№ბს-1107(3კ-24) 11 დეკემბერი, 2024 წელი ქ. თბილისი

ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატამ

შემდეგი შემადგენლობით:

გენადი მაკარიძე (თავმჯდომარე, მომხსენებელი),

გოჩა აბუსერიძე, ბადრი შონია

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლისა და 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის საფუძველზე, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 408-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, ზეპირი განხილვის გარეშე, შეამოწმა სს „თ...ს“, სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოსა და შპს „ი...ს“ საკასაციო საჩივრების დასაშვებობის საფუძვლების არსებობა თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2024 წლის 29 ივლისის განჩინების გაუქმების თაობაზე (მოწინააღმდეგე მხარე - შპს „ც...“, მესამე პირები - მ. ა-ი, სსიპ სახელმწიფო ქონების ეროვნული სააგენტო, სს „ს...“, საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტრო, სს „სი...“).

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი:

1. შპს „ც...მ“ სარჩელით მიმართა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიას მოპასუხე სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მიმართ.

მოსარჩელემ მოითხოვა (დაზუსტებული მოთხოვნა), ბათილად იქნეს ცნობილი სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2008 წლის 18 იანვრის №... რეგისტრაციის შესახებ გადაწყვეტილება.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2017 წლის 24 მარტის საოქმო განჩინებით საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის მე-16 მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, საქმეში მესამე პირად ჩაბმულ იქნენ მ. ა-ი, შპს „ი...“ და სს „თ...“.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2017 წლის 27 ივნისის საოქმო განჩინებით საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის მე-16 მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, საქმეში მესამე პირად ჩაბმულ იქნენ სსიპ სახელმწიფო ქონების ეროვნული სააგენტო და სს „ს...“.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2017 წლის 14 სექტემბრის საოქმო განჩინებით საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის მე-16 მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, საქმეში მესამე პირად ჩაბმულ იქნა საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტრო.

2. თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2018 წლის 27 თებერვლის გადაწყვეტილებით შპს „ც...ს“ სარჩელი დაკმაყოფილდა. ბათილად იქნა ცნობილი საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2008 წლის 18 იანვრის №... რეგისტრაციის შესახებ გადაწყვეტილება.

აღნიშნული გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გასაჩივრდა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს, შპს „ი...სა“ და სს „თ...ს“ მიერ.

3. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2018 წლის 21 დეკემბრის საოქმო განჩინებით სს „სი...“ საქმეში ჩაბმულ იქნა მესამე პირად საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის მე-16 მუხლის მე-2 ნაწილის საფუძველზე.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2020 წლის 22 იანვრის განჩინებით სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს, სს „თ...სა“ და შპს „ი...ს" სააპელაციო საჩივრები არ დაკმაყოფილდა. უცვლელად დარჩა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2018 წლის 27 თებერვლის გადაწყვეტილება.

4. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2020 წლის 22 იანვრის განჩინება საკასაციო წესით გასაჩივრდა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს, სს „თ...სა“ და შპს „ი...ს" მიერ.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2022 წლის 11 მაისის განჩინებით სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს, შპს „ი...ს“ და სს „თ...ს“ საკასაციო საჩივრები დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ. გაუქმდა თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2020 წლის 22 იანვრის განჩინება და საქმე ხელახალი განხილვისათვის დაუბრუნდა იმავე სასამართლოს.

5. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2024 წლის 29 ივლისის განჩინებით სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს, სს „თ...სა“ და შპს „ი...ს“ სააპელაციო საჩივრები არ დაკმაყოფილდა. უცვლელად დარჩა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2018 წლის 27 თებერვლის გადაწყვეტილება.

6. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2024 წლის 29 ივლისის განჩინება საკასაციო წესით გასაჩივრდა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს, სს „თ...სა“ და შპს „ი...ს“ მიერ.

6.1 კასატორი - სს „თ...“ აღნიშნავს, რომ აქტის (ამ შემთხვევაში სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2008 წლის 18 იანვრის №... გადაწყვეტილების) ბათილად ცნობის მოთხოვნით სარჩელის წარდგენისას იგი დასაშვებია, ხოლო დაშვების შემთხვევაში საფუძვლიანია, თუ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი ან მისი ნაწილი პირდაპირ და უშუალო (ინდივიდუალურ) ზიანს აყენებს მოსარჩელის კანონიერ უფლებას ან უკანონოდ ზღუდავს მის ინტერესს. შპს „ც...“ ჯერ კიდევ სარჩელის წარდგენის ეტაპზე ვერ ასაბუთებდა გასაჩივრებული აქტით მისთვის ზიანის მიყენების ფაქტს, ხოლო ეს გარემოება კიდევ უფრო გამყარდა უკვე საქმის განხილვის დროს მხარეების მიერ წარმოდგენილი ექსპერტიზის დასკვნებით.

ფართი, რომელზეც ამჟამად დავობს მოსარჩელე, იყო შპს „ალ...ის“ საკუთრებაში (შპს „ალ...ი“ რეორგანიზაციის შემდეგ შეერწყა შპს „ც...ს“). შპს „ალ...მა“ მოახდინა ფართის დაყოფა 15 ნაწილად, რომლის ნაწილადაც მოსარჩელე მიიჩნევს სადავოდ გამხდარ ფართს. დაიწყო აღნიშნული 15 ფართის გაქირავება და გაფორმდა მესამე პირებთან იჯარის ხელშეკრულება, ანუ დაიწყო ეკონომიკური საქმიანობით შემოსავლის მიღება. ეს არის მომენტი, როდესაც მოსარჩელემ იცოდა ან უნდა სცოდნოდა, რომ მისი უფლებები ხელყოფილ იქნა, კერძოდ, მოსარჩელე ამტკიცებს, რომ 449,71 კვ.მ ფართი მას ეკუთვნოდა და თავდაპირველმა მესაკუთრემ - მ. ა-იმა მიიტაცა ის, მაშინ, როდესაც 2013 წელს მოსარჩელემ მოახდინა მოცემული ფართის 15 ნაწილად დაყოფა და თითოეულის გაქირავება. შესაბამისად, სრულიად გაურკვეველია, ფართის მესამე პირის მიერ მიტაცების შემთხვევაში როგორ მოხდა ფართის გამიჯვნა და შემდეგ მისი გაქირავება, როდესაც საუბარია 449,71 კვ.მ-ზე და მარტივად შეიძლებოდა ფართის დანაკლისის გამოვლენა. საქმეში არ არსებობს არცერთი მტკიცებულება (მაგალითად აზომვითი ნახაზი, რეესტრის გადაწყვეტილება), რომელიც დაადასტურებდა, რომ შპს „ც...“ ვერ ახდენს მის საკუთრებაში არსებული ფართით სარგებლობას ან/და მის რეგისტრაციას იმის გამო, რომ არსებობს გადაფარვა ან სხვ.

მნიშვნელოვანია საქმეში არსებული და სასამართლოს მიერ საქმის გადაწყვეტისას გამოყენებული ექსპერტიზის დასკვნები, რომელთაგან ერთ-ერთი (2017 წლის 5 სექტემბერი) ადგენს, რომ შპს „ი...ს“ საკუთრებაში არსებული ფართით არ ფიქსირდება შპს „ც...ს“ საკუთრებაში არსებული ფართის გადაფარვის ფაქტი. 2017 წლის 13 სექტემბრის დასკვნა აკეთებს ორგვარ დაშვებას: იმ შემთხვევაში თუ შპს „ი...სა“ და შპს „ც...ს“ ფართები იმყოფება ზედა სართულზე - გადაფარვა არ ფიქსირდება, ხოლო თუ დავუშვებთ, რომ ფართები განლაგებულია ქვედა სართულზე, გადაფარვა ფიქსირდება მხოლოდ 260,98 კვ.მ, ეს კი მაშინ, როდესაც მხარე სადავოდ ხდის 449,71 კვ.მ-ს.

ასევე, მნიშვნელოვანია საქმეში გამოყენებული ბოლო ექსპერტიზის დასკვნის შედეგები (29.05.2024), რომელზე დაყრდნობითაც სასამართლომ საფუძვლიანად მიიჩნია სასარჩელო მოთხოვნა. აღნიშნული დასკვნა ბუნდოვანია, ისევე, როგორც ბუნდოვანია ამ დასკვნის ირგვლივ ექსპერტის მიერ მიცემული ჩვენება. ამ ჩვენებით დასტურდება, რომ ექსპერტი ისე გასცდა კითხვას, რომ არ შეასრულა სანაცვლო მოქმედება. ექსპერტმა 3.6 პუნქტის კითხვის პასუხად დაადგინა, რომ ურთიერთგადაფარვა შეადგენდა 393.49 კვ.მ-ს. ექსპერტის წინაშე დასმული იყო კითხვა, ეს დასკვნა გაკეთებულიყო „ა...“-ის მიერ შესრულებული სართულებრივი გეგმის საფუძველზე, ხოლო ექსპერტი საექსპერტო დასკვნის 3.6 პუნქტში უთითებს, რომ მან ეს გადაფარვა დაადგინა სართულებრივი გეგმისა და თავის მიერ შესრულებული ნახაზის საფუძველზე, თუმცა კითხვების ეტაპზე გამოვლინდა, რომ მან აზომვითი ნახაზი შეასრულა მხოლოდ შპს „ი...ს“ კუთვნილ და არა შპს „ც...ს“ კუთვნილ ფართში და ამის მიზეზად მიუთითა, რომ შპს „ც...ს“ კუთვნილი ფართების ნაწილი იყო დაკეტილი, რის გამოც ვერ მოახერხა მათი აზომვა. ბუნებრივია, ამ მოცემულობაში გამორიცხულია რეალური მდგომარეობის დადგენა გადაფარვის შესახებ. ექსპერტიზის დასკვნაში არის ასევე სხვა შეუსაბამობებიც, რასაც ადასტურებს ექსპერტის წინაშე პროცესზე დასმული კითხვები და მათზე გაცემული პასუხები.

კასატორის მოსაზრებით, მხარეს გასაჩივრებული აქტი არ აყენებს პირდაპირ და უშუალო ზიანს, რადგანაც მას არ უდასტურდება ამ რეგისტრაციით საკუთარი უფლების დარღვევის ფაქტი. აღნიშნული ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის საფუძველზე, წარმოადგენდა საქმის შეწყვეტის წინაპირობას, თუმცა სასამართლოს მიერ საქმე არ იქნა შეწყვეტილი, ასევე ეს გარემოება არ იქნა შეფასებული არც სარჩელის საფუძვლიანობაზე მსჯელობისას.

სადავოდ გამხდარი ქონება თავდაპირველად ეკუთვნოდა სახელმწიფოს (2007 წელი). მხარე ითხოვს 2008 წლის 18 იანვრის რეგისტრაციის შესახებ საჯარო რეესტრის გადაწყვეტილების ბათილად ცნობას, მაშინ, როდესაც მისი საკუთრების უფლების წარმოშობა უძრავ ქონებაზე, რომლის ნაწილზეც, მისი აზრით ფიქსირდება გადაფარვა, ეფუძნება 2008 წლის 25 თებერვლის საკუთრების უფლების მოწმობას, რაც უდავოდ მოწმობს იმას, რომ მისი საკუთრების უფლების რეგისტრაცია მოხდა უფრო გვიან, ვიდრე გასაჩივრებული აქტით თავდაპირველი მესაკუთრისა. ეს კი ადასტურებს იმას, რომ მოსარჩელეს სახელმწიფოსაგან გადაეცა უფლებრივად ნაკლიანი ქონება და სასამართლოს შესაბამისი შეფასება და დასაბუთება მართებდა ამ კუთხითაც, კერძოდ, თუ ვინ მოახდინა მოსარჩელის უფლებების დარღვევა - თავდაპირველმა მესაკუთრემ გასაჩივრებული აქტით თუ სახელმწიფომ, როდესაც მას გადასცა უფლებრივად ნაკლიანი ქონება. ამ ნაწილზეც სასამართლო გადაწყვეტილებაში არაფერია ნათქვამი.

სასამართლოს გადაწყვეტილების სამოტივაციო ნაწილი მთლიანად ეყრდნობა და იზიარებს პირველი ინსტანციის სასამართლოს შემდეგ მსჯელობას: ვინაიდან საკადასტრო აზომვითი ნახაზი არ წარმოადგენს უფლების დამდგენ დოკუმენტს მარეგისტრირებელ ორგანოს არ ჰქონდა უფლება მოეხდინა რეგისტრაცია. განცხადებას თან უნდა ერთოდეს ინსტრუქციით და მოქმედი კანონმდებლობით განსაზღვრული უფლების დამადასტურებელი დოკუმენტი თუ სხვა დოკუმენტაცია. კასატორის მოსაზრებით, საკადასტრო აზომვითი ნახაზი წარმოადგენს ზუსტად სხვა დოკუმენტაციას, რომელსაც სათანადო შეფასება არ მიეცა სასამართლოს მიერ. კანონი ცალსახად განმარტავს დაინტერესებული პირის ცნებას და უკავშირებს მის ინტერესს „იურიდიული ფაქტის საფუძველს“, რომლის განმარტებაც და დაზუსტებაც გადმოცემულია იუსტიციის მინისტრის 13.12.2006 წლის №800 ბრძანების (უძრავ ნივთებზე უფლებათა რეგისტრაციის შესახებ ინსტრუქციის დამტკიცების თაობაზე) 58-ე მუხლის მე-2 პუნქტში. წინამდებარე მსჯელობის შესაბამისად, სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2008 წლის 18 იანვრის №... გადაწყვეტილება რეგისტრაციის შესახებ განხორციელდა კანონმდებლობის დაცვით.

სადავო რეგისტრაცია გამოქვეყნდა ოფიციალურად, რომელიც 30-დღიან ვადაში არც სახელმწიფოს, არც შპს „ალ...ს“ და არც შპს „ც...ს“ გაუსაჩივრებია.

