საქმეNბს-410-407(2კ-17) 19 სექტემბერი, 2017 წელი

ქ.თბილისი

ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატამ

შემდეგი შემადგენლობით:

ვასილ როინიშვილი (მომხსენებლი, თავჯდომარე)

მაია ვაჩაძე, ნუგზარ სხირტლაძე

საქმის განხილვის ფორმა - ზეპირი მოსმენის გარეშე

კასატორები - საქართველოს ფინანსთა სამინისტრო, სსიპ შემოსავლების სამსახური (მოპასუხეები)

მოწინააღმდეგე მხარე - ინდ.მეწარმე კ. თ-ა (მოსარჩელე)

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება - ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2016 წლის 6 ოქტობრის განჩინება

კასატორების მოთხოვნა - გასაჩივრებული განჩინების გაუქმება ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმა

დავის საგანი - ინდივიდვალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობა

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი :

ინდ. მეწარმე „კ. თ-ამ“ 2015 წლის 2 სექტემბერს სარჩელი აღძრა ქუთაისის საქალაქო სასამართლოში მოპასუხე სსიპ შემოსავლების სამსახურისა და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს მიმართ. მოსარჩელემ სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2014 წლის 19 ნოემბრის №030-4 საგადასახადო მოთხოვნის, 2015 წლის 3 თებერვლის №2558 ბრძანების, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს დავების განხილვის საბჭოს 2015 წლის 14 აგვისტოს გადაწყვეტილების ბათილად ცნობა მოითხოვა.

ქუთაისის საქალაქო სასამართლოს 2016 წლის 19 აპრილის გადაწყვეტილებით ინდ.მეწარმე „კ. თ-ას“ სარჩელი დააკმაყოფილა ნაწილობრივ; სადავო საკითხის გადაუწყვეტლად ბათილად იქნა ცნობილი შემოსავლების სამსახურის 2014 წლის 19 ნოემბრის №030-4 საგადასახადო მოთხოვნა, შემოსავლების სამსახურის 2015 წლის 3 თებერვლის №2558 ბრძანება, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს დავების განხილვის საბჭოს 2015 წლის 14 აგვისტოს გადაწყვეტილება და დაევალა სსიპ შემოსავლების სამსახურს სასამართლოს გადაწყვეტილებაში მითითებულ გარემოებათა გამოკვლევისა შეფასების შემდეგ გამოსცეს ახალი ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი. აღნიშნული გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გაასაჩივრეს სსიპ შემოსავლების სამსახურმა და საქართველოს ფინანსთა სამინისტრომ.

ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2016 წლის 6 ოქტომბრის განჩინებით სსიპ შემოსავლების სამსახურისა და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს სააპელაციო საჩივრები არ დაკმაყოფილდა; უცვლელად დარჩა ქუთაისის საქალაქო სასამართლოს 2016 წლის 19 აპრილის გადაწყვეტილება. ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2016 წლის 6 ოქტომბრის განჩინება საკასაციო წესით გაასაჩივრა საქართველოს ფინანსთა სამინისტრომ და სსიპ შემოსავლების სამსახურმა. კასატორებმა გასაჩივრებული განჩინების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმა მოითხოვეს.

