისწინებული მოთხოვნის დარღვევას. სასამართლოს განმარტებით, საქართველოს სამოქალაქო კოდექსის 102-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად საქმის გარემოებები, რომლებიც კანონის თანახმად უნდა დადასტურდეს გარკვეული სახის მტკიცებულებებით, არ შეიძლება დადასტურდეს სხვა სახის მტკიცებულებებით. განსახილველ შემთხვევაში საქმეზე მოწმის სახით დაკითხულმა, სამართალდარღვევის ოქმის შემდგენმა კერძო საგადასახადო ინსპექტორმა განმარტა, რომ მის მიერ საქონლის შეძენისას სავაჭრო ობიექტზე მყოფმა გ. ე-ამ მას ისე გადასცა ნაყიდი საქონელი და დაუბრუნა ხურდა, რომ ჩეკი არ ამოუბეჭდია. აღნიშნული გარემოების საწინააღმდეგო რაიმე სახის მტკიცებულება კი მოსარჩელეს არ წარმოუდგენია.

დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების სამართლებრივი შეფასება /კვალიფიკაცია/:

სასამართლოს მითითებით, სსიპ შემოსავლების სამსახური წარმოადგენს საკონტროლო-სალარო აპარატების მიღებასა და გამოყენებაზე კონტროლის განმახორციელებელ ადმინისტრაციულ ორგანოს, რომელიც საკონტროლო-სალარო აპარატების გამოყენების წესის დარღვევის შემთხვევაში უფლებამოსილია შეადგინოს ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის ოქმი.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლით რეგლამენტირებულია საგადასახადო სამართალდარღვევისა და პასუხისმგებლობის საკითხი, აღნიშნული მუხლის 1-ლი ნაწილით, საგადასახადო სამართალდარღვევად ითვლება პირის მართლსაწინააღმდეგო ქმედება (მოქმედება ან უმოქმედობა), რომლისთვისაც ამ კოდექსით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა. ამავე კოდექსის 281.1 მუხლით მომხმარებელთან ნაღდი ფულით ანგარიშსწორებისას საკონტროლო-სალარო აპარატის გარეშე მუშაობა იწვევს გადასახადის გადამხდელის დაჯარიმებას - 500 ლარის ოდენობით.

საქალაქო სასამართლოს განმარტებით, ,,საგადასახადო კონტროლის განმახორციელებელი პირის შერჩევისა და საგადასახადო კონტროლის განხორციელების, მიმდინარე კონტროლის პროცედურების ჩატარების, სასაქონლო-მატერიალურ ფასეულობათა ჩამოწერის, საგადასახადო დავალიანების გადახდევინების უზრუნველყოფის ღონისძიების განხორციელების, სამართალდარღვევათა საქმისწარმოების წესის დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის №994 ბრძანების 16.2 ნაწილის შესაბამისად, პირის მიერ ჩეკის გაცემა ხდება მისთვის ნაღდი ფულის გადახდისთანავე, როცა მომხმარებელი ნაღდი ფულის გადახდას ახორციელებს იმ პირთან, რომელიც არ წარმოადგენს მოლარე-ოპერატორს, მომხმარებელს ჩეკი უნდა გადაეცეს გონივრულ ვადაში.

