№ბს-1570(კ-18) 25 აპრილი, 2019 წელი

ქ. თბილისი

ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატამ

შემდეგი შემადგენლობით:

თავმჯდომარე მაია ვაჩაძე (მომხსენებელი)

მოსამართლეები: ნუგზარ სხირტლაძე

ვასილ როინიშვილი

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლისა და 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის საფუძველზე, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 408-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, ზეპირი განხილვის გარეშე, შეამოწმა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის საფუძვლების არსებობა თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2018 წლის 31 ივლისის განჩინების გაუქმების თაობაზე.

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი:

2015 წლის 11 დეკემბერს ე. მ-ემ სასარჩელო განცხადებით მიმართა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიას, მოპასუხის - სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მიმართ.

მოსარჩელის განმარტებით, 2010 წლის 10 მაისს ნასყიდობის ხელშეკრულების საფუძველზე გ. მ-ისგან შეიძინა მიწის ნაკვეთი 534 კვ.მ, ს/კ ..., მისამართზე ქ. თბილისი, ...ას ქ. II შესახვევი, №15ა. ჩრდილოეთით მის ნაკვეთს ემიჯნება რ. გ-ას მიწის ნაკვეთი ს/კ ..., შემდეგ მდებარეობს ვ. ს-ას ს/კ ... და ა. ს-ას ს/კ ... მიწის ნაკვეთები.

მოსარჩელის მითითებით, 2015 წლის 28 ოქტომბერს მან მიმართა საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს №... განცხადებით, რითაც მოითხოვა უძრავ ნივთზე რეგისტრირებულ უფლებაში ცვლილების რეგისტრაცია. საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2015 წლის 2 ნოემბრის №... გადაწყვეტილებით ე. მ-ის განცხადებაზე შეჩერდა სარეგისტრაციო წარმოება, იმ საფუძვლით, რომ წარდგენილი საკადასტრო აზომვითი ნახაზის მიხედვით გამიჯნული მიწის ნაკვეთი (ს/კ ...) ახალი აზომვით იცვლის ადგილმდებარეობას და სცილდება გამიჯნულ (ს/კ ... და ს/კ ...) მიწის ნაკვეთებს, ასევე ხდება გადაფარვა ს/კ ... რეგისტრირებულ ნაკვეთთან. შესაბამისად, განმცხადებელს დაევალა კორექტირებული საკადასტრო აზომვით ნახაზის წარდგენა. აღნიშნული გაასაჩივრა საჩივრით, საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2015 წლის 30 ნოემბრის №... გადაწყვეტილებით არ დაკმაყოფილდა ე. მ-ის ადმინისტრაციული საჩივარი და საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2015 წლის 2 ნოემბრის №... გადაწყვეტილება დარჩა უცვლელად.

მოსარჩელის მოსაზრებით, საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგნეტოს მიერ ზემოაღნიშნული აქტები მიღებულია საკითხის სათანადოდ შესწავლის გარეშე, რითაც დაირღვა საქართველოს კონსტიტუციის 21-ე მუხლით უზრუნველყოფილი საკუთრების უფლება.

სასარჩელო მოთხოვნის დაზუსტების შედეგად მოსარჩელემ საბოლოოდ სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2015 წლის 30 ნოემბრის №... გადაწყვეტილების, სარეგისტრაციო წარმოების შეჩერების შესახებ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2015 წლის 2 ნოემბრის №... გადაწყვეტილების, სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2010 წლის 26 აპრილის №... გადაწყვეტილების, სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2012 წლის 25 მაისის №... გადაწყვეტილების, სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2013 წლის 10 მაისის №... გადაწყვეტილებისა და სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2009 წლის 14 სექტემბრის №... გადაწყვეტილების ბათილად ცნობა მოითხოვა.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2016 წლის 4 მარტის საოქმო განჩინებით ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 16.2 მუხლის საფუძველზე, საქმეში მესამე პირებად ჩაებნენ რ. გ-ა და სს „...“ ბანკი.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2017 წლის 27 იანვრის საოქმო განჩინებით ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 16.2 მუხლის საფუძველზე, საქმეში მესამე პირებად ჩაებნენ ვ. ს-ა და ა. ს-ი.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2017 წლის 29 ივნისის გადაწყვეტილებით ე. მ-ის სარჩელი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ; სადავო საკითხის გადაუწყვეტლად ბათილად იქნა ცნობილი საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2012 წლის 25 მაისის №... და 2013 წლის 10 მაისის №... გადაწყვეტილებები და საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოებების გამოკვლევისა და შეფასების შემდეგ, კანონით დადგენილ ვადაში, სადავო საკითხთან დაკავშირებით ახალი ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემა დაევალა; დანარჩენ ნაწილში მოსარჩელეს სარჩელის დაკმაყოფილებაზე ეთქვა უარი.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2017 წლის 29 ივნისის გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გაასაჩივრა ე. მ-ემ, რომელმაც გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის სრულად დაკმაყოფილება მოითხოვა.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2017 წლის 29 ივნისის გადაწყვეტილება სარჩელის დაკმაყოფილებულ ნაწილში სააპელაციო წესით გაასაჩივრა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულმა სააგენტომ, რომელმაც გასაჩივრებულ ნაწილში გადაწყვეტილების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმა მოითხოვა.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2018 წლის 31 ივლისის განჩინებით ე. მ-ისა და სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს სააპელაციო საჩივრები არ დაკმაყოფილდა; უცვლელად დარჩა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2017 წლის 29 ივნისის გადაწყვეტილება.

სააპელაციო სასამართლომ დადგენილად მიიჩნია, რომ ე. მ-ემ 2015 წლის 28 ოქტომბერს №... განცხადებით მიმართა საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს და მოითხოვა უძრავ ნივთზე რეგისტრირებულ უფლებაში ცვლილების რეგისტრაცია, რაზედაც საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2015 წლის 2 ნოემბრის №... გადაწყვეტილებით განემარტა, რომ განმცხადებლის მიერ წარდგენილი საკადასტრო აზომვითი ნახაზის მიხედვით გამიჯნული მიწის ნაკვეთი (...) ახალი აზომვით იცვლის ადგილმდებარეობას და სცილდება გამიჯნულ (... და ...) მიწის ნაკვეთებს, ასევე ხდება გადაფარვა ... კოდით რეგისტრირებულ ნაკვეთთან, შესაბამისად, განმცხადებელს დაევალა კორექტირებული საკადასტრო აზომვით ნახაზის წარდგენა.