სადავო რეგისტრაციის (18.01.2008 წელი) დროს მოქმედი იუსტიციის მინისტრის 13.12.2006 წლის №800 ბრძანების (უძრავ ნივთებზე უფლებათა რეგისტრაციის შესახებ ინსტრუქციის დამტკიცების თაობაზე) მე-13 მუხლის მე-11 პუნქტის თანახმად, თუ ტექნიკური აღრიცხვის არქივის მონაცემებით უძრავ ნივთზე არ არის აღრიცხული სახელმწიფოს ან სხვა პირის საკუთრების უფლება, მარეგისტრირებელი ორგანო ვალდებულია ტექნიკური აღრიცხვის არქივიდან უძრავ ნივთზე ინფორმაციის ან ცნობა-დახასიათების გაცემისას მიუთითოს, რომ უძრავ ნივთზე უფლება არ არის აღრიცხული. წინამდებარე დათქმა გამორიცხავს იმას, რომ 18.01.2008 წლის რეგისტრაციით განხორციელდა სხვისი საკუთრების რეგისტრაცია, რამდენადაც სასამართლოს მიერ გამოთხოვილი დოკუმენტებით (ტექნიკური აღრიცხვის არქივი) აღნიშნული ვერ დადასტურდა, რაც ასევე ვერ დაადასტურეს ცალსახად ექსპერტებმაც ზემოაღნიშნული დასკვნებით.

6.2. კასატორი - სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტო აღნიშნავს, რომ 2007 წლის 25 დეკემბერს მ. ა-იმა №... სარეგისტრაციო განცხადებით მიმართა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს თბილისის სარეგისტრაციო სამსახურს და მოითხოვა ქ. თბილისში, ...ზე, ...ში მდებარე უძრავი ნივთების გაერთიანება. სარეგისტრაციო განცხადებას ერთვოდა ამონაწერები საჯარო რეესტრიდან (განცხადების რეგისტრაციის ნომრები: 6327/2003 (07.03.2003); 7537/2003 (18.03.2003); 6321/2003 (07.03.2003) და შპს „კა...ს“ მიერ მომზადებული საცხოვრებელი და არასაცხოვრებელი შიდა-აზომვითი ნახაზები. 2008 წლის 18 იანვარს წარდგენილი განცხადებით დააზუსტა მოთხოვნა და წარდგენილი აზომვითი ნახაზის საფუძველზე, მოითხოვა ზემოაღნიშნულ მისამართზე მდებარე, №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული უძრავი ნივთის ფართობის დაზუსტება. აღნიშნულთან დაკავშირებით, 2008 წლის 18 იანვარს თბილისის სარეგისტრაციო სამსახურმა მიიღო რეგისტრაციის შესახებ №... (18.01.2008) გადაწყვეტილება და მომზადდა ამონაწერი, რომლის თანახმად, №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული უძრავი ნივთის ფართად მიეთითა 715.94 კვ.მ.

აღსანიშნავია, რომ 2003 წლის 26 თებერვლის №5301/2003 სააღრიცხვო ბარათის თანახმად, უძრავ ნივთზე, მდებარე: ..., ...ი, 1996 წლის 17 სექტემბრის №23/142 საკუთრების დამადასტურებელი მოწმობის საფუძველზე, დარეგისტრირდა შპს „კ...ს“ საკუთრების უფლება. 2003 წლის 5 მარტს შპს „კ...ს“ დირექტორის - ქ. გ-ეის წარმომადგენელს (შემდგომში „გამყიდველს“) და მ. ა-ის (შემდგომში „მყიდველს“) შორის გაფორმებული ხელშეკრულების (სანოტარო რეესტრში რეგისტრაციის №1-313) თანახმად, მ. ა-იმა იყიდა უძრავი ქონება, მდებარე: თბილისი, ..., ...ი, წილობრივი მონაწილეობა 300 კვ.მ.

2007 წლის 19 ნოემბერს საქართველოს ეკონომიკური განვითარების სამინისტრომ №... განცხადებით მიმართა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს თბილისის სარეგისტრაციო სამსახურს და მოითხოვა სახელმწიფოს საკუთრების უფლების რეგისტრაცია უძრავ ნივთზე, მდებარე: ...ის ქვეშ არსებული კომპლექსი „სა...“. აღნიშნული განცხადებით მარეგისტრირებელ ორგანოს წარედგინა: 1. წარმომადგენლის პირადობის დამადასტურებელი დოკუმენტის ასლი; 2. წარმომადგენლობის დამადასტურებელი დოკუმენტი; 3. ეკონომიკური განვითარების სამინისტროს 2007 წლის 19 ნოემბრის №16/1226 წერილი; 4. შიდა აზომვითი ნახაზი.

რეგისტრაციის შესახებ №... (19.11.2007წ.) გადაწყვეტილებით, დარეგისტრირდა სახელმწიფოს საკუთრების უფლება უძრავ ნივთზე, მდებარე თბილისი, ..., ...ი, სართული 2, ფართი 2902,44 კვ.მ (საკადასტრო კოდი ...).

2008 წლის 21 აპრილს შპს „ც...მ“ №... განცხადებით მიმართა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს თბილისის სარეგისტრაციო სამსახურს და მოითხოვა საკუთრების უფლების რეგისტრაცია სახელმწიფოს მიერ პრივატიზებულ ქონებაზე, მდებარე თბილისი, ...ში, II სართული, 2902.44 კვ.მ. რეგისტრაციის შესახებ №... (24.04.2008 წ.) გადაწყვეტილებით დარეგისტრირდა შპს „ც...ს“ საკუთრების უფლება უძრავ ქონებაზე, მდებარე თბილისი, ..., ...ი, სართული 2, ფართი - 2902.44 კვ.მ (საკადასტრო კოდი: ...).

კასატორი მიიჩნევს, რომ ბუნდოვანი და გაუგებარია სააპელაციო სასამართლოს მსჯელობა, სადაც იგი ერთ შემთხვევაში მიუთითებს, რომ ინსტრუქციის ნორმის გამოყენების წინაპირობა ისევ და ისევ სარეგისტრაციო წარმოების მხოლოდ უფლების დამდგენი დოკუმენტის საფუძველზე განხორციელებაა, შესაბამისად, სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს მოცემული ნორმატიული საფუძვლის თვითნებურად გამოყენების შესაძლებლობას ვერ მისცემს. მეორე შემთხვევაში კი სასამართლო აღნიშნავს, რომ ნორმის გამოყენება საჯარო რეესტრს ერთადერთ შემთხვევაში შეეძლო, თუკი წარდგენილი აზომვითი ნახაზი ცალსახად მისცემდა ადმინისტრაციულ ორგანოს შესაძლებლობას, დაედგინა, რომ ნახაზზე წარდგენილ ფართზე არ არის რეგისტრირებული სხვისი საკუთრების უფლება, უფლების დამდგენ დოკუმენტში ან უფლებათა რეესტრში კი მრავალერთეულიანი შენობა-ნაგებობის ფართი დაუზუსტებელი სახით არის დაფიქსირებული. პირველ შემთხვევაში, სასამართლოს შეუძლებლად მიაჩნია, ცვლილების რეგისტრაციის განხორციელება (ფართის მომატება) შიდა აზომვითი ნახაზის საფუძველზე, რომელზეც დატანილია ერთ სისტემაში გაერთიანებული (ურთიერთდაკავშირებული) მომიჯნავე სათავსები, ხოლო მეორე შემთხვევაში, შესაძლებელად მიიჩნევს, აღნიშნული შიდა აზომვითი ნახაზის ცვლილების განხორციელებას, თუკი მარეგისტრირებელი ორგანოს მიერ გამოირიცხებოდა სადავო უძრავი ნივთის ადგილას სხვა პირის საკუთრების უფლების რეგისტრაციის ფაქტი. სასამართლოს ამ მსჯელობიდან გამომდინარე, იმ პირობებში, როდესაც მას ეჭვქვეშ არ დაუყენებია ის გარემოება, რომ სადავო ფართზე ცვლილების რეგისტრაცია განხორციელებულია იმ შიდა აზომვითი ნახაზის საფუძველზე, რომელზეც დატანილია ერთ სისტემაში გაერთიანებული (ურთიერთდაკავშირებული) მომიჯნავე სათავსები, ასეთ შემთხვევაში, საჯარო რეესტრს ჰქონდა უფლებამოსილება, განეხორციელებინა ცვლილების რეგისტრაცია, თუკი ზედდება არ დადგინდებოდა სხვა პირის სახელზე რეგისტრირებულ უძრავ ნივთზე.

სააპელაციო სასამართლოში საქმის განხილვის ეტაპზე დაინიშნა კომპლექსური ექსპერტიზა, რომელთან დაკავშირებითაც სასამართლოს მიერ ექპერტიზის წინაშე დასმულ იქნა შვიდი შეკითხვა. ექსპერტიზის ჩატარების მთავარ არსს წარმოადგენდა, დგინდებოდა თუ არა ზედდება/გადაფარვა შპს „ც...სა“ და შპს „ი...ს“ საკუთრებაში არსებული შიდა აზომვითი ნახაზებით რეგისტრირებულ უძრავ ნივთებს შორის. განსახილველ შემთხვევაში, ექპერტიზის დასკვნის მომზადების ეტაპზე მონაწილე ექსპერტებმა კითხვაზე ვერ გასცეს პასუხი, რომ ზედდება დგინდებოდა რეგისტრაციის შესახებ №... (18.01.2008) გადაწყვეტილებით მ. ა-ის საკუთრებაში რეგისტრირებული (საკადასტრო კოდი ...) და რეგისტრაციის შესახებ №... (19.11.2007 წ.) გადაწყვეტილებით, სახელმწიფოს საკუთრებაში (საკადასტრო კოდი ...) არსებული უძრავი ნივთების შიდა აზომვითი ნახაზებით რეგისტრირებულ ფართებს შორის.

ზემოაღნიშნული ექსპერტიზის მე-3, მე-4 და მე-5 შეკითხვების კვლევით ნაწილში მითითებულია, რომ შესაბამის შეკითხვებზე დასკვნა მომზადდა არა რეგისტრირებული ფართების შიდა აზომვითი ნახაზების ურთიერთშედარების შედეგად, არამედ ფაქტობრივად დაკავებული ფართების გათვალისწინებით, მაშინ, როდესაც არცერთი შეკითხვა არ ეხებოდა ფაქტობრივად დაკავებული ფართების თაობაზე დასკვნის მომზადებას. ამასთან, საყურადღებოა ის ფაქტიც, რომ სასამართლო სხდომაზე გამოკითხულმა ექსპერტებმა ვერ დაადასტურეს №... და №... საკადასტრო კოდებით შიდა აზომვითი ნახაზებით რეგისტრირებული ფართების ზედდების/გადაფარვის ფაქტი.

სააგენტო განმარტავს, რომ სადავო რეგისტრაციის ბათილობის საფუძველი არ უნდა გახდეს მხოლოდ ფაქტობრივად დაკავებულ ფართებს შორის ზედდების დადგენა, რადგან უძრავი ნივთის ფაქტობრივი მდგომარეობა შესაძლოა არაერთხელ შეიცვალოს დაინტერესებული პირების მიერ შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის გარეშე და არ შეესაბამებოდეს რეესტრში დაცულ რეგისტრირებულ მონაცემებს. ამდენად, სადავო რეგისტრაციის ბათილობისთვის სახეზე უნდა იყოს რეგისტრირებული მონაცემების ზედდება და არა ფაქტობრივად დაკავებულ ფართებს შორის ზედდების დადგენა.

იმ პირობებში, როდესაც საქმეში წარმოდგენილია რამდენიმე ურთიერთსაწინააღმდეგო ექსპერტიზის დასკვნა, განსაკუთრებით ყურადღება გასამახვილებელია 2017 წლის 5 სექტემბრის დასკვნაზე, რომლის მიხედვითაც, ფართებს შორის გადაფარვა საერთოდ არ დადასტურდა, ასევე 2017 წლის 13 სექტემბრის დასკვნაში გამოითქვა ვარაუდი ერთ შემთხვევაში გადაფარვის საერთოდ არარსებობის (ორივე ფართის ზედა სართულზე განლაგების შემთხვევაში), ხოლო მეორე შემთხვევაში (ორივე ფართის ქვედა სართულზე განლაგების შემთხვევაში) 260.98 კვ.მ ფართის გადაფარვის შესაძლებლობის შესახებ, თუმცა დასკვნის თანახმად, გადაფარვის ფაქტის დადასტურება შეუძლებელია უძრავი ნივთების სრულყოფილი გეგმა-ნახაზის არარსებობის პირობებში. სააპელაციომ პალატამ გვერდი აუარა საქმეში არსებულ სხვა ექსპერტიზის დასკვნებს, არ გაითვალისწინა და გადაწყვეტილება დააფუძნა მხოლოდ და მხოლოდ 2024 წლის 29 მაისის №002350624 დასკვნაზე. იმ პირობებში, როდესაც რამდენიმე ურთიერთსაწინააღმდეგო დასკვნაა წარმოდგენილი, გაუგებარია რის საფუძველზე მიანიჭა უპირატესობა №002350624 ექსპერტიზის დასკვნას, რომელიც ყველაზე ბუნდოვანია და არ იძლევა ზუსტ დასკვნას/დასაბუთებას შიდა აზომვითი ნახაზებით რეგისტრირებული ფართების გადაფარვასთან დაკავშირებით.

კასატორი ყურადღებას ამახვილებს სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მიერ სასამართლოში წარდგენილ სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს გეოდეზიისა და გეოინფორმაციის დეპარტამენტის კ...ს უზრუნველყოფის სამსახურის უფროსის სამსახურებრივ ბარათზე, რომლის თანახმადაც, №... განცხადებაზე დართულ შიდა აზომვით ნახაზზე ასახულ (715.94 კვ.მ) ფართსა და №... განცხადებაზე დაცულ გეგმაზე ასახულ ფართებს შორის არ დგინდება იდენტურობა, განსხვავებულია როგორც ფართობები, ისე კონფიგურაციები და ნახაზებზე მითითებული სართულიანობა. აღნიშნულიდან გამომდინარე, კ...ს უზრუნველყოფის სამსახური მოკლებულია შესაძლებლობას განსაზღვროს ზემოხსენებულ ნახაზებს შორის შესაბამისობა და განახორციელოს მათი ურთიერთშედარება, რასაც სასამართლომ გვერდი აურა და არ იმსჯელა საქმეში წარმოდგენილ აღნიშნულ დოკუმენტაციაზე.

