ბს-794-786(კ-15) 25 მაისი, 2016 წ.

ქ. თბილისი

ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატამ

შემდეგი შემადგენლობით:

ნუგზარ სხირტლაძე (თავმჯდომარე, მომხსენებელი),

მოსამართლეები: მაია ვაჩაძე, ვასილ როინიშვილი

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლისა და 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის საფუძველზე, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 408-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, ზეპირი განხილვის გარეშე, განიხილა რ. ს-ის საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის საფუძვლები თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 30.03.2015წ. და 25.03.2015წ. განჩინებებზე

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი:

05.10.2005წ. კ. ს-ემ სარჩელით მიმართა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიას მოპასუხეების: თბილისის სააღსრულებო ბიუროს, შპს „...“, ნოტარიუს ე. შ-ის, აუდიტორული საქმიანობის საბჭოს, სპს „...“, აღმასრულებელ ო. ჩ-ის, საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს თბილისის სარეგისტრაციო სამსახურის, გ. მ-ისა და დ. მ-ის მიმართ. მოსარჩელემ მოითხოვა 23.02.2005წ. სესხისა და იპოთეკის ხელშეკრულების, მუდმივმოქმედი არბიტრაჟის 11.07.2005წ. გადაწყვეტილების, მის საფუძველზე გაცემული სააღსრულებო ფურცლის, უძრავი ქონების აუდიტორული შეფასების დასკვნის და 27.09.2005წ. იძულებითი აუქციონის შედეგების ბათილად ცნობა.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 06.10.2005წ. განჩინებით კ. ს-ის სარჩელიდან ცალკე წარმოებად გამოიყო მოთხოვნები სესხისა და იპოთეკის ხელშეკრულების, საარბიტრაჟო გადაწყვეტილების, სააღსრულებო ფურცლის და აუდიტორული შეფასების დასკვნის ბათილად ცნობის ნაწილში და განსახილველად გადაეცა ქ. თბილისის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიას. ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 17.10.2005წ. სასამართლო სხდომაზე დაზუსტდა მოთხოვნა და აღინიშნა, რომ მიმდინარე დავის საგანია 27.09.2005წ. აუქციონის და მისი შედეგების ბათილად ცნობა.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 24.10.2005 წ. განჩინებით დაკმაყოფილდა მოსარჩელის განცხადება და სარჩელის უზრუნველყოფის მიზნით ყადაღა დაედო ქ. თბილისში, ... ქ. №2-ში მდებარე №6 ბინას.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 25.10.2005 წ. განჩინებით სასკ-ის 16.2 მუხლის საფუძველზე საქმეში მესამე პირად ჩაება დ. მ-ი.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 12.12.2006წ. განჩნებით საქმის წარმოება შეჩერდა სისხლის სამართლის საქმეზე გამოტანილი განაჩენის ან დადგენილების კანონიერ ძალაში შესვლამდე. სამართალწარმოება განახლდა ამავე სასამართლოს 13.01.2010წ. განჩინებით.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 25.02.2010 წ. საოქმო განჩინებით საქმის წარმოება შეჩერდა მოსარჩელე კ. ს-ის გარდაცვალების გამო ამ უკანასკნელის უფლებამონაცვლის დადგენამდე.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 15.10.2010 წ. განჩინებით კ. ს-ის უფლებამონაცვლედ საქმეში ჩაებნენ ნ. და რ. ს-ეები.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 08.02.2011 წ. გადაწყვეტილებით ნ. და რ. ს-ეების სარჩელი არ დაკმაყოფილდა, რაც სააპელაციო წესით გასაჩივრდა ნ. და რ. ს-ეების მიერ.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 26.10.2011 წ. საოქმო განჩინებით საქმის წარმოება შეჩერდა ნ. ს-ის გარდაცვალების გამო.