სასამართლოს მითითებით, ე. მ-ის საკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთი (ს.კ ...) და მომიჯნავე - რ. გ-ას საკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთი (ს.კ ...) წარმოადგენს სხვადასხვა მიწის ნაკვეთის განამიჯნ მიწის ნაკვეთებს. რ. გ-ას საკუთრებაში არსებულ მიწის ნაკვეთთან (საკადასტრო კოდის N...) მიმართებაში, საქმეში დაცული მასალების, კერძოდ, თბილისის სარეგისტრაციო სამსახურის ტექნიკური აღრიცხვის არქივის ცნობა-დახასიათების თანახმად ირკვევა, რომ (მომზადების თარიღი 01.09.2009) მიწის ნაკვეთის, საერთო ფართით 1317 კვ.მ, მდებარე ქ. თბილისი, ...ას (6-ე) №17, მესაკუთრეებს წარმოადგენდნენ ი. ს-ი და ა. ს-ი.

სასამართლომ ასევე დადგენილად მიიჩნია, რომ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2009 წლის 14 სექტემბრის №... გადაწყვეტილებით ა. ს-ის საკუთრებაში აღირიცხა უძრავი ნივთი, მდებარე: თბილისში, ...ას მე-2 შესახვევი №17, რა დროსაც მიწის ნაკვეთს მიენიჭა საკადასტრო კოდი: ... . მითითებული მიწის ნაკვეთი, 2010 წლის 20 აპრილის უძრავი ქონების გამიჯვნის ხელშეკრულების საფუძველზე დაიყო სამ ნაწილად (შესაბამისი ფართობებით: 667+325+325კვ.მ.), ხოლო საჯარო რეესტრის 2010 წლის 26 აპრილის უძრავი ნივთის დაყოფის შესახებ №... გადაწყვეტილებით, N... . საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთის დაყოფით წარმოქმნილ სამ მიწის ნაკვეთს მიენიჭა შემდეგი საკადასტრო კოდები: N..., N..., N... .

სასამართლოს მითითებით, საჯარო რეესტრის მიერ შედგენილი საკადასტრო ნახაზით ასევე დადგენილია, რომ N... . საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთი (აღნიშნულია ლურჯი ფერით) 2009 წლისათვის თავისი საკადასტრო მონაცემებით სრულიად ემთხვევა გამიჯვნის შედეგად წარმოქმნილი და შემდგომ რეგისტრირებულ სამი მიწის ნაკვეთის საკადასტრო მონაცემებს (აღნიშნულია მწვანე ფერით). ამავე საკადასტრო ნახაზით, წითელი კონტურით აღნიშნულია 2010 წლის გ. მ-ის საკუთრების უფლების აღრიცხვის დროს არსებული საკადასტრო მონაცემები და მისი ნაკვეთის დაყოფის შედეგად მოსარჩელის ე. მ-ის საკუთრების უფლებით აღრიცხული მიწის ნაკვეთის კონტურები (აღნიშნულია ყვითელი ფერით). აქვე იკვეთება, რომ ყვითელი კონტურით (ე. მ-ე) და მწვანე კონტურით (რ. გ-ა) აღნიშნული მიწის ნაკვეთების კონტურის ერთი მონაკვეთი არ არის თანხვედრაში და სცილდება ერთმანეთს.

სასამართლოს მითითებით, დადგენილია, რომ 2010 წლის მდგომარეობით მიწის ნაკვეთის (საკადასტრო კოდი: N...), მდებარე: ქ. თბილისის, ...ას მე-2 შესახვევი №15, დაზუსტებული ფართობი 1681.00კვ.მ., მესაკუთრეს წარმოადგენდა გ. მ-ი. საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2010 წლის 5 მაისის №... გადაწყვეტილებით განხორციელდა მიწის ნაკვეთის საკადასტრო კოდით N... დაყოფა, რომლის შედეგად გამიჯნულ მიწის ნაკვეთებს მიენიჭათ შესაბამისი საკადასტრო კოდები: N..., N... და N... . საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2010 წლის 17 მაისის ... გადაწყვეტილებით ე. მ-ის საკუთრების უფლების აღრიცხვის დროს (საკადასტრო კოდი: ..., ნაკვეთის წინა ნომერი: ...) მიწის ნაკვეთის მდებარე: ქ. თბილისი, ...ას მე-2 შესახვევი №15, (ნაკვეთი №6/44) ფართს წარმოადგენდა 534.00კვ.მ და მისი რეგისტრაციის დროს არსებული მონაცემებით, მომიჯნავე მიწის ნაკვეთებთან გადაფარვას და საკადასტრო მონაცემების ცვლილებას ადგილი არ ჰქონია.

ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, სააპელაციო პალატამ დადგენილად მიიჩნია, რომ N... და N... საკადასტრო კოდებით მიწის ნაკვეთების პირველადი რეგისტრაციის და შემდეგ, მათი დაყოფის შედეგად რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთების საკადასტრო მონაცემები სრულიად იდენტურია, განამიჯნი ნაკვეთების კონფიგურაციას, საზღვრების ცვლილებასა და საზღვრების გადაფარვას აღნიშნული მომენტისთვის, ადგილი არ ჰქონდა. შესაბამისად, არ არსებობს საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2009 წლის 14 სექტემბრის №... და 2010 წლის 26 აპრილის №... გადაწყვეტილებების ბათილად ცნობის საფუძვლები. ამდენად, სააპელაციო პალატამ გაიზიარა პირველი ინსტანციის სასამართლოს განმარტება, რომ აღნიშნული ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტები, პირდაპირ და უშუალო (ინდივიდუალურ) ზიანს არ აყენებს მოსარჩელის კანონიერ უფლებას ან ინტერესს ან უკანონოდ არ ზღუდავს მის უფლებას. მიწის ნაკვეთების საზღვრები, რომლებიც სადავო სარეგისტრაციო წარმოების შედეგად მესამე პირების რეგისტრირებულ უფლებას ეხება, არ იწვევს მოსარჩელის მიწის ნაკვეთის საზღვრების ცვლილებას ან გადაფარვას, ამ მოცემულობით რეგისტრირებული უძრავი ნაკვეთები არ მოდიან შემხებლობაში მოსარჩელის საკუთრების უფლებასთან და არ არღვევენ მის კანონით დაცულ ინტერესებს. რის გამოც სააპელაციო სასამართლომ მიიჩნია, რომ მოცემულ ნაწილში სარჩელი არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

