საქართველოს უზენაესი სასამართლო

გ ა ნ ჩ ი ნ ე ბ ა

საქართველოს სახელით

№ბს-495(კ-24) 3 სექტემბერი, 2025 წელი

ქ. თბილისი

ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატამ

შემდეგი შემადგენლობით:

გენადი მაკარიძე (თავმჯდომარე, მომხსენებელი),

მოსამართლეები: ქეთევან ცინცაძე, ბადრი შონია

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლისა და 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის საფუძველზე, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 408-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, ზეპირი განხილვის გარეშე, შეამოწმა ნ. გ-ის საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის საფუძვლების არსებობა თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2022 წლის 27 დეკემბრის განჩინების გაუქმების თაობაზე (მოწინააღმდეგე მხარე - სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტო, მესამე პირები - ზ. გ-ე, ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობა „...ი“).

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი:

1. ნ. გ-ემ სასარჩელო განცხადებით მიმართა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიას, მოპასუხის - სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მიმართ.

მოსარჩელემ მოითხოვა: ა) ბათილად იქნეს ცნობილი სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2018 წლის 23 მაისის №... გადაწყვეტილება სარეგისტრაციო წარმოების შეწყვეტის თაობაზე.; ბ) ბათილად იქნეს ცნობილი სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2018 წლის 26 აპრილის №... გადაწყვეტილება ადმინისტრაციული საჩივრის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე; გ) დაევალოს სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს გამოსცეს ახალი ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი 2016 წლის 3 ოქტომბერს წარდგენილი №... განცხადებაზე თანდართული ბმა „...ი“-ს 15.11.2016 წლის №21 კრების ოქმით განსაზღვრული 164,88 კვ.მ. ფართზე, მდებარე ქ. თბილისში, ... ქ. №6/... ქ. №6-ში განთავსებული №... შენობა- ნაგებობის მე-4 სართულზე, ნ. გ-ის საკუთრების უფლებით რეგისტრაციის თაობაზე.

2. თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2018 წლის 12 ივნისის განჩინებით, საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 16.2 მუხლის საფუძველზე, საქმეში მესამე პირებად ჩაებნენ ბმა „...ი“ და ზ. გ-ე.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2020 წლის 21 თებერვლის გადაწყვეტილებით ნ. გ-ის სარჩელი არ დაკმაყოფილდა.

3. თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2020 წლის 21 თებერვლის გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გაასაჩივრა ნ. გ-ემ.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2022 წლის 27 დეკემბრის განჩინებით ნ. გ-ის სააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა. უცვლელად დარჩა მოცემულ საქმეზე თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2020 წლის 21 თებერვლის გადაწყვეტილება.

4. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2022 წლის 27 დეკემბრის განჩინება საკასაციო წესით გაასაჩივრა ნ. გ-ემ.

საკასაციო საჩივრის თანახმად, სააპელაციო პალატამ გაიზიარა პირველი ინსტანციის სასამართლოს მიერ დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებები და სამართლებრივი საფუძვლები, ამასთან სააპელაციო სასამართლომ არ იმსჯელა და არ შეაფასა სააპელაციო საჩივარში მითითებული ფაქტობრივი და სამართლებრივი უსწორობები. ერთადერთი საკითხი, რაზეც მსჯელობა და სამართლებრივი შეფასება (დასკვნა) გააკეთა სააპელაციო სასამართლომ არის მოცემულ ადმინისტრაციულ საქმეში სხვა, სამოქალაქო საქმეზე (სხვა მხარეებს შორის) მიღებული განჩინების გამოყენებისა და მისთვის პრეიუდიციული ძალის მინიჭების კანონიერად მიჩნევა, რაც არის არამხოლოდ საპროცესო ნორმების უხეში დარღვევა, არამედ პირდაპირ ეწინააღმდეგება სამართალწარმოების პროცესში მხარის ფუნდამენტურ უფლებას - სრულყოფილად და დამოუკიდებლად დაიცვას საკუთარი უფლებები და ინტერესები. სააპელაციო სასამართლოს განჩინების დასაბუთება იმდენად არასრულია, რომ მისი სამართლებრივი საფუძვლიანობის შემოწმება შეუძლებელია, თუმცა გამომდინარე იქიდან, რომ სააპელაციო სასამართლომ სრულად გაიზიარა პირველი ინსტანციის სასამართლოს შეფასებები და დასკვნები საქმის ფაქტობრივ და სამართლებრივ საკითხებთან დაკავშირებით და საკუთარი განჩინების დასაბუთება შეცვალა მათზე მითითებით, სააპელაციო სასამართლოს განჩინების დასაბუთება თავისთავად არის ზუსტად იგივე, რაც პირველი ინსტანციის სასამართლოს გადაწყვეტილების დასაბუთება. შესაბამისად, სააპელაციო სასამართლოს განჩინებაც ისეთივე დაუსაბუთებელია, როგორც პირველი ინსტანციის სასამართლოს გადაწყვეტილება.

კასატორის განმარტებით, მოცემულ საქმეზე სწორი გადაწყვეტილების მიღება პირდაპირ დამოკიდებულია იმის დადგენაზე, თუ სად მდებარეობს 2000 და 2003 წლებში პრივატიზებული 73 კვ.მ და 107 კვ.მ (ჯამში 180 კვ.მ) სხვენები (რომლებიც ამჟამად არის მესამე პირის - ზ. გ-ის საკუთრება) - რეალურად არსებული სხვენის ადგილზე, ანუ მე-4 სართულის თავზე არსებულ 180 კვ.მ სივრცეში, თუ სახლის მე-4 სართულზე არსებულ (196.4 კვ.მ შიდა სივრცის და 207 კვ.მ გარე პერიმეტრის) საცხოვრებელ ფართში, რომელი ფართიც არსებობდა სხვენების პრივატიზაციამდე და რომლის ნაწილის რეგისტრაციასაც ითხოვს მოსარჩელე. კიდევ ერთი უმნიშვნელოვანესი სამართლებრივი დარღვევა, რის გამოც უნდა გაუქმდეს გასაჩივრებული განჩინება, არის სააპელაციო სასამართლოს მსჯელობა და დასკვნა, რომლის თანახმად, სააპელაციო სასამართლომ პირველი ინსტანციის სასამართლოს მსგავსად, კანონიერად მიიჩნია მოცემულ ადმინისტრაციულ საქმეზე თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2018 წლის 3 აპრილის განჩინებისთვის (№2გ/5445-17) პრეიუდიციული ძალის მინიჭება. აღნიშნული არის კანონის უხეში დარღვევაა, ვინაიდან მოცემულ ადმინისტრაციულ საქმეზე მხარეები არიან ნ. გ-ე და სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტო, ხოლო თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის მიერ 2018 წელს განხილულ საქმეში მხარეები არიან ზ. გ-ე და ნ. ხ-ი. შეუძლებელია დავუშვათ, რომ, ერთი მხრივ, მოცემული ადმინისტრაციული საქმის მხარეები, მოსარჩელე - ნ. გ-ე და მოპასუხე - სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტო, ხოლო, მეორე მხრივ, თბილისის სააპელაციო სასამართლოს მიერ 2018 წელს განხილულ სამოქალაქო საქმეში მონაწილე პირები - ზ. გ-ე და ნ. გ-ის მეუღლე - ნ. ხ-ი სააპელაციო სასამართლოს მიეჩნია იგივე მხარეებად. შესაბამისად, არასწორია და კანონის (სააპელაციო სასამართლოს მიერ მითითებული 106-ე მუხლის „ბ“ ქვეპუნქტის) უხეში დარღვევაა მოცემულ საქმეში ისეთ საქმეზე მიღებული გადაწყვეტილებისთვის პრეიუდიციული ძალის მინიჭება, სადაც არც სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტო იყო მხარე და არც ნ. გ-ე. სააპელაციო სასამართლო მნიშვნელობას არ ანიჭებს 106-ე მუხლის „ბ“ ქვეპუნქტით განსაზღვრულ აუცილებელ პირობას, რომ ერთ სამოქალაქო საქმეზე სასამართლოს კანონიერ ძალაში შესული გადაწყვეტილებით დადგენილი ფაქტები სხვა სამოქალაქო საქმეზე დამტკიცებას არ საჭიროებენ იმ შემთხვევაში, თუ სხვა სამოქალაქო საქმეების განხილვისას იგივე მხარეები მონაწილეობენ. ამ დათქმას (პირობას) აქვს უდიდესი სამართლებრივი მნიშვნელობა და ეს მნიშვნელობა პირდაპირ უკავშირდება პირის უფლებას, სრულყოფილად და დამოუკიდებლად დაიცვას საკუთარი უფლებები და ინტერესები. არასამართლიანი და დაუშვებელია ნებისმიერ პირს თავს მოვახვიოთ ისეთ საქმეზე მიღებული გადაწყვეტილებით დადგენილი ფაქტობრივი გარემოება, რომლის განხილვაშიც ეს პირი არ მონაწილეობდა როგორც მხარე (მოსარჩელე ან მოპასუხე), ვინაიდან საქმისთვის მნიშვნელოვანი გარემოების დადგენისას მას აღარ ექნება შესაძლებლობა თავისი უნარებით (წარდგენილი მტკიცებულებებით, ახსნა-განმარტებებით, მსჯელობით, დასაბუთებით, საპროცესო უფლებით და შესაძლებლობით) თავად ამტკიცოს საქმისთვის მნიშვნელოვანი გარემოების არსებობა/არარსებობა. თუ დავუშვებთ, რომ სხვა მხარეების მონაწილეობით განხილულ საქმეზე მიღებული კანონიერ ძალაში შესული გადაწყვეტილებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებას შეიძლება მიეცეს პრეიუდიციული ძალა სხვა მხარეების მონაწილეობით, სხვა საქმეზე, ამით ირღვევა არამხოლოდ სამართალწარმოების პროცესში მხარის ფუნდამენტური საპროცესო უფლებები, არამედ ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა კონვენციის მე-6 მუხლით გარანტირებული საქმის სამართლიანი განხილვის უფლება. სამართალწარმოება ადმინისტრაციულ საქმეებზეც (სადაც გადაწყვეტილების მიღებისთვის შეიძლება უფრო მნიშვნელოვანი იყოს კანონიერების და მართლწესრიგის დადგენა, ვიდრე მხარეთა პოზიციონირება) და მითუმეტეს სამოქალაქო საქმეებზე სამართალწარმოება მიმდინარეობს მხარეთა შეჯიბრობითობის პრინციპით, რაც იმას ნიშნავს, რომ საქმისთვის მნიშვნელოვან სადავო გარემოებებს სასამართლო ადგენს იმის მიხედვით, თუ როგორ შეძლებენ მხარეები თავიანთი პოზიციების დასაბუთებას. დაუშვებელია მხარის უფლებების დაცვა განპირობებული იყოს მისგან სრულიად დამოუკიდებლად, სხვა პირის მიერ სხვა საქმეზე არასრულყოფილად განხორციელებული პოზიციონირების და დაცვის შედეგებით. მითუმეტეს, ნ. ხ-მა ნამდვილად ვერ შეძლო 2018 წელს განხილულ სამოქალაქო საქმეზე საკუთარი პოზიციის სრულყოფილად დაცვა, მან სააპელაციო სასამართლოს 2018 წლის 3 აპრილის განჩინების საკასაციო წესით გასაჩივრებაც ვერ მოახერხა (ჯერ წარადგინა ფორმალური, მხლოდ სარეზოლუციო ნაწილთან დაკავშირებული საკასაციო საჩივარი, თავის დროზე არ წარადგინა დაზუსტებული საკასაციო საჩივარი და უზენაესმა სასამართლომ საერთოდ განუხილველი დაუტოვა საჩივარი ისე, რომ მისი დასაშვებობის შემოწმებაც ვერ მოხერხდა). შემდეგ შეიტანა უსწორობის გასწორების თაობაზე განცხადება (რომელი ფაქტობრივი უსწორობებიც ჰქონდა დაშვებული სააპელაციო პალატას - ხელშეკრულების ტექსტის და სხვა დოკუმენტური მტკიცებულებების მნიშვნელოვანი ჩანაწერებისა და შინაარსის დამახინჯება). ცხადია, არც ეს დაკმაყოფილდა, ვინაიდან ეს გამოიწვევდა გადაწყვეტილების სარეზოლუციო ნაწილის შეცვლას. ფაქტია, რომ 2018 წელს განხილულ სამოქალაქო საქმეზე ნ. ხ-მა ვერ შეძლო საკუთარი პოზიციის, არათუ ხარისხიანად, არამედ ბოლომდე დაცვაც კი, შესაბამისად, ასეთ წარმოებულ საქმეზე მიღებული გადაწყვეტილება არ უნდა გავრცელდეს სხვა მხარეზე.

კასატორის განმარტებით, დაუსაბუთებელია სააპელაციო სასამართლოს მითითება საქართველოს კონსტიტუციის 62-ე მუხლსა და „საერთო სასამართლოების შესახებ“ საქართველოს ორგანული კანონის მე-4 მუხლის პირველ პუნქტზე, ვინაიდან სასამართლოს გადაწყვეტილება სავალდებულოა ყველა პირისთვის ვისაც ეხება ეს გადაწყვეტილება და იგი ვერ გავრცელდება იმ პირებზე ვისაც მონაწილეობა არ მიუღიათ საქმის განხილვაში. დაუშვებელია ისეთ საქმეზე მიღებული გადაწყვეტილება, სადაც მხარეს არ მიუღია მონაწილეობა, სავალდებულო გახდეს მისთვის პირდაპირ ან თუნდაც ირიბად (ანუ, სავალდებულო იყოს იმ ადმინისტრაციული ორგანოსთვის, რომელიც ასევე არ მონაწილეობდა საქმის განხილვაში და ასეთმა ორგანომ ეს გადაწყვეტილება სავალდებულო წესით გაავრცელოს მხარის მიმართ, ისე, რომ მხარეს არ მისცეს საშუალება, მისი უნარებით, შესაძლებლობებითა და რაც მთავარია, საქართველოს საპროცესო კანონმდებლობით მონიჭებული უფლებებით ამტკიცოს ფაქტი სხვაგვარად).

კასატორის განმარტებით, დაუსაბუთებელია სააპელაციო სასამართლოს მითითება მტკიცების ტვირთის განაწილებასთან დაკავშირებით. მოცემულ საქმეზე, ისევე როგორც 2018 წელს განხილული სამოქალაქო საქმისთვის, დავის ერთადერთი უმნიშვნელოვანესი გარემოება იყო და არის - მდებარეობს თუ არა სადავო სხვენები სახლის მე-4 სართულზე. წინამდებარე საქმეში არსებული ყველა მტკიცებულება ერთმნიშვნელოვნად გამორიცხავს მე-4 სართულზე სადავო სხვენების არსებობას. სწორედ ამიტომ, 2018 წელს სააპელაციო სასამართლოს მიერ განხილულ სამოქალაქო საქმეზე მიღებული კანონიერ ძალაში შესული გადაწყვეტილებით ვერც საჯარო რეესტრში ხდება სხვენების სარეგისტრაციო მონაცემებში მე-4 სართულის მითითება (ფიზიკურად შეუძლებელია, არც ფართი და არც ამ სხვენების რეგისტრირებული ნახაზები ამის საშუალებას არ იძლევა) და ვერც ამ მე-4 სართულზე არსებული ფართის უკანონო მფლობელობიდან გამოთხოვის აღსრულება. აღნიშნული შეუძლებელია, ვინაიდან სხვენები რეალურად არ არსებობს მე-4 სართულზე. 2018 წელს განხილულ სამოქალაქო საქმეზე მიღებული გადაწყვეტილებაც, განჩინებაც და შესაბამისად, ამ საქმეზე დადგენილი ერთადერთი სადავო გარემოებაც იმდენად არასწორია, რომ ფაქტობრივად გადაწყვეტილება არის ყოველმხრივ აღუსრულებელი. ეს გადაწყვეტილება არც საჯარო რეესტრში შესაბამისი ჩანაწერების დაზუსტების შესაძლებლობას იძლევა და არც უკანონო მფლობელობიდან ნივთის გამოთხოვის შესაძლებლობას. საყურადღებოა, რომ სააპელაციო სასამართლომ 2018 წელს განხილულ სამოქალაქო საქმეში მონაწილე მხარე ნ. ხ-ი მოიხსენია - „ნ. გ-ის მეუღლედ“. საპროცესო კანონმდებლობა არ იცნობს ისეთ რეგულაციას რომლის თანახმად, სამართალწარმოებაში მონაწილე სხვადასხვა პირები, მათი რაიმენაირი კავშირის გამო, ითვლებოდნენ ერთსა და იმავე საპროცესო სუბიექტებად (მხარეებად). ცხადია, მეუღლეები არათუ სხვადასხვა დავებში, არამედ ერთსა და იმავე დავაშიც, ერთ მხარედ (მოპასუხეებად ან მოსარჩელეებად) ყოფნის შემთხვევაშიც არ არიან ერთი და იგივე პირები.

კასატორის მითითებით, მოცემული დავის არსი მდგომარეობს იმაში, რომ ... ქ. №6/... ქ. №6-ში მდებარე სახლის მე-4 სართულზე ნ. გ-ის მიერ დაშენებული საცხოვრებელი ფართის მის საკუთრებაში რეგისტრაციის საკითხი სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულმა სააგენტომ სამართლებრივად (თუმცა სრულიად არასამართლიანად) დაუკავშირა ამავე სახლში ამჟამად ზ. გ-ის საკუთრებაში არსებული სხვენების მდებარეობის დადგენას. შესაბამისად, საჭიროა იმ ფაქტობრივ გარემოებებზე მითითება, თუ როგორ გახდა ზ. გ-ე სხვენების მესაკუთრე და როგორ ცდილობს ამ სხვენების ნაცვლად მიისაკუთროს სრულიად სხვა საცხოვრებელი ფართი. კერძოდ, ნ. ხ-ის საკუთრება იყო 73 კვ.მ და 107 კვ.მ სხვენები, რომლებიც 6 000 აშშ დოლარის სესხის უზრუნველსაყოფად დატვირთა იპოთეკით. საბოლოოდ, იპოთეკით დატვირთული სხვენები გაიყიდა აუქციონზე. 107 კვ.მ სხვენი 12000 ლარად შეიძინა ქ. შ-ამ, ხოლო 73 კვ.მ სხვენი 8000 ლარად - ზ. გ-ემ, რომელმაც ქ. შ-ასგან შეიძინა 107 კვ.მ სხვენიც. ნ. გ-ეს მე-4 სართულზე აქვს საკუთრების უფლებით რეგისტრირებული ფართი (1992 წელს პრივატიზებული ორი სამზარეულოს გაერთიანებული ფართი). ეს არის ობიექტური მოცემულობა და ეს მოცემულობა პირდაპირ გამორიცხავს მე-4 სართულზე სხვენების არსებობას და თანაც გამორიცხავს მათ პრივატიზაციამდეც (ანუ მე-4 სართულზე სხვენები ვერ იარსებებდა 2000 და 2003 წლამდე), არ არსებობდა პრივატიზაციის დროსაც და არ არსებობს არც ახლა.

