ბს-231-227(კ-15) 02 ნოემბერი, 2017 წ.
ქ. თბილისი
ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატამ
შემდეგი შემადგენლობით:
ნუგზარ სხირტლაძე (თავმჯდომარე, მომხსენებელი),
მოსამართლეები: მაია ვაჩაძე, ვასილ როინიშვილი
კასატორი - მ.ჩ-ი
მოწინააღმდეგე მხარე – საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტო, საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მცხეთის სარეგისტრაციო სამსახური, დ.დ-ი, ნ. ბ-ე, ე. ბ-ე, თ. ბ-ე (ე. ბ-ის უფლებამონაცვლეები (05.09.17წ. N171022269 სამკვიდრო მოწმობა)).
მესამე პირი - ა. შ-ი
დავის საგანი - ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტების ბათილად ცნობა
გასაჩივრებული განჩინება - თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 27.02.2015წ. განჩინება.
ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი:
მ.ჩ-მა სარჩელით მიმართა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიას მოპასუხეების საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს, საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მცხეთის სარეგისტრაციო სამსახურის, ე.ბ-ის, დ.დ-ის და მესამე პირის ა.შ-ის მიმართ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 24.02.2014წ. N37717 გადაწყვეტილების, საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მცხეთის სარეგისტრაციო სამსახურის 01.09.2009წ. N... და 30.12.2013წ. ... გადაწყვეტილებების ბათილად ცნობის მოთხოვნით.
მოსარჩელემ აღნიშნა, რომ მცხეთის რაიონის სოფელ ... 14.04.1997წ. №33 მიღება-ჩაბარების აქტის საფუძველზე გადაეცა 1500 კვ.მ. მიწის ნაკვეთი, რომელიც 2006 წელს აღრიცხა საჯარო რეესტრში. მეზობლებმა შეატყობინეს, რომ მის კუთვნილ მიწის ნაკვეთში დაუდგენელი პირები ასრულებდნენ აზომვით სამუშაოებს. ამის შემდეგ გაარკვია, რომ მისი კუთვნილი მიწის ნაკვეთის მნიშვნელოვანი ნაწილი გაიფორმეს მისმა მეზობელმა ე. ბ-ემ და დ. დ-მა, რომელმაც 1200 კვ.მ. მიწის ნაკვეთი შეიძინა ა. შ-ისგან. ე. ბ-ესა და ა. შ-ს მართალია მიღება-ჩაბარების აქტების საფუძველზე გადაეცათ 1200 კვ.მ. მიწის ნაკვეთები, თუმცა მათ თვითნებურად შეცვალეს ნაკვეთის მდებარეობა, რამაც გამოიწვია მოსარჩელის ნაკვეთის ნაწილის მათზე რეგისტრაცია და მ.ჩ-ის საკუთრების უფლების შელახვა.
თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 10.03.2014წ. განჩინებით მ.ჩ-ის სარჩელი განსჯადობით განსახილველად გადაეგზავნა მცხეთის რაიონულ სასამართლოს.
მცხეთის რაიონული სასამართლოს 31.07.2014წ. გადაწყვეტილებით მ.ჩ-ის სარჩელი არ დაკმაყოფილდა.
სასამართლომ მიუთითა „საჯარო რეესტრის შესახებ“ კანონის 9.1, 10.1 მუხლებზე და აღნიშნა, რომ მცხეთის სარეგისტრაციო სამსახურის 30.12.2013წ. სადავო გადაწყვეტილებით სოფ. ... მდებარე 1200 კვ.მ. მიწის ნაკვეთი, ნასყიდობის ხელშეკრულების საფუძვლეზე, საკუთრების უფლებით დარეგისტრირდა დ. დ-ის სახელზე. სასამართლომ მიიჩნია, რომ დ. დ-ის მიერ მარეგისტრირებელ ორგანოში წარდგენილი ნასყიდობის ხელშეკრულება ქმნიდა მოთხოვნილ მიწის ნაკვეთზე საკუთრების უფლების რეგისტრაციის საფუძველს, რადგან მითითებული დოკუმენტი არის უფლების დამდგენი და საჯარო რეესტრში რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთის დაზუსტებული ფართის მესაკუთრის - ა. შ-ის მიერ მოხდა ქონების გასხვისება დ. დ-ზე. სასამართლომ, სკ-ის 312-ე მუხლზე მითითებით აღნიშნა, რომ რეესტრის მონაცემების მიმართ მოქმედებს უტყუარობისა და სისრულის პრეზუმფცია, ე. ი. რეესტრის ჩანაწერები ითვლება სწორად, ვიდრე არ დამტკიცდება მათი უზუსტობა, ამასთანავე, იმ პირის სასარგებლოდ, რომელიც გარიგების საფუძველზე სხვა პირისაგან იძენს რომელიმე უფლებას და ეს უფლება გამსხვისებლის სახელზე იყო რეესტრში რეგისტრირებული, რეესტრის ჩანაწერი ითვლება სწორად, გარდა იმ შემთხვევებისა, როცა ამ ჩანაწერის საწინააღმდეგოდ შეტანილია საჩივარი, ან შემძენმა იცოდა, რომ ჩანაწერი უზუსტოა. სასამართლომ აღნიშნა, რომ ზაკ-ის მე-601 მუხლის მე-4 და მე-5 ნაწილების შესაბამისად დაუშვებელია კანონსაწინააღმდეგო აღმჭურველი ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობა, თუ დაინტერესებულ მხარეს კანონიერი ნდობა აქვს აქტის მიმართ, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც აქტი არსებითად არღვევს სახელმწიფო, საზოგადოებრივ ან სხვა პირის კანონიერ უფლებებს ან ინტერესებს. დაინტერესებული მხარის კანონიერი ნდობა არსებობს იმ შემთხვევაში, თუ მან ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის საფუძველზე განახორციელა იურიდიული მნიშვნელობის მოქმედება და უკანონო ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობით მას მიადგება ზიანი. კანონიერი ნდობა არ არსებობს, თუ მას საფუძვლად უდევს დაინტერესებული მხარის უკანონო ქმედება. სასამართლომ მიიჩნია, რომ დ. დ-ს გააჩნია კანონიერი ნდობა მცხეთის სარეგისტრაციო სამსახურის 30.12.2013წ. სადავო გადაწყვეტილების მიმართ, შესაბამისად, დაუშვებელია მისი ბათილად ცნობა. სასამართლომ მიუთითა, რომ დ.დ-ს მის მიერ შეძენილ მიწის ნაკვეთში გადახდილი აქვს 11 000 დოლარი, რაც ადასტურებს, რომ ის არის კეთილსინდისიერი შემძენი.