სასამართლოს განმარტებით, კანონმდებლის მიერ ზუსტად არის განსაზღვრული თუ როგორი წესით უნდა მოხდეს ჩეკის ამოწერა. ზემოაღნიშნული ნორმა ცალსახად მიუთითებს, რომ ჩეკის გადაცემა ხდება ფულის გადაცემისთანავე ან ხურდის დაბრუნების დროს. რაც შეეხება ამავე მუხლში მითითებულ გონივრულ ვადას, აღნიშნული წარმოადგენს ისეთ შემთხვევას, როდესაც ფულის გადახდა ხდება არა მოლარე - ოპერატორთან. კონკრეტულ შემთხვევაში უდავოა, რომ სავაჭრო ობიექტში, საკონტროლო შესყიდვის განხორციელების დროს იმყოფებოდა გ. ე-ა, შესაბამისად მას ევალებოდა ზემოაღნიშნული წესით ჩეკის ამოწერა, რაც მას არ განუხორციელებია.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 271-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმის შედგენაზე უფლებამოსილი პირი სამართალდარღვევის ადგილზე განიხილავს საგადასახადო სამართალდარღვევის საქმეს და სამართალდამრღვევ პირს ადგილზევე უფარდებს საგადასახადო სანქციას. ამ შემთხვევაში პირს შესაბამისი პასუხისმგებლობა დაეკისრება საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმის საფუძველზე, რომელიც ითვლება საგადასახადო მოთხოვნად. ამავე მუხლის მე-6 ნაწილის თანახმად, თუ საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმში არ არის ასახული საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრული რომელიმე მონაცემი ან ოქმი შედგენილია კანონის დარღვევით, შესაბამისი ორგანოს ხელმძღვანელი ან დავის განმხილველი ორგანო იღებს გადაწყვეტილებას პირის საგადასახადო პასუხისმგებლობისაგან გათავისუფლების შესახებ. სასამართლოს განმარტებით, განსახილველ შემთხვევაში, კერძო საგადასახადო ინსპექტორის ჩვენებით ირკვევა, რომ მან სამართალდარღვევის ოქმი არ შეადგინა უშუალოდ სამართალდარღვევის ადგილას, იმ მიზეზით, რომ გ. ე-ამ ამის საშუალება არ მისცა, ხელში სწვდა და არ აძლევდა საშუალებას შეევსო სამართალდარღვევის ოქმი. ასეთი გარემოების გათვალისწინებით სასამართლოს განმარტებით, ოქმის სამართალდარღვევის ადგილზე არ შევსება არ შეიძლება ჩაითვალოს არსებით დარღვევად და არ შეიძლება გახდეს ოქმის ბათილობის საფუძველი.

აპელანტი: ი/მ “ნ. ბ-ე”

მოწინააღმდეგე მხარე: სსიპ შემოსავლების სამსახური

აპელაციის მოტივები:

ფაქტობრივი: აპელანტის განმარტებით, სასამართლომ არასწორად განმარტა რიგი ფაქტობრივი გარემოებები, სწორი სამართლებრივი შეფასება არ მისცა მათ და მიიღო უკანონო გადაწყვეტილება. საქალაქო სასამართლომ არ მიიჩნია სარწმუნოდ მოსარჩელის პოზიცია იმის თაობაზე, რომ მის ბაბუას ჩეკის ამოწერის საშუალება არ მისცა საგადასახადო ინსპექტორმა, სასამართლოს საერთოდ არ უმსჯელია კერძო ინსპექტორის პირად დაინტერესებაზე, რაც პირდაპირ კავშირშია მათ მიერ გაწეული მუშაობის ანაზღაურებასთან. ასევე სასამართლომ არ გაითვალისწინა ის ფაქტი, რომ ინსპექტორმა იცრუა, როდესაც ოქმში მიუთითა, რომ იგი შედგენილია სამართალდარღვევის ადგილას.

სამართლებრივი: აპელანტს სამართლებრივ საფუძვლებზე არ მიუთითებია.

სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება/სარეზოლუციო/:

ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს 2012 წლის 27 ივლისის განჩინებით ნ. ბ-ის სააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა და უცვლელად დარჩა ქუთაისის საქალაქო სასამართლოს 2012 წლის 23 მაისის გადაწყვეტილება.

საპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილების ფაქტობრივი და სამართლებრივი დასაბუთება:

სააპელაციო სასამართლო დაეთანხმა პირველი ინსტანციის სასამართლოს შეფასებასა და დასკვნებს, საქმის ფაქტობრივ და სამართლებრივ საკითხებთან დაკავშირებით და დადგენილად მიიჩნია, რომ 2012 წლის 7 თებერვალს ი/მ ,,ნ. ბ-ის“ ობიექტში კერძო საგადასახადო ინსპექტორმა განახორციელა საკონტროლო შესყიდვა, რა დროსაც შეიძინა შოკოლადი 6.00 ლარად ნაღდი ფულით. ანგარიშსწორებისას გადასახადის გადამხდელმა საკონტროლო სალარო აპარატი არ გამოიყენა, რაზეც შედგა საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი და გადამხდელს სსკ 281-ე მუხლის მე-3 ნაწილით, სანქციის სახით, განესაზღვრა ჯარიმა-500 ლარი. აღნიშნულის საწინააღმდეგო რაიმე მტკიცებულება გადასახადის გადამხდელის მიერ პირველი ან სააპელაციო ინსტანციის სასამართლოში წარდგენილი არ ყოფილა. ნ. ბ-ე სამართალდარღვევის ოქმს არ ეთანხმება და განმარტავს, რომ დარღვევის ფაქტს ადგილი არ ჰქონია, რის გამოც ითხოვს დარიცხული ჯარიმის მოხსნას. სამართალდარღვევის ფაქტის უარყოფა ნ. ბ-ის მხრიდან რაიმე მტკიცებულებით არ არის გამყარებული. სააპელაციო სასამართლოს განმარტებით, არ დასტურდება, რომ გ. ე-ამ მისთვის ნაღდი ფულის გადახდისთანავე გადასცა ჩეკი მომხმარებელს (კერძო საგადასახადო ინსპექტორს). მას სალარო აპარატის მეშვეობით განხორციელებული ოპერაცია არ აღურიცხავს.

