ბს-514-511(2კ-17) 16 ნოემბერი, 2017წ.

ქ. თბილისი

ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატამ

შემდეგი შემადგენლობით:

ნუგზარ სხირტლაძე (თავმჯდომარე, მომხსენებელი),

მოსამართლეები: მაია ვაჩაძე, ვასილ როინიშვილი

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლისა და 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის საფუძველზე ზეპირი განხილვის გარეშე, განიხილა სსიპ შემოსავლების სამსახურის და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საკასაციო საჩივრების დასაშვებობის საფუძვლები თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 31.01.2017წ. განჩინებაზე.

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი:

შპს ,,…“ 10.12.2014წ. სარჩელით მიმართა თბილისის საქალაქო სასამართლოს მოპასუხეების სსიპ შემოსავლების სამსახურისა და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს მიმართ, სსიპ შემოსავლების სამსახურის საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 05.08.2014წ. №063883 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმის, სსიპ შემოსავლების სამსახურის 14.08.2014წ. №36964 ბრძანების, სსიპ შემოსავლების სამსახურის 13.10.2014წ. №43025 ბრძანებისა და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოს 12.11.2014წ. №9064/2/14 გადაწყვეტილების ბათილად ცნობის მოთხოვნით.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს 22.06.2015წ. გადაწყვეტილებით შპს "…" სარჩელი დაკმაყოფილდა. ბათილად იქნა ცნობილი სსიპ შემოსავლების სამსახურის საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 05.08.2014წ. №063883 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი, სსიპ შემოსავლების სამსახურის 14.08.2014წ. №36964 ბრძანება, სსიპ შემოსავლების სამსახურის 13.10.2014წ. №43025 ბრძანება და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოს 12.11.2014წ. №9064/2/14 გადაწყვეტილება. აღნიშნული გადაწყვეტილება მოპასუხეებმა სააპელაციო წესით გაასაჩივრეს.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 31.01.2017წ. განჩინებით სსიპ შემოსავლების სამსახურის და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს სააპელაციო საჩივრები არ დაკმაყოფილდა, უცვლელად დარჩა თბილისის საქალაქო სასამართლოს 22.06.2015წ. გადაწყვეტილება, რაც საკასაციო წესით გაასაჩივრეს სსიპ შემოსავლების სამსახურმა და საქართველოს ფინანსთა სამინისტრომ.

კასატორმა სსიპ შემოსავლების სამსახურმა აღნიშნა, რომ შპს "…" მიერ სამეწარმეო საქმიანობისათვის განკუთვნილი საქონლის გარკვეული რაოდენობის ტრანსპორტირება ხდებოდა სასაქონლო ზედნადების გარეშე, კერძოდ, ერთიან ელექტრონულ ბაზაში ფიქსირდებოდა საქონლის ის რაოდენობა, რასაც გადასახადის გადამხდელი მიუთითებდა ელექტრონულ ზედნადებში, თუმცა გადამოწმებისას დაფიქსირდა სხვა რაოდენობა, ამდენად, შპს "…" მიმართ საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი შედგა კანონის შესაბამისად, ამასთანავე, ვინაიდან შპს "…" მხრიდან ადგილი ჰქონდა სამართალდარღვევის განმეორებით ჩადენას, სწორედ განისაზღვრა დაკისრებული ჯარიმის ოდენობა საგადასახადო კოდექსის 286.2 მუხლის საფუძველზე. კასატორი ასევე აღნიშნავს, რომ შპს "…" მთავარი ზედნადები გამოწერილია 04.08.2014წ., 10:51 საათზე, ზედნადებში ტრანსპორტირების დაწყების ადგილად მითითებულია თბილისი, ხოლო მთავარი ზედნადების შემდეგ გამოწერილი ორი ქვეზედნადები გამოწერილია იმავე დღეს, 11:36-სა და 11:53 საათზე, ტრანსპორტირების დასრულების ადგილად ქვეზედნადებებში მითითებულია ქ. სამტრედია. მთავარი ზედნადების გამოწერიდან პირველი ქვეზედნადების გამოწერამდე გასულია 45 წუთი, შესაბამისად, შეუძლებელია ამ დროის მონაკვეთში მძღოლი ჩასულიყო თბილისიდან სამტრედიაში, ნათელია, რომ მძღოლმა გზის გარკვეული მონაკვეთი გაიარა ზედნადების გარეშე - თბილისიდან სამტრედიამდე საქონლით დატვირთული ავტომობილით იმგზავრა, რომელზეც არ იყო გამოწერილი სასაქონლო ზედნადები, ზედნადები გამოწერა მას შემდეგ, რაც ჩავიდა სამტრედიაში. კასატორის მოსაზრებით, აღნიშნული ასევე ქმნის საგადასახადო კოდექსის 286-ე მუხლით გათვალისწინებული ქმედების შემადგენლობას, თუმცა სააპელაციო სასამართლომ იმსჯელა მხოლოდ იმ გარემოებაზე, რომ მთავარ ზედნადებში მითითებული საქონლის გადანაშთვა ქვეზედნადებებით მოხდა შეცდომით.