კასატორის განმარტებით, ქვემდგომი ინსტანციის სასამართლოების გადაწყვეტილება მთლიანად ემყარება სასამართლოს მიერ დადგენილ ერთადერთ სადავო ფაქტობრივ გარემოებას - „2000 წლის 31 ოქტომბრის პრივატიზაციის ხელშეკრულებით გადაცემული 73 კვ.მ ფართი (სხვენი) და 2003 წლის 10 დეკემბრის არასაცხოვრებელი ფართის პრივატიზაციის ხელშეკრულებით გადაცემული 107 კვ.მ ფართობის არასაცხოვრებელი ფართი (საჯარო რეესტრში რეგისტრაციისას პირველადი ს/კ ... და ...) განთავსებულია შენობის მე-4 მანსარდსართულზე“ (გადაწყვეტილების 4.3.1. პუნქტის პირველი აბზაცის ციტირება). აღნიშნული გარემოება რეალურად არის სასამართლოს მიერვე დადგენილი უდავო ფაქტობრივი გარემოებების ერთობლივი ანალიზის და შეფასების საფუძველზე გაკეთებული დასკვნა. პირველ რიგში, უნდა აღინიშნოს, რომ სადავო ფაქტობრივ გარემოებაზე მსჯელობისას რამდენიმე უდავო ფაქტობრივი გარემოება სასამართლომ მიუთითა შეცდომით, იმდენად არასწორად, რომ საბოლოო დასკვნა, თავისთავად, შეუძლებელია იყოს სწორი. გარდა ამისა, სასამართლოს მიერ გაკეთებული დასკვნა იმდენად წინააღმდეგობაში მოდის იმ უდავო ფაქტობრივ გარემოებებთან, რომლებსაც სასამართლო უბრალოდ გვერდს ვერ უვლის, რომ ერთ შემთხვევაში სასამართლო საერთოდ ღიად ტოვებს და ვერ განმარტავს ასეთ წინააღმდეგობრივ უდავო ფაქტობრივ გარემოებას და მეორე შემთხვევაში, აკეთებს იმდენად ალოგიკურ განმარტებას, რომ მისი შეფასება შეუძლებელია. იმისათვის, რომ ზუსტად დადგინდეს სადავო პრივატიზებული სხვენების მდებარეობა საჭიროა, თავად გადაწყვეტილებაში მითითებულ უდავო ფაქტობრივ გარემოებებზე დაყრდნობით გაირკვეს პრივატიზებამდე და მის შემდეგ (დღემდე) მთლიანი შენობის (სახლის) და მისი ცალკეული ნაწილების ფაქტობრივი და სამართლებრივი მდგომარეობა (ცვლილებები და განვითარება). პირველ რიგში, უნდა აღინიშნოს, რომ შენობა მდებარეობს ... ქუჩის მიჯნაზე. შენობის მეორე მხარეს არის ეზო და განლაგებულია სხვა შენობა-ნაგებობები ... პარალელურად არსებულ ... ქუჩამდე. ... ქუჩა რელიეფურად მდებარეობს ... ქუჩაზე საკმაოდ მაღლა და მათ შორის სივრცე თავისთავად არის დამრეცი. სახლი რეალურად იყო სამი სრული სართული (სარდაფი და ორი საცხოვრებელი სართული) და ... ქუჩის მხარეს სახლის ნახევარზე იყო სრული, სტანდარტული მე-4 სართული, რომელიც არ იყო საცხოვრებელი (... ქუჩის მხარეს სახლის მეორე ნახევარი იყო სამი სართული). ვინაიდან არც მე-4 სართული არ იყო საცხოვრებელი და არც სარდაფი ითვლებოდა საცხოვრებელ ფართად და შესაბამისად, სართულად, სახლის მახასიათებლად მითითებული იყო ორსართულიანი (მეორე სართული იყო რეალურად მე-3 სართული). შენობის ქვედა სართულზე შესასვლელი არის ... ქუჩიდან და სადარბაზოს მეშვეობით ადის ზედა სართულზე. შენობას შესასვლელი ჰქონდა ... ქუჩიდანაც (სწორედ ამიტომ იყო და არის მისამართად მითითებული ... ქ. №6/... ქ. №6). ... ქუჩიდან შესასვლელი სხვა შენობების გავლით მოწყობილი იყო მე-3 სართულის (ოფიციალურად მე-2 სართულის) ზემოთ და უკავშირდებოდა კიბის უჯრედს. ეს შესასვლელი და შესაბამისად, კიბის უჯრედი ცხადია, არ იყო ღია და არც მე-3 სართულის ზემოთ სახურავის ქვეშ არ იყო შესაძრომი. როგორც აღინიშნა, ეს შესასვლელი მოწყობილი იყო ოფიციალურად მე-2 და ფაქტობრივად, მე-3 სართულის ზემოთ სახლის ნახევარზე არსებულ მე-4 სართულზე, რომელიც იყო ჩვეულებრივი გაბარიტების სტანდარტული სიმაღლის სართული, რომელსაც ჰქონდა სხვა სართულების მსგავსი ჭერი (ხის კოჭებით და მიწაყრილით) და ცხადია ამ სართულის ჭერის ზემოთ იყო სახურავი. სხვენი არის ზედა სართულის ჭერსა და სახურავს შორის სივრცე. სწორედ ეს ნაწილია 2000 წელს პრივატიზირებული - 73 კვ.მ სხვენი. სახლის ნახევარზე მე-4 სართული იყო კაპიტალური, სტანდარტული სიმაღლის და რაც მთავრია, დანარჩენი ქვედა სართულების ერთი მთლიანი უწყვეტი (იგივე მასალით და იგივე სიგანის კედლებით) ნაშენები. ეს სართული დღესაც ასეა (თავისივე ძველი ჭერით, ხის კოჭებით). ამ მე-4 სართულზე ... ქუჩიდან შესასვლელის გარდა, მოწყობილი იყო სათავსო, რომელსაც იყენებდა სახლმმართველობა ინვენტარის შესანახად (შესაბამისად, ამ ფართის პრივატიზება არ მომხდარა) და ასევე იყო ორი სამზარეულო, სწორედ ის სამზარეულოები, რომლებითაც სარგებლობდნენ ქვედა მე-3 (ოფიციალურად მე-2) სართულის მაცხოვრებლები - მ-ე და ტ-ა. დასახელებულმა პირებმა საცხოვრებელ ფართებთან ერთად ამ სამზარეულოების პრივატიზაცია მოახდინეს 1992 წლის №... და №... საპრივატიზაციო ხელშეკრულებებით. ფაქტია, რომ სახლის მე-4 სართულზე ... ქუჩიდან შესასვლელისა და ორი სამზარეულოს (და თავისთავად თვითონ მე-4 სართულის) არსებობა დასტურდება საქმეში არსებული მტკიცებულებებითაც. ეს ფაქტი უკვე კატეგორიულად გამორიცხავს სასამართლოს დასკვნას იმის თაობაზე, რომ 2000 და 2003 წლებში პრივატიზებული სხვენები (ორივე) მდებარეობს შენობის მე-4 სართულზე. მინიმუმ სხვენის ნაწილი, თავისთავად ვერ იარსებებდა სასამართლოს მიერ დადგენილ, დღეს არსებულ მე-4 სართულზე, ვინაიდან პრივატიზაციამდე ბევრად ადრე შენობის ნაწილზე უკვე არსებობდა მე-4 სართული, სადაც სხვენი ფიზიკურად ვერ იქნებოდა, ანუ სხვენი იყო მე-4 სართულის თავზე, სადაც არის დღევანდელი სხვენის ნაწილი - 73 კვ.მ, მითუმეტეს, მე-4 სართულზე დღესაც საკუთრების უფლებით რეგისტრირებულია საჯარო რეესტრში 1992 წელს პრივატიზებული სამზარეულოები. ამ ფართების მე-4 სართულზე არსებობა (რაც ობიექტური მოცემულობაა) თავისთავად გამრიცხავს იმავე ადგილზე სხვენების არსებობას (ფიზიკურად არ არსებობს სივრცე, რომ აღარაფერი ვთქვათ პრივატიზებული სხვენების ნახაზებით დადგენილ კონფიგურაციაზე). ცხადია, სასამართლო გვერდს ვერ აუვლიდა იმ ფაქტს, რომ სახლის მე-4 სართული არსებობდა მინიმუმ 1992 წლამდე, თუმცა ამავდროულად უნდა განიმარტოს, თუ როგორ შეიძლებოდა მომხდარიყო სხვენის პრივატიზაცია მე-3 სართულის ზემოთ, ანუ მე-4 სართულის სივრცეში. სასამართლომ განმარტა შემდეგი - „სასამართლო თავდაპირველად აღნიშნავს, რომ, სადღეისოდ, სხვა რაიმე დოკუმენტით შეუძლებელია იმ ფაქტის დადგენა 05.06.1992 წ. №... და №... საპრივატიზაციო ხელშეკრულებში ასახული საერთო სარგებლობის სამზარეულო და სანკვანძი მდებარეობდა თუ არა ძირითადი საცხოვრებელი ოთახებისაგან მოშორებით, ზედა სართულზე; თუმცა, ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობა „...ის“ 2016 წლის 8 ნოემბრის №17 კრების ოქმით დადასტურებული მესამე სართულისა და მე-4 სართულის მდებარეობა ასევე ასახულია ექსპერტიზის დასკვნის დანართში შესრულებული შენობის ჭრილის ამსახველი ნახაზით“. მოცემულ შემთხვევაში, მნიშვნელოვანია არა მე-4 სართულზე იყო თუ არა პრივატიზებული სამზარეულოები, არამედ თავად მე-4 სართულის არსებობა/არარსებობა. საყურადღებოა, რომ საჯარო რეესტრმა (უფლებამოსილმა ადმინისტრაციულმა ორგანომ) შეაფასა კრების ოქმი, როგორც სარეგისტრაციო დოკუმენტი და ამ ოქმით დაზუსტების საფუძველზე, განახორციელა კიდეც მე-4 სართულზე ფართების რეგისტრაცია. სახლის ნახევარზე არსებული მე-4 სართულის ფართი ოფიციალურადაც იყო აღრიცხული. ეს გარემოება დგინდება საქმეში არსებული მტკიცებულებებით. კერძოდ, 1965 წლამდე სახლის მახასიათებელი (ე.წ. ფორმა 6-ის თანახმად) იყო 666.92 კვ.მ საერთო ფართი. 1965 წელს სახლის მახასიათებელი (იგივე ფორმა 6-ით) დაზუსტდა, დაემატა 42 კვ.მ და გახდა 709 კვ.მ (რაც მითითებულია 1992 წლის საპრივატიზაციო და ასევე ნასყიდობის ხელშეკრულებებში). ასევე ოთახების რაოდენობა გაიზარდა 2 ერთეულით. ეს დაზუსტება მოხდა ისე, რომ სახლის გაბარიტები არ შეცვლილა (არაფერი მიშენებულა) და დამატებული ფართი არის სწორედ სახლის ნახევარზე არსებული მეოთხე სართულის ფართი (კიბის უჯრედის გარდა) და დამატებით აღრიცხული ორი ოთახიც არის ორი სამზარეულო. ანუ, სახლის ნახევარზე მე-4 სართული არსებობდა ფაქტიურადაც და ოფიციალურადაც. რაც შეეხება 2003 წლის 10 დეკემბერს პრივატიზებულ 107 კვ.მ სხვენის მდებარეობასთან დაკავშირებულ ფაქტობრივ გარემოებებს, როგორც უკვე აღინიშნა, სახლის ნახევარი (... ქუჩის მხარეს) იყო რეალურად სამი (ოფიციალურად 2) სართული. სწორედ ამ სართულზე და ამ ნაწილში მდებარეობდა (მდებარეობს) 1992 წელს №... და №... ხელშეკრულებებით მ-ისა და ტ-ას მიერ პრივატიზებული ფართები, კერძოდ, 16 კვ.მ საცხოვრებელი ფართი, 41 კვ.მ საცხოვრებელი ფართი და 10 კვ.მ ფართობის შესასვლელი. სწორედ ამ ფართების, ანუ რეალურად მე-3 და ოფიციალურად მე-2 სართულის (როგორც ბოლო სართულის) თავზე იყო სახურავი და შესაბამისად, მის ქვეშ არსებული სივრცე თავისთავად იყო სხვენი. 1992 წელს ზემოაღნიშნული ფართები ნასყიდობის ხელშეკრულებით შეიძინეს ნ. ხ-მა (16 კვ.მ) და ნ. გ-ემ (41 კვ.მ). მართალია, უდავო ფაქტობრივ გარემოებებში არ არის მითითებული, თუმცა გადაწყვეტილებაში, კონკრეტულ მტკიცებულებაზე დაყრდნობით, სასამართლო დადგენილი ფაქტის სახით უთითებს - „დადგენილია, რომ ... რაიონის გამგეობასთან არსებული არასაცხოვრებელი ფართის გამანაწილებელი კომისიის სხდომის 1995 წლის 16 მარტის №1 ოქმით მიღებული გადაწყვეტილებით (დადგენილებით) დაკმაყოფილდა ... ქ. №6-ში მცხოვრები ნ. გ-ის თხოვნა და გადაეცა დამხმარე სათავსოდ ბინის თავზე არსებული 63 კვ.მ ფართის სხვენი მეზობლების თანხმობის საფუძველზე. ამავე ოქმში ასახულია ის ფაქტი, რომ ნ. გ-ე ცხოვრობდა ბოლო, მე-3 სართულზე, ხოლო 63 კვ.მ სხვენი არსებობდა მისი ბინის თავზე. ანუ, 1995 წელს ნ. გ-ემ მოახდინა მე-3 (ოფიციალურად მე-2) სართულზე არსებული 41 კვ.მ, 16 კვ.მ და 10 კვ.მ ფართების თავზე არსებული 63 კვ.მ სხვენის პრივატიზაცია. გასაჩივრებული გადაწყვეტილებაში სასამართლო აღნიშნავს, რომ „ნ. გ-ეს 1995 წელს გადაეცა მისი ბინის თავზე მდებარე 63 კვ.მ სხვენი მანსარდის მოსაწყობად. როგორც ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობა ადასტურებს მე-4 სართული შენობაზე დაშენებულ იქნა 1999 წელს“. ნ. გ-ემ მის საკუთრებაში არსებული ფართის (ოფიციალურად მე-2 და ფაქტობრივი მე-3) სართულის ზემოთ 63 კვ.მ სხვენის ნაცვლად დააშენა გაცილებით მეტი ფართის სართული. ვინაიდან მის ქვევით არსებულ საკუთარ საცხოვრებელ ფართს ფაქტიურად მიამატა 35 კვ.მ და შესაბამისად, გაიზარდა მის ზევით არსებული დასაშენებელი ფართიც. მიმატებული 35 კვ.მ ფართი ოფიციალურად დაიკანონა 2003 წლის ნოემბერში. ვინაიდან სახლის მეორე ნახევარს (... ქუჩის მხარეს) დაეშენა ფაქტობრივი მე-4 სართული, ეს დაშენებული ფართი გაუთანაბრდა სახლის პირველ ნახევარზე (... ქუჩის მხარეს) უკვე არსებულ მე-4 სართულს და შეიქმნა ერთ ჰორიზონტალურ სიბრტყეში არსებული სივრცე (მთლიანი სახლის პერიმეტრზე მე-4 სართული). ცხადია, დაშენებულ ფაქტობრივ მე-4 სართულს ჰქონდა და დღესაც აქვს სახურავი და მის ქვეშ არსებული სივრცე იყო და არის სხვენი. დღეს არსებული მდგომარეობით, ასევე 2003 წლის 14 ნოემბერს და 15 დეკემბერს მომზადებული ნახაზებიდანაც, ასევე საექსპერტო დასკვნებზე თანდართული ნახაზებიდანაც ნათლად ჩანს, რომ დაშენებული მე-4 სართული სიმაღლეში ნახევრის ზემოთ არის კონუსურად დახრილი და შესაბამისად, სახურავი არის დაშენებულ ფართზე ნაკლები. სწორედ ამიტომ უკვე არსებული და დაშენებული მე-4 სართულის მთლიანმა შიდა ფართმა შეადგინა 196.4 კვ.მ, ხოლო სახურავი და შესაბამისად, მის ქვეშ არსებული სხვენი არის 180 კვ.მ. როგორც უკვე აღინიშნა, ... ქუჩის მხარეს უკვე არსებული მე-4 სართულის სახურავის ქვეშ არსებული სივრცის (73 კვ.მ სხვენის) პრივატიზაცია მოხდა 2000 წელს. ანუ, სახლის მეორე ნახევარზე მე-4 სართულის დაშენების შემდეგ შექმნილი 180 კვ.მ საერთო ფართის სახურავის ქვეშ არსებული სხვენიდან (73 კვ.მ) უკვე იყო პრივატიზებული. შესაბამისად, 2003 წელს მოხდა ზუსტად დარჩენილი 107 კვ.მ (180-73=107) ფართის სხვენის პრივატიზაცია. ამ უდავო ფაქტების ქრონოლოგია ერთმნიშვნელოვნად ცხადყოფს, რომ 2000 და 2003 წელს პრივატიზებული 73 კვ.მ და 107 კვ.მ სხვენები არის სახლის ერთ ნაწილზე ადრე არსებული და მეორე ნაწილზე შემდგომ დაშენებული მე-4 სართულის (იგივე დღეს არსებული მთლიანი მე-4 სართულის) ზემოთ 180 კვ.მ სახურავის ქვეშ არსებული სხვენი და არა მის ქვეშ არსებული მე-4 სართული, რომლის ფართიც არის 196.4 კვ.მ, რაც არის ოთახების შიდა სივრცეების ფართი და არა სართულის მთლიანი პერიმეტრი (196.4 კვ.მ-ში არ შედის ძირითადი და ოთახების გამყოფი კედლების ფართი, რაც საკმაოდ მოცულობითია. მე-4 სართულის საერთო ფართი არის 207 კვ.მ). გარდა იმისა, რომ საქმეში არსებული მტკიცებულებებით, ასევე სასამართლოს მიერ დადგენილი უდავო ფაქტობრივი გარემოებებით ერთმნიშვნელოვნად დგინდება, რომ როგორც 2000 წლის 31 დეკემბერს 73 კვ.მ ფართის სხვენის პრივატიზაციამდე, ისე 2003 წლის 10 დეკემბერს 107 კვ.მ ფართის სხვენის პრივატიზაციამდეც მე-4 სართული უკვე არსებობდა, როგორც სართული და მათი პრივატიზება სხვენის სახით უბრალოდ ვერ მოხდებოდა, ფაქტია, რომ მე-4 სართულის საერთო ფართი (ოთახების შიდა სივრცეები კედლების გარეშე) იყო და დღესაც არის 196.4 კვ.მ. შესაბამისად, პრივატიზებული სხვენების ფართი (73+107=180) ბევრად ნაკლებია მე-4 სართულის ფართზე და თანაც ზუსტად შეესაბამება დღეს არსებულ და 2003 წელს მომზადებულ ნახაზებზე დაფიქსირებული მე-4 სართულის ზემოთ და სახურავის ქვეშ არსებულ ფართს, 180 კვ. მეტრს. ცხადია, რომ პრივატიზებული სხვენები (ჯამში 180 კვ.მ) მდებარეობს არა მე-4 სართულზე, არამედ მის ზემოთ, ანუ იქ, სადაც რეალურად არის ზუსტად 180 კვ.მ ფართი. როგორც 73 კვ.მ სხვენის პრივატიზაციის შემთხვევაში, ისე 107 კვ.მ ფართის სხვენის პრივატიზაციასთან დაკავშირებით სასამართლო გვერდს ვერ უვლის იმ ფაქტს, რომ სახლის ამ ნაწილშიც ფაქტობრივად დაშენებული იყო მე-4 სართული და ცხადია, სართული ვერ იქნებოდა სხვენი.

