საქართველოს უზენაესი სასამართლო

გ ა ნ ჩ ი ნ ე ბ ა

საქართველოს სახელით

№ბს-274(2კ-24) 21 მაისი, 2025 წელი ქ. თბილისი

ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატამ

შემდეგი შემადგენლობით:

გენადი მაკარიძე (თავმჯდომარე, მომხსენებელი),

ქეთევან ცინცაძე, ბადრი შონია

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლისა და 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის საფუძველზე, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 408-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, ზეპირი განხილვის გარეშე, შეამოწმა ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიისა და სსიპ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოს საკასაციო საჩივრების დასაშვებობის საფუძვლების არსებობა თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2023 წლის 3 ოქტომბრის გადაწყვეტილების გაუქმების თაობაზე (მოწინააღმდეგე მხარე - კ.ხ-ე).

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი:

1. კ.ხ-ემ სარჩელით მიმართა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიას მოპასუხე ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიისა და სსიპ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოს მიმართ.

მოსარჩელემ მოითხოვა: ა) ბათილად იქნეს ცნობილი ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის სსიპ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოს 2022 წლის 26 ივლისის №...ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი, მოსარჩელის საკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთების გამიჯვნა-გაერთიანების მიზანშეუწონლად მიჩნევის თაობაზე; ბ) ბათილად იქნეს ცნობილი ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერის მოადგილის 2022 წლის 21 ოქტომბრის №995 ბრძანება ადმინისტრაციული საჩივრის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე; გ) დაევალოს ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის სსიპ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოს გამოსცეს ახალი ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი №... და №... საკადასტრო კოდებით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთების გამიჯვნა/გაერთიანების მიზანშეწონილად მიჩნევის თაობაზე.

2. თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2023 წლის 27 აპრილის გადაწყვეტილებით კ.ხ-ის სარჩელი ნაწილობრივ დაკმაყოფილდა. სადავო საკითხის გადაუწყვეტლად იქნა ბათილად ცნობილი ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის სსიპ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოს მიერ მის უფლებამოსილებას მიკუთვნებული საკითხის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის შესახებ 2022 წლის 26 ივლისის №...ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი და ადმინისტრაციული საჩივრის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერის მოადგილის 2022 წლის 21 ოქტომბრის №995 ბრძანება და მოპასუხეს - ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის სსიპ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოს დაევალა გადაწყვეტილების სამოტივაციო ნაწილში მითითებული, საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე ყველა გარემოების გამოკვლევისა და შეფასების შემდეგ გამოსცეს ახალი ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი მოსარჩელე კ.ხ-ის განცხადებასთან დაკავშირებით, კანონით დადგენილ ვადაში. სარჩელი დანარჩენ ნაწილში არ დაკმაყოფილდა.

აღნიშნული გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გასაჩივრდა კ.ხ-ის, ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიისა და სსიპ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოს მიერ.

3. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2023 წლის 3 ოქტომბრის გადაწყვეტილებით ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიისა და სსიპ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოს სააპელაციო საჩივრები არ დაკმაყოფილდა. კ.ხ-ის სააპელაციო საჩივარი დაკმაყოფილდა. გაუქმდა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2023 წლის 27 აპრილის გადაწყვეტილება და მიღებული იქნა ახალი გადაწყვეტილება. კ.ხ-ის სარჩელი დაკმაყოფილდა. ბათილად იქნა ცნობილი სსიპ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოს 2022 წლის 26 ივლისის №...ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი. ბათილად იქნა ცნობილი ადმინისტრაციული საჩივრის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერის მოადგილის 2022 წლის 21 ოქტომბრის №995 ბრძანება. სსიპ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოს დაევალა, გამოსცეს ახალი ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი №... და №... საკადასტრო კოდებით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთების გამიჯვნა/გაერთიანების მიზანშეწონილად მიჩნევის თაობაზე.

4. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2023 წლის 3 ოქტომბრის გადაწყვეტილება საკასაციო წესით გასაჩივრდა ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიისა და სსიპ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოს მიერ.

4.1. კასატორი - სსიპ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტო აღნიშნავს, რომ დ.მ-ემ 2022 წლის 21 ივლისის №... განცხადებით მიმართა სსიპ თბილისის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოს და მოითხოვა ქალაქ თბილისში, ...ის ქუჩა №3; ქალაქი თბილისი, ...ის ქუჩა №7-ში არსებული მიწის ნაკვეთების (საკადასტრო კოდები: №...; №...) გამიჯვნა/გაერთიანებასთან დაკავშირებით ქალაქგეგმარებითი პოზიციის დაფიქსირება. აღნიშნული განცხადების პასუხად სააგენტოს 2022 წლის 26 ივლისის №... გადაწყვეტილებით უარი იქნა ნათქვამი წარდგენილი დოკუმენტაციის შესაბამისად, მიწის ნაკვეთების (საკადასტრო კოდი: ..., ...) გამიჯვნა/გაერთიანებასთან დაკავშირებით, იმ საფუძვლით, რომ დაინტერესებაში არსებული მიწის ნაკვეთი (საკადასტრო კოდი №...) ვერ აკმაყოფილებს და ვერც გამიჯვნა/გაერთიანების შემდგომ წარმოქმნილი 1821 კვ.მ მიწის ნაკვეთი დააკმაყოფილებს „ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიის გამოყენებისა განაშენიანების რეგულირების წესების დამტკიცების შესახებ“ ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2016 წლის 24 მაისის №14–39 დადგენილებით სამშენებლო მიწის ნაკვეთისთვის დადგენილ მინიმალური სიგანის პარამეტრს, ნაკვეთზე გავრცელებული ზონის რეგლამენტების შესაბამისად. ასევე აღინიშნა, რომ ქალაქგეგმარებითი თვალსაზრისით, მიზანშეწონილია გამიჯვნები ხორციელდებოდეს გზის მართობულად, სწორხაზოვნად (სწორკუთხოვნად), ტეხვის გარეშე და ნაკვეთზე მოქმედი ფუნქციური ზონის გათვალისწინებით. შესაბამისად, ქალაქგეგმარებითი კუთხითაც, საპროექტო მიწის ნაკვეთების, მსგავსი სახით, უსისტემოდ დანაწევრება დასაშვები არ არის.

