საქართველოს უზენაესი სასამართლო

გ ა ნ ჩ ი ნ ე ბ ა

საქართველოს სახელით

№ბს-876(2კ-24) 18 მარტი, 2026 წელი ქ. თბილისი

ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატამ

შემდეგი შემადგენლობით:

გენადი მაკარიძე (თავმჯდომარე, მომხსენებელი),

გოჩა აბუსერიძე, გიზო უბილავა

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლისა და 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის საფუძველზე, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 408-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, ზეპირი განხილვის გარეშე, შეამოწმა ი. თ-ის, ა. გ-ისა და გ. ხ-ის საკასაციო საჩივრების დასაშვებობის საფუძვლების არსებობა თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2024 წლის 14 მარტის განჩინების გაუქმების თაობაზე (მოპასუხე - სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტო, მესამე პირები - დ. პ-ი, ვ. გ-ი, ლ. გ-ი).

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი:

1. ი. თ-ემ სარჩელით მიმართა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიას მოპასუხე სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მიმართ.

მოსარჩელემ მოითხოვა: ა) ბათილად იქნეს ცნობილი სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2009 წლის 8 დეკემბრის №... გადაწყვეტილება ი. თ-ის ღობის გადაფარვის/... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთის საკადასტრო საზღვრებში მოქცევის და საჯარო გზის ნაწილში მისი მოქმედების შეწყვეტით (მისგან წარმოშობილი სამართლებრივი შედეგების გაუქმებით) მისი ძალაში შესვლის დღიდან; ბ) ბათილად იქნეს ცნობილი სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2013 წლის 26 ივლისის №... გადაწყვეტილება ი. თ-ის ღობის გადაფარვის/... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთის საკადასტრო საზღვრებში მოქცევის და საჯარო გზის ნაწილში მისი მოქმედების შეწყვეტით (მისგან წარმოშობილი სამართლებრივი შედეგების გაუქმებით) მისი ძალაში შესვლის დღიდან; გ) ბათილად იქნეს ცნობილი სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2013 წლის 27 სექტემბრის №... გადაწყვეტილება ი. თ-ის ღობის გადაფარვის/... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთის საკადასტრო საზღვრებში მოქცევის და საჯარო გზის ნაწილში მისი მოქმედების შეწყვეტით (მისგან წარმოშობილი სამართლებრივი შედეგების გაუქმებით) მისი ძალაში შესვლის დღიდან; დ) ბათილად იქნეს ცნობილი სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2014 წლის 23 ივნისის №... გადაწყვეტილება ი. თ-ის ღობის გადაფარვის/... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთის საკადასტრო საზღვრებში მოქცევის და საჯარო გზის ნაწილში მისი მოქმედების შეწყვეტით (მისგან წარმოშობილი სამართლებრივი შედეგების გაუქმებით) მისი ძალაში შესვლის დღიდან; ე) ბათილად იქნეს ცნობილი სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2014 წლის 24 ივნისის №... გადაწყვეტილება ი. თ-ის ღობის გადაფარვის/... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთის საკადასტრო საზღვრებში მოქცევის და საჯარო გზის ნაწილში მისი მოქმედების შეწყვეტით (მისგან წარმოშობილი სამართლებრივი შედეგების გაუქმებით) მისი ძალაში შესვლის დღიდან; ვ) ბათილად იქნეს ცნობილი სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2016 წლის 20 დეკემბრის №... გადაწყვეტილება ი. თ-ის ღობის გადაფარვის/... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთის საკადასტრო საზღვრებში მოქცევის და საჯარო გზის ნაწილში მისი მოქმედების შეწყვეტით (მისგან წარმოშობილი სამართლებრივი შედეგების გაუქმებით) მისი ძალაში შესვლის დღიდან.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2019 წლის 5 მარტის საოქმო განჩინებით საქმეში საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის მე-16 მუხლის მე-2 ნაწილის საფუძველზე მესამე პირებად ჩაებნენ ა. გ-ე, გ. ხ-ე, დ. პ-ი და ვ. გ-ი.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2019 წლის 14 ივნისის საოქმო განჩინებით საქმეში საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის მე-16 მუხლის მე-2 ნაწილის საფუძველზე მესამე პირად ჩაება ლ. გ-ი.

2. თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2022 წლის 8 ივნისის გადაწყვეტილებით სარჩელი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ. სადავო საკითხის გადაუწყვეტლად ბათილად იქნა ცნობილი სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2009 წლის 8 დეკემბრის №..., 2013 წლის 26 ივლისის №..., 2013 წლის 27 სექტემბრის №..., 2014 წლის 23 ივნისის №..., 2014 წლის 24 ივნისის №... და 2016 წლის 20 დეკემბრის №... გადაწყვეტილებები ი. თ-ის ღობის გადაფარვის/... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთის საკადასტრო საზღვრებში მოქცევის ნაწილში და სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს დაევალა საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოებების გამოკვლევისა და შეფასების შემდეგ, კანონით დადგენილ ვადაში, ახალი ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემა. დანარჩენ ნაწილში სასარჩელო მოთხოვნები არ დაკმაყოფილდა.

აღნიშნული გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გასაჩივრდა ა. გ-ის, გ. ხ-ისა და ი. თ-ის მიერ.

3. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2024 წლის 14 მარტის განჩინებით ა. გ-ის, გ. ხ-ის და ი. თ-ის სააპელაციო საჩივრები არ დაკმაყოფილდა. უცვლელად დარჩა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2022 წლის 8 ივნისის გადაწყვეტილება.

სააპელაციო პალატის განმარტებით, ა. გ-ის და გ. ხ-ის სააპელაციო საჩივრის ფარგლებში, სააპელაციო სასამართლოს შეფასების საგანს წარმოადგენს №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთის მდებარეობის შესაბამისობის დადგენა დაზუსტებული მონაცემებით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთის ფაქტობრივ მდებარეობასთან. კერძოდ, მიწის ნაკვეთის (ს/კ ...) რეგისტრირებული საკადასტრო მონაცემები იწვევს თუ არა მოსარჩელესთან (ი. თ-ე) არსებული მყარი სასაზღვრო მიჯნის (ღობე) დარღვევას. საქმეში არსებული მტკიცებულებების შეფასებისა და ურთიერთშეჯერების საფუძველზე, სააპელაციო სასამართლო სრულად იზიარებს პირველი ინსტანციის სასამართლოს შეფასებას და დადგენილად მიიჩნევს, რომ სადავო ღობე აშენებულია ათეული წლების წინ, მოსარჩელე და მისი მომიჯნავე მიწის ნაკვეთის ყოფილი მესაკუთრეები დაეუფლნენ რა მათ მიერ შეძენილი მიწის ნაკვეთებს მრავალი წლის წინ, მათ შორის საზღვრების ფაქტობრივი გამიჯვნა განხორციელებულია შესაბამისი ღობით, რასაც ადასტურებს ტექნიკური ინვენტარიზაციის არქივში დაცული მასალები, მათ შორის, საინვენტარიზაციო გეგმები, სადაც სადავო საზღვარი მომიჯნავე მიწის ნაკვეთებს შორის მონიშნულია წერტილოვანი ნიშნულებით და ეს წარმოადგენს სწორედ მათ შორის არსებულ სადავო საზღვარს. ამასთან, ამ პერიოდში და შემდგომაც, მანამ სანამ მესამე პირებმა არ დაიწყეს მშენებლობა, არ დასტურდება მათ შორის რაიმე სახის დავა. შესაბამისად, სააპელაციო სასამართლო, პირველი ინსტანციის სასამართლოს მსგავსად, დადასტურებულად მიიჩნევს, რომ სახეზეა ფაქტობრივი გარემოებები, მომიჯნავე ნაკვეთების ფაქტობრივი მდგომარეობის შესაბამისად მოსარჩელისა და მესამე პირის სადავო საზღვრის კორექტირების, რამეთუ იგი შესაბამისობაში იქნეს მოყვანილი მიწის ნაკვეთების რეგისტრირებულ საკადასტრო საზღვრებთან. საქმეში წარმოდგენილი საკადასტრო რუკების ურთიერთშედარება იძლევა იმ დასკვნის შესაძლებლობას, რომ მესამე პირთა პირველადი რეგისტრირებული საზღვარი წარმოდგენილი დოკუმენტებით კვეთს მოსარჩელის მიერ თავდაპირველად შედგენილ საკადასტრო რუკაში მოცემულ მიწის ნაკვეთზე არსებულ ნაგებობას (ღობის ნაწილს). შესაბამისად, დასაბუთებულია პირველი ინსტანციის სასამართლოს მსჯელობა, რომ საჯარო რეესტრის ეროვნულმა სააგენტომ უძრავი ნივთის საკადასტრო მონაცემების დაზუსტება განახორციელა ადმინისტრაციულ ორგანოში წარდგენილ და დაცულ ინფორმაციათა სათანადო შეფასების გარეშე. კერძოდ, არსებული მყარი სასაზღვრო მიჯნის არსებობის პირობებში, მესამე პირების საკუთრებაში არსებული ფართის ფაქტობრივი მონაცემებისგან განსხვავებულად განხორციელდა საჯარო რეესტრში საზღვრის კორექტირება. აპელანტების - ა. გ-ის და გ. ხ-ის მიერ ვერ იქნა წარდგენილი საქმეში არსებული მტკიცებულებების გამაბათილებელი მტკიცებულება, რაც სააპელაციო სასამართლოს მისცემდა საწინააღმდეგო დასკვნის გამოტანის შესაძლებლობას. შესაბამისად, აპელანტების მხოლოდ ზეპირსიტყვიერი განმარტება სადავო აქტების კანონშესაბამისობის თაობაზე (გასაჩივრებულ ნაწილში), რომელიც არ არის გამყარებული საქმეში არსებული სხვა მტკიცებულებებით, ვერ დაედება საფუძვლად სააპელაციო საჩივრის დაკმაყოფილებას.

