საქმე №ბს-602(კ-22) 21 ივლისი, 2022 წელი

ქ. თბილისი

ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატამ

შემდეგი შემადგენლობით:

თავმჯდომარე მაია ვაჩაძე (მომხსენებელი)

მოსამართლეები: ბიძინა სტურუა

გენადი მაკარიძე

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლისა და 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის საფუძველზე, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 408-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, ზეპირი განხილვის გარეშე, შეამოწმა ა. მ-ის, ა. ს-ის, მ. ჩ-ის, თ. ბ-ის, ბ. მ-ის (კანონიერი წარმომადგენლები: მამა - ა. მ-ი, დედა - მ. ფ-ი), თ. კ-ის, თ. ბ-ის, ვ. მ-ის და ზ. ზ-ის საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის საფუძვლების არსებობა თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2022 წლის 30 მარტის გადაწყვეტილების გაუქმების თაობაზე.

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი:

2019 წლის 18 ივნისს ა. მ-მა, ა. ს-ემ, მ. ჩ-მა, ნ. მ-მა, თ. ბ-ემ, ბ. მ-მა (კანონიერი წარმომადგენლები: მამა - ა. მ-ი, დედა - მ. ფ-ი), თ. კ-ემ, თ. ბ-მა, ვ. მ-მა, ლ. წ-მა, ა. კ-ემ, თ. ც-მა და ზ. ზ-მა სასარჩელო განცხადებით მიმართეს თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიას, მოპასუხის - ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიის მიმართ.

სარჩელის თანახმად, ქ. თბილისში, ...ის ქუჩა №21-ში თბილისის მერის მიერ 2015 წლის 13 მარტის №1438 ბრძანებით გაზრდილ იქნა კ-2 კოეფიციენტი 5.6-მდე, ხოლო კ-1 კოეფიციენტი - 0.8-მდე. ...ის ქ. №20-ში და №16-ში ცხოვრობს მოსარჩელეთა ნაწილი, ხოლო ...ის ქ. №6 და №4, ასევე ...ის №26^ა წარმოადგენს ...ის ქ. №21-ში მდებარე მიწის ნაკვეთის უშუალო მოსაზღვრეს. ...ის ქუჩა წარმოადგენს ჩიხს, შესაბამისად, ამ ტერიტორიაზე გაცემული ნებისმიერი ნებართვა და ზონალური შეთანხმება მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს გარშემო არსებულ მაცხოვრებლებსა და მესაკუთრეებზე, მათ შორის, უხეშად ილახება მოსარჩელეთა ინტერესები. გაზრდილი კ-2 კოეფიციენტით მშენებლობა წარმოადგენს მთელი ქუჩის ინტერესების საწინააღმდეგოდ მიმართულ მოქმედებას. ამასთან, გაზრდილი კ-1 კოეფიციენტით უხეშად ილახება ...ის ქ. №6-ის ინტერესები, ვინაიდან ხდება შენობის იმგვარ ფართობზე განაშენიანება, რამაც შესაძლებელია გამოიწვიოს ...ის ქ. №6-ის შენობასა და ...ის ქ. №21-ს შორის არსებული კედლის ჩამოქცევა, ასევე თავად ...ის ქ. №6-ის დაზიანება. მოსარჩელეთა მითითებით, ამ ტერიტორიაზე ქალაქმშენებლობითი თვალსაზრისით გაუმართლებელია 5.6 ერთეულის კ-2 კოეფიციენტით მშენებლობის წარმოება, ამასთან, მსგავსი ინტენსივობის მშენელობა ფაქტობრივად ამ ქუჩის ავტომანქანებით პარალიზებას მოახდენს. გაზრდილი კ-2 კოეფიციენტი გამოიწვევს ინსოლაციის გაუარესებას, ბინების მესაკუთრეთა ქონების ღირებულების გაუფასურებას.

სარჩელის მიხედვით, ქ. თბილისში, ...ის ქუჩა №21-ში გაცემული სპეციალური ზონალური შეთანხმება შედგენილია დასაბუთების გარეშე, მერის გადაწყვეტილება არ შეიცავს დასაბუთებას კოეფიციენტის გაზრდის მიზანშეწონილობაზე. ამასთან, ნებართვის მაძიებლის მიერ არ არის წარდგენილი საჯარო და კერძო ინტერესების შეპირისპირების შესახებ დასაბუთება.

მოსარჩელეთა მითითებით, კ-2 კოეფიციენტის გაზრდის საკითხი 2015 წლის 26 თებერვალს განიხილებოდა განაშენიანებისა და რეგულირების საკითხთა ზონალური საბჭოს სხდომაზე. საქმეში არსებული ოქმის მიხედვით, კომისიის არაერთი წევრი იყო წინააღმდეგი გაზრდილიყო კ-2 კოეფიციენტი, ხოლო ის პირები, რომელთაც თანხმობა განაცხადეს კოეფიციენტის გაზრდაზე, არ უთითებენ რაიმე სახის გამართლებაზე, მით უფრო იმ პირობებში, როდესაც რამდენიმე კვირით ადრე ...ის №21-ში მერიამ უარი თქვა კოეფიციენტის გაზრდაზე.

მოსარჩელეები საექსპერტო დასკვნებზე მითითებით აღნიშნავენ, რომ მოცემულ შემთხვევაში ზონალური შეთანხმება გაცემულია დარღვევებით.

ამდენად, მოსარჩელეებმა „ქ. თბილისში, ...ის ქ. №21-ში არსებული მიწის ნაკვეთისთვის სპეციალური (ზონალური) შეთანხმების გაცემის შესახებ“ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერის 2015 წლის 13 მარტის №1438 ბრძანების ბათილად ცნობა მოითხოვეს. ამასთან, მოსარჩელეებმა საქმეზე გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლამდე ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერის 2015 წლის 13 მარტის №1438 ბრძანების მოქმედების შეჩერების თაობაზე იშუამდგომლეს.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2019 წლის 21 ივნისის განჩინებით ა. მ-ის, ა. ს-ის, ნ. მ-ის, მ. ჩ-ის, თ. ბ-ის, ბ. მ-ის, თ. კ-ის, თ. ბ-ის, ვ. მ-ის, ლ. წ-ის, ა. კ-ის, თ. ც-ისა და ზ. ზ-ის შუამდგომლობა გასაჩივრებული ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის მოქმედების შეჩერების თაობაზე დაკმაყოფილდა; შეჩერდა გასაჩივრებული ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის - „ქ. თბილისში, ...ის ქ. №21-ში არსებული მიწის ნაკვეთისათვის სპეციალური (ზონალური) შეთანხმების გაცემის შესახებ“ ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის მერის 2015 წლის 13 მარტის №1438 ბრძანების მოქმედება მოცემულ საქმეზე გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლამდე ან სასარჩელო წარმოების სხვაგვარად დასრულებამდე.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2020 წლის 20 აგვისტოს განჩინებით საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის მე-16 მუხლის მე-2 ნაწილის შესაბამისად საქმეში მესამე პირებად ჩაბმულ იქნენ: შპს „...ი“, გ. ბ-ე, გ. ბ-ე, დ. ჩ-ი, ვ. მ-ე, ზ. ნ-ი, თ. ხ-ე, თ. ო-ი, მ. ჩ-ი, ნ. ც-ე, ნ. ჩ-ი, ნ. ბ-ი და ნ. ნ-ი.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2020 წლის 25 აგვისტოს განჩინებით დაკმაყოფილდა ა. კ-ის, თ. ც-ის და ნ. მ-ის შუამდგომლობა სარჩელზე უარის თქმის თაობაზე; ა. კ-ის, თ. ც-ის და ნ. მ-ის სარჩელზე შეწყდა საქმის წარმოება.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2019 წლის 21 ივნისის განჩინება კერძო საჩივრით გაასაჩივრეს ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიამ, შპს „...მა“ და ქ. თბილისში, ...ის ქ. №21-ში არსებული ქონების მესაკუთრეებმა: გ. ბ-ემ, გ. ბ-ემ, დ. ნ-მა, დ. ჩ-მა, ვ. მ-ემ, ზ. ნ-მა, თ. ხ-ემ, თ. ო-მა, მ. ლ-ემ, მ. ნ-მა, მ. ჩ-მა, ნ. ც-ემ, ნ. ჩ-მა, ნ. ბ-მა, ნ. ნ-მა.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2019 წლის 30 ოქტომბრის განჩინებით ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიის კერძო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა; უცვლელად დარჩა მოცემულ საქმეზე თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2019 წლის 21 ივნისის განჩინება.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2021 წლის 12 თებერვლის განჩინებით შპს „...ისა“ და ქ. თბილისში, ...ის ქ. №21-ში არსებული ქონების მესაკუთრეების - გ. ბ-ის, გ. ბ-ის, დ. ნ-ის, დ. ჩ-ის, ვ. მ-ის, ზ. ნ-ის, თ. ხ-ის, თ. ო-ის, მ. ლ-ის, მ. ნ-ის, მ. ჩ-ის, ნ. ც-ის, ნ. ჩ-ის, ნ. ბ-ისა და ნ. ნ-ის კერძო საჩივრები დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ; ცვლილება შევიდა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2019 წლის 21 ივნისის განჩინების სარეზოლუციო ნაწილის მეორე პუნქტში და გასაჩივრებული ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის - „ქ. თბილისში, ...ის ქ. №21-ში არსებული მიწის ნაკვეთისათვის სპეციალური (ზონალური) შეთანხმების გაცემის შესახებ“ ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის მერის 2015 წლის 13 მარტის №1438 ბრძანების მოქმედება შეჩერდა პირველი ინსტანციის სასამართლოს მიერ გადაწყვეტილების მიღებამდე.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2021 წლის 25 თებერვლის განჩინებით საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის მე-16 მუხლის მე-2 ნაწილის შესაბამისად საქმეში მესამე პირად ჩაბმულ იქნა ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის საჯარო სამართლის იურიდიული პირი – ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტო.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2021 წლის 5 აპრილის გადაწყვეტილებით ა. მ-ის, ა. ს-ის, მ. ჩ-ის, თ. ბ-ის, ბ. მ-ის (კანონიერი წარმომადგენლები: მამა - ა. მ-ი, დედა - მ. ფ-ი), თ. კ-ის, თ. ბ-ის, ვ. მ-ის, ლ. წ-ის და ზ. ზ-ის სარჩელი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ; ბათილად იქნა ცნობილი ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერის 2015 წლის 13 მარტის №1438 ბრძანება „ქ. თბილისში, ...ის ქ. №21-ში არსებული მიწის ნაკვეთისთვის სპეციალური (ზონალური) შეთანხმების გაცემის შესახებ“; ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიას (მერს) დაევალა საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოებების შესწავლის, გამოკვლევისა და ურთიერთშეჯერების საფუძველზე ახალი ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემა, კანონით დადგენილ ვადაში და წესით.