კასატორი საქართველოს ფინანსთა სამინისტრო აღნიშნავს, რომ 05.08.2014წ. N063883 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმით დადასტურებულია შპს "…" მიერ სამეწარმეო საქმიანობისათვის განკუთვნილი საქონლის ტრანსპორტირება სასაქონლო ზედნადების გარეშე, შესაბამისად, სააპელაციო სასამართლოს არ უნდა გაეზიარებინა მოსარჩელის არგუმენტი, რომ არ დასტურდება სამართალდარღვევის ჩადენის ფაქტი და მის მიმართ არ უნდა ყოფლიყო გამოყენებული საგადასახადო კოდექსის 286.2 მუხლით გათვალისწინებული სანქცია, ფინანსთა სამინისტროს დავების განხილვის საბჭომ სზაკ-ის 96-ე მუხლის საფუძველზე სრულად გამოიკვლია და შეაფასა საქმისათვის მნიშვნელობის მქონე ყველა გარემოება, შესაბამისად, არ არსებობდა სადავო ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტების ბათილად ცნობის საფუძველი.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლო გასაჩივრებული განჩინების გაცნობის, საქმის მასალების შესწავლის, საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, რომ სსიპ შემოსავლების სამსახურის და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საკასაციო საჩივრები არ აკმაყოფილებს საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მოთხოვნებს და არ ექვემდებარება დასაშვებად ცნობას შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილი განსაზღვრავს საკასაციო საჩივრის განსახილველად დასაშვებობის ამომწურავ საფუძვლებს, კერძოდ, აღნიშნული ნორმის თანახმად, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მიერ საკასაციო საჩივარი დაიშვება, თუ კასატორი დაასაბუთებს, რომ: ა) საქმე მოიცავს სამართლებრივ პრობლემას, რომლის გადაწყვეტაც ხელს შეუწყობს სამართლის განვითარებას და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებას; ბ) საქართველოს უზენაეს სასამართლოს მანამდე მსგავს სამართლებრივ საკითხზე გადაწყვეტილება არ მიუღია; გ) საკასაციო საჩივრის განხილვის შედეგად მოცემულ საქმეზე სავარაუდოა მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღება; დ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება განსხვავდება მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან; ე) სააპელაციო სასამართლომ საქმე განიხილა მატერიალური ან/და საპროცესო სამართლის ნორმების მნიშვნელოვანი დარღვევით, რასაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე; ვ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება ეწინააღმდეგება მსგავს სამართლებრივ საკითხზე ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციას და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალს.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ წარმოდგენილი საკასაციო საჩივრები არ არის დასაშვები საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული არც ერთი ზემოთ მითითებული საფუძვლით.

საკასაციო საჩივრები არ არის დასაშვები სააპელაციო სასამართლოს განჩინების საკასაციო სასამართლოს მიერ დამკვიდრებული პრაქტიკისაგან განსხვავების არსებობის საფუძვლით, ამასთან, არ არსებობს საკასაციო საჩივრების განხილვის შედეგად მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღების ვარაუდი. სააპელაციო სასამართლოს გასაჩივრებული განჩინება არ ეწინააღმდეგება ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციას და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალს. ამასთან, საქმის განხილვისა და საკასაციო სასამართლოს მიერ საქმეზე ახალი გადაწყვეტილების მიღების საჭიროება არ არსებობს სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბების თვალსაზრისით.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ კასატორები ვერ ასაბუთებენ სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმის განხილვას მატერიალური ან/და საპროცესო სამართლის ნორმების მნიშვნელოვანი დარღვევით. კასატორები საკასაციო საჩივრებში ვერ აქარწყლებენ სააპელაციო სასამართლოს მიერ დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებსა და დასკვნებს.