სასამართლომ აღნიშნა, რომ სოფ. ... მდებარე 1200 კვ.მ. მიწის ნაკვეთი ა. შ-ის სახელზე რეგისტრირებული იყო მცხეთის სარეგისტრაციო სამსახურის მიერ 27.04.2007 წ., ხოლო დაზუსტებული ფორმით დარეგისტრირდა მცხეთის სარეგისტრაციო სამსახურის 11.07.2011 წ. გადაწყვეტილებით, ხოლო მის მამკვიდრებელზე ქონება რეგისტრირებული იყო 28.06.2006წ. - მანამდე, ვიდრე მ. ჩ-ი საკუთრებაში აღირიცხავდა მიწის ნაკვეთს. ამასთანავე, სასკ-ის 281 მუხლის თანახმად სასამართლო არ არის უფლებამოსილი გასცდეს სასარჩელო მოთხოვნის ფარგლებს და იმსჯელოს ა. შ-ზე 27.04.2007 წ. და 11.07.2011 წ. ან მის მამკვიდრებელზე 28.06.2006წ. განხორციელებული რეგისტრაციების კანონიერების შესახებ. სასამართლომ ასევე დაუსაბუთებლად მიიჩნია მოსარჩელის მოთხოვნა ე. ბ-ის საკუთრების უფლების რეგისტრაციის შესახებ გადაწყვეტილების ბათილად ცნობის შესახებ, რადგან ორთოფოტოს მიხედვით ე. ბ-ის ნაკვეთი მოსარჩელის მიერ მითითებულ ნაკვეთს საერთოდ არ კვეთს. სასამართლომ მიუთითა, რომ 25.04.1997 წ. №168 მიღება-ჩაბარების აქტის მიხედვით ე. ბ-ის მიწის ნაკვეთს ჩრდილოეთით ესაზღვრება ლ. შ-ის მიწის ნაკვეთი, სამხრეთით და აღმოსავლეთით გზა, ხოლო დასავლეთით ვენახი. საქმეში წარმოდგენილი ორთოფოტოთი და საკადასტრო რუკით დასტურდება, რომ ე. ბ-ის მიწის ნაკვეთი ესაზღვრება დ. დ-ის (ყოფილი მესაკუთრე - ა.შ-ი) მიწის ნაკვეთს და 2 მხრიდან აქვს გზა. ამდენად, რეგისტრაცია განხორციელებულია მიღება-ჩაბარების აქტში მითითებული მონაცემების დაცვით.
მცხეთის რაიონული სასამართლოს 31.07.2014წ. გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გასაჩივრდა მ.ჩ-ის მიერ.
თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 27.02.2015წ. განჩინებით მ.ჩ-ის სააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, უცვლელად დარჩა გასაჩივრებული გადაწყვეტილება.
სააპელაციო პალატამ სრულად გაიზიარა რაიონული სასამართლოს მიერ დადგენილი ფაქტები, მათი სამართლებრივი შეფასება და დამატებით აღნიშნა, რომ არ მიიჩნევს სარჩელის დაკმაყოფილების საფუძვლად სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 18.11.2014 წ. დასკვნას, რომლის თანახმად მოსარჩელესა და მესამე პირების საკუთრებაში არსებულ მიწის ნაკვეთებს შორის არის გადაფარვა. ამასთანავე, ექსპერტიზის დასკვნა წარმოადგენს მტკიცებულების ერთ-ერთ სახეს, რომელსაც სსკ-უს 172-ე მუხლის შესაბამისად, სასამართლოსათვის არ გააჩნია სავალდებულო ძალა. მისი შეფასება სასამართლოს მიერ ხდება სსსკ-ის 105-ე მუხლით დადგენილი მოთხოვნების შესაბამისად. პალატა, საქმის მასალების საფუძველზე დადასტურებულად მიაჩნია, რომ მოსარჩელის მიერ მიღება-ჩაბარების აქტები სადავოდ არ არის გამხდარი, ხოლო მარეგისტრირებელი ორგანოს მიერ რეგისტრაცია განხორციელებულია მიღება-ჩაბარების აქტებში მითითებული მონაცემების დაცვით.
თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 27.02.2015წ. განჩინება საკასაციო წესით გასაჩივრდა მ.ჩ-ის მიერ.
კასატორი აღნიშნავს, რომ სააპელაციო სასამართლომ არ შეაფასა მის მიერ წარდგენილი ექსპერტიზის დასკვნა, რომელიც ადასტურებს მისი მოთხოვნის საფუძველს, სააპელაციო პალატის განჩინება შეიცავს ნორმების ციტირებებს, რომელიც არ ადასტურებს დავის გადაწყვეტის კანონიერებას. სააპელაციო პალატამ სარწმუნოდ მიიჩნია გზის არსებობა მიუხედავად იმისა, რომ გზა ოფიციალურად რეგისტრირებული არ არის. იგნორირებულია ის გარემოება, რომ ა. შ-მა, ცვლილებების განსახორციელებლად, სხვადასხვა აზომვითი ნახაზების წარდგენით რამოდენიმეჯერ მიმართა საჯარო რეესტრის სამსახურს, რის შედეგადაც დაირღვა მოსარჩელის კონსტიტუციური უფლება საკუთრებაზე. კასატორი თვლის, რომ იგნორირებულია მ. ჩ-ის საკუთრების დამადასტურებელი დოკუმენტი - საჯარო რეესტრის ჩანაწერი, მისი უტყუარობის და სისრულის პრეზუმფცია, რეგისტრაცია ძალაშია, იგი არ გაუქმებულა, უფლების ობიექტი სახეზეა. საჯარო რეესტრს დაკარგული აქვს სამოქალაქო ბრუნვის გარანტის ფუნქცია, საქმე ფორმალურად იქნა განხილული, არ მომხდარა კონფლიქტის სამართლებრივი მოწესრიგება. კასატორი მოითხოვს სააპელაციო სასამართლოს განჩინების გაუქმებას და სარჩელის დაკმაყოფილებას.