სააპელაციო პალატის განმარტებით, აპელანტის - ი. თ-ის სააპელაციო საჩივრის ფარგლებში, სააპელაციო სასამართლოს შეფასების საგანს ასევე წარმოდგენს სადავო აქტების კანონიერის საკითხი საჯარო გზის ნაწილში. აპელანტის ძირითადი მოტივაცია აღნიშნულ ნაწილში სასარჩელო მოთხოვნის საფუძვლიანობის თაობაზე ემყარება იმ არგუმენტს, რომ ორთოფოტოზე და საკადასტრო რუკაზე, რომელიც საჯარო რეესტრის მიერაა გაცემული 2000-2005 წელს, №9 სახლთან მისასვლელი გზა ფიქსირდებოდა, რომელიც მიწის მართვის სახელმწიფო დეპარტამენტმა დააფიქსირა. ამასთან, სახლის მშენებლობის ნებართვა ვერ გაიცემოდა მისასვლელი გზის გარეშე და პროექტში აღნიშნული გზა დაფიქსირებულია. აპელანტი ასევე მიუთითებს აღმასრულებელი კომიტეტის №1215 გადაწყვეტილებაზე.

საქმის მასალებით დადგენილია, რომ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2019 წლის 15 მარტის №39-18 დადგენილებით დამტკიცებული დედაქალაქის მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმით სადავო აქტებით გათვალისწინებული და მოსარჩელის კუთვნილი მიწის ნაკვეთების არეალში განსაზღვრულია სატრანსპორტო ზონის, საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონისა და საცხოვრებელი ზონის არეალი. ამასთან, საგულისხმოა, რომ სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოში ი. თ-ის მიერ 2018 წლის 23 აპრილს წარდგენილ საკადასტრო აგეგმვითი/აზომვითი გაერთიანების ნახაზზე, შედგენილი 22.04.2018წ. დატანილია მიწის ნაკვეთზე მისასვლელი გზა წერტილოვანი მონიშვნებით. სადავო საკითხთან მიმართებით, პირველი ინსტანციის სასამართლომ მართებულად გაამახვილა ყურადღება ტექნიკური აღრიცხვის ბარათზე, რომლითაც უდავოდ დასტურდება, რომ მისამართით ქ. თბილისი, ...ის ...ი №3, უძრავი ნივთი, რომელიც თავდაპირველად აღირიცხა 1940 წელს, 1985 წლის მონაცემებით მითითებულია, როგორც 227 კვ.მ ფართობის მიწის ნაკვეთი. თბილისის მერიის საქალაქო მმართველობის ...ის რაიონის გამგეობის №4-08/1077 განკარგულებით დაკმაყოფილდა ...ის ...ი 3-ში მცხოვრები დ. პ-ის თხოვნა და შესაძლებლად ჩაითვალა აწ. გარდაცვლილი ბაბუის - ა-ი რ. სახელზე რიცხული პირადი მფლობელობის სახელზე წარსულში ჩატარებული გადაკეთების დაკანონება არსებულ მდგომარეობაში, შემდგომში მის შვილიშვილზე დ. პ-ის სახელზე გადასაფორმებლად. აღნიშნულ გადაწყვეტილებაში მითითებულია საეზოვე მიწის ნაკვეთის ფართი 227 კვ.მ, ხოლო 1994 წლის მდგომარეობით მიწის ნაკვეთის ფართის გრაფაში დაფიქსირებულია 345 კვ.მ. 28/07/2000 წლის /რ №2-97, ნოტარიუსი ხ-ი/სამკვიდრო მოწმობის საფუძველზე აღნიშნული უძრავი ნივთი საკუთრებაში გადაეცა გ. გ-ს. ნოტ. ხელშეკრულებაში მიწის ფართად დაფიქსირებულია უფლების დამდგენი დოკუმენტებით მითითებული 227 კვ.მ. სადავო საკითხთან მიმართებით, პირველი ინსტანციის სასამართლომ ასევე მართებულად გაამახვილა ყურადღება მიწის ნაკვეთის მესაკუთრეთა უფლების დამდგენ დოკუმენტებზე, რომლებიც ძალაშია და მათი კანონიერებაც ეჭვქვეშ არ დამდგარა. იმ პირობებში, როდესაც სადავო რეგისტრაციების (გასაჩივრებულ ნაწილში) საფუძველი ძალაშია და არ არის სათანადო წესით შედავებული, აპელანტის ზემოაღნიშნული არგუმენტაცია უსაფუძვლოა და ვერ დაედება საფუძვლად სააპელაციო საჩივრის დაკმაყოფილებას.

4. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2024 წლის 14 მარტის განჩინება საკასაციო წესით გასაჩივრდა ა. გ-ის, გ. ხ-ისა და ი. თ-ის მიერ.

4.1 კასატორები - ა. გ-ე და გ. ხ-ე აღნიშნავენ, რომ თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატა ყურადღების მიღმა ტოვებს საკუთრების უფლებაზე მსჯელობას, მიუხედავად აპელანტების მიერ მკაფიო მითითებისა, რომ მიწის ნაკვეთის ჯერ №..., №... და №... საკადასტრო კოდების მქონე მიწის ნაკვეთებად დაყოფა და შემდგომში ამ მიწის ნაკვეთების კვლავ გაერთიანება ემსახურება მხოლოდ ერთ მიზანს, თანამესაკუთრეთა მხრიდან სხვადასხვა დავების განცალკევებულად წარმოებით ხელი შეეშალოს აპელანტებს საკუთრების უფლების განხორციელებაში. მოცემულ შემთხვევაში, ყურადღების მიღმაა დარჩენილი რეგისტრაციის გადაწყვეტილების გაუქმებით შესაძლებელია თუ არა მოსარჩელის საკუთრებაში არსებულ მიწის ნაკვეთზე სრულად მოექცეს სადავო ღობე და ეს განხორციელდეს ისე, რომ არ შეიზღუდოს/ შეილახოს მესამე პირთა საკუთრების უფლება, რომელშიც იგულისხმება არა მარტო საერთო ფართობის მოკლება, არამედ ასევე იმგვარი კონფიგურაციაც, რომელიც მიესადაგება ნორმალური სამშენებლო განვითარების პრინციპებს.

კასატორთა მითითებით, სხვა პირის კანონიერი უფლების ან ინტერესის არსებობა არ არის საკმარისი აქტის ბათილად ცნობისთვის. სააპელაციო სასამართლო არ განმარტავს კანონიერი ნდობის პრინციპს და არ ასაბუთებს, რა ასპექტში ირღვევა კანონიერი ინტერესი ან უფლება, წონის თუ არა სხვა პირის კანონიერი ინტერესი გამოცემული აქტის ადრესატების - ა. გ-ისა და გ. ხ-ის კანონიერ ნდობას, გაამართლებს თუ არა იმ ზიანს, რომელიც ადგებათ აპელანტებს აქტის ბათილად ცნობის შედეგებით.

