საქმე №ბს-1359(2კ-22) 9 ოქტომბერი, 2023 წელი

ქ. თბილისი

ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატამ

შემდეგი შემადგენლობით:

გენადი მაკარიძე (თავმჯდომარე, მომხსენებელი),

ქეთევან ცინცაძე, თამარ ოქროპირიძე

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლისა და 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის საფუძველზე, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 408-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, ზეპირი განხილვის გარეშე, შეამოწმა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროსა და ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირის „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“ საკასაციო საჩივრების დასაშვებობის საფუძვლების არსებობა თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2022 წლის 7 ოქტომბრის განჩინების გაუქმების თაობაზე.

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი:

1. ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირმა „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“ სარჩელით მიმართა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიას მოპასუხე საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს მიმართ.

სასარჩელო მოთხოვნის დაზუსტების შედეგად მოსარჩელემ მოითხოვა - დაევალოს საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს ქმედების განხორციელება საჯარო ინფორმაციის გაცემის სახით იმ საკითხებზე, რომლებიც აღნიშნულია ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირის „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“ №..., №..., №..., №..., №..., №..., №..., №..., №..., №..., №..., №..., №..., №..., №... განცხადებებში.

2. თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2022 წლის 15 მარტის გადაწყვეტილებით ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირი „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“ სარჩელი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ. საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს დაევალა ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირს „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“ მიაწოდოს №... და №... განცხადებებით მოთხოვნილი ინფორმაცია იმ სახით, რა სახითაც არის დამუშავებული აღნიშნული ინფორმაცია საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროში. დანარჩენ ნაწილში სარჩელი არ დაკმაყოფილდა.

აღნიშნული გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გაასაჩივრა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტრომ და ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირმა „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“.

3. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2022 წლის 7 ოქტომბრის განჩინებით საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროსა და ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირის „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“ სააპელაციო საჩივრები არ დაკმაყოფილდა. უცვლელად დარჩა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2022 წლის 15 მარტის გადაწყვეტილება.

4. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2022 წლის 7 ოქტომბრის განჩინება საკასაციო წესით გაასაჩივრა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტრომ და ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირმა „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“.

4.1 კასატორი - საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტრო აღნიშნავს, რომ მოსარჩელე ითხოვდა, გაცემულიყო 2020 წლის ინფორმაცია თვეების, ხოლო 2021 წლის ინფორმაცია დღეების მიხედვით შემდეგ საკითხებზე: 1. მთავრობის დადგენილებით (ტექნიკური რეგლამენტი „ავტოსატრანსპორტო საშუალებებისა და მათი მისაბმელების პერიოდული ინსპექტირების შესახებ“) გათვალისწინებული ტექნიკური ინსპექტირების ვადის დარღვევის გამო, საქართველოში რეგისტრირებული რამდენი ავტოსატრანსპორტო საშუალება დაჯარიმდა ვიდეოკამერით და რამდენი საპატრულო ეკიპაჟის მიერ (ასკ-ის 118-ე მუხლი), ასევე ვიდეო ჯარიმების ოდენობა ქალაქებისა და რაიონების მიხედვით; 2. აღნიშნული დაჯარიმებული სატრანსპორტო საშუალებებიდან რამდენი იყო რეგისტრირებული ფიზიკური და იურიდიული პირის საკუთრებაში.

სამინისტროს საჯარო ინფორმაციის სამმართველომ მოსარჩელეს მიაწოდა მის მიერ წერილებით მოთხოვნილი ის ინფორმაცია, რისი დამუშვებაც ხდება სამინისტროში, კერძოდ, მოსარჩელეს მიეწოდა ტექნიკური ინსპექტირების ვადის დარღვევის გამო ავტოსატრანსპორტო საშუალებების, მათი მესაკუთრე ფიზიკური და იურიდიული პირების ოდენობები და ვიდეოჯარიმების რაოდენობები, რეგიონებისა და ქალაქების მიხედვით. მიუხედავად აღნიშნული ინფორმაციის გაცემისა, სასამართლომ მაინც ნაწილობრივ დააკმაყოფილა ორგანიზაციის სარჩელი.

კასატორი მიუთითებს, რომ №... და №... განცხადებებით მოთხოვნილი ინფორმაცია ორგანიზაციის მიერ მოთხოვნილი სახით არ მუშავდება და არ არსებობდა სარჩელის დაკმაყოფილების წინაპირობები.

4.2 კასატორის - ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირის „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“ მითითებით, სასამართლომ არ გაითვალისწინა, რომ ადმინისტრაციულ ორგანოში ვალდებულებების ჯეროვნად შესრულებისათვის უნდა არსებობდეს თანამშრომელთა საკმარისი რაოდენობა. სასამართლომ მხედველობაში არ მიიღო ის ფაქტობრივი გარემოება, რომ შინაგან საქმეთა სამინისტროსაგან მოთხოვნილი ინფორმაცია ინახება ავტომატური ფორმით, რაც საჭიროებს ნაკლებ ადამიანურ რესურსს და ხელს არ უშლის სამინისტროს საქმიანობას.

კასატორის მოსაზრებით, პირველი ინსტანციის სასამართლოს და სააპელაციო სასამართლოს მიერ სრულად არ იქნა გამოკვლეული ის იურიდიული ინტერესი და მიზანი, რის გამოც ა(ა)იპ ტექინსპექტირების კავშირი „ტექსინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“ ითხოვდა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროსაგან საჯარო ინფორმაციის გადაცემას. სამინისტროსაგან მოთხოვნილი ინფორმაცია მნიშვნელოვანია კომპანიისათვის, რათა დადგინდეს, რამდენად ეფექტურად ახორციელებს სამინისტრო მასზე დაკისრებულ ვალდებულებას და როგორ უზრუნველყოფს სახელმწიფო კანონის აღსრულებას. ჯარიმების რაოდენობა პირდაპირპროპორციულია ტექინსპექტირების ცენტრებში მიმართვიანობასთან, შესაბამისად, საჯარო ინფორმაციის მიღება აუცილებელია კომპანიის შემდგომი ბიზნეს საქმიანობის დასაგეგმად, კომპანიების საბიუჯეტო და სხვა ფინანსური ოპერაციების განსახორციელებლად. სასამართლომ არ იმსჯელა ისეთ მნიშვნელოვან საკითხებზე, როგორებიცაა, ინსპექტირების სფეროს განვითარება და გარემოს დაცვისათვის განსახორციელებელი ღონისძიებები. ვინაიდან, ინსპექტირების სფეროს რეფორმა ახალი და განვითარებადი დარგია, კომპანია ვალდებულია შეასრულოს ევროდირექტივებით ნაკისრი ვალდებულებები, რათა დაგეგმოს და განახორციელოს ისეთი ღონისძებები, რომლებიც შესაბამისობაში იქნება დირექტივებით გათვალისწინებულ მოთხოვნებთან. შესაბამისად, ადმინისტრაციული ორგანოს დავალდებულება, რომ გასცეს მასთან დაცული საჯარო ინფორმაცია, არსებითია კომპანიის შემდგომი განვითარებისა და პროექტში არსებული ხარვეზების შესავსებად. ავტოსატრანსპორტო საშუალებების ინსპექტირების მნიშვნელობა საკმაოდ ღირებულია სახელმწიფოსთვისაც, რადგანაც ინსპექტირების მიზანია, შემოწმდეს ავტოსატრანსპორტო საშუალების ტექნიკური მდგომარეობა გარემოზე მავნე ზემოქმედების შემცირების მიზნით, რაც თავის თავში მოიცავს, სატრანსპორტო საშუალებების ექსპლუატაციის უსაფრთხოების უზრუნველყოფას და მათი ტექნიკური გაუმართავობით გამოწვეული საგზაო-სატრანსპორტო შემთხვევების, ადამიანისა და გარემოსათვის მიყენებული ზიანის მინიმალიზაციას. ინსპექტირების მნიშვნელობა გამოიხატება იმაშიც, რომ უზრუნველყოფილ იქნეს საავტომობილო გზების, საგზაო ნაგებობებისა და ტვირთის დაცულობის გაუმჯობესება, ასევე გამოვლენილ იქნეს ტექნიკური პრობლემები, რომლებიც განაპირობებენ მავნე გამონაბოლქვის გამოყოფას, რომელიც წარმოადგენს ძირითად დამაბინძურებელ ფაქტორს გარემოსათვის.