კასატორი აცხადებს, რომ დავა ე. ბ-ის მიერ ნაკვეთის 25.08.09წ. დარეგისტრირებით წარმოიშვა, ე. ბ-ე ნაკვეთის განაწილებისთანავე იყო უკმაყოფილო ნაკვეთის მდებარეობით (მის ნაკვეთში მდებარეობს ჭა), ე. ბ-ემ ისარგებლა იმით, რომ ნაკვეთები არ იყო შემოღობილი და გადმოწია საზღვარი, ე. ბ-ესთან შედავების ნაცვლად, ა. შ-მა წარადგინა შეცვლილი აზომვითი ნახაზი, რის შედეგადაც მოსარჩელეს 550 კვ.მ.-ით შეუმცირდა ნაკვეთი.
მოწინააღმდეგე მხარე დ. დ-ი შესაგებელში აღნიშნავს, რომ 25.12.13წ. უძრავი ნივთის ნასყიდობის ხელშეკრულებით მან შეიძინა ა. შ-ის საკუთრებაში არსებული ნაკვეთი. საჯარო რეესტრში რეგისტრირებულ მონაცემთა მიმართ მოქმედებს უტყუარობის პრეზუმფცია, სკ-ის 159-ე მუხლის თანახმად, კეთილსინდისიერია მფლობელი, რომელიც ნივთს მართლზომიერად ფლობს, სკ-ის 187.1 მუხლის თანახმად, შემძენი ხდება ნივთის მესაკუთრე მაშინაც, როცა გამსხვისებელი არ იყო ნივთის მესაკუთრე, მაგრამ შემძენი ამ ფაქტის მიმართ კეთილსინდისიერია. დ. დ-ი აღნიშნავს, რომ არის ნაკვეთის კეთილსინდისიერი შემძენი. კასატორის საკუთრებაში არსებული ნაკვეთი წარმოადგენს დაუზუსტებელ მიწის ნაკვეთს, ამ ნაკვეთზე არ არის მომზადებული საკადასტრო რუკა, შესაბამისად მიწების გადაფარვა არ დასტურდება. შესაგებლის ავტორს მიაჩნია, რომ საკასაციო საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს. მხარეებმა უარი განაცხადეს დავის მორიგებით დასრულებაზე.
საკასაციო სასამართლოს 22.09.16წ. განჩინებით, სსკ-ის 279-ე მუხლის საფუძველზე, საქმის წარმოება შეჩერდა ე. ბ-ის გარდაცვალების გამო, მისი უფლებამონაცვლის დადგენამდე. 21.07.17წ. განჩინებით საქმის წარმოება განახლდა, ე. ბ-ის სავარაუდო უფლებამონაცვლეებს დაევალათ სამკვიდროს მიღების ან სამკვიდროს მიღებაზე უარის თქმის დამადასტურებელი დოკუმენტის წარმოდგენა. 05.09.17წ. სამკვიდრო მოწმობის საფუძველზე საკასაციო პალატის 11.09.17წ. განჩინებით ე. ბ-ის ოჯახის წევრები (ნ. ბ-ე, ე. ბ-ე და თ. ბ-ე) ცნობილი იქნენ ე. ბ-ის უფლებამონაცვლეებად. 19.10.2017წ. გამართულ სასამართლო სხდომაზე მხარეებმა უარი განაცხადეს დავის მორიგებით დასრულებაზე. სსკ-ის 408-ე მუხლის მიხედვით, საქმე განხილულ იქნა ზეპირი მოსმენის გარეშე.
ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:
საკასაციო სასამართლო საქმის მასალების და საკასაციო საჩივრის საფუძვლების შესწავლის შედეგად თვლის, რომ საკასაციო საჩივარი ნაწილობრივ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:
საკასაციო პალატა აღნიშნავს, რომ არც ერთ მტკიცებულებას არ აქვს წინასწარ დადგენილი ძალა (სსკ-ის 105-ე მუხ.), მათ შორის საექსპერტო დასკვნას, რომელიც სასამართლოსათვის სავალდებულო არ არის და ფასდება სსკ-ის 105-ე მუხლით გათვალისწინებული წესით (სსკ-ის 172-ე მუხ.), ამასთანავე, სასამართლოს მიერ უნდა დასაბუთდეს ექსპერტიზის დასკვნის გაზიარებაზე უარის თქმა (სსკ-ის 172-ე მუხ.). სააპელაციო პალატის გასაჩივრებული გადაწყვეტილება არ შეიცავს საექსპერტო დასკნის არგუმენტირებული უარყოფის დასაბუთებას. ასეთად ვერ ჩაითვლება სააპელაციო პალატის მითითება იმაზე, რომ მიღება-ჩაბარების აქტები სადავოდ არ არის გამხდარი, ხოლო მარეგისტრირებელი ორგანოს მიერ რეგისტრაცია განხორციელებულია მიღება-ჩაბარების აქტებში მითითებული მონაცემების დაცვით. მიღება-ჩაბარების აქტების მიმართ მოსარჩელეს არ გააჩნია რაიმე უფლებადამცავი ინტერესი, სადავოა არა მიწის ნაკვეთების გამოყოფა, არამედ მათი პარამეტრები. სსიპ ლ. სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 18.11.2014წ. დასკვნის მიხედვით ე. ბ-ის და ვ. შ-ის საკუთრებაში არსებული ნაკვეთები, პირვანდელისგან განსხვავებით, წანაცვლებულია ჩრდილოეთის მხარეს, რის გამო ე. ბ-ის მიწის ნაკვეთი დღევანდელი რეგისტრირებული მონაცემებით იჭრება მცხეთის სარეგისტრაციო სამსახურის მიერ 19.02.2007წ. ვ. შ-ის სახელზე რეგისტრირებული ნაკვეთის საზღვრებში, ხოლო ვ. შ-ის (შემდგომში ა. შ-ის, ხოლო ამჟამად დ. დ-ის) სახელზე რეგისტრირებული ნაკვეთი, სადღეისოდ რეგისტრირებული მონაცემების მიხედვით, იჭრება მცხეთის სარეგისტრაციო სამსახურის მიერ 25.07.2006წ. მ. ჩ-ის სახელზე რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთის საზღვრებში. ამდენად, დაუსაბუთებელია სააპელაციო პალატის მიერ ნაკვეთების გადაფარვის არსებობის უარყოფა, სააპელაციო პალატის დასკვნა, რომ ადგილი არ აქვს ნაკვეთების გადაფარვას არ ემყარება საქმის მასალებს. გასაჩივრებული განჩინების კანონიერებას არ ადასტურებს სააპელაციო პალატის მითითება, რომ ე. ბ-ის სახელზე რეგისტრირებული ნაკვეთი საერთოდ არ კვეთს მოსარჩელის ნაკვეთს. საქმის მასალებით დასტურდება, რომ სახელდობრ ე. ბ-ის სახელზე რიცხული ნაკვეთის კოორდინატების შეცვლის შედეგად მოხდა მოსაზღვრე ნაკვეთის წანაცვლება, რის შედეგადაც მ. ჩ-ის ნაკვეთი შემცირდა.