6.3. კასატორი - შპს „ი...“ აღნიშნავს, რომ სააპელაციო პალატამ არ დაადგინა უდავო ფაქტობრივი გარემოება, რომლის მიხედვითაც, 2007 წლის 14 ნოემბერს შპს „ა..."-ის მიერ მომზადებული, ...ი „სა...ს“ მე-2 სართულის გეგმა-ნახაზი შედგენილია შეცდომით და ის არ ასახავს მე-2 სართულის რეალურ, ფაქტობრივ მდგომარეობას. აღნიშნული ნახაზის საფუძველზე შეუძლებელია დადგინდეს მოწინააღმდეგე მხარის საკუთრებაში არსებული უძრავი ქონების მდებარეობა. სააპელაციო პალატამ შეცდომით დაადგინა დამატებითი ფაქტობრივი გარემოებები.

საქმეში ფიგურირებს შემდეგი აზომვითი ნახაზები: 1) მ. ა-ის მიერ, სადავო 2008 წლის 18 იანვრის რეგისტრაციის საფუძვლად წარდგენილი და მარეგისტრირებელი ორგანოს მიერ გამოყენებული შპს „კა...ს“ მიერ მომზადებული ნახაზი (715 კვ.მ); 2) შპს „სი-...ს“ მიერ შედგენილი გამიჯვნის ნახაზები, რომელიც საფუძვლად დაედო 22.01.2014 წელს (საჯარო რეესტრში რეგისტრაციის ნომერი ...) შპს „ც...ს“ საკუთრებაში 15 ფართის რეგისტრაციას. უძრავი ქონების (ს/კ ...) 15 საკადასტრო ერთეულად რეგისტრაციის საფუძველი თავის მხრივ გახდა შპს „ც...ს“ საკუთრებაში არსებული ფართის გამიჯვნა 15 ერთეულ ფართად; 3) სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 25.05.2024 წლის დასკვნის მომზადების ფარგლებში, ექსპერტის მიერ, შპს „ი...ს“ მიერ ფაქტობრივად დაკავებული ფართის მიხედვით შედგენილი შიდა აზომვითი ნახაზი.

კასატორი აღნიშნავს, რომ შპს „სი-...ს“ აზომვითი ნახაზები შედგენილია დისტანციურად, შპს „ა...’’-ის მიერ შედგენილი მე-2 სართულის გეგმის მიხედვით. შპს „სი-...ს“ მიერ, შპს „ც...ს“ საკუთრებაში არსებული ფართების აზომვა ადგილზე, ფაქტობრივი მოცემულობის გათვალისწინებით არასოდეს განხორციელებულა. თავად მოსარჩელე მხარის წარმომადგენელმა განმარტა, რომ 22.01.2014 წელს (საჯარო რეესტრში რეგისტრაციის ნომერი ...) შპს „ც...ს“ საკუთრებაში არსებული უძრავი ქონების 15 საკადასტრო ერთეულად გაყოფისას და რეგისტრაციისას, არცერთი საკადასტრო ერთეულის აზომვითი ნახაზი გადაფარვაში არ მოვიდა შპს „ი...ს“ კუთვნილ ფართთან, რადგან 15 საკადასტრო ერთეულის ადგილზე აზომვა არ განხორციელებულა და ამზომველებმა, დისტანციურად მე-2 სართულზე არსებული სართულებრივი გეგმის მიხედვით შეადგინეს 15 ერთეულის აზომვითი ნახაზი. შპს „სი-...ს’’ მიერ შედგენილი აზომვითი ნახაზებით განსაზღვრული ფართები (ამჟამად 15 საკადასტრო ერთეული) გადაფარვაში არ მოდის არც შპს „ი...ს’’ საკუთრების რეგისტრაციის განმსაზღვრელ აზომვით ნახაზთან, რომელიც მ. ა-იმა სადავო რეგისტრაციის განხორციელების მიზნით წარადგინა მარეგისტრირებელ ორგანოში, არც შპს ,,ა...“-ის მე-2 სართულის სართულებრივ გეგმაზე დატანილ რომელიმე ფართთან, ვინაიდან ამ უკანასკნელის და შპს „სი-...ს“ მიერ შედგენილი ნახაზები ერთმანეთს აბსოლუტურად შეესაბამება. სწორედ აღნიშნული გარემოების გამო მაშინ, როდესაც მოსარჩელის უძრავი ქონება 2014 წელს 15 საკადასტრო ერთეულად გაიყო, არცერთი ფართის რეგისტრაციას შეფერხება არ ჰქონია, რადგან არცერთ ფართზე წარდგენილი აზომვითი ნახაზი გადაფარვაში არ მოვიდა ამჟამად შპს „ი...ს“ საკუთრებაში არსებულ ფართთან, რომლის მოცემული კონფიგურაციით რეგისტრაცია განხორციელდა მ. ა-ის მიერ წარდგენილი, შპს „კ...ს“ მიერ შედგენილი აზომვითი ნახაზის საფუძველზე.

საქმეში არსებული არცერთი ექსპერტიზის დასკვნის მომმზადებელ სპეციალისტს არასოდეს მოუხდენია იდენტიფიცირება და არ აუზომავს შპს „ც...ს“ საკუთრებაში არსებული ფართ(ებ)ი ფაქტობრივი მოცემულობის მიხედვით. საქმეში რამდენიმე ექსპერტიზის დასკვნაა, თუმცა სადავო განჩინებაში სააპელაციო პალატას გამოყენებული აქვს მხოლოდ ორი: 1) სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 21/12/2022 წლის დასკვნა; 2) სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 29/05/2024 წლის დასკვნა. სწორედ ეს ორი ექსპერტიზის დასკვნაა მას შემდგომ შედგენილი, რაც უზენაესი სასამართლოს 2022 წლის 11 მაისის განჩინებით საქმე ხელახლა განსახილველად დაბრუნდა სააპელაციო პალატაში, იმ მიზნით, რომ დადგენილიყო მოსარჩელის იურიდიული ინტერესი სადავო აქტის ბათილობის მიმართ.

სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 21/12/2022 წლის დასკვნა შედგენილია შპს „კა...ს“ მიერ მომზადებული, სადავო რეგისტრაციის საფუძვლად გამოყენებული აზომვითი ნახაზის და შპს „ა...’’-ის მიერ მომზადებული ნახაზის საფუძველზე. ექსპერტმა აღნიშნული ნახაზების შედარებით დაასკვნა, რომ გადაფარვა არსებობს, თუმცა, აქვე მნიშვნელოვნად მიიჩნია იმის აღნიშვნა, რომ გადაფარვის ფართის დადგენა ვერ განხორციელდა ადგილზე არსებული დაკეტილი ფართების გამო. გადაფარვის ფართის დაუდგენლობით ექსპერტის მიერ ვერ დადგინდა გარემოება, მ. ა-ის მიერ სადავო რეგისტრაციით შემოერთებულმა 415-მა კვადრატულმა მეტრმა გადაფარა შპს „ა..."-ის ნახაზზე დატანილი, შპს „ც...ს" კუთვნილი ფართი თუ მანამდე არსებული 300 კვ.მ ფარავდა. ექსპერტმა, რეალური, ფაქტობრივი გადაფარვა ვერ დაადგინა, რადგან ფართები დახვდა დაკეტილი და გადაფარვა დაადგინა მხოლოდ შპს „კა...ს“ მიერ და შპს „ა..."-ის მიერ მომზადებული ნახაზებით იმ დაშვებით, რომ შპს „ი...ს’’ და შპს „ც...ს’’ კუთვნილი უძრავი ქონებები ერთ სართულზეა, თუმცა, რეესტრში დაცული მონაცემების მიხედვით, მათ შორის „ა...“-ის ნახაზით, ვერ დგინდება ამ ორი უძრავი ქონების ერთ სართულზე არსებობის ფაქტი. უდავოა, რომ აღნიშნულმა დასკვნამ ვერ უზრუნველყო: 1) შპს „ა...’’-ის მიერ მომზადებულ ნახაზზე დატანილი, ამჟამად შპს „ც...ს’’ საკუთრებაში არსებული 2902,44 კვ.მ შესაბამისობის დადგენა შპს „ც...ს“ ფაქტობრივ ბატონობაში არსებულ უძრავ ქონებასთან; 2) შპს „კა...ს’’ მიერ მომზადებული, სადავო რეგისტრაციის დროს გამოყენებული ნახაზის შესაბამისობის დადგენა შპს „ი...ს’’ ფაქტობრივ ბატონობაში არსებულ უძრავ ქონებასთან; 3) რეალური გადაფარვის არსებობის დადგენა.

ჩატარდა მე-2 კომპლექსური ექსპერტიზა. სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 29/05/2024 წლის დასკვნის მიხედვით, ექსპერტიზის დასკვნა შედგა საქმეში წარმოდგენილი აზომვითი ნახაზებისა და საკვლევი ობიექტის ადგილზე შესწავლის და მასში ჩატარებული შიდა აზომვითი სამუშაოების შედეგად მიღებული მონაცემების ურთიერთშედარების მეთოდით. ექსპერტის მითითებით, 415 კვ.მ-ით გაზრდამდე, შპს „კა...ს’’ (მ. ა-ის წინამორბედი მესაკუთრე) საკუთრებაში არსებული 300 კვ.მ-ის მაიდენტიფიცირებელი ნახაზი საქმეში არ მოიპოვება და შესაბამისად, იმ შინაარსის შეკითხვებზე, სადაც იდგა 300 კვ.მ ფართის იდენტიფიცირების საკითხი, ექსპერტის მიერ პასუხი ვერ გაეცა. გადაფარვის დადგენის მიზნით, შპს „ი...ს“ საკუთრებაში არსებული ფართის იდენტიფიცირებისათვის ექსპერტის მიერ გამოყენებულ იქნა შემდეგი მეთოდი: მან თავად აზომა ის ფართი, რომელიც დაკავებული აქვს შპს „ი...ს“ ფაქტობრივად. ექსპერტის მიერ მომზადდა შიდა აზომვითი ნახაზი, რომლის მიხედვითაც, შპს „ი...ს’’ დაკავებული აქვს 730 კვ.მ ფართი. შიდა აზომვითი ნახაზი, როგორც დასკვნისთვის გამოყენებული, დაერთო დასკვნას. შპს „ი...ს’’ მიერ ფაქტობრივად დაკავებული ფართის აზომვა ექსპერტს არ გასჭირვებია, რადგან, მთელი კომპლექსის მე-2 სართულზე ერთადერთი ფართი, რომელიც იდენტიფიცირდება ფაქტობრივად, შპს „ი...ს" საკუთრებაა, სადაც ფუნქციონირებს რესტორანი „ხ...“. გადაფარვის დადგენის მიზნით, შპს „ც...ს’’ საკუთრებაში არსებული ფართის იდენტიფიცირებისათვის ექსპერტის მიერ გამოყენებულ იქნა შემდეგი მეთოდი: იხელმძღვანელა 2007 წლის 14 ნოემბერს „ა...’’-ის მიერ შედგენილი მე-2 სართულის გეგმის ნახაზით და შპს „სი-...ს’’ მიერ შესრულებული გამიჯვნის გეგმით. ეს უკანასკნელი რომ შპს „ა...’’- ის მიერ შედგენილი გეგმის მიხედვით შედგა, დასტურდება 2 გარემოებით: 2014 წელს, შპს „ც...ს’’ დაკვეთით და შპს „სი-...ს’’ მიერ შესრულებული გამიჯვნის ნახაზის საფუძველზე, მოსარჩელის კუთვნილი 2902 კვ.მ გაიყო 15 საკადასტრო ერთეულად და თხუთმეტივე ერთეული უპრობლემოდ დარეგისტრირდა რეესტრში. წინამდებარე გარემოებიდან გამომდინარე, ლოგიკურად გაჩენილ შეკითხვაზე, თუ რატომ არ შეექმნა 15 კოდით ქონებების გამიჯვნას რეგისტრაციას პრობლემა, მოსარჩელის წარმომადგენელმა განმარტა, რომ შპს „სი-...ს“ ამზომველებმა კომპიუტერით, მათ მიერ წარდგენილი „ა...“-ის მიერ შედგენილი მე-2 სართულის გეგმის მიხედვით განახორციელეს 15 საკადასტრო ერთეული უძრავი ქონების ნახაზების შედგენა და ფართები მათ ადგილზე არ აუზომიათ.

ექსპერტმა ვერ განახორციელა შპს „ც...ს’’ კუთვნილი ფართების აზომვა ფაქტობრივად, რადგან ადგილზე ვერ მოახერხა მათი იდენტიფიცირება, მათ შორის, ვერც საქმეში არსებული აზომვითი ნახაზების საფუძველზე. ექსპერტს, მისთვის შეკითხვების დასმის ეტაპზე, დაესვა კითხვა, აზომა თუ არა შპს „ც...ს’’ კუთვნილი ფართები ფაქტობრივად ისე, როგორც ეს გააკეთა შპს „ი...ს’’ კუთვნილი უძრავი ქონების შემთხვევაში. კითხვა დაკონკრეტდა შპს „ც...ს’’ საკუთრებაში არსებულ №15 ფართთან დაკავშირებითაც (რადგან სწორედ ამ ნომრით რეგისტრირებულ ფართთან დაადგინდა ექსპერტიზის დასკვნით გადაფარვა). ექსპერტმა განმარტა, რომ არც №15 და არც სხვა რომელიმე, შპს „ც...ს“ საკუთრებაში არსებული ფართის ფაქტობრივად იდენტიფიცირება არ მოუხდენია, რადგან მისი განმარტებით, შეუძლებელია არსებულ სიტუაციაში, ერთიან სივრცეში, ყოველგვარი ფაქტობრივი ბატონობის არარსებობის პირობებში დაიდენტიფიცირდეს შპს „ც...ს’’ კუთვნილი ფართები. კონკრეტულად №15 ფართთან დაკავშირებით დასმულ შეკითხვაზე ექსპერტმა უპასუხა, რომ საერთოდ ვერ გაიგო სად იყო და შესაბამისად ვერ შევიდა №15 ფართში.