სააპელაციო პალატის მითითებით, მოსარჩელე ასევე ითხოვს საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2012 წლის 25 მაისის №... და 2013 წლის 10 მაისის №... გადაწყვეტილებების ბათილად ცნობას. ვინაიდან, მოსარჩელის 2015 წლის 28 ოქტომბრის განცხადების თაობაზე სარეგისტრაციო წარმოების შეჩერებისა და შემდეგ შეწყვეტის საფუძველს წარმოადგენს რ. გ-ას მიწის ნაკვეთის კონფიგურაციის ცვლილება, რომლითაც ნაკვეთი ადგილს იცვლის ჩრდილოეთით, რითაც სცილდება განამიჯნი მიწის ნაკვეთებს და იწვევს რ. გ-ას საკუთრებაში არსებული ნაკვეთთან ზედდებას, განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია შეფასდეს მის მიწის ნაკვეთზე რეგისტრაციის ცვლილების კანონიერება. კერძოდ, საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2012 წლის 25 მაისის №... გადაწყვეტილებით დაკმაყოფილდა რ. გ-ას მოთხოვნა (განცხადების №...) უძრავ ნივთზე რეგისტრირებულ უფლებაში ცვლილების რეგისტრაციის თაობაზე, რა დროსაც განხორციელდა მიწის ნაკვეთის ს.კ. ... კონფიგურაციის ცვლილება. ხოლო, საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2013 წლის 10 მაისის რეგისტრაციის შესახებ №... გადაწყვეტილებით, ასევე დაკმაყოფილდა რ. გ-ას №... განცხადება და უძრავ ნივთზე, მდებარე: თბილისი, ...ას მე-2 შესახვევი, №17ა განხორციელდა ცვლილება, რა დროსაც აღირიცხა მიწის ნაკვეთზე არსებული შენობა-ნაგებობა საერთო ფართით 57.18 კვ.მ.

სასამართლოს მითითებით, საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მიერ სარეგისტრაციო წარმოების შეჩერების ფაქტობრივი საფუძვლების ამსახველი ნახაზით იკვეთება, რომ მიწის ნაკვეთების (საკადასტრო კოდით N... და N...) სასაზღვრე მიჯნა არ არის სწორხაზოვანი.

სააპელაციო სასამართლომ მიიჩნია, რომ აღნიშნულ ფაქტობრივ გარემოებასთან მიმართებით პირველი ინსტანციის სასამართლომ სწორად გაამახვილა ყურადღება ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 2016 წლის 24 აგვისტოს №005042616 დასკვნაზე, რომლის თანახმად, რ. გ-ასა (საკადასტრო კოდით ....) და ე. მ-ის (საკადასტრო კოდით ...) შესაბამისად, ...ას ქ. №17-ში და ამავე ქუჩის №15-ში არსებული მიწის ნაკვეთები, თბილისის სარეგისტრაციო სამსახურის ტექნიკური აღრიცხვის არქივის საინვენტარიზაციო გეგმების და ცნობა-დახასიათებების მონაცემებზე დაყრდნობით, წარმოადგენდა მომიჯნავე მიწის ნაკვეთებს და მათ შორის საზღვარი იყო სწორხაზოვანი. ექსპერტიზის დასკვნით დადგენილია, რომ საზღვარმა ე. მ-ის სახელზე საკადასტრო კოდით N... რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთიდან უნდა გადაიწიოს რამაზი გოგელიას სახელზე საკადასტრო კოდით N... რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთზე 60 სმ-ით იმისთვის, რომ თანხვედრაში მოვიდეს პირველად რეგისტრაციასა და სარეგისტრაციო სამსახურის საარქივო მონაცემებთან.

სააპელაციო სასამართლოს მითითებით, აღსანიშნავია, რომ სარეგისტრაციო სამსახურში დაცული მონაცემებისა და საჯარო რეესტრის ამონაწერის შესაბამისად, ე. მ-ის საკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთის საერთო ფართი შეადგენს 534,00კვ.მ-ს. ხოლო მითითებული ექსპერტიზის დასკვნის თანახმად, ადგილზე ჩატარებული აზომვითი სამუშაოს შედეგად დადგინდა, რომ ე. მ-ის ფაქტობრივ მფლობელობაში არის 516,6კვ.მ მიწის ფართობი, სხვაობამ ნაკლებობით შეადგინა 17,4კვ.მ.

სააპელაციო სასამართლომ გაიზიარა საქალაქო სასამართლოს მითითება (სადავო აქტების გამოცემის დროს მოქმედი რედაქცია) საქართველოს იუსტიციის მინისტრის 2010 წლის 15 იანვრის №4 ბრძანებით დამტკიცებული „საჯარო რეესტრის შესახებ“ ინსტრუქციის მე-8 მუხლის პირველ პუნქტზე, რომლის თანახმად, საკადასტრო კოდი არის უძრავი ნივთის უნიკალური საიდენტიფიკაციო კოდი, რომელიც ენიჭება უძრავ ნივთს მასზე საჯარო რეესტრში უფლების რეგისტრაციასთან ერთად. მე-2 პუნქტის თანახმად, საკადასტრო გეგმა და საკადასტრო რუკა გაიცემა საჯარო რეესტრის მონაცემთა ბანკის საფუძველზე და ასახავს მისი მომზადების მომენტისათვის მიწის ნაკვეთის და ნაგებობების შესახებ ძალაში მყოფ მონაცემებს. ხოლო მე-3 პუნქტის თანახმად, საკადასტრო გეგმა არის მიწის ნაკვეთის საკადასტრო და გრაფიკული მონაცემების ამსახველი დოკუმენტი, რომელიც შეიცავს ინფორმაციას მიწის ნაკვეთის საკადასტრო კოდის, მისი ფართობის, კონფიგურაციის, დანიშნულების, საკოორდინატო ბადის, მიწის ნაკვეთზე განთავსებული შენობა-ნაგებობებისა (მათ შორის, მშენებარე) და მათი სართულიანობის, ასევე ამ მიწის ნაკვეთზე იმ უფლებებისა და შეზღუდვების შესახებ, რომელთა საკადასტრო მონაცემებიც რეგისტრირებულია საჯარო რეესტრში (გარდა ამ მუხლის მე-4 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა). ამავე ინსტრუქციის 25-ე მუხლის პირველი პუნქტის თანახმად, საკადასტრო მონაცემები არის ამ ინსტრუქციით დადგენილი წესით ასახული, მიწის ნაკვეთის საზღვრის კონფიგურაციის და ადგილმდებარეობის, მასზე არსებული ნაგებობების, მათ შორის ხაზოვანი ნაგებობების, ასევე სერვიტუტის ან სხვა სამართლებრივი შეზღუდვის ფარგლების შესახებ გრაფიკულად და ტექსტურად გამოსახული ზუსტი ინფორმაცია. ამავე მუხლის მე-2 პუნქტის თანახმად, საკადასტრო აზომვითი ნახაზი არის ამ ინსტრუქციის მოთხოვნათა დაცვით შესრულებული უძრავი ნივთის საკადასტრო მონაცემების ამსახველი დოკუმენტი. ხოლო მე-3 პუნქტის თანახმად კი, ტერიტორიული სარეგისტრაციო სამსახური ვალდებულია დაეყრდნოს ნებისმიერი ფიზიკური თუ იურიდიული პირის მიერ შესრულებულ საკადასტრო აზომვით ნახაზს, თუ იგი აკმაყოფილებს ამ ინსტრუქციითა და საქართველოს კანონმდებლობით საკადასტრო აზომვითი ნახაზისთვის დადგენილ აუცილებელ მოთხოვნებს. ინსტრუქციის 30-ე მუხლის თანახმად, საკადასტრო აზომვითი ნახაზის სიზუსტეზე პასუხისმგებლობა ეკისრება უძრავი ნივთის მესაკუთრეს.