საქმის მასალებით არ დასტურდება, რომ მ. ჩ-ის მოთხოვნის დაკმაყოფილება გამოიწვევს უფლებამიმნიჭებელი დოკუმენტაციის - მიღება-ჩაბარების აქტების საწინააღმდეგო რეგისტრაციებს, ე. ბ-ის სახელზე გაცემული მიღება-ჩაბარების აქტით გათვალისწინებული პარამეტრების, კერძოდ, ნაკვეთის გვერდით (სამხრეთით) მხარეს მდებარე გზის გადაფარვას. სააპელაციო პალატის გასაჩივრებული განჩინებით არ არის დასაბუთებული მიღება-ჩაბარების აქტებში ასახული ნაკვეთების პარამეტრების დაცვით მ.ჩ-ის მოთხოვნის დაკმაყოფილების შეუძლებლობა. „საქართველოს რესპუბლიკის მოქალაქეთათვის სარგებლობაში გადაცემულ მიწის ნაკვეთებზე დოკუმენტაციის გაფორმების რეგულირების შესახებ“ საქართველოს რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის 28.06.1993წ. N503 დადგენილების მე-2 პუნქტის თანახმად, მიწის ნაკვეთის მიღება-ჩაბარების აქტი არის მიწათსარგებლობის უფლების დამადასტურებელი სახელმწიფო აქტის გაცემის ძირითადი საფუძველი. „სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის საკუთრების უფლების პირველადი რეგისტრაციის გადაუდებელ ღონისძიებათა და საქართველოს მოქალაქისათვის სარეგისტრაციო მოწმობის გაცემის შესახებ“ საქართველოს პრეზიდენტის 16.05.99წ. N327 ბრძანებულება ადგენდა, რომ მიწის მიღება-ჩაბარების აქტი საკმარისი იყო მიწის საკუთრების უფლების პირველადი რეგისტრაციისათვის. აღნიშნული ბრძანებულების თანახმად, პირველადი რეგისტრაცია ითვალისწინებდა რეგისტრირებული მონაცემების დაზუსტებას მიწის აგეგმვის შედეგად შედგენილი საგეგმო-კარტოგრაფიული მასალების საფუძველზე (მე-5 პუნქტი). ამდენად, მიწის ნაკვეთის დაუზუსტებელი რეგისტრაცია თავისთავად უშვებს და გულისხმობს შემდგომში ნაკვეთის საზღვრების კორექტირების შესაძლებლობას და საჭიროებას. უძრავ ნივთზე უფლების რეგისტრაცია და მასში ცვლილებების შეტანა, მათ შორის პირველადი რეგისტრაციის კორექტირება, წარმოებს კანონმდებლობით დადგენილი უფლების დამდგენი დოკუმენტებისა და საკადასტრო მონაცემების საფუძველზე. საკასაციო პალატა აღნიშნავს, რომ საკადასტრო რუკა დგება შესაბამის კოორდინატთა სისტემაში განხორციელებული აგეგმვის საფუძველზე, კორექტირებას საფუძვლად უნდა ედოს საკადასტრო მონაცემები და უფლების დამდგენი დოკუმენტი. საექსპერტო დასკვნაზე თანდართული შპს „...“ მიერ 28.05.2006წ. შედგენილი საკადასტრო გეგმა, მიღება-ჩაბარების აქტის მსგავსად, ითვალისწინებს ე. ბ-ის ნაკვეთის გვერდით გზას. სსიპ ლ. სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს საექსპერტო დასკვნით დასტურდება საქართველოში მოქმედი გეოდეზიურ კოორდინატთა სისტემაში მიწის ნაკვეთის კოორდინატების კორექტირების შესაძლებლობა ე. ბ-ის სახელზე რეგისტრირებული ნაკვეთის გვერდით გზის შენარჩუნებით, რაც ადასტურებს უფლებამიმნიჭებელი დოკუმენტში, კერძოდ მიღება-ჩაბარების აქტებში მოცემული სქემების დაცვით ნაკვეთების საზღვრების კოორდინატების კორექტირების შესაძლებლობას.
