საქმე №ბს-591-582(კ-16) 4 ოქტომბერი, 2016 წელი,

ქ. თბილისი

ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატა

შემადგენლობა:

ვასილ როინიშვილი (თავმჯდომარე, მომხსენებელი)

მაია ვაჩაძე, ნუგზარ სხირტლაძე

საქმის განხილვის ფორმა - ზეპირი მოსმენის გარეშე

კასატორები: კომპანიები: „...“, „უ...“ (მოსარჩელე)

მოწინააღმდეგე მხარეები: სსიპ ინტელექტუალური საკუთრების ეროვნული ცენტრი „საქპატენტი“ (მოპასუხეები)

მესამე პირი: შპს „ჯ...“

გასაჩივრებული განჩინება - თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2016 წლის 29 მარტის განჩინება

კასატორის მოთხოვნა - გასაჩივრებული განჩინების გაუქმება, სარჩელის დაკმაყოფილება

დავის საგანი - ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტების ბათილად ცნობა

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი:

კომპანია ,,...“ 2014 წლის 21 აგვისტოს მცხეთის რაიონულ სასამართლოს სარჩელით მიმართა და მოითხოვა: ბათილად იქნეს ცნობილი საქართველოს ინტელექტუალური საკუთრების ეროვნული ცენტრი „საქპატენტი-ს“ გამოგონების, დიზაინისა და ახალი ჯიშების დეპარტამენტის უფროსის 2014 წლის 17 ივლისის №485/02 ბრძანება სასარგებლო მოდელის პატენტის ... გაუქმების შესახებ და ხელახალი ექსპერტიზის ჩატარების შესახებ 2014 წლის 15 ივლისის გადაწყვეტილება.

2015 წლის 3 თებერვალს მცხეთის რაიონულ სასამართლოს სარჩელით მიმართა კომპანია ,,უ...“, რომელმაც ასევე მოითხოვა ბათილად იქნეს ცნობილი საქართველოს ინტელექტუალური საკუთრების ეროვნული ცენტრი ,,საქპატენტის“ გამოგონების, დიზაინისა და ახალი ჯიშების დეპარტამენტის უფროსის 2014 წლის 17 ივლისის №485/02 ბრძანება სასარგებლო მოდელის №... პატენტის გაუქმების შესახებ და ხელახალი ექსპერტიზის 2014 წლის 15 ივლისის გადაწყვეტილება.

მცხეთის რაიონულის სასამართლოს 2014 წლის 23 თებერვლის საოქმო განჩინებით საქმე №129-14 მოსარჩელე კომპანია ,,...”, მოპასუხე სსიპ ინტელექტუალური საკუთრების ეროვნული ცენტრი ,,საქპატენტი’’ და საქმე №3/15-15 მოსარჩელე კომპანია „უ...“, მოპასუხე სსიპ ინტელექტუალური საკუთრების ეროვნული ცენტრი „საქპატენტი“ გაერთიანდა ერთ წარმოებად და მიენიჭა

№129-14.

2015 წლის 23 თებერვლის სხდომაზე მოსარჩელეთა წარმომადგენელმა დააზუსტა

მოთხოვნა და მოითხოვა: საქართველოს ინტელექტუალური საკუთრების ეროვნული ცენტრი „საქპატენტის“ გამოგონების, დიზაინისა და ახალი ჯიშების დეპარტამენტის უფროსის 2014 წლის 17 ივლისის №485/02 ბრძანებისა და ხელახალი ექსპერტიზის 2014 წლის 15 ივლისის გადაწყვეტილების ნაწილობრივ ბათილად ცნობა და ძალაში დარჩეს

პატენტის სასარგებლო მოდელის (...) ფორმულის განმასხვავებელი ნაწილი შემდეგი ფორმულირებით ,,საკრედიტო მოთხოვნას იღებს USSD (Unstructured supplementary Services Data)-ის IVR (Interactive Voice Response)-ის და/ან MMS (Multimedia Message Service)-ის მეშვეობით.