ექსპერტმა განმარტა, რომ შპს „ა...’’-ის მიერ მომზადებული ნახაზი არ შეესაბამება კომპლექსში არსებული ფართების ფაქტობრივ მდგომარეობას. დამატებით ექსპერტმა განმარტა, რომ რადგან „ა...“-ის მიერ შედგენილი და მის საფუძველზე შპს „სი-...ს’’ მიერ შედგენილი ნახაზები არ ასახავს რეალობას შპს „ც...ს’’ ფართების ნახაზების შესადგენად, ის ვერ გამოიყენებდა ზემოაღნიშნულ ნახაზებს, რადგან, როგორც ექსპერტს, მას პასუხისმგებლობა აქვს შიდა აზომვითი ნახაზების შედგენისას იხელმძღვანელოს რეალური, სწორად შედგენილი ნახაზებით. ექსპერტმა კომპლექსური ექსპერტიზის დასკვნისათვის გამოიყენა მის მიერ, შპს „ი...ს“ ფაქტობრივად დაკავებული ფართის შიდა აზომვის საფუძველზე შედგენილი ნახაზი, რომელზეც დასკვნის კვლევით ნაწილშივე განმარტა, რომ ძირითადად შეესაბამება სადავო რეგისტრაციის საფუძვლად მითითებულ შპს „კა...ს’’ მიერ მომზადებულ ნახაზს და ვინაიდან ექსპერტს შესაძლებლობა არ ჰქონდა მოეხდინა იდენტიფიცირება და ეწარმოებინა შიდა აზომვითი სამუშაოები ადგილზე შპს „ც...ს’’ ფაქტობრივად დაკავებული ფართებში, მისი ქონების იდენტიფიცირებისათვის გადაფარვის დადგენის მიზნებიდან გამომდინარე, გამოიყენა საქმეში უკვე არსებული „ა...“-ის და შპს „სი-...ს’’ მიერ შედგენილი აზომვითი ნახაზები, რომლებიც ამავე ექსპერტის განმარტებით, არ ასახავს რეალურ მდგომარეობას. ექსპერტმა შპს „ი...ს’’ ფაქტობრივად დაკავებული ფართის მიხედვით შედგენილი აზომვითი ნახაზი შეადარა რეესტრში დაცულ ისეთ აზომვით ნახაზებს, რომელიც რეალურად არ შეესაბამება შპს „ც...ს’’ ფაქტობრივად არსებულ ფართებს და დაადგინა, რომ გადაფარვა არსებობს შპს „ც...ს“ კუთვნილი №15 ფართის ნაწილში, თუმცა უცნობია ეს ფართი რეალურად იქ არსებობს, სადაც დატანილია შპს „სი-...ს“ მიერ შედგენილ გამიჯვნის ნახაზზე თუ არა. საქმეში წარმოდგენილი არ არის ნახაზი, რომელითაც განსაზღვრული იქნება შპს „ც...ს’’ საკუთრებაში არსებული ფართების რეალური, ფაქტობრივი მდგომარეობა და მდებარეობა.

რაც შეეხება ექსპერტის მითითებას დასკვნაში შენიშვნის სახით მოცემულ გრაფაში, რომ მიუხედავად იმ გარემოებისა, რომ „ა...“-ის მიერ შედგენილი ნახაზი რეალობას არ ასახავს, არ იცვლება დასკვნის შინაარსი, არ ნიშნავს, რომ გადაფარვა რეალურია. როგორც ეს 2022 წლის ექსპერტის დასკვნაშია მითითებული, მე-2 სართულზე ასევე განთავსებულია სხვა კერძო მესაკუთრეების ფართები, რომელთა იდენტიფიცირებაც ვერ ხორციელდება. თუ შპს „ც...“ ოდესმე მოახდენს საკუთარი ფართის იდენტიფიცირებას რეალურად და აღმოაჩენს, რომ მას მართლაც აკლია კვადრატულობა, შესაძლებელია დანაკლისი ფართი რეგისტრირებული იყოს სხვა მესაკუთრეთა საკუთრებაში.

სააპელაციო პალატას უნდა დაედგინა და არ დაადგინა ფაქტობრივი გარემოება, რომლის მიხედვითაც შპს „ც...ს“ მიერ ფაქტობრივად დაკავებული ფართის იდენტიფიცირება შეუძლებელია. მისი ფართის იდენტიფიცირება ასევე შეუძლებელია შპს „ა...“-ის და შპს „სი-...ს“ მიერ შედგენილი ნახაზების საფუძველზე.

სააპელაციო სასამართლოს ორი პალატის მიერ განხორციელდა ადგილზე დათვალიერება იმ მიზნით, რომ შთაბეჭდილება შექმნოდათ რეალურად არსებულ სიტუაციაზე. მოსამართლეებს, ისევე როგორც ექსპერტებს, ადგილზე დახვდათ შემდეგი მოცემულობა: მე-2 სართულზე ერთადერთ იდენტიფიცირებულ უძრავ ქონებას წარმოადგენს შპს „ი...ს’’ კუთვნილი ფართი, მასში ფუნქციონირებს რესტორანი. რესტორნის გარშემო არის ძირითადად ცარიელი, აუთვისებელი სივრცე, დანგრეული კედლები, არ არის გამოყოფილი პირველი და მეორე სართული, აუთვისებელი ფართის სხვადასხვა ნაწილებზე მოსარჩელის წარმომადგენელი პერიოდულად, სხვადასხვა ექსპერტიზის დასკვნის ჩატარებისას უთითებდა, რომ სწორედ აქ იყო შპს „ც...ს“ კუთვნილი ფართი, თუმცა, ექსპერტები რიგ შემთხვევებში ეყრდნობოდნენ მოსარჩელის მითითებას, რიგ შემთხვევებში - ვერა, როგორც ეს მოხდა ბოლო ექსპერტიზის ჩატარებისას, რადგან იქ, სადაც მოსარჩელემ მიუთითა, რომ მისი კუთვნილი №15 ფართი მდებარეობდა, ექსპერტი, მისივე განმარტებით, ვერ შევიდა და ვერ განახორციელა იდენტიფიცირება, ხოლო მოსარჩელის მითითებული ფართები ვერ/არ ემთხვევა მისი ქონების სარეგისტრაციოდ გამოყენებულ ნახაზებს.

სააპელაციო პალატამ არ დაადგინა და უნდა დაედგინა ფაქტობრივი გარემოება, რომ მ. ა-ის საკუთრების რეგისტრაციის საფუძვლად წარდგენილი შპს „კა...ს’’ მიერ მომზადებული ნახაზი უმეტესწილად შეესაბამება შპს „ი...ს’’ მიერ ფაქტობრივად დაკავებულ ფართს. 29/05/2024 წლის ექსპერტიზის დასკვნის მიხედვით, შპს „ი...ს’’ მიერ დაკავებული ფართი შეადგენს 730.2 კვ.მ-ს, რომლის კონფიგურაცია და გაბარიტული ზომები ძირითადად შეესაბამება შპს „კა...ს’’ მიერ მომზადებულ შიდა აზომვით ნახაზს. აღნიშნული გარემოების დადგენას მნიშვნელობა გააჩნია იმდენად, რამდენადაც სააპელაციო პალატის კვლევის საგანს წარმოადგენდა მოსარჩელისა და მოპასუხის კუთვნილი ფართების ფაქტობრივი გადაფარვის დადგენა. უდავოა, რომ შპს „ი...ს“ საკუთრება ფაქტობრივად მდებარეობს იქ, რა ადგილზეც იდენტიფიცირდება მისი საკუთრება საკუთრების რეგისტრაციის საფუძვლად გამოყენებული აზომვითი ნახაზის მიხედვით, ხოლო სპს „ც...ს“ საკუთრება ვერ იდენტიფიცირდება ვერც ფაქტობრივი მდებარეობის და ვერც საკუთრების რეგისტრაციის საფუძვლად გამოყენებული აზომვითი ნახაზით.

სააპელაციო პალატამ არ დაადგინა და უნდა დაედგინა ფაქტობრივი გარემოება, რომ შპს „ც...ს“ საკუთრების ფაქტობრივი მდგომარეობის და მდებარეობის განსაზღვრა შეუძლებელია. 29/05/2024 წლის ექსპერტიზის დასკვნის მიხედვით, 2007 წლის 14 ნოემბერს „ა...’’-ის მიერ მომზადებულ, ქალაქ თბილისში, ...ი „სა...ს“ მე-2 სართულის გეგმაზე დატანილი ფართების კონფიგურაცია და გაბარიტული ზომები რიგ შემთხვევაში განსხვავდება ფაქტობრივისგან. შპს „ც...ს’’ საკუთრების იდენტიფიცირება ფაქტობრივადაც შეუძლებელია, რადგან ფაქტობრივი მოცემულობა არ შეესაბამება სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოში დაცულ ნახაზებს, ხოლო ადგილზე, ფაქტობრივი ბატონობის რაიმე კვალი არ ჩანს. ფართებს, რომელსაც შპს „ც...ს’’ წარმომადგენელი უთითებს, რომ მისი მარწმუნებლის საკუთრებაა, არ აქვს კედლები და არის ერთიან აუთვისებელ სივრცეში გაერთიანებული.

სააპელაციო პალატამ არ დაადგინა და უნდა დაედგინა ფაქტობრივი გარემოება, რომ 29/05/2024 წლის ექსპერტიზის დასკვნაში გადაფარვის ფაქტის დადგენა განხორციელებულია 2007 წლის 14 ნოემბერს „ა...’’-ის მიერ მომზადებულ, ქ. თბილისში ...ი „სა...ს“ მე-2 სართულის გეგმის და ექსპერტის მიერ ჩატარებული შიდა აზომვითი სამუშაოების გათვალისწინებით, რომელიც ექსპერტის მიერ ჩატარდა შპს „ი...ს’’ მიერ ფაქტობრივად დაკავებულ ფართში.

კასატორის მოსაზრებით, სააპელაციო პალატას უნდა დაედგინა და არ დაადგინა ფაქტობრივი გარემოება, რომ საქმეში არ მოიპოვება არც მატერიალური დოკუმენტი და არც ფაქტობრივი გარემოებით დგინდება, რომ მოსარჩელის კუთვნილი ფართი საკუთრებაში/მფლობელობაში აქვს შპს „ი...ს“, შესაბამისად, მოსარჩელეს სარჩელის დაკმაყოფილების მიმართ არ გააჩნია იურიდიული ინტერესი. მოსარჩელემ სარჩელი აღძრა იმ გარემოებაზე მითითებით, რომ სადავო რეგისტრაციამ მოიცვა მისი კუთვნილი ფართი. მოსარჩელეს არ წარმოუდგენია დოკუმენტი, სადაც მითითებული იქნებოდა ზედდება მოსარჩელის კუთვნილი ფართისა და შპს „ი...ს“ საკუთრების საკადასტრო საზღვრებთან. მას შემდგომ, რაც მ. ა-ის მიერ დაზუსტდა ფართი და დაზუსტებული ფართი დარეგისტრირდა მარეგისტრირებელ ორგანოში, შპს „ც...მ“ 2-ჯერ განახორციელა საკუთარი ფართის რეგისტრაცია უპრობლემოდ - 2008 წლის 24 აპრილს და 2014 წლის 22 იანვარს. მოსარჩელის იურიდიული ინტერესის არსებობა სარჩელის დაკმაყოფილების მიმართ უნდა დადგენილიყო ფაქტობრივი მდგომარეობით, რაც ვერ განხორციელდა. ექსპერტი ვერ ადასტურებს საქმის გადაწყვეტისთვის არსებითად მნიშვნელოვან გარემოებას - ფაქტობრივ გადაფარვას, რადგან დღემდე უცნობია სად მდებარეობს შპს „ც...ს“ კუთვნილი ფართი. ექსპერტმა ცალსახად დაადასტურა, რომ გადაფარვა დაადგინა მოსარჩელის საკუთრების სარეგისტრაციოდ წარდგენილი აზომვითი ნახაზის მიხედვით, რომელიც არ ასახავს და არ აიდენტიფიცირებს შპს „ც...ს“ კუთვნილ უძრავ ქონებას. მითითებულ ნახაზებთან შედარდა შპს „ი...ს“ მიერ რეალურად დაკავებული ფართი, რომელიც მეტწილად შეესაბამება სარეგისტრაციოდ წარდგენილ დოკუმენტს. ამდენად, სააპელაციო პალატის შეხედულებით 2 უძრავ ქონებას შორის გადაფარვის დადგენა შესაძლებელია ერთი ქონების ფაქტობრივი მდგომარეობის შედარებით მეორე ქონების აზომვით ნახაზთან.

იმ დაშვებითაც კი, თუ დადასტურებულად ჩავთვლით, რომ მოსარჩელეს გარკვეული მოცულობის ფართი მართლაც აკლია და დავუშვებთ, რომ დანაკლისი ფართი შპს „ი...ს“ საკუთრებაშია რეგისტრირებული, შეუძლებელია სადავო რეგისტრაციის ბათილად ცნობა - შეუძლებელია დადგინდეს მ. ა-ის საკუთრებაში სადავო რეგისტრაციის განხორციელებამდე უკვე რეგისტრირებულმა 300 კვ.მ-მა მოიცვა აღნიშნული ფართი თუ მოგვიანებით შემოერთებულმა 415 კვ.მ-მა. 2024 წლის 29 მაისის ექსპერტიზის დასკვნის 3.1 პუნქტის მიხედვით, შპს „კ...ს“ საკუთრებაში არსებული 300 კვ.მ ფართის ადგილმდებარეობის განმსაზღვრელი გეგმა-ნახაზი საქმის მასალებში არ მოიპოვება. 300 კვ.მ და 415 კვ.მ ერთ სივრცეში გაერთიანებული ფართებია და აღნიშნული ფართების პირველად მაიდენტიფიცირებელ დოკუმენტს მ. ა-ის მიერ 715 კვ.მ ფართის დაზუსტების ნახაზი წარმოადგენს, რომელიც დადასტურდა, რომ შეესაბამება ფაქტობრივად დაკავებულ ფართს.

7. საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2024 წლის 16 ოქტომბრის განჩინებით, საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, დასაშვებობის შესამოწმებლად წარმოებაში იქნა მიღებული სს „თ...სა“ და სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს საკასაციო საჩივრები.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2024 წლის 19 ნოემბრის განჩინებით, საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, დასაშვებობის შესამოწმებლად წარმოებაში იქნა მიღებული შპს „ი...ს“ საკასაციო საჩივარი.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლო საქმის მასალების შესწავლის და საკასაციო საჩივრების დასაშვებობის საკითხის შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, რომ სს „თ...ს“, სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოსა და შპს „ი...ს“ საკასაციო საჩივრები არ აკმაყოფილებს საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მოთხოვნებს და არ ექვემდებარება დასაშვებად ცნობას შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილი განსაზღვრავს საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის ამომწურავ საფუძვლებს, კერძოდ, აღნიშნული ნორმის თანახმად, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მიერ საკასაციო საჩივარი დაიშვება, თუ კასატორი დაასაბუთებს, რომ: ა) საქმე მოიცავს სამართლებრივ პრობლემას, რომლის გადაწყვეტაც ხელს შეუწყობს სამართლის განვითარებას და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებას; ბ) საქართველოს უზენაეს სასამართლოს მანამდე მსგავს სამართლებრივ საკითხზე გადაწყვეტილება არ მიუღია; გ) საკასაციო საჩივრის განხილვის შედეგად მოცემულ საქმეზე სავარაუდოა მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღება; დ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება განსხვავდება მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან; ე) სააპელაციო სასამართლომ საქმე განიხილა მატერიალური ან/და საპროცესო სამართლის ნორმების მნიშვნელოვანი დარღვევით, რასაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე; ვ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება ეწინააღმდეგება მსგავს სამართლებრივ საკითხზე ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციას და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალს.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ წარმოდგენილი საკასაციო საჩივრები არ არის დასაშვები საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული არც ერთი ზემოთ მითითებული საფუძვლით.

საკასაციო საჩივრები არ არის დასაშვები სააპელაციო სასამართლოს განჩინების საკასაციო სასამართლოს მიერ დამკვიდრებული პრაქტიკისაგან განსხვავების არსებობის საფუძვლით და ამასთან, არ არსებობს საკასაციო საჩივრების განხილვის შედეგად მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღების ვარაუდი. სააპელაციო სასამართლოს გასაჩივრებული განჩინება ასევე არ ეწინააღმდეგება ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციას და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალს. ამასთან, საქმის განხილვისა და საკასაციო სასამართლოს მიერ საქმეზე ახალი გადაწყვეტილების მიღების საჭიროება არ არსებობს არც სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბების თვალსაზრისით.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ კასატორები ვერ ასაბუთებენ სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმის განხილვას მატერიალური ან/და საპროცესო სამართლის ნორმების მნიშვნელოვანი დარღვევით. კასატორები საკასაციო საჩივარში ვერ აქარწყლებენ სააპელაციო სასამართლოს მიერ დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს და დასკვნებს.

საკასაციო სასამართლო აღნიშნავს, რომ ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენციის მე-6 მუხლის პირველი ნაწილი ავალდებულებს სასამართლოს, დაასაბუთოს თავისი გადაწყვეტილება, რაც არ უნდა იქნეს გაგებული თითოეულ არგუმენტზე დეტალური პასუხის გაცემად (იხ. ჯღარკავა საქართველოს წინააღმდეგ, №7932/03; Van de Hurk v. Netherlands, par.61, Garcia Ruiz v. Spain [GC] par.26; Jahnke and Lenoble v France (dec.); Perez v France [GC], par. 81).

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლის მე-2 ნაწილის შესაბამისად, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ადმინისტრაციულ სამართალწარმოებაში გამოიყენება საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის დებულებანი. სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 404-ე მუხლის პირველი ნაწილის პირველი წინადადების თანახმად, საკასაციო სასამართლო გადაწყვეტილებას ამოწმებს საკასაციო საჩივრის ფარგლებში.