სააპელაციო სასამართლო იზიარებს საქალაქო სასამართლოს სამართლებრივ შეფასებასაც, იმის თაობაზეც, რომ მოცემულ შემთხვევაში სადავო ოქმი გამოცემულია საქართველოს საგადასახადო კოდექსისა და საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულებით დამტკიცებული წესის შესაბამისად.

კასატორი: ი/მ ,,ნ. ბ-ე”

მოწინააღმდეგე მხარე: სსიპ შემოსავლების სამსახური

კასაციის საგანი და მოცულობა /ფარგლები/:

სააპელაციო სასამართლოს 2012 წლის 27 ივლისის გადაწყვეტილების გაუქმება და საკასაციო სასამართლოს მიერ საქმეზე ახალი გადაწყვეტილების მიღება.

კასაციის მოტივები/სამართლებრივი/:

პროცესუალური: კასატორის მითითებით, სააპელაციო პალატის მიერ დარღვეულია საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 394-ე ,,გ“ და ,,ე“ პუნქტები, სასამართლომ გადაწყვეტილების მიღებისას გამოიყენა კანონი, რომელიც არ უნდა გამოეყენებინა და არასწორად განმარტა იგი.

კასატორის განმარტებით პირველ და სააპელაციო სასამართლო ინსტანციებში, არ გაითვალისწინეს საქმეში არსებული ფაქტობრივი გარემოებები, სასამართლო განმარტავს, რომ არ დასტურდება, რომ გ. ე-ამ მისთვის ნაღდი ფულის გადახდისთანავე გადასცა ჩეკი კერძო საგადასახადო ინსპექტორს. კასატორის განმარტებით, გ. ე-ას სალარო აპარატის მეშვეობით განხორციელებული ოპერაცია არ აღურიცხავს. კასატორის განმარტებით იგი სწორედ იმ ფაქტს ასაჩივრებს, რომ საგადასახადო ინსპექტორმა გ. ე-ა შეიყვანა შეცდომაში და არ მისცა მას საშუალება დაესრულებინა საქონლის გაყიდვის ოპერაცია. Kკასატორის განმარტებით, ასევე გაუგებარია სასამართლომ რატომ არ დასვა კითხვები იმასთან დაკავშირებით, რომ კერძო საგადასახადო ინსპექტორს ოქმში არ აღუნიშნავს ის გარემოებები, რაზედაც იგი მიუთითებს (გაწეული წინააღმდეგობა, დასრულებული იყო თუ არა ოპერაცია და ა.შ.). კასატორის განმარტებით, სამართალდარღვევის ოქმი შედგენილია კანონის მოთხოვნათა დარღვევით, რაც არის სადავოდ გამხდარი და რაც ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-60¹ მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის ოქმის ბათილად ცნობის საფუძველია.

საკასაციო სასამართლოს მიერ საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის პროცესუალური წინამძღვრები:

საკასაციო სასამართლომ მიიჩნია, რომ საქმე დასაშვებია ადმინისტრაციულ საპროცესო კოდექსის 34.3 მუხლის ,,გ” ქვეპუნქტის თანახმად, სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმე განხილულია მნიშვნელოვანი საპროცესო დარღვევებით, რომელსაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის შედეგზე

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლო საქმის მასალების გაცნობის, საკასაციო საჩივრის მოტივების საფუძვლიანობის შესწავლისა და გასაჩივრებული განჩინების კანონიერება-დასაბუთებულობის შემოწმების შედეგად მივიდა იმ დასკვნამდე, რომ ი/მ ,,ნ. ბ-ის“ საკასაციო საჩივარი უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ, გაუქმდეს ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2012 წლის 27 ივლისის განჩინება და ახალი გადაწყვეტილებით ი/მ ,,ნ. ბ-ის“ სარჩელი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ: სადავო საკითხის გადაუწყვეტლად ბათილად იქნეს ცნობილი სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2012 წლის 28 მარტის №5448 ბრძანება და სსიპ შემოსავლების სამსახურს დაევალოს საქმის გარემოებათა გამოკვლევის შედეგად გამოსცეს ახალი ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი, კანონით დადგენილ ვადაში, შემდეგ გარემოებათა გამო:

საკასაციო სასამართლოს მიაჩნია, რომ სასამართლომ გასაჩივრებული გადაწყვეტილების მიღებისას დაარღვია მატერიალური და საპროცესო სამართლის ნორმები, კერძოდ, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 393.2 მუხლის მოთხოვნები, სასამართლომ გამოიყენა კანონი, რომელიც არ უნდა გამოეყენებინა, არ გამოიყენა კანონი, რომელიც უნდა გამოეყენებინა, სასამართლომ არასწორად განმარტა კანონი და დავა არსებითად გადაწყვიტა მაშინ, როცა ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის მე-4 და მე-19 მუხლების საფუძველზე ოფიციალობის პრინციპის გამოყენებით სრულყოფილად არ არის მოპოვებული და გამოკვლეული საქმის გარემოებებთან დაკავშირებული მტკიცებულებები, ხოლო საქმეში წარმოდგენილი მტკიცებულებების შეფასების საფუძველზე ობიექტური სამართლებრივი დასკვნის ჩამოყალიბება შეუძლებელია.

სსიპ შემოსავლების სამსახურმა 2012 წლის 27 მარტის №4948 და 28 მარტის №5448 ბრძანებებით ისე უთხრა უარი ი/მ ,,ნ. ბ-ეს“ 2012 წლის 7 თებერვლის საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმის გაუქმების თაობაზე, რომ საერთოდ არ გამოუკვლევია აღნიშნული ოქმი შედგენილი იყო თუ არა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შესაბამისად.

საკასაციო სასამართლოს მიაჩნია, რომ მოცემულ შემთხვევაში გამოყენებულ უნდა იქნეს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 32.4. მუხლი, რამდენადაც ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ სადავო ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი გამოიცა საქმის გარემოებათა გამოკვლევისა და შეფასების გარეშე, ასევე, არსებითად არის დარღვეული მისი მომზადების კანონმდებლობით დადგენილი სხვა მოთხოვნები, რაც ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 32.4 მუხლის მიხედვით დავის გადაუწყვეტლად, აქტის ბათილად ცნობის საფუძველს წარმოადგენს.

საქმის მასალებით დადგენილია, რომ 2012 წლის 7 თებერვალს ი/მ ,,ნ. ბ-ის“ კუთვნილ ობიექტში (მდებარე - ქუთაისი, ... ქ. №20) კერძო საგადასახადო ინსპექტორის მიერ განხორციელდა საკონტროლო შესყიდვა, რის გამოც საგადასახადო სამართალდარღვევის №021342 ოქმით საკონტროლო-სალარო აპარატის გარეშე მომხმარებელთან ფულადი ანგარიშსწორებისათვის დაჯარიმდა 500 ლარით.

2012 წლის 7 თებერვლის საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი ი/მ ,,ნ. ბ-ემ“ გაასაჩივრა სსიპ შემოსავლების სამსახურში, რაც 2012 წლის 27 და 28 მარტის ბრძანებებით არ დაკმაყოფილდა.

სადავო სამართალურთიერთობა წარმოშობილია საგადასახადო სამართალდარღვევათა სფეროში, გადასახადის გადამხდელსა და საგადასახადო ორგანოს შორის.

საკასაციო სასამართლო განმარტავს, რომ საგადასახდო სამარათალდარღვევათა საქმეები საქართველოში მოწესრიგებულია საგადასახადო კოდექსით, რომელიც განსაზღვრავს საგადასახადო სამართალდარღვევის სახეებსა და საგადასახადო კანონმდებლობის დარღვევისათვის პასუხისმგებლობას.

საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მიხედვით საგადასახადო სამართალდარღვევად ჩაითვლება პირის მართლსაწინააღმდეგო ქმედება (მოქმედება ან უმოქმედობა), რომლისთვისაც ამ კოდექსით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა. საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის პირს პასუხისმგებლობა შეიძლება დაეკისროს მხოლოდ ამ კოდექსით დადგენილი საფუძვლითა და წესით.

ამავე კოდექსის 281.3 მუხლის შესაბამისად, მომხმარებელთან ნაღდი ფულით ანგარიშსწორებისას საკონტროლო-სალარო აპარატის გამოუყენებლობა იწვევს გადასახდის გადამხდელის დაჯარიმებას 500 ლარით (2012 წელს მოქმედი რედაქციით).

