საქმე #ბს-378-375(კ-17) 15 მაისი, 2017 წელი
ქ. თბილისი
ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატამ
შემდეგი შემადგენლობით:
მაია ვაჩაძე (თავმჯდომარე, მომხსენებელი),
ნუგზარ სხირტლაძე, ვასილ როინიშვილი
საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 408-ე მუხლის შესაბამისად, ზეპირი განხილვის გარეშე, შეამოწმა ი. ღ-ის საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის საკითხი თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2017 წლის 31 იანვრის განჩინებაზე.
2016 წლის 15 ნოემბერს ი. ღ-მა სარჩელით მიმართა ხაშურის რაიონულ სასამართლოს მოპასუხეების საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს, სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს, სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს ხაშურის რაიონული განყოფილებისა და სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს ხაშურის რაიონული განყოფილების სოციალური აგენტის ქ. გ-ის მიმართ მინიჭებული სარეიტინგო ქულის ბათილად ცნობის, სარეიტინგო ქულის მინიჭების დავალებისა და ზიანის ანაზღაურების თაობაზე.
ხაშურის რაიონული სასამართლოს 2016 წლის 30 დეკემბრის განჩინებით ი. ღ-ის სარჩელი დარჩა განუხილველი საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 261-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, პირველი ინსტანციის სასამართლოში ორივე მხარის არასაპატიო მიზეზით გამოუცხადებლობის გამო.
აღნიშნული განჩინება სააპელაციო საჩივრით გაასაჩივრა ი. ღ-მა, რომელმაც ხაშურის რაიონული სასამართლოს 2016 წლის 30 დეკემბრის განჩინების გაუქმება მოითხოვა.
თბილისის სააპელაციო სასამართლომ ი. ღ-ის სააპელაციო საჩივარი მიიჩნია კერძო საჩივრად, რადგან სარჩელის განუხილველად დატოვების შესახებ განჩინებაზე დაიშვება კერძო საჩივარი.
თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2017 წლის 31 იანვრის განჩინებით ი. ღ-ის კერძო საჩივარი ხაშურის რაიონული სასამართლოს 2016 წლის 30 დეკემბრის განჩინებაზე დარჩა განუხილველი საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 416-ე მუხლის შესაბამისად, კერძო საჩივრის შეტანის 12-დღიანი ვადის დარღვევის გამო.
აღნიშნული განჩინება საკასაციო საჩივრით გაასაჩივრა ი. ღ-მა, რომელმაც თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2017 წლის 31 იანვრის განჩინების გაუქმება მოითხოვა.
საკასაციო სასამართლო ი. ღ-ის საკასაციო საჩივრის გაცნობის შედეგად მიიჩნევს, რომ საკასაციო საჩივარი დაუშვებლობის გამო უნდა დარჩეს განუხილველი შემდეგ გარემოებათა გამო:
საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ადმინისტრაციულ სამართალწარმოებაში გამოიყენება საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის დებულებანი.
საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391.1 მუხლის შესაბამისად, საკასაციო საჩივრის შეტანა შეიძლება მხოლოდ სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილებებზე, რაც ნიშნავს, რომ საკასაციო წესით გასაჩივრებას ექვემდებარება სააპელაციო სასამართლოს შემაჯამებელი აქტები, რომლებიც გამოტანილია საქმის არსებითად გადაწყვეტის შედეგად.
მოცემულ შემთხვევაში, თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2017 წლის 31 იანვრის განჩინებით განხილულ იქნა ი. ღ-ის კერძო საჩივარი სარჩელის განუხილველად დატოვების თაობაზე ხაშურის რაიონული სასამართლოს 2016 წლის 30 დეკემბრის განჩინებაზე.
საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 276-ე მუხლის შესაბამისად, სარჩელის (განცხადების) განუხილველად დატოვების შემთხვევაში საქმის წარმოება მთავრდება სასამართლო განჩინებით, რომელზედაც შეიძლება კერძო საჩივრის შეტანა.
კერძო საჩივრის განხილვის წესსა და პირობებს განსაზღვრავს საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 414-420-ე მუხლები. მითითებული კოდექსის 419-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, კერძო საჩივრის თაობაზე განჩინება გამოაქვს ზემდგომ სასამართლოს, ხოლო ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად კი, ზემდგომი სასამართლოს განჩინება კერძო საჩივრის თაობაზე არ საჩივრდება. ამ ნორმის ანალიზით ირკვევა, რომ კერძო საჩივარზე საქმის წარმოება ორსაფეხურიანია და მისი განხილვა უნდა დამთავრდეს ზემდგომი ინსტანციის სასამართლოს მიერ კერძო საჩივრით გასაჩივრებული განჩინების შემოწმებით.
მოცემულ შემთხვევაში თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2017 წლის 31 იანვრის განჩინება, რომლითაც ი. ღ-ის მიერ ხაშურის რაიონული სასამართლოს 2016 წლის 30 დეკემბრის განჩინებაზე შეტანილი კერძო საჩივარი განუხილველად იქნა დატოვებული, წარმოადგენს კერძო საჩივრის თაობაზე ზემდგომი სასამართლო ინსტანციის მიერ გამოტანილ განჩინებას. საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 419-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, აღნიშნული განჩინება კერძო საჩივრის თაობაზე გამოტანილი საბოლოო განჩინებაა და არ ექვემდებარება გასაჩივრებას.
ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საკასაციო სასამართლო თვლის, რომ ი. ღ-ის საკასაციო საჩივარი თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინიატრაციულ საქმეთა პალატის 2017 წლის 31 იანვრის განჩინებაზე დაუშვებელია, რის გამოც განუხილველად უნდა იქნეს დატოვებული.
ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:
საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 1.2, სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 399-ე, 419-ე, 420-ე მუხლებით და
დ ა ა დ გ ი ნ ა:
1. ი. ღ-ის საკასაციო საჩივარი დარჩეს განუხილველი დაუშვებლობის გამო;
2. საკასაციო სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.
თავმჯდომარე მ. ვაჩაძე
მოსამართლეები: ნ. სხირტლაძე
ვ. როინიშვილი