საქმეზე დადგენილია შემდეგი ფაქტობრივი გარემოებები: ა) 2007 წლის 19 ნოემბერს საქართველოს ეკონომიკური განვითარების სამინისტრომ №... განცხადებით მიმართა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს თბილისის სარეგისტრაციო სამსახურს და მოითხოვა სახელწიფოს საკუთრების უფლების რეგისტრაცია უძრავ ნივთზე, მდებარე ...ის ქვეშ არსებული კომპლექსი „სა...“. აღნიშნული განცხადებით მარეგისტრირებელ ორგანოს წარედგინა: 1. წარმომადგენლის პირადობის დამადასტურებელი დოკუმენტის ასლი; 2. წარმომადგენლობის დამადასტურებელი დოკუმენტი; 3. ეკონომიკური განვითარების სამინისტროს 2007 წლის 19 ნოემბრის №16/1226 წერილი; 4. შიდა აზომვითი ნახაზი (ტ.2, ს.ფ 6-11); ბ) სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2007 წლის 19 ნოემბრის №... რეგისტრაციის შესახებ გადაწყვეტილებით დარეგისტრირდა სახელწიფოს საკუთრების უფლება უძრავ ნივთზე, მდებარე ქ. თბილისი, ..., ...ი, სართული 2, ფართი - 2902,44 კვ.მ (საკადასტრო კოდი ...) (ტ.1. ს.ფ. 23, 19-20); გ) 2008 წლის 21 აპრილს შპს „ც...მ“ №... განცხადებით მიმართა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს თბილისის სარეგისტრაციო სამსახურს და მოითხოვა საკუთრების უფლების რეგისტრაცია სახელმწიფოს მიერ პრივატიზებულ ქონებაზე, მდებარე ქ. თბილისი, ...ში მდებარე ფართობი II სართული 2902.44 კვ.მ (ტ.2, ს.ფ 15-73); დ) საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2008 წლის 24 აპრილის №... რეგისტრაციის შესახებ გადაწყვეტილებით დარეგისტრირდა შპს „ც...ს“ საკუთრების უფლება უძრავ ქონებაზე, მდებარე ქ. თბილისი, ..., ...ი, სართული 2, ფართი - 2902.44 კვ.მ, საკადასტრო კოდი ... (ტ.1, ს.ფ. 55, 54); ე) 2011 წლის 26 იანვარს შპს „ალ...მა“ №... განცხადებით მიმართა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს თბილისის სარეგისტრაციო სამსახურს და მოითხოვა იურიდიული პირის საწესდებო კაპიტალში შეტანის საფუძველზე საკუთრების უფლების რეგისტრაცია უძრავ ნივთზე, მდებარე ქ. თბილისი, ...ში მდებარე II სართული, ფართობი 2902.44 კვ.მ, საკადასტრო კოდი ... (ტ.1, ს.ფ 435-439); ვ) 2011 წლის 26 იანვრის საჯარო რეესტრიდან ამონაწერის თანახმად, უძრავ ქონებაზე, მდებარე ქ. თბილისი, ..., ...ი, სართული 2, ფართი - 2902.44 კვ.მ, საკადასტრო კოდი ..., დარეგისტრირდა შპს „ალ...ის“ საკუთრების უფლება (ტ.1, ს.ფ. 433); ზ) 2015 წლის 25 დეკემბერს განხორციელდა შპს „ალ...ის“ (ს/ნ ...) რეორგანიზაცია (შერწყმა). რეორგანიზაციის შედეგად რეგისტრირებულ სუბიექტს წარმოადგენს შპს „ც...“ (ს/ნ/ ...) (ტ.1, ს.ფ 15-16); თ) 1996 წლის 12 სექტემბერს, ქ. თბილისის სახელმწიფო ქონების მართვის დეპარტამენტს (შემდგომში „მეიჯარე“) და შეზღუდული პასუხისმგებლობის საზოგადოება „კ...ს“ („მოიჯარე“) შორის გაფორმებული საიჯარო ხელშეკრულებით მეიჯარემ გასცა, ხოლო მოიჯარემ მიიღო იჯარით გამოსყიდვის უფლებით ქ. თბილისში ...ის პირველ სართულზე განთავსებული 300 კვ.მ არასაცხოვრებელი ფართი (ტ.3, ს.ფ 102-105); ი) 1996 წლის 12 სექტემბრის საიჯარო ხელშეკრულების საფუძველზე შედგენილი მიღება-ჩაბარების აქტის (დანართი №1) თანახმად, ქ. თბილისის სახელმწიფო ქონების მართვის დეპარტამენტი აბარებს შპს „კ...ს“ ქ. თბილისში ...ის პირველ („პირველი“ გადახაზულია და მითითებულია „მეორე“) სართულზე განთავსებულ 300 კვ.მ არასაცხოვრებელ ფართს იჯარა-გამოსყიდვის უფლებით 10 წლის ვადით (ტ.3, ს.ფ 106-107); კ) სახელწიფო ქონების მართვის სამინისტროს ქ. თბილისის სახელმწიფო ქონების მართვის დეპარტამენტის მიერ 1996 წლის 17 სექტემბერს გაცემული საკუთრების დამადასტურებელი №23/142-ი მოწმობის თანახმად, შპს „კ...ს“ საკუთრებაში გადაეცა მის მიერ დაკავებული 300 კვ.მ არასაცხოვრებელი ფართი, მდებარე ქ. თბილისში, ...ის პირველ სართულზე (ტ.3, ს.ფ 100-101); ლ) 2003 წლის 26 თებერვლის №5301/2003 სააღრიცხვო ბარათის თანახმად, უძრავ ნივთზე, მდებარე ..., ...ი, 1996 წლის 17 სექტემბრის №23/142 საკუთრების დამადასტურებელი მოწმობის საფუძველზე, დარეგისტრირდა შპს „კ...ს“ საკუთრების უფლება (ტ.3, ს.ფ 113-114); მ) 2003 წლის 5 მარტს შპს „კ...ს“ დირექტორის ქ. გ-ეის წარმომადგენელს (შემდგომში „გამყიდველმა“) და მ. ა-ის (შემდგომში „მყიდველმა“) შორის გაფორმებული ხელშეკრულების (სანოტარო რეესტრში რეგისტრაციის №1-313) თანახმად, მ. ა-იმა იყიდა უძრავი ქონება, მდებარე ქ. თბილისი, ..., ...ი, წილობრივი მონაწილეობა 300 (ტ.3, ს.ფ 120-127); ნ) 2003 წლის 6 მარტს მ. ა-იმა განცხადებით მიმართა ქ. თბილისის სახელმწიფო რეგისტრატორს და მოითხოვა საკუთრების უფლების რეგისტრაცია უძრავ ქონებაზე, მდებარე ქ. თბილისი, ..., ...ი (ტ.3, ს.ფ 117); ო) 2003 წლის 6 მარტის №6171/2003 სააღრიცხვო ბარათის თანახმად, უძრავ ნივთზე მდებარე ..., ...ი, წილობრივი მონაცემი 300, 2003 წლის 5 მარტის ნასყიდობის ხელშეკრულების საფუძველზე (სანოტარო რეესტრში რეგისტრაციის №1-313), დარეგისტრირდა მ. ა-ის საკუთრების უფლება (ტ.3, ს.ფ 131-132); პ) 2007 წლის 25 დეკემბერს მ. ა-იმა №... განცხადებით მიმართა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს თბილისის სარეგისტრაციო სამსახურს და მოითხოვა უძრავი ნივთების გაერთიანების საფუძველზე საკუთრების უფლების რეგისტრაცია უძრავ ნივთზე, მდებარე ..., ...ი. აღნიშნული განცხადებით მარეგისტრირებელ ორგანოს წარედგინა: 1. დაინტერესებული პირის პირადობის დამადასტურებელი დოკუმენტის ასლი; 2. მომსახურების საფასურის გადახდის დამადასტურებელი საბუთი; 3. თითოეულ ფართზე საჯარო რეესტრიდან ამონაწერების ასლები; 4. შიდა აზომვითი ნახაზი (ტ.1, ს.ფ 97-117); ჟ) საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2008 წლის 3 იანვრის №... სარეგისტრაციო წარმოების შეჩერების შესახებ გადაწყვეტილებით შეჩერდა სარეგისტრაციო წარმოება. მარეგისტრირებელმა ორგანომ მიუთითა, რომ ვინაიდან წარდგენილ აზომვით ნახაზზე გამოსახული იყო რამდენიმე ცალკეული ობიექტი, არ დგინდებოდა, რომელი შეესაბამებოდა უკვე რეგისტრირებულ 300 კვ.მ-ს, 29.6 კვ.მ და 432.18 კვ.მ ფართის მქონე კონკრეტულ უძრავ ნივთებს. განმცხადებელს შეჩერების საფუძვლის აღმოფხვრის დამადასტურებელი დოკუმენტის ან ინფორმაციის წარსადგენად განესაზღვრა 30 კალენდარული დღე (ტ.1, ს.ფ 24); რ) 2008 წლის 18 იანვარს მ. ა-იმა განცხადებით მიმართა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს თბილისის სარეგისტრაციო სამსახურს, დააზუსტა 2007 წლის 25 დეკემბრის №... განცხადებაში მითითებული მოთხოვნა და კორექტირებული შიდა აზომვითი ნახაზის საფუძველზე მოითხოვა უძრავ ნივთის (საკადასტრო კოდი ...) ფართობის დაზუსტება (ტ.1, ს.ფ 53, 152-153); ს) საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2008 წლის 18 იანვრის №...-07 სარეგისტრაციო წარმოების განახლების შესახებ გადაწყვეტილებით, „უძრავ ნივთებზე უფლებათა რეგისტრაციის შესახებ“ საქართველოს კანონის 23-ე მუხლით გათვალისწინებული სარეგისტრაციო წარმოების შეჩერების საფუძვლების აღმოფხვრის შედეგად განახლდა სარეგისტრაციო წარმოება (ტ.1, ს.ფ 151); ტ) საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2008 წლის 18 იანვრის №... რეგისტრაციის შესახებ გადაწყვეტილების საფუძველზე, უძრავ ნივთზე, საკადასტრო კოდი ..., ფართი - 715.94 კვ.მ, დარეგისტრირდა მ. ა-ის საკუთრების უფლება. საჯარო რეესტრის ამონაწერის თანახმად (მომზადების თარიღი 18.01.2008), უფლების დამადასტურებელ დოკუმენტს წარმოადგენს 2003 წლის 5 მარტის ნასყიდობის ხელშეკრულება №1-313 (ტ.1, ს.ფ 28, 25-26); უ) 2013 წლის 25 დეკემბრის საჯარო რეესტრიდან ამონაწერის თანახმად, უძრავ ქონებაზე, მდებარე ქ. თბილისი, ..., ...ი, საკადასტრო კოდი: ..., ფართი - 715.94, უძრავი ნივთის ნასყიდობის ხელშეკრულების საფუძველზე (24.12.2013, №...) დარეგისტრირდა შპს „ი...ს“ საკუთრების უფლება (ტ.1, ს.ფ 215-216); ფ) სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 2017 წლის 5 სექტემბრის №005134917 ექსპერტიზის დასკვნის თანახმად, „ექსპერტიზისათვის წარმოდგენილი დოკუმენტაციის მიხედვით დადგინდა, რომ შპს „ც...ს“ საკუთრების უფლებით რიცხული უძრავი ქონების, მდებარე ქ. თბილისში, ..., ...ში განთავსებული 106,74+81.99+2032,62=2221,35 კვ.მ ფართების (ს/კ ...; ს/კ ...; ს/კ ...) გაბარიტული ზომების მიხედვით, მათი განლაგების, კონფიგურაციისა და გეომეტრიული ზომების გათვალისწინებით, შპს „ი...ს“ სახელზე, საკუთრების უფლებით რიცხული უძრავი ქონებით, მდებარე ქ. თბილისში, ..., ...ში განთავსებული 715,94 კვ.მ ფართით (ს/კ ...) გადაფარვა არ ფიქსირდება (ტ.23, ს.ფ 191-197); ქ) სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 2017 წლის 13 სექტემბრის №005319317 ექსპერტიზის დასკვნის თანახმად, ქ. თბილისში, ...ში ფართების ზედდებასთან დაკავშირებით დადგინდა, რომ შპს „ა...“-ის მიერ მომზადებული შენობის გეგმა-ნახაზი, მისი მახასიათებლების გათვალისწინებით (მასში არსებული ღიობებით, კიბის უჯრედებით), იდენტიფიცირდება როგორც ამ ნაგებობის ზედა სართული (II სართული), ხოლო ფაქტობრივად შპს „ი...ს“ სახელზე, საკუთრების უფლებით რიცხული ქონება 715,94 კვ.მ ფართით განთავსებულია ამ ნაგებობის ქვედა სართულზე (I სართულზე). ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე წარმოდგენილი დოკუმენტაციის თანახმად, აღნიშნული ფართები წარმოადგენს სხვადასხვა სართულებზე განთავსებულ ფართებს. ამასთან, საკუთრების დამადასტურებელი დოკუმენტების - საჯარო რეესტრის ამონაწერების მიხედვით, შპს „ც...ს“ კუთვნილი ფართები განთავსებულია ...ში მე-2 სართულზე, ხოლო შპს „ი...ს“ კუთვნილი 715,94 კვ.მ ფართის შესახებ ამონაწერში არ არის მითითებული თუ რომელ სართულზეა. თუ წარმოდგენილ დოკუმენტაციას (შპს „ა...“-ის მიერ მომზადებულ შენობის გეგმას) განვიხილავთ, რომ აღნიშნული ნახაზით ფართები განლაგებულია ქვედა სართულზე, ამ შემთხვევაში შპს „ი...ს“ სახელზე, საკუთრების უფლებით რიცხული ქონებით ს/კ ... ხდება ზედდება შპს „ც...ს“ კუთვნილი ს/კ ...-ის 2032,62 კვ.მ-ს ნაწილში 260,98 კვ.მ-ს ოდენობით, ხოლო თუ წარმოდგენილ დოკუმენტაციას (შპს „ა...“-ს მიერ მომზადებულ შენობის გეგმას) განვიხილავთ, რომ აღნიშნული ნახაზით ფართები განლაგებულია ზედა სართულზე, ამ შემთხვევაში შპს „ი...ს“ სახელზე, საკუთრების უფლებით რიცხული ქონებით ს/კ ... არ ხდება ზედდება შპს „ც...ს“ კუთვნილი ს/კ. ...-ის 2032,62 კვ.მ-ს ნაწილში. განმცხადებლის წარმომადგენლების მიერ მითითებული საკვლევი ფართის (მიწის ქვეშ არსებული I სართული) შესწავლით მიღებული მონაცემების გაანალიზებით დადგინდა, რომ შპს „ი...ს“ სახელზე, საკუთრების უფლებით რიცხული ქონება ს/კ ... მოქცეულია და ხდება ზედდება შპს „ც...ს“ კუთვნილი ს/კ ...-ის 2032,62 კვ.მ-ს ნაწილში 260,98 კვ.მ-ს ოდენობით, ხოლო შენობა-ნაგებობის დაყოფის ნახაზზე მითითებული №1 სივრცე (106,74კვ.მ) და №2 სივრცე (81,99კვ.მ), რომელიც საკუთრების უფლებით ირიცხება შპს „ც...ს“ სახელზე, არ ემიჯნება და ადგილმდებარეობითაც მოცილებულია შპს „ი...ს“ სახელზე, საკუთრების უფლებით რიცხულ ქონებას ს/კ .... ყოველივე ზემოთაღნიშნულის გათვალისწინებით, საკითხის გადაწყვეტისა და დეტალური კვლევისათვის მიზანშეწონილია წარმოდგენილ იქნეს ორივე მესაკუთრის სახელზე რიცხული ქონებების ერთობლივი გეგმა-ნახაზი ფაქტიური მდგომარეობის გათვალისწინებით, რომლის მიხედვითაც შესაძლებელი იქნება ზუსტი ფართების იდენტიფიცირება და დადგენა თუ რა ოდენობის ფართია ზედდებაში (ტ.23, ს.ფ 247-258); ღ) თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2022 წლის 24 ნოემბრის განჩინებით საქმეზე დაინიშნა კომპლექსური ექსპერტიზა; ექსპერტიზის წინაშე დაისვა შემდეგი შეკითხვა: 2008 წლის 18 იანვრის №... გადაწყვეტილებით მ. ა-ის სახელზე რეგისტრირებული 715.94 კვ.მ ფართი (...) ფარავს თუ არა 2007 წლის 19 ნოემბრის №... გადაწყვეტილებით სახელმწიფოს საკუთრების უფლებით რეგისტრირებულ 2902,44 კვ.მ ფართს (ს/კ ...). სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს მიერ შედგენილ იქნა 2022 წლის 21 დეკემბრის №008624422 დასკვნა, რომლის თანახმად, 2008 წლის 18 იანვრის №... გადაწყვეტილებით მ. ა-ის სახელზე რეგისტრირებული 715.94 კვ.მ ფართი (...) ნაწილობრივ ფარავს 2007 წლის 19 ნოემბრის №... გადაწყვეტილებით სახელმწიფოს საკუთრების უფლებით რეგისტრირებულ 2902,44 კვ.მ ფართს (ს/კ ...). გამოკვლევით ნაწილში აღნიშნულია, რომ საქმეში არსებული დოკუმენტაციის და აზომვითი ნახაზების კვლევა-შესწავლით დადგენილ იქნა, რომ 715,94 კვ.მ და 2902,44 კვ.მ ფართები განთავსებულია ... „სა...ს“ II სართულზე, ხოლო აზომვითი ნახაზების ურთიერთშედარებით დადგინდა გადაფარვა, რომელიც მოიცავს: C-G ღერძებს შორის და 1-3 ღერძებს შორის არსებული ფართების ნაწილს (იხ, ტ. 1, ს.ფ. 61-62 pdf ვერსია დანართი №1-ის სახით, სადაც ყვითლად მონიშნულია გადაფარვის ადგილი). გადაფარვის ფართის დადგენა ვერ განხორციელდა ადგილზე არსებული დაკეტილი ფართების გამო (ტ.26, ს.ფ 60-68, 90-97); ყ) თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2023 წლის 27 დეკემბრის განჩინებით საქმეზე დაინიშნა კომპლექსური ექსპერტიზა; ექსპერტიზის წინაშე დაისვა შემდეგი შეკითხვები: 1. საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2007 წლის 19 ნოემბრის №... გადაწყვეტილებით სახელმწიფოს სახელზე შიდა აზომვითი ნახაზის საფუძველზე განხორციელებული საკუთრების უფლების რეგისტრაცია, თბილისში, ..., ...ი, სართული 2, ფართი: 2902.44 კვ.მ (ს.კ. ...) მოიცავს თუ არა 2003 წლის 26 თებერვალს №5301/2003 სააღრიცხვო ბარათის მიხედვით უძრავ ნივთზე, მდებარე ..., ...ი, 1996 წლის 17 სექტემბრის №23/142 საკუთრების დამადასტურებელი მოწმობის საფუძველზე დარეგისტრირებულ შპს „კ...ს“ საკუთრების უფლებით რეგისტრირებულ 300 კვ.მ ფართს ან მის ნაწილს. 2. საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2007 წლის 19 ნოემბრის №... გადაწყვეტილებით სახელმწიფოს სახელზე შიდა აზომვითი ნახაზის საფუძველზე განხორციელებული საკუთრების უფლების რეგისტრაცია, თბილისში, ..., ...ი, სართული 2, ფართი - 2902.44 კვ.მ (ს.კ....) მოიცავს თუ არა 2003 წლის 6 მარტის №6171/2003 სააღრიცხვო ბარათის მიხედვით, უძრავ ნივთზე, მდებარე ..., ...ი, წილობრივი მონაცემი 300, 2003 წლის 5 მარტის ნასყიდობის ხელშეკრულების საფუძველზე (სანოტარო რეესტრში რეგისტრაციის №1-313), დარეგისტრირებულ მ. ა-ის საკუთრების უფლებით რეგისტრირებულ 300 კვ.მ ფართს ან მის ნაწილს. 3. საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2008 წლის 18 იანვრის №... რეგისტრაციის შესახებ გადაწყვეტილების საფუძველზე მ. ა-ის საკუთრების უფლებით რეგისტრირებული უძრავი ნივთი, საკადასტრო კოდი ..., ფართი 715.94 კვ.მ, მოიცავს თუ არა საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2007 წლის 19 ნოემბრის გადაწყვეტილებით სახელმწიფოს საკუთრების უფლებით რეგისტრირებულ თბილისში, ..., ...ი, სართული 2, ფართს - 2902,44 კვ.მ (ს.კ ...) ან მის ნაწილს, შესაბამისი ფართების მითითებით. 4. საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2008 წლის 24 აპრილის №... გადაწყვეტილებით უძრავი ქონება, მდებარე თბილისში, ..., ...ი, სართული 2, საკუთრების უფლებით რეგისტრირებული შპს „ც...ს“, ფართი - 2902,44 კვ.მ (ს.კ. ...) ან მისი ნაწილი მოიცავს თუ არა საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2008 წლის 18 იანვრის №... რეგისტრაციის შესახებ გადაწყვეტილების საფუძველზე მ. ა-ის საკუთრების უფლებით რეგისტრირებული უძრავი ნივთის (საკადასტრო კოდი ...) ფართს - 715.94 კვ.მ. დადასტურების შემთხვევაში შესაბამისი ფართის მითითებით. 5. მდებარეობს თუ არა შპს „ი...ს” საკუთრებაში არსებული ფართი 715.94 კვ.მ. (ს/კ ...) და შპს „ც...ს“ საკუთრებაში არსებული ფართი 2902.44 კვ.მ (...) (მისი ნაწილი) ...ის 2 დონეზე და ემიჯნება თუ არა აღნიშნული ფართები ერთმანეთს. 6. მითითებულ იქნეს შპს „ა...-ის“ მიერ შესრულებულ სართულებრივ გეგმაზე დაყრდნობით შპს „ი...ს“ სახელზე რეგისტრირებული ფართის 725.94 კვ.მ (ს/კ ...) რა ნაწილში მოდის გადაფარვაში №... გადაწყვეტილებით რეგისტრირებულ სახელმწიფო საკუთრების უფლებით რეგისტრირებულ 2902.44 კვ.მ ფართთან (საკადასტრო კოდით (...) - ადგილმდებარეობის მითითებით. 7. საჯარო რეესტრში რეგისტრირებული (№... (22.01.2014)) და საქმის მასალებში არსებული შპს „სი-...ს“ მიერ შესრულებულ გამიჯვნით ნახაზზე მოცემული ფართი №15, საკადასტრო კოდით ..., ფართით 2023.62 კვ.მ. ფართი №1 საკადასტრო კოდით ... ფართი 106,74 კვ.მ და ფართი №2, საკადასტრო კოდით ..., ფართით 81,99 კვ.მ მოდის თუ არა გადაფარვაში შპს „ი...ს“ სახელზე რეგისტრირებულ ფართთან 715.94 კვ.მ (საკადასტრო კოდით ...). სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს მიერ შედგენილ იქნა 2024 წლის 29 მაისის №002350624 დასკვნა, რომლის თანახმად: 1. შპს „კ...ს“ საკუთრებაში არსებული 300 კვ.მ ფართის ადგილმდებარეობის განმსაზღვრელი გეგმა-ნახაზი №3ბ/1445-22 საქმის მასალებში (26 ტომი) არ არის. აღნიშნულიდან გამომდინარე, ექსპერტიზის წინაშე დასმულ პირველ შეკითხვაზე პასუხის გაცემა შეუძლებელია. 2. 2003 წლის 6 მარტის 6171/2003 სააღრიცხვო ბარათით (იხ. ტომი 3, ს.ფ. 310 და დანართი №2) განსაზღვრული 300 კვ.მ ფართის ადგილმდებარეობის განმსაზღვრელი გეგმა-ნახაზი №3ბ/1445-22 საქმის მასალებში (26 ტომი) არ არის, შესაბამისად, ექსპერტიზის წინაშე დასმულ მეორე შეკითხვაზე პასუხის გაცემა შეუძლებელია. 3. საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2008 წლის 18 იანვრის №... რეგისტრაციის შესახებ გადაწყვეტილების საფუძველზე მ. ა-ის საკუთრების უფლებით რეგისტრირებული უძრავი ნივთი, საკადასტრო კოდი ..., ფართი 715.94 კვ.მ, მოიცავს საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2007 წლის 19 ნოემბრის №... გადაწყვეტილებით სახელმწიფოს საკუთრების უფლებით რეგისტრირებულ, თბილისში, ..., ...ი, სართული 2, 2902,44 კვ.მ ფართის (ს.კ ...) ნაწილს (იხ. დანართი №5). 4. საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2008 წლის 24 აპრილის №... გადაწყვეტილებით უძრავი ქონება, მდებარე თბილისში, ..., ...ი, სართული 2, საკუთრების უფლებით რეგისტრირებული შპს „ც...ს“ სახელზე, 2902.44 კვ.მ ფართის (ს.კ. ...) ნაწილი მოიცავს საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2008 წლის 18 იანვრის №... რეგისტრაციის შესახებ გადაწყვეტილების საფუძველზე მ. ა-ის საკუთრების უფლებით რეგისტრირებული უძრავი ნივთის (საკადასტრო კოდი ...) 715.94 კვ.მ ფართის ნაწილს (იხ. დანართი №5). 5. შპს „ი...ს“ საკუთრებაში არსებული ფართი 715.94 კვ.მ. (ს/კ ...) და შპს „ც...ს“ საკუთრებაში არსებული ფართი - 2902.44 კვ.მ (...) მდებარეობს თბილისში, ...ის 2 სართულზე და ფიქსირდება ურთიერთგადაფარვა. 6. 2007 წლის 14 ნოემბერს „ა...“-ის მიერ მომზადებულ, თბილისში, ...ი „სა...ს“, II სართულის გეგმის და ექსპერტების მიერ ჩატარებული შიდა აზომვითი სამუშაოების გათვალისწინებით, შპს „ი...ს“ მიერ ფაქტობრივად დაკავებულ ფართსა და №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული ფართის ურთიერთგადაფარვა შეადგენს 393,49 კვ.მ-ს (იხ. დანართი №5). 7. შპს „სი-...ს“ მიერ შესრულებულ გამიჯვნის გეგმაზე დატანილი №1 და №2 ფართები არ არის გადაფარვაში შპს „ი...ს“ სახელზე №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ 715.94 კვ.მ ფართთან (იხ. დანართი №6), ხოლო №15 ფართის ნაწილი მოდის გადაფარვაში შპს „ი...ს“ სახელზე ... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ 715.94 კვ.მ ფართთან. დასკვნის გამოკვლევით ნაწილში შენიშვნის სახით მითითებულია, რომ ექსპერტების მიერ ასევე განხორციელდა „ა...“-ის მიერ მომზადებულ, ქალაქ თბილისში, ..., ...ში, II სართულის გეგმაზე დატანილი, სახელმწიფოს საკუთრებაში არსებული ფართების ნაწილის აზომვა და მიღებული მონაცემების ურთიერთშედარება ზემოაღნიშნულ II სართულის გეგმასთან, რის შედეგადაც დადგინდა, რომ მწვანე ფერით შეფერილი ფართების ნაწილი ფაქტობრივი მდგომარეობით გაერთიანებულია წითელი ფერით შეფერილ რიგ ფართებთან, ასევე მწვანე ფერით შეფერილი ფართების შემომსაზღვრელი კედლების კონფიგურაცია და გაბარიტული ზომები რიგ ადგილას არ შეესაბამება ფაქტობრივ მდგომარეობას, ხოლო „ა...“-ის მიერ მომზადებული II სართულის გეგმა არ არის დახაზული მასშტაბის სრული დაცვით. შესაბამისად, საკვლევ გეგმაზე დატანილი მწვანე ფერით შეფერილი ფართების, სრულად აზომვა ვერ განხორციელდა, თუმცა აღნიშნული არ ცვლის დასკვნის შინაარსს (ტ.26, ს.ფ 255-268, 303-320).