საგადასახადო კოდექსის 49.6 მუხლით საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით საქართველოს საგადასახადო ორგანოს კომპეტენციისთვის მიკუთვნებული საგადასახადო კონტროლის ცალკეული სახეები შესაძლებელია განახორციელოს სხვა პირმა. ამავე კოდექსის 271.2 მუხლის თანახმად, საგადასახადო სამართალდარღვევის გამოვლენისას საგადასახადო ორგანოს უფლებამოსილი პირი ან ზემოაღნიშნულ მუხლში მითითებული პირი ადგენს საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმს. ამავე მუხლის მე-4 პუნქტის შესაბამისად, საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმის შედგენაზე უფლებამოსილი პირი სამართალდარღვევის ადგილზე განიხილავს საგადასახადო სამართალდარღვევის საქმეს და სამართალდამრღვევ პირს ადგილზევე უფარდებს საგადასახადო სანქციას. ამ შემთხვევაში პირს შესაბამისი პასუხისმგებლობა დაეკისრება საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმის საფუძველზე, რომელიც ითვლება საგადასახადო მოთხოვნად, ხოლო მე-6 პუნქტის შესაბამისად, კი თუ საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმში არ არის ასახული საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრული რომელიმე მონაცემი ან საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი შედგენილია კანონის დარღვევით, შესაბამისი ორგანოს ხელმძღვანელი ან დავის განმხილველი ორგანო იღებს გადაწყვეტილებას პირის საგადასახადო პასუხისმგებლობისგან გათავისუფლების შესახებ.

საკასაციო სასამართლო განმარტავს, რომ საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 271-ე მუხლის დანაწესებიდან და თავად სამართალდარღვევის ოქმის, როგორც იურიდიული დოკუმენტის მნიშვნელობიდან, გამომდინარეობს, რომ მისი შედგენა აუცილებელია სწორედ სამართალდარღვევის ადგილზე. სამართალდარღვევის ოქმით ფიქსირდება სამართალდარღვევის ფაქტი, გარემოებები, მონაწილე პირები და იმავდროულად იგი წარმოადგენს ერთ-ერთ და სარწმუნო მტკიცებულებას სამართალდარღვევის მოცემულ დროსა და ადგილას, მოცემულ ვითარებაში გამოვლენისა და ამ ფაქტის მონაწილე პირების შესახებ. ამდენად, ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის ოქმის არა სამართალდარღვევის გამოვლენის ადგილზე შედგენა წარმოადგენს პროცედურის არსებით დარღვევას.

კონკრეტულ შემთხვევაში როგორც საქმის მასალებით დასტურდება და რასაც არც თავად ადმინისტრაციული ორგანო უარყოფს საგადასახადო სამართალდარღვევის №021342 ოქმი შედგენილი არ ყოფილა სამართალდარღვევის ადგილას, აღნიშნული გარემოება სათანადოდ არ შეფასებულა არც - სსიპ შემოსავლების სამსახურის მიერ ი/მ ,,ნ. ბ-ის“ საჩივრის განხილვისას, შემოსავლების სამსახურს არ გამოუკვლევია ის გარემოება, რა ობიექტური გარემოებებით იყო გამოწვეული სამართალდარღვევის ოქმის სხვა ადგილას შედგენა, თუ წინააღმდეგობის გაწევას ჰქონდა ადგილი, როგორც ამას ამტკიცებს ადმინისტრაციული ორგანოს წარმომადგენელი, რატომ არ მიიღო საგადასახადო ინსპექტორმა კანონით გათვალისწინებული ადეკვატური ზომები. აღნიშნულ საკითხზე ფაქტობრივი გარემოებები არ არის გამოკვლეული და უტყუარად დადგენილი.

ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96.1 მუხლის თანახმად, ცალსახად არის განსაზღვრული ადმინისტრაციული ორგანოს ვალდებულება, ადმინისტრაციული წარმოებისას გამოიკვლიოს საქმისათვის მნიშვნელობის მქონე ყველა გარემოება და გადაწყვეტილება მიიღოს ამ გარემოებათა შეაფასებისა და ურთიერთშეჯერების საფუძველზე, ამავე მუხლის მეორე ნაწილის შესაბამისად, დაუშვებელია ადმინისტრაციული აქტის გამოცემას საფუძვლად დაედოს ისეთი გარემოება ან ფაქტი, რომელიც კანონით დადგენილი წესით არ არის გამოკვლეული.