კასატორის განმარტებით, ფართის კერძო საკუთრებაში გადაცემის თაობაზე ადმინისტრაციული ორგანოს გადაწყვეტილება არის უფლების დამდგენი დოკუმენტი, რომელიც წარმოშობს საჯარო რეესტრში უძრავი ნივთის რეგისტრაციის უფლებას. უფლების დამდგენი დოკუმენტები, მითუმეტეს ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ გამოცემული აქტები (და თუნდაც სამოქალაქო ბრუნვის ფარგლებში მომზადებული სანოტარო აქტები - ხელშეკრულებები, სამკვიდრო მოწმობები და ა.შ.) საჯარო რეესტრში წარუდგენიათ მათი შექმნიდან 10 წელზე მეტი ხნის შემდეგაც. მიუხედავად იმისა, რომ უფლების დამდგენი დოკუმენტები არ არის საჯარო რეესტრში წარდგენილი, ისინი არ კარგავენ ძალას, თუ არ მოხდა მათი გაუქმება (ბათილად ცნობა). უფლების დამდგენი დოკუმენტი, კანონით დადგენილი წესით გაუქმების (ბათილად ცნობის) გარეშე, ვერ დაკარგავს იურიდიულ ძალას მისი საჯარო რეესტრში წარუდგენლობის მოტივით. საქართველოს კანონმდებლობა ასეთ რამეს არ იცნობს (თუ თავად დოკუმენტში არის მისი ავტომატურად ძალადაკარგულად ცნობის რაიმე პირობა ჩადებული) და შესაბამისად, სასამართლოც ვერ მიუთითებს ვერანაირ სამართლის ნორმას ან რაიმე დანაწესს, რომელიც ითვალისწინებს სათანადო წესით აღურიცხაობის (ანუ, საჯარო რეესტრში დაურეგისტრირებლობის) გამო კერძო საკუთრებაში უკვე გადაცემული ფართის ხელმეორედ პრივატიზებას, ისე, რომ არ იყოს გაუქმებული პირვანდელი საკუთრების უფლების დამდგენი დოკუმენტი. მოცემულ შემთხვევაში, ... რაიონის გამგეობასთან არსებული არასაცხოვრებელი ფართის გამანაწილებელი კომისიის სხდომის 1995 წლის 16 მარტის №1 ოქმით მიღებული გადაწყვეტილება (დადგენილება) (რომლითაც მოსარჩელეს გადაეცა რეალურად მე-3 და ოფიციალურად მე-2 სართულის თავზე არსებული 63 კვ.მ სხვენი) არ გაუქმებულა. ნიშანდობლივია ისიც, რომ პირველი და შემდგომი პრივატიზაციაც გაკეთებულია ერთსა და იმავე ორგანოს მიერ, რაც გამორიცხავს იმის დაშვებას, რომ შესაძლოა არ იცოდნენ და დაუშვეს შეცდომა. უფრო მეტიც, რა საჭირო იყო უკვე საკუთრებაში გადაცემული ფართის ხელმეორედ პრივატიზება, რაც კანონდარღვევაა, როცა სავსებით მარტივად შეიძლებოდა, რომ 2003 წელს საპრივატიზაციო 107 კვ.მ ფართს გამოკლებოდა უკვე გადაცემული 63 კვ.მ და მომხდარიყო 107 კვ.მ-ის ნაცვლად 44 კვ.მ-ის პრივატიზება, თუ ეს იქნებოდა ერთი და იგივე ფართი. ეს ყოველივე, კიდევ უფრო ცხადად ადასტურებს იმ ობიექტურ რეალობას, რომ 1995 წელს საკუთრებაში გადაცემული სხვენი მდებარეობდა ფაქტიურად მე-3 (ოფიციალურად მე-2 სართულის) თავზე, რაც მოცემულ საქმეზე უდავო გარემოებაა. მისი ათვისება მოხდა მასზე მე-4 სართულის დაშენების გზით, რაც ასევე უდავოა და ამის შემდეგ პრივატიზებული 107 კვ.მ სხვენი ფაქტობრივადაც და სამართლებრივადაც არის უკვე საკუთრებაში გადაცემული 63 კვ.მ ფართის ადგილზე დაშენებული უფრო მეტი საცხოვრებელი ფართის (ანუ მე-4 სართულის) თავზე შექმნილი სხვენი. ყველა ზემოაღნიშნული ინფორმაცია, რომელიც ემყარება საქმეში არსებულ მტკიცებულებებს და მათ საფუძველზე სასამართლოს მიერვე დადგენილ უდავო ფაქტობრივ გარემოებებს, ერთმნიშვნელოვნად და ცალსახად ადგენს, რომ პრივატიზებული სხვენები ნამდვილად მდებარეობდა მაშინდელი და ახლანდელი რეალური მე-4 სართულის ზემოთ და არა მე-4 სართულზე, როგორც ეს დაადგინა სასამართლომ. შესაბამისად, დაუსაბუთებელია გასაჩივრებულ გადაწყვეტილებაში სასამართლოს განმარტება, სადაც სასამართლო აღნიშნავს: „აღნიშნული მტკიცებულებების შეფასებით, სასამართლო მიიჩნევს, რომ 107 კვ.მ დამხმარე სათავსომ მოიცვა 63 კვ.მ სხვენი, რომელიც ნ. გ-ეს გადაცემის მიუხედავად, სათანადო წესით აღრიცხული არ ჰქონია. ამდენად, ნ. გ-ის განმარტება 1995 წელს გადაცემული 63 კვ.მ სხვენისა და 2000-2003 წლებში გადაცემული 73+107 კვ.მ ფართების სხვადასხვა ფართებად მიჩნევის თაობაზე, გაზიარებული ვერ იქნება, ვინაიდან აღნიშნული არ გამომდინარეობს საქმეში არსებული მტკიცებულებების ურთიერთშეჯერების საფუძველზე“.

კასატორის განმარტებით, გასაჩივრებულ გადაწყვეტილებაში სასამართლო აღნიშნავს შემდეგს, „ამდენად, ნ. გ-ესა და ნ. ხ-ს საცხოვრებელი ფართები ჰქონდათ მხოლოდ მე-3 სართულზე და სხვა საცხოვრებელი ფართის მათთვის გადაცემის დამადასტურებელი დოკუმენტი მოსარჩელე მხარეს არ წარმოუდგენია. შესაბამისად, შენობის მე-4 სართულზე მოსარჩელე მხარეს საცხოვრებელი ფართი რაიმე სამართლებრივი აქტით არ გადასცემია.“ ცხადია, ამ შემთხვევაში, სასამართლო გულისხმობს რეალურ მე-3 და ოფიციალურად მე-2 სართულს და ასკვნის, რომ ამ სართულის ზემოთ, ანუ რეალურ მე-4 სართულზე მოსარჩელეს საცხოვრებელი ფართი რაიმე სამართლებრივი აქტით არ გადასცემია. საქმეში არსებული მტკიცებულებებით და თავად სასამართლოს მიერვე დადგენილი უდავო ფაქტობრივი გარემოებებით დგინდება, რომ მე-4 სართულზე ჯერ კიდევ მ-ეს და ტ-ას №... და №... საპრივატიზაციო ხელშეკრულებები გადაეცათ სამზარეულოები და საერთო სანკვანძი (სველი წერტილი), რომელიც ამჟამად არის სწორედ მოსარჩელის საკუთრება. ეს ფართები იყო ... მხარეს სახლის რეალური მე-3 სართულის ზემოთ მე-4 სართულზე და სწორედ ასეა რეგისტრირებული საჯარო რეესტრში. რაც შეეხება სახლის მეორე (... ქუჩის) მხარეს რეალურად მე-3 სართულის ზემოთ არსებულ სივრცეს, რომელიც თავდაპირველად იყო ბოლო სართულის ზემოთ სახურავის ქვეშ არსებული სხვენი, ესეც მოსარჩელეს გადაეცა 1995 წელს 63 კვ.მ ფართის ოდენობით. თუ სასამართლო ხაზს უსვამს იმ გარემოებას, რომ ეს ფართები არ იყო საცხოვრებელი, ცხადია ეს ასეა, თუმცა ... ქუჩის მხარეს მე-4 სართულზე პრივატიზებული ფართები (სამზარეულოები) ამჟამად არის საცხოვრებელ ფართებად რეგისტრირებული. რაც შეეხება სახლის მეორე მხარეს დაშენებულ მე-4 სართულს, რომელიც დაშენების მომენტიდან არის საცხოვრებელი, სწორედ ამ ნაწილის რეგისტრაციას ითხოვს მოსარჩელე საჯარო რეესტრში და მოცემული დავა შეეხება სწორედ ამ რეგისტრაციაზე საჯარო რეესტრის უარის გადაწყვეტილებებს.

კასატორის განმარტებით, სასამართლო გასაჩივრებულ გადაწყვეტილებაში აღნიშნავს შემდეგს: „სასამართლო აქვე მიუთითებს ქ. თბილისის მერიიდან გამოთხოვილ დოკუმენტაციაზე, რომელსაც ერთვის 2003 წლის 15 დეკემბერს მომზადებული დასაკანონებელი ფართების ამსახველი ნახაზები, კერძოდ, 196 კვ.მ საცხოვრებელი ფართი და 180 კვ.მ სხვენი. აღნიშნულ ნახაზებზე მითითებული არ არის, თუ რომელი ფართი რომელ სართულზე მდებარეობდა, მაგრამ 2003 წლის 15 დეკემბერს მომზადებული დასაკანონებელი 196,23 კვ.მ საცხოვრებელი ფართის აზომვითი ნახაზი, შესაბამისობაშია როგორც 2003 წლის 14 ნოემბერს ...ის დირექტორის მიერ შედგენილ სხვენის სქემატურ ნახაზთან, ისე ტექბიუროს ინვენტარიზაციისას შედგენილ ნახაზთან და შენობის სართულებრივ გეგმაზე ასახულ მეოთხე სართულის კონფიგურაციასთან“. სასამართლოს ზემოაღნიშნული განმარტება დაუსაბუთებელია, ვინაიდან 2003 წლის 15 დეკემბრის ნახაზებზე, სართულების მითითების გარეშეც, ნათლად იკითხება, თუ რომელ სართულზე მდებარეობს 196.23 კვ.მ საცხოვრებელი ფართი და 180 კვ.მ სხვენი. თავად ნახაზებზე ასახული ფართების დანიშნულება ასახავს მაშინდელ ობიექტურ რეალობას. დასაკანონებელი 196.23 კვ.მ საცხოვრებელი ფართი ვერ იარსებებდა მე-4 სართულის გარდა ვერსად, ვინაიდან ქვემოთ იყო რეალური მე-3 და (ოფიციალურად მე-2) სართულზე უკვე პრივატიზებული საცხოვრებელი ფართები, მე-4 სართულის ზემოთ კი, უბრალოდ არ არსებობს არანაირი საცხოვრებელი ფართი, ანუ დასაკანონებელი 196.23 კვ.მ საცხოვრებელი ფართის მე-4 სართულზე მდებარეობის დადგენა ნახაზის შედგენისა და მას შემდეგაც ნებისმიერ დროს არის შესაძლებელი (ანუ მე-4 სართულის გარდა ფიზიკურად ვერ იარსებებს სხვა სართულზე). ასევე დგინდება, რომ 180 კვ.მ სხვენი არის მე-4 სართულის ზემოთ (სადაც იყო რეალურად ნახაზების შედგენის დროს და არის დღესაც). რაც შეეხება სასამართლოს მთავარ უზუსტობას, ის მდგომარეობს იმაში, რომ სასამართლომ 180 კვ.მ სხვენის ნახაზიც მოიხსენია, როგორც დასაკანონებელი ფართი. ეს უხეში შეცდომაა, ვინაიდან 2003 წლის 15 დეკემბერს (ნახაზების მომზადების დროს) უკვე იყო პრივატიზებული 2000 წლის 31 ოქტომბერს 73 კვ.მ სხვენი და ხუთი დღით ადრე, 2003 წლის 10 დეკემბერს პრივატიზებული იყო 107 კვ.მ ფართი სხვენიც. რაც ჯამში არის სწორედ 180 კვ.მ და ამ ფართის ნახაზზეც მითითებულია არა „დასაკანონებელი ფართი“, როგორც აღნიშნავს სასამართლო, არამედ მითითებულია „ნ. გ-ის პრივატიზებული სხვენი“, რაც კიდევ უფრო ნათლად და ცხადად ადასტურებს, რომ სწორედ მე-4 სართულის ზემოთ არსებული სივრცე იყო და არის ნ. გ-ის მიერ პრივატიზებული 73 კვ.მ და 107 კვ.მ სხვენები და სულ სხვა ფართია სარეგისტრაციოდ წარდგენილი 196.23 კვ.მ საცხოვრებელი ფართი, რომელიც მდებარეობს სწორედ მე-4 სართულზე და ვერ იარსებებს ვერსად სხვაგან.

5. საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2024 წლის 1 მაისის განჩინებით საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, დასაშვებობის შესამოწმებლად წარმოებაში იქნა მიღებული ნ. გ-ის საკასაციო საჩივარი.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლო საქმის შესწავლის, საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, რომ ნ. გ-ის საკასაციო საჩივარი არ აკმაყოფილებს საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მოთხოვნებს და არ ექვემდებარება დასაშვებად ცნობას, შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილი განსაზღვრავს საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის ამომწურავ საფუძვლებს, კერძოდ, აღნიშნული ნორმის თანახმად, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მიერ საკასაციო საჩივარი დაიშვება, თუ კასატორი დაასაბუთებს, რომ: ა) საქმე მოიცავს სამართლებრივ პრობლემას, რომლის გადაწყვეტაც ხელს შეუწყობს სამართლის განვითარებას და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებას; ბ) საქართველოს უზენაეს სასამართლოს მანამდე მსგავს სამართლებრივ საკითხზე გადაწყვეტილება არ მიუღია; გ) საკასაციო საჩივრის განხილვის შედეგად მოცემულ საქმეზე სავარაუდოა მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღება; დ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება განსხვავდება მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან; ე) სააპელაციო სასამართლომ საქმე განიხილა მატერიალური ან/და საპროცესო სამართლის ნორმების მნიშვნელოვანი დარღვევით, რასაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე; ვ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება ეწინააღმდეგება მსგავს სამართლებრივ საკითხზე ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციას და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალს.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ წარმოდგენილი საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული არც ერთი ზემოთ მითითებული საფუძვლით.

საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები სააპელაციო სასამართლოს განჩინების საკასაციო სასამართლოს მიერ დამკვიდრებული პრაქტიკისაგან განსხვავების არსებობის საფუძვლით და ამასთან, არ არსებობს საკასაციო საჩივრის განხილვის შედეგად მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღების ვარაუდი. სააპელაციო სასამართლოს გასაჩივრებული განჩინება ასევე არ ეწინააღმდეგება ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციას და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალს. ამასთან, საქმის განხილვისა და საკასაციო სასამართლოს მიერ საქმეზე ახალი გადაწყვეტილების მიღების საჭიროება არ არსებობს არც სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბების თვალსაზრისით.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ კასატორი ვერ ასაბუთებს სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმის განხილვას მატერიალური ან/და საპროცესო სამართლის ნორმების მნიშვნელოვანი დარღვევით. კასატორი საკასაციო საჩივარში ვერ აქარწყლებს სააპელაციო სასამართლოს მიერ დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს და დასკვნებს.

საკასაციო სასამართლო აღნიშნავს, რომ ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენციის მე-6 მუხლის პირველი ნაწილი ავალდებულებს სასამართლოს, დაასაბუთოს თავისი გადაწყვეტილება, რაც არ უნდა იქნეს გაგებული თითოეულ არგუმენტზე დეტალური პასუხის გაცემად (იხ. ჯღარკავა საქართველოს წინააღმდეგ, №7932/03; Van de Hurk v. Netherlands, par.61, Garcia Ruiz v. Spain [GC] par.26; Jahnke and Lenoble v France (dec.); Perez v France [GC], par. 81).

