საჩივრის განუხილველად დატოვების შესახებ
ბს-506 (ს-19) 12 აპრილი, 2019 წელი
ქ. თბილისი
ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატამ
შემდეგი შემადგენლობით:
ნუგზარ სხირტლაძე (თავმჯდომარე; მომხსენებელი)
(მოსამართლეები) მაია ვაჩაძე, ვასილ როინიშვილი
საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 408-ე მუხლის შესაბამისად, ზეპირი მოსმენის გარეშე, შეამოწმა შპს „...ის“ საჩივრის დასაშვებობის საკითხი თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 26.03.2019წ. განჩინებაზე, მოწინააღმდეგე მხარეების - საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსა და სსიპ შემოსავლების სამსახურის მიმართ.
07.04.2017წ. შპს შპს „...იმ“ სასარჩელო განცხადებით მიმართა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიას, მოპასუხეების საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს და სსიპ შემოსავლების სამსახურის მიმართ, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოს 14.03.2017წ. გადაწყვეტილებების, სსიპ შემოსავლების სამსახურის 11.05.2016წ. №12867 და 18.07.2016წ. №20463 ბრძანებების, სსიპ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 31.03.2016წ. №8485 ბრძანების და სსიპ შემოსავლების სამსახურის №002-99 კორექტირებული საგადასახადო მოთხოვნის ბათილად ცნობის მოთხოვნით.
22.02.2019წ. შპს „...იმ“ სარჩელის უზრუნველყოფის ღონისძიების გამოყენების შესახებ შუამდგომლობით მიმართა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიას და მოითხოვა გასაჩივრებული ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტების მოქმედების შეჩერება საქმეზე საბოლოო გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლამდე.
თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 25.02.2019წ. განჩინებით შპს „...ის“ შუამდგომლობა სარჩელის უზრუნველყოფის ღონისძიების გამოყენების თაობაზე არ დაკმაყოფილდა, რაც კერძო საჩივრით გასაჩივრდა შპს „...ის“ მიერ.
თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 26.03.2019წ. განჩინებით შპს „...ის“ კერძო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, უცვლელად დარჩა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 25.02.2019წ. განჩინება. ამავდროულად მხარეს განემარტა, რომ განჩინება არ საჩივრდებოდა.
თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 26.03.2019წ. განჩინება საჩივრით გაასაჩივრა შპს „...იმ“. საჩივრის ავტორმა გასაჩივრებული განჩინების გაუქმება და საქმეზე გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლამდე გასაჩივრებული აქტების მოქმედების შეჩერება მოითხოვა.
საკასაციო სასამართლო საქმის მასალების შესწავლის შედეგად მიიჩნევს, რომ შპს „...ის“ საჩივარი განუხილველი უნდა დარჩეს დაუშვებლობის მოტივით შემდეგ გარემოებათა გამო:
საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლის მე-2 ნაწილის შესაბამისად, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ადმინისტრაციულ სამართალწარმოებაში გამოიყენება საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის დებულებანი. საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 420-ე მუხლის შესაბამისად, კერძო საჩივრის განხილვა ზემდგომ სასამართლოებში წარმოებს შესაბამისად ამ სასამართლოებისათვის გათვალისწინებული წესების დაცვით.
საკასაციო სასამართლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 414-ე მუხლის პირველი ნაწილი იმპერატიულად განსაზღვრავს საჩივრის წარდგენის შესაძლებლობას მხოლოდ სამოქალაქო საპროცესო კოდექსით გათვალისწინებულ შემთხვევებში. ამდენად, უკეთუ სამოქალაქო საპროცესო კოდექსი კონკრეტული ნორმის მეშვეობით პირდაპირ არ ითვალისწინებს განჩინებაზე კერძო საჩივრის/საჩივრის შეტანას, ასეთ განჩინებაზე შეტანილი კერძო საჩივარი/საჩივარი დაუშვებლად უნდა იქნეს მიჩნეული.
საკასაციო სასამართლო მიუთითებს სასკ-ის 29.9 მუხლის დანაწესზე და აღნიშნავს, რომ ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ან მისი ნაწილის მოქმედების შეჩერების ან მასზე უარის თქმის შესახებ განჩინებაზე დაიშვება კერძო საჩივარი. განსახილველ შემთხვევაში აღნიშნული შინაარსის განჩინება მიღებულია პირველი ინსტანციის სასამართლოს მიერ, რაც შპს „...ის“ მიერ გასაჩივრებული იქნა სააპელაციო სასამართლოში კერძო საჩივრით. სააპელაციო პალატის მიერ მიღებული იქნა კერძო საჩივრის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის შესახებ განჩინება. სსსკ-ის 419.3 მუხლის თანახმად ზემდგომი სასამართლოს განჩინება კერძო საჩივრის თაობაზე არ გასაჩივრდება. საკასაციო პალატა აღნიშნავს, რომ მხარემ სარჩელის უზრუნველყოფის ღონისძიების გამოყენების შესახებ შუამდგომლობით მიმართა პირველი ინსტანციის სასამართლოს, რომლის დაკმაყოფილებაზეც მას ეთქვა უარი და განემარტა განჩინების კერძო საჩივრით გასაჩივრების შესაძლებლობა. შპს „...იმ“ ისარგებლა ადმინისტრაციული საპროცესო კანონმდებლობით გათვალისწინებული სარჩელის უზრუნველყოფის ღონისძიების კერძო საჩივრით გასაჩივრების შესაძლებლობით სააპელაციო ინსტანციის სასამართლოში, ხოლო საკასაციო ინსტანციაში აღნიშნულის თაობაზე საჩივრის/კერძო საჩივრის წარდგენას ადმინისტრაციული და სამოქალაქო საპროცესო კანონმდებლობა არ ითვალისწინებს. თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 25.02.2019წ. განჩინებით მხარეს მართებულად განემარტა, რომ სააპელაციო სასამართლოს განჩინება არ საჩივრდებოდა.
აღნიშნულიდან გამომდინარე, საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 26.03.2019წ. განჩინება კერძო საჩივრის თაობაზე ზემდგომი სასამართლოს მიერ გამოტანილი საბოლოო განჩინებაა და იგი სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 419-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გასაჩივრებას არ ექვემდებარება, რის გამოც შპს „...ის“ საჩივარი განუხილველი უნდა დარჩეს დაუშვებლობის გამო.
ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი :
საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლის მე-2 ნაწილით, 408-ე მუხლის მე-3 ნაწილით, 419-ე, 420-ე მუხლებით და
დ ა ა დ გ ი ნ ა :
1. განუხილველად დარჩეს შპს „...ის“ საჩივარი დაუშვებლობის გამო;
2. საკასაციო სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.
თავმჯდომარე: ნ. სხირტლაძე
მოსამართლეები: მ. ვაჩაძე
ვ. როინიშვილი