კასატორის მოსაზრებით, განსახილველ შემთხვევაში მნიშვნელოვანია „მოთხოვნილი ინფორმაციის ბუნების“ კრიტერიუმის შეფასება. ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლო აღნიშნავს, რომ მოთხოვნილ ინფორმაციაზე წვდომა უნდა აკმაყოფილებდეს საჯარო ინტერესის ტესტს, რომელიც სასამართლოს ზოგადი განმარტების მიხედვით, არსებობს იქ, სადაც გამჟღავნება უზრუნველყოფს გამჭვირვალობას საჯარო საქმეების წარმართვისა და მთლიანად საზოგადოებისათვის საინტერესო საკითხებზე და ამით საშუალებას აძლევს ფართო საზოგადოებას მონაწილეობა მიიღოს საჯარო მმართველობაში. უფრო მეტიც, თუ რა შეიძლება იყოს საზოგადოების ინტერესის საგანი, დამოკიდებული იქნება თითოეული შემთხვევის გარემოებებზე.

განსახილველი საქმის ფარგლებში, ინფორმაციის მოთხოვნის მიზანი არის კომპანიისათვის შემდგომი ბიზნეს საქმიანობის დაგეგმვა, ტექინსპექტირების სფეროში არსებული ხარვეზების გამოკვეთა, სახელმწიფოს მხრიდან განხორციელებული კონტროლის ეფექტიანობის დადგენა, ხოლო მოთხოვნილი ინფორმაცია თავისი ბუნებით განეკუთვნება ინფორმაციას, რომელიც მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს სოციალურ პრობლემებზე. ამასთან, მიღებული ინფორმაციის საფუძველზე, კომპანიას შეეძლება შეამოწმოს მის მიერ განხორციელებული აქტივობების ეფექტურობა, მიღებული ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე კი განახორციელოს ისეთი ქმედითი ნაბიჯები, რომლებიც შესაბამისობაში იქნება ევროდირექტივით გათვალისწინებულ მოთხოვნებთან.

სასამართლომ არ იმსჯელა, რომ სამინისტრო კომპანიისათვის საჭირო ინფორმაციას ინახავს სტატისტიკის განყოფილებაში ავტომატური ფორმით, რაც იმაც ნიშნავს, რომ დროის დანაკარგი ინფორმაცის შენახვა-დამუშავებასთან დაკავშირებით მინიმუმამდეა დაყვანილი და სტატისტიკური ინფორმაციის გადაცემა დღეების, თვეების, ფიზიკური თუ იურიდიული პირების მიხედვით არ გამოიწვევს ადმინისტრაციული ორგანოს პარალიზებასა და მისი ძირითადი ფუნქციების განხორციელებისათვის ხელის შეშლას. შინაგან საქმეთა სამინისტროს მითითება, რომ ინფორმაციას მოთხოვნილი ფორმით არ ამუშავებს, არარელევანტურია და არ ემყარება არანაირ მტკიცებულებას. სამინისტროს გასულ წელს, კომპანიისათვის მიწოდებული აქვს მოთხოვნილი ინფორმაცია თვეებისა და დღეების ჭრილში, შესაბამისად, არსებობს კომპანიისაგან მოთხოვნილი ინფორმაციის გადაცემის ფაქტიც. მნიშვნელოვანია ხაზი გაესვას კასატორის უმთავრეს მიზანს, რომ მიიღოს ინფორმაცია, რომელიც შეეხება დღეების მიხედვით, ფიზიკური და იურიდიული პირების შესახებ დაჯარიმებულ ავტოსატრანსპორტო საშუალებებს. კასატორის მოსაზრებით, ინფორმაცია აღნიშნულის თაობაზე არის საჯარო და კასატორი სრულად არის უფლებამოსილი, რომ მიიღოს მოთხოვნილი ინფორმაცია მოთხოვნის მიზნობრიობისა და საფუძვლების მიუხედავად. ამასთან, ინფორმაციის მიღების უფლების მნიშვნელობიდან გამომდინარე, საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 37-ე მუხლის მეორე ნაწილის თანახმად, აუცილებელი არ არის, განცხადებაში მიეთითოს საჯარო ინფორმაციის მოთხოვნის მოტივი ან მიზანი.

5. საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2022 წლის 1 დეკემბრის განჩინებით, საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, დასაშვებობის შესამოწმებლად წარმოებაში იქნა მიღებული საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროსა და ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირის „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“ საკასაციო საჩივრები.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლო საქმის მასალების შესწავლის და საკასაციო საჩივრების დასაშვებობის საკითხის შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, რომ საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროსა და ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირის „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“ საკასაციო საჩივრები არ აკმაყოფილებს საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მოთხოვნებს და არ ექვემდებარება დასაშვებად ცნობას შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილი განსაზღვრავს საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის ამომწურავ საფუძვლებს, კერძოდ, აღნიშნული ნორმის თანახმად, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მიერ საკასაციო საჩივარი დაიშვება, თუ კასატორი დაასაბუთებს, რომ: ა) საქმე მოიცავს სამართლებრივ პრობლემას, რომლის გადაწყვეტაც ხელს შეუწყობს სამართლის განვითარებას და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებას; ბ) საქართველოს უზენაეს სასამართლოს მანამდე მსგავს სამართლებრივ საკითხზე გადაწყვეტილება არ მიუღია; გ) საკასაციო საჩივრის განხილვის შედეგად მოცემულ საქმეზე სავარაუდოა მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღება; დ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება განსხვავდება მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან; ე) სააპელაციო სასამართლომ საქმე განიხილა მატერიალური ან/და საპროცესო სამართლის ნორმების მნიშვნელოვანი დარღვევით, რასაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე; ვ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება ეწინააღმდეგება მსგავს სამართლებრივ საკითხზე ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციას და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალს.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ წარმოდგენილი საკასაციო საჩივრები არ არის დასაშვები საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული არც ერთი ზემოთ მითითებული საფუძვლით.

