საქართველოს უზენაესი სასამართლო

გ ა ნ ჩ ი ნ ე ბ ა

საქართველოს სახელით

№ბს-759(კ-23) 3 სექტემბერი, 2025 წელი ქ. თბილისი

ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატამ

შემდეგი შემადგენლობით:

გენადი მაკარიძე (თავმჯდომარე, მომხსენებელი),

ქეთევან ცინცაძე, ბადრი შონია

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლისა და 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის საფუძველზე, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 408-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, ზეპირი განხილვის გარეშე, შეამოწმა ა. ბ-ის საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის საფუძვლების არსებობა თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2023 წლის 6 თებერვლის გადაწყვეტილების გაუქმების თაობაზე (მოწინააღმდეგე მხარე - სსიპ ანტიკორუფციული ბიურო (სსიპ საჯარო სამსახურის ბიუროს უფლებამონაცვლე)).

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი:

1. ა. ბ-იმა სარჩელით მიმართა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიას მოპასუხე სსიპ საჯარო სამსახურის ბიუროს მიმართ.

მოსარჩელემ მოითხოვა, ბათილად იქნეს ცნობილი სსიპ საჯარო სამსახურის ბიუროს 2021 წლის 13 მაისის №18/განკ განკარგულება ა. ბ-ის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციაში დარღვევის არსებობისა და ა. ბ-ის დაჯარიმების შესახებ.

2. თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2022 წლის 27 ივლისის გადაწყვეტილებით ა. ბ-ის სარჩელი დაკმაყოფილდა. ბათილად იქნა ცნობილი სსიპ საჯარო სამსახურის ბიუროს 2021 წლის 13 მაისის №18/განკ განკარგულება ა. ბ-ის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციაში დარღვევის არსებობისა და ა. ბ-ის დაჯარიმების შესახებ.

აღნიშნული გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გასაჩივრდა სსიპ საჯარო სამსახურის ბიუროს მიერ.

3. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2023 წლის 6 თებერვლის გადაწყვეტილებით სსიპ საჯარო სამსახურის ბიუროს სააპელაციო საჩივარი დაკმაყოფილდა. გაუქმდა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2022 წლის 27 ივლისის გადაწყვეტილება და მიღებულ იქნა ახალი გადაწყვეტილება. ა. ბ-ის სარჩელი არ დაკმაყოფილდა.

4. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2023 წლის 6 თებერვლის გადაწყვეტილება საკასაციო წესით გასაჩივრდა ა. ბ-ის მიერ.

კასატორი აღნიშნავს, რომ დასაქმებულია საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტროს სისტემაში შემავალ ...ში ...ის თანამდებობაზე. აღნიშნულ თანამდებობაზე დაინიშნა 2020 წლის ივლისის თვეში. „საჯარო დაწესებულებაში ინტერესთა შეუთავსებლობისა და კორუფციის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-14 მუხლის პირველი პუნქტის თანახმად, თანამდებობაზე დანიშვნის დღიდან 2 თვის ვადაში ჰქონდა ვალდებულება სსიპ საჯარო სამსახურის ბიუროსათვის წარედგინა ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაცია. აღნიშნული ვალდებულება შეასრულა 2020 წლის 28 სექტემბერს და შევსებული დეკლარაცია ატვირთულ იქნა საჯარო სამსახურის ბიუროს ვებ-გვერდზე. დეკლარაციის შესავსებად (მონაცემების გადასაგზავნად) აუცილებელი საიდენტიფიკაციო მონაცემები (მინიჭებული მომხმარებელი და პაროლი) მისთვის ცნობილი გახდა ზემოაღნიშნული 2-თვიანი ვადის ამოწურვამდე 1 თვით ადრე. სწორედ აღნიშნულ შემოკლებულ ვადაში მის მიერ მოძიებულ და დახარისხებულ იქნა ყველა ის დოკუმენტი/მონაცემი, რომელსაც დეკლარაცია მოითხოვდა. 2021 წლის 24 თებერვალს №გ2487 წერილით კასატორისთვის ცნობილი გახდა, რომ დაწყებული იყო ადმინისტრაციული წარმოება და მიმდინარეობდა მის მიერ წარდგენილი დეკლარაციის მონიტორინგი, რის საფუძველზეც დაევალა დამატებითი დოკუმენტაციის წარდგენა. მის მიერ, დადგენილ ვადაში იქნა წარდგენილი მოთხოვნილი დოკუმენტაცია, ასევე სსიპ საჯარო სამსახურის ბიუროს მიერ №... და №... წერილებით მოთხოვნილი დამატებითი დოკუმენტაცია. 2021 წლის 18 მაისს კასატორს ჩაბარდა სსიპ საჯარო სამსახურის ბიუროს უფროსის 14 მაისის №... წერილი დანართით, კერძოდ, 2021 წლის 13 მაისის №18/განკ განკარგულება, რომლითაც დაჯარიმდა 840 ლარით ქონებრივი მდგომარეობის შესახებ დეკლარაციაში არასრული და არასწორი მონაცემების გამოვლენის გამო, თუმცა რა წარადგინა არასწორად და კონკრეტულად რა იქნა დავალებული ბიუროს მიერ, აქტებში მითითებული არ არის.