სააპელაციო პალატამ ასევე ყურადღება გაამახვილა იმ გარემოებაზე, რომ მართალია, „საჯარო რეესტრის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-3 მუხლის მე-6 პუნქტის თანახმად, მარეგისტრირებელი ორგანო და მისი თანამშრომელი პასუხს არ აგებენ წარმოდგენილი სარეგისტრაციო დოკუმენტაციის ნამდვილობაზე, მაგრამ, ამავე ნორმის მიხედვით, მარეგისტრირებელი ორგანო და მისი თანამშრომელი პასუხისმგებელნი არიან რეგისტრირებული მონაცემების და მათთან დაცული სარეგისტრაციო თუ სხვა დოკუმენტაციის ურთიერთშესაბამისობასა და უსაფრთხოებაზე. უფრო მეტიც, ამავე მუხლის 61 და 62 პუნქტების საქმის განხილვისა და გადაწყვეტილების მიღების დროს მოქმედი რედაქციის შესაბამისად, მარეგისტრირებელი ორგანო უფლებამოსილია საქართველოს კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით დააზუსტოს, შეცვალოს, ძალადაკარგულად გამოაცხადოს ან ბათილად ცნოს უძრავ ნივთებზე უფლებათა რეესტრში რეგისტრირებული მცდარი ან ურთიერთშეუსაბამო მონაცემები და უზრუნველყოს ამ მიზნით დაწყებულ ადმინისტრაციულ წარმოებაში ყველა დაინტერესებული პირის ჩართვა. მარეგისტრირებელი ორგანო უფლებამოსილია გადაამოწმოს სააგენტოსთვის წარდგენილი საკადასტრო აგეგმვითი/აზომვითი ნახაზის მონაცემების სისწორე და საჯარო რეესტრში რეგისტრირებულ მონაცემებთან შესაბამისობა.

სააპელაციო სასამართლოს მოსაზრებით, ზემოაღნიშნული ფაქტობრივი საფუძვლებისა და მათი სამართლებრივი შეფასების გათვალისწინებით, პირველი ინსტანციის სასამართლომ მართებულად მიიჩნია, რომ გასაჩივრებული საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2012 წლის 25 მაისის №... და 2013 წლის 10 მაისის №... გადაწყვეტილებების მიღების პროცესში ადმინისტრაციულმა ორგანომ არ შეასრულა კანონით მისთვის დაკისრებული ადმინისტრაციული წარმოების სრულყოფილად განხორციელების ვალდებულება, საქმის გარემოებების შესწავლისა და დადგენის მიზნით არ გამოიყენა კანონით მისთვის მინიჭებული უფლებამოსილებანი და ისე მიიღო რეგისტრაციის შესახებ გადაწყვეტილებები, რომ არ მოახდინა მასთან დაცული დოკუმენტების სათანადო გამოკვლევა. ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ დაშვებულ იქნა ხარვეზი, რაც გამოიხატა სარეგისტრაციო სამსახურის ბაზაში მიწის ნაკვეთის საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული მონაცემების არაზუსტი ასახვით, რაც სააპელაციო სასამართლოს მოსაზრებით, მითითებული სადავო აქტების მიმართ ქმნის საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 32-ე მუხლის მე-4 ნაწილის გამოყენების წინაპირობას.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2018 წლის 31 ივლისის განჩინება საკასაციო წესით გაასაჩივრა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულმა სააგენტომ, რომელმაც გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმა მოითხოვა.

კასატორის განმარტებით, თბილისის სარეგისტრაციო სამსახურის რეგისტრაციის შესახებ №... (25.05.2012) გადაწყვეტილებით, განხორციელდა ქალაქ თბილისში, ...ას მე-2 შესახევევში, №17ა-ში მდებარე, რ. გ-ას საკუთრებად რეგისტრირებული 325 კვ.მ არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთის (საკადასტრო კოდი ...) კონფიგურაციის ცვლილება წარდგენილი საკადასტრო აზომვითი ნახაზის საფუძველზე. ხოლო, რეგისტრაციის შესახებ №... (10.05.2013) გადაწყვეტილებით, ზემოაღნიშნულ მიწის ნაკვეთზე საკადასტრო გეგმა შეიცვალა მხოლოდ შენობა-ნაგებობების ნაწილში.

კასატორის მითითებით, სადავო მიწის ნაკვეთზე პირველადი რეგისტრაცია განხორციელდა რეგისტრაციის შესახებ №... გადაწყვეტილებით (საკადასტრო კოდი ...). პირველადი რეგისტრაციის ეტაპზევე სარეგისტრაციო სამსახურში წარდგენილი იყო საკადასტრო აზომვითი ნახაზის ქაღალდისა და ელექტრონული ვერსიები, ამასთან, თბილისის სარეგისტრაციო სამსახურის ტექნიკური აღრიცხვის არქივის მიერ 2009 წლის 1 სექტემბერს მომზადებული საინვენტარიზაციო გეგმა.

რეგისტრაციის შესახებ №... (26.04.2010) გადაწყვეტილებით ... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთი დაიყო სამ მიწის ნაკვეთად - საკადასტრო კოდები: ..., ... და ... .