საკასაციო სასამართლო მიუთითებს საქმეზე დადგენილ შემდეგ გარემოებებზე: ა) 2016 წლის 3 ოქტომბერს ნ. გ-ემ №... სარეგისტრაციო განცხადებით მიმართა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს და მოითხოვა ... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ უძრავ ნივთზე, მდებარე ქ. თბილისი, ... ქუჩა №6/... ქუჩა №6, ცვლილების რეგისტრაცია. განცხადებაზე თანდართული იყო: ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობა „...ის“ 2016 წლის 3 ოქტომბრის კრების №18 ოქმი, შიდა აზომვითი ნახაზი, სართულებრივი გეგმა მონიშნული ფართით (ტ. 1, ს.ფ. 169-170); ბ) სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2016 წლის 7 ოქტომბრის №... გადაწყვეტილებით შეჩერდა სარეგისტრაციო წარმოება. მარეგისტრირებელმა ორგანომ განმარტა შემდეგი: საქმის გამოკვლევისას ტექბიუროს მონაცემებით დადგინდა, რომ ნ. გ-ის სახელზე პრივატიზებულია ფართები ... და ..., რომელიც გასხვისებულია და წარმოადგენს ნ. ხ-ის საკუთრებას. გარდა ამისა დაინტერსებული პირის მიერ მონიშნული ფართი მოიცავს კიბის უჯრედს. შესაბამისად, დაინტერესებული პირის მიერ წარმოსადგენია სართულებრივ გეგმაზე სიტუაციურად მონიშნული ის ფართი, რომლის რეგისტრაციასაც ითხოვს დაინტერესებული პირი და ასევე ის ფართები საკადასტრო კოდით ... და ..., რომელიც ტექბიუროს მონაცემებით წარმოადგენდა ნ. გ-ის საკუთრებას პრივატიზაციის ხელშეკრულებით და რომელიც გასხვისებულია. ასევე, წარმოსადგენია ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობის 100% განმარტებითი კრების ოქმი, სადაც მითითებული იქნება ნ. გ-ის მიერ სართულებრივ გეგმაზე მონიშნული ფართები წარმოადგენს თუ არა ერთიდაიგივე ფართს. გარდა ამისა, წარმოსადგენია კორექტირებული შიდა აზომვითი ნახაზი კიბის უჯრედის ფართის გამოკლებით (ტ. 1, ს.ფ. 315-316); გ) ნ. გ-ემ 2016 წლის 7, 10 და 17 ოქტომბერს განცხადებით მიმართა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს და დამატებით წარადგინა 2016 წლის 7 ოქტომბრის ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობა „...ის“ კრების №19 და 2016 წლის 16 ოქტომბრის №20 ოქმები, სართულებრივი გეგმები მონიშნული ფართებით და კორექტირებული შიდა აზომვითი ნახაზი (ტ. 1, ს.ფ. 179-199); დ) სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულმა სააგენტომ სარეგისტრაციო წარმოების შეჩერების შესახებ 2016 წლის 20 ოქტომბრის №... გადაწყვეტილებით დამატებით მოითხოვა ნ. გ-ის მიერ უკვე რეგისტრირებული და გასხვისებული ფართის მესაკუთრის - ნ. ხ-ის, წერილობითი თანხმობა, იმის დასადგენად, რომ სარეგისტრაციოდ წარდგენილი, უკვე რეგისტრირებული და გასხვისებული ფართები არ არის ერთი და იგივე (ტ. 1, ს.ფ. 324); ე) ნ. გ-ემ 2016 წლის 20 ოქტომბერს განცხადებით მიმართა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს და წარადგინა ნ. ხ-ის მიერ გაცემული თანხმობა რეგისტრაციასთან დაკავშირებით (ტ. 1. ს.ფ. 200-201); ვ) სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2016 წლის 26 ოქტომბრის №... გადაწყვეტილებით სარეგისტრაციო წარმოება შეჩერდა. მარეგისტრირებელმა ორგანომ განმარტა, რომ ტექ. ბიუროში და საჯარო რეესტრში დაცული მონაცემებით დაადგინა, რომ შენობა არის სამსართულიანი, მესამე სართულზე არსებული ფართები წარმოადგენს საცხოვრებელს, ხოლო დაინტერესებული პირის მიერ წარდგენილ კრების ოქმში სარეგისტრაციო ფართად მითითებულია მანსარდი. სარეგისტრაციო სამსახურმა მოითხოვა სარეგისტრაციო უძრავი ნივთის ზუსტი ადგილმდებარეობის დადგენა და ... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული უძრავი ნივთის მესაკუთრის თანხმობა, სარეგისტრაციო და უკვე რეგისტრირებული ფართების იდენტურობასთან დაკავშირებით (ტ. 1, ს.ფ. 329); ზ) 2016 წლის 28 ოქტომბერს ნ. გ-ემ განცხადებით მიმართა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს და წარადგინა განმარტებები სარეგისტრაციო წარმოებასთან დაკავშირებით, ასევე სართულებრივი გეგმები და საკადასტრო ნახაზი ფართის მონიშვნებით. 2016 წლის 31 ოქტომბერს და 17 ნოემბერს ნ. გ-ემ წარადგინა განცხადებები სარეგისტრაციო წარმოების შეჩერების საფუძვლის აღმოფხვრისა და დასრულების მოთხოვნით (ტ. 1, ს.ფ. 204-213, 214-229); თ) სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2016 წლის 4 ნოემბრის №... გადაწყვეტილებით, რეგისტრაციის ეფექტურად განხორციელების მიზნებიდან გამომდინარე, ასევე, საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოებათა გამოკვლევის მიზნით, 2016 წლის 9 ნოემბერს, 15:00 საათზე დაინიშნა ადგილზე დათვალიერება (ტ.1, ს.ფ. 334); ი) სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულმა სააგენტომ 2016 წლის 17 ნოემბერს №... წერილით მიმართა სსიპ საქართველოს ეროვნული არქივს და გამოითხოვა პრივატიზაციის ხელშეკრულებების (გაფორმებული 2000 წლის 31 ოქტომბერს, დამოწმებული ნოტარიუსის, ლ. გ-ის მიერ, რეესტრის №... და გაფორმებული 2003 წლის 10 დეკემბერს, დამოწმებული ნოტარიუსის, ნ. მ-ას მიერ, რეესტრის №...) საფუძვლები სრულად (მათ შორის, ... რაიონის საბინაო კომუნალური მომსახურების ცენტრის სახელით დაცული დოკუმენტაცია (ტ.1, ს.ფ. 356); კ) სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულის სააგენტოს 2016 წლის 17 ნოემბრის №... გადაწყვეტილებით შეჩერდა სარეგისტრაციო წარმოება. მარეგისტრირებელმა ორგანომ განმარტა, რომ საჯარო რეესტრში დაცული და დაინტერესებული პირის მიერ წარდგენილი დოკუმენტაციით ვერ დადგინდა სარეგისტრაციო ფართისა და მისამართზე მდებარე 73 კვ.მ და 107 კვ.მ სხვენების იდენტიფიკაცია. ამ გარემოების დადგენის მიზნით სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მიერ 2016 წლის 17 ნოემბერს გაგზავნილ იქნა №... წერილი სსიპ საქართველოს ეროვნულ არქივში ინფორმაციის მისაღებად. შესაბამისად, სარეგისტრაციო წარმოება შეჩერდა აღნიშნულ წერილზე პასუხის მიღებამდე (ტ.1, ს.ფ. 337); ლ) 2016 წლის 18 ნოემბერს ნ. გ-ემ განცხადებით მიმართა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს და დამატებით წარადგინა პირადი განცხადება, ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობა „...ის“ კრების №21 ოქმი, შიდა აზომვითი ნახაზები მონიშნული ფართებით, შიდა აზომვითი ნახაზი, სართულებრივი გეგმები მონიშნული ფართებით. ნ. გ-ემ 2016 წლის 2, 6 და 7 დეკემბერს დამატებით წარადგინა ახსნა-განმარტება, ნასყიდობის და პრივატიზაციის ხელშეკრულებების ასლები, სახლთმფლობელობის დახასიათება, საინვენტარიზაციო გეგმა (ტ. 1, ს.ფ. 230-245, 246-275); მ) სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2016 წლის 13 დეკემბრის №... გადაწყვეტილებით შეჩერდა სარეგისტრაციო წარმოება №... წერილზე გადაწყვეტილების მიღებამდე (ტ. 1, ს.ფ. 347); ნ) 2018 წლის 13 აპრილს ნ. გ-ემ განცხადებით მიმართა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს და დამატებით წარადგინა პირადი განცხადება, ნასყიდობის და პრივატიზაციის ხელშეკრულებების ასლები, სახლთმფლობელობის დახასიათება, საინვენტარიზაციო გეგმა, ადგილზე დათვალიერების ოქმის ასლი, ამონაწერები საჯარო რეესტრიდან (საკადასტრო კოდები ... და ...), სესხისა და იპოთეკის, ასევე მისი გაუქმების №... და №... ხელშეკრულებების ასლები, №..., №... და №... ხელშეკრულებების (ცესია) ასლები, მ. ჩ-ის განცხადებები (ტ. 1, ს.ფ. 275-312); ო) სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2018 წლის 19 აპრილის №... გადაწყვეტილებით სარეგისტრაციო წარმოება შეჩერდა. მარეგისტრირებელი ორგანოს განმარტებით, დაინტერესებული პირის მიერ მოთხოვნილია უძრავ ნივთზე მდებარე ქალაქი თბილისი, ... ქუჩა №6/ ... ქუჩა №6-ში რეგისტრირებულ უფლებაში ცვლილების რეგისტრაცია. დაინტერესებული პირის მიერ წარმოდგენილია მანსარდის სართულზე (IV სართული) არსებული ფართის 194.6 კვ.მ. შიდა აზომვითი ნახაზი, რომელიც მესაკუთრის განცხადების და საჯარო რეესტრის მონაცემების შესაბამისად მოიცავს რეგისტრირებულ ფართებს საკადასტრო კოდით ... და ... განცხადებას თან ერთვის ტექნიკური აღრიცხვის არქივიდან გამოთხოვილი სართულებრივი გეგმა, რომელზეც მონიშნულ ფართზე, ამავე სამსახურში დაცული არის სქემატური ნახაზი. აღნიშნული სქემატური ნახაზის საფუძველზე დგინდება, რომ მონიშნული ფართი წარმოადგენს სხვენს. საქმის გამოკვლევისას დადგინდა, რომ ნ. გ-ეს საკუთრების უფლებით რეგისტრირებული ქონდა დამხმარე სათავსო (სხვენი) ფართით 73.00 კვ.მ, საკადასტრო კოდზე ..., რომელიც დღეის მდგომარეობით წარმოადგენს ზ. გ-ის საკუთრების უფლებით რეგისტრირებულ ფართს (საკადასტრო კოდი ...). ასევე, ნ. გ-ეს საკუთრების უფლებით რეგისტრირებული ქონდა სხვენი (არასაცხოვრებელი ფართი) ფართით 107.00 კვ.მ, რომელიც დღეის მდგომარეობით წარმოადგენს ზ. გ-ის საკუთრების უფლებით რეგისტრირებულ ფართს (საკადასტრო კოდი ...). შესაბამისად ვერ დგინდება წარმოდგენილ ნახაზზე გამოსახული ფართი და ზ. გ-ის საკუთრების უფლებით რეგისტრირებული ფართი წარმოადგენს თუ არა სხვადასხვა უფლების ობიექტს. აღნიშნულის გათვალისწინებით, დაინტერესებული პირის მიერ წარმოსადგენია: 1. ზ. გ-ის სათანადო წესით დამოწმებული თანხმობა, რომ შიდა აზომვით ნახაზზე (მიუთითეთ ნახაზის რეკვიზიტები: ამზომველი და ნახაზის მომზადების თარიღი) გამოსახული ფართი და მის საკუთრებაში არსებული ფართი წარმოადგენს სხვადასხვა უფლების ობიექტს; 2. ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობის კრების ოქმი (გადაწყვეტილება მიღებული უნდა იყოს ამხანაგობის ყველა წევრის მიერ ერთხმად), სადაც ამხანაგობა იმსჯელებს, რომ შიდა აზომვით ნახაზზე გამოსახული ფართი არ მოიცავს ზ. გ-ის საკუთრების უფლებით რეგისტრირებულ ფართს, წარმოადგენს რეკონსტრუქციის შედეგად მიღებულ საცხოვრებელ ფართს (მანსარდს) და აღნიშნული ფართის თავზე მდებარეობს სხვენი (ტ. 1, ს.ფ. 352- 353); პ) 2017 წლის 30 იანვარს ნ. გ-ემ №... ადმინისტრაციული საჩივრით მიმართა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს და მოითხოვა №... სარეგისტრაციო წარმოებაზე რეგისტრაციის შესახებ გადაწყვეტილების მიღება. სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2018 წლის 26 აპრილის №... გადაწყვეტილებით ნ. გ-ის ადმინისტრაციული საჩივარი არ დაკმაყოფილდა. ადმინისტრაციული ორგანოს განმარტებით, უძრავ ნივთებზე უფლებათა რეესტრში დაცული მონაცემების თანახმად, ... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულია ქალაქ თბილისში, ... ქუჩის №6-ში/... ქუჩის №6-ში მე-4 სართულზე მდებარე 18.17 კვ.მ ფართობის სამზარეულო, რომელზეც რეგისტრაციის შესახებ №... (14.09.2016) გადაწყვეტილებით, პრივატიზაციის ხელშეკრულებისა და ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობა „...ის“ კრების №17 ოქმის საფუძველზე, რეგისტრირებული იყო რ. მ-ის საკუთრების უფლება. ამავე უძრავ ნივთზე რეგისტრაციის შესახებ №... (19.09.2016) გადაწყვეტილებით, ნასყიდობის ხელშეკრულების საფუძველზე, რეგისტრირებულია ნ. გ-ის საკუთრების უფლება. ... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულია ქალაქ თბილისში, ... ქუჩის №6-ში/... ქუჩის №6-ში მე-4 სართულზე მდებარე 13.35 კვ.მ ფართობის სათავსი, რომელზეც რეგისტრაციის შესახებ №... (22.09.2017) გადაწყვეტილებით, ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობა „...ის“ კრების №8 ოქმის საფუძველზე, რეგისტრირებული იყო რ. მ-ის საკუთრების უფლება; ამავე უძრავ ნივთზე რეგისტრაციის შესახებ №... (27.09.2017) გადაწყვეტილებით, ნასყიდობის ხელშეკრულების საფუძველზე, რეგისტრირებულია ნ. გ-ის საკუთრების უფლება. №... სარეგისტრაციო განცხადებით მოთხოვნილია ... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული 18,17 კვ.მ ფართობის სამზარეულოს რეგისტრირებულ უფლებაში ცვლილების რეგისტრაცია, კერძოდ, წარდგენილია 194,6 კვ.მ ფართობის შიდა აზომვითი ნახაზი, რომელიც მესაკუთრის განცხადებით მოიცავს ... (18.17 კვ.მ) და ... (13.35 კვ.მ) საკადასტრო კოდებით რეგისტრირებულ ფართებს. ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობა „...ის“ №18, №19, №20 და №21 კრების ოქმების თანახმად, მთელმა ამხანაგობამ ნ. გ-ეს სარეგისტრაციოდ წარმოდგენილი ფართის ინდივიდუალურ საკუთრებაში არსებობის ფაქტი დაუდასტურა. სსიპ საქართველოს ეროვნული არქივის №14/78330 წერილის თანახმად, ნოტარიუს ლ. გ-ისა და ნ. მ-ას მიერ დამოწმებული სანოტარო დოკუმენტაცია თბილისის ცენტრალურ არქივში დაცვაზე არ შესულა. აღნიშნული დოკუმენტაციის მოძიება შესაძლებელია საქართველოს ნოტარიუსთა პალატაში. ამასთან, თბილისის ... რაიონის საბინაო-კომუნალური მომსახურების სერვის/ცენტრ „...ის“ დოკუმენტებში პრივატიზაციის ხელშეკრულებები არ არის დაცული. უძრავ ნივთებზე უფლებათა რეესტრში დაცული მონაცემების თანახმად, ... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული იყო ქალაქ თბილისში, ... ქუჩის №6-ში/... ქუჩის №6-ში მდებარე 73.00 კვ.მ ფართობის დამხმარე სათავსო (სხვენი), რომელზეც 2005 წლის 10 ივნისს, 2000 წლის 31 ოქტომბრის პრივატიზაციის ხელშეკრულების საფუძველზე, დარეგისტრირდა ნ. გ-ის საკუთრების უფლება; ამ უძრავ ნივთზე რეგისტრაციის შესახებ №... (01.07.2009) გადაწყვეტილებით, ნასყიდობის ხელშეკრულების საფუძველზე, დარეგისტრირდა ნ. ხ-ის საკუთრების უფლება; ამავე უძრავ ნივთზე რეგისტრაციის შესახებ №... (21.11.2016) გადაწყვეტილებით, საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს აღსრულების ეროვნული ბიუროს თბილისის სააღსრულებო ბიუროს განკარგულების საფუძველზე, რეგისტრირებულია ზ. გ-ის საკუთრების უფლება (ახალი საკადასტრო კოდი ...). ... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული იყო ქალაქ თბილისში, ... ქუჩის №6-ში/... ქუჩის №6-ში მდებარე 107.00 კვ.მ ფართობის არასაცხოვრებელი ფართი (სხვენი), რომელზეც 2004 წლის 20 სექტემბერს, 2003 წლის 10 დეკემბრის პრივატიზაციის ხელშეკრულების საფუძველზე, დარეგისტრირდა ნ. გ-ის საკუთრების უფლება; ამ უძრავ ნივთზე რეგისტრაციის შესახებ №... (01.07.2009) გადაწყვეტილებით, ნასყიდობის ხელშეკრულების საფუძველზე, დარეგისტრირდა ნ. ხ-ის საკუთრების უფლება; ამავე უძრავ ნივთზე რეგისტრაციის შესახებ №... (08.04.2016) გადაწყვეტილებით, საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს აღსრულების ეროვნული ბიუროს თბილისის სააღსრულებო ბიუროს განკარგულების საფუძველზე, რეგისტრირებულია ქ. შ-ას საკუთრების უფლება; ამ უძრავ ნივთზე რეგისტრაციის შესახებ №... (21.11.2016) გადაწყვეტილებით, ნასყიდობის ხელშეკრულების საფუძველზე, რეგისტრირებულია ნ. გ-ის საკუთრების უფლება (ახალი საკადასტრო კოდი ...). ზ. გ-ის წარმომადგენლის თ. მ-ას 2017 წლის 21 აგვისტოს №... განცხადების თანახმად, ნ. გ-ე №... განცხადებით მოითხოვს ზ. გ-ის საკუთრებაში რეგისტრირებული ფართების (საკადასტრო კოდი ... და ...) ხელმეორედ რეგისტრაციას. ტექნიკური აღრიცხვის არქივის მონაცემებით, ქ. თბილისში, ... ქ. №6/4-ში მდებარე უძრავი ნივთის სააღრიცხვო მასალაში განცხადებაზე თანდართულ გეგმაზე მონიშნული ფართი შეესაბამება №4 ოთახის (საერთო ფართით - 60 კვ.მ) ნაწილს და №6 ოთახს (ფართით - 11.52 კვ.მ), რომლის შესაბამისი ფართისა და დანიშნულების განმსაზღვრელი ფორმა №5 და №6 წარდგენილი არ არის. ამასთან, სააღრიცხვო მასალაში ინახება 14.11.2003 წლის ნ. გ-ის სხვენის სქემატური ნახაზი, სადაც გამოხაზულია მონიშნული ფართის შესაბამისი ფართები. სააღრიცხვო მასალაში წარდგენილია უფლების დამდგენი დოკუმენტები ნ. გ-ისა და ნ. ხ-ის სახელზე. სააღრიცხვო მასალაში წარდგენილ ნოტარიალურ ხელშეკრულებებში პრივატიზებულია სხვადასხვა დანიშნულებისა და ოდენობის ფართები, რომელთა იდენტიფიკაცია სართულებრივ გეგმებთან ვერ ხერხდება. ნ. ხ-ის მიერ 2016 წლის 20 ოქტომბერს გაცემულია თანხმობა, რომ ნ. გ-ემ დაირეგისტრიროს №... განცხადებით სარეგისტრაციოდ წარდგენილი ფართი და ადასტურებს, რომ ეს ფართი, უკვე რეგისტრირებული და გასხვისებული ფართები სხვადასხვაა. 2000 წლის 31 ოქტომბრის პრივატიზაციის ხელშეკრულების თანახმად, ნ. გ-ეს უსასყიდლოდ გადაეცა ქალაქ თბილისის ... რაიონის №... საბინაო-კომუნალური მომსახურების სერვისული ცენტრის კუთვნილი 73 კვ.მ ფართობის დამხმარე სათავსო (სხვენი), მდებარე მისამართზე ქალაქი თბილისი, ... ქუჩა, №6. თბილისის ... რაიონის გამგეობის 2001 წლის 30 მაისის (№64 §10 ოქმი №5) დადგენილებით დაკმაყოფილდა ... ქუჩის №6-ში მცხოვრები მოქალაქე ნ. გ-ის თხოვნა და ნება დაერთო თავის სახელზე პრივატიზებული სხვენის შეცვლაზე იმავე გაბარიტებში, შემდგომში მასში მანსარდის მოსაწყობად და ქალაქ თბილისის ტექნიკური აღრიცხვის სამსახურს შესაბამისი ცვლილება უნდა შეეტანა ამ სახლის სააღრიცხვო ბარათში. 2003 წლის 10 დეკემბრის არასაცხოვრებელი ფართის პრივატიზაციის ხელშეკრულების თანახმად, ნ. გ-ეს უსასყიდლოდ გადაეცა, ქალაქ თბილისის ... რაიონული გამგეობის კუთვნილი, სხვენში მდებარე 107 კვ.მ ფართობის არასაცხოვრებელი ფართი, მდებარე მისამართზე ქალაქი თბილისი, ... ქუჩა, №6/4; ამავე ხელშეკრულებაში მითითებულია, რომ ეს ფართი არის ნაწილი მთელი საცხოვრებელი სახლისა, რომლის მახასიათებელია: ლიტერი „ა“, სამსართულიანი საცხოვრებელი სახლი, სასარგებლო ფართი - 709 კვ.მ, საცხოვრებელი ფართი - 548 კვ.მ, დამხმარე ფართი - 161 კვ.მ, საცხოვრებელი ოთახი - 29, მიწის ნაკვეთის საერთო ფართობი - 1706 კვ.მ. 1992 წლის 5 ივნისის ხელშეკრულების თანახმად, ი. მეს უსასყიდლოდ გადაეცა, ქალაქ თბილისის ... ... საბინაო საექსპლუატაციო უბნის კუთვნილი ბინა (ერთ ოთახიანი, 16 კვ.მ ფართობის საცხოვრებელი ფართობის, 12 კვ.მ ფართობის სამზარეულო, 5 კვ.მ ფართობის სარდაფი, 10 კვ.მ ფართობის შესასვლელი და 2 კვ.მ ფართობის საერთო ტუალეტი), მდებარე მისამართზე ქალაქი თბილისი, ... ქუჩა, №6. 1992 წლის 5 ივნისის ხელშეკრულების თანახმად, ს. ტ-ას უსასყიდლოდ გადაეცა, ქალაქ თბილისის ... ... საბინაო საექსპლუატაციო უბნის კუთვნილი ბინა (ერთ ოთახიანი, 41 კვ.მ ფართობის საცხოვრებელი ფართობის, 6 კვ.მ ფართობის სამზარეულო, 2 კვ.მ ფართობის საერთო ტუალეტი, 10 კვ.მ ლოჯია, 10 კვ.მ ფართობის შესასვლელი ჰოლი), მდებარე მისამართზე ქალაქი თბილისი, ... ქუჩა, №6. 1992 წლის 6 ივლისის ხელშეკრულების თანახმად, ი. მ-ემ გაყიდა ხოლო ნ. ხ-მა იყიდა მთელი საცხოვრებელი სახლის 16/548 წილი და ს. ტ-ამ გაყიდა ხოლო ნ. გ-ემ იყიდა მთელი საცხოვრებელი სახლის 41/548 წილი, უძრავი ნივთისა მდებარე მისამართზე ქალაქი თბილისი, ... ქუჩა, №6/4; ამავე ხელშეკრულებაში მითითებულია, რომ ეს ფართი არის ნაწილი მთელი საცხოვრებელი სახლისა, რომლის მახასიათებელია: ორსართულიანი, სასარგებლო ფართი - 709 კვ.მ, საცხოვრებელი ფართი - 548 კვ.მ, დამხმარე ფართი - 161 კვ.მ, საცხოვრებელი ოთახი - 29, სამეურნეო ფართი - 9 კვ.მ, მიწის ნაკვეთის საერთო ფართობი - 1706 კვ.მ. რეგისტრაციის სამსახურის მიერ შედგენილი 2016 წლის 3 ოქტომბრის ადგილზე დათვალიერების ოქმის თანახმად, გამოირკვა, რომ სარეგისტრაციო ფართი მდებარეობს მე-4 სართულზე და მის ზევით მდებარეობს სხვენი. ხოლო ნ. გ-ის განცხადებით, მან 1992 წელს შეიძინა ბინა მე-3 სართულზე, რომელიც არ იყო იზოლირებული. 1995 წელს ... რაიონის გამგეობასთან არსებული არასაცხოვრებელი ფართის გამანაწილებელმა კომისიამ გადასცა 63 კვ.მ ფართობის სხვენი, რომელიც არ გაუფორმებია, გადააქცია საცხოვრებელ ფართად და მის თავზე წარმოიქმნა სხვენი, რომელსაც შემდეგ გაუკეთა პრივატიზება და გაასხვისა. მე-4 სართულზე არსებული ფართი დარჩა მის ფაქტობრივ მფლობელობაში, დაურეგისტრირებლად. ეს ფართი მდებარეობს უკვე რეგისტრირებული 18,17 კვ.მ ფართის (საკადასტრო კოდი - ...) მომიჯნავედ. საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს ქონების რეგისტრაციის დეპარტამენტის ცენტრალიზებული რეგისტრაციის სამსახურმა მიიღო სარეგისტრაციო წარმოების შეჩერების შესახებ №... (19.04.2018) გადაწყვეტილება, ვინაიდან დამატებით მოითხოვა: 1. ზ. გ-ის სათანადო წესით დამოწმებული თანხმობის წარდგენა, რომ შიდა აზომვით ნახაზზე გამოსახული ფართი და მის საკუთრებაში არსებული ფართი წარმოადგენს სხვადასხვა უფლების ობიექტს; 2. ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობის კრების ოქმის წარდგენა (გადაწყვეტილება მიღებული უნდა იყოს ამხანაგობის ყველა წევრის მიერ ერთხმად), სადაც ამხანაგობა იმსჯელებს, რომ შიდა აზომვით ნახაზზე გამოსახული ფართი არ მოიცავს ზ. გ-ის საკუთრების უფლებით რეგისტრირებულ ფართს, წარმოადგენს რეკონსტრუქციის შედეგად მიღებულ საცხოვრებელ ფართს (მანსარდს) და აღნიშნული ფართის თავზე მდებარეობს სხვენი. სააგენტომ დაადგინა, რომ: ... და ... საკადასტრო კოდებით რეგისტრირებულია ქალაქ თბილისში, ... ქუჩის №6-ში/... ქუჩის №6-ში მე-4 სართულზე მდებარე 18.17 კვ.მ ფართობის სამზარეულო და 13.35 კვ.მ ფართობის სათავსი, რომლებზეც ნასყიდობის ხელშეკრულებების საფუძველზე, რეგისტრირებულია ნ. გ-ის საკუთრების უფლება. №... სარეგისტრაციო განცხადებით მოთხოვნილია ... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული 18,17 კვ.მ ფართობის სამზარეულოს რეგისტრირებულ უფლებაში ცვლილების რეგისტრაცია, კერძოდ, წარდგენილია 194,6 კვ.მ ფართობის შიდა აზომვითი ნახაზი, რომელიც მესაკუთრის განცხადებით მოიცავს ... (18.17 კვ.მ) და ... (13.35 კვ.მ) საკადასტრო კოდებით რეგისტრირებულ ფართებს. 2000 წლის 31 ოქტომბრის პრივატიზაციის ხელშეკრულების თანახმად, ნ. გ-ეს უსასყიდლოდ გადაეცა ქალაქ თბილისის ... რაიონის №... საბინაო-კომუნალური მომსახურების სერვისული ცენტრის კუთვნილი 73 კვ.მ ფართობის დამხმარე სათავსო (სხვენი), მდებარე მისამართზე ქალაქი თბილისი, ... ქუჩა, №6. ... საკადასტრო კოდით ქალაქ თბილისში, ... ქუჩის №6-ში/... ქუჩის №6-ში მდებარე 73.00 კვ.მ ფართობის დამხმარე სათავსოზე (სხვენზე), 2005 წლის 10 ივნისს, 2000 წლის 31 ოქტომბრის პრივატიზაციის ხელშეკრულების საფუძველზე, დარეგისტრირდა ნ. გ-ის საკუთრების უფლება, რომელიც დღევანდელი მონაცემებით, საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს აღსრულების ეროვნული ბიუროს თბილისის სააღსრულებო ბიუროს განკარგულების საფუძველზე, რეგისტრირებულია ზ. გ-ის საკუთრებაში (ახალი საკადასტრო კოდი - ...). თბილისის ... რაიონის გამგეობის 2001 წლის 30 მაისის (№64 §10 ოქმი №5) დადგენილებით დაკმაყოფილდა ... ქუჩის №6-ში მცხოვრები მოქალაქე ნ. გ-ის თხოვნა და ნება დაერთო თავის სახელზე პრივატიზებული სხვენის შეცვლაზე იმავე გაბარიტებში, შემდგომში მასში მანსარდის მოსაწყობად და ქალაქ თბილისის ტექნიკური აღრიცხვის სამსახურს შესაბამისი ცვლილება უნდა შეეტანა ამ სახლის სააღრიცხვო ბარათში. 2003 წლის 10 დეკემბრის არასაცხოვრებელი ფართის პრივატიზაციის ხელშეკრულების თანახმად, ნ. გ-ეს უსასყიდლოდ გადაეცა, ქალაქ თბილისის ... რაიონული გამგეობის კუთვნილი, სხვენში მდებარე 107 კვ.მ ფართობის არასაცხოვრებელი ფართი, მდებარე მისამართზე ქალაქი თბილისი, ... ქუჩა, №6/4; ამავე ხელშეკრულებაში მითითებულია, რომ ეს ფართი არის ნაწილი მთელი საცხოვრებელი სახლისა, რომლის მახასიათებელია: ლიტერი „ა“, სამსართულიანი საცხოვრებელი სახლი, სასარგებლო ფართი - 709 კვ.მ, საცხოვრებელი ფართი - 548 კვ.მ, დამხმარე ფართი - 161 კვ.მ, საცხოვრებელი ოთახი - 29, მიწის ნაკვეთის საერთო ფართობი - 1706 კვ.მ. ... საკადასტრო კოდით ქალაქ თბილისში, ... ქუჩის №6-ში/... ქუჩის №6-ში მდებარე 107.00 კვ.მ ფართობის არასაცხოვრებელ ფართზე (სხვენზე) 2004 წლის 20 სექტემბერს, 2003 წლის 10 დეკემბრის პრივატიზაციის ხელშეკრულების საფუძველზე, დარეგისტრირდა ნ. გ-ის საკუთრების უფლება, რომელიც დღევანდელი მონაცემებით, ნასყიდობის ხელშეკრულების საფუძველზე, რეგისტრირებულია ნ. გ-ის საკუთრებაში (ახალი საკადასტრო კოდი - ...). ზ. გ-ის წარმომადგენლის თ. მ-ას 2017 წლის 21 აგვისტოს №... განცხადებით, ნ. გ-ე №... განცხადებით მოითხოვს ზ. გ-ის საკუთრებაში რეგისტრირებული ფართების (საკადასტრო კოდი ... და ...) ხელმეორედ რეგისტრაციას. ტექნიკური აღრიცხვის არქივის მონაცემებით, ქ. თბილისში, ... ქ. №6/4-ში მდებარე უძრავი ნივთის სააღრიცხვო მასალაში წარდგენილ ნოტარიალურ ხელშეკრულებებში პრივატიზებულია სხვადასხვა დანიშნულებისა და ოდენობის ფართები, რომელთა იდენტიფიკაცია სართულებრივ გეგმებთან ვერ ხერხდება. ვერ დგინდება სარეგისტრაციო ფართი და ზ. გ-ის საკუთრების უფლებით რეგისტრირებული ფართი წარმოადგენს თუ არა სხვადასხვა უფლების ობიექტს. №... განცხადებით სარეგისტრაციოდ წარდგენილ უძრავ ნივთზე დაინტერესებული პირის მიერ წარდგენილი არ არის სარეგისტრაციო დოკუმენტი, რომელიც მოთხოვნილი უფლების რეგისტრაციას გახდიდა შესაძლებელს. შესაბამისად, საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს ქონების რეგისტრაციის დეპარტამენტის ცენტრალიზებული რეგისტრაციის სამსახურის სარეგისტრაციო წარმოების შეჩერების შესახებ №... (19.04.2018) გადაწყვეტილება კანონიერია და არ არსებობს ამ გადაწყვეტილების ბათილად ცნობისა და რეგისტრაციის შესახებ გადაწყვეტილების მიღების ფაქტობრივი და სამართლებრივი საფუძვლები (ტ. 1. ს.ფ. 89-94). ჟ) სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2018 წლის 23 მაისის №... გადაწყვეტილებით ნ. გ-ის განცხადებაზე შეწყდა სარეგისტრაციო წარმოება იმ საფუძველზე მითითებით, რომ დაინტერესებული პირის მიერ შეჩერებისათვის განსაზღვრულ ვადაში ვერ იქნა წარდგენილი სარეგისტრაციო წარმოების შეჩერების აღმოფხვრის დამადასტურებელი დოკუმენტი (ტ. 1, ს.ფ. 355);