„საჯარო დაწესებულებაში ინტერესთა შეუთავსებლობისა და კორუფციის შესახებ“ საქართველოს კანონის 18¹ მუხლის მე-8 პუნქტის თანახმად, თანამდებობის პირის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციის მონიტორინგის დაწყების შემთხვევაში ბიურო შესაბამის თანამდებობის პირს საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით აცნობებს მონიტორინგის დაწყების შესახებ და განუსაზღვრავს 10 სამუშაო დღის ვადას მონიტორინგისათვის საჭირო ინფორმაციისა და დოკუმენტაციის (მათ შორის, საბანკო ან/და სხვა საკრედიტო დაწესებულებიდან) და საკუთარი მოსაზრების წარსადგენად. აღნიშნული მუხლის ჩანაწერი - „საკუთარი მოსაზრების წარდგენა“ გულისხმობს, რომ თუნდაც ადმინისტრაციული წარმოება იყოს დაწყებული პირის მიმართ, იმ შემთხვევაში თუ ის, მის მიერ წარდგენილი ინფორმაციით (ასევე განმარტებით) გააქარწყლებს გადაგზავნილ დეკლარაციაში მითითებული გარემოებების და მონაცემების შესაძლო შეუსაბამობას, აღნიშნული პირი უპირობოდ ვერ იქნება დაჯარიმებული. მოცემულ შემთხვევაში კი ცალსახაა, რომ მაკონტროლებელმა ადმინისტრაციულმა ორგანომ - სსიპ საჯარო სამსახურის ბიურომ სამჯერ მიმართა ოფიციალური წერილით და სამჯერვე შესაბამისი დოკუმენტაცია და განმარტება იქნა კასატორის მიერ წარდგენილი. კანონის 18¹ მუხლის მე-8 პუნქტი გულისხმობს არა თანდათანობით უზუსტობების, შეცდომების პოვნას დეკლარაციაში, არამედ ერთიანად შესაბამისი პოზიციის დაფიქსირებას და სუბიექტისგან შესაბამისი პასუხის გაცემის დალოდების ვალდებულებას. „საჯარო დაწესებულებაში ინტერესთა შეუთავსებლობისა და კორუფციის შესახებ“ საქართველოს კანონის 18¹ მუხლის 13¹ პუნქტის თანახმად, ბიუროს მიერ წერილებით მოთხოვნილი დოკუმენტაცია, რომელიც კასატორტის მიერ მოთხოვნის მიხედვით იქნა წარდგენილი, არამცთუ დეკლარაციაში არსებულ არსებით, არამედ არაარსებით დარღვევასაც კი არ წარმოადგენს, ვინაიდან ხსენებული მუხლის არცერთი პუნქტის მოთხოვნა მის მიერ არ დარღვეულა.

კასატორის განმარტებით, სააპელაციო პალატას მსჯელობისას გამორჩა უმთავრესი გარემოება - ბინის გაყიდვა/ნასყიდობის ტრანზაქცია, რაზეც მოსარჩელეს ბიურო ედავება, განხორციელებულია 2019 წელს, როდესაც მას არ ეკავა წამყვანი თანამდებობა საჯარო სამსახურში, იყო უფროსი სპეციალისტი და დეკლარაციის წარდგენის ვალდებულება იმ დროისთვის არ გააჩნდა. კანონის მიზანი - უზრუნველყოფილი იყოს გამჭვირვალობა ფინანსური დარღვევის თავიდან აცილების მიზნით, აბსოლუტურად დაცულია, ვინაიდან მოსარჩელეს კონკრეტულ ტრანზაქციებთან არანაირი შეხება არ ჰქონია, ფინანსური სარგებელი არ მიუღია. საინტერესოა, რომ ორჯერ დაფიქსირებულ წერილობით შენიშვნებში ბიუროს აღნიშნული ტრანზაქცია თავადაც გამორჩა, მიუხედავად იმისა, რომ ინფორმაცია უძრავი ქონების გაყიდვებზე საჯაროა.

კასატორის განმარტებით, ორი უზუსტობა, რომელსაც საჯარო სამსახურის ბიურო ედავება, არ წარმოადგენს ისეთ უზუსტობას, რასაც შეიძლება ზეგავლენა მოეხდინა დეკლარაციაზე და დაერღვია დეკლარაციის შევსების პრინციპი და მიზანი. თუ ვიმსჯელებთ იმაზე, რომ მოსარჩელეს, მამის საბანკო ანგარიშის არ მითითებით შეიძლება დაემალა შემოსავალი, ეს ქარწყლდება იმით, რომ აღნიშნული შემოსავალი დაფიქსირებული აქვს დეკლარაციის სხვა გრაფაში და სრულად აქვს მითითებული მამის მიერ მიღებული შემოსავალი ი... უნივერსიტეტში. შესაბამისად, აღნიშნული მიუთითებს ხარვეზის ტექნიკურობაზე და არაარსებითობაზე, რომელიც ვერ შეუქმნის დეკლარაციის მკითხველს არასწორ შეხედულებას ოჯახის წევრის შემოსავალზე. რაც შეეხება კასატორის დედის მიერ დადებულ უძრავი ქონების გაყიდვისა და შეძენის ხელშეკრულებებს, ეს არის ტექნიკური ხარვეზი, რომელიც მიზნად არ ისახავდა ოჯახის წევრების ქონების მიზნობრივად დამალვას, ვინაიდან დეკლარაციის შევსების მომენტისათვის არცერთი უძრავი ქონება არ წარმოადგენდა მოსარჩელის დედის საკუთრებას. ეს ხელშეკრულებები დადებულია მაშინ, როდესაც მოსარჩელე არ იყო თანამდებობის პირი და არ ევალებოდა დეკლარაციის შევსება. შესაბამისად, დეკლარაციის მკითხველს ვერ წარმოექმნებოდა არასწორი შეხედულება ოჯახის წევრების ქონებაზე, ვინაიდან ის დეკლარაციის შევსების მომენტისათვის არ წარმოადგენდა კასატორის დედის საკუთრებას და ეს უკანასკნელი გახდა ზუსტად ამ ხარვეზის გამომწვევი მიზეზი, ვინაიდან დეკლარაციაში ასახა ის ქონებები, რაც იმ დროს გააჩნდათ ოჯახის წევრებს და მექანიკურად გამორჩა ერთი წლის წინ დადებული ხელშეკრულებები.

კასატორის განმარტებით, დეკლარაცია ივსება იმ მიზნით, რომ პირის თანამდებობაზე წარდგენის მომენტისათვის ნათლად ჩანდეს მისი და მისი ოჯახის წევრების ქონებრივი მდგომარეობა, იმისთვის, რომ შემდეგ შედარდეს თანამდებობიდან წასვლის დროს არსებულ მდგომარეობას. პირის სამართალდამრღვევად მიჩნევისათვის მნიშვნელოვანია შეფასდეს პირის ქმედება არსებითად ეწინააღმდეგება თუ არა კანონით დაცულ სიკეთეს, კერძოდ, საზოგადოების ნდობის ამაღლების მიზნით თანამდებობის პირთა ქონებრივი მდგომარეობის გამჭვირვალობის, კორუფციული სამართალდარღვევისა თუ დანაშაულის აღმოფხვრისა და პრევენციის მიზანს. მოცემულ შემთხვევაში, ოჯახის წევრების ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციაში შევსებისას ნაწილობრივ დაყრდნობილია მათ მიერ მოწოდებულ ინფორმაციებზე. ამასთან, საყურადღებოა, რომ კასატორის მამა 75 წლის ხდება, ხოლო დედა - 61 წლის. მოსარჩელეს მოუხდა მათთან ერთად მოეძიებინა ინფორმაცია მათი ქონებრივი მდგომარეობის შესახებ, რაც იყო ძალიან რთული, მით უფრო იმ პირობებში, როდესაც პირველად წარადგინა დეკლარაცია.

5. საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2023 წლის 20 ივლისის განჩინებით საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, დასაშვებობის შესამოწმებლად წარმოებაში იქნა მიღებული ა. ბ-ის საკასაციო საჩივარი.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2023 წლის 9 ოქტომბრის განჩინებით სსიპ საჯარო სამსახურის ბიუროს უფლებამონაცვლედ დადგინდა სსიპ ანტიკორუფციული ბიურო.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლო საქმის მასალების შესწავლის და საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის საკითხის შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, რომ ა. ბ-ის საკასაციო საჩივარი არ აკმაყოფილებს საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მოთხოვნებს და არ ექვემდებარება დასაშვებად ცნობას შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილი განსაზღვრავს საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის ამომწურავ საფუძვლებს, კერძოდ, აღნიშნული ნორმის თანახმად, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მიერ საკასაციო საჩივარი დაიშვება, თუ კასატორი დაასაბუთებს, რომ: ა) საქმე მოიცავს სამართლებრივ პრობლემას, რომლის გადაწყვეტაც ხელს შეუწყობს სამართლის განვითარებას და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებას; ბ) საქართველოს უზენაეს სასამართლოს მანამდე მსგავს სამართლებრივ საკითხზე გადაწყვეტილება არ მიუღია; გ) საკასაციო საჩივრის განხილვის შედეგად მოცემულ საქმეზე სავარაუდოა მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღება; დ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება განსხვავდება მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან; ე) სააპელაციო სასამართლომ საქმე განიხილა მატერიალური ან/და საპროცესო სამართლის ნორმების მნიშვნელოვანი დარღვევით, რასაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე; ვ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება ეწინააღმდეგება მსგავს სამართლებრივ საკითხზე ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციას და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალს.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ წარმოდგენილი საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული არც ერთი ზემოთ მითითებული საფუძვლით.

საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილების საკასაციო სასამართლოს მიერ დამკვიდრებული პრაქტიკისაგან განსხვავების არსებობის საფუძვლით და ამასთან, არ არსებობს საკასაციო საჩივრის განხილვის შედეგად მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღების ვარაუდი. სააპელაციო სასამართლოს გასაჩივრებული გადაწყვეტილება ასევე არ ეწინააღმდეგება ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციას და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალს. ამასთან, საქმის განხილვისა და საკასაციო სასამართლოს მიერ საქმეზე ახალი გადაწყვეტილების მიღების საჭიროება არ არსებობს არც სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბების თვალსაზრისით.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ კასატორი ვერ ასაბუთებს სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმის განხილვას მატერიალური ან/და საპროცესო სამართლის ნორმების მნიშვნელოვანი დარღვევით. კასატორი საკასაციო საჩივარში ვერ აქარწყლებს სააპელაციო სასამართლოს მიერ დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს და დასკვნებს.

საკასაციო სასამართლო აღნიშნავს, რომ ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენციის მე-6 მუხლის პირველი ნაწილი ავალდებულებს სასამართლოს, დაასაბუთოს თავისი გადაწყვეტილება, რაც არ უნდა იქნეს გაგებული თითოეულ არგუმენტზე დეტალური პასუხის გაცემად (იხ. ჯღარკავა საქართველოს წინააღმდეგ, №7932/03; Van de Hurk v. Netherlands, par.61, Garcia Ruiz v. Spain [GC] par.26; Jahnke and Lenoble v France (dec.); Perez v France [GC], par. 81).

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლის მე-2 ნაწილის შესაბამისად, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ადმინისტრაციულ სამართალწარმოებაში გამოიყენება საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის დებულებანი. სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 404-ე მუხლის პირველი ნაწილის პირველი წინადადების თანახმად, საკასაციო სასამართლო გადაწყვეტილებას ამოწმებს საკასაციო საჩივრის ფარგლებში.

