საკასაციო საჩივრის დაუშვებლად ცნობის შესახებ
საქმე ¹473აპ-11 21 სექტემბერი, 2011წ.
ქ. თბილისი
საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატამ შემდეგი შემადგენლობით:
თავმჯდომარე - მაია ოშხარელი
მოსამართლეები: დავით სულაქველიძე
გიორგი შავლიაშვილი
ზეპირი მოსმენის გარეშე განიხილა მსჯავრდებულ ზ. დ-ს ინტერესების დამცველის, ადვოკატ ბ. გ-ს საკასაციო საჩივარი თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის 2011 წლის 6 ივლისის განაჩენზე.
თბილისის საქალაქო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა კოლეგიის 2010 წლის 20 ოქტომბრის განაჩენით:
ვ. ჯ-ე ცნობილ იქნა დამნაშავედ და მიესაჯა: საქართველოს სსკ-ის 260-ე მუხლის პირველი ნაწილით _ 7 წლით თავისუფლების აღკვეთა, 273-ე მუხლით _ 1 წლით თავისუფლების აღკვეთა. საქართველოს სსკ-ის 59-ე მუხლის საფუძველზე მას მიესაჯა 8 წლით თავისუფლების აღკვეთა.
საქართველოს სსკ-ის 67-ე მუხლის საფუძველზე, გაუქმდა ვ. ჯ-ს მიმართ თბილისის საქალაქო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა სასამართლო კოლეგიის 2009 წლის 24 აპრილის განაჩენით დანიშნული პირობითი მსჯავრი, სსკ-ის 59-ე მუხლის მეორე ნაწილის შესაბამისად, ახალ სასჯელს მთლიანად დაემატა წინა განაჩენით დანიშნული სასჯელის მოუხდელი ნაწილი _ 4 წლით თავისუფლების აღკვეთა და ვ. ჯ-ს განაჩენთა ერთობლიობით საბოლოოდ სასჯელის ზომად განესაზღვრა 12 წლით თავისუფლების აღკვეთა.
ვ. ჯ-ს სასჯელის მოხდა დაეწყო 2010 წლის 5 მარტიდან. მასვე სასჯელის მოხდის ვადაში ჩაეთვალა დაკავებისა და წინასწარ პატიმრობაში ყოფნის დრო _ 2009 წლის 27 მარტიდან 2009 წლის 31 მარტის ჩათვლით.
მასვე “ნარკოტიკული დანაშაულის წინააღმდეგ ბრძოლის შესახებ” საქართველოს კანონის თანახმად, 5 წლის ვადით ჩამოერთვა სატრანსპორტო საშუალების მართვის უფლება, საექიმო და საადვოკატო, პედაგოგიურ და საგანმანათლებლო, სახელმწიფო და ადგილობრივი თვითმმართველობის, სახაზინო (საბიუჯეტო) დაწესებულებებში, საჯარო ხელისუფლების ორგანოებში საქმიანობის, პასიური საარჩევნო და იარაღის დამზადების, შეძენის, შენახვისა და ტარების უფლებები.
ზ. დ-ი ცნობილ იქნა დამნაშავედ საქართველოს სსკ-ის 260-ე მუხლის მეორე ნაწილის „ა“, „დ“ ქვეპუნქტებით და მიესაჯა 12 წლით თავისუფლების აღკვეთა. მას სასჯელის მოხდა დაეწყო 2010 წლის 5 მარტიდან.
მასვე “ნარკოტიკული დანაშაულის წინააღმდეგ ბრძოლის შესახებ” საქართველოს კანონის თანახმად, 5 წლის ვადით ჩამოერთვა სატრანსპორტო საშუალების მართვის უფლება, ხოლო 15 წლით _ საექიმო და საადვოკატო, პედაგოგიურ და საგანმანათლებლო, სახელმწიფო და ადგილობრივი თვითმმართველობის, სახაზინო (საბიუჯეტო) დაწესებულებებში, საჯარო ხელისუფლების ორგანოებში საქმიანობის, პასიური საარჩევნო და იარაღის დამზადების, შეძენის, შენახვისა და ტარების უფლებები.
ნივთმტკიცება: ვ. ჯ-ს პირადი ჩხრეკისას ამოღებული ნარკოტიკული საშუალება „ბუპრენორფინი“, წონით 0,0038 და ზ. დ-ს პირადი ჩხრეკისას ამოღებული ნარკოტიკული ნივთიერება „ჰეროინის“ შემცველი ნარევი, რომელშიც „ჰეროინის“ წონაა 0,0637 გრამი საქმეზე საბოლოო გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ უნდა განადგურდეს.
ზ. დ-ს პირადი ჩხრეკისას ამოღებული თანხა: ერთი 100 აშშ დოლარი, 500 (თენგი) ყაზახური ფულადი ერთეული, ერთი რკინის ათთენგიანი ყაზახური ფულადი ერთეული, 3 ლარი და 10 თეთრი, რომელიც ინახება საქართველოს ეროვნულ ბანკში, როგორც დანაშაულებრივი გზით მოპოვებული, სსკ-ის 52-ე მუხლის საფუძველზე უნდა მიექცეს სახელმწიფო საკუთრებაში.