კასატორები მიუთითებენ, რომ ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს 2016 წლის 6 ოქტომბრის განჩინება უსაფუძვლოა და დაუსაბუთებელია და უნდა გაუქმდეს შემდეგ გარემოებათა გამო: საგადასახადო კოდექსის 262-ე მუხლით რეგლამენტირებულია საგადასახადო შემოწმების სახეები, რომლის მიხედვით, საგადასახადო შემოწმება შეიძლება იყოს კამერალური და გასვლითი. საქონლის გაშვების შემდგომი შემოწმების ჩატარების წესი განისაზღვრება საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით. საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2012 წლის 26 ივლისის №290 ბრძანებით დამტკიცებული „საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე საქონლის გადაადგილებისა და გაფორმების შესახებ“ ინსტრუქციის 112-ე მუხლით დადგენილია, რომ საქონლის გაშვების შემდგომი შემოწმების ჩატარების ერთ-ერთ საფუძველს წარმოადგენს საგადასახადო ორგანოში არსებულ მონაცემთა ანლიზის შედეგების გათვალისწინებით დადგენილი წესით მოთხოვნილი და მიღებული ინფორმაცია, მათ შორის, საერთაშორისო თანამშრომლობისა და ურთიერთდახმარების ფარგლებში მიღებული ინფორმაცია. ხოლო საქონლის გაშვების შემდგომი შემწომების მიზანია საქონლის საბაჟო ღირებულების განსაზღვრისა და იმპორტის გადასახდელების დარიცხვის სისწორის შემოწმება. კასატორები მიუთითებენ, რომ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის საგამოძიებო დეპარტამენტის სამეგრელო-ზემო სვანეთის სამმართველოს 2014 წლის 4 სექტემბრის №122534/21-1 წერილის საფუძველზე შემოსავლების სამსახურის საბაჟო დეპარტამენტის 2014 წლის 5 სექტემბრის №39220 ბრძანებით დაინიშნა ინდ. მეწარმე „კ. თ-ას“ მიერ იმპორტის სასაქონლო ოპერაციაში გაფორმებული №...(27.06.2008წ); №....07.2008წ); №... (29.07.2008წ); №... (20.08.2008წ); №... (28.08.2008წ); №... (21.102008წ) და №... (29.10.2008წ) სასაქონლო ბაჟის დეკლარეციების საქონლის გაშვების შემდგომი კამერული შემოწმება. იმპორტის გადასახდელების დარიცხვის სისიწორის შემოწმების მიზნით, საქონლის დეკლარირებისას წარმოდგენილი თანმხლები დოკუმენტაცია გადამოწმდა ექსპორტიორი ქვეყნის საბაჟო სამსახურში. ინდოეთიდან №MOS/Trade/6-1/GE/4/2013/... წერილით საბაჟო დეპარტამენტისათვის გადმოგზავნილი საექსპერტო დოკუმენტაციისა და საქართველოში საქონლის დეკლარირებისას წარმოდგენილი მასალების შესწავლის შედეგად დადგინდა, რომ №..., №..., №..., №69500/C6210, №..., №... და №... სასაქონლო საბაჟო დეკლარაციაში არასწორად დეკლარირებული სეს ესენ-ის სასაქონლო კოდი -ნაცვლად ... კოდისა, უნდა იყოს ... . საგადასახადო კანონმდებლობის თანახმად, ... სასაქონლო კოდით შემოტანილი საქონელი იმპორტის გადასახადით დაბეგვრის ობიექტს არ წარმოადგენს, განსხავებით ... კოდით დეკლარირებული საქონლისაგან, რომელიც იბეგრება იმპორტის გადასახადით 12%-იანი განაკვეთით. შესაბამისად სასაქონლო კოდების არასწორმა მითითებამ გამოიწვია იმპორტის გადასახდელების შემცირება, კერძოდ: №... საბაჟო დეკლარაციის შევსება განხორციელდა იმპორტიორის მიერ წარდგენილი №... ინვოისისა და სხვა თანმხლები დოკუმენტაციის გათვალისწინებით, რომლებშიც მითითებულია იმპორტირებული საქონლის სეს ესნ-ის სასაქონლო კოდი - ... . ასევე, აღნიშნულ ინვოისში დაფიქსირებულია საქონლის დასახელება - ინდური ლერწმის შაქარი (INDIAN CANE SUGAR).