საკასაციო საჩივრები არ არის დასაშვები სააპელაციო სასამართლოს განჩინების საკასაციო სასამართლოს მიერ დამკვიდრებული პრაქტიკისაგან განსხვავების არსებობის საფუძვლით და ამასთან, არ არსებობს საკასაციო საჩივრების განხილვის შედეგად მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღების ვარაუდი. სააპელაციო სასამართლოს გასაჩივრებული განჩინება ასევე არ ეწინააღმდეგება ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციას და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალს. ამასთან, საქმის განხილვისა და საკასაციო სასამართლოს მიერ საქმეზე ახალი გადაწყვეტილების მიღების საჭიროება არ არსებობს არც სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბების თვალსაზრისით.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ კასატორები ვერ ასაბუთებენ სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმის განხილვას მატერიალური ან/და საპროცესო სამართლის ნორმების მნიშვნელოვანი დარღვევით. კასატორები საკასაციო საჩივარში ვერ აქარწყლებენ სააპელაციო სასამართლოს მიერ დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს და დასკვნებს.

საკასაციო სასამართლო აღნიშნავს, რომ ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენციის მე-6 მუხლის პირველი ნაწილი ავალდებულებს სასამართლოს, დაასაბუთოს თავისი გადაწყვეტილება, რაც არ უნდა იქნეს გაგებული თითოეულ არგუმენტზე დეტალური პასუხის გაცემად (იხ. ჯღარკავა საქართველოს წინააღმდეგ, №7932/03; Van de Hurk v. Netherlands, par.61, Garcia Ruiz v. Spain [GC] par.26; Jahnke and Lenoble v France (dec.); Perez v France [GC], par. 81).

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლის მე-2 ნაწილის შესაბამისად, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ადმინისტრაციულ სამართალწარმოებაში გამოიყენება საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის დებულებანი. სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 404-ე მუხლის პირველი ნაწილის პირველი წინადადების თანახმად, საკასაციო სასამართლო გადაწყვეტილებას ამოწმებს საკასაციო საჩივრის ფარგლებში.