საქალაქო სასამართლოს მითითებით, მოცემულ კონკრეტულ შემთხვევაში, გასაჩივრებული აქტი (და არც დასკვნა, რომლის საფუძველზეც მიღებულ იქნა სადავო აქტი) არ არის დასაბუთებული, არ იძლევა იმ გარემოების შემოწმების შესაძლებლობას, რამდენად იქნა დაცული სადავო პერიოდში მოქმედი ქალაქ თბილისის საკრებულოს 2009 წლის 27 მარტის №4-13 გადაწყვეტილებით დამტკიცებული „ქ. თბილისის ტერიტორიის გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესები“ - მითითებული კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტით დადგენილი პირობებიდან კონკრეტულად რომელი მათგანი იქცა სადავო გადაწყვეტილების მიღების საფუძვლად.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2021 წლის 5 აპრილის გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გაასაჩივრეს შპს „...მა“, ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიამ, ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის საჯარო სამართლის იურიდიული პირმა - ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტომ, გ. ბ-ემ, გ. ბ-ემ, დ. ჩ-მა, ვ. მ-ემ, ზ. ნ-მა, თ. ხ-ემ, თ. ო-მა, მ. ჩ-მა, ნ. ჩ-მს, ნ. ბ-მა, ნ. ნ-მა, რომლებმაც გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმა მოითხოვეს.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2021 წლის 5 აპრილის გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გაასაჩივრეს ა. მ-მა, ა. ს-ემ, მ. ჩ-მა, თ. ბ-ემ, ბ. მ-მა (კანონიერი წარმომადგენლები: მამა - ა. მ-ი, დედა - მ. ფ-ი), თ. კ-ემ, თ. ბ-მა, ვ. მ-მა, ზ. ზ-მა და ლ. წ-მა, რომლებმაც გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის სრულად დაკმაყოფილება მოითხოვეს.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2022 წლის 3 თებერვლის განჩინებით ლ. წ-ის სააპელაციო საჩივარი თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2021 წლის 5 აპრილის გადაწყვეტილებაზე დატოვებულ იქნა განუხილველად, ხარვეზის დადგენილ ვადაში გამოუსწორებლობის გამო.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2022 წლის 30 მარტის გადაწყვეტილებით ა. მ-ის, ა. ს-ის, მ. ჩ-ის, თ. ბ-ის, ბ. მ-ის (კანონიერი წარმომადგენლები: მამა - ა. მ-ი, დედა - მ. ფ-ი), თ. კ-ის, თ. ბ-ის, ვ. მ-ის და ზ. ზ-ის სააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა; ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიის, სსიპ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოს, გ. ბ-ის, გ. ბ-ის, დ. ჩ-ის, ვ. მ-ის, ზ. ნ-ის, თ. ხ-ის, თ. ო-ის, მ. ჩ-ის, ნ. ჩ-ის, ნ. ბ-ის, ნ. ნ-ის, ნ. ც-ის, შპს „...ის“ სააპელაციო საჩივრები დაკმაყოფილდა; გაუქმდა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციული საქმეთა კოლეგიის 2021 წლის 5 აპრილის გადაწყვეტილება და მიღებულ იქნა ახალი გადაწყვეტილება, რომლითაც ა. მ-ის, ა. ს-ის, მ. ჩ-ის, თ. ბ-ის, ბ. მ-ის (კანონიერი წარმომადგენლები: მამა - ა. მ-ი, დედა - მ. ფ-ი), თ. კ-ის, თ. ბ-ის, ვ. მ-ის და ზ. ზ-ის სარჩელი არ დაკმაყოფილდა.

სააპელაციო სასამართლოს მითითებით, განსახილველ საქმეში წარმოდგენილია ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის სსიპ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურის სამსახურის 2014 წლის 31 მაისის №1278907 გადაწყვეტილება, რომლითაც დაკმაყოფილდა №AR1221224 განცხადება და ქ. თბილისში, ...ის ქუჩა №21-ში არსებულ მიწის ნაკვეთზე (საკადასტრო კოდი: №...) მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლის მშენებლობის მიზნით შეთანხმდა მიწის ნაკვეთის სამშენებლოდ გამოყენების პირობები. ამავე გადაწყვეტილების თანახმად, მიწის ნაკვეთის სამშენებლოდ განვითარების ფუნქციური ზონა არის: საცხოვრებელი ზონა 3 (სზ-3) და საცხოვრებელი ზონა 6 (სზ-6). ქალაქგეგმარებითი პარამეტრები (სზ-3)-სთვის განისაზღვრა: 1) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების მაქსიმალური კოეფიციენტი: კ-1=0.5; 2) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის მაქსიმალური კოეფიციენტი: კ-2=1.5; 3) მიწის ნაკვეთის გამწვანების კოეფიციენტი: კ-3=0.2. ქალაქგეგმარებითი პარამეტრები (სზ-6)-სთვის განისაზღვრა: 1) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების მაქსიმალური კოეფიციენტი: კ-1=0.5; 2) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის მაქსიმალური კოეფიციენტი: კ-2=2.5; მიწის ნაკვეთის გამწვანების კოეფიციენტი: კ-3=0.1.

ქალაქ თბილისის ტერიტორიების გამოყენისა და განაშენიანების რეგულირების საკითხთა საბჭოს 2015 წლის 26 თებერვლის №9 სხდომის ოქმის თანახმად (62-ე საკითხი), განმცხადებელს მიეცა თანხმობა ქ. თბილისში, ვაკის რაიონში, ...ის ქ. №21-ში არსებულის მიწის ნაკვეთისათვის ქალაქთმშენებლობითი პარამეტრების გაზრდაზე; არსებული ტერიტორიის განაშენიანების კოეფიციენტი და განაშენიანების ინტენსიობის კოეფიციენტი განისაზღვრა კ1=0.8, კ2=5,6. განხილვის შედეგი: მომხრე - 9, წინააღმდეგი - 6.

ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერის 2015 წლის 13 მარტის №1438 ბრძანებით, ქ. თბილისში, ...ის ქ. №21-ში არსებული მიწის ნაკვეთისთვის განაშენიანების კოეფიციენტის (კ1) და განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტის (კ2) გადამეტების მიზნით, გაიცა სპეციალური (ზონალური) შეთახმება საპროექტო წინადადებით, წარდგენილი პარამეტრების შესაბამისად და განისაზღვრა: კ1 - 0.8, კ2 - 5.6. ამავე ბრძანებით, ქალაქ თბილისის მერიის საჯარო სამართლის იურიდიულ პირს - ქალაქ თბილისის არქიტექტურის სამსახურს დაევალა შესაბამისი ადმინისტრაციულ- სამართლებრივი აქტების გამოცემისას კომისიის რეკომენდაციების გათვალისწინება, ხოლო კონკრეტული ბრძანების შესრულებაზე კონტროლი დაევალა ქალაქ თბილისის მერიის საჯარო სამართლის იურიდიულ პირს - ქალაქ თბილისის არქიტექტურის სამსახურის უფროსს.

სააპელაციო სასამართლომ მიიჩნია, რომ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერის 2015 წლის 13 მარტის №1438 ბრძანების კანონიერების შემოწმებისას არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოებას წარმოადგენს დადგინდეს მოცემული სადავო აქტით კონკრეტულად რა სახის ზიანი ადგება მოსარჩელე პირებს, ამასთან, არანაკლებ მნიშვნელობის მქონე გარემოებას წარმოადგენს დადგინდეს მოცემული აქტის ბათილად ცნობის პირობებში მშენებლობის განმახორციელებელი პირისთვისა და მესამე პირებისთვის მიყენებული ზიანის მოცულობა. უნდა დადგინდეს მოსალოდნელი ზიანის ოდენობა სადავო აქტის ძალაში დატოვებისა და მისი ბათილად ცნობის პირობებში და მოხდეს მათი შეპირისპირება. დაუშვებელია ერთი სიკეთის დაცვა მასზედ აღმატებული სიკეთის ხელყოფის ხარჯზე.

სააპელაციო სასამართლომ მიუთითა საქმეში დაცულ ...ის ქუჩის 21-ის მიმდებარე ტერიტორიის ქალაქგეგმარებით კვლევაზე, რომელიც მოიცავს ს/კ ... ნაკვეთზე ქ. თბილისის მერიის მიერ გაცემული ბრძანების, ზონალური შეთანხმების, მენაშენის მიერ წარდგენილი და დოკუმენტაციის ანალიზს და დასკვნას; ასევე - საქმეში წარმოდგენილ ქ. თბილისში, ...ის ქუჩის 21-ში მიმდინარე მიწის ნაკვეთზე (ს/კ ...) საცხოვრებელი კორპუსის მშენებლობის სანებართვო დოკუმენტაციის და არქიტექტორული პროექტის ქალაქმშენებლობით და სამართლებრივ ანალიზზე და ყურადღება მიაქცია მასზედ, რომ აღნიშნული დასკვნებით არ არის დაკონკრეტებული თუ რა სახის სამუშაოებმა და მშენებლობის რომელმა ეტაპმა შეიძლება გამოიწვიოს ზიანის მიყენება. პალატის მითითებით, განსახილველი საქმისთვის მნიშვნელოვანია დადგინდეს კოეფიციენტის გაზრდა გამოიწვევს თუ არა მოსარჩელეებისთვის ზიანის დადგომას. პალატამ მიიჩნია, რომ მოსარჩელეებმა ზემოხსენებულ დასკვნებზე მითითებით ვერ დაადასტურეს/მიუთითეს თუ რა სახის ზიანს მიაყენებთ მათ ...ის ქუჩა №21-ში მიმდინარე მშენებლობის მოცულობის გაზრდა მითითებული ოდენობით. ამდენად, სააპელაციო სასამართლომ განსახილველი დავისთვის ...ის ქუჩის 21-ის მიმდებარე ტერიტორიის ქალაქგეგმარებითი კვლევა და ქ. თბილისში, ...ის ქუჩის 21-ში მიმდინარე მიწის ნაკვეთზე (ს/კ ...) საცხოვრებელი კორპუსის მშენებლობის სანებართვო დოკუმენტაციის და არქიტექტორული პროექტის ქალაქმშენებლობითი და სამართლებრივი ანალიზი არარელევანტურად მიიჩნია.

პალატამ მოსარჩელეების მოსაზრების საპირისპიროდ მიუთითა საქმეში დაცულ შპს „მ...ს“ საექსპერტო დასკვნაზე, რომელიც შეეხება ... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთზე გაცემული კl და კ2 კოეფიციენტების შესაბამისობას ...ის ქუჩის განაშენიანებასთან. ექსპერტის მიმართ დაისვა კითხვა: არის თუ არა შესაბამისობაში N... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთზე გაცემული კl და კ2 კოეფიციენტები (2015 წლის 13 მარტის №1438 ბრძანება) ...ის ქუჩის განაშენიანებასთან და მისაღებია თუ არა აღნიშნული ქალაქგეგმარებითი თვალსაზრისით. აღნიშნულ კითხვაზე ექსპერტის მიერ მიღებული იქნა დასკვნა იმასთან დაკავშირებით, რომ ქ. თბილისში, ...ის ქ. №21-ში მდებარე ... საკდასტრო კოდით რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთზე გაცემული კ l და კ 2 კოეფიციენტები (2015 წლის 13 მარტის №1438 ბრძანება) სრულ თანხვედრაშია აღნიშნული ქუჩის განაშენიანებასთან და ქალაქგეგმარებით თვალსაზრისით უნდა მიეცეს დადებითი შეფასება.

პალატამ ყურადღება გაამახვილა შპს ,,მ...ს“ 2019 წლის 15 აგვისტოს №15/19 საექსპერტო დასკვნაში დაფიქსირებულ მიმოხილვაზე, რომელიც შეეხება ...ის ქ. №21-ის მიმდებარე მიწის ნაკვეთებს. კერძოდ, დასკვნაში განმარტებულია, რომ განაშენიანების ძირითად სახეს წარმოადგენს მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლები. ზემოხსენებული გარემოება დასტურდება ფოტოსურათებითაც და გაცემული მშენებლობის ნებართვებით. N... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთზე, რომელიც წარმოადგენს დამკვეთების საკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთის მოპირდაპირე მიწის ნაკვეთს (...ის ქ. №20), ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურის სამსახურის მიერ გაცემულია №259986 ბრძანება, რომლითაც არსებულ 5-სართულიან სახლზე მოხდა დამატებით ორი სართულის დაშენების უფლება. ხსენებულ მიწის ნაკვეთზე თბილისის მერის 2013 წლის 4 დეკემბრის №2735 განკარგულებით ასევე გადამეტებული იქნა კ2 კოეფიციენტი და იგი განისაზღვრა 2.5-ით, რაც წარმოადგენს მაღალ ინტენსივობას. ... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთზე (...ის ქუჩა №13) ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურის სამსახურის №200319 ბრძანებით ასევე შეთანხმებულია მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლის მოწყობის სამუშაოები. ... რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთზე (...ის ქუჩა №13) ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურის სამსახურის №216049 ბრძანებით ასევე შეთანხმებულია მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლის მოწყობის სამუშაოები. ათვისებული კოეფიციენტი შეადგენს 2,8-ს. არსებული სიტუაციითა და მშენებლობის ნებართვების ანალიზის საფუძველზე ცალსახაა, რომ ...ის ქუჩაზე განაშენიანების დომინირებულ სახეობას წარმოადგენს მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლები. დამკვეთების საკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთი მდებარეობს ...ის ქუჩის ბოლოში. შეთანხმებული არქიტექტურული პროექტის თანახმად, შენობა-ნაგებობას გააჩნია ავტოსადგომები, რაც არანაირი თვალსაზრისით არ შეუშლის ხელს გზის გამტარუნარინაობას. მითუმეტეს იმ პირობებში, რომ აღნიშნული საკუთრება მდებარეობს ჩიხის ბოლოში და ზემოხსენებული ტერიტორიიდან დაკავშირება არსად არ ხდება.

პალატის მითითებით, საქმეში ასევე წარმოდგენილია შპს ,,მო...ის“ 2017 წლის 1 ივნისის №89-06/17 საექსპერტო დასკვნა ქ. თბილისში, ...ის ქუჩის 21-ში მდებარე მიწის ნაკვეთზე (ს/კ ...) ასაშენებელი მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლის, პროექტის კონსტრუქციულ ნაწილზე. დასკვნით დასტურდება, რომ აღნიშნულ მისამართზე ასაშენებელი მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლის, პროექტის კონსტრუქციულ ნაწილს მიეცა დადებითი შეფასება და რეკომენდაცია დასამტკიცებლად.