№14-39 დადგენილების მე-16 მუხლის მე-3 პუნქტის თანახმად, ამ მუხლის მიზნებისთვის, თუ მიწის ნაკვეთს არ გააჩნია სწორკუთხა ფორმა, მის სიგანედ მიჩნევა საზოგადოებრივი სივრცის/ქუჩის მხარე საზღვრების გაბარიტული ზომა, რომლის მიმართ მართობული ზომა მიიჩნევა მის სიღრმედ. სასამართლოს მიერ განმარტებული იქნა, რომ მიწის ნაკვეთის სიგანის პარამეტრის გამოთვლისას უნდა მომხდარიყო არა მხოლოდ უშუალოდ ქუჩის მხარეს არსებული ზომის მითითება და მისი მიჩნევა სიგანის გაბარიტად, არამედ მისი გამოთვლა უნდა განხორციელებულიყო იმავე ქუჩის მხარეს არსებული სხვა ყველა საზღვრების ზომათა ჯამით. სასამართლოს აღნიშნული დასაბუთება არ გამომდინარეობს ნორმის სიტყვა-სიტყვითი განმარტებიდან, რადგან ხსენებულ ნორმაში პირდაპირ არის მითითებული, რომ მიწის ნაკვეთის სიგანედ მიიჩნევა საზოგადოებრივი სივრცის/ქუჩის მხარე საზღვრების გაბარიტული ზომა, ანუ მიწის ნაკვეთის ის ნაწილი, რომელიც უშუალოდ არის დაკავშირებული ქუჩასთან ან სხვა საზოგადოებრივ სივრცესთან. შესაბამისად, მხოლოდ ამ ნაწილის გაბარიტული ზომის შემოწმება ხდება იმის დასადგენად, შეესაბამება თუ არა იგი კონკრეტული ფუნქციური ზონის რეგლამენტებს. ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ სწორად მოხდა სამართლებრივი ნორმის შეფარდება და შეფასდა ის გარემოება, რომ აღნიშნული მიწის ნაკვეთი წარმოადგენდა იძულებით შეუსაბამო მიწის ნაკვეთს. სასამართლოს დასაბუთება არ გამომოდინარეობს სამართლებრივი ნორმის განმარტების ლოგიკური მეთოდიდან, რადგან აღნიშნულ ნორმის მიზანს წარმოადგენს მიწის ნაკვეთების სამშენებლოდ იმგვარი განვითრება, როდესაც სრულად არის უზრუნველყოფილი მისი კავშირი ქუჩასთან ან სხვა საზოგადოებრივ სივრცესთან, რაც საბოლოოდ ქმნის მოწესრიგებულ გეგმარებას და მიწის ნაკვეთებთან სათანადო მისასვლელების არსებობას.

რაც შეეხება სასამართლოს მითითებას, რომ მიწის ნაკვეთისათვის შეუსაბამო სტატუსის მინიჭება ხდება საკრებულოს მიერ და მოცემულ შემთხვევაში მსგავსი აქტი არ არსებობს, არ აქვს კავშირი სადავო საკითხის გადაწყვეტასთან. აღნიშნული მიწის ნაკვეთი, წარმოადგენს იძულებით შეუსაბამო მიწის ნაკვეთს, რადგან მისი სიგანის პარამეტრი არ აკმაყოფილების ზონისათვის განსაზღვრულ რეგლამენტს და არსებული მოცემულობით მისი შესაბამისობაში მოყვანა შეუძლებელია. სწორედ ეს ფაქტორი განასხვავებს შეუსაბამო და იძულებით შეუსაბამო მიწის ნაკვეთებს და განსახილველ შემთხვევაშიც, საკრებულოს სამართლებრივი აქტი იმიტომ არ არსებობს, რომ მიწის ნაკვეთი წარმოადგენს იძულებით შეუსაბამოს და არ საჭიროებს საკრებულოს მიერ ამგვარი სტატუსის მინიჭებას.