საქმეზე დადგენილია შემდეგი ფაქტობრივი გარემოებები: ა) 2020 წლის 28 სექტემბერს ა. ბ-იმა, ...ს ...ემ, შეავსო და სსიპ საჯარო სამსახურის ბიუროს წარუდგინა თანამდებობის პირის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაცია №129110 (ტ.2, ს.ფ 25-37); ბ) 2021 წლის 29 იანვარს სსიპ საჯარო სამსახურის ბიუროში ჩატარდა დეკლარაციების ერთიანი ელექტრონული სისტემის მიერ შემთხვევითი შერჩევის პრინციპით, მონიტორინგს დაქვემდებარებულ თანამდებობის პირთა შერჩევის სხდომა. სხდომაზე შედგენილი ოქმის თანახმად, შერჩეულ იქნენ შესამოწმებელი თანამდებობის პირები. სსიპ საჯარო სამსახურის ბიუროს უფროსის 2021 წლის 9 თებერვლის №6/სა ბრძანებით განისაზღვრა თანამდებობის პირთა ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციების მონიტორინგის 2021 წლის პერიოდი (გრაფიკი) დანართის შესაბამისად (ტ.2, ს.ფ 4-20, 21-22); გ) სსიპ საჯარო სამსახურის ბიუროს უფროსის 2021 წლის 15 თებერვლის №24/სა ბრძანებით დაიწყო ადმინისტრაციული წარმოება საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტროს ...ს ...ის ა. ბ-ის მიერ წარდგენილი ქონებრივი დეკლარაციის შემოწმების მიზნით. წარმოებასთან დაკავშირებული არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოებათა სრულყოფილად დადგენისათვის განისაზღვრა 3-თვიანი ვადა (ტ.2, ს.ფ 38); დ) სსიპ საჯარო სამსახურის ბიუროს უფროსის 2021 წლის 17 თებერვლის №გ2487 წერილით, ა. ბ-ის ეცნობა ადმინისტრაციული წარმოების დაწყების თაობაზე. ასევე განესაზღვრა 10 სამუშაო დღის ვადა საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოებათა დადგენისათვის, მონიტორინგისათვის საჭირო ინფორმაციის შემცველი შესაბამისი დოკუმენტაციის წარსადგენად, კერძოდ: 1. ინფორმაცია მისი და მისი ოჯახის წევრების საბანკო ან/და სხვა საკრედიტო დაწესებულებაში არსებული ყველა ანგარიშის ან/და შენატანის შესახებ (კომერციულ ბანკებში ან/და სხვა საკრედიტო დაწესებულებებში არსებული მისი და მისი ოჯახის წევრების პირადი ანგარიშების ამონაწერები 2019 წლის 1 იანვრიდან 2020 წლის 1 სექტემბრის ჩათვლით); 2. მისი და მისი ოჯახის წევრების მიერ 2019 წლის 1 იანვრიდან 2019 წლის 31 დეკემბრის ჩათვლით დადებული ან/და მოქმედი ხელშეკრულებები, რომელთა საგნის ღირებულება აღემატება 10 000 ლარს, მათ შორის, საკრედიტო ხელშეკრულებები შესაბამის დანართებთან ერთად (გადახდის გრაფიკი); 3. ცნობა საჯარო დაწესებულებიდან ერთი თვის თანამდებობრივი სარგოს შესახებ (ტ.2, ს.ფ 39-40); ე) 2021 წლის 10 მარტს ა. ბ-იმა სსიპ საჯარო სამსახურის ბიუროში წარადგინა მოთხოვნილი დოკუმენტები (ტ.2, ს.ფ 42-300, ტ.3, ს.ფ 1-53); ვ) სსიპ საჯარო სამსახურის ბიუროს უფროსის 2021 წლის 26 მარტის №... წერილით ა. ბ-ის ეცნობა, რომ შემოწმების შედეგად დეკლარირებულ და საჯარო დაწესებულებების მიერ ადმინისტრირებულ ელექტრონულ ბაზებში არსებულ მონაცემებს, ასევე მის მიერ წარდგენილ ინფორმაციას შორის გამოვლინდა შემდეგი შეუსაბამობები: 1. საბანკო ანგარიშებთან დაკავშირებული შეუსაბამობები: წარდგენილი საბანკო დოკუმენტაციის მიხედვით, მისი ოჯახის წევრების სახელზე ფიქსირდება შემდეგი საბანკო ანგარიშები, რაც არ არის ასახული დეკლარაციაში: თ. ბ-ის ... ანგარიში სს „ს...ში“ (ანგარიშის ნომერი ...); ნ. თ-ეის ანგარიში სს „თ...ში“ (ანგარიშის ნომერი ...); 2. ხელშეკრულებებთან დაკავშირებული შეუსაბამობები: წარდგენილი დოკუმენტაციის მიხედვით, დეკლარაციის საანგარიშო პერიოდში (2019 წელი) მისი ოჯახის წევრის (დედის) ნ. თ-ეის მიერ დადებული ხელშეკრულებები, რომელთა საგნის ღირებულება აღემატება 10000 ლარს: უძრავი ქონების (ს/კ ...) გაყიდვის ხელშეკრულება, გაფორმების თარიღი: 16.09.2019, საგნის ღირებულება - 83,000 USD. უძრავი ქონების (ს/კ ...) შეძენის ხელშეკრულება, გაფორმების თარიღი - 11.10.2019, ღირებულება - 20,000 USD; 3. შემოსავალ-გასავალთან დაკავშირებული შეუსაბამობები: წარდგენილი დოკუმენტების მიხედვით, მისი ოჯახის წევრის (დედის) ნ. თ-ეის საბანკო ანგარიშზე ნ. ჩ-ის მიერ 2019 წლის 11 ოქტომბერს ფიქსირდება თანხის ჩარიცხვა, თანხის ოდენობა 11,000 USD. ეს ინფორმაცია არ არის ასახული დეკლარაციაში. მონიტორინგის სრულყოფილად განხორციელების მიზნით, დეკლარანტს ეთხოვა, მიეწოდებინა ინფორმაცია აღნიშნული თანხის მიზნობრიობის შესახებ, რათა დადგინდეს ექვემდებარებოდა თუ არა ეს ინფორმაცია დეკლარაციაში ასახვას. შესამოწმებელ პირს განესაზღვრა 5 სამუშაო დღის ვადა წერილობითი განმარტებების წარსადგენად (ტ.3, ს.ფ 54-55); ზ) 2021 წლის 5 აპრილს ა. ბ-იმა სსიპ საჯარო სამსახურის ბიუროში წარადგინა წერილობითი განმარტება და დამატებითი დოკუმენტაცია, მათ შორის მამის - თ. ბ-ის კუთვნილი ანგარიშიდან ამონაწერი, დედის - ნ. თ-ეის კუთვნილი ანგარიშის ამონაწერი. განცხადებელმა დამატებით განმარტა, რომ თ. ბ-ის ანგარიში სს „ს...ში“ (ანგარიშის დანიშნულება, ...: ...) რეკვიზიტით: ... გამორჩენილ იქნა შემთხვევით, არაპირდაპირი განზრახვით. ამასთან აღნიშნული ანგარიშის ნაშთი დეკლარაციის შევსებისას წარმოადგენდა უმნიშვნელო თანხას - 1.05 ლარს, თუმცაღა ოჯახის წევრების შემოსავალში (პერიოდი, რომელიც მოიცავს გასული წლის განმავლობაში, პირველი იანვრიდან 31 დეკემბრის ჩათვლით, მიღებულ შემოსავალს (ხელზე აღებული თანხის დანიშნულება - ხელფასი, პრემია, დანამატი) რომელიც მათ მიიღეს საანგარიშო პერიოდის განმავლობაში ხელფასის სახით), მითითებულია თ. ბ-ის აღნიშნულ ანგარიშზე დარიცხული თანხის ოდენობა შესაბამისი სამსახურის მითითებით (ი... უნივერსიტეტი). აღნიშნული ცხადყოფს, რომ მისი მხრიდან ადგილი არ ჰქონია მიზანმიმართულ ქმედებას, რასაც შეიძლება მნიშვნელოვანი ზიანი გამოეწვია, ვინაიდან აღნიშნული ორგანიზაციიდან მიღებული შემოსავალი, რომელიც დაირიცხა აღნიშნულ ანგარიშზე, დეკლარაციაში დაფიქსირებული იყო, ხოლო ნაშთი დეკლარაციის შევსების დროს წარმოადგენდა სულ რაღაც 1.05 ლარს. რაც შეეხება ნ. თ-ეის ანგარიშს სს „თ...ში“ რეკვიზიტი: ..., არააქტიურია, აღნიშნულის შეყვანა დეკლარაციაში არ ევალებოდა, ვინაიდან დეკლარაციის შევსების თვის (სექტემბერი) პირველი რიცხვისთვის აღნიშნული ანგარიში დახურული იყო, კერძოდ, დაიხურა 2020 წლის მარტის თვეში (ტ.3, ს.ფ 56-62); თ) სსიპ საჯარო სამსახურის ბიუროს უფროსის 2021 წლის 8 აპრილის №... წერილით ა. ბ-ის ეცნობა, რომ შემოწმების შედეგად დეკლარირებულ და საჯარო დაწესებულებების მიერ ადმინისტრირებულ ელექტრონულ ბაზებში არებულ მონაცემებს, ასევე მის მიერ წარდგენილ ინფორმაციას შორის დამატებით გამოვლინდა შემდეგი შეუსაბამობები: 1. სამეწარმეო საქმიანობასთან დაკავშირებული შეუსაბამობები: სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მონაცემების მიხედვით, მისი ოჯახის წევრი (დედა) ნ. თ-ეე რეგისტრირებულია როგორც ინდივიდუალური მეწარმე. ეს ინფორმაცია არ იყო ასეული დეკლარაციაში. სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მონაცემების მიხედვით, მისი ოჯახის წევრი (დედა) ნ. თ-ეე რეგისტრირებულია როგორც შპს „ბ...ს“ (ს/კ ...) დირექტორი. ეს ინფორმაცია არ იყო ასახული დეკლარაციაში. სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მონაცემების მიხედვით, მისი ოჯახის წევრი (დედა) ნ. თ-ეე რეგისტრირებულია როგორც შპს „ა...-ს“ (ს/კ ...) პარტნიორი და დირექტორი. ეს ინფორმაცია არ იყო ასახული დეკლარაციაში. იმ შემთხვევაში, თუ ზემოაღნიშნულ საწარმოებს დეკლარაციის შევსების თარიღამდე 6 წლის ან 6 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში ბრუნვა არ ჰქონია, უნდა წარედგინა დამადასტურებელი დოკუმენტი სსიპ შემოსავლების სამსახურიდან; 2. შემოსავალ-გასავალთან დაკავშირებული შეუსაბამობები: წარდგენილი დოკუმენტაციის მიხედვით, მისი ოჯახის წევრის (დედის) ნ. თ-ეის საბანკო ანგარიშზე ნ. ჩ-ის მიერ 2019 წლის 11 ოქტომბერს ფიქსირდება თანხის ჩარიცხვა, თანხის ოდენობა - 11,000 USD. მონიტორინგის სრულყოფილად განხორციელების მიზნით, უნდა წარედგინა ინფორმაცია თანხის მიზნობრიობის შესახებ, რათა დადგინდეს ექვემდებარებოდა თუ არა ეს ინფორმაცია დეკლარაციაში ასახვას. ინფორმაციის წარსადგენად განისაზღვრა 5 სამუშაო დღის ვადა (ტ.3, ს.ფ 63-64); ი) სსიპ საჯარო სამსახურის ბიუროს 2021 წლის 20 აპრილის წერილით მიმართა ა. ბ-იმა, რომელმაც განმარტა, რომ შპს „ბ...ს“ და შპს „ა...-ს“ სტატუსია - პასიური. ასევე 11,000 აშშ დოლართან დაკავშირებით განიმარტა, რომ აღნიშნული თანხა წარმოადგენდა ნ. თ-ეის საკუთრებას, რაც ნ. ჩ-ის მიერ, თავად ნ. თ-ეის თხოვნით ჩაირიცხა ამ უკანასკნელის ანგარიშზე (ტ.3, ს.ფ 65-71); კ) სსიპ საჯარო სამსახურის ბიუროს 2021 წლის 10 მაისის №20 დასკვნის თანახმად, ა. ბ-ის მიერ 2020 წელს შევსებულ დეკლარაციაში არსებითი ხასიათის დარღვევად მიჩნეულ იქნა შემდეგი: 1. ოჯახის წევრის (მამის) თ. ბ-ის სახელზე სს „ს...ში“ გახსნილი ... ანგარიში არ არის ასახული დეკლარაციაში. 2. ოჯახის წევრის (დედის) ნ. თ-ეის სახელით დადებული უძრავი ქონების გაყიდვის ხელშეკრულება, გაფორმების თარიღი - 16.09.2019, საგნის ღირებულება - 83,000 USD და უძრავი ქონების შეძენის ხელშეკრულება, გაფორმების თარიღი - 11.10.2019, საგნის ღირებულება - 20,000 USD, ასახული არ არის დეკლარაციაში (ტ.3, ს.ფ 72-75); ლ) სსიპ საჯარო სამსახურის ბიუროს 2021 წლის 13 მაისის №18/განკ განკარგულებით ა. ბ-ის მიერ 2020 წლის 28 სექტემბერს წარდგენილ ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციაში დარღვევის არსებობის გამო ა. ბ-ი დაჯარიმდა 840 ლარით (თანამდებობრივი სარგოს 20%-ით) (ტ.3, ს.ფ 76).