4.2 კასატორი - ი. თ-ე აღნიშნავს, რომ მოსარჩელის მიწის ნაკვეთთან (საცხოვრებელ სახლთან) მისასვლელი საჯარო გზის არსებობას ადასტურებს საქმეში არსებული არაერთი მტკიცებულება. ქალაქ თბილისის საკრებულოს 2014 წლის 21 მარტის №3370, №3183 წერილით აღწერილია, რომ ...ის ...ი ...ა, ...ის ქუჩიდან ...ის ქუჩამდე, წარმოიქმნა მე-19 საუკუნეში. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც ტყის ...ი, ასევეა დატანილი თბილისის 1934 წლის გეგმაზეც. 1938 წელს კი, დაერქვა ...ის ქუჩა. საქართველოს მიწის მართვის სახელმწიფო დეპარტამენტის მიერ მომზადებულ საკადასტრო რუკაზე (სარეგისტრაციო ნომრით ...) გრაფიკულად და სიტყვიერად დატანილია მისასვლელი გზა, ...ის ...ი. აღნიშნული რუკის ვიზუალური შეფასებით უმარტივესია იმის დადგენა, რომ გზა გამოიყენებოდა მიწის ნაკვეთთან (საცხოვრებელ სახლთან) მისასვლელად. საქმის მასალებში დაცული სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2019 წლის 21 მაისის №... წერილში მითითებულია, რომ №... საკადასტრო კოდით (დღეის მდგომარეობით ს/კ №...) რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთზე, ქალაქი თბილისი, ...ის ...ი №9, ქუჩის სახელწოდება მითითებულია №...-ით დარეგისტრირებული მიწის ნაკვეთის მასალებში დაცული აზომვითი ნახაზის მიხედვით, რომელიც შესრულებულია მიწის მართვის სახელმწიფო დეპარტამენტის მიერ. თბილისის საქალაქო აღმასკომის მშენებლობის და არქიტექტურის სამსახურის №ფ/90 და №ფ/76 წერილებით ასევე დგინდება სადავო გზის არსებობა. საჯარო რეესტრის 2014 წლის 11 მარტის №... წერილში აღნიშნულია, რომ სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მიერ 2000 წელს, 2005 წელს (მონიშნულია) და ასევე, 08.06.1999 წელს გაცემულ საკადასტრო რუკაზე დაფიქსირებულია ქუჩა სახელწოდებით ...ის ...ი. ქალაქ თბილისის მერიის 2003 წლის 19 მარტის არქიტექტურულ-გეგმარებითი დავალებიდან დგინდება, რომ საცხოვრებელ სახლს გააჩნია მისასვლელი ...ის ...იდან. მშენებლობის პროექტების სახელმწიფო ექსპერტიზის მთავარი სამმართველოს გენერალური დირექტორის 2003 წლის 19 აგვისტოს რეკომენდაციიდან დგინდება, რომ მშენებლობისთვის დანიშნული ნაკვეთი (საუბარია უკვე საპროექტო მიწის ნაკვეთზე და წარდგენილ პროექტზე) რთული რელიეფით ხასიათდება. მისი ზედა დონე გადის, ...ის (ყოფ. ...ის) ქუჩაზე, ხოლო ქვედა დონე - ...ის ...ზე. დონეთა შორის სხვაობა 7 მეტრს აღწევს. სახლი ...ის ქუჩის მხრიდან ერთსართულიანია, ხოლო ...ის აღმართის მხრიდან - სამსართულიანი. ამრიგად, მითითებული მტკიცებულებებით უდავოდ დასტურდება, რომ არსებულ მიწის ნაკვეთთან, საცხოვრებელ სახლთან მისასვლელი იყო ...ის ...იდან, საპროექტო გადაწყვეტილების მიხედვითაც ასაშენებლ საცხოვრებელ სახლთან მისასვლელი კვლავ დარჩა ...ის ...ის მხრიდან. მესაკუთრეს უარი არ უთქვამს საჯარო გზით სარგებლობაზე და მას არ დაუკარგავს საკუთარი სურვილით, საჯარო გზასთან კავშირი. მესაკუთრემ ისევ დაიტოვა მისასვლელი საპროექტო (ასაშენებელი) საცხოვრებელ სახლთან ...ის ...ის მხრიდან.

საქმის მასალებში ასევე მოიპოვება აბრისი (მუშა ნახაზი, დაცულია სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოში), სადაც გრაფიკულად გამოსახულია კიბე, რომელიც უკავშირდება ...ის ...ს და გზის (...ის ...ი) გავლით მოსარჩელის საკუთრებაში არსებულ მიწის ნაკვეთს, საცხოვრებელ სახლს.

საქმეში არსებული ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 2009 წლის 10 თებერვლის №13-580 დასკვნით და ამავე ბიუროს 2017 წლის 4 იანვრის №5000024417 წერილით დასტურდება, რომ მოსარჩელის უძრავ ქონებასთან მიდიოდა საჯარო გზა, რომელიც დამისამართებულია ...ის ...ით და საჯარო გზა მოქცეულია ამჟამად მესამე პირების საკუთრებაში (მანამდე წინამორბედი მესაკუთრეების საკუთრებაში).

საქმეში არსებული ქალაქ თბილისის მერიის არქიტექტურის სამსახურის 2015 წლის №07/6114-13 წერილით დგინდება, რომ არქიტექტურის სამსახურის ხელთ არსებული მონაცემებით, მოსარჩელის დაინტერესებაში არსებულ მიწის ნაკვეთთან მისასვლელი გზა ამ ეტაპზე ...ის ...ის მხრიდან არ ფიქსირდება, რადგან აღნიშნული სივრცე წარმოადგენს კერძო საკუთრების (ს/კ ...) ნაწილს. თ. ფ-ას საკუთრებაში არსებულ უძრავ ობიექტს ნუმერაცია მინიჭებული აქვს ...ის ...იდან, ასევე დანართის სახით წარდგენილი 01.03.2000 წლის საკადასტრო რუკის მიხედვით, აღნიშნულ უძრავ ობიექტთან მისასვლელი გზა ფიქსირდებოდა ...ის ...ის მხრიდან. შესაბამისად, უდავოდ დასტურდება მოსარჩელის კანონიერი უფლება და ინტერესი, პირდაპირი და უშუალო გავლენა ამ ინტერესებზე სადავო გადაწყვეტილებებით. აღსანიშნავია, რომ საჯარო გზა სწორედ 227 კვ.მ-ის ნაწილშია უკანონოდ მოქცეული.

საჯარო რეესტრის 2017 წლის 1 სექტემბრის №... წერილით დასტურდება საქმისათვის მნიშვნელოვანი გარემოებები, რომელთა ანალიზი და შეფასება ერთ-ერთი მთავარი და ძირითადი იყო საქმეზე სწორი გადაწყვეტილების მისაღებად. სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს ტექნიკური აღრიცხვის არქივში წარდგენილია უძრავი ნივთის ტექნიკური აღრიცხვის ბარათი მისამართით ქ. თბილისი, ...ის ...ი 3. აღნიშნულ მისამართზე მდებარე უძრავი ნივთი თავდაპირველად აღირიცხა 1940 წელს, შემდგარი ორი საცხოვრებელი ოთახისაგან ფართით - 22.39 კვ.მ, დამხმარე ფართი - 8.56 კვ.მ, მიწის ნაკვეთის საერთო ფართი - 95 კვ.მ (უფლების დამდგენი დოკუმენტის გარეშე). სააღრიცხვო მასალაში შემდგომ წარდგენილია 1963 წლით დათარიღებული ფართისა და დანიშნულების განმსაზღვრელი ფორმა №5-6, რომლის თანახმად, მიწის ნაკვეთის ფართად დაფიქსირებულია 111 კვ.მ ლიტერი „ა“ საერთო და საცხოვრებელი ფართით 22.90 კვ.მ, ლიტერი „ბ“ (სარაია) ფართით 4 კვ.მ (ინვენტარიზაცია - აღრიცხვის საფუძველზე, უფლების დამდგენი დოკუმენტის გარეშე). 1957 წლით დათარიღებული ფორმა №5-6 მასალაში დაცული არ არის. შემდგომ წარდგენილი 1982 წლის ფართისა და დანიშნულების განმსაზღვრელი ფორმა №5-6-ის მიხედვით, საცხოვრებელი ფართი შეადგენს 27,67 კვ.მ-ს, საერთო ფართი 39,95 კვ.მ (ინვენტარიზაცია აღრიცხვის საფუძველზე, უფლების დამდგენი დოკუმენტის გარეშე). 1985 წლის ჩანაწერების მიხედვით (ფორმა №5-6), მიწის ფართია - 227 კვ.მ ლიტერი „ა“, განაშენიანების ფართი - 55 კვ.მ, ლიტერი „ბ“- 4 კვ.მ - საფუძველი ინვენტარიზაცია-აღრიცხვა (უფლების დამდგენი დოკუმენტის გარეშე). შიდა ოთახების განმსაზღვრელი ფორმა №5,6 მასალაში არ ინახება. სააღრიცხვო მასალაში დაცულია 28/12/1993 წლის ...ის რაიონის გამგეობის განკარგულება №4-08/1077 რ. ა-ის საცხოვრებელ სახლში ჩატარებული გადაკეთების დაკანონების შესახებ, სადაც მითითებულია „საცხოვრებელი ოთახები №1-9.7 კვ.მ, №2 -17.97კვ.მ, სათავსოები №4- 8.7კვ.მ, №8-5.94კვ.მ, სათავსოები ზომით 2.45X3.25 და 1.35X4.0, ღია აივანი ზომით 1X25მ. მეორე სართული - საცხოვრებელი ოთახი №5-11,6 კვ.მ, ეზოში ცალკე მდგომი სათავსოები ლიტერი „ბ“ და ლიტერი ბ’ ეზოში არსებული კიბეები ზომით 1,0X3.6მ. საეზოვე მიწის ნაკვეთი ფართით 227კვ.მ. მასალაში ასევე წარმოდგენილია 1994 წლის 15 ივნისით დათარიღებული გენ-გეგმის მუშა ნახაზი, სადაც დატანილია ცვლილება და მიწის ნაკვეთის ფართად დაფიქსირებულია 345 კვ.მ, ასევე ლიტერი „დ“ (სარაია) – 30 კვ.მ. ლიტერი „დ“ (ფარდული) 46 კვ.მ (უფლების დამდგენი დოკუმენტი წარმოდგენილი არ არის). სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მიერ 2017 წლის 5 სექტემბერს მომზადებული ინფორმაციის თანახმად, ტექნიკური აღრიცხვის არქივის მონაცემებით, თბილისი, ...ის ...ი, №3-ის სააღრიცხვო მასალაში მიწის ნაკვეთზე (95კვ.მ; 111 კვ.მ; 227კვ.მ) 1993 წლამდე უფლების დამდგენი დოკუმენტი წარდგენილი არ არის. 1993 წლის 2 დეკემბრის ...ის რაიონის გამეგობის განკარგულებით შენობა-ნაგებობებთან ერთად დაკანონდა საეზოვე მიწის ფართი 227კვ.მ.