№..., №..., №..., ... და №... საკადასტრო კოდის მქონე უძრავი ნივთების რეგისტრაციასთან დაკავშირებით დადგენილია შემდეგი ფაქტობრივი გარემოებები: ა) 1992 წლის 5 ივნისის ხელშეკრულების თანახმად, ი. მ-ეს უსასყიდლოდ გადაეცა, ქალაქ თბილისის ... რაიონის №... საბინაო საექსპლუატაციო უბნის კუთვნილი ბინა (ერთ ოთახიანი, საცხოვრებელი ფართი - 16 კვ.მ, სამზარეულო - 12 კვ.მ, სარდაფი - 5 კვ.მ, შესასვლელი ჰოლი - 10 კვ.მ და საერთო ტუალეტი - 2 კვ.მ), მდებარე მისამართზე ქალაქი თბილისი, ... ქუჩა №6 (ტ. 3, ს.ფ. 172-173); ტექნიკური აღრიცხვის არქივში არსებულ სააღრიცხვო ბარათში დაცული მოხსენებითი ბარათის მიხედვით, ი. მ-ის მიერ შესყიდული 17,80 კვ.მ ფართი მოხსენიებულია, როგროც №30 ოთახი. ფართი მდებარეობს მე-2 სართულზე (ტ. 6, ს.ფ. 70); ბ) 1992 წლის 5 ივნისის ხელშეკრულების თანახმად, ს. ტ-ას უსასყიდლოდ გადაეცა, ქალაქ თბილისის ... №... საბინაო საექსპლუატაციო უბნის კუთვნილი ბინა (ერთ ოთახიანი, 41 კვ.მ ფართობის საცხოვრებელი ფართობის, 6 კვ.მ ფართობის სამზარეულო, 2 კვ.მ ფართობის საერთო ტუალეტი, 10 კვ.მ ლოჯია, 10 კვ.მ ფართობის შესასვლელი ჰოლი), მდებარე მისამართზე ქალაქი თბილისი, ... ქუჩა №6 (ტ. 3, ს.ფ. 174-175); ტექნიკური აღრიცხვის არქივში არსებულ სააღრიცხვო ბარათში დაცული მოხსენებითი ბარათის მიხედვით, ს. ტ-ას მიერ შესყიდული 40,60 კვ.მ ფართის ოთახის ნომრად მითითებულია №31. ასევე აღწერილია, რომ ოთახის წინ მდებარეობდა შემინული აივანი, სადაც მოწყობილი აქვს სველი წერტილები. ფართი მდებარეობს მე-2 სართულზე (ტ. 6, ს.ფ. 70); გ) 1992 წლის 6 ივლისის ხელშეკრულების თანახმად, ი. მ-ემ გაყიდა, ხოლო ნ. ხ-მა იყიდა მთელი საცხოვრებელი სახლის 16/548 წილი. ამავე ხელშეკრულების მიხედვით, ს. ტ-ამ გაყიდა ხოლო ნ. გ-ემ იყიდა მთელი საცხოვრებელი სახლის 41/548 წილი. უძრავი ნივთის მისამართი ქალაქი თბილისი, ... ქუჩა, №6/4; ამავე ხელშეკრულებაში მითითებულია, რომ ეს ფართი არის ნაწილი მთელი საცხოვრებელი სახლისა, რომლის მახასიათებელია: ორსართულიანი, სასარგებლო ფართი - 709 კვ.მ, საცხოვრებელი ფართი - 548 კვ.მ, დამხმარე ფართი - 161 კვ.მ, საცხოვრებელი ოთახი - 29, სამეურნეო ფართი - 9 კვ.მ, მიწის ნაკვეთის საერთო ფართობი - 1706 კვ.მ (ტ. 3, ს.ფ. 176-177); 2001 წელს მომზადებულ საინვენტარიზაციო გეგმაზე, ნ. ხ-ის მიერ ი. მ-ისაგან შეძენილი 16/548 კვ.მ №30 და ნ. გ-ის მიერ ს. ტ-ასაგან შეძენილი №31 ოთახები გამოსახულია მე-2 სართულის გეგმაზე (ტ. 6, ს.ფ. 71); დ) საჯარო რეესტრიდან ამონაწერის თანახმად (მომზადების თარიღი 31.08.2005 წელი, რეგ. №...) ქალაქ თბილისში, ... ქუჩა №6/4-ში მდებარე სახლის მე-3 სართულზე არსებული ბინის 41/548 წილობრივი მონაცემები აღრიცხულია ნ. გ-ის საკუთრებად. უძრავი ქონების სარეგისტრაციო ნომერი .... უფლების დამადასტურებელ დოკუმენტებად მითითებულია: ნასყიდობის ხელშეკრულება, გაფორმებული 1992 წლის 6 ივლისს, დამოწმებული ნოტარიუსის, ლ. გ-ის მიერ რეესტრით №... და ქ. თბილისის ტექაღრიცხვის სამსახურის მიერ 2001 წლის 11 სექტემბერს გაცემული ცნობა-დახასიათება №ხ-623 (ტ. 3, ს.ფ. 208-209); ე) საჯარო რეესტრიდან ამონაწერის თანახმად (მომზადების თარიღი 22.02.2007 წ. რეგ. №...), ქალაქ თბილისში, ... ქუჩა №6/4-ში მდებარე სახლის მე-3 სართულზე ნ. გ-ის საკუთრებაში არსებულ ფართს - 41.00/548.00 წილი, მიენიჭა საკადასტრო კოდი №... (ტ. 3, ს.ფ. 210-211); ვ) საჯარო რეესტრიდან ამონაწერის თანახმად (მომზადების თარიღი 05.04.2016 წელი, რეგ. №...), უძრავი ქონება მდებარე ქალაქი თბილისი, ... ქუჩა №6/... ქ. №6, სართული 3, ფართობი 41 კვ.მ, საკადასტრო კოდი №..., აღსრულების ეროვნული ბიუროს 2011 წლის 20 იანვრის №01/11-1430 განკარგულების საფუძველზე, აღრიცხულია სს „... ბანკის“ საკუთრებად. უფლების რეგისტრაციის თარიღი 2011 წლის 27 იანვარი (ტ. 3, ს.ფ. 212-213); ზ) 2017 წლის 31 იანვარს მომზადებული საჯარო რეესტრის ამონაწერის თანახმად, უძრავი ქონება მდებარე ქალაქი თბილისი, ... ქუჩა №6/... ქ. №6, სართული 3, ფართობი 41 კვ.მ, საკადასტრო კოდი №..., საკუთრების უფლებით აღრიცხულია რ. მ-ის სახელზე. უფლების დამდგენი დოკუმენტი - 2017 წლის 10 იანვარს სს ,,... ბანკსა’’ და რ. მ-ს შორის გაფორმებული ნასყიდობის ხელშეკრულება (ტ. 3, ს.ფ. 213-222, 223-224); თ) საჯარო რეესტრის ამონაწერის თანახმად (მომზადების თარიღი: 10.08.2015 წელი, რეგ. №...), ქალაქ თბილისში, ... ქუჩა №6/... ქ. №6-ში მდებარე სახლის მე-3 სართულზე ნ. ხ-ის საკუთრებაში არსებულ ფართს - 16.00/548.00 წილი, მიენიჭა საკადასტრო კოდი №... (ტ. 3, ს.ფ. 196); ი) 2016 წლის 15 მარტს მომზადებული საჯარო რეესტრის ამონაწერის თანახმად, უძრავი ნივთი მდებარე ქალაქი თბილისი, ... ქუჩა №6/... ქ. №6, სართული 3, ფართობი 18,17 კვ.მ, საკადასტრო კოდი №..., საკუთრების უფლებით აღრიცხულია რ. მ-ის სახელზე. უფლების დამდგენი დოკუმენტები არის: - 2016 წლის 9 მარტს ნ. ხ-სა და რ. მ-ს შორის გაფორმებული ნასყიდობის ხელშეკრულება; ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობა ,,...ის’’ 2016 წლის 14 მარტის №15 კრების ოქმი (ტ. 3, ს.ფ. 194-195, 197-198, ს.ფ. 201); კ) ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობა ,,...ის’’ 2016 წლის 7 სექტემბრის №16 კრების ოქმის (დამოწმების თარიღი: 09.09.2016) თანახმად, მისამართზე ... ქ. №6, სად. №2, სართ. №3, 10 კვ.მ შესასვლელი მდებარეობს მე-3 სართულზე, №... საკადასტრო კოდით დარეგისტრირებული ფართის წინ. №... პრივატიზაციის ხელშეკრულება (ნოტარიუსი - ლ. გ-ი, 05.06.1992 წელი). ფართი ეკუთვნის რ. მ-ს (ტ.3. ს.ფ. 203-205); 2016 წლის 14 სექტემბერს მომზადებული საჯარო რეესტრის ამონაწერის თანახმად, მისამართზე ქალაქ თბილისი, ... ქუჩა №6/... ქ. №6, მდებარე №... საკადასტრო კოდის მქონე 10 კვ. მეტრი ფართი - შესასვლელი, საკუთრების უფლებით რეგისტრირებულია რ. მ-ის სახელზე. უფლების დამდგენი დოკუმენტები არის - №... პრივატიზაციის ხელშეკრულება (ნოტ. ლ. გ-ი, 05.06.1992 წელი) და ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობა ,,...ის’’ 2016 წლის 7 სექტემბრის №16 კრების ოქმი. უფლების რეგისტრაციის თარიღი 2016 წლის 14 სექტემბერი (ტ.3. ს.ფ. 202); ლ) სახელმწიფო მიმღები კომისიის დამთავრებული სამშენებლო ობიექტის ექსპლუატაციაში მიღების თაობაზე 2003 წლის 3 ნოემბრის №269 აქტით, ექსპლუატაციაში იქნა მიღებული ნ. გ-ის მიერ მოთხოვნილი 35 კვ. მეტრი საცხოვრებელი ოთახი და დამხმარე ფართი მდებარე მისამართზე ... ქ. №4/6. საპროექტო სახართჯაღრიცხვო დოკუმენტაცია დამუშავებულია შპს ,,ა...ს’’ მიერ (ტ.3. ს.ფ. 324-327); თბილისის ... რაიონის გამგეობის 2003 წლის 28 ნოემბრის №303§19 დადგენილებით დამტკიცდა სახელმწიფო მიმღები კომისიის 2003 წლის 3 ნოემბრის №269 აქტი, ... ქ. №4/6-ში მოქალაქე ნ. გ-ის საცხოვრებელი ოთახისა და დამხმარე ფართის ექსპლუატაციაში მიღების შესახებ, საერთო ფართი 35 კვ.მ (ტ.3 ს.ფ. 363); მ) 2004 წლის 23 დეკემბერს მომზადებული საჯარო რეესტრის ამონაწერის თანახმად, უძრავი ქონება მდებარე ქ. თბილისი, ... ქუჩა №6/4, ფართი 35 კვ. მეტრი, საკადასტრო კოდი ... რეგისტრირებულია ნ. გ-ის საკუთრებად. უფლების დამდგენი დოკუმენტებია - თბილისის ... რაიონის გამგეობის 2003 წლის 28 ნოემბრის №303§19 დადგენილება და სახელმწიფო მიმღები კომისიის დამთავრებული სამშენებლო ობიექტის ექსპლუატაციაში მიღების თაობაზე 2003 წლის 3 ნოემბრის №269 აქტი (ტ.3. ს.ფ. 188). 2009 წლის 29 ივნისს, ერთი მხრივ, ნ. გ-ეს და, მეორე მხრივ, ნ. ხ-ს შორის გაფორმებული ხელშეკრულების საფუძველზე უძრავი ქონება მდებარე ქ. თბილისი, ... ქუჩა №6/4, ფართი 35 კვ. მეტრი, საკადასტრო კოდი ... საკუთრების უფლებით დარეგისტრირდა ნ. ხ-ის სახელზე (ტ. 3, ს.ფ. 188, 187, 190); ნ) 2016 წლის 10 მარტის ნასყიდობის ხელშეკრულების საფუძველზე, უძრავი ქონება მდებარე ქ. თბილისი, ... ქუჩა №6/4, ფართი 35 კვ. მეტრი, საკადასტრო კოდი ..., საკუთრების უფლებით დარეგისტრირდა რ. მ-ის სახელზე (ტ. 3, ს.ფ. 191-192, 193); ო) 2017 წლის 6 თებერვალს (რეგ. №...) მომზადებული საჯარო რეესტრის ამონაწერის თანახმად, უძრავი ნივთი მდებარე ქალაქი თბილისი, ... ქუჩა №6/... ქუჩა №6, საკადასტრო კოდი №..., მესამე სართული, ფართი 108,28 კვ.მ, ასევე 9,27 კვ.მ ანტრესოლი, საკუთრების უფლებით რეგისტრირებულია რ. მ-ის სახელზე. აღნიშნული ფართი წარმოიშვა №..., №..., №... და №... საკადასტრო კოდებზე რეგისტრირებული ფართების გაერთიანების შედეგად (ტ. 3, ს.ფ. 206, 207);