სააპელაციო სასამართლოს 29.02.2012 წ. საოქმო განჩინებით საქმის წარმოება განახლდა, ნ. ს-ის უფლებამონაცვლედ მიეთითა რ. ს-ე.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 14.03.2012 წ. განჩინებით რ. ს-ის სააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, უცვლელად დარჩა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 08.02.2011 წ. გადაწყვეტილება, რაც საკასაციო წესით გასაჩივრდა რ. ს-ის მიერ.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 20.06.2013წ. განჩინებით რ. ს-ის საკასაციო საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ, გაუქმდა თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 14.03.2012 წ. განჩინება და საქმე ხელახლა განსახილველად დაუბრუნდა იმავე სასამართლოს.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 30.03.2015წ. განჩინებით რ. ს-ის სააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, უცვლელად დარჩა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 08.02.2011 წ. გადაწყვეტილება, რაც საკასაციო წესით გასაჩივრდა რ. ს-ის მიერ, რომელმაც მოითხოვა საკასაციო პალატის მიერ ახალი გადაწყვეტილების მიღებით სარჩელის სრულად დაკმაყოფილება. კასატორმა აგრეთვე გაასაჩივრა სააპელაციო პალატის 25.03.2015წ. წინმსწრები განჩინებები, რომლითაც არ დაკმაყოფილდა რ. ს-ის შუამდგომლობა ექსპერტიზის 04.05.2006წ. დასკვნის საქმიდან ამოღების და ექსპერტების სასამართლო სხდომაზე დაკითხვის შესახებ.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლო გასაჩივრებული განჩინების გაცნობის, საკასაციო საჩივრის საფუძვლიანობის შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, რომ რ. ს-ის საკასაციო საჩივარი დაუშვებლად უნდა იქნეს ცნობილი შემდეგ გარემოებათა გამო:

საკასაციო სასამართლოს მიაჩნია, რომ მოცემულ შემთხვევაში არ არსებობს სააპელაციო სასამართლოს მიერ გამოყენებული საპროცესო და მატერიალური სამართლის ნორმების განმარტებისა და სამართლის განვითარების მიზნით, საკასაციო სასამართლოს მიერ ზოგადი მნიშვნელობის მქონე სახელმძღვანელო და სარეკომენდაციო გადაწყვეტილების გამოტანის ფაქტობრივი საჭიროება.

საკასაციო სასამართლოს მოსაზრებით, აღნიშნულ საქმეს არ გააჩნია პრინციპული მნიშვნელობა სასამართლო პრაქტიკისათვის, ხოლო საკასაციო საჩივარს - წარმატების პერსპექტივა.

საკასაციო სასამართლოს მიაჩნია, რომ სააპელაციო სასამართლომ საქმე განიხილა არსებითი პროცესუალური დარღვევების გარეშე და საქმეზე არსებითად სწორი გადაწყვეტილებაა მიღებული. მოცემული საქმე არ არის მნიშვნელოვანი სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებისათვის.

აღნიშნულიდან გამომდინარე, საკასაციო სასამართლოს მიაჩნია, რომ მოცემულ შემთხვევაში არ არსებობს საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით განსაზღვრული არც ერთი საფუძველი, რის გამოც რ. ს-ის საკასაციო საჩივარი არ უნდა იქნეს დაშვებული განსახილველად.

ამასთან, მ. ა-ს (პ.ნ. ...) სსკ-ის 401.4 მუხლის შესაბამისად, უნდა დაუბრუნდეს საკასაციო საჩივარზე 18.11.2015წ. =1 საგადახდო დავალებით გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის 300 ლარის 70%, _ 210 ლარი.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლის მე-2 ნაწილით, 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1. რ. ს-ის საკასაციო საჩივარი მიჩნეულ იქნეს დაუშვებლად;

2. უცვლელად დარჩეს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 25.03.2015წ. და 30.03.2015წ. განჩინებები;

3. მ. ა-ს (პ.ნ. ...) სსკ-ის 401.4 მუხლის შესაბამისად, დაუბრუნდეს საკასაციო საჩივარზე 18.11.2015წ. =1 საგადახდო დავალებით გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის 300 ლარის 70%, _ 210 ლარი;

4. საქართველოს უზენაესი სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.

თავმჯდომარე: ნ. სხირტლაძე

მოსამართლეები: მ. ვაჩაძე

ვ.როინიშვილი