კერძო საჩივრის განუხილველად დატოვების შესახებ
საქმე =ბს-796-788(კს-15) 14 დეკემბერი, 2015 წელი
ქ. თბილისი
ადმინისტრაციული საქმეთა პალატამ
შემადგენლობა:
ლევან მურუსიძე (თავმჯდომარე, მომხსენებელი)
მოსამართლეები: მაია ვაჩაძე, ვასილ როინიშვილი
საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 408-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად ზეპირი განხილვის გარეშე განიხილა ლ. ლ-ის კერძო საჩივრის წარმოებაში მიღების საკითხი.
ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი:
ლ. ლ-ემ 2015 წლის 23 მარტს სასარჩელო განცხადებით მიმართა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიას - მოპასუხე ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურის სამსახურის და მესამე პირების ც. ღ-ასა და ვ. ა-ის მიმართ და მოითხოვა სსიპ ქალაქ თბილისის არქიტექტურის სამსახურის 2012 წლის 6 თებერვლის #44149 გადაწყვეტილებისა და ქ. თბილისის მერიის 2013 წლის 12 ნოემბრის #2582 განკარგულების ბათილად ცნობა.
თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმთა კოლეგიის 2015 წლის 16 ივლისის განჩინებით ლ. ლ-ის სასარჩელო განცხადებაზე, მოპასუხე ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურის სამსახურის მიმართ, მესამე პირები - ც. ღ-ა, ვ. ა-ე, სსიპ ქალაქ თბილისის არქიტექტურის სამსახურის 2012 წლის 6 თებერვლის №44149 გადაწყვეტილების ბათილად ცნობის თაობაზე, შეწყდა წარმოება.
აღნიშნული განჩინება კერძო საჩივრით გაასაჩივრა ლ. ლ-ემ.
თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2015 წლის 30 ოქტომბრის განჩინებით ლ. ლ-ის კერძო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა. უცვლელად დარჩა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2015 წლის 16 ივლისის განჩინება. სარეზოლუციო ნაწილში მითითებულია, რომ განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.
თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2015 წლის 30 ოქტომბრის განჩინებაზე კერძო საჩივარი შეიტანა ლ. ლ-ემ და მოითხოვა გასაჩივრებული განჩინების გაუქმება.
ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:
საკასაციო პალატა კერძო საჩივრისა და გასაჩივრებული განჩინების გაცნობის შედეგად მიიჩნევს, რომ ლ. ლ-ის კერძო საჩივარი დაუშვებელია შემდეგ გარემოებათა გამო:
საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდესისი 1.2 მუხლის თანახმად, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის დადგენილი ადმინისტრაციულ სამართალწარმოებაში გამოიყენება საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის დებულებანი. საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 414.1 მუხლის თანახმად, კერძო საჩივრის შეტანა შეიძლება სასამართლოს მიერ გამოტანილ განჩინებებზე, მხოლოდ ამ კოდექსით გათვალისწინებულ შემთხვევებში. განსახილველ შემთხვევაში თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეტა კოლეგიის 2015 წლის 16 ივლისის განჩინებით ლ. ლ-ის სასარჩელო განცხადებაზე, მოპასუხე ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურის სამსახურის მიმართ, მესამე პირები - ც. ღ-ა, ვ. ა-ე, სსიპ ქალაქ თბილისის არქიტექტურის სამსახურის 2012 წლის 6 თებერვლის №44149 გადაწყვეტილების ბათილად ცნობის თაობაზე, შეწყდა წარმოება, რაც კერძო საჩივრით გასაჩივრდა ლ. ლ-ის მიერ. აღნიშნული კერძო საჩივრის საფუძვლიანობაზე იმსჯელა ზემდგომმა სასამართლომ - თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატამ.
საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 419.1 მუხლის მიხედვით, კერძო საჩივრის თაობაზე განჩინება გამოაქვს ზემდგომ სასამართლოს. ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, ზემდგომი სასამართლოს განჩინება კერძო საჩივრის თაობაზე არ გასაჩივრდება. განსახილველ შემთხვევაში ზემდგომი ინსტანციის - თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2015 წლის 30 ოქტომბრის განჩინებით ლ. ლ-ის კერძო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, მასვე განემარტა, რომ აღნიშნული განჩინება საბოლოო იყო და არ ექვემდებარებოდა გასაჩივრებას სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 419-ე, 420-ე მუხლების საფუძველზე. მიუხედავად აღნიშნულისა, ლ. ლ-ის მიერ თბილისის სააპელაციო სასამართლოს განჩინება გასაჩივრდა კერძო საჩივრით, რაც სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 419-ე მუხლის შესაბამისად, კერძო საჩივრის განუხილველად დატოვების საფუძველია.
ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:
სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 1-ლი მუხლის მე-2 ნაწილით, სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 390-ე, 419-ე 420-ე მუხლებით და
დ ა ა დ გ ი ნ ა:
1. ლ. ლ-ის კერძო საჩივარი დატოვებული იქნეს განუხილველად დაუშვებლობის გამო.
2. საქართველოს უზენაესი სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.
თავმჯდომარე: ლ. მურუსიძე
მოსამართლეები: მ. ვაჩაძე
ვ. როინიშვილი