საქმე N:ბ-926-1(გან-17)

საქმე # 330310015742328

ბ-926-1 (გან-17) 12 სექტემბერი, 2017წ.

ქ. თბილისი

ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატა

შემადგენლობა:

ნუგზარ სხირტლაძე (თავმჯდომარე, მომხსენებელი),

მაია ვაჩაძე, ვასილ როინიშვილი

ზეპირი განხილვის გარეშე, განიხილა რ. კ-ის განცხადება საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 25.05.2017წ. გადაწყვეტილების განმარტების თაობაზე

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი :

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 25.05.2017წ. გადაწყვეტილებით რ. კ-ის საკასაციო საჩივარი დაკმაყოფილდა, გაუქმდა თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 28.12.2015წ. გადაწყვეტილება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ, ბათილად იქნა ცნობილი რ. კ-ის ადმინისტრაციული საჩივრის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს 20.02.2015წ. N04/12102 გადაწყვეტილება, სადავო საკითხის გადაუწყვეტლად ბათილად იქნა ცნობილი სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს გლდანი-ნაძალადევის სოციალური მომსახურების ცენტრის 30.07.2014წ. N04-04/4683 გადაწყვეტილება და სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს გლდანი-ნაძალადევის სოციალური მომსახურების ცენტრს დაევალა საქმის გარემოებათა სრულყოფილი გამოკვლევისა და შეფასების შემდეგ გადაწყვეტილების ჩაბარებიდან 1 თვის ვადაში ახალი ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემა რ. კ-ის მიმართ მიუღებელი პენსიის ანაზღაურების თაობაზე.

18.08.2017წ. რ. კ-მა განცხადებით მომართა საკასაციო პალატას და მოითხოვა საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 25.05.2017წ. გადაწყვეტილების განმარტება. განმცხადებელი მიიჩნევს, რომ ბუნდოვანია თუ რა გარემოებების გამოკვლევა და შეფასება უნდა მოახდინოს ორგანომ ახალი აქტის გამოცემამდე.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი :

საკასაციო სასამართლო გაეცნო რ. კ-ის განცხადებას საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 25.05.2017წ. გადაწყვეტილების განმარტების თაობაზე და თვლის, რომ არ არსებობს ზემოაღნიშნული გადაწყვეტილების განმარტების პროცესუალური აუცილებლობა.

სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 262-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის შესაბამისად, გადაწყვეტილების გამომტან სასამართლოს უფლება აქვს მხარეთა თხოვნით განმარტოს გადაწყვეტილება მისი შინაარსის შეუცვლელად, მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ გადაწყვეტილების სარეზოლუციო ნაწილის შინაარსი ბუნდოვანია.

საკასაციო პალატა აღნიშნავს, რომ გადაწყვეტილების სარეზოლუციო ნაწილი არის საქმეზე დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებებისა და სამოტივაციო ნაწილში ასახული მათი სამართლებრივი შეფასების შედეგი. განსახილველ შემთხვევაში დადგენილია, რომ პირველი ინსტანციის სასამართლოს 30.06.2015წ. გადაწყვეტილება, რომლითაც რ. კ-ის სარჩელი ნაწილობრივ დაკმაყოფილდა და სადავო აქტების ბათილად ცნობით ადმინისტრაციულ ორგანოს სასკ-ის 32.4 მუხლის საფუძველზე დაევალა საქმის გარემოებების გამოკვლევის შემდეგ ახალი აქტის გამოცემა, მოსარჩელე რ. კ-ის მიერ სააპელაციო წესით არ გასაჩივრებულა, რ. კ-ი დაეთანხმა პირველი ინსტანციის სასამართლოს მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებას. საკასაციო პალატა ყურადღებას ამახვილებს აგრეთვე იმ გარემოებაზე, რომ რ. კ-ი საკასაციო საჩივრით იმთავითვე ითხოვდა სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილების გაუქმებას და სარჩელის ნაწილობრივ დაკმაყოფილების შესახებ თბილისის საქალაქო სასამართლოს 30.06.2015წ. გადაწყვეტილების ძალაში დატოვებას. ამასთანავე, კასატორ რ. კ-ის წარმომადგენლებმა საკასაციო საჩივრის არსებითი განხილვისას, პროცესზე დაადასტურეს მოთხოვნა სადავო აქტების სასკ-ის 32.4 მუხლის საფუძველზე ბათილად ცნობის შესახებ. აღნიშნულიდან გამომდინარე, ვინაიდან საკასაციო სასამართლოში არ დაიშვება მოთხოვნის გაზრდა (სსკ-ის 407-ე მუხ.) და საკასაციო პალატა დავის განხილვისას ვერ გაცდება საკასაციო საჩივრის ფარგლებს (სსკ-ის 404.1 მუხ.), პალატამ მიიჩნია, რომ არ არსებობდა სარჩელის სრულად დაკმაყოფილების პროცესუალური შესაძლებლობა. დავის განმხილველი სასამართლო შეზღუდულია მოთხოვნის ფარგლებით, იგი ვერ მიაკუთვნებს მხარეს იმაზე მეტს, ვიდრე ის მოითხოვდა (სსკ-ის 248-ე მუხ.).