მოცემულ შემთხვევაში მთავარ სადავო საკითხს წარმოადგენს ა. ბ-ის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციაში დარღვევის არსებობისა და შესაბამისად, ა. ბ-ის დაჯარიმების შესახებ სსიპ საჯარო სამსახურის ბიუროს 2021 წლის 13 მაისის №18/განკ განკარგულების კანონიერება.

საკასაციო პალატა მიუთითებს „კორუფციის წინააღმდეგ ბრძოლის შესახებ“ საქართველოს კანონზე (სადავო პერიოდში მოქმედი რედაქციით „საჯარო დაწესებულებაში ინტერესთა შეუთავსებლობისა და კორუფციის შესახებ“ საქართველოს კანონი), რომელიც ადგენს საჯარო დაწესებულებაში ინტერესთა შეუთავსებლობისა და კორუფციის თავიდან აცილების, გამოვლენისა და აღკვეთის და კორუფციული სამართალდარღვევის ჩამდენ პირთა პასუხისმგებლობის ძირითად პრინციპებს, სამართლებრივი რეგლამენტაციის საფუძვლებსა და მექანიზმებს, აგრეთვე არეგულირებს თანამდებობის პირთა ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციების წარდგენის, წარდგენილი დეკლარაციების მონიტორინგის პირობებსა და მექანიზმს, აგრეთვე მამხილებელთა დაცვის, ეთიკისა და ქცევის ზოგადი წესების ძირითად საფუძვლებს.