საქმეზე დადგენილია შემდეგი ფაქტობრივი გარემოებები: ა) 2020 წლის 21 დეკემბერს, ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირმა „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“ №... წერილით მიმართა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს და მოითხოვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-10 მუხლის პირველი ნაწილის, 28-ე მუხლის პირველი ნაწილის, 37-ე მუხლის პირველი ნაწილისა და მე-40 მუხლის შესაბამისად საჯარო ინფორმაციის გაცემა: 1. 2020 წლის 1-ლი იანვრიდან 2020 წლის 21 დეკემბრის მდგომარეობით, თვეების მიხედვით, მთვარობის დადგენილებით (ტექნიკური რეგლამენტი „ავტოსატრანსპორტო საშუალებებისა და მათი მისაბმელების პერიოდული ტექნიკური ინსპექტირების შესახებ) გათვალისწინებული ტექნიკური ინსპექტირების ვადის დარღვევის გამო, საქართველოში რეგისტრირებული რამდენი ავტოსატრანსპორტო საშუალება დაჯარიმდა ვიდეოკამერით (ე.წ. „ვიდეო ჯარიმა“) და რამდენი - საპატრულო ეკიპაჟის მიერ (საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 118-ე მუხლი). ასევე დამატებით გადასცემოდა ინფორმაცია ვიდეოკამერით (ე.წ. ,,ვიდეო ჯარიმა’’) გამოწერილი ჯარიმების ოდენობის შესახებ ქალაქებისა და რაიონების მიხედვით; 2. ზემოაღნიშნული დაჯარიმებული ავტოსატრანსპორტო საშუალებებიდან რამდენია რეგისტრირებული ფიზიკური და იურიდიული პირების საკუთრებაში (ს.ფ 14); ბ) 2021 წლის 21 იანვარს, ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირმა „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“, №... წერილით მიმართა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს და მოითხოვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-10 მუხლის პირველი ნაწილის, 28-ე მუხლის პირველი ნაწილის, 37-ე მუხლის პირველი ნაწილისა და მე-40 მუხლის შესაბამისად საჯარო ინფორმაციის გაცემა: 1. 2020 წლის 1-ლი იანვრიდან 2020 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, თვეების მიხედვით, მთვარობის დადგენილებით (ტექნიკური რეგლამენტი „ავტოსატრანსპორტო საშუალებებისა და მათი მისაბმელების პერიოდული ტექნიკური ინსპექტირების შესახებ“) გათვალისწინებული ტექნიკური ინსპექტირების ვადის დარღვევის გამო, საქართველოში რეგისტრირებული რამდენი ავტოსატრანსპორტო საშუალება დაჯარიმდა ვიდეოკამერით (ე.წ. „ვიდეო ჯარიმა“) და რამდენი საპატრულო ეკიპაჟის მიერ (საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 118-ე მუხლი). ასევე მოითხოვა დამატებით გადასცემოდა ინფორმაცია ვიდეოკამერით (ე.წ. „ვიდეო ჯარიმა“) გამოწერილი ჯარიმების ოდენობის შესახებ ქალაქებისა და რაიონების მიხედვით; 2. ზემოაღნიშნული დაჯარიმებული ავტოსატრანსპორტო საშუალებებიდან რამდენია რეგისტრირებული ფიზიკური და იურიდიული პირების საკუთრებაში. ამავე წერილით ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირმა „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“ განმარტა, რომ მის მიერ 2020 წლის 21 დეკემბერს გაგზავნილ №... წერილზე არ ჰქონდა პასუხი მიღებული (ს.ფ 15); გ) 2021 წლის 15 თებერვალს, ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირმა „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“, №... წერილით მიმართა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს და მოითხოვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-10 მუხლის პირველი ნაწილის, 28-ე მუხლის პირველი ნაწილის, 37-ე მუხლის პირველი ნაწილისა და მე-40 მუხლის შესაბამისად საჯარო ინფორმაციის გაცემა: 1. 2021 წლის იანვრის თვეში, დღეების მიხედვით მთვარობის დადგენილებით (ტექნიკური რეგლამენტი „ავტოსატრანსპორტო საშუალებებისა და მათი მისაბმელების პერიოდული ტექნიკური ინსპექტირების შესახებ“) გათვალისწინებული ტექნიკური ინსპექტირების ვადის დარღვევის გამო, საქართველოში რეგისტრირებული რამდენი ავტოსატრანსპორტო საშუალება დაჯარიმდა ვიდეოკამერით (ე.წ. „ვიდეო ჯარიმა“) და რამდენი - საპატრულო ეკიპაჟის მიერ (საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 118-ე მუხლი). ასევე მოითხოვა დამატებით გადასცემოდა ინფორმაცია ვიდეოკამერით (ე.წ. ,,ვიდეო ჯარიმა’’) გამოწერილი ჯარიმების ოდენობის შესახებ ქალაქების და რაიონების მიხედვით; 2. ზემოაღნიშნული დაჯარიმებული ავტოსატრანსპორტო საშუალებებიდან რამდენია რეგისტრირებული ფიზიკური და იურიდიული პირების საკუთრებაში. ამავე განცხადებაში, ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირმა „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“, განმარტა, რომ მის მიერ 2020 წლის 21 დეკემბერს გაგზავნილ №... წერილზე და 2021 წლის 21 იანვრის №... წერილზე არ ჰქონდა პასუხი მიღებული (ს.ფ. 16); დ) 2021 წლის 17 მარტს, საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს MIA 2 21 00653073 წერილით, ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირს „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“, მისი 2021 წლის 15 თებერვლის №... წერილის პასუხად ცხრილის სახით გადაეცა ინფორმაცია 2021 წლის იანვრის თვეში ტექნიკური ინსპექტირების/დათვალიერების ვადის დარღვევის გამო დაჯარიმებული ავტოსატრანსპორტო საშუალებების, მათი მესაკუთრე - ფიზიკური და იურიდიული პირებისა (დაუნიკალურებული) და ვიდეოჯარიმების რაოდენობების შესახებ, რეგიონებისა და ქალაქების მიხედვით (ს.ფ 26-29); ე) 2021 წლის 25 თებერვალს, ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირმა „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“, №... წერილით მიმართა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს, სადაც განმარტებული იქნა ორგანიზაციის საქმიანობისა და კვლევის შესახებ, კერძოდ, იმისათვის რომ კავშირმა სრულყოფილად უზრუნველყოს პერიოდული ტექნიკური ინსპექტირების სფეროში არსებული საკითხების, პრობლემების შესწავლა, ანალიზი და კავშირის ექსპერტების მიერ მოხდეს დასკვნის წარდგენა, აუცილებელია შინაგან საქმეთა სამინისტროდან მიღებული ყოფილიყო კონკრეტული სტატისტიკა, რომელიც დაკავშირებულია პერიოდულ ტექნიკურ ინსპექტირებასთან, საგზაო შემთხვევებთან და საგზაო უსაფრთხოებასთან. აღნიშნული სტატისტიკის საფუძველზე კავშირის ექპერტების, მისი წევრების ანალიზის საფუძველზე შესაძლო იქნებოდა შეფასებულიყო საქართველოსა და ევროკავშირს შორის გაფორმებული ასოცირების ხელშეკრულებით ნაკისრი ვალდებულების - ავტოსატრანსპორტო საშუალებების პერიოდული ტექნიკური ინსპექტირების რეფორმის მიმდინარეობა და სფეროს განვითარებისთვის რეკომენდაციების გაცემა, რაც თავის მხრივ ხელს შეუწყობს საგზაო უსაფრთხოებისა და ეკოლოგიურად სუფთა გარემოს შექმნას. ამავე წერილში ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირმა „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“, განმარტა, რომ მის მიერ 2020 წლის 21 დეკემბერს გაგზავნილ №... წერილზე, 2021 წლის 21 იანვრის №... წერილზე და 2021 წლის 15 თებერვლის №... წერილზე არ ჰქონდა პასუხი მიღებული (ს.ფ 17); ვ) 2021 წლის 15 მარტს, ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირმა „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“, №... წერილით მიმართა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს და მოითხოვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-10 მუხლის პირველი ნაწილის, 28-ე მუხლის პირველი ნაწილის, 37-ე მუხლის პირველი ნაწილისა და მე-40 მუხლის შესაბამისად საჯარო ინფორმაციის გაცემა: 1. 2021 წლის თებერვლის თვეში, დღეების მიხედვით მთვარობის დადგენილებით (ტექნიკური რეგლამენტი „ავტოსატრანსპორტო საშუალებებისა და მათი მისაბმელების პერიოდული ტექნიკური ინსპექტირების შესახებ“) გათვალისწინებული ტექნიკური ინსპექტირების ვადის დარღვევის გამო, საქართველოში რეგისტრირებული რამდენი ავტოსატრანსპორტო საშუალება დაჯარიმდა ვიდეოკამერით (ე.