4.2 კასატორი - ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერია აღნიშნავს, რომ 2022 წლის 21 ივლისს დ.მ-ემ №... განცხადებით მიმართა ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოს და მოითხოვა პოზიციის დაფიქსირება №... და №... საკადასტრო კოდებით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთების გამიჯვნა/გაერთიანებასთან დაკავშირებით. ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოს 2022 წლის 26 ივლისის №... ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტით დ.მ-ეს, 2022 წლის 21 ივლისის №... განცხადების პასუხად, განემარტა, რომ მიწის ნაკვეთისთვის განაშენიანების რეგულირების პარამეტრების დადგენა ხდება საკადასტრო ერთეულის საზოგადოებრივი სივრცის (გზის) მხრიდან, ხოლო №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთი ვერ აკმაყოფილებს და გამიჯვნა/ გაერთიანების შემდგომ წარმოქმნილი 1821 კვ.მ მიწის ნაკვეთი ვერ დააკმაყოფილებს ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2016 წლის 24 მაისის №14-39 დადგენილებით დამტკიცებული ,,ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიის გამოყენებისა განაშენიანების რეგულირების წესებით“ მიწის ნაკვეთისთვის დადგენილ მინიმალური სიგანის პარამეტრებს, ვერცერთი საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონისთვის. ამავე აქტში ასევე აღინიშნა, რომ ქალაქგეგმარებითი თვალსაზრისით, მიწის ნაკვეთების, მსგავსი სახით, უსისტემოდ დანაწევრება მიზანშეწონილი არ არის, რის გამოც ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტო, წარდგენილი დოკუმენტაციის შესაბამისად, მოკლებული იყო შესაძლებლობას დაეფიქსირებინა დადებითი პოზიცია, მიწის ნაკვეთების გამიჯვნა/გაერთიანებასთან დაკავშირებით.

2022 წლის 18 აგვისტოს კ.ხ-ის მიერ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიაში წარმოდგენილ იქნა №19/01222301957-10 ადმინისტრაციული საჩივარი ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის სსიპ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოს 2022 წლის 26 ივლისის №... ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობის და ამავე სააგენტოსთვის ახალი ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემის დავალების მოთხოვნით. ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიის 2022 წლის 21 ოქტომბრის №995 ბრძანებით არ დაკმაყოფილდა კ.ხ-ის 2022 წლის 18 აგვისტოს №19/01222301957-10 ადმინისტრაციული საჩივარი.

საჯარო რეესტრის 2015 წლის 29 ივლისის ამონაწერით (განცხადების რეგისტრაციის №...) დგინდება, რომ ქ. თბილისში, ...ას ქუჩა, №3/ქ. თბილისი, ...ს ქუჩა, №77 (ნაკვეთი ...)/ქ. თბილისი, ...ას ქუჩა, №3, №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთის მესაკუთრეს წარმოადგენს კ.ხ-ე. საჯარო რეესტრის 2016 წლის 31 აგვისტოს ამონაწერით (განცხადების რეგისტრაციის №...) დგინდება, რომ ქ. თბილისში, ...ას ქუჩა, №3, №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთის ნაწილის მესაკუთრეს წარმოადგენს კ.ხ-ე. ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის სსიპ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურის სამსახურის ოფიციალურ ვებ-გვერდზე განთავსებული ინტერაქტიული რუკის ანალიზის საფუძველზე დგინდება, რომ ქ. თბილისში, ...ის ქუჩა, 3 / ქ. თბილისი, ...ს ქუჩა, 77 (ნაკვეთი ...) / ქ. თბილისი, ...ას ქუჩა,, ... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთი „დედაქალაქის მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის დამტკიცების შესახებ“ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2019 წლის 15 მარტის №39-18 დადგენილებით დამტკიცებული მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის თანახმად, მოქცეულია საცხოვრებელ ზონა 2-ში (სზ-2) და საზოგადოებრივ-საქმიან ზონაში (სსზ).

კასატორის მითითებით, იძულებით (განპირობებული) შეუსაბამო უძრავი ობიექტებისათვის ინდივიდუალური პარამეტრების დასადგენად, კონკრეტული მიწის ნაკვეთებისათვის გაიცემა სპეციალური (ზონალური) შეთანხმება, ხოლო მის საფუძველზე განაშენიანების რეგულირების წესებთან შეუსაბამოდ გამიჯნულ მიწის ნაკვეთებზე ხსენებული ინდივიდუალური პარამეტრების დადგენა 2020 წლის 1 იანვრიდან დაუშვებლად არის მიჩნეული. საქმის მასალებში არსებული დოკუმენტაციით, მათ შორის, დ.მ-ის მიერ 2022 წლის 21 ივლისს ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოში წარდგენილ განცხადებაზე დართული საკადასტრო აზომვითი ნახაზების შესაბამისად დგინდება, რომ ხსენებული განცხადებით მოთხოვნილი იყო, ერთი მხრივ, №... საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთის გამიჯვნა, რის შედეგადაც ხსენებული მიწის ნაკვეთი დაიყოფოდა 1077 კვ.მ და 378 კვ.მ ფართობის მქონე მიწის ნაკვეთებად და, მეორე მხრივ, ხსენებული, 378 კვ.მ მიწის ნაკვეთის გაერთიანება №... საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთთან, რის შემდგომაც წარმოქმნილი მიწის ნაკვეთის ფართობი განისაზღვრებოდა 1821 კვ.მ-ით. ამასთან, როგორც სადავო აქტშიც აღინიშნა, გამიჯვნის შედეგად წარმოქმნილი ერთ-ერთი მიწის ნაკვეთი, კერძოდ, 1821 კვ.მ მიწის ნაკვეთი, საზოგადოებრივი სივრცის (გზის) მხრიდან ვერ დააკმაყოფილებს ვერც საზოგადოებრივი-საქმიანი ზონისთვის (სსზ) და ვერც საცხოვრებელი ზონა 2-სთვის (სზ-2) სამშენებლოდ დადგენილ მინიმალური სიგანის პარამეტრს, რომელიც საზოგადოებრივი-საქმიანი ზონის (სსზ) შემთხვევაში შეადგენს 15-20 მეტრს, ხოლო საცხოვრებელი ზონა 2-ის შემთხვევაში (სზ-2) - 9 მეტრს, რაც თავის მხრივ, გაერთიანების შედეგად წარმოქმნილი მიწის ნაკვეთის (ფართობი 1821 კვ.მ) განაშენიანების რეგულირების წესებთან შეუსაბამობას განაპირობებს და შემდგომში გამორიცხავს მისი განვითარების შესაძლებლობას სპეციალური ზონალური შეთანხმების საფუძველზეც.

ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტომ თავისი დისკრეციული უფლებამოსილების ფარგლებში, საქმის გარემოებების შესწავლისა და მოქმედ კანონმდებლობასთან კომპლექსური ანალიზის საფუძველზე, ასევე, საჯარო და კერძო ინტერესების გათვალისწინებით, დ.მ-ის მიერ 2022 წლის 21 ივლისს ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოში წარდგენილ ... განცხადებაზე თანდართული საკადასტრო აზომვითი ნახაზების შესაბამისად, №... და №... საკადასტრო კოდებით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთების გამიჯვნა/გაერთიანება მიზანშეწონილად არ მიიჩნია, ვინაიდან, ქალაქგეგმარებითი თვალსაზრისით, აღნიშნულ შემთხვევაში სახეზე იქნება მიწის ნაკვეთების უსისტემოდ დანაწევრება. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოს 2022 წლის 26 ივლისის №...ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი მიღებულია ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოს დისკრეციული უფლებამოსილების ფარგლებში და სრულად შეესაბამება კანონმდებლობის მოთხოვნებს. სასამართლოს მიერ ადმინისტრაციული ორგანოს დისკრეციული უფლებამოსილების განხორციელების კანონიერებაზე მსჯელობისას გამოკვლეული უნდა იქნეს, თუ რამდენად დასაბუთებულია ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ შერჩეული საკითხის გადაწყვეტა, რაც თავის მხრივ, უნდა ეფუძნებოდეს ფაქტების ობიექტურ გამოკვლევას, დადგენასა და შეფასებას. სასამართლოს არ აქვს უფლებამოსილება შეამოწმოს ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ შერჩეული გადაწყვეტილების მიზანშეწონილობა, სასამართლო უფლებამოსილია შეამოწმოს მხოლოდ მიღებული გადაწყვეტილების კანონიერება და დასაბუთებულობა. ეს კი ნიშნავს იმას, რომ ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილების დასაბუთებაში უნდა აისახოს არსებული ალტერნატიული შესაძლებლობებიდან ყველაზე ოპტიმალური გადაწყვეტილების მიღების საფუძვლები. სასამართლო ვერ შეიჭრება ადმინისტრაციული ორგანოს დისკრეციული უფლებამოსილების განხორციელების ფარგლებში და ვერ განუსაზღვრავს არსებული შესაძლებლობებიდან, რომელი უნდა იქნეს გამოყენებული.

კასატორის განმარტებით, დაუსაბუთებელია სააპელაციო პალატის განმარტება, რომ აღნიშნული მიწის ნაკვეთის სიგანე უნდა გამოთვლილიყო საზოგადოებრივი სივრცის/ქუჩის მხარეს არსებული ყველა საზღვრის ზომის შეკრებით და არა მხოლოდ უშუალოდ ქუჩის მომიჯნავე საზღვრის ზომით. კერძოდ, კანონმდებლის მიერ არ არის რეგლამენტირებული მსგავსი გამოთვლის მეთოდიკა ნორმატიულად და აღნიშნული სასამართლოს შეფასება არის თვითნებური. სასამართლო განმარტებისას ვერ უთითებს კონკრეტულ სამართლებრივ ნორმებზე და აკეთებს ზოგად განმარტებას, რაც გაუგებარია. გასათვალისწინებელია, რომ საკუთრების უფლება არ არის აბსოლუტური და შეუზღუდავი უფლება, ხოლო მოცემული დავის ფარგლებში სასამართლოები ვერ ასაბუთებენ, კონკრეტულად როგორ შეუზღუდეს საკუთრების უფლებით სარგებლობა დაინტერესებულ პირს ადმინისტრაციულმა ორგანოებმა სადავო გადაწყვეტილების მიღებით. გარდა აღნიშნულისა, საყურადღებოა, მიწის ნაკვეთების ფაქტობრივი მდგომარეობა, მხარე ითხოვდა №... საკადასტრო კოდით რეგისტირებულ მიწის ნაკვეთთან №... მიწის ნაკვეთის ნაწილის მიერთებას, რომელიც არ ესაზღვრება საზოგადოებრივ სივრცეს, ამ პირობებში კიდევ უფრო გაუგებარია რომელი მიწის ნაკვეთების საზღვრების დაჯამებაზეა მითითება.

5. საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2024 წლის 13 მარტის განჩინებით საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, დასაშვებობის შესამოწმებლად წარმოებაში იქნა მიღებული ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიის საკასაციო საჩივარი.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2024 წლის 2 მაისის განჩინებით საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, დასაშვებობის შესამოწმებლად წარმოებაში იქნა მიღებული სსიპ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოს საკასაციო საჩივარი.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2025 წლის 19 მარტის განჩინებით ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიისა და სსიპ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოს საკასაციო საჩივრების დასაშვებობის საკითხის შემოწმება განისაზღვრა მხარეთა დასწრებით.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლო საქმის მასალების შესწავლის, მხარეთა ახსნა-განმარტებების მოსმენის და საკასაციო საჩივრების დასაშვებობის საკითხის შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, რომ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიისა და სსიპ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოს საკასაციო საჩივრები არ აკმაყოფილებს საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მოთხოვნებს და არ ექვემდებარება დასაშვებად ცნობას შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილი განსაზღვრავს საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის ამომწურავ საფუძვლებს, კერძოდ, აღნიშნული ნორმის თანახმად, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მიერ საკასაციო საჩივარი დაიშვება, თუ კასატორი დაასაბუთებს, რომ: ა) საქმე მოიცავს სამართლებრივ პრობლემას, რომლის გადაწყვეტაც ხელს შეუწყობს სამართლის განვითარებას და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებას; ბ) საქართველოს უზენაეს სასამართლოს მანამდე მსგავს სამართლებრივ საკითხზე გადაწყვეტილება არ მიუღია; გ) საკასაციო საჩივრის განხილვის შედეგად მოცემულ საქმეზე სავარაუდოა მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღება; დ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება განსხვავდება მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან; ე) სააპელაციო სასამართლომ საქმე განიხილა მატერიალური ან/და საპროცესო სამართლის ნორმების მნიშვნელოვანი დარღვევით, რასაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე; ვ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება ეწინააღმდეგება მსგავს სამართლებრივ საკითხზე ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციას და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალს.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ წარმოდგენილი საკასაციო საჩივრები არ არის დასაშვები საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული არც ერთი ზემოთ მითითებული საფუძვლით.

საკასაციო საჩივრები არ არის დასაშვები სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილების საკასაციო სასამართლოს მიერ დამკვიდრებული პრაქტიკისაგან განსხვავების არსებობის საფუძვლით და ამასთან, არ არსებობს საკასაციო საჩივრების განხილვის შედეგად მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღების ვარაუდი. სააპელაციო სასამართლოს გასაჩივრებული გადაწყვეტილება ასევე არ ეწინააღმდეგება ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციას და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალს. ამასთან, საქმის განხილვისა და საკასაციო სასამართლოს მიერ საქმეზე ახალი გადაწყვეტილების მიღების საჭიროება არ არსებობს არც სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბების თვალსაზრისით.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ კასატორები ვერ ასაბუთებენ სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმის განხილვას მატერიალური ან/და საპროცესო სამართლის ნორმების მნიშვნელოვანი დარღვევით.

საკასაციო სასამართლო აღნიშნავს, რომ ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენციის მე-6 მუხლის პირველი ნაწილი ავალდებულებს სასამართლოს, დაასაბუთოს თავისი გადაწყვეტილება, რაც არ უნდა იქნეს გაგებული თითოეულ არგუმენტზე დეტალური პასუხის გაცემად (იხ. ჯღარკავა საქართველოს წინააღმდეგ, №7932/03; Van de Hurk v. Netherlands, par.61, Garcia Ruiz v. Spain [GC] par.26; Jahnke and Lenoble v France (dec.); Perez v France [GC], par. 81).

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლის მე-2 ნაწილის შესაბამისად, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ადმინისტრაციულ სამართალწარმოებაში გამოიყენება საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის დებულებანი. სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 404-ე მუხლის პირველი ნაწილის პირველი წინადადების თანახმად, საკასაციო სასამართლო გადაწყვეტილებას ამოწმებს საკასაციო საჩივრის ფარგლებში.