ამრიგად, მტკიცებულებათა შეფასების და მათი ქრონოლოგიური ანალიზიდან გამომდინარე დგინდება, რომ ქ. თბილისი, ...ის ...ი №3, თავდაპირველად 1940 წელს აღირიცხა და მიწის ფართად მითითებულია 95 კვ.მ. აღნიშნულის შემდგომ კი, მიწის ნაკვეთის ფართი რამდენჯერმე შეიცვალა და მიეთითა 227 კვ.მ, თუმცა 1993 წლამდე ნაკვეთის ფართობი განსაზღვრული იყო უფლებისდამდგენი დოკუმენტაციის გარეშე, შესაბამისად, არ არსებობდა კანონიერების დამდგენი დოკუმენტი, სამართლებრივი საფუძველი. მხოლოდ 1993 წლიდან ფიქსირდება ნაკვეთი უფლების დამდგენი დოკუმენტით, ხოლო უფლების დამდგენ დოკუმენტად მითითებულია გამგეობის 1993 წლის 28 დეკემბრის №4-08/077 გადაწყვეტილება, რომელიც შემდგომ საფუძვლად დაედო ახალი საინვენტარიზაციო გეგმის მომზადებას და 227 კვ.მ მიწის ნაკვეთის ნაწილში მიჩნეულ იქნა უფლებადამდგენ დოკუმენტად, ხოლო 118 კვ.მ აღირიცხა უფლების დამადასტურებელი დოკუმენტის გარეშე.

სააპელაციო სასამართლომ პირველი ინსტანციის მსგავსად აღნიშნა შემდეგი: ტექნიკური აღრიცხვის ბარათით უდავოდ დასტურდება, რომ ქალაქი თბილისი, ...ის ...ი №3 უძრავი ნივთი, რომელიც თავდაპირველად აღირიცხა 1940 წელს, 1985 წლის მდგომარეობით მითითებულია როგორც 227 კვ.მ ფართობის მიწის ნაკვეთი. სასამართლო ასევე დაეყრდნო ...ის რაიონის გამგეობის მიერ მიღებულ 1993 წლის 28 დეკემბრის №4-08/077 გადაწყვეტილებას და აღნიშნა, რომ მოსარჩელეს რეგისტრაციის საფუძვლები (უფლება დამდგენი დოკუმენტი) არ აქვს გასაჩივრებული. გაუგებარია სააპელაციო სასამართლოს მიერ 1993 წლამდე მიწის ნაკვეთის ფართობზე (227 კვ.მ) ყურადღების გამახვილება, ვინაიდან საჯარო რეესტრის არაერთი წერილით დასტურდება, რომ 1993 წლამდე, მიწის ნაკვეთის ფართობი 227 კვ.მ ფიქსირდებოდა უფლების დამადასტურებელი დოკუმენტის გარეშე, ესეიგი არ არსებობდა მისი იმ ფარგლებში და ფორმით რეგისტრაციის არანაირი ლეგიტიმური საფუძველი.

დავის საგანს წარმოადგენს ის ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტები, რომელთა მიღებითაც მესამე პირს წარმოეშვა საკუთრება მიწის ნაკვეთის სადავო ნაწილზე. საჯარო რეესტრი ვალდებული იყოს სზაკ-ის 96-ე მუხლის საფუძველზე სრულყოფილად და ობიექტურად გამოეკვლია საქმის გარემოებები და სწორი შეფასება მიეცა მასთან დაცული თუ წარდგენილი სარეგისტრაციო დოკუმენტაციისთვის. კერძოდ, როგორც აღინიშნა მიწის ნაკვეთის აღრიცხვის ერთადერთ უფლებადამდგენ დოკუმენტს წარმოადგენდა გამგეობის გადაწყვეტილება. საგულისხმოა, რომ 1993 წლის მდგომარეობით გამგეობა არ იყო უფლებამოსილი განეხორციელებინა სახელმწიფოს ან მუნიციპალიტეტის საკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთების გასხვისება, მესამე პირების სასარგებლოდ საკუთრებაში გადაცემა. ამრიგად, დავის ფარგლებში შესაფასებელი იყო სწორედ ის გარემოება, რამდენად კანონიერად მიიღო გადაწყვეტილება სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულმა სააგენტომ და რამდენად სწორი სამართლებრივი შეფასება მისცა მასთან წარდგენილ სარეგისტრაციო დოკუმენტაციას, ვინაიდან სააგენტო ვალდებული იყო რეგისტრაციის პროცესში სწორი სამართლებრივი შეფასება მიეცა სარეგისტრაციო დოკუმენტაციისთვის და დაედგინა რამდენად წარმოშობდნენ ეს დოკუმენტები კონკრეტული უფლების რესგისტრაციის მოთხოვნის უფლებას. მოსარჩელე სადავოდ ხდიდა იმ გადაწყვეტილებებს, რომელთა საფუძველზეც მესამე პირების საკუთრებაში დარეგისტრირდა საჯარო გზა, შესაბამისად, ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის კანონიერების დასადგენად უნდა შეფასდეს ადმინისტრაციული წარმოების ეტაპზე წარდგენილი იმ დოკუმენტაციის რელევანტურობა, რომელთა საფუძველზეც მოხდა სადავო გადაწყვეტილებების მიღება.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიის მიერ 2009 წლის 12 თებერვალს №2/3940-08 საქმეზე მიღებული გადაწყვეტილებით, რომელიც ასევე უფლების დამდგენ დოკუმენტად არის მითითებული რეგისტრაციის მიზნებისთვის, სასამართლომ იმსჯელა კონკრეტული სამკვიდრო მოწმობის კანონიერებაზე, ბათილად ცნო სამკვიდრო მოწმობა და მოსარჩელე ცნო უძრავი ქონების 1/3-ის მესაკუთრედ. ამრიგად, საქალაქო სასამართლო მსჯელობდა კონკრეტულ სასარჩელო მოთხოვნაზე, კერძოდ, რამდენად კანონიერად იყო გაცემული სამკვიდრო მოწმობა და უნდა მიეჩნია თუ არა, მოსარჩელე კონკრეტულ უძრავ ქონებაზე მემკვიდრედ და შესაბამისი წილის მესაკუთრედ. ბუნებრივია, სამოქალაქო საქმეთა კოლეგია ვერ იმსჯელებდა ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის, რეალაქტის კანონიერებაზე და ვერ შეაფასებდა გამგეობის გადაწყვეტილება განეკუთვნებოდა თუ არა არარა ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტს და მის საფუძველზე მომზადებული ინვენტარიზაციის გეგმა, ცნობა-დახასიათება (რეალაქტი) კანონიერ ქმედებას. ამრიგად, საქალაქო სასამართლოს გადაწყვეტილება არ განეკუთვნება რეგიტრაციის ძირითად საფუძველს და საწყის დოკუმენტს. გარდა ამისა, საქალაქო სასამართლოს არც საკადასტრო საზღვრების დადგენაზე, დაზუსტებაზე არ უმსჯელია, არ შეუფასებია როგორი კონფიგურაციით, რა სახით მოხდებოდა საზღვრების დადგენა აღნიშნული გადაყვეტილების აღსრულების მიზნებისთვის, ვინაიდან სამოქალაქო კოლეგია არ წარმოადგენს განსჯად სასამართლოს. სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულმა სააგენტომ არაერთხელ დაადგინა ხარვეზი და განმცხადებელს მოსთხოვა საკადასტრო საზღვრების ცვლილება, ვინაიდან ერთ შემთხვევაში საკადასტრო საზღვარი ჭრიდა შენობას და საბოლოო ჯამში მიწის ნაკვეთის ფართობი 227 კვ.მ-ის ნაცვლად დარეგისტრირდა 200 კვ.მ-ის ოდენობით.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის გადაწყვეტილებაში აღნიშნულია, რომ რეგისტრაციის საფუძვლად სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიის სასამართლოს გადაწყვეტილების წარდგენა არ ათავისუფლებდა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს საქმის გარემოებების შესწავლა-შეფასებისგან და აღნიშნული ადმინისტრაციულ ორგანოს არ აძლევდა მყარი სასაზღვრო მიჯნის უგულვებელყოფის უფლებას. ეს შეფასებაც ამტკიცებს იმას, რომ სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტო ვალდებული იყო მიწის ნაკვეთის საზღვრების რეგისტრაციისას, დაზუსტებისას ეხელმძღვანელა რეალური ფაქტობრივ-სამართლებრივი გარემოებების გათვალისწინებით და ისე მიეღო გადაწყვეტილება. საგულისხმოა, რომ რეგისტრაციის პერიოდში სააგენტოში დაცული იყო არაერთი მტკიცებულება, მათ შორის, საკადასტრო რუკები, აეროფოტოგადაღებები, რომლებიც ადასტურებდნენ ...ის ...ის არსებობას (საჯარო გზის არსებობა). შესაბამისად, სწორედ გზის არსებობის გათვალისწინებით უნდა მიეღო გადაწყვეტილება ადმინისტრაციულ ორგანოს, განმცხადებლისთვის მოეთხოვა საზღვრების ცვლილება და გზის კვლავ საჯარო სტატუსით შენარჩუნება.