ამასთანავე, 25.05.2017წ. გადაწყვეტილებაში საკასაციო პალატამ აღნიშნა, რომ სახელმწიფო გასაცემლის შეჩერება-შეწყვეტა წარმოების ძირითადი წესების სრული იგნორირებით თავისთავად იძლეოდა სასკ-ის 32.4 მუხლის საფუძველზე სადავო აქტების ბათილად ცნობისა და ადმინისტრაციული ორგანოსათვის საკითხის ხელახალი განხილვისათვის დავალების შესაძლებლობას. მხედველობაშია მისაღები აგრეთვე, რომ პენსიის შეჩერების დროს მოქმედი „სახელმწიფო პენსიის დანიშვნის და გაცემის წესის“ 8.3 მუხლის თანახმად, პენსიონერის მიერ პენსიის ზედიზედ 6 თვის განმავლობაში მიუღებლობის, მისი კუთვნილი საბანკო ანგარიშიდან თანხის ზედიზედ 6 თვის განმავლობაში გაუტანლობის შემთხვევაში პენსიის შეჩერების წყაროა პენსიის გამცემი საბანკო დაწესებულება. განსახილველ შემთხვევაში საქმის მასალებით არ დადასტურდა საბანკო დაწესებულების მიმართვა სოც.უზრუნველყოფის ორგანოსადმი, საქმეზე არ დადგენილა ასეთი მიმართვის კონკრეტული დრო. ამდენად, პალატამ მიიჩნია, რომ საქმის ხელახალი განხილვისას ადმინისტრაციულმა ორგანოს უნდა გაერკვია აგრეთვე სახელმწიფო გასაცემლის შეჩერების, ხოლო შემდგომში შეწყვეტის შესახებ გადაწყვეტილებების რ. კ-ისათვის ოფიციალურად გაცნობის საკითხი.

ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საკასაციო სასამართლო თვლის, რომ საქართველოს უზენაესი სასამართლოს 25.05.2017წ. გადაწყვეტილების სარეზოლუციო ნაწილი, სამოტივაციო ნაწილში ასახული მსჯელობის გათვალისწინებით, გარკვევით და ნათლად არის ჩამოყალიბებული, არ შეიცავს ურთიერთგამომრიცხავ და შეუსაბამო დებულებებს, რის გამოც არ არსებობს მისი განმარტების აუცილებლობა.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი :

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლის მეორე ნაწილით, სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 262-ე მუხლის პირველი ნაწილით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა :

1. რ. კ-ის განცხადება საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 25.05.2017წ. გადაწყვეტილების განმარტების თაობაზე არ დაკმაყოფილდეს;

2. საქართველოს უზენაესი სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.

თავმჯდომარე: ნ. სხირტლაძე

მოსამართლეები: მ. ვაჩაძე

ვ. როინიშვილი