წ. „ვიდეო ჯარიმა“) და რამდენი საპატრულო ეკიპაჟის მიერ (საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 118-ე მუხლი). ასევე დამატებით გადასცემოდა ინფორმაცია ვიდეოკამერით (ე.წ. ,,ვიდეო ჯარიმა’’) გამოწერილი ჯარიმების ოდენობის შესახებ ქალაქების და რაიონების მიხედვით; 2. ზემოაღნიშნული დაჯარიმებული ავტოსატრანსპორტო საშუალებიდან რამდენია რეგისტრირებული ფიზიკური და იურიდიული პირების საკუთრებაში. ამავე წერილში ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირმა „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“, განმარტა, რომ მის მიერ 2020 წლის 21 დეკემბერს გაგზავნილ №... წერილზე, 2021 წლის 21 იანვრის №... წერილზე, 2021 წლის 15 თებერვლის №... წერილზე არ ჰქონდა პასუხი მიღებული (ს.ფ 24); ზ) 2021 წლის 22 მარტს, ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირმა „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის’’, №... წერილით მიმართა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს და მითხოვა, 2021 წლის 17 მარტს საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს MIA 2 21 00653073 წერილზე დამატებით გადასცემოდა 2021 წლის იანვრის თვეში ტექნიკური ინსპექტირების/დათვალიერების ვადის დარღვევის გამო დაჯარიმებული ავტოსატრანსპორტო საშუალებების, მათი მესაკუთრე - ფიზიკური და იურიდიული პირებისა (დაუნიკალურებული) და ,,ვიდეოჯარიმების’’ რაოდენობის შესახებ დღეების ჭრილში (ს.ფ. 25). თ) 2021 წლის 31 მარტს, საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს MIA 4 21 00786500 წერილით ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირს „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“ განემარტა, რომ ანალოგიური შინაარსის წერილზე საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს საინფორმაციო-ანალიტიკური დეპარტამენტის კომპეტენციისა და აღრიცხვიანობის ფარგლებში პასუხი ეცნობა სამინისტროს №653073 წერილით (ს.ფ 30); ი) 2021 წლის 22 მარტს, ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირმა „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“, №... წერილით მიმართა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს, სადაც აღნიშნულია, რომ მან 2021 წლის 25 თებერვალს №... წერილით მიმართა სამინისტროს, რომლითაც ითხოვდა საჯარო ინფორმაციის გაცემას. აღნიშნულ წერილში მითითებული ინფორმაცია გამოქვეყნებულ იქნა საპატრულო პოლიციის ოფიციალურ ვებ-გვერდზე, თუმცა აღნიშნული ინფორმაცია არ იყო სრული, ჯარიმების რაოდენობა მოცემული იყო ერთი წლის ჭრილში ჯამურად და არა თვეების მიხედვით. აღნიშნულიდან გამომდინარე, კიდევ ერთხელ მიმართა თხოვნით გადასცემოდა ინფორმაცია 2020 წლის განმავლობაში თვეების ჭრილში ტექნიკური ინსპექტირების ვადის დარღვევის გამო დაკისრებული ჯარიმების სტატისტიკის თაობაზე (ს.ფ 23); კ) 2021 წლის 16 აპრილს, ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირმა „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“, №... წერილით მიმართა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს და მოითხოვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-10 მუხლის პირველი ნაწილის, 28-ე მუხლის პირველი ნაწილის, 37-ე მუხლის პირველი ნაწილისა და მე-40 მუხლის შესაბამისად საჯარო ინფორმაციის გაცემა: 1. 2021 წლის მარტის თვეში, დღეების მიხედვით მთვარობის დადგენილებით (ტექნიკური რეგლამენტი „ავტოსატრანსპორტო საშუალებებისა და მათი მისაბმელების პერიოდული ტექნიკური ინსპექტირების შესახებ“) გათვალისწინებული ტექნიკური ინსპექტირების ვადის დარღვევის გამო, საქართველოში რეგისტრირებული რამდენი ავტოსატრანსპორტო საშუალება დაჯარიმდა ვიდეოკამერით (ე.წ. „ვიდეო ჯარიმა“) და რამდენი საპატრულო ეკიპაჟის მიერ (საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 118-ე მუხლი). ასევე დამატებით გადასცემოდა ინფორმაცია ვიდეოკამერით (ე.წ. ,,ვიდეო ჯარიმა’’) გამოწერილი ჯარიმების ოდენობის შესახებ ქალაქების და რაიონების მიხედვით; 2. ზემოაღნიშნული დაჯარიმებული ავტოსატრანსპორტო საშუალებიდან რამდენია რეგისტრირებული ფიზიკური და იურიდიული პირების საკუთრებაში; 3. საქართველოს მასშტაბით რამდენი ვიდეოკამერა არის განთავსებული, რომლებიც საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 118-ე მუხლის შესაბამისად აჯარიმებს ავტომობილებს ტექნიკური ინსპექტირების ვადის დარღვევის გამო, წერს ე.წ. ,,ვიდეო ჯარიმას’’ (ს.ფ 92); ლ) 2021 წლის 27 მაისს, ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირმა „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“, №... წერილით მიმართა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს და მოითხოვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-10 მუხლის პირველი ნაწილის, 28-ე მუხლის პირველი ნაწილის, 37-ე მუხლის პირველი ნაწილისა და მე-40 მუხლის შესაბამისად საჯარო ინფორმაციის გაცემა: 1. 2021 წლის აპრილის თვეში, დღეების მიხედვით მთვარობის დადგენილებით (ტექნიკური რეგლამენტი „ავტოსატრანსპორტო საშუალებებისა და მათი მისაბმელების პერიოდული ტექნიკური ინსპექტირების შესახებ“) გათვალისწინებული ტექნიკური ინსპექტირების ვადის დარღვევის გამო, საქართველოში რეგისტრირებული რამდენი ავტოსატრანსპორტო საშუალება დაჯარიმდა ვიდეოკამერით (ე.წ. „ვიდეო ჯარიმა“) და რამდენი საპატრულო ეკიპაჟის მიერ (საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 118-ე მუხლი). ასევე დამატებით გადასცემოდა ინფორმაცია ვიდეოკამერით (ე.წ. ,,ვიდეო ჯარიმა’’) გამოწერილი ჯარიმების ოდენობის შესახებ ქალაქების და რაიონების მიხედვით; 2. ზემოაღნიშნული დაჯარიმებული ავტოსატრანსპორტო საშუალებიდან რამდენია რეგისტრირებული ფიზიკური და იურიდიული პირების საკუთრებაში (ს.ფ 95); მ) საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს 2021 წლის 14 ივნისის MIA 5 21 01515852 წერილით, ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირს „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“, მისი №... და №... წერილების პასუხად ეცნობა ინფორმაცია 2021 წლის მარტისა და აპრილის თვის ჩათვლით პერიოდში, ტექნიკური ინსპექტირების დათვალიერების ვადის დარღვევის გამო დაჯარიმებული ავტოსატრანსპორტო საშუალებების, მათი მესაკუთრე ფიზიკური თუ იურიდიული პირებისა და ვიდეოჯარიმების რაოდენობების შესახებ. 2021 წლის მარტის თვეში დაჯარიმებულ იქნა სულ 35152 ავტომანქანა, აქედან ვიდეოკამერით - 35150 ავტომანქანა. დაჯარიმებული ფიზიკური პირის რაოდენობა იყო 32102, ხოლო იურიდიული პირის - 1758. 2021 წლის აპრილის თვეში დაჯარიმებულ იქნა სულ 42407 ავტომანქანა, აქედან ვიდეოკამერით - 42401. დაჯარიმებული ფიზიკური პირის რაოდენობა იყო - 39134, ხოლო იურიდიული პირის - 1624 (ს.ფ 93-94); ნ) 2021 წლის 16 ივნისს, ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირმა „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“ №... წერილით მიმართა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს და მოითხოვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-10 მუხლის პირველი ნაწილის, 28-ე მუხლის პირველი ნაწილის, 37-ე მუხლის პირველი ნაწილისა და მე-40 მუხლის შესაბამისად საჯარო ინფორმაციის გაცემა: 1. 2021 წლის მაისის თვეში, დღეების მიხედვით მთვარობის დადგენილებით (ტექნიკური რეგლამენტი „ავტოსატრანსპორტო საშუალებებისა და მათი მისაბმელების პერიოდული ტექნიკური ინსპექტირების შესახებ“) გათვალისწინებული ტექნიკური ინსპექტირების ვადის დარღვევის გამო, საქართველოში რეგისტრირებული რამდენი ავტოსატრანსპორტო საშუალება დაჯარიმდა ვიდეოკამერით (ე.წ. „ვიდეო ჯარიმა“) და რამდენი საპატრულო ეკიპაჟის მიერ (საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 118-ე მუხლი). ასევე მოითხოვა დამატებით გადასცემოდა ინფორმაცია ვიდეოკამერით (ე.