Facebook Twitter

საკასაციო საჩივრის დაუშვებლად ცნობის შესახებ

341აპ-09 ქ. თბილისი

25 ივნისი, 2009 წელი

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატამ შემდეგი შემადგენლობით:

ი. ტყეშელაშვილი (თავმჯდომარე),

დ. სულაქველიძე, პ. სილაგაძე

ზეპირი მოსმენის გარეშე განიხილა მსჯავრდებულ ვ. კ-ს საკასაციო საჩივარი ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს 2009 წლის 6 მარტის განაჩენზე.

საჩხერის რაიონული სასამართლოს 2008 წლის 5 ნოემბრის განაჩენით ვ. კ. დაუსწრებლად ცნობილ იქნა დამნაშავედ და მიესაჯა: სსკ-ის 179-ე მუხლის მე-2 ნაწილის «ბ», «გ» ქვეპუნქტებით _ 8 წლით და 3 თვით, ხოლო 143-ე მუხლის მე-3 ნაწილის «ა» ქვეპუნქტით _ 8 წლით და 6 თვით თავისუფლების აღკვეთა. მსჯავრდებულს საბოლოოდ განესაზღვრა 16 წლით და 9 თვით თავისუფლების აღკვეთა.

ამავე განაჩენით გ. ჯ. დაუსწრებლად ცნობილ იქნა დამნაშავედ სსკ-ის 178-ე მუხლის 1-ლი ნაწილით, 179-ე მუხლის მე-2 ნაწილის «ბ», «გ» ქვეპუნქტებით, 143-ე მუხლის მე-3 ნაწილის «ა» ქვეპუნქტით და მიესაჯა 24 წლით და 3 თვით თავისუფლების აღკვეთა და ჯარიმა 5 000 ლარის ოდენობით.

პირველი ინსტანციის სასამართლოს აღნიშნული განაჩენი ვ. კ-ს მიმართ უცვლელად დარჩა ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს 2009 წლის 6 მარტის განაჩენით. ამასთან, ვ. კ-ს სასჯელის ათვლა დაეწყო 2008 წლის 22 ნოემბრიდან.

საკასაციო პალატამ შეისწავლა საქმის მასალები და

გ ა მ ო ა რ კ ვ ი ა :

წარმოდგენილი საკასაციო საჩივარი არ აკმაყოფილებს საქართველოს სსსკ-ის 547-ე მუხლის მე-2 ნაწილის მოთხოვნებს.

საქმე არ არის მნიშვნელოვანი სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებისათვის;

გადაწყვეტილება არ განსხვავდება ამ კატეგორიის საქმეებზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან;

ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს საქმე არ განუხილავს ისეთი მნიშვნელოვანი სამართლებრივი ან საპროცესო დარღვევებით, რასაც შეეძლო, არსებითად ემოქმედა განხილვის შედეგზე.

ზემოაღნიშნულის გამო, საკასაციო საჩივარი არ უნდა იქნეს დაშვებული საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის სხდომაზე განსახილველად.

საკასაციო პალატამ იხელმძღვანელა საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 547-ე მუხლის მე-2 ნაწილით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა :

მსჯავრდებულ ვ. კ-ს საკასაციო საჩივარი ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს 2009 წლის 6 მარტის განაჩენზე არ იქნეს დაშვებული საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის სხდომაზე განსახილველად.

განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.

საკასაციო საჩივრის დაუშვებლად ცნობის შესახებ

საქმე ¹341აპ-09 ქ. თბილისი

კ. ვ.-341აპ-09 25 ივნისი, 2009 წელი

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატამ შემდეგი შემადგენლობით:

ი. ტყეშელაშვილი (თავმჯდომარე),

დ. სულაქველიძე, პ. სილაგაძე

ზეპირი მოსმენის გარეშე განიხილა მსჯავრდებულ ვ. კ-ს საკასაციო საჩივარი ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს 2009 წლის 6 მარტის განაჩენზე.

საჩხერის რაიონული სასამართლოს 2008 წლის 5 ნოემბრის განაჩენით ვ. კ. დაუსწრებლად ცნობილ იქნა დამნაშავედ და მიესაჯა: სსკ-ის 179-ე მუხლის მე-2 ნაწილის «ბ», «გ» ქვეპუნქტებით _ 8 წლით და 3 თვით, ხოლო 143-ე მუხლის მე-3 ნაწილის «ა» ქვეპუნქტით _ 8 წლით და 6 თვით თავისუფლების აღკვეთა. მსჯავრდებულს საბოლოოდ განესაზღვრა 16 წლით და 9 თვით თავისუფლების აღკვეთა.

ამავე განაჩენით გ. ჯ. დაუსწრებლად ცნობილ იქნა დამნაშავედ სსკ-ის 178-ე მუხლის 1-ლი ნაწილით, 179-ე მუხლის მე-2 ნაწილის «ბ», «გ» ქვეპუნქტებით, 143-ე მუხლის მე-3 ნაწილის «ა» ქვეპუნქტით და მიესაჯა 24 წლით და 3 თვით თავისუფლების აღკვეთა და ჯარიმა 5 000 ლარის ოდენობით.

პირველი ინსტანციის სასამართლოს აღნიშნული განაჩენი ვ. კ-ს მიმართ უცვლელად დარჩა ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს 2009 წლის 6 მარტის განაჩენით. ამასთან, ვ. კ-ს სასჯელის ათვლა დაეწყო 2008 წლის 22 ნოემბრიდან.

საკასაციო პალატამ შეისწავლა საქმის მასალები და

გ ა მ ო ა რ კ ვ ი ა :

წარმოდგენილი საკასაციო საჩივარი არ აკმაყოფილებს საქართველოს სსსკ-ის 547-ე მუხლის მე-2 ნაწილის მოთხოვნებს.

საქმე არ არის მნიშვნელოვანი სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებისათვის;

გადაწყვეტილება არ განსხვავდება ამ კატეგორიის საქმეებზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან;

ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს საქმე არ განუხილავს ისეთი მნიშვნელოვანი სამართლებრივი ან საპროცესო დარღვევებით, რასაც შეეძლო, არსებითად ემოქმედა განხილვის შედეგზე.

ზემოაღნიშნულის გამო, საკასაციო საჩივარი არ უნდა იქნეს დაშვებული საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის სხდომაზე განსახილველად.

საკასაციო პალატამ იხელმძღვანელა საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 547-ე მუხლის მე-2 ნაწილით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა :

მსჯავრდებულ ვ. კ-ს საკასაციო საჩივარი ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს 2009 წლის 6 მარტის განაჩენზე არ იქნეს დაშვებული საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის სხდომაზე განსახილველად.

განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.