№..., №..., №... და №..., საკადასტრო კოდის მქონე უძრავი ნივთების რეგისტრაციასთან დაკავშირებით დადგენილია შემდეგი ფაქტობრივი გარემოებები: ა) 2016 წლის 14 სექტემბერს მომზადებული საჯარო რეესტრის ამონაწერის თანახმად უძრავი ქონება მდებარე ქალაქ თბილისი, ... ქუჩა №6/... ქუჩა №6, საკადასტრო კოდი №..., სამზარეულო, ფართი 18,17 კვ. მეტრი, საკუთრების უფლებით რეგისტრირებულია რ. მ-ის სახელზე. უფლების დამდგენი დოკუმენტებია 1992 წლის 5 ივლისის №... პრივატიზაციის ხელშეკრულება და ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობა „...ის“ კრების №17 (№..., დამოწმების თარიღი 09.09.16წ) ოქმი (ტ.4. ს.ფ. 39-40, 26-28); ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობა „...ის“ 2016 წლის 8 სექტემბრის №17 კრების ოქმის თანახმად, რ. მ-ის ინდივიდუალურ საკუთრებაში არსებული 12 კვ.მ. სამზარეულო, რომელიც 05.06.1992 წ. №... საპრივატიზაციო ხელშეკრულებით იყო გადაცემული, მდებარეობს №... და №... ფართების მოშორებით, კიბეებით ასასვლელია და მეორე შემოსასვლელი ჰქონდა ... ქუჩიდან (აღნიშნული ფართი დარეგისტრირდა 18,17 კვ მეტრი) (ტ.4. ს,ფ, 26-28); სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2016 წლის 19 სექტემბრის №... გადაწყვეტილებით უძრავი ქონება მდებარე ქალაქ თბილისი, ... ქუჩა №6/... ქუჩა №6, საკადასტრო კოდი №..., სამზარეულო, ფართი 18,17 კვ. მეტრი, საკუთრების უფლებით დარეგისტრირდა ნ. გ-ის სახელზე. უფლების დამდგენი დოკუმენტი - 2016 წლის 15 სექტემბრის ნასყიდობის ხელშეკრულება (ტ.4. ს.ფ. 43-44, 49, 50-51); ბ) სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2017 წლის 2 სექტემბრის №... გადაწყვეტილებით უძრავი ქონება მდებარე ქალაქ თბილისი, ... ქუჩა №6/... ქუჩა №6, საკადასტრო კოდი №..., სათავსო, სართული 4, ფართი 13,35 კვ. მეტრი, საკუთრების უფლებით დარეგისტრირდა რ. მ-ის სახელზე. უფლების დამდგენი დოკუმენტი - ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობა „...ის“ 2017 წლის 3 სექტემბრის №8 კრების ოქმი (დამოწმების თარიღი 15.09.2017წ) (ტ.4. ს.ფ. 118, 119-120, 216-221); ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობა „...ის“ 2017 წლის 3 სექტემბრის №8 კრების ოქმის თანახმად, 05.06.1992 წ. №... პრივატიზების ხელშეკრულებაში ასახული ფართები: 6 კვ.მ სამზარეულო, ამჟამად 13,35 კვ.მ, ასევე ... და ... ხელშეკრულებებში ასახული 2 კვ.მ სანკვანძი, ამჟამად 13,35 კვ.მ, მდებარეობენ ლიტერი „ბ“ შენობის (საკადასტრო გეგმაზე ... შენობის) მე-4 სართულზე (ტ.4. ს.ფ. 216-221). აღნიშნული 13,35 კვ.მ სათავსის მდებარეობა 18,17 კვ.მ სამზარეულოს მართობულად განისაზღვრა და აღნიშნულ ორ ფართს ლათინური T-ს ფორმის ურთიერთმდებარეობა გააჩნიათ და რეგისტრირებული არიან მე-4 სართულზე არსებულ დამხმარე ფართებად (ტ. 4, ს.ფ. 222); გ) სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2017 წლის 27 სექტემბრის №... გადაწყვეტილებით უძრავი ქონება მდებარე ქალაქ თბილისი, ... ქუჩა №6/... ქუჩა №6, საკადასტრო კოდი №..., სათავსო, სართული 4, ფართი 13,35 კვ. მეტრი, საკუთრების უფლებით დარეგისტრირდა ნ. გ-ის სახელზე. უფლების დამდგენი დოკუმენტი - 2017 წლის 25 სექტემბრის ნასყიდობის ხელშეკრულება (ტ.4. ს.ფ. 123-124, 129, 130-131); დ) 2018 წლის 19 ივნისს ნ. გ-ემ №... განაცხადით მიმართა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს და №... და №... საკადასტრო კოდებით რეგისტრირებული (18,17 კვ.მ. და 13.35 კვ.მ) უძრავი ნივთების გაერთიანების საფუძველზე მოითხოვა საკუთრების უფლების რეგისტრაცია (ტ.4. ს.ფ. 132-147); საკადასტრო გეგმის თანახმად, №... და №... საკადასტრო კოდის მქონე უძრავი ნივთები მდებარეობდნენ ურთიერთმომიჯნავედ და განლაგებული არიან ... შენობა-ნაგებობის მე-4 სართულზე (ე.ს ამ შენობის მე-3 სართულსა და სხვენს შორის განთავსებულ სივრცეში) (ტ.4. ს.ფ. 138); სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2018 წლის 2 ივლისის №... გადაწყვეტილებით სარეგისტრაციო წარმოება დასრულდა (ტ.4. ს.ფ. 148); უძრავი ნივთი, მდებარე ქალაქ თბილისი, ... ქუჩის №6/... ქუჩის №6, დამხმარე ფართი, მე-4 სართული, ფართი 31.52 კვ.მ, საკადასტრო კოდი ..., საკუთრების უფლებით აღირიცხა ნ. გ-ის სახელზე (ტ.4. ს.ფ. 149-150); დ) ნ. გ-ემ 2018 წლის 3 ივლისს №... განცხადებით მიმართა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს და მოითხოვა მის საკუთრებაში არსებული №... საკადასტრო კოდის მქონე უძრავ ნივთს მიენიჭოს საცხოვრებელი ფართის სტატუსი (ტ.4. ს.ფ. 151-153); სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2018 წლის 3 ივლისის №... გადაწყვეტილებით სარეგისტრაციო წარმოება დასრულდა. ნ. გ-ის სახელზე აღრიცხულ უძრავ ნივთს, მდებარე ქალაქ თბილისი, ... ქუჩის №6-ში/... ქუჩის №6-ში მე-4 სართულზე, 31.52 კვ.მ-ს შეეცვალა დანიშნულება და აღირიცხა საცხოვრებელ ფართად (ს/კ ...) (ტ. 4, ს.ფ. 157, 158-159); ე) სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2018 წლის 12 ივლისის №... გადაწყვეტილებით ნ. გ-ის სახელზე აღრიცხულ უძრავ ნივთს, მდებარე ქალაქი თბილისი, ... ქუჩა №6/... ქუჩა №6-ში მე-4 სართული, საცხოვრებელი ფართი 31.52 კვ. მეტრი (ს/კ ...), მიენიჭა ბინის ნომერი №28 და მისამართი ჩამოყალიბდა შემდეგნაირად - ქალაქ თბილისი, ... ქუჩა №6/... ქუჩა №6, ბინა №28 (ტ. 4, ს.ფ. 282); სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2018 წლის 13 ივლისის №... გადაწყვეტილებით შეიცვალა ნ. გ-ის სახელზე აღრიცხული უძრავი ნივთის, მდებარე ქალაქი თბილისი, ... ქუჩა №6/... ქუჩა №6, სართ. 4, საცხოვრებელი ფართი 31.52 კვ. მეტრი, ნომერი №28, საიდენტიფიკაციო მონაცემები და მიენიჭა საკადასტრო კოდი - ... (ტ. 4, ს.ფ. 286, 287-288);