ქ. თბილისში, ...ის ქუჩის 21-ში მდებარე მიწის ნაკვეთზე (ს/კ ...) ასაშენებელი მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლის მშენებლობისთვის ჩატარებული საინჟინრო გეოლოგიური კვლევის შედეგები მოცემულია ტექნიკური მეცნიერებათა დოქტორის, პროფესორი გ. ჭ-ის საექსპერტო დასკვნაში, რომლის თანახმად, ქ. თბილისში, ...ის ქუჩის 21-ში, მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლის მშენებლობისათვის გამოყოფილ მოედანზე, აკმაყოფილებს იმ მოთხოვნებს, რომლების მოცემულია საქართველოში მოქმედი სამშენებლო ნორმებით. ცალკეული შენიშვნების მათ მიერ გამოთქმული სამუშაოების მიმართ, ავტორის მიერ მიღებული იქნა და ანგარიშში შეტანილია სათანადო კორექტივები. წარდგენილი ანგარიშს მიეცა დადებითი შეფასება და შეიძლება დაედოს საფუძვლად მშენებლობის პროექტს საინჟინრო გეოლოგიურ ნაწილში.

პალატამ მიიჩნია, რომ მიუხედავად იმისა, რომ ზემოაღნიშნულ დასკვნებში არ არის მსჯელობა კოეფიციენტის გაზრდის შედეგად სამშენებლო სამუშაოების მოცულობის გაზრდა მიაყენებს თუ არა ზიანს მოსარჩელეთა ქონებას, მნიშვნელოვანია დასკვნა, რომ მიმდინარე სამშენებლო სამუშაოები ფაქტობრივად ზიანს არ იწვევს, რაც კიდევ უფრო ამცირებს იმის ვარაუდს, რომ სამშენებლო სამუშაოების მოცულობის გაზრდით რაიმე ხელშესახები ზიანი მიადგეთ მოსარჩელეებს.

პალატის მითითებით, ასევე დადგენილია, რომ ...ის ქუჩის 21-ში მცხოვრებ პირებსა (მოცემულ საქმეში ჩართული მესამე პირები) და შპს ,,ფ...“-ს (დღევანდელი საფირმო სახელწოდება შპს „...ი“) შორის დაიდო ხელშეკრულება, რომლითაც განისაზღვრა, რომ მესაკუთრე თანახმაა თანასაკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთი დაუთმოს შპს ,,ფ...“-ს მშენებლობის ნებართვით განსაზღვრული პარამეტრებით ,,შენობა-ნაგებობების“ ასაშენებლად და არსებული შენობა-ნაგებობის დემონტაჟისთვის. ამასთან, შპს ,,ფ...“ ვალდებულია, მიწის ნაკვეთზე საკუთარი ხარჯით გაუკეთოს დემონტაჟი არსებულ შენობა-ნაგებობებს და ააშენოს მიწის ნაკვეთთან მყარად დაკავშირებული შენობა-ნაგებობა, შესაბამისი სამსახურების მიერ გაცემულ მშენებლობის ნებართვაში განსაზღვრული პარამეტრებით და ვადებში, ამ ხელშეკრულებით მესაკუთრის მიმართ ნაკისრი ვალდებულებების შესრულების პირობით. ამის სანაცვლოდ შპს ,,ფ...“ მესაკუთრეს საჯარო რეესტრში საკუთრებაში აღურიცხავს მიწის ნაკვეთზე აშენებული შენობა-ნაგებობის ნაწილის ინდივიდუალიზებულ ფართებს.

პალატის მოსაზრებით, სადავო აქტის ბათილად ცნობის პირობებში ადგილი ექნება ...ის ქუჩის 21-ში მცხოვრები პირებსა და მშენებლობის მწარმოებელი პირისთვის დიდი ოდენობით მატერიალური ზიანის მიყენების ფაქტს, რომლებმაც დადეს ხელშეკრულება ფიზიკური პირების საკუთრებაში არსებული ბინების დემონტაჟის თაობაზე და სანაცვლოდ მიწის ნაკვეთზე აშენებული შენობა-ნაგებობის ნაწილის ინდივიდუალიზებული ფართების გადაცემასთან დაკავშირებით, განსხვავებით მოსარჩელეებისაგან.

ზემოაღნიშნული მსჯელობიდან გამომდინარე, სააპელაციო სასამართლომ მიიჩნია, რომ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერის 2015 წლის 13 მარტის №1438 ბრძანების განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტის გადამეტება წარმოადგენს კოეფიციენტის ისეთ ცვლილებას, რაც უფლებრივი შეზღუდვის სახით ვერ აისახება მოსარჩელე მხარეებზე.

სააპელაციო პალატამ ასევე ყურადღება მიაქცია იმ გარემოებას, რომ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერის 2015 წლის 13 მარტის №1438 ბრძანება წარმოადგენს აღმჭურველ ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტს, რომლის ბათილად ცნობისათვის მნიშვნელოვანია არსებობდეს კანონმდებლობით მკაცრად დადგენილი წინაპირობები, რადგან რიგ შემთხვევებში ამგვარი აქტის კანონსაწინააღმდეგო ხასიათიც კი ვერ გახდება მისი ბათილად ცნობის საფუძველი.

სააპელაციო სასამართლომ მიუთითა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 601 მუხლის მე-4-მე-5 ნაწილებზე და მოსარჩელეთა ინტერესების დადგენასთან მიმართებით აღნიშნა, რომ ზოგადად სადავო საკითხს შეიძლება გავლენა ჰქონდეს მოსარჩელეთა ინტერესსა და უფლებებზე, რამდენადაც დავა ეხება სივრცით-ტერიტორიული განვითარების საკითხს, თუმცაღა მხარეთა ინტერესების პროპორციულობის კუთხით, არსებითია არა ნებისმიერი კანონით დაცული ინტერესი, არამედ კონკრეტული, სადავო საკითხთან დაკავშირებით მკვეთრად გამოხატული ინტერესი და მისი ხელყოფის ინტენსიურობა. პალატამ არ გაიზიარა მოსარჩელეთა მითითება სატრანსპორტო კოლაფსზე და ბინების მესაკუთრეთა ქონების ღირებულების გაუფასურებაზე, როგორც სადავო აქტის ბათილად ცნობის საფუძველზე, რამეთუ მათი პოზიცია არ ემყარებოდა სადავო ურთიერთობის მარეგულირებელი სამართლებრივი აქტების რომელიმე კონკრეტულ ნორმას. სამართლებრივი ნორმის დაურღვევლად გამოცემული აქტი კი, სააპელაციო სასამართლოს განმარტებით, მიიჩნევა კანონიერ აქტად.

ამდენად, სააპელაციო სასამართლომ მიიჩნია, რომ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერის 2015 წლის 13 მარტის №1438 ბრძანების კანონსაწინააღმდეგო ხასიათის შემთხვევაშიც კი არ არსებობდა მისი ბათილად ცნობის საფუძველი, თუმცა პალატამ დაადასტურა აღნიშნული აქტის კანონიერება.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2022 წლის 30 მარტის გადაწყვეტილება საკასაციო წესით გაასაჩივრეს ა. მ-მა, ა. ს-ემ, მ. ჩ-მა, თ. ბ-ემ, ბ. მ-მა (კანონიერი წარმომადგენლები: მამა - ა. მ-ი, დედა - მ. ფ-ი), თ. კ-ემ, თ. ბ-მა, ვ. მ-მა და ზ. ზ-მა, რომლებმაც გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილება მოითხოვეს.

კასატორების მითითებით, სასამართლომ არასწორად განმარტა კანონი, კერძოდ, კოეფიციენტის გადაჭარბების შესაძლებლობას „სივრცითი მოწყობისა და ქალაქთმშენებლობის საფუძველების შესახებ“ კანონის 31-ე მუხლი (2015 წელს მოქმედი რედაქციით) ადგენდა მხოლოდ განსაზღვრულ შემთხვევებში. სადავო შემთხვევაში არაფრით დადგენილა, არც დასახელებულა დასახლების სივრცით-ტერიტორიული დაგეგმვისა და არქიტექტურული, აგრეთვე ტერიტორიის განვითარებასთან დაკავშირებული სხვა განსაკუთრებული მიზეზი. ამდენად, კასატორების მოსაზრებით, სასამართლოს დადგენილად უნდა მიეჩნია, რომ ასეთი მიზეზი არ არსებობდა. ამასთან, კასატორები აღნიშნავენ, რომ განსაკუთრებული პირობის არსებობა არ შეიძლება აქტის გამოცემის შემდგომ გაჩნდეს, ის უნდა არსებობდეს აქტის გამოცემისას.