თბილისის სააპელაციო სასამართლო ასევე მიუთითებს ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2019 წლის 15 მარტის №39-18 დადგენილებით დამტკიცებული დედაქალაქის მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის გრაფიკულ რუკებზე და აღნიშნავს, რომ მოსარჩელის კუთვნილი მიწის ნაკვეთის არეალში განსაზღვრულია სატრანსპორტო ზონა, საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა და საცხოვრებელი ზონა. სასამართლო ასევე მიუთითებს, რომ მოსარჩელის მიერ სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოში წარდგენილ აგეგმვით/აზომვით ნახაზზე დატანილია მიწის ნაკვეთზე მისასვლელი გზა წერტილოვანი მონიშვნით. გაუგებარია სააპელაციო სასამართლოს მიერ ხსენებულ გარემოებებზე მითითება და გაურკვეველია, თუ რა წინაპირობებს ქმნის ხსენებული გარემოებები მოსარჩელის საპირისპიროდ. 2018 წლის მდგომარეობით საჯარო გზა უკვე მესამე პირების კერძო საკუთრებაში იყო მოქცეული და კერძო პირი ნახაზის შესრულებისას ვერ იხელმძღვანელებდა საკუთარი წარმოდგენებით და საკუთარი ინიციატივით ვერ დაიტანდა გზას კერძო საკუთრებაში. მოსარჩელის მიწის ნაკვეთთან და საცხოვრებელ სახლთან დაკავშირება ცალსახად ხდებოდა ...ის ...ის (ქუჩა, საჯარო გზა) საშუალებით, აღნიშნული საჯარო გზით სარგებლობაზე მოსარჩელეს უარი არასდროს არ განუცხადებია არც წერილობით და არც რაიმე სხვა ფორმით, მეტიც, საცხოვრებელი სახლის საპროექტო დოკუმენტაციის შედგენისას, საცხოვრებელ სახლთან ...ის ...ის მხრიდან დაკავშირება კვლავ გათვალისწინებული იყო. ამასთან, არცერთი მტკიცებულებით არ დასტურდება ...ის ...ის, როგორც გზის სტატუსის გაუქმება. მოსარჩელემ მიმართა არაერთ ადმინისტრაციულ ორგანოს, მათ შორის, თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს, საავტომობილო გზების დეპარტამენტს, სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს შეკითხვით - გაუქმდა თუ არა რაიმე ოფიციალური დოკუმენტით ...ის ...ის როგორც საჯარო გზის სტატუსი, რასთან დაკავშირებითაც ვერცერთმა ადმინისტრაციულმა ორგანომ რაიმე სახის დოკუმენტზე ვერ მიუთითა. მართალია, მიმდინარე ეტაპზე ...ის ...ი (საჯარო გზა) დედაქალაქის მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის გრაფიკული რუკის თანახმად, მოქცეულია საცხოვრებელი ზონის მოქმედების არეალში, თუმცა არც ეს არ ადასტურებს იმ გარემოებას, რომ ...ის ...მა (საჯარო გზა) დაკარგა მისი ფუნქცია და სტატუსი. ამ ლოგიკით მივალთ იმ შეფასებამდე, რომ დღეს დედაქალაქში არსებული არაერთი შიდა გზა, მისასვლელები, გასასვლელები, რომლებიც კვლავ გამოიყენება საზოგადოებრივ სივრცედ და საჯარო გზად, გაუქმებულია იმ მიზეზით, რომ მათ ფუნქციურ ზონად განსაზღვრული არ არის სატრანსპორტო ზონა.

5. საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2024 წლის 31 ივლისის განჩინებით საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, დასაშვებობის შესამოწმებლად წარმოებაში იქნა მიღებული ი. თ-ის, ა. გ-ისა და გ. ხ-ის საკასაციო საჩივრები.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლო საქმის მასალების შესწავლის და საკასაციო საჩივრების დასაშვებობის საკითხის შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, რომ ი. თ-ის, ა. გ-ისა და გ. ხ-ის საკასაციო საჩივრები არ აკმაყოფილებს საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მოთხოვნებს და არ ექვემდებარება დასაშვებად ცნობას შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილი განსაზღვრავს საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის ამომწურავ საფუძვლებს, კერძოდ, აღნიშნული ნორმის თანახმად, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მიერ საკასაციო საჩივარი დაიშვება, თუ კასატორი დაასაბუთებს, რომ: ა) საქმე მოიცავს სამართლებრივ პრობლემას, რომლის გადაწყვეტაც ხელს შეუწყობს სამართლის განვითარებას და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებას; ბ) საქართველოს უზენაეს სასამართლოს მანამდე მსგავს სამართლებრივ საკითხზე გადაწყვეტილება არ მიუღია; გ) საკასაციო საჩივრის განხილვის შედეგად მოცემულ საქმეზე სავარაუდოა მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღება; დ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება განსხვავდება მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან; ე) სააპელაციო სასამართლომ საქმე განიხილა მატერიალური ან/და საპროცესო სამართლის ნორმების მნიშვნელოვანი დარღვევით, რასაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე; ვ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება ეწინააღმდეგება მსგავს სამართლებრივ საკითხზე ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციას და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალს.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ წარმოდგენილი საკასაციო საჩივრები არ არის დასაშვები საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული არც ერთი ზემოთ მითითებული საფუძვლით.

საკასაციო საჩივრები არ არის დასაშვები სააპელაციო სასამართლოს განჩინების საკასაციო სასამართლოს მიერ დამკვიდრებული პრაქტიკისაგან განსხვავების არსებობის საფუძვლით და ამასთან, არ არსებობს საკასაციო საჩივრების განხილვის შედეგად მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღების ვარაუდი. სააპელაციო სასამართლოს გასაჩივრებული განჩინება ასევე არ ეწინააღმდეგება ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციას და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალს. ამასთან, საქმის განხილვისა და საკასაციო სასამართლოს მიერ საქმეზე ახალი გადაწყვეტილების მიღების საჭიროება არ არსებობს არც სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბების თვალსაზრისით.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ კასატორები ვერ ასაბუთებენ სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმის განხილვას მატერიალური ან/და საპროცესო სამართლის ნორმების მნიშვნელოვანი დარღვევით. კასატორები საკასაციო საჩივრებში ვერ აქარწყლებენ სააპელაციო სასამართლოს მიერ დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს და დასკვნებს.

საკასაციო სასამართლო აღნიშნავს, რომ ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენციის მე-6 მუხლის პირველი ნაწილი ავალდებულებს სასამართლოს, დაასაბუთოს თავისი გადაწყვეტილება, რაც არ უნდა იქნეს გაგებული თითოეულ არგუმენტზე დეტალური პასუხის გაცემად (იხ. ჯღარკავა საქართველოს წინააღმდეგ, №7932/03; Van de Hurk v. Netherlands, par.61, Garcia Ruiz v. Spain [GC] par.26; Jahnke and Lenoble v France (dec.); Perez v France [GC], par. 81).