№... (№...) საკადასტრო კოდის მქონე უძრავი ნივთის რეგისტრაციასთან დაკავშირებით დადგენილია შემდეგი ფაქტობრივი გარემოებები: ა) 2000 წლის 31 ოქტომბრის პრივატიზაციის ხელშეკრულების თანახმად, ნ. გ-ეს უსასყიდლოდ გადაეცა ქალაქ თბილისის ... №... საბინაო-კომუნალური მომსახურების სერვისული ცენტრის კუთვნილი 73 კვ.მ ფართობის დამხმარე სათავსო (სხვენი), მდებარე მისამართზე ქალაქი თბილისი, ... ქუჩა, №6 (ტ. 3, ს.ფ. 37-38); ბ) თბილისის ... რაიონის გამგეობის 2001 წლის 30 მაისის (№64 §10 ოქმი №5) დადგენილებით დაკმაყოფილდა ... ქუჩის №6-ში მცხოვრები მოქალაქე ნ. გ-ის თხოვნა და ნება დაერთო თავის სახელზე პრივატიზებული სხვენის შეცვლაზე იმავე გაბარიტებში, შემდგომში მასში მანსარდის მოსაწყობად. ქალაქ თბილისის ტექნიკური აღრიცხვის სამსახურს ეთხოვა შესაბამისი ცვლილების შეტანა სახლის სააღრიცხვო ბარათში (ტ. 3, ს.ფ. 43); გ) 2005 წლის 10 ივნისს მომზადებული საჯარო რეესტრის ამონაწერის თანახმად, უძრავ ნივთზე მდებარე ქალაქი თბილისი, ... №6, საკადასტრო კოდი ..., ფართი 73 კვ. მეტრი, დამხმარე სათავსო (სხვენი), რეგისტრირებულია ნ. გ-ის საკუთრების უფლება. უფლების დამდგენი დოკუმენტი არის - 2000 წლის 31 ოქტომბრის პრივატიზაციის ხელშეკრულება (ტ. 3, ს.ფ. 39-40); დ) 2009 წლის 29 ივნისს გაფორმებული ნასყიდობის ხელშეკრულების საფუძველზე, ნ. გ-ის სახელზე საკუთრების უფლებით რეგისტრირებული უძრავი ნივთის მდებარე ქალაქი თბილისი, ... №6, საკადასტრო კოდი ..., ფართი 73 კვ. მეტრი, დამხმარე სათავსო (სხვენი), შემძენი გახდა ნ. ხ-ი (ტ. 3, ს.ფ. 41, 42); ე) 2016 წლის 21 ნოემბერს მომზადებული საჯარო რეესტრის ამონაწერის თანახმად, უძრავი ნივთი მდებარე ქალაქი თბილისი, ... №6,/... №6, საკადასტრო კოდი ..., ფართი 73 კვ. მეტრი, დამხმარე სათავსო (სხვენი), საკუთრების უფლებით რეგისტრირებულია ზ. გ-ის სახელზე. უფლების დამდგენი დოკუმენტი არის - საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს აღსრულების ეროვნული ბიუროს თბილისის სააღსრულებო ბიუროს 15.11.2016წ. A16037559-019/001 განკარგულება (ტ. 3, ს.ფ. 74-75); აღნიშნული უძრავი ნივთის რეგისტრირებულ მონაცემებში განხორციელდა ცვლილება და მიეთითა შემდეგი: ქალაქი თბილისი, ... №6,/... №6, საკადასტრო კოდი ..., ფართი 73 კვ. მეტრი, დამხმარე სათავსო (სხვენი) №27ბ (ტ.3. ს.ფ. 76-77),

№... (№...) საკადასტრო კოდის მქონე უძრავი ნივთის რეგისტრაციასთან დაკავშირებით დადგენილია შემდეგი ფაქტობრივი გარემოებები: ა) 2003 წლის 10 დეკემბრის არასაცხოვრებელი ფართის პრივატიზაციის ხელშეკრულების თანახმად, ნ. გ-ეს უსასყიდლოდ საკუთრებაში გადაეცა, ქალაქ თბილისის ... რაიონული გამგეობის კუთვნილი, სხვენში მდებარე 107 კვ.მ ფართობის არასაცხოვრებელი ფართი, მდებარე მისამართზე ქალაქი თბილისი, ... ქუჩა №6/4; ხელშეკრულებაში მითითებულია, რომ ფართი არის ნაწილი მთელი საცხოვრებელი სახლისა, რომლის მახასიათებელია: ლიტერი „ა“, სამსართულიანი საცხოვრებელი სახლი, სასარგებლო ფართი - 709 კვ.მ, საცხოვრებელი ფართი - 548 კვ.მ, დამხმარე ფართი - 161 კვ.მ, საცხოვრებელი ოთახი - 29, მიწის ნაკვეთის საერთო ფართობი - 1706 კვ. მეტრი. ამავე ხელშეკრულებაში ნოტარიუსის მიერ შეტანილია შესწორება და ლიტერ „ა“-ს ნაცვლად მითითებულია ლიტერ „ბ“ (ტ. 3, ს.ფ. 44-48); ბ) 2004 წლის 20 სექტემბერს მომზადებული საჯარო რეესტრის ამონაწერის თანახმად, უძრავ ნივთზე მდებარე ქალაქი თბილისი, ... №6/4, საკადასტრო კოდი ..., ფართი 107 კვ. მეტრი, სხვენი, რეგისტრირებულია ნ. გ-ის საკუთრების უფლება. უფლების დამდგენი დოკუმენტი არის - 2003 წლის 10 დეკემბრის პრივატიზაციის ხელშეკრულება (ტ. 3, ს.ფ. 52-53); გ) 2009 წლის 29 ივნისს გაფორმებული ნასყიდობის ხელშეკრულების საფუძველზე, ნ. გ-ის სახელზე საკუთრების უფლებით რეგისტრირებული უძრავი ნივთის მდებარე ქალაქი თბილისი, ... №6/4, საკადასტრო კოდი ..., ფართი 107 კვ. მეტრი, სხვენი, შემძენი გახდა ნ. ხ-ი (ტ.3. ს.ფ. 56, 57); დ) 2016 წლის 8 აპრილს მომზადებული საჯარო რეესტრის ამონაწერის თანახმად, უძრავი ნივთი მდებარე ქალაქი თბილისი, ... №6/... №6, საკადასტრო კოდი ..., ფართი 107 კვ. მეტრი, სხვენი, არასაცხოვრებელი ფართი, საკუთრების უფლებით რეგისტრირებულია ქ. შ-ას სახელზე. უფლების დამდგენი დოკუმენტი არის - საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს აღსრულების ეროვნული ბიუროს თბილისის სააღსრულებო ბიუროს 08.04.2016წ. A15070863-021/001 განკარგულება (ტ. 3, ს.ფ. 66-67); აღნიშნული უძრავი ნივთის რეგისტრირებულ მონაცემებში განხორციელდა ცვლილება და მიეთითა შემდეგი: ქალაქი თბილისი, ... №6,/... №6, საკადასტრო კოდი ..., ფართი 107 კვ. მეტრი, არასაცხოვრებელი ფართი (სხვენსართული) №27ა (ტ.3. ს.ფ. 68-69); ე) 2016 წლის 21 ნოემბერს მომზადებული საჯარო რეესტრის ამონაწერის თანახმად, უძრავი ნივთი მდებარე ქალაქი თბილისი, ... №6/... №6, საკადასტრო კოდი ..., ფართი 107 კვ. მეტრი, არასაცხოვრებელი ფართი (სხვენსართული) №27ა, საკუთრების უფლებით რეგისტრირებულია ზ. გ-ის სახელზე. უფლების დამდგენი დოკუმენტი არის - 2016 წლის 18 ნოემბრის ნასყიდობის ხელშეკრულება (ტ.3. ს.ფ. 70-71);

საკასაციო სასამართლო მიუთითებს, „საჯარო რეესტრის შესახებ“ საქართველოს კანონზე, რომელიც განსაზღვრავს საჯარო რეესტრის წარმოების ორგანიზაციულ-სამართლებრივ საფუძვლებს, საჯარო რეესტრის მწარმოებელი ორგანოს – საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მმართველობის სფეროში მოქმედი საჯარო სამართლის იურიდიული პირის – საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს (შემდგომ – სააგენტო) უფლება-მოვალეობებს (მუხლი 1.1). კანონის 4.1 მუხლის თანახმად, საჯარო რეესტრი არის უძრავ ნივთებზე უფლებათა, საჯარო-სამართლებრივი შეზღუდვის, საგადასახადო გირავნობის/იპოთეკის, მოძრავ ნივთებსა და არამატერიალურ ქონებრივ სიკეთეზე უფლებათა, მეწარმეთა და არასამეწარმეო (არაკომერციული) იურიდიული პირების, სამისამართო და ეკონომიკურ საქმიანობათა რეესტრების ერთობლიობა.

საკასაციო პალატა განმარტავს, რომ საჯარო რეესტრი არის საჯარო-სამართლებრივი ინსტიტუტი, რომელშიც ხდება ცალკეულ კერძო-სამართლებრივ უფლებათა რეგისტრაცია, კერძოდ, უძრავ ნივთებზე საკუთრება, იპოთეკა, გირავნობა, ყადაღა და სხვა სამართლებრივი უფლებები. საჯარო რეესტრი არის არა უბრალოდ უფლების ფიქსაციის ინსტიტუტი, არამედ ამ უფლების შექმნის საფუძველი - უფლება წარმოიშობა მხოლოდ საჯარო რეესტრში მისი რეგისტრაციის მომენტიდან. საჯარო რეესტრის მნიშვნელოვანი თვისება მისი საჯარო ხასიათია და იგი არსებითად სამოქალაქო ბრუნვის მონაწილეთა ინტერესების დაცვას ემსახურება. აღნიშნული ფუნქცია ხაზს უსვამს მის უმთავრეს დანიშნულებას - სწორად ასახოს რეგისტრაციას დაქვემდებარებული ყოველგვარი უფლება, მათ შორის საკუთრების უფლება და მათი მდგომარეობა, იყოს რეესტრში რეგისტრირებული საკუთრების უფლების დაცვის გარანტი, რა უფლებაც საქართველოს კონსტიტუციის მე-19 მუხლით აღიარებული და ხელშეუვალია.

რეგისტრაციის მიზნით სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს საქმიანობა წამოადგენს სარეგისტრაციო წარმოებას, რაც ხორციელდება მარეგისტრირებელი ორგანოს მიერ გადაწყვეტილების მიღებით. ამასთან, მარეგისტრირებელი ორგანო ვალდებულია სარეგისტრაციო წარმოების ვადაში მიიღოს გადაწყვეტილება სარეგისტრაციო წარმოების შეჩერების, სარეგისტრაციო წარმოების შეწყვეტის, რეგისტრაციაზე უარის თქმის ან რეგისტრაციის შესახებ. „საჯარო რეესტრის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-8 მუხლის თანახმად, სარეგისტრაციო წარმოების დაწყების საფუძველია განცხადება ან უფლებამოსილი ორგანოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილება. განცხადებას უნდა ერთვოდეს ინსტრუქციით განსაზღვრული სარეგისტრაციო დოკუმენტაცია და ინფორმაცია. ამავე მუხლის მე-3 პუნქტის მიხედვით, მარეგისტრირებელი ორგანო უფლებამოსილია კონკრეტულ შემთხვევაში დამატებით მოითხოვოს სარეგისტრაციო წარმოებასთან დაკავშირებული ნებისმიერი დოკუმენტის ან ინფორმაციის წარმოდგენა, რომელიც აუცილებელია განცხადებით მოთხოვნილ საკითხზე გადაწყვეტილების მისაღებად. ამავე კანონის მე-2 მუხლის „კ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, სარეგისტრაციო დოკუმენტი არის სამართლებრივი აქტი, რომელიც უშუალოდ წარმოშობს ამ კანონით განსაზღვრული რეგისტრაციის მოთხოვნის უფლებას. ამავე მუხლის „ლ“ ქვეპუნქტის მიხედვით, სარეგისტრაციო დოკუმენტაცია არის რეგისტრაციის მიზნით მარეგისტრირებელ ორგანოში წარსადგენი სარეგისტრაციო და სხვა დოკუმენტები. აღნიშნულიდან გამომდინარე, უძრავი ქონების პირის სახელზე საკუთრების უფლებით რეგისტრაციისათვის მას უნდა ჰქონდეს ამ ქონების კანონით გათვალისწინებული უფლების დამდგენი დოკუმენტი, რომელშიც განსაზღვრული იქნება რეგისტრაციას დაქვემდებარებული უძრავი ქონების საიდენტიფიკაციო მონაცემები თუ სხვა კონკრეტული მახასიათებლები. ამავე კანონის მე-2 მუხლის „თ“ პუნქტით რეგისტრაცია განიმარტება, როგორც ნივთსა და არამატერიალურ ქონებრივ სიკეთეზე ამ კანონით განსაზღვრული უფლების, საჯარო-სამართლებრივი შეზღუდვის და საგადასახადო გირავნობის/იპოთეკის, უძრავ ნივთზე საკუთრების უფლებასთან დაკავშირებული ვალდებულების წარმოშობის, მათში ცვლილებისა და მათი შეწყვეტის, უძრავ ნივთზე საკუთრების უფლების მიტოვების, მიწის მიზნობრივი დანიშნულების და სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთის კატეგორიის შეცვლის, ტყის საზღვრის დადგენისა და მასში ცვლილების, ქარსაფარი (მინდორდაცვითი) ზოლის საზღვრებისა და მათში ცვლილების, გეოგრაფიული ობიექტების ნუმერაციისა და მისამართების შესახებ მონაცემების, ნივთსა და არამატერიალურ ქონებრივ სიკეთეზე უფლების სუბიექტისა და ობიექტის საიდენტიფიკაციო მონაცემების, მეწარმეთა და არასამეწარმეო (არაკომერციული) იურიდიული პირების „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონითა და საქართველოს სამოქალაქო კოდექსით განსაზღვრული სავალდებულო სარეგისტრაციო მონაცემების, მათში ცვლილებისა და მათი შეწყვეტის, შეზღუდული პასუხისმგებლობის საზოგადოებისა და კომანდიტური საზოგადოების პარტნიორთა წილებზე საკუთრების უფლების შეზღუდვასთან დაკავშირებული ვალდებულებების წარმოშობის, მათში ცვლილებისა და მათი შეწყვეტის, ეკონომიკურ საქმიანობათა, მათში ცვლილებისა და მათი შეწყვეტის შესახებ მონაცემების შესაბამის რეესტრში აღრიცხვა რეგისტრაციის თაობაზე გადაწყვეტილების მიღებით.

განსახილველ შემთხვევაში, დადგენილია, რომ ... და ... საკადასტრო კოდებით რეგისტრირებულია ქალაქ თბილისში, ... ქუჩის №6-ში/... ქუჩის №6-ში მე-4 სართულზე მდებარე 18.17 კვ.მ ფართობის სამზარეულო და 13.35 კვ.მ ფართობის სათავსი, რომლებზეც ნასყიდობის ხელშეკრულებების საფუძველზე, რეგისტრირებულია ნ. გ-ის საკუთრების უფლება. 2016 წლის 3 ოქტომბრის №... სარეგისტრაციო განცხადებით მოსარჩელემ მოითხოვა ... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული 18,17 კვ.მ ფართობის სამზარეულოს რეგისტრირებულ უფლებაში ცვლილების რეგისტრაცია. ამ მიზნით, მოსარჩელემ მარეგისტრირებელ ორგანოს წარუდგინა 194,6 კვ.მ ფართობის შიდა აზომვითი ნახაზი და მიუთითა, რომ აღნიშნული ნახაზი მოიცავს ... (18.17 კვ.მ) და ... (13.35 კვ.მ) საკადასტრო კოდებით რეგისტრირებულ ფართებს. მარეგისტრირებელმა ორგანომ დაადგინა, რომ ტექნიკური აღრიცხვის არქივის მონაცემებით, ქ. თბილისში, ... ქ. №6/4-ში მდებარე უძრავი ნივთის სააღრიცხვო მასალაში წარდგენილ ნოტარიალურ ხელშეკრულებებში პრივატიზებულია სხვადასხვა დანიშნულებისა და ოდენობის ფართები, რომელთა იდენტიფიკაცია სართულებრივ გეგმებთან ვერ ხერხდება. ვერ დგინდება სარეგისტრაციო ფართი და ზ. გ-ის საკუთრების უფლებით რეგისტრირებული ფართი წარმოადგენს თუ არა სხვადასხვა უფლების ობიექტს.

საკასაციო სასამართლო განმარტავს, რომ ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 1.2 მუხლის თანახმად, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ადმინისტრაციულ სამართალწარმოებაში გამოიყენება საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის დებულებანი. სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 102-ე მუხლის თანახმად, თითოეულმა მხარემ უნდა დაამტკიცოს გარემოებანი, რომლებზედაც იგი ამყარებს თავის მოთხოვნებსა და შესაგებელს (1); ამ გარემოებათა დამტკიცება შეიძლება თვით მხარეთა (მესამე პირთა) ახსნა-განმარტებით, მოწმეთა ჩვენებით, ფაქტების კონსტატაციის მასალებით, წერილობითი თუ ნივთიერი მტკიცებულებებითა და ექსპერტთა დასკვნებით (2); საქმის გარემოებები, რომლებიც კანონის თანახმად უნდა დადასტურდეს გარკვეული სახის მტკიცებულებებით, არ შეიძლება დადასტურდეს სხვა სახის მტკიცებულებებით (3).

ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის მე-17 მუხლის შესაბამისად, მოსარჩელე ვალდებულია დაასაბუთოს თავისი სარჩელი და წარადგინოს შესაბამისი მტკიცებულებები. მოპასუხე ვალდებულია წარადგინოს წერილობითი პასუხი (შესაგებელი) და შესაბამისი მტკიცებულებები (1); თუ კანონით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის არარა აქტად აღიარების, ბათილად ცნობის ან ძალადაკარგულად გამოცხადების შესახებ სარჩელის წარდგენის შემთხვევაში მტკიცების ტვირთი ეკისრება ადმინისტრაციულ ორგანოს, რომელმაც გამოსცა ეს აქტი (2).