კასატორები ასევე აღნიშნავენ, რომ მესამე პირს (...ს) არც დაუთქვამს რაიმე კომპენსირების პირობა და არც სადავო ბრძანებაში გაკეთებულა რაიმე მითითება ამგვარ კომპენსირებაზე, რაც კასატორების მოსაზრებით, არ გულისხმობს კოეფიციენტის გადაჭარბებისთვის დადგენილი მოსაკრებლის გადახდას და არ წარმოადგენს ნორმის მიზანს; „კომპენსირება“ გულისხმობს საზოგადოებრივი ინტერესების კომპენსირებას, რაც შესაძლოა განსაკუთრებული პირობის დადგენით გამოიხატებოდეს (მაგ. დადგინდეს საზოგ. სკვერის მოწყობის ვალდებულება სამშენებლო ტერიტორიაზე და სხვა) კოეფიციენტის გადაჭარბების სანაცვლოდ. ამდენად, სასამართლომ არასწორად არ დაადგინა, რომ სახეზე არ ყოფილა „სივრცითი მოწყობისა და ქალაქთმშენებლობის საფუძველების შესახებ“ კანონის 31-ე მუხლით (2015 წელს მოქმედი რედაქციით) განსაზღვრული კოეფიციენტის გადაჭარბების საფუძველი. ასევე, სასამართლომ არასწორად არ გამოიყენა აღნიშნული ნორმის დანაწესი, რომ ძირითადი პარამეტრების ზღვრული მაჩვენებლების გადაჭარბების შემთხვევაში ამას არ დაუპირისპირდება სხვა საზოგადოებრივი ინტერესები.

კასატორების მითითებით, სასამართლომ ასევე არასწორად განმარტა და გამოიყენა სზაკ-ის მე-60¹ მუხლის მე-4 ნაწილი. კასატორები დაუშვებლად მიიჩნევენ მოცემულ შემთხვევაში აღნიშნული ნორმის გამოყენებას, მითუმეტეს განცალკევებულად, „სივრცითი მოწყობისა და ქალაქთმშენებლობის საფუძველების შესახებ“ კანონის 31-ე მუხლით დადგენილ დანაწესთან კომბინირებულად გამოყენების გარეშე. აქვე, სასამართლომ, სზაკ-ის მე-60¹ მუხლის მე-4 ნაწილის გამოყენებისას არ გაითვალისწინა ის ფაქტი, რომ სადავო აქტი გაპროტესტდა და გასაჩივრდა დაუყოვნებლივ, სანამ აქტის საფუძველზე მშენებლობა დაიწყებოდა და სადავო აქტით არ განხორციელებულა მშენებლობა, არც რაიმე ნაგებობის დემონტაჟი (რომელიც აქტის გაცემამდე იყო განხორციელებული) და არც ქვაბულის დამუშავება ან საერთოდ რაიმე სამუშაო. სასამართლომ არასწორად არ გამოიყენა კონსტიტუციის 21-ე მუხლის პირველი პუნქტი მოსარჩელეთა საკუთრების უფლების დასაცავად.

კასატორების მითითებით, სასამართლომ არასწორად არ დაადგინა, რომ გასაჩივრებული აქტი უპირისპირდება სხვა საზოგადოებრივ ინტერესებს, კერძოდ, შედეგები უარყოფითად აისახება მიკროუბნის ინფრასტრუქტურაზე და მოსახლეობის ყოფაზე. ასევე, სასამართლოს არასწორად არ დაუდგენია, რომ გადაჭარბებული კოეფიციენტის შედეგად გაცემული ნებართვით ასაშენებლი შენობის წარმოქმნა გამოიწვევს სატრანსპორტო მოძრაობის მნიშვნელოვან შეფერხებას. ...ის ქუჩაზე სზ-3 ფუნქციურ ზონაში განაშენიანება ძირითადად 2-3 სართულიანია, 1-3 ბინიანი სახლები, საშუალო სართულიანობა კი 3.4 სართულია. სადავაო აქტით განსაზღვრული კ-2 კოფიციენტით კი შესაძლებელი გახდა 11-სართულიანი შენობის აშენება. სასამართლოს არასწორად არ დაუდგენია, რომ სადავო ბრძანებით გადაჭარბებული კ1 და კ2 კოეფიციენტები არ კომპენსირდება სხვა ღონისძიებით და კოეფიციენტების გადაჭარბება არ არის გამოწვეული დასახლების სივრცით-ტერიტორიული დაგეგმვისა და არქიტექტურული, აგრეთვე ტერიტორიის განვითარებასთან დაკავშირებული სხვა განსაკუთრებული მიზეზებით. სასამართლომ არასწორად არ დაადგინა, რომ ნებართვის მაძიებელს არ განუხორციელებია სამშენებლო ნებართვა, არც კი დაუწყია სამშენებლო ნებართვის განხორციელების რომელიმე ეტაპი და ნებართვის მაძიებლისთვის ნებართვის გაცემამდეც ცნობილი იყო მოსარჩელეთა წინააღმდეგობის შესახებ კოეფიციენტის გადაჭარბებასთან დაკავშირებით. ასევე, სასამართლომ არასწორად არ დაადგინა, რომ სადავო აქტი დაუყოვნებლივ იყო გასაჩივრებული მეზობლების მიერ.

ამასთან, კასატორების მითითებით, სასამართლომ არასწორად გაიზიარა მოსაზრება, რომ შენობა-ნაგებობას გააჩნია ავტოსადგომი, რაც არანაირი თვალსაზრისით არ შეუშლის ხელს გზის გამტარუნარიანობას, ვინაიდან სასამართლოსთვის წარდგენილი დასკვნებით ცალსახად დასტურდება, რომ პროექტით გათვალისწინებული ავტოსადგომით სარგებლობა შეუძლებელია და ფორმალურად არის მითითებული პროექტში, რადგან არც ავტომობილების განსაზღვრული რაოდენობა დაეტევა და ვერც საჭირო მანევრს განახორციელებს ავტომობილი ავტოფარეხში შესასვლელად. სასამართლომ ასევე არასწორად გაიზიარა მოსაზრება, რომ შპს „მ...ს“ დასკვნით გაცემული კოეფიციენტები სრულ თანხვედრაშია აღნიშნული ქუჩის განაშენიანებასთან. ასეთი მოსაზრება არ ეფუძნება რაიმე კვლევას ან ფაქტს. კასატორების მითითებით, მათ მიერ წარდგენილი დეტალური გამოკვლევით დასტურდება საპირისპირო და კონკრეტულ ფაქტებზე მითითებით დგინდება, რომ გაცემული კ-1 და კ-2 არ შეესაბამება არსებულ განაშენიანებას.

კასატორების მითითებით, სასამართლომ არასწორად არ დაადგინა, რომ მშენებელმა დემონტაჟი მანამ განახორციელა, სანამ სადავო აქტი გაიცემოდა. ამდენად, სადავო აქტს არ აქვს შემხებლობა მესამე პირთა შენობის დემონტაჟთან (რაც ერთ-ერთ არგუმენტად მიუთითა სასამართლომ) და ამდენად, არასწორად არ დაადგინა, რომ შენობის დემონტაჟთან აღნიშნული აქტი არ არის კავშირში და შენობის დემონტაჟი არ არის სადავო აქტის შედეგი.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2022 წლის 13 ივნისის განჩინებით, საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, დასაშვებობის შესამოწმებლად წარმოებაში იქნა მიღებული ა. მ-ის, ა. ს-ის, მ. ჩ-ის, თ. ბ-ის, ბ. მ-ის (კანონიერი წარმომადგენლები: მამა - ა. მ-ი, დედა - მ. ფ-ი), თ. კ-ის, თ. ბ-ის, ვ. მ-ის და ზ. ზ-ის საკასაციო საჩივარი.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2022 წლის 14 ივნისის განჩინებით ლ. წ-ის ნაწილში საკასაციო საჩივარი დარჩა განუხილველი დაუშვებლობის მოტივით.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლო საქმის შესწავლის, საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, რომ ა. მ-ის, ა. ს-ის, მ. ჩ-ის, თ. ბ-ის, ბ. მ-ის (კანონიერი წარმომადგენლები: მამა - ა. მ-ი, დედა - მ. ფ-ი), თ. კ-ის, თ. ბ-ის, ვ. მ-ის და ზ. ზ-ის საკასაციო საჩივარი არ აკმაყოფილებს საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მოთხოვნებს და არ ექვემდებარება დასაშვებად ცნობას, შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილი განსაზღვრავს საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის ამომწურავ საფუძვლებს, კერძოდ, აღნიშნული ნორმის თანახმად, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მიერ საკასაციო საჩივარი დაიშვება, თუ კასატორი დაასაბუთებს, რომ: ა) საქმე მოიცავს სამართლებრივ პრობლემას, რომლის გადაწყვეტაც ხელს შეუწყობს სამართლის განვითარებას და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებას; ბ) საქართველოს უზენაეს სასამართლოს მანამდე მსგავს სამართლებრივ საკითხზე გადაწყვეტილება არ მიუღია; გ) საკასაციო საჩივრის განხილვის შედეგად მოცემულ საქმეზე სავარაუდოა მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღება; დ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება განსხვავდება მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან; ე) სააპელაციო სასამართლომ საქმე განიხილა მატერიალური ან/და საპროცესო სამართლის ნორმების მნიშვნელოვანი დარღვევით, რასაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე; ვ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება ეწინააღმდეგება მსგავს სამართლებრივ საკითხზე ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციას და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალს.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ წარმოდგენილი საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული არც ერთი ზემოთ მითითებული საფუძვლით.

საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილების საკასაციო სასამართლოს მიერ დამკვიდრებული პრაქტიკისაგან განსხვავების არსებობის საფუძვლით და ამასთან, არ არსებობს საკასაციო საჩივრის განხილვის შედეგად მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღების ვარაუდი. სააპელაციო სასამართლოს გასაჩივრებული გადაწყვეტილება ასევე არ ეწინააღმდეგება ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციას და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალს. ამასთან, საქმის განხილვისა და საკასაციო სასამართლოს მიერ საქმეზე ახალი გადაწყვეტილების მიღების საჭიროება არ არსებობს არც სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბების თვალსაზრისით.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ კასატორები ვერ ასაბუთებენ სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმის განხილვას მატერიალური ან/და საპროცესო სამართლის ნორმების მნიშვნელოვანი დარღვევით. კასატორები საკასაციო საჩივარში ვერ აქარწყლებენ სააპელაციო სასამართლოს მიერ დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს და დასკვნებს.

საკასაციო სასამართლო იზიარებს მოცემულ საქმეზე სააპელაციო სასამართლოს მიერ დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს და ამ გარემოებებთან დაკავშირებით გაკეთებულ სამართლებრივ შეფასებებს და მიიჩნევს, რომ სააპელაციო სასამართლომ არსებითად სწორად გადაწყვიტა მოცემული დავა.

საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 407-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, საკასაციო სასამართლო იმსჯელებს მხარის მხოლოდ იმ ახსნა-განმარტებაზე, რომელიც ასახულია სასამართლოთა გადაწყვეტილებებში ან სხდომათა ოქმებში. გარდა ამისა, შეიძლება მხედველობაში იქნეს მიღებული ამ კოდექსის 396-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ვ“ ქვეპუნქტში მითითებული ფაქტები; ხოლო ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის მიხედვით, სააპელაციო სასამართლოს მიერ დამტკიცებულად ცნობილი ფაქტობრივი გარემოებები სავალდებულოა საკასაციო სასამართლოსათვის, თუ წამოყენებული არ არის დასაშვები და დასაბუთებული პრეტენზია (შედავება). დასაბუთებულ პრეტენზიაში იგულისხმება მითითება იმ პროცესუალურ დარღვევებზე, რომლებიც დაუშვა სააპელაციო სასამართლომ საქმის განხილვის დროს და რამაც განაპირობა ფაქტობრივი გარემოებების არასწორად შეფასება-დადგენა, მატერიალურ-სამართლებრივი ნორმის არასწორად გამოყენება ან/და განმარტება. საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ მოცემულ შემთხვევაში კასატორებმა ვერ წარმოადგინეს დასაშვები და დასაბუთებული პრეტენზია (შედავება).

განსახილველი დავის საგანს წარმოადგენს „ქ. თბილისში, ...ის ქ. №21-ში არსებული მიწის ნაკვეთისთვის სპეციალური (ზონალური) შეთანხმების გაცემის შესახებ“ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერის 2015 წლის 13 მარტის №1438 ბრძანების კანონიერება, რომლითაც ქ. თბილისში, ...ის ქ. №21-ში არსებული მიწის ნაკვეთისთვის განაშენიანების კოეფიციენტის (კ1) და განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტის (კ2) გადამეტების მიზნით, გაიცა სპეციალური (ზონალური) შეთანხმება საპროექტო წინადადებით, წარდგენილი პარამეტრების შესაბამისად და განისაზღვრა: კ1 - 0.8, კ2 - 5.6. შესაბამისად, გასაჩივრებული აქტის კანონიერებაზე მსჯელობისას უნდა შემოწმდეს, რამდენად შეესაბამება აღნიშნული აქტი კანონმდებლობის მოთხოვნებს.

„სივრცითი მოწყობისა და ქალაქთმშენებლობის საფუძვლების შესახებ“ სადავო პერიოდში მოქმედი კანონის 31.1 მუხლის თანახმად, „განაშენიანების რეგულირების წესებით“ დადგენილი იმ ძირითადი პარამეტრების ზღვრული მაჩვენებლები, რომლებიც მოცემულია ამ კანონის 28-ე მუხლის მე-4 პუნქტში ან დადგენილია იმავე მუხლის მე-5 და მე-6 პუნქტების მიხედვით, შეიცვლება ამ კანონის მოთხოვნათა შესაბამისად დამტკიცებული განაშენიანების რეგულირების გეგმის ან სპეციალური (ზონალური) შეთანხმების საფუძველზე, თუ: ა) ამას მოითხოვს დასახლების სივრცით-ტერიტორიული დაგეგმვისა და არქიტექტურული, აგრეთვე ტერიტორიის განვითარებასთან დაკავშირებული სხვა განსაკუთრებული მიზეზები; ბ) ცვლილება კომპენსირდება სხვა ღონისძიებებით; გ) ამას არ დაუპირისპირდება სხვა საზოგადოებრივი ინტერესები. ამავე მუხლის მე-2 პუნქტის თანახმად, სპეციალურ (ზონალურ) შეთანხმებას გასცემს შესაბამისი ადგილობრივი მმართველობის ორგანო, ხოლო მე-3 პუნქტის შესაბამისად, სპეციალური (ზონალური) შეთანხმების გაცემის წესი დგინდება „განაშენიანების ძირითადი დებულებებითა“ და „განაშენიანების რეგულირების წესებით“.

განსახილველ შემთხვევაში დადგენილია, რომ ქ. თბილისში, ...ის ქ. №21-ში არსებული მიწის ნაკვეთის სამშენებლოდ განვითარების ფუნქციური ზონებია: საცხოვრებელი ზონა 3 (სზ-3) და საცხოვრებელი ზონა 6 (სზ-6).

ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერის 2015 წლის 13 მარტის №1438 სადავო ბრძანების გამოცემის დროს მოქმედებდა ქ. თბილისის საკრებულოს 2009 წლის 27 მარტის №4-13 გადაწყვეტილებით დამტკიცებული „ქ. თბილისის ტერიტორიის გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესები“, რომლის 19.11 მუხლის თანახმად, საცხოვრებელი ზონა 3 (სზ-3) წარმოადგენდა დაბალი ინტენსივობის საცხოვრებელ ზონას, სადაც განაშენიანების დომინირებულ სახეობას შეადგენდა საცხოვრებელი სახლები. ასევე დასაშვები იყო ამ წესების დანართი - 1-ით განსაზღვრული ძირითადი და სპეციალური ზონალური ნებართვით დაშვებული სახეობები; ამ ზონაში მიწის ნაკვეთის განაშენიანების მაქსიმალურ კოეფიციენტს წარმოადგენდა (კ-1) – 0,5, მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის მაქსიმალურ კოეფიციენტს (კ-2) – 1,5, მიწის ნაკვეთების გამწვანების კოეფიციენტს (კ-3) – 0,2; ხოლო 19.14 მუხლის მიხედვით, საცხოვრებელი ზონა 6 (სზ-6) წარმოადგენდა მაღალი ინტენსივობის საცხოვრებელ ზონას, სადაც განაშენიანების დომინირებულ სახეობას შეადგენდა საცხოვრებელი სახლები, ასევე, დასაშვები იყო ამ წესების დანართი - 1-ით განსაზღვრული ძირითადი და სპეციალური ზონალური ნებართვით დაშვებული სახეობები. ამ ზონაში მიწის ნაკვეთის განაშენიანების მაქსიმალურ კოეფიციენტს წარმოადგენდა (კ-1) 0.5, მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის მაქსიმალურ კოეფიციენტს (კ-2) - 2,5, ხოლო მიწის ნაკვეთების გამწვანების კოეფიციენტს (კ-3) - 0,1.