წ. ,,ვიდეო ჯარიმა’’) გამოწერილი ჯარიმების ოდენობის შესახებ ქალაქების და რაიონების მიხედვით; 2. ზემოაღნიშნული დაჯარიმებული ავტოსატრანსპორტო საშუალებებიდან რამდენია რეგისტრირებული ფიზიკური და იურიდიული პირების საკუთრებაში (ს.ფ 96); ო) 2021 წლის 23 ივნისს, ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირმა „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“, №... წერილით მიმართა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს და მოითხოვა №... და №... წერილებში არსებული ინფორმაციის სრულყოფილად გადაცემა, კერძოდ, ტექნიკური ინსპექტირების ვადის დარღვევის გამო, გამოწერილი ჯარიმების შესახებ სტატისტიკა დღეების ჭრილში (ს.ფ. 97); პ) საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს 2021 წლის 2 ივლისის MIA 9 21 01713351 წერილით, ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირს „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“ №... წერილის პასუხად ეცნობა, რომ მისთვის პასუხი გაცემულ იქნა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს 2021 წლის 14 ივნისის №1515852 წერილით (ს.ფ 99); ჟ) 2021 წლის 4 აგვისტოს, ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირმა „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“, №... წერილით მიმართა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს და მოითხოვა 2021 წლის 14 ივნისის №1515852 წერილით მიწოდებული ინფორმაციის სრულყოფილად გადაცემა, კერძოდ, ტექნიკური ინსპექტირების ვადის დარღვევის გამო, გამოწერილი ჯარიმების შესახებ სტატისტიკა დღეების ჭრილში. რ) საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს 2021 წლის 16 აგვისტოს MIA 9 21 02160769 წერილით, ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირს „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“ №... წერილზე ეცნობა, რომ მისთვის პასუხი გაცემული იყო საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს 2021 წლის 14 ივნისის №1515852 წერილით. ამასთან, მიეთითა, რომ საქართველოს ადმინისტრაციული კოდექსის 102-ე მუხლის მე-2 ნაწილის შესაბამისად განცხადება დარჩა განუხილველი (ს.ფ 100-101); ს) 2021 წლის 18 სექტემბერს, ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირმა “ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის”, №... წერილით მიმართა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს და მოითხოვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-10 მუხლის პირველი ნაწილის, 28-ე მუხლის პირველი ნაწილის, 37-ე მუხლის პირველი ნაწილისა და მე-40 მუხლის შესაბამისად საჯარო ინფორმაციის გაცემა: 1. 2021 წლის აგვისტოს თვეში, დღეების მიხედვით მთვარობის დადგენილებით (ტექნიკური რეგლამენტი “ავტოსატრანსპორტო საშუალებებისა და მათი მისაბმელების პერიოდული ტექნიკური ინსპექტირების შესახებ”) გათვალისწინებული ტექნიკური ინსპექტირების ვადის დარღვევის გამო, საქართველოში რეგისტრირებული რამდენი ავტოსატრანსპორტო საშუალება დაჯარიმდა ვიდეოკამერით (ე.წ. “ვიდეო ჯარიმა”) და რამდენი საპატრულო ეკიპაჟის მიერ (საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 118-ე მუხლი). ასევე დამატებით გადასცემოდა ინფორმაცია ვიდეოკამერით (ე.წ. ,,ვიდეო ჯარიმა’’) გამოწერილი ჯარიმების ოდენობის შესახებ ქალაქების და რაიონების მიხედვით; 2. ზემოაღნიშნული დაჯარიმებული ავტოსატრანსპორტო საშუალებებიდან რამდენია რეგისტრირებული ფიზიკური და იურიდიული პირების საკუთრებაში (ს.ფ. 102); ტ) საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს 2021 წლის 23 სექტემბრის MIA 6 21 02520883 წერილით, ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირს ,,ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის’’, №... წერილის პასუხად ეცნობა 2021 წლის აგვისტოს თვის ჩათვლით პერიოდში, ტექნიკური ინსპექტირების დათვალიერების ვადის დარღვევის გამო დაჯარიმებული ავტოსატრანსპორტო საშუალებების, მათი მესაკუთრე ფიზიკური თუ იურიდიული პირებისა და ვიდეოჯარიმების რაოდენობების შესახებ, კერძოდ, 2021 წლის აგვისტოს თვეში დაჯარიმებულ იქნა სულ 50926 ავტომანქანა, აქედან ვიდეოკამერით - 50919 ავტომანქანა. დაჯარიმებული ფიზიკური პირების რაოდენობა იყო - 47101 , ხოლო იურიდიული პირის - 2280. ასევე დანართის სახით გაგზავნილ იქნა სამინისტროს საპატრულო პოლიციის დეპარტამენტის მიერ მიწოდებული ინფორმაციის საფუძველზე, ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 118-ე მუხლით გათვალისწინებული სამართალდარღვევები რეგიონების მიხედვით (ს.ფ 104-106); უ) 2021 წლის 13 ოქტომბერს, ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირმა „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“ №... წერილით მიმართა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს და მოითხოვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-10 მუხლის პირველი ნაწილის, 28-ე მუხლის პირველი ნაწილის, 37-ე მუხლის პირველი ნაწილისა და მე-40 მუხლის შესაბამისად საჯარო ინფორმაციის გაცემა: 1. 2021 წლის სექტემბრის თვეში, დღეების მიხედვით მთვარობის დადგენილებით (ტექნიკური რეგლამენტი „ავტოსატრანსპორტო საშუალებებისა და მათი მისაბმელების პერიოდული ტექნიკური ინსპექტირების შესახებ“) გათვალისწინებული ტექნიკური ინსპექტირების ვადის დარღვევის გამო, საქართველოში რეგისტრირებული რამდენი ავტოსატრანსპორტო საშუალება დაჯარიმდა ვიდეოკამერით (ე.წ. „ვიდეო ჯარიმა“) და რამდენი საპატრულო ეკიპაჟის მიერ (საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 118-ე მუხლი). ასევე დამატებით გადასცემოდა ინფორმაცია ვიდეოკამერით (ე.წ. ,,ვიდეო ჯარიმა’’) გამოწერილი ჯარიმების ოდენობის შესახებ ქალაქებისა და რაიონების მიხედვით; 2. ზემოაღნიშნული დაჯარიმებული ავტოსატრანსპორტო საშუალებიდან რამდენი ავტოსატრანსპორტო საშუალება არის რეგისტრირებული ფიზიკური და იურიდიული პირების საკუთრებაში (ს.ფ. 107); ფ) 2021 წლის 17 ნოემბერს, ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირმა „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“ №... წერილით მიმართა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს და მოითხოვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-10 მუხლის პირველი ნაწილის, 28-ე მუხლის პირველი ნაწილის, 37-ე მუხლის პირველი ნაწილისა და მე-40 მუხლის შესაბამისად 2021 წლის 13 ოქტომბრის წერილით მოთხოვნილი ინფორმაციის გაცემა (ს.ფ 109); ქ) 2021 წლის 17 ნოემბერს, ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირმა „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“ №... წერილით მიმართა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს და მოითხოვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-10 მუხლის პირველი ნაწილის, 28-ე მუხლის პირველი ნაწილის, 37-ე მუხლის პირველი ნაწილისა და მე-40 მუხლის შესაბამისად საჯარო ინფორმაციის გაცემა: 1. 2021 წლის ოქტომბრის თვეში, დღეების მიხედვით მთვარობის დადგენილებით (ტექნიკური რეგლამენტი „ავტოსატრანსპორტო საშუალებებისა და მათი მისაბმელების პერიოდული ტექნიკური ინსპექტირების შესახებ“) გათვალისწინებული ტექნიკური ინსპექტირების ვადის დარღვევის გამო, საქართველოში რეგისტრირებული რამდენი ავტოსატრანსპორტო საშუალება დაჯარიმდა ვიდეოკამერით (ე.წ. „ვიდეო ჯარიმა“) და რამდენი საპატრულო ეკიპაჟის მიერ (საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 118-ე მუხლი). ასევე დამატებით გადასცემოდა ინფორმაცია ვიდეოკამერით (ე.წ. ,,ვიდეო ჯარიმა’’) გამოწერილი ჯარიმების ოდენობის შესახებ ქალაქების და რაიონების მიხედვით; 2. ზემოაღნიშნული დაჯარიმებული ავტოსატრანსპორტო საშუალებიდან რამდენია რეგისტრირებული ფიზიკური და იურიდიული პირების საკუთრებაში (ს.ფ 112).