საკასაციო პალატა განმარტავს, რომ მოცემულ შემთხვევაში მთავარ სადავო საკითხს წარმოადგენს სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2008 წლის 18 იანვრის №... რეგისტრაციის შესახებ გადაწყვეტილების ბათილად ცნობის საფუძვლების არსებობა.

საკასაციო პალატა მიუთითებს სადავო პერიოდში მოქმედ „უძრავ ნივთებზე უფლებათა რეგისტრაციის შესახებ“ საქართველოს კანონზე (ძალადაკარგულია საქართველოს 12/19/2008წ. №820 კანონით), რომელიც განსაზღვრავდა უძრავ ნივთებზე უფლებათა, ყადაღისა და საგადასახადო გირავნობის/იპოთეკის რეესტრების წარმოების ორგანიზაციულ და სამართლებრივ საფუძვლებს, აგრეთვე რეესტრების მწარმოებელი ორგანოების უფლება-მოვალეობებს (1.1 მუხლი). აღნიშნული კანონის მე-3 მუხლის 1-ლი პუნქტის თანახმად, უძრავ ნივთებზე უფლებათა რეესტრი არის უძრავ ნივთზე უფლების, უფლების შეზღუდვის და უძრავ ნივთზე მიბმული ვალდებულების წარმოშობის, მასში ცვლილების და მისი შეწყვეტის, ასევე საკუთრების უფლების მიტოვების წარმოშობისა და მასში ცვლილების შესახებ მონაცემთა ერთობლიობა.

ზემოაღნიშნული კანონის მე-20 მუხლის თანახმად, (1) უძრავ ნივთზე უფლება, უფლების შეზღუდვა, უძრავ ნივთზე მიბმული ვალდებულება, ყადაღა და საგადასახადო გირავნობა/იპოთეკა წარმოშობილად, შეცვლილად ან შეწყვეტილად, ხოლო საკუთრების უფლება მიტოვებულად ან შეცვლილად ითვლება რეგისტრაციის შესახებ გადაწყვეტილების მიღების მომენტიდან; (2) რეგისტრაცია წარმოებს როგორც უშუალოდ უფლების დამადასტურებელი დოკუმენტის თუ სხვა დოკუმენტაციის, ისე ამ დოკუმენტაციის ელექტრონული ასლების საფუძველზე; (5) რეგისტრაციის წესი და პირობები, აგრეთვე მისი საფუძვლები, მათ შორის, უფლების დამადასტურებელი დოკუმენტების ნუსხა და სხვა სამართლებრივი საფუძვლები განისაზღვრება „უძრავ ნივთებზე უფლებათა რეგისტრაციის შესახებ ინსტრუქციით“.

მითითებული კანონის მე-2 მუხლის „კ“ ქვეპუნქტის თანახმად, უფლების დამადასტურებელი დოკუმენტი არის ნორმატიული ან/და ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი, სასამართლო (საარბიტრაჟო) აქტი, გარიგება ან სხვა სამართლებრივი აქტი, რომელიც წარმოშობს უძრავ ნივთზე უფლების, უფლების შეზღუდვის, უძრავ ნივთზე მიბმული ვალდებულების, ყადაღისა და საგადასახადო გირავნობის/იპოთეკის წარმოშობის, მათში ცვლილების და მათი შეწყვეტის რეგისტრაციის მოთხოვნის უფლებას.

საკასაციო პალატა მიუთითებს საქართველოს იუსტიციის მინისტრის 2006 წლის 13 დეკემბრის №800 ბრძანებით დამტკიცებულ „უძრავ ნივთებზე უფლებათა რეგისტრაციის შესახებ ინსტრუქციაზე“ (ძალადაკარგულია იუსტიციის მინისტრის 01/15/2010 №4 ბრძანებით), რომელიც განსაზღვრავდა უძრავ ნივთებზე უფლებათა, ყადაღისა და საგადასახადო გირავნობის/იპოთეკის რეესტრების წარმოების ორგანიზაციულ და სამართლებრივ საფუძვლებს და მარეგისტრირებელ ორგანოთა უფლებამოსილებას (1-ლი მუხლი). მითითებული ინსტრუქციის მე-10 მუხლის 1-ლი პუნქტის მიხედვით, რეგისტრაცია წარმოებს შესაბამისი კანონმდებლობით დადგენილი უფლების დამადასტურებელი დოკუმენტის, საკადასტრო მონაცემების და სხვა დოკუმენტაციის საფუძველზე. ინსტრუქციის 58-ე მუხლის მე-2 პუნქტის შესაბამისად, განცხადებას თან უნდა ერთოდეს ამ ინსტრუქციით და მოქმედი კანონმდებლობით განსაზღვრული უფლების დამადასტურებელი დოკუმენტი თუ სხვა დოკუმენტაცია. ინსტრუქციის მე-2 მუხლის „კ“ ქვეპუნქტის თანახმად, უფლების დამადასტურებელი დოკუმენტი არის ნორმატიული ან/და ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი, სასამართლო (საარბიტრაჟო) აქტი, გარიგება ან სხვა სამართლებრივი აქტი, რომელიც წარმოშობს უძრავ ნივთზე უფლების, ყადაღისა და საგადასახადო გირავნობის/იპოთეკის წარმოშობის, მათში ცვლილების და მათი შეწყვეტის რეგისტრაციის მოთხოვნის უფლებას. 62-ე მუხლის 1-ლი პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, მარეგისტრირებელი ორგანო იღებს გადაწყვეტილებას სარეგისტრაციო წარმოების შეჩერების შესახებ, თუ: ა) განცხადებას თან არ ერთვის ამ ინსტრუქციით და მოქმედი კანონმდებლობით განსაზღვრული უფლების დამადასტურებელი თუ სხვა დოკუმენტი ან ინფორმაცია, რაც აუცილებელია განცხადებით მოთხოვნილ საკითხზე გადაწყვეტილების მისაღებად.

საკასაციო პალატა კიდევ ერთხელ ამახვილებს ყურადღებას საქმეზე დადგენილი იმ ფაქტობრივი გარემოებების შესახებ, რომ 2003 წლის 5 მარტს შპს „კ...ს“ დირექტორის ქ. გ-ეის წარმომადგენელს („გამყიდველი“) და მ. ა-ის („მყიდველი“) შორის გაფორმებული ხელშეკრულების (სანოტარო რეესტრში რეგისტრაციის №1-313) თანახმად, მ. ა-იმა იყიდა უძრავი ქონება, მდებარე ქ. თბილისი, ..., ...ი, წილობრივი მონაწილეობა 300. თავის მხრივ, შპს „კ...ს“ უფლების დამდგენი დოკუმენტით - საკუთრების დამადასტურებელი მოწმობით ამ უკანასკნელის სახელზე აღრიცხული იყო 300 კვ.მ ფართი. 2007 წლის 25 დეკემბერს მ. ა-იმა №... განცხადებით მიმართა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს თბილისის სარეგისტრაციო სამსახურს და მოითხოვა უძრავი ნივთების გაერთიანების საფუძველზე საკუთრების უფლების რეგისტრაცია უძრავ ნივთზე, მდებარე ..., ...ი. აღნიშნული განცხადებით მარეგისტრირებელ ორგანოს წარედგინა: 1. დაინტერესებული პირის პირადობის დამადასტურებელი დოკუმენტის ასლი; 2. მომსახურების საფასურის გადახდის დამადასტურებელი საბუთი; 3. თითოეულ ფართზე საჯარო რეესტრიდან ამონაწერების ასლები; 4. შიდა აზომვითი ნახაზი. საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2008 წლის 3 იანვრის №... სარეგისტრაციო წარმოების შეჩერების შესახებ გადაწყვეტილებით შეჩერდა სარეგისტრაციო წარმოება. მარეგისტრირებელმა ორგანომ მიუთითა, რომ ვინაიდან წარდგენილ აზომვით ნახაზზე გამოსახული იყო რამდენიმე ცალკეული ობიექტი, არ დგინდებოდა, რომელი შეესაბამებოდა უკვე რეგისტრირებულ 300 კვ.მ-ს, 29.6 კვ.მ და 432.18 კვ.მ ფართის მქონე კონკრეტულ უძრავ ნივთებს. 2008 წლის 18 იანვარს მ. ა-იმა განცხადებით მიმართა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს თბილისის სარეგისტრაციო სამსახურს, დააზუსტა 2007 წლის 25 დეკემბრის №... განცხადებაში მითითებული მოთხოვნა და კორექტირებული შიდა აზომვითი ნახაზის საფუძველზე მოითხოვა უძრავი ნივთის (საკადასტრო კოდი ...) ფართობის დაზუსტება. შეჩერების საფუძვლის აღმოფხვრის შედეგად სარეგისტრაციო წარმოების განახლების შემდეგ, საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2008 წლის 18 იანვრის №... რეგისტრაციის შესახებ გადაწყვეტილების საფუძველზე, უძრავ ნივთზე, საკადასტრო კოდი ..., ფართი - 715.94 კვ.მ დარეგისტრირდა მ. ა-ის საკუთრების უფლება. აღნიშნულიდან გამომდინარე, საკასაციო პალატა იზიარებს სააპელაციო სასამართლოს დასკვნას, რომ მ. ა-ის საკუთრებად ისე აღირიცხა დამატებით 415.94 კვ.მ ფართი, რომ შესაბამისი უფლების დამდგენი დოკუმენტი, რომელიც დაადასტურებდა განმცხადებლის უფლებას მოთხოვნილ ფართზე, წარდგენილი არ ყოფილა, რაც გამორიცხავდა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მიერ მ. ა-ის მიერ მოთხოვნილი რეგისტრაციის განხორციელების შესაძლებლობას. შესაბამისად, დასტურდება გასაჩივრებული რეგისტრაციის შესახებ გადაწყვეტილების უკანონობა.

საკადასტრო აზომვით ნახაზთან დაკავშირებით საკასაციო პალატა მიუთითებს „უძრავ ნივთებზე უფლებათა რეგისტრაციის შესახებ ინსტრუქციის“ მე-2 მუხლის „ჟ“ ქვეპუნქტზე, რომლის თანახმადაც, საკადასტრო აზომვითი ნახაზი არის უფლებამოსილი პირის მიერ ამ ინსტრუქციის მოთხოვნათა დაცვით შესრულებული უძრავი ნივთის საკადასტრო მონაცემების ამსახველი დოკუმენტი. მე-10 მუხლის მე-3 პუნქტის მიხედვით, რეგისტრაციის საკითხებთან დაკავშირებით, მათ შორის, რეგისტრაციის საფუძვლად წარმოსადგენი დოკუმენტაციის (უფლების დამადასტურებელი დოკუმენტის, საკადასტრო მონაცემების და სხვა დოკუმენტაციის) თაობაზე სარეგისტრაციო სამსახურის მეთოდურ ხელმძღვანელობას აწარმოებს ეროვნული სააგენტო. აღნიშნულიდან გამომდინარეობს, რომ საკადასტრო აზომვითი ნახაზი არ წარმოადგენს უფლების დამადასტურებელ დოკუმენტს. საკადასტრო აზომვითი ნახაზი არის მხოლოდ უძრავი ნივთის საკადასტრო მონაცემების ამსახველი დოკუმენტი. საკადასტრო მონაცემები წარმოადგენენ რეგისტრაციის ერთ-ერთ (და არა ერთადერთ) საფუძველს. შესაბამისად, მხოლოდ საკადასტრო აზომვითი ნახაზი საფუძვლად ვერ დაედებოდა მ. ა-ის მიერ მოთხოვნილი რეგისტრაციის განხორციელებას.