მცხეთის რაიონული სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2015 წლის 27 თებერვლის გადაწყვეტილებით კომპანია ,,...” სარჩელი არ დაკმაყოფილდა; კომპანია ,,უ...“ სარჩელი არ დაკმაყოფილდა.

აღნიშნული გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გაასაჩივრეს კომპანიებმა ,,...“ და „უ...“.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2016 წლის 29 მარტის განჩინებით, კომპანია ,,...” და კომპანია ,,უ...“ სააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა; უცვლელად დარჩა მცხეთის რაიონული სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2015 წლის 27 თებერვლის გადაწყვეტილება.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2016 წლის 29 მარტის განჩინება საკასაციო წესით გაასაჩივრეს კომპანიებმა ,,...“ და „უ...“. კასატორებმა გასაჩივრებული განჩინების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილების მიღებით სარჩელის დაკმაყოფილება მოითხოვეს.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2016 წლის 22 ივლისის განჩინებით კომპანიების „...“ და „უ...“ საკასაციო საჩივარი ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად დასაშვებობის შესამოწმებლად წარმოებაში იქნა მიღებული.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლო საქმის შესწავლის, საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, კომპანიების „...“ და „უ...“ საკასაციო საჩივარი არ აკმაყოფილებს საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მოთხოვნებს და დაუშვებელია შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილი განსაზღვრავს საკასაციო საჩივრის განსახილველად დასაშვებობის ამომწურავ საფუძვლებს, როგორიცაა: ა) საქმე მნიშვნელოვანია სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებისათვის; ბ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება განსხვავდება ამ კატეგორიის საქმეებზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან; გ) სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმე განხილულია მნიშვნელოვანი საპროცესო დარღვევით და არსებობს ვარაუდი, რომ მას შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე. კასატორი ვერ ასაბუთებს სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმის განხილვას მნიშვნელოვანი საპროცესო დარღვევით. კასატორები ვერ აქარწყლებენ სააპელაციო სასამართლოს მიერ დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებსა და დასკვნებს.

საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები არც სააპელაციო სასამართლოს განჩინების საკასაციო სასამართლოს დამკვიდრებული პრაქტიკისაგან განსხვავების არსებობის საფუძვლით. სააპელაციო სასამართლოს გასაჩივრებული განჩინება არ ეწინააღმდეგება ამ კატეგორიის დავებზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებულ პრაქტიკას.

ამასთან, საკასაციო საჩივრის განხილვისა და საკასაციო სასამართლოს მიერ საქმეზე ახალი გადაწყვეტილების მიღების საჭიროება არ არსებობს არც სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბების აუცილებლობის თვალსაზრისით.

ყოველივე აღნიშნულიდან გამომდინარე, საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის საფუძველზე, საკასაციო სასამართლო არ არის უფლებამოსილი, დაუშვას კომპანიების „...“ და „უ...“ საკასაციო საჩივარი, რის გამოც კასატორებს უარი უნდა ეთქვათ საკასაციო საჩივრის განხილვაზე.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლით, 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლის მე-4 ნაწილთ და

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1.კომპანიების „...“ და „უ...“ საკასაციო საჩივარი მიჩნეულ იქნეს დაუშვებლად;

2.უცვლელად დარჩეს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2016 წლის 29 მარტის განჩინება;

3. კასატორებს დაუბრუნდეთ 11.07.2016 წლის №1 საკრედიტო საგადახდო დავალებით დავით მეცხოვრიშვილის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის - 300 ლარის, 70% - 210 ლარი შემდეგი ანგარიშიდან: ქ. თბილისი, სახელმწიფო ხაზინა, ბანკის კოდი TRESGE22, მიმღების ანგარიშის №200122900, სახაზინო კოდი №300773150;

4.საკასაციო სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.

თავმჯდომარე ვ. როინიშვილი

მოსამართლეები: მ. ვაჩაძე

ნ. სხირტლაძე