რ. გ-ას საკუთრებაში არსებულ ... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთზე კონფიგურაციის ცვლილება განხორციელდა 2012 წლის 25 მაისს, №... სარეგისტრაციო წარმოებით. კასატორის მითითებით, აღნიშნული სარეგისტრაციო წარმოების ეტაპზე სარეგისტრაციო სამსახურის მიერ სრულყოფილად იქნა გამოკვლეული საქმის გარემოებები, ურთიერთშეჯერებულ იქნა სააგენტოში დაცული საკადასტრო მონაცემები, საინვენტარიზაციო გეგმა და სწორედ ამის საფუძველზე, განხორციელდა ცვლილების რეგისტრაცია, რითაც სადავო მიწის ნაკვეთმა განიცადა კონფიგურაციის მცირედი ცვლილება. კასატორი აღნიშნავს, რომ რეგისტრაციის ეტაპზე მიწის ნაკვეთი არ სცილდებოდა განამიჯნ მიწის ნაკვეთს, ასევე, სარეგისტრაციოდ წარდგენილი კონფიგურაცია შესაბამისობაში იყო როგორც რეგისტრირებულ მონაცემებთან, ისე ტექნიკური აღრიცხვის არქივში დაცულ მონაცემებთან.

კასატორის მითითებით, სასამართლო ... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთზე ცვლილების რეგისტრაციის ბათილად ცნობის ერთ-ერთ მთავარ არგუმენტად მიუთითებდა იმ გარემოებას, რომ სასაზღვრე მიჯნა ... და ... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთებს შორის არ არის სწორხაზოვანი და ამასთან დაკავშირებით იშველიებდა ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 2016 წლის 24 აგვისტოს №005042616 დასკვნას, რომლის თანახმად, რ. გ-ას და ე. მ-ის მიწის ნაკვეთები წარმოადგენდა მომიჯნავე მიწის ნაკვეთებს და მათ შორის საზღვარი იყო სწორხაზოვანი. ამავე დასკვნით დადგენილია, რომ საზღვარმა ე. მ-ის სახელზე ... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთიდან უნდა გადაიწიოს რ. გ-ას სახელზე ... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთზე 60 სმ-ით, რათა თანხვედრაში მოვიდეს პირველად რეგისტრაციასთან და სარეგისტრაციო სამსახურის საარქივო მონაცემებთან. ამავე დასკვნის თანახმად, ე. მ-ის ფაქტობრივ მფლობელობაში არის 516.6 კვ.მ მიწის ფართობი, ხოლო რეგისტრირებულია - 534 კვ.მ.

კასატორის მითითებით, სააპელაციო საჩივრის მთავარ არგუმენტს წარმოადგენდა, რომ სწორედ ე. მ-ის საკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთი სცილდება განამიჯნ მიწის ნაკვეთს - კერძოდ, ... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთს, რაც ასევე დასტურდება საქმეში წარდგენილი სიტუაციური ნახაზითაც. აღნიშნული კი წარმოადგენს სარეგისტრაციო წარმოების შეჩერების საფუძველს, რაც თბილისის სარეგისტრაციო სამსახურის მიერ მითითებულ იქნა კიდეც შესაბამის გადაწყვეტილებაში. შესაბამისად, კასატორისთვის გაუგებარია, თუ რატომ იქნა ბათილად ცნობილი რ. გ-ას საკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთის კონფიგურაციის ცვლილება, მაშინ, როდესაც ე. მ-ის მიერ სარეგისტრაციოდ წარდგენილი აზომვითი ნახაზით მის საკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთი სცილდებოდა განამიჯნ ნაკვეთს.

კასატორის განმარტებით, წინამდებარე შემთხვევაში, 2016 წლის 24 აგვისტოს №005042616 დასკვნა არ უნდა გამხდარიყო ... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული უძრავი ნივთის ბათილად ცნობის საფუძველი, ვინაიდან სადავო შემთხვევაში საკითხი ეხება კანონმდებლობის ნორმათა სრული დაცვით განხორციელებული კონფიგურაციის ცვლილებას. ის გარემოება, რომ ე. მ-ის თავდაპირველად რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთისა და ფაქტობრივად არსებული მიწის ნაკვეთების ფართობები არ შეესაბამება ერთმანეთს, არ შეიძლება გახდეს კანონიერი რეგისტრაციის ბათილად ცნობის საფუძველი.

ამასთან, კასატორის მოსაზრებით, სასამართლოს არ უნდა გაეთვალისწინებინა ექსპერტიზის დასკვნა იმ ნაწილში, რომ საზღვარმა ე. მ-ის სახელზე ... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთიდან უნდა გადაიწიოს რ. გ-ას სახელზე ... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთზე 60 სმ-ით, რათა თანხვედრაში მოვიდეს პირველად რეგისტრაციასთან და სარეგისტრაციო სამსახურის საარქივო მონაცემებთან. ის გარემოება, თუ რა წარმოადგენს სწორ რეგისტრირებულ მონაცემს, სარეგისტრაციო და სააგენტოში დაცული დოკუმენტაციის ურთიერთშეჯერების საფუძველზეა მიღებული ესა თუ ის გადაწყვეტილება და ა.შ, კასატორის მითითებით, არ წარმოადგენს ექსპერტიზის კომპენტენციას.

რაც შეეხება სასამართლოს მიერ რეგისტრირებული მონაცემების ტექნიკური აღრიცხვის არქივში დაცულ საინვენტარიზაციო გეგმასთან შეუსაბამობაზე მითითებას, კასატორის განმარტებით, სადავო და ე. მ-ის საკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთების საზღვრები მეტნაკლებად სწორხაზოვანია და სრულად შეესაბამება ტექნიკური აღრიცხვის არქივში დაცულ კონფიგურაციას. ის მცირედი ცვლილება, რასაც სასამართლო კანონიერი რეგისტრაციის ბათილად ცნობის საფუძვლად მიიჩნევს, დასაშვებია მიმდინარე კანონმდებლობით, კერძოდ, „საჯარო რეესტრის შესახებ“ საქართველოს კანონით, საქართველოს იუსტიციის მინისტრის 2010 წლის 15 იანვრის №4 ბრძანებით დამტკიცებული „საჯარო რეესტრის შესახებ ინსტრუქციით“.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2019 წლის 15 თებერვლის განჩინებით საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, დასაშვებობის შესამოწმებლად წარმოებაში იქნა მიღებული სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს საკასაციო საჩივარი.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლო საქმის შესწავლის, საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, რომ სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს საკასაციო საჩივარი არ აკმაყოფილებს საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მოთხოვნებს და არ ექვემდებარება დასაშვებად ცნობას შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილი განსაზღვრავს საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის ამომწურავ საფუძვლებს, კერძოდ, აღნიშნული ნორმის თანახმად, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მიერ საკასაციო საჩივარი დაიშვება, თუ კასატორი დაასაბუთებს, რომ: ა) საქმე მოიცავს სამართლებრივ პრობლემას, რომლის გადაწყვეტაც ხელს შეუწყობს სამართლის განვითარებას და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებას; ბ) საქართველოს უზენაეს სასამართლოს მანამდე მსგავს სამართლებრივ საკითხზე გადაწყვეტილება არ მიუღია; გ) საკასაციო საჩივრის განხილვის შედეგად მოცემულ საქმეზე სავარაუდოა მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღება; დ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება განსხვავდება მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან; ე) სააპელაციო სასამართლომ საქმე განიხილა მატერიალური ან/და საპროცესო სამართლის ნორმების მნიშვნელოვანი დარღვევით, რასაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე; ვ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება ეწინააღმდეგება მსგავს სამართლებრივ საკითხზე ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციას და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალს.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ წარმოდგენილი საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული არც ერთი ზემოთ მითითებული საფუძვლით.

საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები სააპელაციო სასამართლოს განჩინება საკასაციო სასამართლოს მიერ დამკვიდრებული პრაქტიკისაგან განსხვავების არსებობის საფუძვლით და ამასთან, არ არსებობს საკასაციო საჩივრის განხილვის შედეგად მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან განსხვავებული განჩინების მიღების ვარაუდი. სააპელაციო სასამართლოს გასაჩივრებული განჩინება ასევე არ ეწინააღმდეგება ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციას და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალს. ამასთან, საქმის განხილვისა და საკასაციო სასამართლოს მიერ საქმეზე ახალი გადაწყვეტილების მიღების საჭიროება არ არსებობს არც სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბების თვალსაზრისით.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ კასატორი ვერ ასაბუთებს სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმის განხილვას მატერიალური ან/და საპროცესო სამართლის ნორმების მნიშვნელოვანი დარღვევით. კასატორი საკასაციო საჩივარში ვერ აქარწყლებს სააპელაციო სასამართლოს მიერ დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს და დასკვნებს.

საკასაციო სასამართლო იზიარებს მოცემულ საქმეზე ქვედა ინსტანციის სასამართლოების მიერ დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს და ამ გარემოებებთან დაკავშირებით გაკეთებულ სამართლებრივ შეფასებებს და მიიჩნევს, რომ სააპელაციო სასამართლომ არსებითად სწორად გადაწყვიტა მოცემული დავა.

საქმის მასალების შესაბამისად, მოსარჩელე ითხოვდა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2015 წლის 30 ნოემბრის №..., 2015 წლის 2 ნოემბრის №..., 2010 წლის 26 აპრილის №..., 2012 წლის 25 მაისის №..., 2013 წლის 10 მაისის №... და 2009 წლის 14 სექტემბრის №... გადაწყვეტილებების ბათილად ცნობას და სარჩელის დაკმაყოფილების საფუძვლად მიუთითებდა იმ გარემოებებზე, რომ გასაჩივრებული ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტებით შეილახა მისი საკუთრების უფლება, კერძოდ, მის მიერ მოთხოვნილ უძრავ ნივთზე მან ვერ მოახდინა ცვლილების რეგისტრაცია, იმ საფუძვლით, რომ მის მიერ წარდგენილი საკადასტრო აზომვითი ნახაზის მიხედვით გამიჯნული მიწის ნაკვეთი ს/კ ... ახალი აზომვით იცვლის ადგილმდებარეობას და სცილდება გამიჯნულ ს/კ ... და ... მიწის ნაკვეთებს, ასევე ხდება გადაფარვა ... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ ნაკვეთთან.

საქმის მასალებით დადგენილია, რომ მოსარჩელის საკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთი ს/კ N... და მომიჯნავე - რ. გ-ას საკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთი ს/კ N... წარმოადგენს სხვადასხვა მიწის ნაკვეთის გამიჯნულ მიწის ნაკვეთებს. რ. გ-ას საკუთრებაში არსებულ მიწის ნაკვეთთან (საკადასტრო კოდის N...) მიმართებაში, თბილისის სარეგისტრაციო სამსახურის ტექნიკური აღრიცხვის არქივის ცნობა-დახასიათების თანახმად ირკვევა, რომ (მომზადების თარიღი 01.09.2009), მიწის ნაკვეთის, საერთო ფართით 1317კვ.მ, მდებარე ქ. თბილისი, ...ას (6-ე) №17, მესაკუთრეებს წარმოადგენდნენ ი. ს-ი და ა. ს-ი.

ასევე დადგენილია, რომ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2009 წლის 14 სექტემბრის №... გადაწყვეტილებით ა. ს-ის საკუთრებაში აღირიცხა უძრავი ნივთი, მდებარე: თბილისში, ...ას მე-2 შესახვევი №17, რა დროსაც მიწის ნაკვეთს მიენიჭა საკადასტრო კოდი: ... . მითითებული მიწის ნაკვეთი, 2010 წლის 20 აპრილის უძრავი ქონების გამიჯვნის ხელშეკრულების საფუძველზე დაიყო სამ ნაწილად (შესაბამისი ფართობებით: 667+325+325კვ.მ.), ხოლო საჯარო რეესტრის 2010 წლის 26 აპრილის უძრავი ნივთის დაყოფის შესახებ №... გადაწყვეტილებით, N... . საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთის დაყოფით წარმოქმნილ სამ მიწის ნაკვეთს მიენიჭა შემდეგი საკადასტრო კოდები: N..., N..., N... .

საქმეში ასევე წარმოდგენილია საჯარო რეესტრის მიერ შედგენილი საკადასტრო ნახაზი, რომლითაც დგინდება, რომ N... . საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთი (აღნიშნულია ლურჯი ფერით) 2009 წლისათვის თავისი საკადასტრო მონაცემებით სრულიად ემთხვევა გამიჯვნის შედეგად წარმოქმნილი და შემდგომ რეგისტრირებული სამი მიწის ნაკვეთის საკადასტრო მონაცემებს (აღნიშნულია მწვანე ფერით). ამავე საკადასტრო ნახაზით, წითელი კონტურით აღნიშნულია 2010 წლის გ. მ-ის საკუთრების უფლების აღრიცხვის დროს არსებული საკადასტრო მონაცემები და მისი ნაკვეთის დაყოფის შედეგად მოსარჩელის ე. მ-ის საკუთრების უფლებით აღრიცხული მიწის ნაკვეთის კონტურები (აღნიშნულია ყვითელი ფერით). აქვე იკვეთება, რომ ყვითელი კონტურით (ე. მ-ე) და მწვანე კონტურით (რ. გ-ა) აღნიშნული მიწის ნაკვეთების კონტურის ერთი მონაკვეთი არ არის თანხვედრაში და სცილდება ერთმანეთს.