მხედველობაშია მისაღები, რომ საქმეში დაცული შპს „კ...“ მიერ 16.06.14წ. შედგენილი ნახაზის მიხედვით გაკეთებული აგეგმვა, რომლითაც შედარებულია აშშ-ს განვითარების საერთაშორისო სააგენტოს (USAID) მონაცემების გათვალისწინებით პირველადი რეგისტრაციების შესაბამისად განსაზღვრული და შემდგომში რეესტრში რეგისტრირებული ნაკვეთების საზღვრები, ასევე ადასტურებს პირველადი რეგისტრაციების მონაცემების მიხედვით გზის გათვალისწინებას ე. ბ-ის კუთვნილი ნაკვეთის გვერდით (მიწის ნაკვეთის მიღება-ჩაბარების 25.04.1997წ., N168 მიღება-ჩაბარების აქტის მიხედვით ე. ბ-ის სახელზე რიცხული ნაკვეთის სამხრეთით). საერთოდ, საქმეში დაცულ ყველა რუკაზე აწგარდაცვლილ ე. ბ-ის სახელზე რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთსა და ჯ.გ-ის სახელზე რეგისტრირებულ ნაკვეთის საზღვრებს შორის დატანილია თავისუფალი სივრცე, გზა. ამდენად სააპელაციო პალატის მითითება იმასთან დაკავშირებით, რომ ამჟამად მოქმედი რეგისტრაციები მიღება-ჩაბარების აქტის საფუძველზეა განხორციელებული, ანუ მეორე, დაზუსტებული რეგისტრაციების ისეთი ნახაზის მიხედვით შესრულება, რომელიც ითვალისწინებს ე. ბ-ის სახელზე რეგისტრირებული ნაკვეთის გვერდით გზას, არ ადასტურებს მოსარჩელის პრეტენზიის უმართებულობას. სააპელაციო სასამართლოს არ უმსჯელია მიღება-ჩაბარების აქტების საფუძველზე ნაკვეთების კოორდინატების კორექციის შესაძლებლობაზე. საქმეზე არ არის დადგენილი თუ რა უდევს საფუძვლად ნაკვეთის წანაცვლებას - საკადასტრო მონაცემების დაზუსტება, თუ ე. ბ-ის სახელზე რეგისტრირებულ ნაკვეთში განლაგებული მიწისქვეშა კომუნიკაციის, კერძოდ ჭის, ნაკვეთის გარეთ განთავსების სურვილი, რაზედაც სარჩელის აღძვრისთანავე მიუთითებდა მოსარჩელე.
საკასაციო სასამართლო ყურადღებას ამახვილებს იმ გარემოებაზე, რომ მ. ჩ-ის ნაკვეთის მარჯვენა მხარეს ანუ 14.04.1997წ. N33 მიღება-ჩაბარების აქტის მიხედვით მოსარჩელის ნაკვეთის ჩრდილოეთით მდებარე ნაკვეთების საზღვრები, მათი დაზუსტებული რეგისტრაციის მიუხედავად, არ შეცვლილა, ახალ კოორდინატთა სისტემაში ამ ნაკვეთების რეგისტრაციას არ გამოუწვევია საზღვრების წანაცვლება, რაც დამატებით ეჭვქვეშ აყენებს სამხრეთით მდებარე ნაკვეთების წანაცვლების მიზეზად კოორდინატთა სისტემის დაზუსტების დასახელებას. ექსპერტიზის დასკვნის თანახმად, მიღება-ჩაბარების აქტებით გათვალისწინებული პარამეტრების დაცვით შესაძლებელია ნაკვეთების განლაგება საქართველოში მოქმედი გეოდეზიურ კოორდინატთა სისტემის მიხედვით, კერძოდ, საექსპერტო დასკვნის თანახმად, საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მიერ დამოწმებული შპს „...“ მიერ 28.05.2006წ. მომზადებული საკადასტრო გეგმის მიხედვით მოხდა მ. ჩ-ის საკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთის მდებარეობის დადგენა საქართველოში მოქმედ გეოდეზიურ კოორდინატთა სისტემაში. გეგმა ითვალისწინებს აწგარდაცვლილ ე. ბ-ის ნაკვეთის სამხრეთით ანუ ე. ბ-ის და ჯ. გ-ის ნაკვეთებს შორის თავისუფალ სივრცეს.
შეფასებას საჭიროებს აგრეთვე პირველ ინსტანციაში მოწმეების ც. ნ-ის და ე. კ-ის (ანუ მოსარჩელის ნაკვეთის ჩრდილოეთ მხარეს მდებარე ნაკვეთების მესაკუთრეები) ახსნა-განმარტებები, რომლის მიხედვით გზა თავდაპირველად ჯ.გ-ის კუთვნილი ნაკვეთის საზღვრის გასწვრივ გადიოდა, შესაკეთებელი სამუშაოების პერიოდში სასოფლო გზის მიმართულება ე. ბ-ის სახელზე რეგისტრირებული ნაკვეთის მხარეს იქნა წანაცვლებული. საქმეში დაცული ორთოფოტოს მიხედვით სასოფლო გზის გასწვრივ მარცხენა მხარეს განლაგებულ სახლთმფლობელობის მიჯნამდე არის საკმაო მანძილი გზის წანაცვლებისათვის. საქმის აღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, რეგისტრაციების ქრონოლოგიას ანუ იმ გარემოებას, რომ ა.შ-ის მამკვიდრებლის სახელზე ქონება 28.06.2006წ. დარეგისტრირდა მანამ სანამ მ. ჩ-ი დაირეგისტრირებდა მიწის ნაკვეთს, არ აქვს არსებითი მნიშვნელობა მოცემული დავის გადაწყვეტისათვის, მით უფრო, რომ პირველადი რეგისტრაციების დროს გადაფარვას ადგილი არ ჰქონია. ამდენად, სააპელაციო პალატის მითითება იმაზე, რომ მოსარჩელეს სადავოდ არ გაუხდია მიღება-ჩაბარების აქტები და რეგისტრაცია განხორციელებულია მიღება-ჩაბარების აქტების მიხედვით, არ ადასტურებს მ. ჩ-ის სასარჩელო მოთხოვნების უსაფუძვლობას.