საკასაციო პალატა ყურადღებას ამახვილებს კასატორის შედავებაზე, რომ სადავო ფართზე ცვლილების რეგისტრაცია განხორციელებულია იმ შიდა აზომვითი ნახაზის საფუძველზე, რომელზეც დატანილია ერთ სისტემაში გაერთიანებული (ურთიერთდაკავშირებული) მომიჯნავე სათავსები, რის გამოც საჯარო რეესტრს ჰქონდა უფლებამოსილება, განეხორციელებინა ცვლილების რეგისტრაცია თუკი ზედდება არ დადგინდებოდა სხვა პირის სახელზე რეგისტრირებულ უძრავ ნივთზე. აღნიშნულთან დაკავშირებით საკასაციო პალატა მიუთითებს „უძრავ ნივთებზე უფლებათა რეგისტრაციის შესახებ ინსტრუქციის“ მე-13 მუხლის მე-8 პუნქტზე, რომლის მიხედვითაც, თუ საკადასტრო აზომვითი ნახაზის შესაბამისად მრავალერთეულიანი შენობა-ნაგებობის ერთეულის ფართობი უფლების დამადასტურებელ დოკუმენტში მითითებულ, უძრავ ნივთებზე უფლებათა რეესტრში რეგისტრირებულ ან ტექნიკური აღრიცხვის არქივის სააღრიცხვო ბარათში დაფიქსირებულ დაუზუსტებელ ფართობზე მეტია ან ნაკლებია, მარეგისტრირებელი ორგანო უფლების რეგისტრაციას ახდენს ბოლო საკადასტრო აზომვითი ნახაზით დადგენილი ფართობის შესაბამისად. აღნიშნული ნორმა მართლაც ითვალისწინებდა ფართის დაზუსტების შესაძლებლობას. მნიშვნელოვანია, რომ ნორმა ეხება მრავალერთეულიანი შენობა-ნაგებობის ერთეულის დაზუსტების საკითხს - ანუ კონკრეტული ინდივიდუალური საკუთრების საგნის ფართის სახელდობრ დაზუსტების საკითხს. ამავე ინსტრუქციის მე-2 მუხლის „ვ“ ქვეპუნქტის თანახმად, მრავალერთეულიანი შენობა-ნაგებობა არის შენობა-ნაგებობა, რომელიც შედგება ორზე მეტი ერთეულისაგან (საკუთრების უფლების ობიექტისგან); „ზ“ ქვეპუნქტის მიხედვით კი მრავალერთეულიანი შენობა-ნაგებობის ერთეული არის ერთ სისტემაში გაერთიანებული (ურთიერთდაკავშირებული) მომიჯნავე სათავსების ერთობლიობა ან იზოლირებული სათავსი (სათავსების ერთობლიობა), რომელიც გამოიყენება საცხოვრებლად ან არასაცხოვრებლად.

საქმეზე დადგენილია, რომ სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2007 წლის 19 ნოემბრის №... რეგისტრაციის შესახებ გადაწყვეტილებით „უძრავ ნივთებზე უფლებათა რეგისტრაციის შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად, დარეგისტრირდა სახელწიფოს საკუთრების უფლება უძრავ ნივთზე, მდებარე ქ. თბილისი, ..., ...ი, სართული 2, ფართი - 2902,44 კვ.მ (საკადასტრო კოდი: ...). მოცემულ შემთხვევაში სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულმა სააგენტომ ისე დააკმაყოფილა მ. ა-ის მოთხოვნა, რომ არ დაუდგენია ამ უკანასკნელის მიერ წარდგენილი ნახაზის შესაბამისობა სახელმწიფოს საკუთრების უფლებით რეგიტრირებულ უძრავ ნივთთან. მართებულია, სააპელაციო სასამართლოს დასკვნა, რომ მარეგისტრირებელ ორგანოს არ გამოუკვლევია, მოთხოვნის დაკმაყოფილება ხომ არ იწვევდა ქონების ფართობის გაზრდას სხვა ერთეულის ხარჯზე, რაც სხვისი საკუთრების უფლების ხელყოფას გამოიწვევდა. შესაბამისად, „უძრავ ნივთებზე უფლებათა რეგისტრაციის შესახებ ინსტრუქციის“ მე-13 მუხლის მე-8 პუნქტი არ ქმნიდა მარეგისტრირებელი ორგანოს მიერ მ. ა-ის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველს.

კასატორების შედავებაზე, რომ არ დასტურდება სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2008 წლის 18 იანვრის №... გადაწყვეტილებით მოსარჩელის უფლებების შელახვის ფაქტი და მაშასადამე, მოსარჩელეს არ გააჩნია იურიდიული ინტერესი განსახილველი დავის მიმართ, საკასაციო პალატა კიდევ ერთხელ მიუთითებს, რომ საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის მიერ 2022 წლის 11 მაისის განჩინებით სააპელაციო სასამართლოში საქმის ხელახლა განსახილველად დაბრუნების შემდეგ, სააპელაციო პალატის მიერ საქმეზე დაინიშნა 2 კომპლექსური ექსპერტიზა. სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 2022 წლის 21 დეკემბრის №008624422 დასკვნის თანახმად, 2008 წლის 18 იანვრის №... გადაწყვეტილებით მ. ა-ის სახელზე რეგისტრირებული 715.94 კვ.მ ფართი (...) ნაწილობრივ ფარავს 2007 წლის 19 ნოემბრის №... გადაწყვეტილებით სახელმწიფოს საკუთრების უფლებით რეგისტრირებულ 2902,44 კვ.მ ფართს (ს/კ ...). სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 2024 წლის 29 მაისის №002350624 დასკვნის თანახმად: საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2008 წლის 18 იანვრის №... რეგისტრაციის შესახებ გადაწყვეტილების საფუძველზე მ. ა-ის საკუთრების უფლებით რეგისტრირებული უძრავი ნივთი, საკადასტრო კოდი - ..., ფართი 715.94 კვ.მ, მოიცავს საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2007 წლის 19 ნოემბრის №... გადაწყვეტილებით სახელმწიფოს საკუთრების უფლებით რეგისტრირებულ, თბილისში, ..., ...ი, სართული 2, 2902,44 კვ.მ ფართის (ს.კ ...) ნაწილს. სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2008 წლის 24 აპრილის №... გადაწყვეტილებით უძრავი ქონება, მდებარე თბილისში, ..., ...ი, სართული 2, საკუთრების უფლებით რეგისტრირებული შპს „ც...ს“ სახელზე, 2902.44 კვ.მ ფართის (ს.კ. ...) ნაწილი მოიცავს სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2008 წლის 18 იანვრის №... რეგისტრაციის შესახებ გადაწყვეტილების საფუძველზე მ. ა-ის საკუთრების უფლებით რეგისტრირებული უძრავი ნივთის (საკადასტრო კოდი ...) 715.94 კვ.მ ფართის ნაწილს. შპს „ი...ს“ საკუთრებაში არსებული ფართი 715.94 კვ.მ (ს/კ ...) და შპს „ც...ს“ საკუთრებაში არსებული ფართი - 2902.44 კვ.მ (...) მდებარეობს თბილისში, ...ის მე-2 სართულზე და ფიქსირდება ურთიერთგადაფარვა. 2007 წლის 14 ნოემბერს „ა...“-ის მიერ მომზადებულ, თბილისში, ...ი „სა...ს“, II სართულის გეგმის და ექსპერტების მიერ ჩატარებული შიდა აზომვითი სამუშაოების გათვალისწინებით, შპს „ი...ს“ მიერ ფაქტობრივად დაკავებულ ფართსა და №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული ფართის ურთიერთგადაფარვა შეადგენს 393,49 კვ.მ-ს. შპს „სი-...ს“ მიერ შესრულებულ გამიჯვნის გეგმაზე დატანილი №1 და №2 ფართები არ არის გადაფარვაში შპს „ი...ს“ სახელზე №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ 715.94 კვ.მ ფართთან, ხოლო №15 ფართის ნაწილი მოდის გადაფარვაში შპს „ი...ს“ სახელზე №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ 715.94 კვ.მ. ფართთან.

აღნიშნული დასკვნების შინაარსიდან გამომდინარე, საკასაციო პალატა მიიჩნევს, რომ სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მიერ მიღებული გასაჩივრებული რეგისტრაციის შესახებ გადაწყვეტილებით მოსარჩელე შპს „ც...ს“ კანონიერ უფლებას და ინტერესს პირდაპირი და უშუალო (ინდივიდუალური) ზიანი ადგება და უკანონოდ იზღუდება ის, ვინაიდან დადგენილია სადავო რეგისტრაციის შედეგად მოსარჩელის უძრავი ქონების გადაფარვის ფაქტი. შესაბამისად, დასტურდება მოსარჩელის იურიდიული ინტერესის არსებობა განსახილველი დავის მიმართ და ამ თვალსაზრისით, არ არსებობს კასატორების შედავების გაზიარების საფუძველი.

საკასაციო სასამართლო მიუთითებს საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 102-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, რომლის თანახმად, თითოეულმა მხარემ უნდა ამტკიცოს გარემოებები, რომლებზედაც ამყარებს თავის მოთხოვნასა და შესაგებელს. საქმის გარემოებები, რომლებიც კანონის თანახმად, უნდა დადასტურდეს გარკვეული სახის მტკიცებულებებით, არ შეიძლება დადასტურდეს სხვა სახის მტკიცებულებებით. მხარეები თავად განსაზღვრავენ, თუ რომელი ფაქტები უნდა დაედოს საფუძვლად მათ მოთხოვნებს ან რომელი მტკიცებულებებით უნდა იქნეს დადასტურებული ეს ფაქტები. ასევე, საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის მე-17 მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, მოსარჩელე ვალდებულია დაასაბუთოს თავისი სარჩელი და წარადგინოს შესაბამისი მტკიცებულებები. ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის შესაბამისად, თუ კანონით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის არარა აქტად აღიარების, ბათილად ცნობის ან ძალადაკარგულად გამოცხადების შესახებ სარჩელის წარდგენის შემთხვევაში მტკიცების ტვირთი ეკისრება ადმინისტრაციულ ორგანოს, რომელმაც გამოსცა ეს აქტი.

მოცემულ შემთხვევაში, კასატორებმა ვერ დაძლიეს მათზე არსებული მტკიცების ტვირთი, კერძოდ, საქმეში არ არის წარმოდგენილი არცერთი მტკიცებულება, რომლებიც გააქარწყლებდა სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 2022 წლის 21 დეკემბრის №008624422 და 2024 წლის 29 მაისის №002350624 დასკვნებში მითითებულ გარემოებებს. კასატორების ზეპირსიტყვიერი ახსნა-განმარტებები, რომლებიც არ დასტურდება საქმეში არსებული სხვა მტკიცებულებებით ვერ გახდება სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის საკმარისი საფუძველი.

საკასაციო პალატა ასევე იზიარებს სააპელაციო სასამართლოს მოსაზრებას, რომ განსახილველ დავაში სარჩელის დასაშვებობის წინაპირობები დაკმაყოფილებულია. განსახილველ შემთხვევაში შპს „ც...ს“ მიერ აღძრულია შეცილებითი სარჩელი (სასკ-ის 22-ე მუხ.), რომლის დასაშვებობის ერთ-ერთი პროცესუალური წინაპირობაა ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტით ან მისი ნაწილით მოსარჩელის კანონიერი ინტერესისათვის პირდაპირი და უშუალო ზიანის მიყენება. მხოლოდ ის გარემოება, რომ მოსარჩელეს მ. ა-ის რეგისტრაციის შესახებ გადაწყვეტილების ბათილად ცნობასთან ერთად წარმოდგენილი არ აქვს შემდგომი რეგისტრაციის ბათილობის თუ მისი უფლების აღდგენის შესახებ თანმდევი სასარჩელო მოთხოვნები, არ ადასტურებს გასაჩივრებული გადაწყვეტილების მეშვეობით მისთვის ზიანის მიუყენებლობისა და სარჩელის დაუშვებლობის მოტივით საქმის წარმოების შეწყვეტის საფუძვლების არსებობას.

ამდენად, საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ მოცემულ საქმეს არ გააჩნია არავითარი პრინციპული მნიშვნელობა სასამართლო პრაქტიკისათვის, ხოლო საკასაციო საჩივრებს - წარმატების პერსპექტივა.

სახეზე არ არის საკასაციო საჩივრების დასაშვებად ცნობის საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით რეგლამენტირებული არც ერთი საფუძველი, ამდენად, საკასაციო პალატა საკასაციო საჩივრებს მიიჩნევს დაუშვებლად.

საკასაციო სასამართლო მიუთითებს საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე და აღნიშნავს, რომ საკასაციო საჩივრის დაუშვებლად ცნობის შემთხვევაში, პირს დაუბრუნდება მის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის 70 პროცენტი.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლით, 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1. სს „თ...ს“, სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოსა და შპს „ი...ს“ საკასაციო საჩივარები მიჩნეულ იქნეს დაუშვებლად;

2. უცვლელად დარჩეს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2024 წლის 29 ივლისის განჩინება;

3. სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს (ს/კ 202238621) დაუბრუნდეს საკასაციო საჩივარზე 30.09.2024წ. №50893 საგადახდო მოთხოვნით მის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის - 300 ლარის 70% - 210 ლარი, შემდეგი ანგარიშიდან: ქ. თბილისი, სახელმწიფო ხაზინა, ბანკის კოდი TRESGE22, მიმღების ანგარიშის №200122900, სახაზინო კოდი №300773150;

4. სს „თ...ს“ (ს/კ ...) დაუბრუნდეს საკასაციო საჩივარზე 07.10.2024წ. №324399 საგადასახადო დავალებით მის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის - 300 ლარის 70% - 210 ლარი, შემდეგი ანგარიშიდან: ქ. თბილისი, სახელმწიფო ხაზინა, ბანკის კოდი TRESGE22, მიმღების ანგარიშის №200122900, სახაზინო კოდი №300773150;

5. შპს „ი...ს“ (ს/კ ...) დაუბრუნდეს საკასაციო საჩივარზე 07.11.2024წ. №3101 საგადასახადო დავალებით მის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის - 300 ლარის 70% - 210 ლარი, შემდეგი ანგარიშიდან: ქ. თბილისი, სახელმწიფო ხაზინა, ბანკის კოდი TRESGE22, მიმღების ანგარიშის №200122900, სახაზინო კოდი №300773150;

6. საკასაციო სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.

თავმჯდომარე გ. მაკარიძე

მოსამართლეები: გ. აბუსერიძე

ბ. შონია