ამდენად, ზოგადი წესის თანახმად, თითოეულმა მხარემ უნდა დაამტკიცოს გარემოებანი, რომლებზეც ამყარებს თავის მოთხოვნებსა და შესაგებელს. მტკიცების ტვირთი მოიცავს აგრეთვე ფაქტების მტკიცების ტვირთსაც. თითოეულმა მხარემ უნდა მიუთითოს თავის სასარგებლოდ მოქმედ გარემოებებზე და თუ იგი სადავო გახდება, უნდა დაამტკიცოს ამ გარემოების არსებობა. რა თქმა უნდა, ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობის შემთხვევაში მტკიცების ტვირთი ეკისრება იმ ადმინისტრაციულ ორგანოს, რომელმაც გამოსცა სადავო აქტი და ადმინისტრაციული ორგანოა ვალდებული ამტკიცოს მის მიერ გამოცემული ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის კანონიერება და წარუდგინოს სასამართლოს ამის დამადასტურებელი ყველა მტკიცებულება, თუმცა, საკასაციო სასამართლო აღნიშნავს, რომ მტკიცების ტვირთის ადმინისტრაციული ორგანოსათვის დაკისრება არ უნდა განიმარტოს არასწორად, ისე როგორც მისი პროცესუალური მოწინააღმდეგე მხარის - მოსარჩელის გათავისუფლება სარჩელის დასაბუთების ვალდებულებისგან. საკასაციო სასამართლო მიუთითებს, რომ კანონმდებლის მიერ ადმინისტრაციული ორგანოსათვის დაკისრებული მტკიცების ტვირთი არ გულისხმობს მოსარჩელის გათავისუფლებას სარჩელის დასაბუთებისა და მტკიცებულებათა წარმოდგენისაგან.

განსახილველ შემთხვევაში, საკასაციო სასამართლო იზიარებს ქვემდგომი ინსტანციის სასამართლოთა მითითებას, რომ საქმეში წარმოდგენილი მტკიცებულებები არ იძლევა იმ დასკვნის გამოტანის შესაძლებლობას, რომ ნ. გ-ის მიერ მოთხოვნილი მე-4 სართულზე არსებული ფართი არ მოიცავს 180 კვ.მ (73 კვ.მ და 107 კვ.მ) სხვენის ფართს, რომელიც ნ. გ-ეს 2000 წლის 31 ოქტომბრისა და 2003 წლის 10 დეკემბრის პრივატიზაციის ხელშეკრულებებით უსასყიდლოდ გადაეცა საკუთრებაში და რომელიც ამჟამად ზ. გ-ის საკუთრებაშია (ახალი ს/კ ... და ...). მოსარჩელის მოსაზრება, რომ მე-4 სართულზე არსებული 196,23 კვ.მ წარმოშობილია მის საკუთრებაში არსებული მე-4 სართულზე არსებული ფართისა და 1995 წელს გადაცემული 63 კვ.მ სხვენის რეკონსტრუქციის შედეგად (რომელიც არ მოიცავს (73+107) 180 კვ.მ სხვენის ფართს), მოკლებულია ფაქტობრივ საფუძველს. აღნიშნულის საწინააღმდეგოდ, სასამართლო დადგენილად მიიჩნევს იმ ფაქტს, რომ 2000 წლის 31 ოქტომბრის პრივატიზაციის ხელშეკრულებით გადაცემული 73 კვ.მ ფართი (სხვენი) და 2003 წლის 10 დეკემბრის არასაცხოვრებელი ფართის პრივატიზაციის ხელშეკრულებით გადაცემული 107 კვ.მ ფართობის არასაცხოვრებელი ფართი (საჯარო რეესტრში რეგისტრაციისას პირველადი ს/კ ... და ...; ამჟამად ს/კ ... და ...) განთავსებულია შენობის მე-4 მანსარდსართულზე. საყურადღებოა, რომ სასამართლო სხდომაზე სპეციალისტის სახით გამოკითხულმა ტექნიკური აღრიცხვის არქივის თანამშრომელმა და თავად მოსარჩელე მხარემაც დაადასტურა ის ფაქტი, რომ ტექნიკური აღრიცხვის არქივში სარდაფის სართულად აღრიცხული მიწისპირისართულის პირველ სართულად აღრიცხვის შემდეგ შეიცვალა ზედა სართულების ნუმერაცია. შესაბამისად, ნ. ხ-ისა და ნ. გ-ის მიერ შეძენილი საცხოვრებელი ოთახების სართულებრივი მაჩვენებელი შემდეგი რეგისტრირებისას დაფიქსირებულ იქნა მესამე სართულად. ამდენად, სარეგისტრაციოდ წარდგენილი ამხანაგობის კრების №21 ოქმის შესაბამისად მომზადებულ ნახაზზე ასახული ფართი და ზ. გ-ის საკუთრებაში არსებული 180 კვ.მ (73+107) ფართი ერთ სიბრტყეში, შენობის მეოთხე სართულზე მდებარეობს. საყურადღებოა, რომ სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2016 წლის 4 ნოემბრის №... გადაწყვეტილებით, რეგისტრაციის ეფექტურად განხორციელების მიზნებიდან გამომდინარე, ასევე, საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოებათა გამოკვლევის მიზნით, 2016 წლის 9 ნოემბერს, დაინიშნა ადგილზე დათვალიერება. საქმეში წარმოდგენილი, ადგილზე დათვალიერების ოქმის თანახმად, სადაო ფართი მდებარეობს მე-4 სართულზე და მის ზემოთ არის სხვენი (ტ.1. ს.ფ. 86-88).

სააპელაციო პალატამ მართებულად მიუთითა ნ. ხ-ის საკუთრებაში არსებული სხვენის ფართების (იმჟამად ს/კ ... და ...) კონტურულ ნახაზზე (ტ. 4, ს.ფ. 95), სადაც ასევე ასახულია საერთო სადარბაზოს კონტური. სწორედ ამგვარი გარე სივრციდან შესასვლელი უფიქსირდება არაერთ ფოტომასალზე მე-4 სართულზე არსებულ ფართს. ასეთივე შესასვლელი ფიქსირდება სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ბიუროს 2019 წლის 22 იანვრის №000438219 ექსპერტიზის დასკვნის დანართებში ასახულ შენობა-ნაგებობის ჭრილზე (ტ.6, ს.ფ. 41-43). საკასაციო პალატა ასევე იზიარებს სააპელაციო პალატის მითითებას, რომ სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ბიუროს 2019 წლის 22 იანვრის №000438219 ექსპერტიზის დასკვნაში ასახული მოსაზრება გაზიარებული უნდა იქნეს მხოლოდ ნაწილობრივ, კერძოდ, დასკვნის ის ნაწილი, რომლის თანახმად, ნ. გ-ის მიერ 196 კვ.მ საცხოვრებელი ფართის დასაკანონებლად 2003 წლის 15 დეკემბერს მომზადებულ ნახაზზე ასახული 196,23 კვ.მ საცხოვრებელი ფართი შეესაბამება ამავე დასკვნის №18 დანართში შენობის ჭრილის მე-4 სართულზე ერთ სიბრტყეზე არსებულ ფართს (იხ. ექსპერტიზის დასკვნა ტ. 6, ს.ფ. 18-47). საყურადღებოა, რომ დასახელებული დასკვნა მოცემული დავის გადაწყვეტისათვის არ იძლევა პასუხს იმ კითხვაზე, დასაკანონებლად წარდგენილ, 2003 წლის 15 დეკემბერს მომზადებულ ნახაზზე ასახული 196,23 კვ.მ საცხოვრებელი ფართი მოიცავს თუ არა ... და ... საკადასტრო კოდებით რეგისტრირებულ 73 კვ.მ და 107 კვ.მ ფართებს.

საკასაციო სასამართლო მიუთითებს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 1.2 მუხლზე, რომლის თანახმად, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ადმინისტრაციულ სამართალწარმოებაში გამოიყენება საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის დებულებანი. საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 407-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, საკასაციო სასამართლო იმსჯელებს მხარის მხოლოდ იმ ახსნა-განმარტებაზე, რომელიც ასახულია სასამართლოთა გადაწყვეტილებებში ან სხდომათა ოქმებში. გარდა ამისა, შეიძლება მხედველობაში იქნეს მიღებული ამ კოდექსის 396-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ვ“ ქვეპუნქტში მითითებული ფაქტები. ამავე მუხლის მეორე ნაწილის მიხედვით, სააპელაციო სასამართლოს მიერ დამტკიცებულად ცნობილი ფაქტობრივი გარემოებები სავალდებულოა საკასაციო სასამართლოსათვის, თუ წამოყენებული არ არის დასაშვები და დასაბუთებული პრეტენზია (შედავება). დასაბუთებულ პრეტენზიაში იგულისხმება მითითება იმ პროცესუალურ დარღვევებზე, რომლებიც დაუშვა სააპელაციო სასამართლომ საქმის განხილვის დროს და რამაც განაპირობა ფაქტობრივი გარემოებების არასწორად შეფასება-დადგენა, მატერიალურ-სამართლებრივი ნორმის არასწორად გამოყენება ან/და განმარტება. განსახილველ შემთხვევაში, საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ კასატორმა ვერ წარმოადგინა დასაშვები და დასაბუთებული საკასაციო პრეტენზია, რომელიც გააქარწყლებდა სააპელაციო სასამართლოს მიერ დადგენილად მიჩნეულ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე საკასაციო სასამართლო სრულად იზიარებს ქვემდგომი ინსტანციის სასამართლოთა დასკვნას, რომ ნ. გ-ემ და ნ. ხ-მა 1992 წელს შეიძინეს რა რეალურად შენობის მე-3 სართულზე მდებარე 16/548 და 41/548 კვ.მ საცხოვრებელი ოთახები, ნ. გ-ეს 1995 წელს გადაეცა მისი ბინის თავზე მდებარე 63 კვ.მ სხვენი მანსარდის მოსაწყობად. როგორც ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობა ადასტურებს მე-4 სართული შენობაზე დაშენებულ იქნა 1999 წელს; ამასთან, 2000 წელსა და 2003 წელს ნ. გ-ეს გადაეცა მე-3 სართულის თავზე არსებული არასაცხოვრებელი ფართები (73+107), რომლებიც დარეგისტრირდა საჯარო რეესტრში და 107 კვ.მ ფართმა მოიცვა უკვე გადაცემული 63 კვ.მ სხვენის ფართიც. საქმეში დაცული ფოტომასალით მე-4 სართული მანსარდსართულია, რომელიც 2003 წლის 15 დეკემბერს მომზადებული ნახაზისა და ...ის დირექტორის 2003 წლის 14 ნოემბრის ნახაზის მიხედვით შეადგენდა 196,23 კვ.მ-ს, ამასთან, ამ უკანასკნელ ნახაზზე 196,23 კვ.მ ფართი მოხსენიებულია სხვენად. შესაბამისად, მხოლოდ ის ფაქტი, რომ ამჟამად ზ. გ-ის საკუთრებაში არსებულ 73 კვ.მ და 107 კვ.მ ფართებს პირველადი რეგისტრაციის შემდეგ არ შეცვლია ფართის დანიშნულება და ისინი დღემდე აღრიცხული არიან სხვენად, არ ადასტურებს იმ გარემოებას, რომ ისინი მდებარეობენ მანსარდსართულსა და შენობის გადახურვას შორის წარმოქმნილ სივრცეში. აღნიშნულიდან გამომდინარე, მოსარჩელის მოსაზრება, რომ მე-4 სართულზე არსებული 196,23 კვ.მ წარმოშობილია მის საკუთრებაში არსებული მე-4 სართულზე არსებული ფართისა და 1995 წელს გადაცემული 63 კვ.მ სხვენის რეკონსტრუქციის შედეგად (რომელიც არ მოიცავს (73+107) 180 კვ.მ. სხვენის ფართს), მოკლებულია ფაქტობრივ საფუძველს.

საკასაციო სასამართლო დამატებით, ასევე ყურადღებას მიაქცევს თბილისის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიის 2017 წლის 12 ივლისის გადაწყვეტილებას, რომელიც მიღებულია სამოქალაქო საქმეზე ზ. გ-ის სარჩელისა გამო მოპასუხე ნ. ხ-ის მიმართ. აღნიშნულ საქმეზე დავის საგანი იყო უკანონო მფლობელობიდან ნივთის გამოთხოვა, კერძოდ, მოსარჩელე მოითხოვდა ნ. ხ-ის უკანონო მფლობელობიდან გამოთხოვილ იქნას ქ. თბილისში, ... №6/... №6-ში მდებარე უძრავი ქონება საკადასტრო კოდით ... და უძრავი ქონება საკადასტრო კოდით .... მოპასუხე სარჩელს არ ცნობდა იმ საფუძველზე მითითებით, რომ ის არ ფლობს ზ. გ-ის საკუთრებაში არსებულ უძრავ ქონებას, ზ. გ-ის საკუთრება მდებარეობს მისი ფართის ზემოთ - სხვენში, იგი ცხოვრობს შენობის მე-4 სართულზე და ქონების მხოლოდ ნაწილი აქვს რეგისტრირებული, ნაწილს კი ფლობს ფაქტობრივად. საქალაქო სასამართლომ არ გაიზიარა მოპასუხის მითითება იმის შესახებ, რომ ზ. გ-ის მიერ შეძენილი ფართები მდებარეობს მოპასუხის საკუთრებაში არსებული ბინის ზემოთ. აღნიშნულთან დაკავშირებით, სასამართლომ განმარტა, რომ წარმოდგენილი მტკიცებულებებით დასტურდება, რომ ნ. ხ-ის მეუღლემ - ნ. გ-ემ პრივატიზაციის ხელშეკრულებების საფუძველზე, საკუთრების უფლებით აღრიცხა 107 კვ.მ და 73 კვ.მ ფართები, 2009 წლის 29 ივნისის ნასყიდობის ხელშეკრულების საფუძველზე 107 კვ.მ ფართი დარეგისტრირდა ნ. ხ-ის საკუთრებად, ხოლო შემდგომ თბილისის სააღსრულებო ბიუროს განკარგულებით უძრავი ქონება საკუთრებაში გადაეცა ქ. შ-ას. ქ. შ-ასა და ზ. გ-ეს შორის დადებული ნასყიდობის ხელშეკრულების საფუძველზე მითითებულ ქონებაზე საკუთრების უფლება მოიპოვა ზ. გ-ემ. აღნიშნული ქონება აღრიცხულია სხვადასხვა საკადასტრო კოდით, მაგრამ რეალურად გაერთიანებულია. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2018 წლის 3 აპრილის განჩინებით ნ. ხ-ის სააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, უცვლელად დარჩა თბილისის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიის 2017 წლის 12 ივლისის გადაწყვეტილება. სააპელაციო პალატამ არ გაიზიარა აპელანტი მხარის მტკიცება მასზედ, რომ მოსარჩელე მხარის მიერ გამოთხოვილი ქონება მდებარეობს არა მე-4 სართულზე, არამედ მე-4 სართულის ზემოთ მდებარე სხვენში. სასამართლომ დადასტურებულად მიიჩნია, რომ მოსარჩელის მიერ გამოთხოვილი უძრავი ქონება იდენტურია იმ ქონებისა, რომელიც მოპასუხე ნ. ხ-ს აქვს დაკავებული. საქართველოს უზენაესი სასამართლოს 2018 წლის 31 ივლისის განჩინებით ნ. ხ-ის საკასაციო საჩივარი, როგორც დაუშვებელი, დარჩა განუხილველი.

საკასაციო სასამართლო განმარტავს, რომ მართალია, ზემოაღნიშნულ სამოქალაქო დავაში ნ. გ-ე არ წარმოადგენდა მხარეს, მაგრამ საყურადღებოა, რომ წინამდებარე დავაში მოსარჩელე სწორედ იმ ფართის საკუთრების უფლებით რეგისტრაციას მოითხოვს, რომელზეც სამოქალაქო დავის დროს მოპასუხე ნ. ხ-ი მიუთითებდა, როგორც მის ფაქტობრივ მფლობელობაში არსებულ ფართს და განმარტავდა, რომ ზ. გ-ის საკუთრებაში არსებულ უძრავ ქონება მდებარეობს მისი ფართის ზემოთ - სხვენში. ამდენად, კანონიერ ძალაში შესული სასამართლო გადაწყვეტილებით, დადასტურებულია ის ფაქტობრივი გარემოება, რომ სადაო ფართი მოიცავს ნ. გ-ისათვის 2000 წლის 31 ოქტომბრისა და 2003 წლის 10 დეკემბრის პრივატიზაციის ხელშეკრულებებით უსასყიდლოდ გადაცემულ და ამჟამად ზ. გ-ის საკუთრებაში (ს/კ ... და ...) არსებულ ფართს.

საქმეზე დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების ანალიზის საფუძველზე, საკასაციო სასამართლო აღნიშნავს, რომ ნ. გ-ემ ვერ შეძლო თავისი მოთხოვნის საფუძვლიანობის დადასტურება, რის გამოც მარეგისტრირებელმა ორგანომ მართებულად მიიღო სარეგისტრაციო წარმოების შეწყვეტის თაობაზე 2018 წლის 23 მაისის №... და ადმინისტრაციული საჩივრის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე 2018 წლის 24 აპრილის №... გადაწყვეტილებები. შესაბამისად, ასევე არ არსებობს სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოსთვის რეგისტრაციის შესახებ ახალი აქტის გამოცემის დავალების ფაქტობრივი და სამართლებრივი საფუძვლები.

ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საკასაციო პალატა მიიჩნევს, რომ კასატორის მიერ მითითებული გარემოებები არ ქმნის საკასაციო საჩივრის დასაშვებად ცნობის საფუძველს, მოცემულ საქმეს არ გააჩნია პრინციპული მნიშვნელობა სასამართლო პრაქტიკისათვის, ხოლო საკასაციო საჩივარს - წარმატების პერსპექტივა. ამდენად, წარმოდგენილი საკასაციო საჩივარი მიჩნეულ უნდა იქნეს დაუშვებლად.

ამასთან, საკასაციო სასამართლო მიუთითებს საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე და აღნიშნავს, რომ საკასაციო საჩივრის დაუშვებლად ცნობის შემთხვევაში პირს დაუბრუნდება მის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის 70 პროცენტი.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლით, 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლის მე-4 ნაწილით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1. ნ. გ-ის საკასაციო საჩივარი მიჩნეულ იქნეს დაუშვებლად;

2 უცვლელად დარჩეს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2022 წლის 27 დეკემბრის განჩინება;

3. ნ. გ-ეს (პ/ნ ...) დაუბრუნდეს საკასაციო საჩივარზე 15.02.2024წ. №1423 საგადასახადო დავალებით ზ. ჟ-ის (პ/ნ ...) მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის - 300 ლარის 70 პროცენტი - 210 ლარი, შემდეგი ანგარიშიდან: ქ. თბილისი, სახელმწიფო ხაზინა, ბანკის კოდი TRESGE22, მიმღების ანგარიშის №200122900, სახაზინო კოდი №300773150;

4. საქართველოს უზენაესი სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.

თავმჯდომარე გ. მაკარიძე

მოსამართლეები: ქ. ცინცაძე

ბ. შონია