კასატორები მიუთითებენ, რომ ინდოეთიდან მიღებული მასალების შესწავლით ირკვევა, რომ შესაბამისი საქონლის ექსპორტის დეკლარაციაში მითითებულია სეს ესნ-ის სასაქონლო კოდი ... . ამასთან, ინდოეთის საბაჟო სამსახურიდან მიღებულ ინვოისში დაფიქსირებულია საქონლის დასახელება- ინდური თეთრი შაქარი (INDIAN WHITE SUGA), თუმცა საქონლის კოდი აღნიშნული არ არის. საქონლის დეკლარირების დროს წარმოდგენილი ... სერთიფიკატის (CERTIFICATE OF WEIGHT, QUALITY, QUANTITY AND PACKING) თანახმად, იპორტირებული საქონლის პოლარიზაციის მაჩვენებლი აღემატებოდა 99.5%-ს. ხოლო იმპორტის სასაქონლო ოპერაციაში საქონლის მოქცევის დროისთვის მოქმედი, საქართველოს მთავრობის 2006 წლის 23 აგვისტოს №163 დადგენილებით დამტკიცებული „საგარეო ეკონომიკური საქმიანობის ეროვნული სასაქონლო ნომენკლატურის მე-17 ჯგუფის დამატებითი შენიშვნის მიხედვით, იმ შემთხვევაში თუ შაქრის პოლარიზაციის მაჩვენებელი არის 99,5% მეტი, აღნიშნულ საქონელზე უნდა განისაზღვროს სეს ესნ-ის ... ან ... სუბპოზიციიდან ერთ-ერთის შესაბამისი სასაქონლო კოდი. სასაქონლო კოდის შეცვლის შედეგად, შემცირებულია იმპორტის გადასახდელები 12 137.68 ლარის ოდენობით. კასატორები აღნიშნავენ, რომ №... საბაჟო დეკლარაციის შევსება განხორცილედა იმპორტიორის მიერ წარდგენილი №... ინვოისისა და სხვა თანმხლები დოკუმენტების გათვალისწინებით. ინდოეთიდან მიღებულ ექსპორტის დეკლარაციაში ამავე საქონლეზე მითითებულია სეს ესნ-ის სასქონლო კოდი- ... . ამასთან, ინდოეთის საბაჟო სამსახურიდან მიღებულ ინვოისში დაფიქსირებულია საქონლის დასახელება - თეთრი შაქარი (INDIAN WHITE SUGA) და საქონლის კოდი - ... .

კასატორები მიუთითებენ, რომ იმპორტიორის მიერ დეკლრაციაში არასწორი სასაქონლო კოდის მითითების შედეგად, იმპორტის გადასახდელები შემცირებულია 12 371.09 ლარით, კერძოდ, იმპორტის გადასახადი - 10 483.98 ლარით, ხოლო დღგ - 1887.11 ლარით. №... საბაჟო დეკლარაციის შევსება განხორციელდა იმპორტიორის მიერ წარდგენილი №... ინვოისისა და სხვა თანმხლები დოკუმენტების გათვალისწინებით, რომლებშიც მითითებულია იმპორტირებული საქონლის სეს ესნ-ის სასქონლო კოდი -... , ამასთან, აღნიშნულ ინვოისში დაფიქსირებულია საქონლის დასახელაბა - ლერწმის შაქარი (INDIAN CANE SUGAR).