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლის მე-2 ნაწილის შესაბამისად, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ადმინისტრაციულ სამართალწარმოებაში გამოიყენება საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის დებულებანი. სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 404-ე მუხლის პირველი ნაწილის პირველი წინადადების თანახმად, საკასაციო სასამართლო გადაწყვეტილებას ამოწმებს საკასაციო საჩივრის ფარგლებში.

1. №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ უძრავ ნივთთან დაკავშირებით დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებები: ა) 2009 წლის 15 სექტემბერს ლ. გ-მა №... სარეგისტრაციო განცხადებით მიმართა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს და მოითხოვა სასამართლო აქტის საფუძველზე უფლების რეგისტრაცია უძრავ ნივთზე მდებარე ...ის .... №3. განმცხადებელმა წარადგინა: საფასურის გადახდის დამადასტურებელი დოკუმენტი, თბილისის საქალაქო სასამართლოს მიერ გაცემული 2009 წლის 27 მაისის სააღსრულებო ფურცელი, თბილისის საქალაქო სასამართლოს 2009 წლის 12 თებერვლის გადაწყვეტილება, საკადასტრო აზომვითი ნახაზი (ტ.2, ს.ფ 17, 18, 19-20, 21-31, 32); თბილისის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიის 12.02.2009წ. გადაწყვეტილებით ლ. გ-ის სარჩელი დაკმაყოფილდა. ლ. გ-ი ცნობილ იქნა ქ. თბილისში, ...ის ...ი №3-ში მდებარე 1957 წლის 15 დეკემბერს გარდაცვლილი რ. ა-ის დანაშთი სამკვიდრო ქონების (მიწის ნაკვეთის, საერთო ფართი - 227 კვ.მ განაშენიანების ფართი შენობი ქვეშ - 80 კვ.მ. სასარგებლო ფართი - 53.91 კვ.მ, საცხოვრებელი ფართი - 39.27 კვ.მ, დამხმარე ფართი-14.64 კვ.მ) 1/3-ის მესაკუთრედ და ამ ნაწილში ბათილად იქნა ცნობილი ნოტარიუს ნ. ხ-ის მიერ 2000 წლის 28 ივლისს გ. გ-ის სახელზე გაცემული №2-97 და ამავე ნოტარიუსის მიერ 2007 წლის 25 აპრილს ვ. გ-ისა და დავით დ. პ-ის სახელზე გაცემული №2-71 სამკვიდრო მოწმობები (ტ.2, ს.ფ 21-31); სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2009 წლის 21 სექტემბრის №... გადაწყვეტილებით შეჩერდა სარეგისტრაციო წარმოება და დაინტერესებულ პირს ეცნობა, რომ დამატებით წარსადგენი იყო უძრავ ნივთზე ტექ. აღრიცხვის არქივიდან ცნობა-დახასიათება, საინვენტარიზაციო გეგმა და მიწის ნაკვეთის საკადასტრო აზომვითი ნახაზი (ტ.2, ს.ფ 34); ლ. გ-მა სარეგისტრაციო სამსახურში 2009 წლის 6 ოქტომბერს, 20 ოქტომბერს, 30 ოქტომბერს, 11 ნოემბერს და 2 დეკემბერს წარადგინა დამატებითი დოკუმენტაცია (ტ.2, ს.ფ 35-45); სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულმა სააგენტომ 2009 წლის 12 ოქტომბერს მიიღო №...-06 გადაწყვეტილება სარეგისტრაციო წარმოების შეჩერების შესახებ, რომლითაც დაინტერესებულ პირს განემარტა, რომ წარდგენილი საკადასტრო აზომვითი ნახაზის მიხედვით ნაკვეთის საზღვარი ჭრის შენობას. ამასთან, სარეგისტრაციო წარმოების პროცესში დადგენილ იქნა ის გარემოება, რომ სარეგისტრაციოდ წარდგენილი უფლების ნაწილი (118 კვ.მ მიწის ნაკვეთი/შენობა-ნაგებობა) ექვემდებარება საკუთრების უფლების აღიარებით რეგისტრაციას მართლზომიერ მფლობელობაში (სარგებლობაში) არსებულ მიწის ნაკვეთზე, ხოლო ნაწილი 227 კვ.მ ექვემდებარება საკუთრების უფლების რეგისტრაციას უფლების დამდგენი დოკუმენტის საფუძველზე. ვინაიდან, წარდგენილი სარეგისტრაციო დოკუმენტით, კერძოდ, 2009 წლის 12 თებერვალს თბილისის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიის გადაწყვეტილების თანახმად, დაკმაყოფილდა სარჩელი და სასამართლომ განმცხადბელი სცნო 227 კვ.მ და მასზე არსებული შენობა-ნაგებობის 1/3 ნაწილის მესაკუთრედ, შესაბამისად, წარსადგენი იყო კორექტირებული საკადასტრო აზომვითი ნახაზი 227 კვ.მ ფართზე, რომლის მიხედვით მიწის ნაკვეთის საზღვარი არ გაივლის შენობაზე. ხოლო, თუკი წარდგენილი იქნებოდა უფლების დამადასტურებელი დოკუმენტის გარეშე ტექაღრიცხვის არქივში აღრიცხულ ფართზე საკუთრების უფლების დამადასტურებელი დოკუმენტი (სასამართლო განჩინება-გადაწყვეტილება განმარტების შესახებ, სადაც სასამართლო იმსჯელებს 118 კვ.მ ფართიდან საკუთრების უფლების გავრცელებაზეც), შესაბამისად, მის მიერ წარსადგენი იქნებოდა საკადასტრო აზომვითი ნახაზი 345 კვ.მ ფართზე და ასევე დამატებით სარეგისტრაციო მომსახურების გადახდის დამადასტურებელი საბუთი (ტ.2, ს.ფ 46-47); სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2009 წლის 5 ნოემბრის №... გადაწყვეტილებით შეჩერდა სარეგისტრაციო წარმოება და განმცხადებელს კვლავ განემარტა, რომ აზომილ ფართში კვლავ შედიოდა 1994 წლამდე აღრიცხული მიწის ნაკვეთის ნაწილი, რომელიც ექვემდებარებოდა საკუთრების უფლებით აღიარებას მართლზომიერ მფლბელობაში არსებულ მიწის ნაკვეთზე და საჭიროებდა შესაბამის საკუთრების უფლების დამდგენ დოკუმენტს (ტ.2, ს.ფ 48); სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2009 წლის 8 დეკემბრის №... გადაწყვეტილებით დარეგისტრირდა ლ. გ-ის საკუთრების უფლება 1/3 წილზე უძრავ ნივთზე მდებარე ...ის ...ი, №3, საკადასტრო კოდი №..., დაზუსტებული ფართობი 200 კვ. მეტრი (ტ.2, ს.ფ 49, 51-52); ბ) უძრავ ნივთზე მდებარე ...ის ...ი, №3, საკადასტრო კოდი №..., 2013 წლის 26 ივლისს, განაცხადის ნომრით №..., დარეგისტრირდა 2/3 ნაწილზე ვ. გ-ისა და დ. პ-ის საკუთრების უფლება, ხოლო 1/3 ნაწილზე ლ. გ-ის საკუთრების უფლება. უფლების დამადასტურებელი დოკუმენტი: გადაწყვეტილება №2/3940-08, დამოწმების თარიღი:12.02.2009 თბილისის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგია, სამკვიდრო მოწმობა №2-71, დამოწმების თარიღი: 25.04.2007, ნოტარიუსი ნ. ხ-ი (ტ.4, ს.ფ 227-228); გ) სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2013 წლის 15 ნოემბრის №... გადაწყვეტილებით დაკმაყოფილდა გ. ხ-ის 2013 წლის 5 ნოემბრის №... განცხადება საკუთრების უფლების რეგისტრაციის შესახებ (ნასყიდობის წინარე ხელშეკრულების რეგისტრაცია, გამყიდველი ვ. გ-ი, დ. პ-ი, ლ. გ-ი; მყიდველი გ. ხ-ე, გ. დ-ი, ა. გ-ე) უძრავ ნივთზე, მდებარე ქ. თბილისი, ...ის ...ი, №3, საკადასტრო კოდი №..., დაზუსტებული ფართობი 200 კვ. მეტრი (ტ.2, ს.ფ 389); დ) უძრავ ნივთზე, მდებარე ქ. თბილისი, ...ის ...ი, №3, საკადასტრო კოდი №..., დაზუსტებული ფართობი 200 კვ. მეტრი, 2014 წლის 28 მარტს, განაცხადის ნომრით №..., დარეგისტრირდა ა. გ-ისა და გ. ხ-ის თანასაკუთრების უფლება. უფლების დამადასტურებელი დოკუმენტი: უძრავი ქონების ნასყიდობის ხელშეკრულება, გაფორმების 28.03.2014, საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტო, უფლების გადაცემის ხელშეკრულება, გაფორმების თარიღი: 28.03.2014, საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტო (ტ.3, ს.ფ 273-274); ე) 2014 წლის 9 ივნისს სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს №... სარეგისტრაციო განცხადებით მიმართა გ. ხ-ემ და მოითხოვა უძრავ ნივთზე მდებარე ქალაქ თბილისი, ...ის ...ი, №3 საკადასტრო კოდი №..., რეგისტრირებულ უფლებაში ცვლილების რეგისტრაცია. განმცხადებელმა წარადგინა შემდეგი დოკუმენტები: საკადასტრო აზომვითი ნახაზი, ელექტრონული ვერსია, პირადობის დამადასტურებელი დოკუმენტების ასლები, საფასურის გადახდის დამადასტურებელი დოკუმენტები (ტ.2, ს.ფ 88-94); სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულმა სააგენტომ 2014 წლის 10 ივნისს მიიღო სარეგისტრაციო წარმოების შეჩერების შესახებ №... გადაწყვეტილება, რომლითაც დაინტერესებულ პირს ეცნობა, რომ სარეგისტრაციო წარმოება შეჩერებულია №... განცხადებაზე დადგენილი ხარვეზის აღმოფხვრამდე (ტ.2. ს.ფ. 97). სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულმა სააგენტომ 2014 წლის 23 ივნისს მიიღო რეგისტრციის შესახებ №... გადაწყვეტილება, რომლითაც განხორციელდა ცვლილება რეგისტრირებულ საკადასტრო მონაცემებში უძრავ ნივთზე მდებარე ქალაქ თბილისი, ...ის ...ი, №3 საკადასტრო კოდი ..., შესაბამისად, გაიცა ამონაწერი საჯარო რეესტრიდან და საკადასტრო გეგმა (ტ.2, ს.ფ 98, 99-100, 101);