საკასაციო სასამართლოს მიაჩნია, რომ ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის გამოვლენა და დამრღვევის დასჯა ემსახურება მმართველობის კანონიერებას, საჯარო წესრიგს, ხოლო პროცედურული მოქმედებების ჩატარების ვალდებულება _ კერძო ინტერესის - ადამიანის უფლების მაქსიმალური დაცვის უზრუნველყოფას. ასეთის იგნორირების პირობებში ირღვევა ადმინისტრაციული სამართლის ასევე უმნიშვნელოვანესი ინსტიტუტი _ კერძო და საჯარო ინტერესების პროპორციულობის პრინციპი.

საკასაციო სასამართლოს განმარტებით, სსიპ შემოსავლების სამსახური კანონმდებლობის საფუძველზე ახორციელებს საჯარო უფლებამოსილებას, რა დროსაც საქართველოს კანონმდებლობით გარანტირებული პირის უფლებები წარმოშობს საჯარო ფუნქციის განმახორციელებელი პირების საჯარო ვალდებულებას - სრულად უზრუნველყონ პირის უფლებების რეალიზაციისათვის ხელშემწყობი პირობების შექმნა. აღნიშნულიდან გამომდინარე, საკასაციო სასამართლოს მიაჩნია, რომ შემოსავლების სამსახურის დელეგირებული ფუნქციის განმახორციელებელი კერძო საგადასახადო ინსპექტორების მიმართ სრულად უნდა გავრცელდეს საქართველოს უზენაესი სასამართლოს შეფასებები და დასკვნები (ადმინისტრაციულ საქმეზე #ბს-1250-1194(კ-09), საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის თბილისის რეგიონალური ცენტრის საკასაციო საჩივრის გამო, თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2009 წლის 14 ივლისის განჩინებაზე, მოწინააღმდეგე მხარე შპს ,,...“ მიმართ), რომელიც ეხება საჯარო მოსამსახურეთა ქცევის სტანდარტის დადგენას, კერძოდ, სასამართლომ მითითებულ საქმეზე დაადგინა:,,სწორედ საჯარო სამსახურის სისტემის და ყოველი საჯარო მოსამსახურის როლის ჯეროვანი გაცნობიერება დაედო საფუძვლად ამ სფეროში საერთაშორისო სტანდარტების ჩამოყალიბებას და ზრუნვას მათი დამკვიდრებისთვის. ასე, მაგალითად, 1979 წლის 17 დეკემბრის გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის გენერალური ანსამბლეის მიერ მიღებულ იქნა მართლწესრიგის დამცველ თანამდებობის პირთა ქცევის კოდექსი, რომლის 1-ლი მუხლის თანახმად, მართლწესრიგის დამცველ თანამდებობის პირნი მუდმივად ასრულებენ კანონით მათზე დაკისრებულ მოვალეობებს, ემსახურებიან საზოგადოებას და ყველა პირს იცავენ უკანონო ქმედებისგან მათი პროფესიისათვის საჭირო პასუხისმგებლობის მაღალი დონით. Mმე-2 მუხლის თანახმად, მართლწესრიგის დამცველი თანამდებობის პირნი თავიანთი მოვალეობის შესრულებისას პატივს სცემენ და იცავენ ადამიანურ ღირსებას, ადამიანის უფლებებს ყველა პირის მიმართ. მე-8 მუხლის თანახმად კი მართლწესრიგის დამცველი თანამდებობის პირნი პატივს სცემენ კანონს და მოცემულ კოდექსს იყენებენ ხელთ არსებულ საშუალებებს და ყოველმხრივ აღკვეთენ და ეწინააღმდეგებიან მათ დარღვევას.

ადამიანის უფლებები, რომლის დაცვის ვალდებულებაც გააჩნია საჯარო მოხელეს თავიანთი მოვალეობის შესრულებისას დადგენილია და დაცულია ეროვნული და საერთაშორისო სამართლით. შესაბამის საერთაშორისო დოკუმენტებს განეკუთვნება ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაცია, საერთაშორისო პაქტი სამოქალაქო და პოლიტიკური უფლებების შესახებ და ა.შ. აუცილებელია დაცული იყოს წონასწორობა ერთი მხრივ, იმ დაწესებულების შინაგანი დისციპლინის დაცვის აუცილებლობისათვის, რომელზეც დამოკიდებულია საზოგადოება და მეორე მხრივ, ადამიანის ძირითადი უფლებების დარღვევასთან ბრძოლის აუცილებლობისათვის. საზოგადოებისადმი სამსახური მოიცავს საზოგადოების იმ წევრებისათვის სამსახურისა და დახმარების გაწევას, რომელნიც პირადი, ეკონომიკური, სოციალური ან სხვა განსაკუთრებული ხასიათის მიზეზებით საჭიროებენ დაუყოვნებლივ დახმარებას.