კასატორები მიუთითებენ, რომ მიღებული ექსპორტის დეკლარაციაში ამავე საქონელზე მითითებულია სეს ესნ-ის სასქონლო კოდი-... . ამასთან, ინდოეთის საბაჟო სამსახურიდან მიღებულ ინვოისში დაფიქსირებულია საქონლის დასახელება - თეთრი შაქარი (INDIAN WHITE SUGA), თუმცა საქონლის კოდი აღნიშნული არ არის. შესაბამისად, იმპორტიორის მიერ დეკლარაციაში არასწორი სასაქონლო კოდის მითითების შედეგად, იმპორტის გადასახდელები შემცირებულია 9810.33 ლარით, კერძოდ იმპორტის გადასახადი - 8313.84 ლარით, ხოლო დღგ -1496.49 ლარით. №... საბაჟო დეკლარაციის შევსება განხორციელდა იმპორტიორის მიერ წარდგენილი №... ინვოისისა და სხვა თანმხლები დოკუმენტების გათვალისწინებით, რომლებშიც მითითებულია იმპორტირებული საქონლის სეს ესნ-ის სასაქონლო კოდი -..., ამასთან, აღნიშნულ ინვოისში დაფიქსირებულია საქონლის დასახელება - ლერწმის შაქარი (INDIAN CANE SUGAR). მიუხედავად იმისა, რომ ინდოეთის საბაჟო სამსახურიდან მიღებულ ინვოისშიც საქონლის დასახელებად მითითებულია ლერწმის შაქარი - (INDIAN CANE SUGAR, ხოლო სასაქონლო კოდად - ..., სასაქონლო კოდის სწორად განსაზღვრის მიზნით, საქონლის გაშვების შემდგომი შემოწმების სამმართველოს აუდიტორმა გამოიყენა ინდოეთიდან ჩამოსული ექსპორტის დეკლარაციის მონაცემები, სადაც დაფიქსირებულია სეს ესნ-ის სასქონლო კოდი-... . კასატორები აღნიშნავენ, რომ იმპორტირის მიერ საქონლის დეკლარირების დროს წარმოდგენილი ... სერტიფიკატის (CERTIFICATE OF WEIGHT, QUALITY, QUANTITY AND PACKING) თანახმად იმპორტირებული საქონლის პოლარიზაციის მაჩვენებელი აღემატებოდა 99,5%-ს. ხოლო იმპორტის სასაქონლო ოპერაციაში საქონლის მოქცევის დროსთვის მოქმედი, საქართველოს მთავრობის 2006 წლის 23 აგვისტოს №163 დადგენილებით დამტკიცებული „საგარეო ეკონომიკური საქმიანობის ეროვნული სასაქონლო ნომენკლატურის მე-17 ჯგუფის დამატებითი შენიშვნის მიხედვით, იმ შემთხვევაში, თუ შაქრის პოლარიზაციის მაჩვენებელი არის 99,5 ან მასზე მეტი, აღნიშნულ საქონელზე უნდა განისაზღვროს სეს ესნ-ის ... ან ... სუბპოზიციიდან ერთ-ერთის შესაბამისი სასაქონლო კოდი.

კასატორები აღნიშნავენ, რომ №69500/C6409 საბაჟო დეკლარაციის შევსება განხორციელდა იმპორტიორის მიერ წარდგენილი №... ინვოისისა და სხვა თანმხლები დოკუმენტების გათვალისწინებით, რომლებშიც მითითებულია იმპორტირებული საქონლის სეს ესნ-ის სასქონლო კოდი -..., ამასთან, აღნიშნული ინვოისის თანახმად, შემოტანილი საქონელი არის ლერწმის შაქარი (INDIAN CANE SUGAR). ინდოეთიდან მიღებული ექსპორტის დეკლარაციაში ამავე საქონელზე მითითებულია სეს ესნ-ის სასაქონლო კოდი-.... ამასთან, ინდოეთის საბაჟო სამსახურიდან მიღებულ ინვოისში დაფიქსირებულია საქონლის დასახელება - თეთრი შაქარი (INDIAN WHITE SUGA), თუმცა აღნიშნული საქონლის სასაქონლო კოდი ინვოისში აღნიშნული არ არის. კასატორები მიუთითებენ, რომ №69500/C8065 საბაჟო დეკლარაციის შევსება განხორციელდა იმპორტიორის მიერ წარდგენილი №... ინვოისისა და სხვა თანმხლები დოკუმენტების გათვალისწინებით, რომლებშიც მითითებულია იმპორტირებული საქონლის სეს ესნ-ის სასაქონლო კოდი -..., ამასთან, აღნიშნული ინვოისის თანახმად, შემოტანილი საქონელი არის ლერწმის შაქარი (INDIAN CANE SUGAR).

კასატორები აღნიშნავენ, რომ შემოწმების შედეგებზე 2014 წლის 19 ნოემბერს შედგა საქონლის გაშვების შემდგომი შემოწმების №ა 73-21-10 შუალედური აქტი, რომლის საფუძველზე გამოიცა 2014 წლის 19 ნოემბრის №47826 ბრძანება გადასახადების დარიცხვისა და სანქციის შეფარდების შესახებ და 2014 წლის 19 ნოემბერს №030-4 საგადასახადო მოთხოვნა. კასატორები მიუთითებენ, რომ საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლით დადგენილია გადასახადის გადამხდელის ვალდებულებები, რომლის მე-4 პუნქტის მიხედვით, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შესრულების ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში, გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისიწინებული პასუხისმგებლობა.