სადავო აქტის გამოცემის დროს მოქმედი ქ. თბილისის საკრებულოს 2009 წლის 27 მარტის №4-13 გადაწყვეტილებით დამტკიცებული „ქ. თბილისის ტერიტორიის გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესების“ 24-ე მუხლის პირველი პუნქტის თანახმად, განაშენიანების კოეფიციენტისა და განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტების მაქსიმალური მაჩვენებლები გადამეტებულ შეიძლება იყოს განაშენიანების რეგულირების გეგმების გადაწყვეტების საფუძველზე, თუ: ა) ამას მოითხოვს დედაქალაქის ქალაქმშენებლობითი და არქიტექტურული, აგრეთვე ქალაქის განვითარებასთან დაკავშირებული სხვა განსაკუთრებული მიზეზები; ბ) გადამეტება წონასწორდება ან კომპენსირდება გარკვეული ზომებით, რომელთა გატარება უზრუნველყოფს ჯანსაღი საცხოვრებელი და სამუშაო პირობების მოთხოვნების შელახვისა და გარემოზე არახელსაყრელი ზემოქმედების თავიდან აცილებას, სატრანსპორტო და საინჟინრო ინფრასტრუქტურის მოთხოვნების დაკმაყოფილებას; გ) ამას არ დაუპირისპირდება სხვა საზოგადოებრივი ინტერესები; ხოლო ამავე მუხლის მე-3 პუნქტის შესაბამისად კი, ცალკეულ შემთხვევებში, როდესაც სამშენებლო ნაგებობის მშენებლობა გამართლებულია დასახლების სივრცით-ტერიტორიული დაგეგმვისა და არქიტექტურული, აგრეთვე ტერიტორიის განვითარებასთან დაკავშირებული სხვა განსაკუთრებულ მიზეზებთან (სოციალური, ეკონომიკური, კულტურული და ქალაქგეგმარებითი თვალსაზრისით), დასაშვებია კოეფიციენტის (ტერიტორიის განაშენიანებისა (კ-1) და განაშენიანების ინტენსივობის (კ-2)) ზღვრული მაჩვენებლის გადამეტება, შესაბამისი ქალაქგეგმარებითი პროექტის, მშენებლობის ნებართვის გამცემის შესაბამისი სამსახურის და ქ. თბილისის ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების საკითხთა საბჭოს დასკვნის საფუძველზე, რომელსაც განკარგულებით ამტკიცებს ქ. თბილისის მერი.

აღნიშნულიდან გამომდინარე, ქ. თბილისის მერს სადავო აქტის გამოცემისას მინიჭებული ჰქონდა დისკრეციული უფლებამოსილება კოეფიციენტების მაქსიმალური მაჩვენებლების გადამეტების თაობაზე; განსახილველი დავის ფარგლებში კი მნიშვნელოვანია შეფასება მიეცეს მერის მიერ აღნიშნული დისკრეციული უფლებამოსილების კანონის მოთხოვნების შესაბამისად განხორციელებას, რა დროსაც საკასაციო სასამართლო ყურადღებას მიაქცევს განსახილველ შემთხვევაში სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმეზე დადგენილ გარემოებებზე, კერძოდ, საქმეზე გადაწყვეტილების მიღებისას სააპელაციო სასამართლო ეყრდნობა და მიუთითებს წარმოდგენილ საექსპერტო დასკვნებზე, რომელთა ერთობლიობაში შეფასებით ვერ დადასტურდა სამშენებლო თვალსაზრისით მოსარჩელეთა მიმართ არსებითი ზიანის არსებობის ფაქტი. ამასთან, კასატორების მიერ არ წარმოდგენილა დასაშვები და დასაბუთებული საკასაციო პრეტენზია, რომელიც გააქარწყლებდა და გააბათილებდა საქმეზე სააპელაციო სასამართლოს მიერ დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

საქმეში დაცულია ...ის ქუჩის №21-ის მიმდებარე ტერიტორიის ქალაქგეგმარებითი კვლევა, რომელიც მოიცავს ს/კ ... ნაკვეთზე ქ. თბილისის მერიის მიერ გაცემული ბრძანების, ზონალური შეთანხმების, მენაშენის მიერ წარდგენილი დოკუმენტაციის ანალიზს და დასკვნას, ასევე საქმეში წარმოდგენილია ქ. თბილისში, ...ის ქუჩა №21-ში მდებარე მიწის ნაკვეთზე (ს/კ ...) საცხოვრებელი კორპუსის მშენებლობის სანებართვო დოკუმენტაციის და არქიტექტურული პროექტის ქალაქთმშენებლობითი და სამართლებრივი ანალიზი, თუმცა აღნიშნული დასკვნებით არ არის დაკონკრეტებული თუ რა სახის სამუშაოებმა და მშენებლობის რომელმა ეტაპმა შეიძლება გამოიწვიოს მოსარჩელეთათვის არსებითი ზიანის მიყენება, ამასთან, აღსანიშვანია, რომ მოსარჩელეთა მიერ სადავოდ არის ქცეული „ქ. თბილისში, ...ის ქ. №21-ში არსებული მიწის ნაკვეთისთვის სპეციალური (ზონალური) შეთანხმების გაცემის შესახებ“ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერის 2015 წლის 13 მარტის №1438 ბრძანების კანონიერება, რის გამოც განსახილველი დავის ფარგლებში უნდა დადგინდეს სადავო აქტით კოეფიციენტის გაზრდა რა სახის ზიანს აყენებს მოსარჩელეებს და ასეთი ზიანის არსებობის პირობებში მხედველობაში უნდა იქნეს მიღებული მხარეთა ინტერესების პროპორციულობა, რამდენადაც, განსახილველ შემთხვევაში მოთხოვნილია აღმჭურველი ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობა.

სააპელაციო სასამართლომ მოსარჩელეების მოსაზრების საპირისპიროდ მართებულად მიუთითა საქმეში დაცულ შპს „მ...ს“ საექსპერტო დასკვნაზე, რომელიც შეეხება №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთზე გაცემული კl და კ2 კოეფიციენტების შესაბამისობას ...ის ქუჩის განაშენიანებასთან. აღნიშნული დასკვნის მიხედვით, ქ. თბილისში, ...ის ქ. №21-ში მდებარე №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთზე გაცემული კl და კ2 კოეფიციენტები (2015 წლის 13 მარტის №1438 ბრძანება) სრულ თანხვედრაშია აღნიშნული ქუჩის განაშენიანებასთან და ქალაქგეგმარებითი თვალსაზრისით უნდა მიეცეს დადებითი შეფასება. ამასთან, შპს ,,მ...ის“ 2019 წლის 15 აგვისტოს №15/19 საექსპერტო დასკვნაში განმარტებულია, რომ მიმდებარედ განაშენიანების ძირითად სახეს წარმოადგენს მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლები, რაც დასტურდებოდა ფოტოსურათებითაც და გაცემული მშენებლობის ნებართვებით. საქმეში ასევე წარმოდგენილია შპს „მო...ის“ 2017 წლის 1 ივნისის №89-06/17 საექსპერტო დასკვნა ქ. თბილისში, ...ის ქუჩა №21-ში მდებარე მიწის ნაკვეთზე (ს/კ ...) ასაშენებელი მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლის, პროექტის კონსტრუქციულ ნაწილზე, რომლითაც დასტურდება, რომ აღნიშნულ მისამართზე ასაშენებელი მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლის პროექტის კონსტრუქციულ ნაწილს მიეცა დადებითი შეფასება და რეკომენდაცია დასამტკიცებლად.

ამდენად, განსახილველ შემთხვევაში დადგენილია, რომ კოეფიციენტის გადამეტებით დაგეგმილი მშენებლობა ექცევა როგორც საცხოვრებელ ზონა 3-ში, ასევე განაშენიანების მაღალი ინტენსივობის საცხოვრებელ ზონა 6-ში, ხოლო საქმეზე წარმოდგენილი საექსპერტო დასკვნით კ-l და კ-2 კოეფიციენტები (2015 წლის 13 მარტის №1438 ბრძანება) სრულ თანხვედრაშია აღნიშნული ქუჩის განაშენიანებასთან და ქალაქგეგმარებითი თვალსაზრისით მიეცა დადებითი შეფასება.