საქმეზე დადგენილია შემდეგი ფაქტობრივი გარემოებები: ა) საჯარო რეესტრიდან ამონაწერის (მომზადების თარიღი 29.07.2015) მიხედვით, უძრავი ქონება მდებარე ქალაქი თბილისი, ქუჩა ...ის №3/ქალაქი თბილისი, ქუჩა ... №77, (ნაკვეთი №...)/ქალაქი თბილისი, ქუჩა ... №3 (ს/კ...) წარმოადგენს კ.ხ-ის საკუთრებას (ს.ფ 28-29); ბ) საჯარო რეესტრიდან ამონაწერის (მომზადების თარიღი 31.08.2016) თანახმად, უძრავი ქონება მდებარე ქალაქი თბილისი, ქუჩა ... №3 (ს/კ ...) წარმოადგენს კ.ხ-ის და ზ.ხ-ის თანასაკუთრებას. ¾ ნაწილის მესაკუთრეა ზ.ხ-ე, ხოლო ¼ ნაწილის მესაკუთრეა კ.ხ-ე (ს.ფ 31-32); გ) ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის სსიპ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოს 2022 წლის 26 ივლისის №... წერილის თანახმად, ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის სსიპ ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტომ, განიხილა კ.ხ-ის 21.07.2022 წლის №... განცხადება, რომლითაც ითხოვდა სააგენტოს პოზიციას, მიწის ნაკვეთების (საკადასტრო კოდი: ... და ...) გამიჯვნა/გაერთიანებასთან დაკავშირებით. „დედაქალაქის მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის დამტკიცების შესახებ“ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2019 წლის 15 მარტის №39-18 დადგენილებით დამტკიცებული მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის გრაფიკული ნაწილის - რუკის მიხედვით, დაინტერესებაში არსებულ მიწის ნაკვეთებზე ვრცელდება ზოგადი საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა (სსზ) და საცხოვრებელი ზონა 2 (სზ-2). საზოგადოებრივ-საქმიან ზონაში (სსზ) არ არის დადგენილი სამშენებლოდ განვითარების კონკრეტული პარამეტრები და ტერიტორიის სამშენებლოდ განვითარება ხდება „ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიის გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესების დამტკიცების შესახებ“ ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2016 წლის 24 მაისის №14–39 დადგენილების მე-19 მუხლის (სივრცით-ტერიტორიული განვითარების რეგლამენტების დადგენა ჩამოყალიბებული განაშენიანების პირობებში) I პუნქტის თანახმად. განვითარების რეგლამენტები ან/და მიწის ნაკვეთის სამშენებლოდ გამოყენების პირობები შეიძლება დადგინდეს დაგეგმარებითი თვალსაზრისით მოწესრიგებული ტერიტორიის (მაგ.: კვარტალის) კვლევის საფუძველზე მიღებული არსებული მდგომარეობის შესაბამისად ან 50 მეტრის გარშემო მდებარე ტერიტორიის კვლევის საფუძველზე. „ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესების დამტკიცების შესახებ“ ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2016 წლის 24 მაისის №14-39 დადგენილების თანახმად, საცხოვრებელი ზონა 2 (სზ-2) წარმოადგენს დაბალი ინტენსივობის ერთგვაროვან საცხოვრებელ ქვეზონას, რომელიც მოიცავს საქალაქო განაშენიანებული ტერიტორიების საზღვრებში არსებულ/დაგეგმილ საცხოვრებელი გამოყენების (და მის დამხმარე) ტერიტორიებს. საცხოვრებელ ზონა 2-ში განაშენიანების დომინირებული სახეობაა ერთბინიანი საცხოვრებელი სახლები. დასაშვებია ამ წესების დანართი 1-ით განსაზღვრული ძირითადი და სპეციალური (ზონალური) შეთანხმებით დაშვებული სახეობები. მიწის ნაკვეთისთვის განაშენიანების რეგულირების პარამეტრების დადგენა ხდება საკადასტრო ერთეულის საზოგადოებრივი სივრცის (გზის) მხრიდან. დაინტერესებაში არსებული მიწის ნაკვეთი (საკადასტრო კოდი...) ვერ აკმაყოფილებს და გამიჯვნა/გაერთიანების შემდგომ წარმოქმნილი 1821 კვ.მ მიწის ნაკვეთი ვერ დააკმაყოფილებს „ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიის გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესების დამტკიცების შესახებ“ ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2016 წლის 24 მაისის №14–39 დადგენილებით სამშენებლო მიწის ნაკვეთისთვის დადგენილ მინიმალური სიგანის პარამეტრს, ვერცერთი საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონისთვის. „ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიის გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესების დამტკიცების შესახებ“ ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2016 წლის 24 მაისის №14–39 დადგენილების 26-ე მუხლის მე- 3 პუნქტით იმ შემთხვევებში, როდესაც შეუსაბამო სტატუსის მქონე მიწის ნაკვეთი უშუალოდ ესაზღვრება სხვა მიწის ნაკვეთებს, დაუშვებელია მისი გაფართოება, ხელახალი გამიჯვნა მეზობელი ნაკვეთის ტერიტორიის ხარჯზე, თუ ეს არ არის დაკავშირებული ნაკვეთის ამ რეგლამენტით განსაზღვრულ მოთხოვნებთან შესაბამისობაში მოყვანასთან. ამასთან, ქალაქგეგმარებითი თვალსაზრისით, მიწის ნაკვეთების, მსგავსი სახით, უსისტემოდ დანაწევრება მიზანშეწონილი არ არის. ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის სსიპ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტო მოკლებულია შესაძლებლობას დააფიქსიროს დადებითი პოზიცია, კ.ხ-ის მიერ წარმოდგენილი დოკუმენტაციის შესაბამისად, მიწის ნაკვეთების გამიჯვნა/ გაერთიანებასთან დაკავშირებით (ს.ფ 15-16); დ) 2022 წლის 18 აგვისტოს კ.ხ-ის მიერ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიაში წარდგენილ იქნა №19/01222301957-10 ადმინისტრაციული საჩივარი ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის სსიპ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოს 2022 წლის 26 ივლისის №... ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობის და ამავე სააგენტოსთვის ახალი ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემის დავალების მოთხოვნით. ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიის 2022 წლის 21 ოქტომბრის ბრძანებით, არ დაკმაყოფილდა კ.ხ-ის 2022 წლის 18 აგვისტოს №19/01222301957-10 ადმინისტრაციული საჩივარი. ძალაში დარჩა ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის სსიპ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოს 2022 წლის 26 ივლისის №... ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი (ს.ფ 17-18, 19-27).