ზემოაღნიშნული კანონის მე-15 მუხლი განსაზღვრავს, თუ რა ინფორმაციას უნდა შეიცავდეს თანამდებობის პირის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაცია პირისა და მისი ოჯახის წევრების შესახებ, მათ შორის, „ზ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საქართველოს ან სხვა ქვეყნის საბანკო ან/და სხვა საკრედიტო დაწესებულებაში არსებული ანგარიში ან/და შენატანი, რომლის განკარგვის უფლებაც აქვს პირს ან მისი ოჯახის წევრს, – ანგარიშის ან/და შენატანის განმკარგავი პირის ვინაობა, საბანკო ან/და სხვა საკრედიტო დაწესებულების დასახელება, ანგარიშის ან/და შენატანის სახეობა, ანგარიშზე ან/და შენატანზე არსებული ნაშთი (კრედიტი ან დებეტი);

ამავე მუხლის „ლ“ ქვეპუნქტის მიხედვით, თანამდებობის პირის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაცია შეიცავს შემდეგ ინფორმაციას პირისა და მისი ოჯახის წევრების შესახებ - საქართველოში ან სხვა ქვეყანაში პირის, მისი ოჯახის წევრის მიერ დადებული ნებისმიერი ხელშეკრულება (გარდა მიღებული საჩუქრისა), რომლის საგნის ღირებულება აღემატება 10 000 ლარს (მათ შორის, წილის მინდობის ხელშეკრულება, ღირებულების მიუხედავად), – ხელშეკრულების სახეობა, ხელშეკრულებაში მონაწილე პირის ვინაობა, ხელშეკრულების საგანი და მისი ღირებულება, ხელშეკრულების დადების თარიღი და მოქმედების ვადა, ორგანო, რომელმაც მოახდინა ხელშეკრულების სახელმწიფო რეგისტრაცია ან დამოწმება, საანგარიშო პერიოდში ხელშეკრულებით მიღებული მატერიალური შედეგი (საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული გადასახადების გარეშე).

მითითებული კანონის სადავო პერიოდში მოქმედი 18¹ მუხლის 1-ლი პუნქტის საფუძველზე, თანამდებობის პირის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციაში სრული და სწორი მონაცემების შეტანის და დეკლარაციის საქართველოს კანონმდებლობასთან შესაბამისობის მონიტორინგს ახორციელებს საჯარო სამსახურის ბიურო. ამავე მუხლის მე-2 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, თანამდებობის პირის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციის მონიტორინგის დაწყების საფუძველია თანამდებობის პირთა ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციების ერთიანი ელექტრონული სისტემის მიერ თანამდებობის პირების შემთხვევითი შერჩევა. ამავე მუხლის მე-9 პუნქტის თანახმად, თანამდებობის პირის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციის მონიტორინგი ხორციელდება შევსებულ დეკლარაციაში არსებული მონაცემების სისწორის საჯარო დაწესებულებების მიერ ადმინისტრირებულ ელექტრონულ ბაზებში გადამოწმებით, თანამდებობის პირის მიერ ბიუროსთვის წარდგენილი ან/და სხვა წერილობითი მტკიცებულების გადამოწმებით, აგრეთვე საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-16–მე-19 მუხლებით გათვალისწინებული ადმინისტრაციული ორგანოების ურთიერთდახმარების ვალდებულების შესრულებით. ამავე მუხლის მე-11 პუნქტის საფუძველზე, თანამდებობის პირის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციის მონიტორინგის შედეგად ბიურო იღებს ერთ-ერთ შემდეგ გადაწყვეტილებას: ა) თანამდებობის პირის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციაში დარღვევის არარსებობის შესახებ; ბ) თანამდებობის პირის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციაში დარღვევის არსებობის შესახებ. გ) თანამდებობის პირის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციაში არაარსებითი დარღვევის არსებობის შესახებ. ამავე მუხლის მე-12 პუნქტის მიხედვით, ამ მუხლის მე-11 პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად თანამდებობის პირის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაცია უარყოფითად ფასდება ბიუროს მიერ მოთხოვნილი ინფორმაციისა და დოკუმენტაციის წარუდგენლობის ან დეკლარაციაში არასრული და არასწორი მონაცემების, აგრეთვე ამ კანონთან და „საჯარო სამსახურის შესახებ“ საქართველოს კანონთან შეუსაბამო მონაცემის არსებობის გამოვლენის შემთხვევაში.

