Nბს-515-508 (კ-15) 20 ოქტომბერი, 2015 წელი,

ქ. თბილისი

ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატა

შემადგენლობა:

ვასილ როინიშვილი (თავმჯდომარე, მომხსენებელი)

მაია ვაჩაძე, ნუგზარ სხირტლაძე

საქმის განხილვის ფორმა - ზეპირი მოსმენის გარეშე

კასატორი -შპს „...“ (მოსარჩელე)

მოწინააღმდეგე მხარე - სსიპ ეროვნული სატყეო სააგენტო (მოპასუხე)

მესამე პირები - სსიპ გარემოს ეროვნული სააგენტო

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება - თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2015 წლის 21 მაისის გადაწყვეტილება

კასატორის მოთხოვნა - გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმება, ახალი გადაწყვეტილების მიღება

დავის საგანი - სამართლებრივი ურთიერთობის არსებობის აღიარება

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი:

შპს „...“ თბილისის საქალაქო სასამართლოში სსიპ ეროვნული სატყეო სააგენტოს წინააღმდეგ სარჩელი აღძრა.

სასარჩელო მოთხოვნა:

აღიარებულ იქნეს, რომ საქართველოს ეკონომიკური განვითარების სამინისტროს და სსიპ ბუნებრივი რესურსების სააგენტოს მიერ შპს „...“ 2010 წლის 23 ივლისს გაცემული №100068 და 2011 წლის 12 აგვისტოს გაცემული №1000004 ხე-ტყის დამზადების სპეციალური ლიცენზიებით ჩამოყალიბდა (არსებობს) სამართლებრივი ურთიერთობა, რომელიც შპს „...“ უფლებას ანიჭებს, ეკონომიკური სარგებლის მიღების მიზნით, განახორციელოს ხე-ტყის დამზადება იმ მოცულობითა და ჭრების იმ სახეობების გამოყენებით, რაც მითითებულია შპს „...“ 2010 წლის 23 ივლისს და 2011 წლის 12 აგვისტოს გაცემული №100068 და №1000004 ხე-ტყის დამზადების სპეციალური ლიცენზიით სარგებლობის მიზნით დამტკიცებულ ტყით სარგებლობის გეგმებში.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2014 წლის 23 დეკემბრის გადაწყვეტილებით შპს „...“ სარჩელი დაკმაყოფილდა: აღიარებულ იქნა, რომ საქართველოს ეკონომიკური განვითარების სამინისტროს და სსიპ ბუნებრივი რესურსების სააგენტოს მიერ შპს „...“ 2010 წლის 23 ივლისს გაცემული №100068 და 2011 წლის 12 აგვისტოს გაცემული №1000004 ხე-ტყის დამზადების სპეციალური ლიცენზიებით ჩამოყალიბდა (არსებობს ) სამართლებრივი ურთიერთობა, რომელიც შპს „...“ უფლებას ანიჭებს , ეკონომიკური სარგებლის მიღების მიზნით, განახორციელოს ხე-ტყის დამზადება იმ მოცულობითა და ჭრების იმ სახეობების გამოყენებით, რაც მითითებულია შპს „...“ 2010 წლის 23 ივლისს და 2011 წლის 12 აგვისტოს გაცემული №100068 და №1000004 ხე-ტყის დამზადების სპეციალური ლიცენზიით სარგებლობის მიზნით დამტკიცებულ ტყით სარგებლობის გეგმებში.

აღნიშნული გადაწყვეტილება მოპასუხემ სააპელაციო წესით გაასაჩივრა.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2015 წლის 21 მაისის გადაწყვეტილებით სსიპ ეროვნული სატყეო სააგენტოს სააპელაციო საჩივარი ნაწილობრივ დაკმაყოფილდა. თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2014 წლის 23 დეკემბრის გადაწყვეტილების შეცვლით მიღებული იქნა ახალი გადაწყვეტილება. შპს „...“ სარჩელი ნაწილობრივ დაკმაყოფილდა, აღიარებული იქნა შპს „...“ უფლება ეკონომიკური სარგებლის მიღების 2010 წლის 23 ივლისის N100068 და 2011 წლის 12 აგვისტოს N1000004 ხე-ტყის დამზადების სპეციალური ლიცენზიებით და ამ ლიცენზიებით გათვალისწინებული ტყით სარგებლობის გეგმების საფუძველზე 2010-2013 წლის ივლისის თვის ჩათვლით მოვლითი ჭრით მიღებულ მერქნულ რესურსზე.

სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება შპს „...“ საკასაციო წესით გაასაჩივრა სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის ნაწილში მისი გაუქმებისა და ახალი გადაწყვეტილების მიღების მოთხოვნით.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2015 წლის 7 სექტემბრის განჩინებით შპს „...“ საკასაციო საჩივარი ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად დასაშვებობის შესამოწმებლად წარმოებაში იქნა მიღებული.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლო საქმის შესწავლის, საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, რომ შპს „...“ საკასაციო საჩივარი არ აკმაყოფილებს საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მოთხოვნებს და დაუშვებელია შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილი განსაზღვრავს საკასაციო საჩივრის განსახილველად დასაშვებობის ამომწურავ საფუძვლებს, როგორიცაა: ა) საქმე მნიშვნელოვანია სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებისათვის; ბ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება განსხვავდება ამ კატეგორიის საქმეებზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან; გ) სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმე განხილულია მნიშვნელოვანი საპროცესო დარღვევით და არსებობს ვარაუდი, რომ მას შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე. კასატორი ვერ ასაბუთებენ სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმის განხილვას მნიშვნელოვანი საპროცესო დარღვევით. კასატორი ვერ აქარწყლებს სააპელაციო სასამართლოს მიერ დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებსა და დასკვნებს.

საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები არც სააპელაციო სასამართლოს განჩინების საკასაციო სასამართლოს დამკვიდრებული პრაქტიკისაგან განსხვავების არსებობის საფუძვლით. სააპელაციო სასამართლოს გასაჩივრებული განჩინება არ ეწინააღმდეგება ამ კატეგორიის დავებზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებულ პრაქტიკას.

ამასთან, საკასაციო საჩივრის განხილვისა და საკასაციო სასამართლოს მიერ საქმეზე ახალი გადაწყვეტილების მიღების საჭიროება არ არსებობს არც სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბების აუცილებლობის თვალსაზრისით.

ყოველივე აღნიშნულიდან გამომდინარე, საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის საფუძველზე, საკასაციო სასამართლო არ არის უფლებამოსილი, დაუშვას შპს „...“ საკასაციო საჩივარი, რის გამოც კასატორს უარი უნდა ეთქვას საკასაციო საჩივრის განხილვაზე.

სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401.4 მუხლის თანახმად, თუ საკასაციო საჩივარი დაუშვებლად იქნება მიჩნეული, პირს დაუბრუნდება მის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის 70 პროცენტი. მოცემულ შემთხვევაში კასატორს გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის, 300 ლარის, 70% - 210 ლარი უნდა დაუბრუნდეს.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლით, 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

შპს „...“ საკასაციო საჩივარი მიჩნეულ იქნეს დაუშვებლად; უცვლელად დარჩეს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2015 წლის 21 მაისის გადაწყვეტილება; კასატორს დაუბრუნდეს 13/07/2015 წლის N1 საკრედიტო საგადახდო დავალებით გ. ა-ის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის, 300 ლარის, 70% - 210 ლარი შემდეგი ანგარიშიდან: ქ. თბილისი, სახელმწიფო ხაზინა, ბანკის კოდი TRESGE22, მიმღების ანგარიშის №200122900, სახაზინო კოდი №300773150; საკასაციო სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.

თავმჯდომარე ვ. როინიშვილი

მოსამართლეები: მ. ვაჩაძე

ნ. სხირტლაძე