2010 წლის მდგომარეობით მიწის ნაკვეთის (ს/კ N...), მდებარე: ქ. თბილისი, ...ას მე-2 შესახვევი №15, დაზუსტებული ფართობი 1681.00 კვ.მ, მესაკუთრეს წარმოადგენდა გ. მ-ი. ასევე დადგენილია, რომ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2010 წლის 5 მაისის №... გადაწყვეტილებით განხორციელდა მიწის ნაკვეთის, ს/კ N..., დაყოფა, რომლის შედეგად გამიჯნულ მიწის ნაკვეთებს მიენიჭათ შესაბამისი საკადასტრო კოდები: N..., N... და N... . დადგენილია, რომ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2010 წლის 17 მაისის №... გადაწყვეტილებით ე. მ-ის საკუთრების უფლების აღრიცხვის დროს (საკადასტრო კოდი: ..., ნაკვეთის წინა ნომერი: ...) მიწის ნაკვეთის, მდებარე: ქ. თბილისი, ...ას მე-2 შესახვევი №15, (ნაკვეთი №6/44) ფართს წარმოადგენდა 534.00 კვ.მ და მისი რეგისტრაციის დროს არსებული მონაცემებით, მომიჯნავე მიწის ნაკვეთებთან გადაფარვას და საკადასტრო მონაცემების ცვლილებას ადგილი არ ჰქონია.

დადგენილია, რომ N... და N... საკადასტრო კოდებით მიწის ნაკვეთების პირველადი რეგისტრაციის და შემდეგ, მათი დაყოფის შედეგად რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთების საკადასტრო მონაცემები სრულიად იდენტურია, განამიჯნი ნაკვეთების კონფიგურაციას, საზღვრების ცვლილებასა და საზღვრების გადაფარვას აღნიშნული მომენტისთვის ადგილი არ ჰქონდა.

საქმეში წარმოდგენილია ასევე ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 2016 წლის 24 აგვისტოს №005042616 დასკვნა, რომლის თანახმად, რ. გ-ასა (საკადასტრო კოდით ...) და ე. მ-ის (საკადასტრო კოდით ...), ...ას ქ. №17-ში და ამავე ქუჩის №15-ში არსებული მიწის ნაკვეთები, თბილისის სარეგისტრაციო სამსახურის ტექნიკური აღრიცხვის არქივის საინვენტარიზაციო გეგმების და ცნობა-დახასიათებების მონაცემებზე დაყრდნობით, წარმოადგენდა მომიჯნავე მიწის ნაკვეთებს და მათ შორის საზღვარი იყო სწორხაზოვანი. ექსპერტიზის დასკვნით დადგენილია, რომ საზღვარმა ე. მ-ის სახელზე საკადასტრო კოდით N... რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთიდან უნდა გადაიწიოს რამაზი გოგელიას სახელზე საკადასტრო კოდით N... რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთზე 60სმ-ით იმისთვის, რომ თანხვედრაში მოვიდეს პირველად რეგისტრაციასთან და სარეგისტრაციო სამსახურის საარქივო მონაცემებთან.

სარეგისტრაციო სამსახურში დაცული მონაცემებისა და საჯარო რეესტრის ამონაწერის შესაბამისად, ე. მ-ის საკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთის საერთო ფართი შეაგდენს 534,00 კვ.მ-ს. ხოლო, მითითებული ექსპერტიზის დასკვნის თანახმად, ადგილზე ჩატარებული აზომვითი სამუშაოს შედეგად დადგინდა, რომ ე. მ-ის ფაქტობრივ მფლობელობაში არის 516,6 კვ.მ მიწის ფართობი, სხვაობამ ნაკლებობით შეადგინა 17,4 კვ.მ.

საკასაციო სასამართლო იზიარებს სააპელაციო სასამართლოს მითითებას, რომ სადავო შემთხვევაში მოსარჩელის მიერ სარჩელის აღძვრის საფუძველს წარმოადგენს რ. გ-ას მიწის ნაკვეთის კონფიგურაციის ცვლილება, რომლითაც ნაკვეთი ადგილს იცვლის ჩრდილოეთით, რითაც სცილდება გამიჯნულ მიწის ნაკვეთებს და იწვევს რ. გ-ას საკუთრებაში არსებული ნაკვეთთან ზედდებას, შესაბამისად, განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მის მიწის ნაკვეთზე რეგისტრაციის ცვლილების კანონიერების შეფასება.

საკასაციო სასამართლოს იზიარებს ქვედა ინსტანციის სასამართლოების დასკვნას, რომ გასაჩივრებული საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2012 წლის 25 მაისის №... და 2013 წლის 10 მაისის №... გადაწყვეტილებების მიღების პროცესში ადმინისტრაციულმა ორგანომ არ შეასრულა კანონით მისთვის დაკისრებული ადმინისტრაციული წარმოების სრულყოფილად განხორციელების ვალდებულება, საქმის გარემოებების შესწავლისა და დადგენის მიზნით არ გამოიყენა კანონით მისთვის მინიჭებული უფლებამოსილებანი და ისე მიიღო რეგისტრაციის შესახებ გადაწყვეტილებები, რომ არ მოახდინა მასთან დაცული დოკუმენტების სათანადო გამოკვლევა. რაც გამოიხატა სარეგისტრაციო სამსახურის ბაზაში მიწის ნაკვეთის საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული მონაცემების არაზუსტი ასახვით.

საკასაციო სასამართლოს განმარტებით, ტექნიკური აღრიცხვის ბიუროს მონაცემები წარმოადგენს საჯარო რეესტრში დაცულ ინფორმაციას, რაც „საჯარო რეესტრის შესახებ“ კანონის 3.6 მუხლის გათვალისწინებით, საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს ავალდებულებს სარეგისტრაციო დოკუმენტაცია შეადაროს ტექნიკური აღრიცხვის არქივში დაცულ მონაცემებთან. სააღრიცხვო მონაცემებს იურიდიული მნიშვნელობა გააჩნია, სარეგისტრაციო აღრიცხვის ოფიციალობა კი უზრუნველყოფილია საჯარო რეესტრით. ამავე მუხლის 61 და 62 პუნქტების საქმის განხილვისა და გადაწყვეტილების მიღების დროს მოქმედი რედაქციის შესაბამისად, მარეგისტრირებელი ორგანო უფლებამოსილია საქართველოს კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით დააზუსტოს, შეცვალოს, ძალადაკარგულად გამოაცხადოს ან ბათილად ცნოს უძრავ ნივთებზე უფლებათა რეესტრში რეგისტრირებული მცდარი ან ურთიერთშეუსაბამო მონაცემები და უზრუნველყოს ამ მიზნით დაწყებულ ადმინისტრაციულ წარმოებაში ყველა დაინტერესებული პირის ჩართვა. მარეგისტრირებელი ორგანო უფლებამოსილია გადაამოწმოს სააგენტოსთვის წარდგენილი საკადასტრო აგეგმვითი/აზომვითი ნახაზის მონაცემების სისწორე და საჯარო რეესტრში რეგისტრირებულ მონაცემებთან შესაბამისობა.