მოცემულ შემთხვევაში მთავარ სადავო საკითხს წარმოადგენს მოპასუხისათვის მოსარჩელის მიერ მოთხოვნილი ინფორმაციის საჯარო ინფორმაციის სახით გაცემის დავალების საფუძვლების არსებობა.

საკასაციო სასამართლო მიუთითებს საქართველოს კონსტიტუციის მე-18 მუხლის მე-2 პუნქტზე, რომლის თანახმად, ყველას აქვს უფლება კანონით დადგენილი წესით გაეცნოს საჯარო დაწესებულებაში მასზე არსებულ ან სხვა ინფორმაციას ან ოფიციალურ დოკუმენტს, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც იგი შეიცავს კომერციულ ან პროფესიულ საიდუმლოებას ან დემოკრატიულ საზოგადოებაში აუცილებელი სახელმწიფო ან საზოგადოებრივი უსაფრთხოების ან სამართალწარმოების ინტერესების დასაცავად კანონით ან კანონით დადგენილი წესით აღიარებულია სახელმწიფო საიდუმლოებად.

საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს განმარტებით, „სახელმწიფო დაწესებულებაში არსებული ინფორმაციის გაცნობა ინფორმაციული თვითგამორკვევისა და პირის თავისუფალი განვითარების უფლების მნიშვნელოვანი პირობაა“ (საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს 2006 წლის 14 ივლისის №2/3/364 გადაწყვეტილება საქმეზე „საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია და მოქალაქე რუსუდან ტაბატაძე საქართველოს პარლამენტის წინააღმდეგ“).

ამასთან, განსაკუთრებით საყურადღებოა საკონსტიტუციო სასამართლოს განმარტებები საჯარო ინფორმაციის ხელმისაწვდომობის მნიშვნელობასა და მიზნებთან დაკავშირებით, კერძოდ, „სახელმწიფოს ოფიციალურ დოკუმენტებზე ხელმისაწვდომობის უფლება უშუალოდ უკავშირდება სახელმწიფოში ღია მმართველობის განხორციელებას და, შესაბამისად, მნიშვნელოვანია დემოკრატიული და პლურალისტური საზოგადოების დამკვიდრებისა და შენარჩუნებისათვის. აღნიშნული უფლება გულისხმობს სახელმწიფოს ვალდებულებას, შექმნას შესაბამისი გარანტიები, რათა შესაძლებელი გახადოს საჯარო საკითხებთან დაკავშირებით მოქალაქის ინფორმირებულობა. სახელმწიფოს ოფიციალურ დოკუმენტებზე ხელმისაწვდომობა დაინტერესებულ პირს შესაძლებლობას აძლევს, გამოიკვლიოს მისთვის საინტერესო საჯარო მნიშვნელობის საკითხები, დასვას კითხვები, განიხილოს, რამდენად ადეკვატურად ხორციელდება საჯარო ფუნქციები და თავად იყოს საზოგადოებრივი მნიშვნელობის მქონე გადაწყვეტილებების მიღებისა და იმპლემენტაციის პროცესის აქტიური მონაწილე. ინფორმაციის ღიაობა ხელს უწყობს სახელმწიფო დაწესებულებების ანგარიშვალდებულების ამაღლებასა და საქმიანობის ეფექტიანობის ზრდას. ღია მმართველობის პირობებში სახელმწიფო ორგანოებს/თანამდებობის პირებს აქვთ მოლოდინი, რომ შესაძლოა, მათი საქმიანობა გადამოწმდეს ნებისმიერი დაინტერესებული პირის მიერ და გადაცდომების აღმოჩენის შემთხვევაში დაექვემდებარონ როგორც სამართლებრივ, ისე პოლიტიკურ პასუხისმგებლობას. შესაბამისად, სახელმწიფო დაწესებულებებში დაცული საჯარო ინფორმაციის ღიაობა წარმოადგენს სახელმწიფო ორგანოების საქმიანობაზე ეფექტიანი საზოგადოებრივი კონტროლის მნიშვნელოვან წინაპირობას. ღია მმართველობა არსებითად მნიშვნელოვანია დემოკრატიულ საზოგადოებაში სახელმწიფო დაწესებულებებსა და მოქალაქეებს შორის ნდობის განსამტკიცებლად, სამართალდარღვევების (მაგალითად, კორუფცია, ნეპოტიზმი, საბიუჯეტო სახსრების არამიზნობრივი ხარჯვა) პრევენციისა და არსებული დარღვევების დროულად გამოსავლენად (საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს 2017 წლის 27 მარტის №1/4/757 გადაწყვეტილება საქმეზე „საქართველოს მოქალაქე გიორგი კრავეიშვილი საქართველოს მთავრობის წინააღმდეგ“)“.

საკასაციო სასამართლო მიუთითებს საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-2 მუხლის პირველი ნაწილის „მ“ ქვეპუნქტზე, რომლის თანახმად, საჯარო ინფორმაცია არის ოფიციალური დოკუმენტი (მათ შორის, ნახაზი, მაკეტი, გეგმა, სქემა, ფოტოსურათი, ელექტრონული ინფორმაცია, ვიდეო- და აუდიოჩანაწერები), ანუ საჯარო დაწესებულებაში დაცული, აგრეთვე საჯარო დაწესებულების ან მოსამსახურის მიერ სამსახურებრივ საქმიანობასთან დაკავშირებით მიღებული, დამუშავებული, შექმნილი ან გაგზავნილი ინფორმაცია, ასევე საჯარო დაწესებულების მიერ პროაქტიულად გამოქვეყნებული ინფორმაცია. ამავე კოდექსის 28-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საჯარო ინფორმაცია ღიაა, გარდა კანონით გათვალისწინებული შემთხვევებისა და დადგენილი წესით სახელმწიფო, კომერციული ან პროფესიული საიდუმლოებისთვის ან პერსონალური მონაცემებისთვის მიკუთვნებული ინფორმაციისა.

საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 37-ე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, საჯარო ინფორმაციის მისაღებად პირი წარადგენს წერილობით განცხადებას. აუცილებელი არ არის, განცხადებაში მიეთითოს საჯარო ინფორმაციის მოთხოვნის მოტივი ან მიზანი.