საკასაციო პალატა თვლის, რომ დაზუსტებას საჭიროებს დავის საგანი. დავის საგანს მოცემულ საქმეში შეადგენს ე. ბ-ის და დ. დ-ის საკუთრების უფლების რეგისტრაციის შესახებ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მცხეთის სარეგისტრაციო სამსახურის 01.09.09წ. N... და 30.12.2013წ. N... გადაწყვეტილებები, აგრეთვე საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 24.02.2014წ. N37717 გადაწყვეტილება, რომლითაც მ. ჩ-ს უარი ეთქვა საჩივრის განხილვაზე. საქმის მასალებით დასტურდება, რომ სოფ. ... მიწის რეფორმის კომისიის მიერ 10.03.1998წ. N986 მიღება-ჩაბარების აქტის საფუძველზე ვ. შ-ს გადაეცა 0,12 ჰა მიწის ნაკვეთი. ვ. შ-ის უფლება ნაკვეთზე 28.06.2006წ. დარეგისტრირდა. საქმეში დაცული 11.07.2011წ. ამონაწერით საჯარო რეესტრიდან დასტურდება, რომ აღნიშნული მიღება-ჩაბარების აქტისა და 16.04.2007წ. სამკვიდრო მოწმობის საფუძველზე, საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მცხეთის სარეგისტრაციო სამსახურის მიერ 27.04.2007წ. 1200 კვ.მ. ნაკვეთი დარეგისტრირდა ა.შ-ის სახელზე საკუთრების უფლებით (საკადასტრო კოდი N ...). საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მცხეთის სარეგისტრაციო სამსახურის მიერ 11.07.2011წ. ... გადაწყვეტილებით მოხდა ნაკვეთის დაზუსტებული რეგისტრაცია ა. შ-ის სახელზე. 25.12.2013წ. დ. დ-მა მიმართა საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მცხეთის სარეგისტრაციო სამსახურს მცხეთის რაიონის სოფ. ... არსებული 1200 კვ.მ. ნაკვეთზე საკუთრების უფლების რეგისტრაციის მოთხოვნით, განმცხადებელმა წარადგინა ა.შ-თან დადებული 25.12.2013წ. ნასყიდობის ხელშეკრულება, რომლითაც უძრავი ქონება შეიძინა 11000 აშშ დოლარად. სარეგისტრაციო სამსახურის 30.12.2013წ. N... გადაწყვეტილებით მოთხოვნა დაკმაყოფილდა და დ. დ-ის სახელზე დარეგისტრირდა საკუთრების უფლება 1200 კვ.მ. ნაკვეთზე. დავის საგანს მოცემულ საქმეში შეადგენს დ. დ-ის საკუთრების უფლების რეგისტრაციის შესახებ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მცხეთის სარეგისტრაციო სამსახურის აქტი. საქართველოს იუსტიციის მინისტრის 15.01.2010წ. N4 ბრძანებით დამტკიცებული „საჯარო რეესტრის შესახებ“ ინსტრუქციის 17.1 მუხლის თანახმად რეგისტრაციის შესახებ გადაწყვეტილების ბათილად ცნობა იწვევს საჯარო რეესტრში ბათილად ცნობილი აქტით რეგისტრაციამდე არსებული სამართლებრივი მდგომარეობის დაუყოვნებლივ აღდგენას. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, სადავო რეგისტრაციების გაუქმების მოთხოვნა არ იწვევს რეგისტრაციის დაზუსტებამდე არსებული მდგომარეობის, მ. ჩ-ის სახელზე რეგისტრირებული ნაკვეთის საზღვრების აღდგენას. ამდენად, დაზუსტებას საჭიროებს მოსარჩელის მოთხოვნა, ცხადია, რომ მოსარჩელის პრეტენზიის დაკმაყოფილება, სარჩელის მიზნის მიღწევა გულისხმობდა არა მხოლოდ დ. დ-ის სახელზე განხორციელებული დაზუსტებული რეგისტრაციის, არამედ აგრეთვე ა. შ-ის სახელზე დაზუსტებული რეგისტრაციის შესახებ გადაწყვეტილების გაუქმებას. სსკ-ის 3.1 მუხლის თანახმად, მოსარჩელე თავად განსაზღვრავს მოთხოვნას, ამასთანავე, სასკ-ის 281 მუხლის საფუძველზე სასამართლოს დახმარება უნდა გაეწია მოთხოვნის ტრანსფორმირებაში, რაც მოთხოვნის არა გაზრდად, არამედ დაზუსტებად უნდა ჩაითვალოს, ვინაიდან ცხადია, რომ მ. ჩ-ის სახელზე რეგისტრირებული ნაკვეთის პარამეტრების აღდგენა მხოლოდ დაზუსტებული რეგისტრაციების შედეგად წარმოქმნილი გადაფარვის ლიკვიდაციის პირობებში არის შესაძლებელი. სასკ-ის 281 მუხლის თანახმად, სასამართლო არ არის უფლებამოსილი გასცდეს სასარჩელო მოთხოვნის ფარგლებს, მაგრამ იგი არ არის შებოჭილი სასარჩელო მოთხოვნის ფორმულირებით, პროცესის დაჩქარების მიზნით მოსამართლეს შეუძლია დაეხმაროს მხარეს მოთხოვნის ტრანსფორმირებაში. მოსარჩელემ სარჩელის აღძვრისთანავე დაასახელა ა. შ-ი მესამე პირად, რაც უკანასკნელის სახელზე რეგისტრაციის საკადასტრო მონაცემების მიმართ პრეტენზიის არსებობას ადასტურებდა. სასამართლოს არ განუსაზღვრავს სასკ-ის მე-16 მუხლის რომელი ნაწილის (1-ლი თუ მე-2) საფუძველზეა ა. შ-ი საქმეში ჩაბმული. იმის გათვალისწინებით, რომ მოსარჩელის ინტერესს შეადგენს სადავო რეგისტრაციების არა მთლიანად, არამედ ნაწილობრივ, მხოლოდ გადაფარვის კოორდინატების ფარგლებში რეგისტრაციის გაუქმება, სახეზეა მოთხოვნის დაზუსტების საჭიროება.