საკასაციო სასამართლო იზიარებს მოცემულ საქმეზე ქვედა ინსტანციის სასამართლოების მიერ დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს, ამ გარემოებებთან დაკავშირებით გაკეთებულ სამართლებრივ შეფასებებს და მიიჩნევს, რომ სააპელაციო სასამართლომ არსებითად სწორად გადაწყვიტა მოცემული დავა.

მართებულია სააპელაციო პალატის მოსაზრება, რომ მოპასუხეთა მიერ შპს "…" მთავარ ზედნადებსა და ქვეზედნადებებში არსებული მონაცემების შეცდომით დაანგარიშება გამოიწვია 04.08.2014წ. Nელ-0128252017/1 ქვეზედნადების გათვალისწინებამ. საქმის მასალებით დასტურდება, რომ აღნიშნული ქვეზედნადები გაუქმდა 04.08.2014წ. 11:26 საათზე. მართებულია სააპელაციო სასამართლოს მოსაზრება, რომ 05.08.2014წ. №063883 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმის შედგენისას მოპასუხე ადმინისტრაციულმა ორგანომ არ გაითვალისწინა ძალაში მყოფი და გაუქმებული ზედნადებები, არასწორად დაადგინა მონაცემები საქონლის შესახებ, სასაქონლო ზედნადებების მონაცემების გამოანგარიშებისას გათვალისწინებულ იქნა გაუქმებული ზედნადებიც. უსაფუძვლოა კასატორის სსიპ შემოსავლების სამსახურის მითითება იმ გარემოებაზე, რომ შპს "…" მხრიდან სამართალდარღვევის ჩადენის ნამდვილობის შეფასებისას სააპელაციო სასამართლოს უნდა გაეთვალისწინებინა სადისტრიბუციო საქონლით დატვირთული ავტომანქანის მძღოლის მიერ გზის გარკვეული მონაკვეთის გავლა სასაქონლო ზედნადების გარეშე. საქმის მასალებით დადასტურებულია, რომ მითითებული გარემოება არ გამხდარა სადავო სამართალდარღვევის ოქმის შედგენის საფუძველი, სსიპ შემოსავლების სამსახურის მიერ შპს "…" მიმართ ჩატარებული ადმინისტრაციული წარმოების ფარგლები მოიცავდა საწარმოს მიერ გამოწერილ მთავარ ზედნადებსა და ქვეზედნადებებში ასახულ მონაცემთა შედარების შედეგებს, ზედნადებში მითითებული საქონლის გადანაშთვისას გამოვლენილ დარღვევებს.

ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, ქვედა ინსტანციების სასამართლოების მიერ დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით საკასაციო პალატა თვლის, რომ კასატორების მიერ მითითებული გარემოებები არ ქმნის საკასაციო საჩივრების დასაშვებად ცნობის საფუძველს. საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ მოცემულ საქმეს არ გააჩნია პრინციპული მნიშვნელობა სასამართლო პრაქტიკისათვის, ხოლო საკასაციო საჩივრებს - წარმატების პერსპექტივა. ამდენად, არ არსებობს საკასაციო საჩივრების დასაშვებობის საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით რეგლამენტირებული არც ერთი საფუძველი, რის გამოც სსიპ შემოსავლების სამსახურის და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საკასაციო საჩივრები არ უნდა იქნეს დაშვებული განსახილველად.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლით, 34-ემუხლის მე-3 ნაწილით, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1. საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს და სსიპ შემოსავლების სამსახურის საკასაციო საჩივრები მიჩნეულ იქნეს დაუშვებლად;

2. უცვლელად დარჩეს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 31.01.2017წ. განჩინება;

3. საკასაციო სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.

თავმჯდომარე ნ. სხირტლაძე

მოსამართლეები: მ. ვაჩაძე

ვ. როინიშვილი