საკასაციო პალატა მიუთითებს ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს 2020 წლის 30 იანვრის გადაწყვეტილებაზე საქმეზე „სტუდია მონიტორი და სხვები საქართველოს წინააღმდეგ“ (საჩივრები №44920/09 და №8942/10), სადაც სასამართლომ განმარტა: იმისათვის, რომ დადგინდეს, შეიძლება თუ არა მე-10 მუხლი გავრცელდეს ინფორმაციის გაცემასთან დაკავშირებით საჯარო დაწესებულების უარზე, სიტუაცია უნდა შეფასდეს შემდეგი კრიტერიუმებით: ა) ინფორმაციის მოთხოვნის მიზანი; ბ) მოთხოვნილი ინფორმაციის ბუნება; გ) ინფორმაციის მაძიებლის განსაკუთრებული როლი საზოგადოებისთვის მის „მიღებასა და გავრცელებაში“; დ) იყო თუ არა ინფორმაცია მზა და ხელმისაწვდომი.

მოცემულ შემთხვევაში საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტრო აღნიშნავს, რომ მოსარჩელეს გადაეცა სამინისტროში დამუშავებული ინფორმაცია, ამასთან, სამინისტროში მოსარჩელის მიერ მოთხოვნილი სახით ინფორმაცია არ მუშავდება და კანონშეუსაბამოა საჯარო დაწესებულებისთვის იმგვარი ტვირთის დაკისრება, რაც ხელს შეუშლის მისი ძირითადი ფუნქციების ეფექტიანად განხორციელებას.

ზემოაღნიშნულთან დაკავშირებით საკასაციო სასამართლო იზიარებს სააპელაციო პალატის მითითებას, რომ მოსარჩელის მიერ მოთხოვნილი ინფორმაცია საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს მიერ მოითხოვს მრავალრიცხოვანი დოკუმენტის მოძიებასა და დამუშავებას (ვიდეოკამერითა და საპატრულო ეკიპაჟის მიერ დაჯარიმებულ პირთა რაოდენობა ცალ-ცალკე დღიური და თვიური მონაცემების მიხედვით; ინფორმაციის კლასიფიკაცია, როგორც ქალაქებისა და რაიონების, ისე მათი მესაკუთრეების მიხედვით). ამდენად, მოსარჩელის მიერ მოთხოვნილია ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირის „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“ განცხადებებით მოთხოვნილი ინფორმაციის დამუშავება და გაცემა, რაც წარმოადგენს ფართო მასშტაბით არსებულ ინფორმაციას, რომლის დამუშავება და გადაცემა გამოიწვევს მოპასუხის მიერ შესასრულებელი ფუნქციების შეფერხებას და სამინისტროში დასაქმებული თანამშრომლებისათვის მათზე დაკისრებული ფუნქცია-მოვალეობების შეცვლას. საკასაციო პალატა ხაზგასმით აღნიშნავს, რომ საქართველოს კანონმდებლობა განმცხადებლისაგან არ მოითხოვს საჯარო ინფორმაციის გაცემის მოტივის და მიზნის მითითებას, თუმცა იმ პირობებში, როდესაც მოთხოვნილია დიდი მოცულობის და შინაარსის ინფორმაციის დამუშავება, მოსარჩელის მიერ სათანადოდ არ არის დასაბუთებული აღნიშნული მოცულობით მოპასუხე ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ მონაცემების დამუშავების ვალდებულება, აუცილებლობა. ამდენად, საკასაციო პალატა იზიარებს სააპელაციო სასამართლოს მოსაზრებას, რომ არ არსებობს მოპასუხე ადმინისტრაციული ორგანოსთვის მითითებული მოცულობით ინფორმაციის დამუშავებისა და გაცემის დავალების საფუძველი.

მოსარჩელის მიერ №... და №... განცხადებებით მოთხოვნილ ინფორმაციასთან მიმართებით ზემოაღნიშნული დასაბუთებიდან გამომდინარე, საკასაციო პალატა იზიარებს სააპელაციო სასამართლოს დასკვნას, რომ მოპასუხეს უნდა დაევალოს მოსარჩელის სასარგებლოდ აღნიშნული განცხადებებით მოთხოვნილი ინფორმაციის გაცემა მხოლოდ იმ სახით, რა სახითაც არის დამუშავებული აღნიშნული ინფორმაცია საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროში.

ამასთან, საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-40 მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საჯარო ინფორმაციის პროაქტიულად გამოქვეყნება არ ათავისუფლებს საჯარო დაწესებულებას იმავე ან სხვა საჯარო ინფორმაციის მოთხოვნის შემთხვევაში მისი დადგენილი წესით გაცემის ვალდებულებისგან.

საკასაციო პალატა განმარტავს, რომ საჯარო ინფორმაციის მიღების ფორმას განსაზღვრავს თავად განმცხადებელი, ხოლო დაწესებულება ვალდებულია გასცეს იგი სწორედ განმცხადებლის მიერ არჩეული ფორმით. ამდენად, №... და №... განცხადებებით მოთხოვნილი ინფორმაციის სამინისტროში დაცული სახით საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს ვებ-გვერდზე პროაქტიულად გამოქვეყნება არ ათავისუფლებს საჯარო დაწესებულებას განმცხადებლის მიერ მოთხოვნილი ფორმით ინფორმაციის გაცემის ვალდებულებისაგან.

ამდენად, საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ მოცემულ საქმეს არ გააჩნია არავითარი პრინციპული მნიშვნელობა სასამართლო პრაქტიკისათვის, ხოლო საკასაციო საჩივრებს - წარმატების პერსპექტივა.

ზემოთქმულიდან გამომდინარე, საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ არ არსებობს საკასაციო საჩივრების დასაშვებობის საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით რეგლამენტირებული არც ერთი საფუძველი, რის გამოც საკასაციო საჩივრები არ უნდა იქნეს დაშვებული განსახილველად.

ამასთან, საკასაციო სასამართლო მიუთითებს საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე და აღნიშნავს, რომ საკასაციო საჩივრის დაუშვებლად ცნობის შემთხვევაში, პირს დაუბრუნდება მის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის 70 პროცენტი.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლით, 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით, სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლის მე-4 ნაწილით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1. საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროსა და ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირის „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“ საკასაციო საჩივრები მიჩნეულ იქნეს დაუშვებლად;

2. უცვლელად დარჩეს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2022 წლის 7 ოქტომბრის განჩინება;

3. ა(ა)იპ ტექინსპექტირების ცენტრების კავშირი „ტექინსპექტირება უსაფრთხოებისთვის“ (ს/ნ 406318630) დაუბრუნდეს საკასაციო საჩივარზე 15.11.2022წ. №272 საგადახდო დავალებით მის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის - 300 ლარის 70% - 210 ლარი, შემდეგი ანგარიშიდან: ქ. თბილისი, სახელმწიფო ხაზინა, ბანკის კოდი TRESGE22, მიმღების ანგარიშის №200122900, სახაზინო კოდი №300773150;

4. საკასაციო სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.

მოსამართლეები: გ. მაკარიძე

ქ. ცინცაძე

თ. ოქროპირიძე