საკასაციო სასამართლო იზიარებს სააპელაციო სასამართლოს მითითებას, რომ ადმინისტრაციულმა ორგანომ სრულყოფილად უნდა გამოიკვლიოს საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოებები, შეადაროს მასთან დაცული ინფორმაცია სარეგისტრაციოდ წარდგენილ დოკუმენტებთან და მხოლოდ ამის შემდეგ მიიღოს გადაწყვეტილება რ. გ-ას უძრავ ნივთზე რეგისტრირებულ უფლებაში ცვლილების რეგისტრაციის თაობაზე №... სარეგისტრაციო განაცხადთან დაკავშირებით, ვინაიდან სწორედ აღნიშნული განაცხადის თაობაზე მიღებული გადაწყვეტილება დაედო საფუძცლად დავის წარმოშობას და მასვე ეფუძნება შემდგომი გასაჩივრებული ინიდვიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტები.

ამასთან, საკასაცო სასამართლო დამატებით მიუთითებს, რომ როგორც საქმის მასალებით ირკვევა, სარჩელის ობიექტია საკუთრების უფლების დაცვა და, შესაბამისად, იმ ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტების ბათილად ცნობა, რომლებითაც მოსარჩელის მოსაზრებით, შეილახა მისი საკუთრების უფლება.

საკასაციო სასამართლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს კონსტიტუციის (სარჩელის აღძვრის დროს მოქმედი) 21-ე მუხლის პირველი პუნქტის თანახმად, საკუთრება და მემკვიდრეობის უფლება აღიარებული და ხელშეუვალია. დაუშვებელია საკუთრების, მისი შეძენის, გასხვისების ან მემკვიდრეობით მიღების საყოველთაო უფლების გაუქმება.

საკუთრების უფლება ცალსახად აღიარებულია „ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაციითა“ და „ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის ევროპული კონვენციის“ პირველი დამატებითი ოქმის პირველი მუხლით. მიუხედავად იმისა, რომ გაეროს სამოქალაქო და პოლიტიკური, ასევე ეკონომიკური, კულტურული და სოციალური უფლებების შესახებ საერთაშორისო პაქტებში საკუთრების უფლება არ არის დეკლარირებული, მათში ასახული მთელი რიგი უფლებებისა და თავისუფლებების რეალიზაციისათვის აუცილებელია, რომ საკუთრების უფლება იყოს დაცული.

ყოველ ფიზიკურ და იურიდიულ პირს აქვს თავისი საკუთრებით შეუზღუდავად სარგებლობის უფლება. მხოლოდ საზოგადოებრივი საჭიროებისათვის შეიძლება ჩამოერთვას ვინმეს თავისი საკუთრება კანონითა და საერთაშორისო სამართლის ზოგადი პრინციპებით გათვალისწინებულ პირობებში.

საჯარო რეესტრი კი არის საჯარო-სამართლებრივი ინსტიტუტი, რომელშიც ხდება ცალკეულ კერძო-სამართლებრივ უფლებათა რეგისტრაცია, კერძოდ, უძრავ ნივთებზე საკუთრება, იპოთეკა, გირავნობა, ყადაღა და სხვა სამართლებრივი უფლებები. საჯარო რეესტრი არის არა უბრალოდ უფლების ფიქსაციის ინსტიტუტი, არამედ ამ უფლების შექმნის საფუძველი, უფლება წარმოიშობა მხოლოდ საჯარო რეესტრში მისი რეგისტრაციის მომენტიდან. საჯარო რეესტრის მნიშვნელოვანი თვისება მისი საჯარო ხასიათია და იგი არსებითად სამოქალაქო ბრუნვის მონაწილეთა ინტერესების უზრუნველყოფის - დაცვას ემსახურება.

ამდენად, საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ მოცემულ საქმეს არ გააჩნია არავითარი პრინციპული მნიშვნელობა სასამართლო პრაქტიკისათვის, ხოლო საკასაციო საჩივარს _ წარმატების პერსპექტივა.

ზემოთქმულიდან გამომდინარე, საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ არ არსებობს საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით რეგლამენტირებული არც ერთი საფუძველი, რის გამოც საკასაციო საჩივარი არ უნდა იქნეს დაშვებული განსახილველად.

ამასთან, საკასაციო სასამართლო მიუთითებს საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე და აღნიშნავს, რომ საკასაციო საჩივრის დაუშვებლად ცნობის შემთხვევაში პირს დაუბრუნდება მის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის 70 პროცენტი.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ ვინაიდან სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს საკასაციო საჩივარზე 05.02.2019წ. №03169 საგადახდო მოთხოვნით გადახდილი აქვს სახელმწიფო ბაჟი - 300 ლარის ოდენობით, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს (ს/კ 202238621) უნდა დაუბრუნდეს საკასაციო საჩივარზე გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის 70 პროცენტი _ 210 ლარი შემდეგი ანგარიშიდან: ქ. თბილისი, სახელმწიფო ხაზინა, ბანკის კოდი TRESGE22, მიმღების ანგარიშის №200122900, სახაზინო კოდი №300773150.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლით, 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლის მე-4 ნაწილით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1. სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს საკასაციო საჩივარი მიჩნეულ იქნეს დაუშვებლად;

2. უცვლელად დარჩეს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2018 წლის 31 ივლისის განჩინება;

3. სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს (ს/კ 202238621) დაუბრუნდეს საკასაციო საჩივარზე 05.02.2019წ. №03169 საგადახდო მოთხოვნით გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის - 300 ლარის 70 პროცენტი - 210 ლარი შემდეგი ანგარიშიდან: ქ. თბილისი, სახელმწიფო ხაზინა, ბანკის კოდი TRESGE22, მიმღების ანგარიშის №200122900, სახაზინო კოდი №300773150;

4. საკასაციო სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.

თავმჯდომარე მ. ვაჩაძე

მოსამართლეები: ნ. სხირტლაძე

ვ. როინიშვილი