კასატორები მიუთითებენ, რომ საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 210-ე მუხლით დადგენილია, რომ საქართველოს ინტეგრირებული ტარიფი არის მონაცემთა სისტემატიზებული ერთობლიობა, რომელიც შედგება: საგარეო-ეკონომიკური საქმიანობის ეროვნული სასაქონლო ნომენკლატურისაგან, იმპორტის გადასახდელების განაკვეთებისაგან, საქართველოს პარლამენტის მიერ რატიფიცირებული და ძალაში შესული საერთაშორისო ხელშეკრულებებით დადგენილი აკრძალვებისა და შეზღუდვისგან, რომლებიც გამოიყენება სეს ესნ-ში მოცემული საქონლის მიმართ.

კასატორები აღნიშნავენ, რომ საგადასახადო კოდექსის 222-ე მუხლის მე-2 ნაწილის მიხედვით სასაქონლო ოპერაციის განხორციელებამდე საგადასახადო ვალდებულების წარმოშობის დღედ ითვლება საქონლის მიმართ საგადასახადო ორგანოსთან შეუთანხმებელი ქმედების განხორციელების დღე. ამავე მუხლის მე-3 ნაწილით დადგენილია, რომ საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრისათვის გამოიყენება ექსპორტის ან იმპორტის გადასახდელების განაკვეთები, რომლებიც მოქმედებს ვალდებულების წარმოშობის დღეს. ხოლო მე-4 ნაწილის მიხედვით სასაქონლო ოპერაციის განხორციელებამდე საგადასახადო ორგანოსთან შეუთანხმებელი ქმედების განხორციელება ან სასაქონლო ოპერაციის პირობების დარღვევა, რომელმაც გამოიწვია საბაჟო ზედამხედველობის ქვეშ მყოფო საქონლის ან/და სატრანსპორტო საშუალებების უკანონო განკარგვა, დაკარგვა, განადგურება, წარმოშობს დეკლარანტის საგადასახადო ვალდებულებას, რომელიც განისაზღვრება იმპორტის/ექსპორტის გადასახდელების ოდენობით. კასატორები მიუთითებენ, რომ ინდ. მეწარმე კ. თ-ას მიერ წარმოდგენილ ლევან სამხარაულის ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს მიერ 2015 წლის 8 აპრილისა და 2015 წლის 17 ნოემბრის დასკვნებს, საქმეში არსებული მტკიცებულებებით არ დასტურდება ის გარემოება, რომ ექსპერტიზა ჩატარებულია იდენტურ საქონელზე, მით უფრო იმ პირობებში, როდესაც სადავო სასაქონლო საბაჟო დეკლარაციები თარიღდება 2008 წლით, ხოლო წარმოდგენილი დასკვნები 2015 წლით. ლევან სამხარაულის ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს მიერ 2015 წლის 8 აპრილის დასკვნაში აღნიშნულია, რომ წარდგენილი პაკეტების მთლიანობა, რომელშიც საკვლევი ნიმუშია მოთავსებული, დარღვეულია. კასატორები აღნიშნავენ, რომ ქუთაისის სააპელაციო სასამართლომ არ გამოიყენა კანონი, რომელიც უნდა გამოეყენებინა, ამასთანავე არასწორად იქნა დადგენილი საქმის ფაქტობრივი გარემოებები და არასწორი სამართლებრივ შეფასება მიეცა მათ. გასაჩივრებული ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი მიღებულია შემოსავლების სამსახურის მიერ კანონმდებლობის მოთხოვნათა სრული დაცვით საქმისთვის მნიშვნელოვანი გარემოებების გამოკვლევისა და შეფასების საფუძველზე, მისი მიღების დროისთვის არ მომხდარა კანონის ისეთი დარღვევა, რომლის არ არსებობის შემთხვევაში მიღებული იქნებოდა განსხვავებული გადაწყვეტილება და არ არსებობდა მათი ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 60 პრიმა მუხლით გათვალისწინებული ადმინისტრაციულ-სმართლებრივი აქტის ბათილად ცნობის საფუძველი.