აღნიშნული ნორმის 13² პუნქტის თანახმად, ამ მუხლის მე-11 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტის შესაბამისად თანამდებობის პირის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციაში დარღვევის არარსებობის შესახებ გადაწყვეტილებას ბიურო იღებს თანამდებობის პირის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციაში შემდეგი ცდომილებების არსებობის მიუხედავად: ა) საკუთრებაში უძრავი ქონების არსებობის შემთხვევაში დეკლარაციაში მითითებული საცხოვრებელი ფართობის ცდომილება არ აღემატება რეგისტრირებული ფართობის 10%-ს, მაგრამ არაუმეტეს 20 კვ. მ-ისა; არასაცხოვრებელი ფართობის ცდომილება არ აღემატება რეგისტრირებული ფართობის 10%-ს, მაგრამ არაუმეტეს 10 კვ. მ-ისა; არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთის ფართობის ცდომილება არ აღემატება რეგისტრირებული ფართობის 10%-ს, მაგრამ არაუმეტეს 100 კვ. მ-ისა; სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთის ფართობის ცდომილება არ აღემატება რეგისტრირებული ფართობის 10%-ს, მაგრამ არაუმეტეს 300 კვ. მ-ისა; უძრავი ქონება შეცდომით მითითებულია თანამდებობის პირის ოჯახის წევრის საკუთრებად ან/და თანამდებობის პირია მითითებული იმ ქონების მესაკუთრედ, რომლის მესაკუთრეც მისი ოჯახის წევრია; მითითებულია არასწორი ინფორმაცია თანამესაკუთრის შესახებ; ბ) საქართველოს ან სხვა ქვეყნის საბანკო ან/და სხვა საკრედიტო დაწესებულებაში ანგარიშის ან/და შენატანის არსებობის შემთხვევაში, რომლის განკარგვის უფლებაც აქვს პირს ან მისი ოჯახის წევრს, არსებული ნაშთის/ნაშთების გრაფაში ჯამური ცდომილებაა არაუმეტეს 500 ლარისა; საქართველოს ან სხვა ქვეყნის საბანკო ან/და სხვა საკრედიტო დაწესებულებაში არსებული ანგარიში ან/და შენატანი, რომლის განკარგვის უფლებაც აქვს პირს ან მისი ოჯახის წევრს, დეკლარირებული არ არის, თუმცა ვლინდება, რომ საანგარიშო პერიოდის განმავლობაში მასზე ბრუნვა არ დაფიქსირებულა ან სხვა სახის საბანკო ტრანზაქცია არ განხორციელებულა ან ფიქსირდება ბრუნვა, მაგრამ არაუმეტეს 200 ლარისა; გ) საქართველოში ან სხვა ქვეყანაში საწარმოს საქმიანობაში პირის, მისი ოჯახის წევრის პირდაპირი მონაწილეობის და არაპირდაპირი მონაწილეობის შესახებ ინფორმაციაში მითითებული არ არის საწარმო, რომლის საქმიანობაშიც თანამდებობის პირი, მისი ოჯახის წევრი პირდაპირ ან/და არაპირდაპირ მონაწილეობს და რომელსაც დეკლარაციის შევსების თარიღამდე 6 წლის ან 6 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში ბრუნვა არ ჰქონია და ტრანზაქცია არ განუხორციელებია ან ფიქსირდება ბრუნვა წლის განმავლობაში არაუმეტეს 500 ლარისა; დ) საქართველოში ან სხვა ქვეყანაში თანამდებობის პირის, მისი ოჯახის წევრის მიერ ნებისმიერი ანაზღაურებადი სამუშაოს შესრულების შემთხვევაში დეკლარაციაში მითითებულ ანაზღაურებასა და რეალურ მონაცემებს შორის ცდომილებაა არაუმეტეს 500 ლარისა; ე) საქართველოში ან სხვა ქვეყანაში თანამდებობის პირის, მისი ოჯახის წევრის მიერ ნებისმიერი ხელშეკრულების დადების შემთხვევაში ხელშეკრულებით მიღებული მატერიალური შედეგის დაანგარიშებისას აღმოჩენილი ცდომილებაა არაუმეტეს 1 000 ლარისა.

მითითებული კანონის სადავო პერიოდში მოქმედი მე-20 მუხლის 1¹ პუნქტის თანახმად, ამ კანონის 18^​1 მუხლის მე-11 პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში თანამდებობის პირი ჯარიმდება თანამდებობრივი სარგოს 20%-ით, მაგრამ არანაკლებ 500 ლარისა, ხოლო ის პირი, რომელიც გათავისუფლდა თანამდებობიდან, − თანამდებობაზე ყოფნის პერიოდში ბოლოს მიღებული თანამდებობრივი სარგოს 20%-ით, მაგრამ არანაკლებ 500 ლარისა, რის შესახებაც გამოიცემა ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი – განკარგულება.

საკასაციო პალატა ასევე მიუთითებს საქართველოს მთავრობის 2017 წლის 14 თებერვლის №81 დადგენილებით დამტკიცებულ „შესამოწმებელი თანამდებობის პირის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციის მონიტორინგის ინსტრუქციაზე“, რომლის სადავო პერიოდში მოქმედი მე-20 მუხლის მე-4 პუნქტის თანახმად, მონიტორინგის შედეგების შესაბამისად, ბიუროს უფროსი/შესაბამისი უფლებამოსილი პირი იღებს ერთ-ერთ შემდეგ გადაწყვეტილებას: ა) დეკლარაციაში დარღვევის არარსებობის შესახებ; ბ) დეკლარაციაში დარღვევის არსებობის შესახებ. ამავე მუხლის მე-6 პუნქტის საფუძველზე, დეკლარაციის მონიტორინგის შედეგად ამ მუხლის მე-4 პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული გადაწყვეტილების მიღების შემთხვევაში, გარდა ამ ინსტრუქციის 21-ე მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევისა, თანამდებობის პირი ჯარიმდება „საჯარო სამსახურში ინტერესთა შეუთავსებლობისა და კორუფციის შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად, რის შესახებაც ბიუროს უფროსი გამოსცემს ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტს – განკარგულებას.

საკასაციო სასამართლო განმარტავს, რომ თანამდებობის პირის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაცია წარმოადგენს კორუფციასთან ბრძოლის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან მექანიზმს, დეკლარაციის შევსება მიზნად ისახავს კორუფციულ სამართალდარღვევათა გამოვლენას და პრევენციას, ასევე საზოგადოების ნდობის ამაღლებას თანამდებობის პირთა საქმიანობის მიმართ. არასრული ან არასწორი მონაცემის მითითება მოიაზრებს დეკლარაციაში მხოლოდ ისეთი შინაარსის დარღვევის გამოვლენას, რომელმაც შეიძლება გავლენა მოახდინოს დეკლარაციის შევსების მიზანზე, კერძოდ, მონიტორინგის განმახორციელებელმა პირმა უნდა დაადგინოს გამოვლენილი უზუსტობის ხასიათი, უსწორობა ხომ არ არის ტექნიკური, მექანიკური ხასიათის მატარებელი, ასევე, უნდა დაადგინოს, წარმოადგენს თუ არა გამოვლენილი უსწორობა უსწორობის იმგვარ ფორმას, რომლის არსებობაც საფრთხეს უქმნის კორუფციული სამართალდარღვევის გამოვლენასა და პრევენციას, ასევე, საზოგადოების ნდობას თანამდებობის პირის საქმიანობის მიმართ. ნებისმიერი სახის უზუსტობის მიჩნევა ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციაში არასრულ და არასწორ მონაცემად და დეკლარაციის უარყოფითად შეფასება კანონის მიზანს სცდება.