ზ. დ-ს პირადი ჩხრეკისას ამოღებული „ნოკიას“ ფირმის მობილური ტელეფონი იმეი კოდით ..., სიმბარათი ნომრით ..., როგორც დანაშაულის ჩადენის საშუალება, სსკ-ის 52-ე მუხლის საფუძველზე უნდა მიექცეს სახელმწიფო საკუთრებაში, ხოლო სიმბარათი ნომრით ... _ განადგურდეს.
ვ. ჯ-ს პირადი ჩხრეკისას ამოღებული 3 ასლარიანი კუპიურა, 2 ორმოცდაათლარიანი კუპიურა, 4 ოცლარიანი კუპიურა, 2 ათლარიანი კუპიურა, 2 ხუთლარიანი კუპიურა, 1 ერთლარიანი რკინის მონეტა, შპს „ბილაინის“ ორი ცალი სიმბარათი: ..., ..., „სამსუნგის“ ფირმის მობილური ტელეფონი იმეი კოდით ... და მასში მოთავსებული „ბილაინის“ სიმბარათი ..., საქმეზე საბოლოო გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ უნდა დაუბრუნდეს ვ. ჯ-ს ოჯახს.
სატელეფონო ჩანაწერების კრებსები, რაც დართულია საქმეზე, შენახულ უნდა იქნეს საქმესთან ერთად მისი შენახვის ვადით.
თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის 2011 წლის 18 მარტის განაჩენით:
ქ. თბილისის პროკურატურის განყოფილების პროკურორის შუამდგომლობა, რომელსაც ეთანხმებიან ქ. თბილისის პროკურორის მოადგილე _ გ. ძ-ი და საქართველოს მთავარი პროკურატურის მოადგილე _ გ. უ-ა, დაკმაყოფილდა.
დამტკიცდა ქ. თბილისის პროკურატურასა და მსჯავრდებულ ვ. ჯ-ს შორის დადებული საპროცესო შეთანხმება.
თბილისის საქალაქო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა კოლეგიის 2010 წლის 20 ოქტომბრის განაჩენში ვ. ჯ-ს მიმართ შევიდა ცვლილება:
ვ. ჯ-ე ცნობილ იქნა დამნაშავედ და მიესაჯა: საქართველოს სსკ-ის 273-ე მუხლით _ 1 წლით თავისუფლების აღკვეთა, 260-ე მუხლის პირველი ნაწილით _ 6 წლით თავისუფლების აღკვეთა, საიდანაც სსკ-ის 50-ე მუხლის გამოყენებით 5 წელი განესაზღვრა თავისუფლების აღკვეთის სახით, ხოლო 1 წელი შეეცვალა პირობით. საქართველოს სსკ-ის 42-ე მუხლის საფუძველზე, დამატებით სასჯელად დაენიშნა ჯარიმა 10000 ლარის ოდენობით. საქართველოს სსკ-ის 59-ე მუხლის საფუძველზე, ზემოაღნიშნულ სასჯელს დაემატა წინა განაჩენით დანიშნული სასჯელის მოუხდელი ნაწილი _ 4 წელი, რაც სსკ-ის 67-ე მუხლის საფუძველზე შეეცვალა პირობითი მსჯავრით. ვ. ჯ-ს საბოლოოდ სასჯელის ზომად განესაზღვრა 6 წლით თავისუფლების აღკვეთა, ჯარიმა 10000 ლარის ოდენობით, ხოლო 5 წელი, სსკ-ის 67-ე და 63-64-ე მუხლების საფუძველზე, შეეცვალა პირობითი მსჯავრით _ 6 წლის გამოსაცდელი ვადით.
ვ. ჯ-ს სასჯელის მოხდა დაეწყო 2010 წლის 5 მარტიდან. მასვე სასჯელის მოხდის ვადაში ჩაეთვალა დაკავებისა და წინასწარ პატიმრობაში ყოფნის დრო _ 2009 წლის 27 მარტიდან 2009 წლის 31 მარტის ჩათვლით.
მასვე “ნარკოტიკული დანაშაულის წინააღმდეგ ბრძოლის შესახებ” საქართველოს კანონის თანახმად, 5 წლის ვადით ჩამოერთვა სატრანსპორტო საშუალების მართვის უფლება, საექიმო და საადვოკატო, პედაგოგიურ და საგანმანათლებლო, სახელმწიფო და ადგილობრივი თვითმმართველობის, სახაზინო (საბიუჯეტო) დაწესებულებებში, საჯარო ხელისუფლების ორგანოებში საქმიანობის, პასიური საარჩევნო და იარაღის დამზადების, შეძენის, შენახვისა და ტარების უფლებები.