ამასთან, საკასაციო სასამართლო მიუთითებს, რომ სადავო აქტი წარმოადგენს აღმჭურველი ხასიათის ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტს. საკასაციო სასამართლო ყურადღებას ამახვილებს მოცემულ შემთხვევაში აღმჭურველი ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ადრესატთა და მოსარჩელეთა ინტერესების ურთიერთშეპირისპირებაზე და საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-60¹ მუხლის მე-4 და მე-5 ნაწილებზე მითითებით აღნიშნავს, რომ ზოგადად, სადავო საკითხს შესაძლოა გავლენა ჰქონდეს მოსარჩელეთა ინტერესსა და უფლებებზე, რამდენადაც დავა ეხება სივრცით-ტერიტორიული განვითარების საკითხს, თუმცა მოცემულ შემთხვევაში, კასატორთა გარკვეული მოსაზრებების გაზიარების პირობებშიც, ვერ დასტურდება აღმჭურველი აქტის ბათილად ცნობის აუცილებელი წინაპირობა, მოსარჩელეთა, საზოგადოებრივი ან სახელმწიფო ინტერესისთვის არსებითი ზიანის მიყენების ფაქტი; მოსარჩელეთა მიერ ვერ დადასტურდა, რომ განსახორციელებელი სამუშაოები არსებით გავლენას ახდენს მათ კანონიერ ინტერესზე და საფრთხეს უქმნის მათ სიცოცხლესა თუ საკუთრებას, რაც კონკრეტულ შემთხვევაში სადავო აქტის ადრესატთა ინტერესზე მეტი დაცვის ღირსი იქნებოდა. საკასაციო სასამართლოს მითითებით, სადავო აქტის საფუძველზე შეთანხმებულია არქიტექტურული პროექტი და გაცემულია მშენებლობის ნებართვა, რაც უდავოდ დაკავშირებულია ფინანსურ დანახარჯებსა და ძალისხმევასთან. ამასთან, საკასაციო სასამართლო ხაზს უსვამს იმ გარემოებას, რომ ...ის ქ. №21-ში განსახორციელებელი სადავო მშენებლობა ასევე ემსახურება საქმეში ჩაბმული მესამე პირების ოჯახების ინტერესებს, კერძოდ, დადგენილია, რომ ...ის ქ. №21-ში მცხოვრებ პირებსა (მოცემულ საქმეში ჩართული მესამე პირები) და შპს „ფ...“-ს (დღევანდელი საფირმო სახელწოდება შპს „...ი“) შორის დადებულია ხელშეკრულება ფიზიკური პირების საკუთრებაში არსებული ბინების დემონტაჟის თაობაზე და სანაცვლოდ მიწის ნაკვეთზე აშენებული შენობა-ნაგებობის ნაწილის ფართების ინდივიდუალურად გადაცემასთან დაკავშირებით. სადავო აქტის ბათილად ცნობის პირობებში კი ადგილი ექნება ...ის ქ. №21-ში მცხოვრები პირებისა და მშენებლობის მწარმოებელი პირისთვის დიდი ოდენობით მატერიალური ზიანის მიყენების ფაქტს. ამასთან, საკასაციო სასამართლო აღნიშნავს, რომ კასატორების პრეტენზიები პროექტით გათვალისწინებულ ავტოსადგომებთან დაკავშირებით, ისევე როგორც ბინების მესაკუთრეთა ქონების ღირებულების გაუფასურებაზე მითითება, არ წარმოადგენს სადავო აქტის კანონიერების შეფასების საგანს და სცილდება მოცემული დავის ფარგლებს. კასატორების მიერ დასახელებული საექსპერტო დასკვნებიც უმეტესწილად არქიტექტურული პროექტის დარღვევებზე მიუთითებს, რაც ასევე სცილდება მოცემული დავის ფარგლებს. ამასთან, კასატორების მიერ დასახელებული გარემოება - მშენებლის მიერ სადავო ტერიტორიაზე სკვერის მოწყობის თაობაზე, არ წარმოადგენს გასაჩივრებული აქტის ბათილად ცნობის საფუძველს, არამედ, აღნიშნული შესაძლოა იქცეს მხარეთა შორის მოლაპარაკების საგნად.

განსახილველ შემთხვევაში გადაწყვეტილება მიღებულია აღმჭურველი ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ადრესატთა და მოსარჩელეთა რეალური ინტერესების, ასევე, აღმჭურველი ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილად გამოცხადებით ადრესატებისადმი მიყენებული ზიანისა და ამ აქტის ბათილად გამოუცხადებლობით მოსარჩელეთათვის მიყენებული ზიანის შეპირისპირების საფუძველზე, ურთიერთსაპირისპირო ინტერესების ერთმანეთთან სწორი ურთიერთშეფარდებით.

ყოველივე აღნიშნულის გათვალისწინებით, ქ. თბილისის მერს შეეძლო, ქ. თბილისის ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების საკითხთა საბჭოს დასკვნის საფუძველზე, თავისი დისკრეციული უფლებამოსილების ფარგლებში გამოეცა შესაბამისი ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი ზონალური შეთანხმების თაობაზე. ამასთან, საქმეზე დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების ურთიერთშეჯერების საფუძველზე ვერ დგინდება, რომ განსახილველ შემთხვევაში, დისკრეციული უფლებამოსილების განხორციელების პროცესში, ქ. თბილისის მერი გასცდა დისკრეციული უფლებამოსილების ფარგლებს და სადავო აქტი გამოსცა კანონით დადგენილი შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლების გარეშე. აქედან გამომდინარე, დაუსაბუთებელია მითითება იმის შესახებ, თითქოს სადავო აქტით არ არის დასაბუთებული დასახლების სივრცით-ტერიტორიული დაგეგმვისა და არქიტექტურული, აგრეთვე ტერიტორიის განვითარებასთან დაკავშირებული რა განსაკუთრებული მიზეზები იყო სახეზე, რამაც განაპირობა არსებული ტერიტორიის განაშენიანებისათვის დადგენილი კოეფიციენტის გაზრდა და სპეციალური ზონალური შეთანხმების გაცემა.

ამდენად, საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ მოცემულ საქმეს არ გააჩნია არავითარი პრინციპული მნიშვნელობა სასამართლო პრაქტიკისათვის, ხოლო საკასაციო საჩივარს _ წარმატების პერსპექტივა. ზემოთქმულიდან გამომდინარე, საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ არ არსებობს საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით რეგლამენტირებული არც ერთი საფუძველი, რის გამოც საკასაციო საჩივარი არ უნდა იქნეს დაშვებული განსახილველად.

ამასთან, საკასაციო სასამართლო მიუთითებს საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე და აღნიშნავს, რომ საკასაციო საჩივრის დაუშვებლად ცნობის შემთხვევაში პირს დაუბრუნდება მის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის 70 პროცენტი. საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ ვინაიდან საკასაციო საჩივარზე ბ. რ-ს 06.06.2022წ. #13508434210 საგადახდო დავალებით გადახდილი აქვს სახელმწიფო ბაჟი - 300 ლარის ოდენობით, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, ბ. რ-ს (პ/ნ ...) უნდა დაუბრუნდეს საკასაციო საჩივარზე გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის 70 პროცენტი _ 210 ლარი, შემდეგი ანგარიშიდან: ქ. თბილისი, სახელმწიფო ხაზინა, ბანკის კოდი TRESGE22, მიმღების ანგარიშის #200122900, სახაზინო კოდი #300773150.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლით, 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლის მე-4 ნაწილით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1. ა. მ-ის, ა. ს-ის, მ. ჩ-ის, თ. ბ-ის, ბ. მ-ის (კანონიერი წარმომადგენლები: მამა - ა. მ-ი, დედა - მ. ფ-ი), თ. კ-ის, თ. ბ-ის, ვ. მ-ის და ზ. ზ-ის საკასაციო საჩივარი მიჩნეულ იქნეს დაუშვებლად;

2. უცვლელად დარჩეს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2022 წლის 30 მარტის გადაწყვეტილება;

3. ბ. რ-ს (პ/ნ ...) დაუბრუნდეს საკასაციო საჩივარზე 06.06.2022წ. #13508434210 საგადახდო დავალებით გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის - 300 ლარის 70 პროცენტი - 210 ლარი, შემდეგი ანგარიშიდან: ქ. თბილისი, სახელმწიფო ხაზინა, ბანკის კოდი TRESGE22, მიმღების ანგარიშის №200122900, სახაზინო კოდი #300773150;

4. საქართველოს უზენაესი სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.

თავმჯდომარე მ. ვაჩაძე

მოსამართლეები: ბ. სტურუა

გ. მაკარიძე