საკასაციო პალატა, პირველ რიგში, კიდევ ერთხელ ამახვილებს ყურადღებას საქმეზე დადგენილი იმ ფაქტობრივი გარემოების შესახებ, რომ სსიპ საჯარო სამსახურის ბიუროს 2021 წლის 10 მაისის №20 დასკვნის თანახმად, ა. ბ-ის მიერ 2020 წელს შევსებულ დეკლარაციაში არსებითი ხასიათის დარღვევად მიჩნეულ იქნა შემდეგი: 1. ოჯახის წევრის (მამის) თ. ბ-ის სახელზე სს „ს...ში“ გახსნილი ... ანგარიში არ არის ასახული დეკლარაციაში. 2. ოჯახის წევრის (დედის) ნ. თ-ეის სახელით დადებული უძრავი ქონების გაყიდვის ხელშეკრულება, გაფორმების თარიღი - 16.09.2019, საგნის ღირებულება - 83,000 USD და უძრავი ქონების შეძენის ხელშეკრულება, გაფორმების თარიღი - 11.10.2019, საგნის ღირებულება - 20,000 USD, ასახული არ არის დეკლარაციაში

თ. ბ-ის სახელზე სს „ს...ში“ გახსნილი ... ანგარიშის დეკლარაციაში მიუთითებლობასთან მიმართებით სააპელაციო სასამართლომ მართებულად განმარტა, რომ მართალია, აღნიშნული ანგარიში ექვემდებარებოდა დეკლარაციაში ასახვას, თუმცა, მოსარჩელემ დეკლარაციაში ასახა მამის მიერ ხელფასის სახით მიღებული შემოსავლის შესახებ ინფორმაცია, რითაც მიღწეულ იქნა მოხელის თანამდებობრივი დეკლარაციის შევსების მიზანი. ამდენად, სახეზე არ არის იმგვარი უზუსტობა, რომლის არსებობაც საფრთხეს უქმნის კორუფციული სამართალდარღვევის გამოვლენას და საზოგადოების ნდობას თანამდებობის პირის საქმიანობის მიმართ და შესაბამისად, ამ ნაწილში დარღვევა არ არის არსებითი ხასიათის.

რაც შეეხება მოსარჩელის დედის მიერ გაფორმებულ უძრავი ქონების ნასყიდობის (გასხვისებისა და შეძენის) ხელშეკრულებებს, საკასაციო პალატა მიუთითებს სადავო პერიოდში მოქმედ „საჯარო დაწესებულებაში ინტერესთა შეუთავსებლობისა და კორუფციის შესახებ“ საქართველოს კანონის 18¹ მუხლის 13¹ პუნქტის „ვ“ ქვეპუნქტზე, რომლის მიხედვითაც, ამ მუხლის მე-11 პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად (გარდა ამავე მუხლის 13​² პუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევებისა) თანამდებობის პირის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციაში არაარსებითი დარღვევის არსებობის შესახებ გადაწყვეტილებას ბიურო იღებს თანამდებობის პირის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციაში შემდეგი ცდომილებების არსებობისას - საქართველოში ან სხვა ქვეყანაში თანამდებობის პირის, მისი ოჯახის წევრის მიერ ნებისმიერი ხელშეკრულების დადების შემთხვევაში ხელშეკრულებით მიღებული მატერიალური შედეგის დაანგარიშებისას აღმოჩენილი ცდომილებაა არაუმეტეს 2 000 ლარისა. აღნიშნულიდან გამომდინარე, ცალსახაა, რომ კანონმდებლობამ თავად დაადგინა ცდომილების ფარგლები, რომლის არსებობის შემთხვევაშიც დარღვევა შესაძლებელია დაექვემდებაროს არაარსებითად მიჩნევას. მოცემულ შემთხვევაში დადგენილია, რომ მოსარჩელეს დეკლარაციაში არ აუსახავს ნ. თ-ეის მიერ გაფორმებული 2 ხელშეკრულება, რომელთაგან ერთში ხელშეკრულების საგნის ღირებულება შეადგენდა 83000 აშშ დოლარს, მეორეში - 20000 აშშ დოლარს, რაც მნიშვნელოვნად აღემატება კანონმდებლობით დადგენილ ცდომილების ფარგლებს - 2000 ლარს. შესაბამისად, დასახელებული შეუსაბამობა ვერ იქნება განმარტებული არაარსებითი ხასიათის მქონედ. მსგავსი უზუსტობა საფრთხეს უქმნის საზოგადოების ნდობას თანამდებობის პირის საქმიანობის მიმართ და ეწინააღმდეგება კანონმდებლობის მიზნებს. შესაბამისად, ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ მართებულად იქნა მიღებული გადაწყვეტილება თანამდებობის პირის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციაში დარღვევის არსებობის შესახებ და ა. ბ-ი დაჯარიმდა კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით. კასატორის შედავება იმის შესახებ, რომ მითითებული ინფორმაცია დეკლარაციაში ასახვისგან დამოუკიდებლად იყო საჯაროდ ხელმისაწვდომი, არ ათავისუფლებდა მას ინფორმაციის თანამდებობის პირის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციაში ასახვის ვალდებულებისაგან და არ ქმნის სასარჩელო მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველს.

ამდენად, საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ მოცემულ საქმეს არ გააჩნია არავითარი პრინციპული მნიშვნელობა სასამართლო პრაქტიკისათვის, ხოლო საკასაციო საჩივარს - წარმატების პერსპექტივა.

სახეზე არ არის საკასაციო საჩივრის დასაშვებად ცნობის საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით რეგლამენტირებული არც ერთი საფუძველი, ამდენად, საკასაციო პალატა საკასაციო საჩივარს მიიჩნევს დაუშვებლად.

ამასთან, საკასაციო სასამართლო მიუთითებს საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე და აღნიშნავს, რომ თუ საკასაციო საჩივარი დაუშვებლად იქნება მიჩნეული, პირს დაუბრუნდება მის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის 70%.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლით, 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1. ა. ბ-ის საკასაციო საჩივარი მიჩნეულ იქნეს დაუშვებლად;

2. უცვლელად დარჩეს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2023 წლის 6 თებერვლის გადაწყვეტილება;

3. ა. ბ-ის (პ/ნ ...) დაუბრუნდეს საკასაციო საჩივარზე 06.07.2023წ. №822 საგადასახადო დავალებით გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის - 300 ლარის 70% - 210 ლარი, შემდეგი ანგარიშიდან: ქ. თბილისი, სახელმწიფო ხაზინა, ბანკის კოდი TRESGE22, მიმღების ანგარიშის №200122900, სახაზინო კოდი №300773150;

4. საქართველოს უზენაესი სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.

მოსამართლეები: გ. მაკარიძე

ქ. ცინცაძე

ბ. შონია