საქართველო უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2017 წლის 17 მაისის განჩინებით საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსა და სსიპ შემოსავლების სამსახურის საკასაციო საჩივრები ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად დასაშვებობის შესამოწმებლად წარმოებაში იქნა მიღებული.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლო საქმის შესწავლის, საკასაციო საჩივრების დასაშვებობის შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, რომ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსა და სსიპ შემოსავლების სამსახურის საკასაციო საჩივრები არ აკმაყოფილებს საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მოთხოვნებს და არ ექვემდებარება დასაშვებად ცნობას შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილი განსაზღვრავს საკასაციო საჩივრის განსახილველად დასაშვებობის ამომწურავ საფუძვლებს, კერძოდ, აღნიშნული ნორმის თანახმად, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მიერ საკასაციო საჩივარი დაიშვება, თუ კასატორი დაასაბუთებს, რომ: ა) საქმე მოიცავს სამართლებრივ პრობლემას, რომლის გადაწყვეტაც ხელს შეუწყობს სამართლის განვითარებას და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებას; ბ) საქართველოს უზენაეს სასამართლოს მანამდე მსგავს სამართლებრივ საკითხზე გადაწყვეტილება არ მიუღია; გ) საკასაციო საჩივრის განხილვის შედეგად მოცემულ საქმეზე სავარაუდოა მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღება; დ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება განსხვავდება მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან; ე) სააპელაციო სასამართლომ საქმე განიხილა მატერიალური ან/და საპროცესო სამართლის ნორმების მნიშვნელოვანი დარღვევით, რასაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე; ვ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება ეწინააღმდეგება მსგავს სამართლებრივ საკითხზე ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციას და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალს.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ წარმოდგენილი საკასაციო საჩივრები არ არის დასაშვები საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული არც ერთი ზემოთ მითითებული საფუძვლით.

საკასაციო საჩივრები არ არის დასაშვები სააპელაციო სასამართლოს განჩინების საკასაციო სასამართლოს მიერ დამკვიდრებული პრაქტიკისაგან განსხვავების არსებობის საფუძვლით და ამასთან, არ არსებობს საკასაციო საჩივრების განხილვის შედეგად მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღების ვარაუდი სააპელაციო სასამართლოს გასაჩივრებული განჩინება არ ეწინააღმდეგება ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციას და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალს. ამასთან, საქმის განხილვისა და საკასაციო სასამართლოს მიერ საქმეზე ახალი გადაწყვეტილების მიღების საჭიროება არ არსებობს სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბების თვალსაზრისით.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ კასატორები ვერ ასაბუთებენ სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმის განხილვას მატერიალური ან/და საპროცესო სამართლის ნორმების მნიშვნელოვანი დარღვევით. კასატორები საკასაციო საჩივრებში ვერ აქარწყლებენ სააპელაციო სასამართლოს მიერ დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებსა და დასკვნებს.

საკასაციო სასამართლო აღნიშნავს, რომ ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენციის მე-6 მუხლის პირველი ნაწილი ავალდებულებს სასამართლოს, დაასაბუთოს თავისი გადაწყვეტილება, რაც არ უნდა იქნეს გაგებული თითოეულ არგუმენტზე დეტალური პასუხის გაცემად (იხ. ჯღარკავა საქართველოს წინააღმდეგ, №7932/03; Van de Hurk v. Netherlands, par.61, Garcia Ruiz v. Spain [GC] par.26; Jahnke and Lenoble v France (dec.); Perez v France [GC], par. 81).

საკასაციო სასამართლო იზიარებს მოცემულ საქმეზე სააპელაციო ინსტანციის სასამართლოს მიერ დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს და ამ გარემოებებთან დაკავშირებით გაკეთებულ სამართლებრივ შეფასებებს და მიიჩნევს, რომ ქვედა ინსტანციის სასამართლომ არსებითად სწორად გადაწყვიტა მოცემული დავა.