ადმინისტრაციული სამართლის კანონმდებლობის მიზანი სწორედ იმგვარი ნორმატიული სტანდარტების შექმნაა, რომელიც უზრუნველყოფს ადმინისტრაციული ორგანოების მიერ ადამიანის უფლებებისა და თავისუფლებების, საჯარო ინტერესებისა და კანონის უზენაესობის დაცვას /ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 1.2. მუხლი/.

საკასაციო სასამართლო განმარტავს, რომ საჯარო სამსახურს, მიუხედავად ერთიანი სისტემური ბუნებისა, ფუნქციური მრავალფეროვნება ახასიათებს. იქნება ეს - მართლწესრიგის დაცვის, საბაჟო-საგადასახადო სისტემის, სამხედრო სამსახურის, თუ თვითმმართველობის სფერო, ყოველ მათგანს განსხვავებული სპეციფიკა გააჩნია, თუმცა საერთო აქვთ მიზანი და ამოცანა – ზრუნვა საზოგადოების ინტერესების საკეთილდღეოდ“.

საკასაციო სასამართლოს მიაჩნია, რომ საქმის სასამართლო განხილვის სტადიაზე, იმ პირობებში, როცა საქმის მასალებით ცალსახად არის დადგენილი, რომ საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი შედგენილი არ არის სამართალდარღვევის ჩადენის ადგილას, რასაც არც მოპასუხე ადმინისტრაციული ორგანო უარყოფს, ადმინისტრაციულმა ორგანომ ხელახლა უნდა ჩაატაროს ადმინისტრაციული წარმოება და გამოიკვლიოს კერძო საგადასახადო ინსპექტორმა რატომ არ შეადგინა სამართალდარღვევის ადგილზე ოქმი, რა ხელისშემშლელი ფაქტორები არსებობდა და რატომ არ იქნა მითითებული აღნიშნულის თაობაზე ოქმში, რამდენად არის კერძო საგადასახადო ინსპექტორის ინსტიტუტის /თითოეული პერსონა/ აღჭურვილი იმ უნარ-ჩვევებით, რაც აუცილებელია საჯარო ფუნქციის კანონშესაბამისი და კვალიფიციური განხორციელებისათვის.

საკასაციო სასამართლო განმარტავს, რომ დელეგირებული ფუნქციის განმხორციელებელი პირის მოქმედებაზე პასუხისმგებელია სახელმწიფო, რომ ამგვარი სერვისის განხორციელება განსაკუთრებული და სისტემური ზედამხედველობის, მონიტორინგის საგანი უნდა იყოს, რამდენადაც საჯარო ფუნქციის შესრულების კანონიერი და კვალიფიციური ხასიათი განაპირობებს საგადასახადო ორგანოებისადმი ნდობას, მის ავტორიტეტს, ამავდროულად გადასახადების გადამხდელთა კანონით დაცული ინტერესი - საგადასახადო კანონმდებლობის დაცვა და კონტროლი განხორციელდეს კანონით ზუსტად განსაზღვრული წესით და ფარგლებში, არის პატივსადები, დაცვის ღირსი და საგადასახადო სამსახურებმა ყველა გონივრული ზომა უნდა მიიღონ საგადასახადო კონტროლის კეთილსინდისიერი და კანონიერი განხორციელებისათვის.

საკასაციო სასამართლო ასევე განმარტავს, რომ საკასაციო სასამართლოში საქმის განხილვისას საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 281.3 მუხლში 2012 წლის 28 დეკემბრის №189 განხორციელებული ცვლილებების შესაბამისად, მომხმარებელთან ნაღდი ფულით ანგარიშსწორებისას საკონტროლო-სალარო აპარატის გამუყენებლობისათვის განსაზღვრული ჯარიმის ოდენობა შემცირდა და 500 ლარის ნაცვლად განისაზღვრა 200 ლარით.