საკასაციო პალატა განმარტავს, რომ მოცემულ შემთხვევაში ადმინისტრაციული ორგანოს პოზიციას მიწის ნაკვეთების გამიჯვნა-გაერთიანების მიზანშეუწონლად მიჩნევასთან დაკავშირებით საფუძვლად დაედო ის გარემოება, რომ №... საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთი ვერ აკმაყოფილებს და გამიჯვნა-გაერთიანების შემდგომ წარმოქმნილი 1821 კვ.მ მიწის ნაკვეთი ვერ დააკმაყოფილებს ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2016 წლის 24 მაისის №14-39 დადგენილებით სამშენებლო მიწის ნაკვეთისთვის დადგენილ მინიმალური სიგანის პარამეტრს ვერცერთი საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონისთვის.

საკასაციო პალატა მიუთითებს ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2016 წლის 24 მაისის №14-39 დადგენილებაზე, რომლითაც დამტკიცებულია „ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესები“. წესები შედგენილია „სივრცითი მოწყობისა და ქალაქთმშენებლობის საფუძვლების შესახებ“ საქართველოს კანონისა და „ტექნიკური რეგლამენტის დასახლებათა ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების ძირითადი დებულებების დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს მთავრობის 2014 წლის 15 იანვრის №59 დადგენილების მოთხოვნათა შესაბამისად, წარმოადგენს რა ქალაქთმშენებლობითი რეგულირების სისტემის ნაწილს, არეგულირებს ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიებისათვის, მათ შორის, კულტურული მემკვიდრეობის უძრავ ძეგლებზე და ძეგლების ტერიტორიაზე, ქალაქთმშენებლობის სპეციფიკურ სამართლებრივ ურთიერთობებს, განსაზღვრავს ამ სამართალურთიერთობის მონაწილეთა და მესამე პირთა უფლება-მოვალეობებს (1.1 მუხლი).

ზემოაღნიშნული წესების მე-16 მუხლის 1-ლი პუნქტის „კ“ ქვეპუნქტის თანახმად, სზ-2 – განაშენიანების დომინირებული სახეობაა ინდივიდუალური საცხოვრებელი სახლები. დასაშვებია ამ წესების დანართი 1-ით განსაზღვრული ძირითადი და სპეციალური (ზონალური) შეთანხმებით დაშვებული სახეობები: განაშენიანების რეგულირების პარამეტრები: კ-1 - 0,5, კ-2 - 0,8, კ-3 - 0,3; მიწის ნაკვეთის ფართობი და ზომები: მინიმალური ფართობი 250 კვ.მ, მინიმალური სიგანე 9 მეტრი, მინიმალური სიღრმე 15 მეტრი. ამავე მუხლის მე-3 პუნქტის თანახმად, ამ მუხლის მიზნებისთვის, თუ მიწის ნაკვეთს არ გააჩნია სწორკუთხა ფორმა, მის სიგანედ მიჩნევა საზოგადოებრივი სივრცის/ქუჩის მხარე საზღვრების გაბარიტული ზომა, რომლის მიმართ მართობული ზომა მიიჩნევა მის სიღრმედ.

საკასაციო სასამართლომ არაერთ საქმეზე განმარტა, რომ კანონი არის კანონმდებლის მიზნის განხორციელების ინსტრუმენტი და ამიტომ ის უნდა განიმარტოს მიზანმიმართულად. სასამართლომ უნდა გამოიყენოს განმარტების ისეთი წესები, რომლის მიხედვით კანონი უნდა იყოს განმარტებული კანონმდებლის მიზნისა და მისი განხორციელების შესაძლებლობის ფარგლებში. ამდენად, კანონის განმარტებისას, დადგენილ უნდა იქნეს კანონმდებლის ნება და მიზანი, რაც მხოლოდ გრამატიკული განმარტებით ვერ მიიღწევა. სასამართლომ უნდა იხელმძღვანელოს კანონმდებლის განზრახვით, როგორც ნორმის განმარტების საშუალებით. კანონის განმარტება ემყარება გარკვეულ პრინციპებს: ობიექტურობის პრინციპს, რაც გულისხმობს, რომ განმარტება უნდა ეფუძნებოდეს კანონის ტექსტს და გამოხატავდეს კანონმდებლის ნებას; ერთიანობის პრინციპს ყოველი ნორმა წაკითხულ უნდა იქნეს არა ამოგლეჯილად, არამედ სისტემურად, კანონის ტექსტის ლოგიკურ ჭრილში; გენეტიკური განმარტების პრინციპს - გათვალისწინებულ უნდა იქნეს კანონმდებლის მიზანი და განზრახულობა. ამდენად, მოცემულ შემთხვევაში კანონი უნდა განიმარტოს აღნიშნული პრინციპების დაცვით (საქართველოს უზენაესი სასამართლოს განჩინებები/გადაწყვეტილებები, მ.შ. ბს-479-459(კ-10) 21 ოქტომბერი, 2010 წელი; №ბს-10(კ-20) 9 ივლისი, 2020 წელი). ნორმის განმარტება საჭიროებს გამოსაყენებელი ნორმის ნამდვილი არსის გარკვევას და კანონმდებლის კონკრეტული მიზნის დადგენას (იხ. სუსგ., ბს-520-515(კ-11), 15.09.2012წ.).