საკასაციო პალატა სრულად იზიარებს ქვედა ინსტანციის სასამართლოების დასკვნას, რომლის თანახმად, ადმინისტრაციულმა ორგანომ სადავო აქტის გამოცემისას არ გამოიკვლია საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის გარემოებები იმ პირობებში, როცა საქმის მასალებით დადგენილია, რომ ერთ შემთხვევაში მეწარმის (მოსარჩელის) მიერ მითითებული სასაქონლო კოდი თანხვედრაშია ინდოეთიდან გადმოგზავნილ ინვოისში მითითებულ კოდთან, მაგრამ წინააღმდეგობაში მოდის მითითებული ექსპორტის დეკლარაციასთან და სერტიფიკატში აღნიშნული იმპორტირებული საქონლის პოლარიზაციის მაჩვენებელთან, ხოლო მეორე შემთხვევაში ინდოეთიდან გადმოგზავნილ ინვოისში საქონლის კოდი არ იყო მითითებული. რიგ შემთხვევებში ინდოეთიდან გადმოგზავნილ ინვოისსა და ექსპორტის დეკლარაციაში განსახვავებული კოდებია მითითებული, ანუ ცალსახად მხოლოდ ექსპორტის დეკლარაცია და სერტიფიკატში მითითებული პოლარიზაციის მაჩვენებელი ერთმნიშვნელოვნად არ ადასტურებს, რომ პროდუქტის სასაქონლო კოდი იყო .... ასევე რიგ დეკლარაციებთან მიმართებაში სერტიფიკატი წარდგენილი არ არის.

საგადასახადო ორგანომ სადავო აქტების გამოცემისას ასევე არ შეაფასა ექსპერტიზის დასკვნა, ასევე საქმეში წარმოდგენილი ინდოეთიდან მეწარმის სახელზე 2015 წლის 25 მარტს და 2015 წლის 3 ოქტომბერს გადმოგზავნილი წერილები, რომელთა თანახმად მეწარმე კ. თ-ას გადმოეგზავნა იგივე ტიპის შაქარი 5 კგ-ის ოდენობით. ამდენად, მართებულია სააპელაციო პალატის მოსაზრება, რომ სწორედ ზემოაღნიშნული გარემოებებიდან გამომდინარე, საგადასახადო ორგანომ ხელახლა უნდა შეისწავლოს საქმის ფაქტობრივი გარემოებები და მათი შემოწმების შედეგად გამოსცეს ახალი ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტები ი.მ. „კ. თ-ასთან“ მიმართებაში. შესაბამისად, კონკრეტულ შემთხვევაში სასამართლოების მიერ დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით საკასაციო პალატა მიიჩნევს, რომ კასატორების მიერ მითითებული გარემოებები არ ქმნის საკასაციო საჩივრის დასაშვებად ცნობის საფუძველს.

ამდენად, საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ მოცემულ საქმეს არ გააჩნია არავითარი პრინციპული მნიშვნელობა სასამართლო პრაქტიკისათვის, ხოლო საკასაციო საჩივრებს - წარმატების პერსპექტივა.

ზემოთქმულიდან გამომდინარე, საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ არ არსებობს საკასაციო საჩივრების დასაშვებობის საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით რეგლამენტირებული არც ერთი საფუძველი, რის გამოც საკასაციო საჩივრები არ უნდა იქნეს დაშვებული განსახილველად.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლით, 34-ემუხლის მე-3 ნაწილით, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1. საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსა და სსიპ შემოსავლების სამსახურის საკასაციო საჩივრები მიჩნეულ იქნეს დაუშვებლად;

2. უცვლელად დარჩეს ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2016 წლის 6 ოქტომბრის განჩინება;

3. საკასაციო სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.

თავმჯდომარე ვ. როინიშვილი

მოსამართლეები: მ. ვაჩაძე

ნ. სხირტლაძე