სასამართლომ მიიჩნია, რომ დ. დ-ს კანონიერი ნდობა აქვს სადავო აქტის მიმართ, მან აქტის საფუძველზე განახორციელა იურიდიული მნიშვნელობის მოქმედება, ნაკვეთის ნასყიდობის ხელშეკრულება ქმნიდა ნაკვეთზე საკუთრების უფლების რეგისტრაციის საფუძველს, აქტის ბათილად ცნობით დ.დ-ს მიადგება ზიანი. საკასაციო პალატა აღნიშნავს, რომ სზაკ-ის 601.4 მუხლით დაუშვებელია კანონსაწინააღმდეგო აღმჭურველი ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობა, თუ დაინტერესებულ მხარეს კანონიერი ნდობა აქვს ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის მიმართ, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი არსებითად არღვევს სახელმწიფო, საზოგადოებრივ ან სხვა პირის კანონიერ უფლებებს ან ინტერესებს. მოცემულ შემთხვევაში სადავო გადაწყვეტილებებით მ. ჩ-ს მნიშვნელოვნად შეუმცირდა მის საკუთრებაში მყოფი ნაკვეთი, შესაბამისად აქტების საფუძველზე განხორციელებული რეგისტრაციები უშუალოდ ეხება მ. ჩ-ის ნაკვეთზე საკუთრების უფლებას, ამდენად, სზაკ-ის 601.4 მუხლზე მითითება არ არის დასაბუთებული.
საკასაციო პალატა აღნიშნავს აგრეთვე, რომ სადავო გადაწყვეტილებების გაუქმება შედეგად არ იწვევს ნაკვეთის კეთილსინდისიერი შემძენის დ. დ-ის უფლების შელახვას, ვინაიდან მის საკუთრებაში მყოფი ნაკვეთის კოორდინატების კორექტირება არ გამოიწვევს ნაკვეთის შემცირებას. დავის საგანს შეადგენს ნაკვეთის ადგილმდებარეობის შეცვლა, ნაკვეთის სივრცობრივ-ტერიტორიული წანაცვლება, რის შედეგადაც მოსარჩელეს შეუმცირდა მის საკუთრებაში არსებული ნაკვეთის მესამედი, სააპელაციო სასამართლოს არ უმსჯელია მიღება-ჩაბარების აქტების საფუძველზე ნაკვეთების კოორდინატების კორექციის შესაძლებლობაზე. ამასთანავე, მხედველობაშია მისაღები, რომ მოქმედი კანონმდებლობა არ გამორიცხავს თუნდაც დაზუსტებული რეგისტრაციის კორექციას, კერძოდ „სახელმწიფო პროექტის ფარგლებში მიწის ნაკვეთებზე უფლებათა სისტემური და სპორადული რეგისტრაციის სპეციალური წესისა და საკადასტრო მონაცემების სრულყოფის შესახებ“ კანონის მე-6 მუხლის მე-2 პუნქტის თანახმად, სააგენტო უფლებამოსილია სახელმწიფო პროექტის ფარგლებში საკუთარი ინიციატივით შეცვალოს დაზუსტებული საკადასტრო მონაცემებით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთის საკადასტრო მონაცემები, თუ სარეგისტრაციო დოკუმენტაციით ან/და საკადასტრო აღწერის შედეგად დადგინდა რეგისტრირებული საკადასტრო მონაცემების მიწის ნაკვეთის ფაქტობრივ მდგომარეობასთან შეუსაბამობა და უზრუნველყოს ამ მიზნით დაწყებულ ადმინისტრაციულ წარმოებაში ყველა დაინტერესებული პირის ჩართვა. „საჯარო რეესტრის შესახებ“ კანონის 3.61 მუხლის თანახმად, მარეგისტრირებელი ორგანო უფლებამოსილია საქართველოს კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით დააზუსტოს უძრავ ნივთებზე უფლებათა რეესტრში რეგისტრირებული ურთიერთშეუსაბამო მონაცემები და უზრუნველყოს ამ მიზნით დაწყებულ ადმინისტრაციულ წარმოებაში ყველა დაინტერესებული პირის ჩართვა. მარეგისტრირებელი ორგანო უფლებამოსილია გადაამოწმოს სააგენტოსათვის წარდგენილი საკადასტრო აგეგმვითი/აზომვითი ნახაზის მონაცემების სისწორე და საჯარო რეესტრში რეგისტრირებულ მონაცემებთან შესაბამისობა. დაზუსტებული საკადასტრო მონაცემების ცვლილებას, დაინტერესებული პირის ჩართვას ითვალისწინებს აგრეთვე საქართველოს იუსტიციის მინისტრის 01.08.2016წ. N153 ბრძანებით დამტკიცებული „სახელმწიფო პროექტის ფარგლებში უფლებათა სისტემური და სპორადული რეგისტრაციის წესი“ (5.3 მუხ.). ამდენად, კანონმდებლობა არ გამორიცხავს კეთილსინდისიერი შემძენის საკუთრებაში მყოფი მიწის ნაკვეთის პარამეტრების კორექციის შესაძლებლობას, ნაკვეთის კოორდინატების დაზუსტება არ ლახავს კეთილსინდისიერი შემძენის უფლებას, არ აყენებს მას რაიმე ზიანს, არ უმცირებს მასზე რიცხული ნაკვეთის ფართს.