ნივთმტკიცება: ვ. ჯ-ს პირადი ჩხრეკისას ამოღებული ნარკოტიკული საშუალება „ბუპრენორფინი“, წონით 0,0038 საქმეზე საბოლოო გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ უნდა განადგურდეს.
ვ. ჯ-ს პირადი ჩხრეკისას ამოღებული 3 ასლარიანი კუპიურა, 2 ორმოცდაათლარიანი კუპიურა, 4 ოცლარიანი კუპიურა, 2 ათლარიანი კუპიურა, 2 ხუთლარიანი კუპიურა, 1 ერთლარიანი რკინის მონეტა, შპს „ბილაინის“ ორი ცალი სიმბარათი: ..., ..., „სამსუნგის“ ფირმის მობილური ტელეფონი იმეი კოდით ... და მასში მოთავსებული „ბილაინის“ სიმბარათი ..., საქმეზე საბოლოო გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ უნდა დაუბრუნდეს ვ. ჯ-ს ოჯახს.
სატელეფონო ჩანაწერების კრებსები, რაც დართულია საქმეზე, შენახულ უნდა იქნეს საქმესთან ერთად მისი შენახვის ვადით.
თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის 2011 წლის 6 ივლისის განაჩენით თბილისის საქალაქო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა კოლეგიის 2010 წლის 20 ოქტომბრის განაჩენი მსჯავრდებულ ზ. დ-ს მიმართ დარჩა უცვლელად.
საკასაციო პალატამ შეისწავლა საქმის მასალები და
გ ა მ ო ა რ კ ვ ი ა:
საკასაციო პალატა, სისხლის სამართლის საქმისა და საკასაციო საჩივრის შესწავლის შედეგად მივიდა დასკვნამდე, რომ მსჯავრდებულ ზ. დ-ს ინტერესების დამცველის, ადვოკატ ბ. გ-ს საკასაციო საჩივარი არ აკმაყოფილებს საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 547-ე მუხლის მე-2 ნაწილის მოთხოვნებს, რის გამოც არ უნდა იქნეს დაშვებული საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის სხდომაზე განსახილველად, კერძოდ:
საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 547-ე მუხლის მე-2 ნაწილი ამომწურავად იძლევა იმ საფუძველთა ჩამონათვალს, რომელთა არსებობის შემთხვევაში საკასაციო საჩივარი დასაშვებად ჩაითვლება, ასეთებია:
ა) საქმე მნიშვნელოვანია სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებისათვის;
b) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება განსხვავდება ამ კატეგორიის საქმეებზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან;
გ) სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმე განხილულია მნიშვნელოვანი სამართლებრივი ან საპროცესო დარღვევით, რომელსაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე.
საკასაციო პალატას მიაჩნია, რომ მოცემულ სისხლის სამართლის საქმეში არ მოიპოვება არცერთი ზემოაღნიშნული საფუძველი.
პალატა აღნიშნავს, რომ კასატორი ვერ ასაბუთებს სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმის განხილვას მნიშვნელოვანი სამართლებრივი ან საპროცესო დარღვევებით, რაც ასევე არ დასტურდება საქმის შესწავლის შედეგად.
გარდა ამისა, საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები არც სააპელაციო სასამართლოს განაჩენის დამკვიდრებული პრაქტიკისაგან განსხვავების არსებობის კრიტერიუმით.
მოცემულ შემთხვევაში ინკრიმინირებული დანაშაული წარმოადგენს მსჯავრდებულ ზ. დ-ს მიმართ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 260-ე მუხლის მეორე ნაწილის „ა“, „დ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებულ ქმედებას და ამ კატეგორიის საქმეებზე, როგორც სამართლებრივი, ასევე საპროცესო შეფასების თვალსაზრისით, არსებობს საქართველოს უზენაესი სასამართლოს პრაქტიკა და იგი ასახულია სააპელაციო სასამართლოს გასაჩივრებულ გადაწყვეტილებაში.
ამდენად, მოცემულ საქმეს არ გააჩნია არავითარი პრინციპული მნიშვნელობა მანამდე არსებული სასამართლო პრაქტიკის განვითარებისა და სრულყოფისათვის, ხოლო საკასაციო საჩივარს _ მითითებული სამართლებრივი წინაპირობების გარეშე _ წარმატების პერსპექტივა.
ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საკასაციო პალატამ იხელმძღვანელა საქართველოს სსსკ-ის 547-ე მუხლის მე-2 ნაწილით, 567-ე მუხლით და
დ ა ა დ გ ი ნ ა:
მსჯავრდებულ ზ. დ-ს ინტერესების დამცველის, ადვოკატ ბ. გ-ს საკასაციო საჩივარი თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის 2011 წლის 6 ივლისის განაჩენზე არ იქნეს დაშვებული საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის სხდომაზე განსახილველად.
განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.