მოცემულ შემთხვევაში სადავო არ არის, რომ №... საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთს არ გააჩნია სწორკუთხა ფორმა და ასეთ ფორმას ვერ შეიძენს მიწის ნაკვეთი ვერც გამიჯვნა/გაერთიანების შემდეგ. ზემოაღნიშნული ნორმა კი, ასეთ შემთხვევებში მიუთითებს, რომ უნდა მოხდეს საზოგადოებრივი სივრცის/ქუჩის მხარეს არსებული საზღვრების გაბარიტული ზომების გათვალისწინება. ნორმის სიტყვა-სიტყვითი განმარტებიდან არ გამომდინარეობს, მიწის ნაკვეთის სიგანის განსაზღვრა მოხდეს მხოლოდ ერთი - უშუალოდ ქუჩის მომიჯნავე საზღვრის ზომით. ნორმაში საუბარია არა საზღვრის გაბარიტული ზომით სიგანის განსაზღვრაზე, არამედ ნორმა მრავლობით რიცხვში ასახელებს „საზღვრებს“ და მოითხოვს სიგანის განსაზღვრას საზოგადოებრივი სივრცის/ქუჩის მხარე საზღვრების გაბარიტული ზომებით. შესაბამისად, მიწის ნაკვეთის სიგანე უნდა მიჩნეულიყო არა ერთი საზღვრის, არამედ საზოგადოებრივი სივრცის/ქუჩის მხარეს არსებული ყველა საზღვრის გაბარიტული ზომების შეკრებით. საკასაციო პალატა ხაზგასმით აღნიშნავს, რომ აღნიშნული ნორმა არ იძლევა სხვაგვარი განმარტების საფუძველს და ადმინისტრაციული ორგანოს პოზიცია, რომ სიგანე განსაზღვრულ უნდა იქნეს უშუალოდ ქუჩის მომიჯნავე საზღვრის ზომით, ეწინააღმდეგება ამავე ნორმის დანაწესს.

საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-6 მუხლის შესაბამისად, ადმინისტრაციულმა ორგანომ კანონით მინიჭებული დისკრეციული უფლებამოსილება უნდა განახორციელოს კანონით დადგენილ ფარგლებში და ამავე დროს დისკრეციული უფლებამოსილების ფარგლებში გადაწყვეტილების მიღება არ ნიშნავს თანაზომიერების და კანონიერების პრინციპის უგულებელყოფის შესაძლებლობას. დისკრეციული უფლებამოსილების გამოყენება განსაკუთრებულ ყურადღებას საჭიროებს, რათა ადგილი არ ჰქონდეს კანონის ფარგლების გადაცდენას, რასაც საბოლოო ჯამში შესაძლოა შედეგად მოჰყვეს საკუთრების ხელყოფა, სუბიექტის უფლებების დარღვევა. სწორედ აღნიშნულიდან გამომდინარე, დისკრეციული უფლებამოსილების განხორციელებისას განსაკუთრებულ მნიშვნელობას იძენს დაპირისპირებულ ინტერესთა იდენტიფიცირება და ამ ინტერესთა შორის პროპორციულობის დაცვის ვალდებულება.

საქმეზე დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, საკასაციო პალატა იზიარებს სააპელაციო სასამართლოს მოსაზრებას, რომ მოსარჩელის მიერ წარდგენილი დოკუმენტაცია ქმნიდა №... და №... საკადასტრო კოდებით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთების გამიჯვნა/გაერთიანების მიზანშეწონილად მიჩნევის შესაძლებლობას. ამდენად, მართებულია, სააპელაციო სასამართლოს დასკვნა სარჩელის დაკმაყოფილების საფუძვლების არსებობის შესახებ.

ამდენად, საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ მოცემულ საქმეს არ გააჩნია არავითარი პრინციპული მნიშვნელობა სასამართლო პრაქტიკისათვის, ხოლო საკასაციო საჩივრებს - წარმატების პერსპექტივა.

სახეზე არ არის საკასაციო საჩივრების დასაშვებად ცნობის საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით რეგლამენტირებული არც ერთი საფუძველი, ამდენად, საკასაციო პალატა საკასაციო საჩივრებს მიიჩნევს დაუშვებლად.

ამასთან, საკასაციო სასამართლო მიუთითებს საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე და აღნიშნავს, რომ თუ საკასაციო საჩივარი დაუშვებლად იქნება მიჩნეული, პირს დაუბრუნდება მის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის 70%.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლით, 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1. ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიისა და სსიპ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოს საკასაციო საჩივრები მიჩნეულ იქნეს დაუშვებლად;

2. უცვლელად დარჩეს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2023 წლის 3 ოქტომბრის გადაწყვეტილება;

3. სსიპ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული განვითარების სააგენტოს (ს/ნ 205393689) დაუბრუნდეს საკასაციო საჩივარზე 23.04.2024წ. №05037 საგადახდო მოთხოვნით გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის - 300 ლარის 70% - 210 ლარი, შემდეგი ანგარიშიდან: ქ. თბილისი, სახელმწიფო ხაზინა, ბანკის კოდი TRESGE22, მიმღების ანგარიშის №200122900, სახაზინო კოდი №300773150;

4. საქართველოს უზენაესი სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.

მოსამართლეები: გ. მაკარიძე

ქ. ცინცაძე

ბ. შონია