აღნიშნულიდან გამომდინარე, საკასაციო სასამართლო საგადასახადო კოდექსის 269.2 მუხლის საფუძველზე განმარტავს, რომ საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის სანქციის შეფარდების დროს, თუ კანონით გაუქმებული ან შემსუბუქებულია პასუხისმგებლობა სამართალდარღვევის ჩადენისათვის, მოქმედებს ახალი კანონით დადგენილი ნორმა, ხოლო თუ შემოღებულია ან დამძიმებულია პასუხისმგებლობა ქმედების ჩადენის მომენტისათვის არსებული ნორმა. აღნიშნული მუხლიდან გამომდინარე, საგადასახადო სამართალდარღვევებისათვის პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებელ ან გამაუქმებელ აქტებს აქვთ უკუქცევითი ძალა, ე.ი. ვრცელდება ამ აქტის გამოცემამდე ჩადენილ სამართალდარღვევებზეც. სანქციის შეფარდების დროს, თუ გაუქმებული ან შემსუბუქებულია პასუხისმგებლობა სამართალდარღვევის ჩადენისათვის, მოქმედებს ახალი კანონით დადგენილი ნორმა. სანქციის შეფარდების დრო მოიცავს არამხოლოდ ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ მისი გამოყენების დროს, არამედ ზემდგომი ორგანოების ან სასამართლოს მიერ სანქციის გამოყენების კანონიერების შემოწმების პერიოდს.

აღნიშნულიდან გამომდინარე, საკასაციო სასამართლოს მიაჩნია, რომ ადმინისტრაციულმა ორგანომ საკითხის ხელახალი შესწავლისას უნდა გაითვალისწინოს საგადასახადო კოდექსის 281.3 მუხლში განხორციელებული ცვლილებაც.

საკასაციო სასამართლო განმარტავს, რომ სასამართლოს უფლებამოსილება სადავო საკითხის გადაუწყვეტლად ბათილად ცნოს ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ მიღებული ადმინისტრაციული აქტი, განსაზღვრულია საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 32-ე მუხლის მე-4 ნაწილით, კერძოდ, აღნიშნული ნორმის თანახმად, თუ სასამართლო მიიჩნევს, რომ ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი გამოცემულია საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის გარემოების გამოკვლევისა და შეფასების გარეშე, რაც მოცემულ შემთხვევაში სახეზეა, იგი უფლებამოსილია სადავო საკითხის გადაუწყვეტლად ბათილად ცნოს იგი და დაავალოს ადმინისტრაციულ ორგანოს ამ გარემოებათა გამოკვლევისა და შეფასების შემდეგ გამოსცეს ახალი ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი. სასამართლო ამ გადაწყვეტილებას იღებს, თუ ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობისათვის არსებობს მხარის გადაუდებელი კანონიერი ინტერესი - მოცემულ შემთხვევაში სადავოა _ ადამიანის უფლების მაქსიმალური დაცვის უზრუნველყოფა.

საკასაციო სასამართლო განმარტავს, რომ ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 32.4. მუხლით მინიჭებულ უფლებამოსილებას სასამართლო იყენებს იმ ვითარებაში, როცა სასამართლო წესით ვერ ხერხდება ფაქტობრივი გარემოებების დადგენა და შეფასება. შესაბამისად, შეუძლებელი ხდება სადავო ადმინისტრაციული აქტის მატერიალური კანონიერების შეფასება.

ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საკასაციო სასამართლოს მოსაზრებით, სსსკ-ის 411-ე მუხლის შესაბამისად სახეზეა ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის გასაჩივრებული განჩინების გაუქმებისა და საკასაციო სასამართლოს მიერ ახალი გადაწყვეტილების მიღების პროცესუალური წინაპირობები, რომლითაც ი/მ ,,ნ. ბ-ის“ სარჩელი უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 1.2, 26¹, 32.4; სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 372-ე, 390-ე 411-ე მუხლებით და

გ ა დ ა წ ყ ვ ი ტ ა:

1. ი/მ ,,ნ. ბ-ის“ საკასაციო საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;

2. გაუქმდეს ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2012 წლის 27 ივლისის განჩინება და საკასაციო სასამართლოს მიერ მიღებულ იქნას ახალი გადაწყვეტილება;

3. ი/მ ,,ნ. ბ-ის“ სარჩელი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ:

4. სადავო საკითხის გადაუწყვეტლად ბათილად იქნას ცნობილი სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2012 წლის 28 მარტის №5448 ბრძანება და სსიპ შემოსავლების სამსახურს დაევალოს საკითხის ხელახალი გამოკვლევისა და დასაბუთების შედეგად გამოსცეს ახალი ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი, კანონით დადგენილ ვადაში;

5. საკასაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება საბოლოოა და არ საჩივრდება.

თავმჯდომარე: /ნ. წკეპლაძე/

მოსამართლეები: /მ. ვაჩაძე/

/პ. სილაგაძე/