საქმის მასალებით დასტურდება, რომ 11.07.2011წ. ა. შ-ის სახელზე განხორციელებულ დაზუსტებულ რეგისტრაციას საფუძვლად დაედო „...“ მიერ 29.06.2011წ. შედგენილი საკადასტრო აზომვითი ნახაზი, რომლის დამსწრეთა და თანამესაკუთრეთა გრაფაში მეზობელთა შესახებ ჩანაწერი არ არის. მართალია საკადასტრო ნახაზის სანქციონირების მნიშვნელობა მეზობლის ხელმოწერას არ აქვს, გადამწყვეტი მნიშვნელობა ენიჭება არსებული მდგომარეობის სწორად ასახვას (იხ. სუსგ 12.12.12წ. Nბს-1759-1727 (კ-11)), მაგრამ საკადასტრო აზომვით ნახაზში დამსწრეთა გრაფის არსებობა თავისთავად ადასტურებს საკადასტრო ნახაზის შედგენის პროცესში, ადმინისტრაციულ სარეგისტრაციო წარმოებაში მ. ჩ-ის ჩართვის საჭიროებას, ამასთანავე, არ დასტურდება გადამწყვეტი მნიშვნელობის მქონე ფაქტორი - ნახაზში არსებული მდგომარეობის სწორი ასახვა.
საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 24.02.2014წ. N37717 გადაწყვეტილებით მ. ჩ-ს უარი ეთქვა საჩივრის განხილვაზე იმ მოსაზრებით, რომ რეგისტრაციის შესახებ გადაწყვეტილება სასამართლო წესით საჩივრდება. სასკ-ის 2.5 მუხლი ადგენს სზაკ-ით განსაზღვრული წესით ადმინისტრაციული ორგანოს მიმართ ადმინისტრაციული საჩივრის ერთჯერადად წარდგენის შემთხვევაში სარჩელის აღძვრის შესაძლებლობას, თუ კანონით სხვა რამ არ არის დადგენილი. მოცემულ შემთხვევაში სწორედ საგამონაკლისო დანაწესი მოქმედებს, კერძოდ, „საჯარო რეესტრის შესახებ“ კანონის 29-ე მუხლის მე-3 პუნქტის თანახმად, რეგისტრაციის შესახებ მარეგისტრირებელი ორგანოს გადაწყვეტილება სასამართლო წესით საჩივრდება, სააგენტო განიხილავს რეგისტრაციის უარის თქმის შესახებ გადაწყვეტილებებზე ადმინისტრაციულ საჩივრებს. სზაკ-ის მე-80 მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, თუ განცხადებაში აღნიშნული საკითხი სასამართლოს განსჯადია ან შეუძლებელია უფლებამოსილი ადმინისტრაციული ორგანოს დადგენა, ადმინისტრაციული ორგანო განცხადებას შესაბამისი დასაბუთებით დაუბრუნებს განმცხადებელს მისი შეტანიდან 5 დღის განმავლობაში. საკასაციო სასამართლო დასაშვებად მიიჩნევს სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მიერ ტერიტორიული სამსახურების მიერ მიღებული გადაწყვეტილების კონტროლის/გადამოწმების შესაძლებლობას (სუსგ 25.05.2011წ. N1695-1651(კ-10), 25.02.2016წ. Nბს-598-591 (კ-15)), თუმცა არ ადგენს საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს ვალდებულებას განიხილოს რეგისტრაციის კანონიერებასთან დაკავშირებით დაინტერესებული პირის მიერ წარდგენილი ნებისმიერი საჩივარი. ასეთი საჩივრის განხილვა, უზენაესი სასამართლოს დადგენილი პრაქტიკის და „საჯარო რეესტრის შესახებ“ კანონის 29-ე მუხლის გათვალისწინებით, არის საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს უფლებამოსილება და არა ვალდებულება. ამდენად, საკასაციო პალატა თვლის, რომ სააპელაციო სასამართლოს განჩინება იმ ნაწილში, რომელიც ეხება საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 24.02.2014წ. N37717 გადაწყვეტილების ბათილად ცნობაზე უარს, კანონიერია და არ არსებობს ამ ნაწილში მისი გაუქმების საფუძველი.
ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საკასაციო სასამართლო თვლის, რომ გასაჩივრებული განჩინება არ არის დასაბუთებული, სახეზეა სსკ-ის 394-ე მუხლის „ე1“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული დარღვევა, რაც თავის მხრივ გასაჩივრებული განჩინების გაუქმებისა და სსკ-ის 412-ე მუხლის საფუძველზე საქმის ხელახალი განხილვისათვის იმავე სასამართლოსათვის დაბრუნების პირობაა. საქმის ხელახალი განხილვისას სასამართლომ სრულყოფილად უნდა გამოიკვლიოს საქმის ფაქტობრივი გარემოებები, შეაფასოს საქმეზე შეკრებილი მტკიცებულებები და სწორი სამართლებრივი შეფასება მისცეს მათ. სსკ-ის 410-ე მუხლის საფუძველზე საკასაციო საჩივარი სააგენტოს 24.02.2014წ. გადაწყვეტილების ბათილად ცნობის ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს.
ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:
საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 1-ლი მუხლის მე-2 ნაწილით, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 390-ე, 399-ე, 412-ე მუხლით და
დ ა ა დ გ ი ნ ა:
1. მ. ჩ-ის საკასაცი საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ. გაუქმდეს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 27.02.2015წ. განჩინება იმ ნაწილში, რომლითაც უცვლელად დარჩა მცხეთის რაიონული სასამართლოს 31.07.2014წ. გადაწყვეტილება საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მცხეთის სარეგისტრაციო სამსახურის 01.09.2009წ. ... და 30.12.2013წ. N... გადაწყვეტილებების ბათილად ცნობის ნაწილში და ამ ნაწილში საქმე ხელახალი განხილვისათვის დაუბრუდეს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს;
2. მ. ჩ-ის საკასაციო საჩივარი ადმინისტრაციული საჩივრის განხილვაზე უარის თქმის შესახებ სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 24.02.2014წ. N37717 გადაწყვეტილების ბათილად ცნობაზე უარის თქმის ნაწილში არ დაკმაყოფილდეს, ამ ნაწილში უცვლელად დარჩეს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 27.02.2015წ. განჩინება;
3. სასამართლო ხარჯები მხარეთა შორის გადანაწილდეს საქმეზე საბოლოო გადაწყვეტილების მიღებისას;
4. საკასაციო სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.
თავმჯდომარე ნ. სხირტლაძე
მოსამართლეები: მ. ვაჩაძე
ვ. როინიშვილი