2. №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ უძრავ ნივთთან დაკავშირებით დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებები: ა) 2013 წლის 24 სექტემბერს სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს №... განცხადებით მიმართა ვ. გ-მა და მოითხოვა საკუთრების უფლების რეგისტრაცია №... საკუთრების მოწმობის საფუძველზე. დაინტერესებულმა პირმა წარადგინა შემდეგი დოკუმენტაცია: მიწის ნაკვეთის საკადასტრო აზომვითი ნახაზი, ქალაქ თბილისის საკრებულოს მიერ 2013 წლის 18 სექტემბერს გაცემული საკუთრების დამადასტურებელი №... მოწმობა, პირადობის დამადასტურებელი დოკუმენტის ასლი, საფასურის გადახდის დამადასტურებელი დოკუმენტი (ტ.2, ს.ფ 55-60); ბ) ქალაქ თბილისის საკრებულოს №... საკუთრების მოწმობის თანახმად, ვ. გ-ს და დ. პ-ს საკუთრებაში გადაეცათ აწ გარდაცვლილი გ. გ-ის კუთვნილი არასასოფლო-სამეურნეო 93 კვ.მ მიწის ნაკვეთი, მდებარე ქ. თბილისი, ...ის ...ი №3 (ტ.2, ს.ფ 58); სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2013 წლის 27 სექტემბრის №... გადაწყვეტილებით დარეგისტრირდა ვ. გ-ის და დ. პ-ის თანასაკუთრების უფლება უძრავ ნივთზე მდებარე ქ. თბილისი, ...ის ...ი №3, საკადასტრო კოდი ..., დაზუსტებული ფართობი 93 კვ. მეტრი (ტ.2, 61, 62-63); 2014 წლის 28 მარტის ხელშეკრულების საფუძველზე, №... საკადასტრო კოდის მქონე უძრავი ნივთის 1/3 ნაწილზე დარეგისტრირდა გ. ხ-ის საკუთრების უფლება, ხოლო 2/3 ნაწილზე ა. გ-ის საკუთრების უფლება (ტ.2. ს.ფ. 70); გ) სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს 2014 წლის 9 ივნისს №... სარეგისტრაციო განცხადებით მიმართა გ. ხ-ემ და მოითხოვა უძრავ ნივთზე მდებარე ქალაქ თბილისი, ...ის ...ი, №3 საკადასტრო კოდი ..., რეგისტრირებულ უფლებაში ცვლილებების რეგისტრაცია. დაინტერესებულმა პირმა წარადგინა შემდეგი დოკუმენტები: ა. გ-ის და გ. ხ-ის ურთიერთშეთანხმება თარიღი: 09.06.14წ. დამოწმებული საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მიერ, პირადობის დამადასტურებელი დოკუმენტების ასლები, საფასურის გადახდის დამადასტურებელი დოკუმენტი, საკადასტრო აზომვითი ნახაზი, ელექტრონული ვერსია (ტ.2, ს.ფ 65-66, 67, 68-69, 70, 71); სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულმა სააგენტომ 2014 წლის 10 ივნისს მიიღო სარეგისტრაციო წარმოების შეჩერების შესახებ №... გადაწყვეტილება, რომლითაც დაინტერესებულ პირს ეცნობა, რომ განცხადებაზე თანდართული მიწის ნაკვეთის საკადასტრო აზომვის საფუძველზე იცვლება რეგისტრირებული ნაკვეთის საზღვრების კონფიგურაცია, შესაბამისად, წარსადგენია კორექტირებული საკადასტრო აზომვითი ნახაზი ან საზღვრის ცვლილების დამადასტურებელი დოკუმენტი. (ტ.2, ს.ფ 80); 2014 წლის 11 ივნისს გ. ხ-ემ სარეგისტრაციო სამსახურში წარადგინა თბილისის არქიტექტურის სამსახურის 2014 წლის 10 ივნისის №1323958 გადაწყვეტილება, რომლის თანახმად, ადმინისტრაციულმა ორგანომ №... და №... საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთებზე საზღვრების გეგმების კორექტირება ქალაქგეგმარებითი თვალსაზრისით შესაძლებლად მიიჩნია (ტ.2, ს.ფ 72, 73-74); სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მიერ 2014 წლის 12 ივნისს განმეორებით შეჩერდა სარეგისტრაციო წარმოება №...-06 გადაწყვეტილებით და დაინტერესებულ პირს ეცნობა, რომ წარდგენილი დოკუმენტებით იცვლება რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთის საზღვრების კონფიგურაცია, რომელი საზღვრებიც რეგისტრირებულია თანახმად ქ. თბილისის საკრებულოს მიერ 2013 წლის 18 სექტემბერს გაცემული №... საკუთრების მოწმობისა და სათანადო წესით დამოწმებული (საკრებულოს მიერ) მიწის ნაკვეთის საკადასტრო აზომვითი ნახაზის საფუძველზე, რომელიც წარმოადგენს მოწმობის განუყოფელ ნაწილს და რომელი მოწმობაც ძალაშია აღნიშნულ ნახაზთან ერთად. შესაბამისად, მოთხოვნილი უფლების რეგისტრაციისათვის წარსადგენი იყო საზღვრის ცვლილებების სათანადო წესით დამოწმებული დოკუმენტაცია (საკრებულოს მიერ გაცემული კორექტირებული მიწის ნაკვეთის საკადასტრო აზომვითი ნახაზი) (ტ.2, ს.ფ 81); 2014 წლის 20 ივნისს გ. ხ-ემ სარეგისტრაციო სამსახურში წარადგინა კორექტირებული მიწის ნაკვეთის საკადასტრო აზომვითი ნახაზი, ელექტრონული ვერსია (ტ.2, ს.ფ 76-79); სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2014 წლის 23 ივნისის რეგისტრაციის შესახებ №... გადაწყვეტილებით განხორციელდა ცვლილება რეგისტრირებულ მონაცემებში, უძრავ ნივთზე მდებარე ქალაქ თბილისი, ...ის ...ი, №3 საკადასტრო კოდი №... (ტ.2, ს.ფ 82, 85-86);

3. სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს 2014 წლის 23 ივნისს №... სარეგისტრაციო განცხადებით მიმართა გ. ხ-ემ და მოითხოვა №... და №... საკადასტრო კოდის მქონე უძრავი ნივთების გაერთიანების საფუძველზე საკუთრების უფლების რეგისტრაცია. დაინტერესებულმა პირმა წარადგინა შემდეგი დოკუმენტაცია: შეთანხმება დადებული ა. გ-ესა და გ. ხ-ეს შორის, დამოწმებული საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მიერ 23.06.2014წ., საკადასტრო აზომვითი ნახაზი, ელექტრონული ვერსია, პირადობის დამადასტურებელი დოკუმენტის ასლები, საფასურის გადახდის დამადასტურებელი დოკუმენტი (ტ.2, ს.ფ 102-113); სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულმა სააგენტომ 2014 წლის 24 ივნისს მიიღო რეგისტრაციის შესახებ №... გადაწყვეტილება, რომლის თანახმად, უძრავ ნივთზე მდებარე ქალაქი თბილისი, ...ის ...ი, №3 / ქალაქი თბილისი, ...ის ...ი, №3, საკადასტრო კოდი №... (ნაკვეთის წინა ნომერი №... და №...), დაზუსტებული ფართობი 293 კვ. მეტრი, 1/3 წილის საკუთრების უფლებით დარეგისტრირდა გ. ხ-ის სახელზე, ხოლო 2/3 წილი ა. გ-ის სახელზე (ტ.2, ს.ფ 114, 115-116);

4. სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს 2016 წლის 22 ნოემბერს №... სარეგისტრაციო განცხადებით მიმართა გ. ხ-ემ და მოითხოვა უძრავ ნივთზე რეგისტრირებულ უფლებაში ცვლილების რეგისტრაცია, მდებარე ქალაქ თბილისი, ...ის ...ი, №3 საკადასტრო კოდი №.... დაინტერესებულმა პირმა წარადგინა: რწმუნებულება №1... 24.10.16წ., რწმუნებულება №... 24.10.16წ., საკადასტრო აზომვითი ნახაზი, ელექტრონული ვერსია, თბილისის არქიტექტურის სამსახურის 2014 წლის 1 სექტემბრის №1455386 ბრძანება (რომლითაც შეთანხმდა, მისამართზე ქალაქი თბილისი, ...ის ...ი, №3 / ქალაქი თბილისი, ...ის ...ი, №3, გ. ხ-ისა და ა. გ-ის კუთვნილ მიწის ნაკვეთზე არსებული შენობის ნაცვლად მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლის არქიტექტურული პროექტი), თბილისის არქიტექტურის სამსახურის 2016 წლის 2 მარტის №2453709 ბრძანება (№1455386 ბრძანებაში ცვლილების შტანის შესახებ), პირადობის დამადასტურებელი დოკუმენტის ასლი, საფასურის გადახდის დამადასტურებელი დოკუმენტი. (ტ.2, ს.ფ 119 -133); სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს ქონების რეგისტრაციის დეპარტამენტმა 2016 წლის 29 ნოემბერს მიიღო №... სარეგისტრაციო წარმოების შეჩერების შესახებ გადაწყვეტილება, რომლითაც დაინტერესებულ პირს ეცნობა შემდეგი: №... და №... მინდობილობებით რწმუნებულს არ უდასტურდება უძრავ ნივთზე რეგისტრირებულ უფლებაში ცვლილების განხორციელების უფლებამოსილება, შესაბამისად, წარსადგენია კორექტირებული მინდობილობა ან/და მესაკუთრის განცხადება საქმის წარმოებაში ჩართვის შესახებ. ასევე, წარსადგენია თანამესაკუთრის შეთანხმება სათანადო წესით დამოწმებული უძრავ ნივთზე რეგისტრირებულ უფლებაში ცვლილების რეგისტრაციასთან დაკავშირებით. (ტ.2, ს.ფ 142); 2016 წლის 14 დეკემბერს სარეგისტრაციო სამსახურში წარდგენილ იქნა სანოტარო წესით დამოწმებული შეთანხმება გ. ხ-ესა და ა. გ-ეს შორის (ტ.2, ს.ფ 136-141); სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს ქონების რეგისტრაციის დეპარტამენტის 2016 წლის 20 დეკემბრის რეგისტრაციის შესახებ №... გადაწყვეტილებით, ცვლილება შევიდა რეგისტრირებულ მონაცემებში, უძრავ ნივთზე მდებარე ქალაქ თბილისი, ...ის ...ი, №3 საკადასტრო კოდი ... (ტ.2, ს.ფ 143, 144-145);

5) ქალაქ თბილისის მერიის სსიპ თბილისის არქიტექტურის სამსახურის 2014 წლის 5 მარტის №1139688 გადაწყვეტილებით დაკმაყოფილდა გ. ხ-ის 2014 წლის 9 თებერვლის NAR1169059 განცხადება და შეთანხმდა ქ. თბილისში, ...ის ...ი №3, №... და №... საკადასტრო კოდებით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთის სამშენებლოდ გამოყენების პირობები. ქალაქ თბილისის მერიის სსიპ თბილისის არქიტექტურის სამსახურის 2014 წლის 9 ივლისის №1376642 ბრძანებით ცვლილება შევიდა ქალაქ თბილისის მერიის თბილისის არქიტექტურის სამსახურის 2014 წლის 5 მარტის №1139688 გადაწყვეტილებაში და მიწის ნაკვეთის სამშენებლოდ გამოყენების პირობებს დაემატა ახალი საკადასტრო გეგმა საჯარო რეესტრიდან, მიწის ნაკვეთის ფართობად მიეთითა - 293 კვ.მ, საკადასტრო კოდი დაფიქსირდა - №.... ამასთან, მითითებული მიწის ნაკვეთის სამშენებლოდ გამოყენების პირობებში დაფიქსირებული შენიშვნის ნაცვლად (მოხდეს ტერიტორიაზე არსებული შენობა-ნაგებობის დაშლა და ტერიტორიიდან გატანა დემონტაჟის პროექტის შესაბამისად), მიეთითა შემდეგი შენიშვნა: მშენებლობის ორგანიზების პროექტით გათვალისწინებული იქნეს არსებული ნაგებობის დემონტაჟი და სამშენებლო ნაგვის ტერიტორიიდან გატანა; ქალაქ თბილისის მერიის სსიპ - თბილისის არქიტექტურის სამსახურის 2014 წლის 1 სექტემბრის №1455386 ბრძანებით შეთანხმდა, ქ. თბილისში, ...ის ...ი №3, №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ, გ. ხ-ისა და ა. გ-ის კუთვნილ მიწის ნაკვეთზე არსებული შენობის ნაცვლად მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლის მშენებლობის არქიტექტურული პროექტი გაიცა მშენებლობის ნებართვა და სანებართვო მოწმობა. მშენებლობის ნებართვის მოქმედების ვადა განისაზღვრა 2014 წლის 3 სექტემბრიდან 2016 წლის 3 მაისის ჩათვლით (ტ.2, ს.ფ 127-129). ქალაქ თბილისის მერიის სსიპ თბილისის არქიტექტურის სამსახურის 2015 წლის 16 თებერვლის გადაწყვეტილების №1730819 შესაბამისად, გ. ხ-ისა და ა. გ-ის კუთვნილ მიწის ნაკვეთზე შეთანხმდა არსებული შენობის ნაცვლად მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლის არქიტექტურული პროექტი და გაიცა მშენებლობის ნებართვა, რომლის ვადა განისაზღვრა 2014 წლის 3 სექტემბრიდან 2016 წლის 3 მაისის ჩათვლით. გადაწყვეტილებაში მიეთითა, რომ შეთანხმებულ საპროექტო დოკუმენტაციაში ასახული არ არის 2015 წლის 6 თებერვლის №AR1284603 განაცხადში მითითებული სიტუაცია, კერძოდ, ღობე არ ჩანს არსებული სიტუაციის ამსახველ ფოტოებზე, აგრეთვე საკადასტრო გეგმაზე, ამასთან იგი დატანილი არ არის გენ-გეგმასა და გეგმებზე. ასევე, არსებული ღობის დემონტაჟი არ არის გათვალისწინებული ჩასატარებელი სამუშაოების კალენდარული გეგმა-გრაფიკით. აღნიშნულიდან გამომდინარე, 2014 წლის 1 სექტემბრის №1455386 ბრძანებით გაცემული მშენებლობის ნებართვა არ მოიცავს მითითებული ღობის დემონტაჟის განხორციელების შესაძლებლობას. გადაწყვეტილებაში მიეთითა, რომ 2015 წლის 6 თებერვლის №AR1284603 განაცხადში მითითებული სამშენებლო სამუშაოების განსახორციელებლად, აუცილებელია კორექტირებული პროექტის შეთანხმება. ამასთან, არქიტექტურული პროექტის ცვლილების შესახებ განაცხადთან ერთად, სამსახურში წარსადგენია მომიჯნავე მიწის ნაკვეთის მესაკუთრის თანხმობა ღობის დემონტაჟის თაობაზე. ასევე, ვინაიდან 2014 წლის 1 სექტემბრის №1455386 ბრძანებით შეთანხმებულ საპროექტო დოკუმენტაციაში გათვალისწინებული არ არის ღობის დემონტაჟი, 2015 წლის 6 თებერვლის №AR1284603 განაცხადში აღნიშნული სამშენებლო სამუშაოების განხორციელება, კორექტირებული პროექტის შეთანხმების გარეშე, ჩაითვლება სანებართვო ან პროექტის დარღვევით ნაწარმოებ მშენებლობად, რისთვისაც მოქმედი კანონმდებლობით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობის შესაბამისი ზომები (ტ.1, ს.ფ 83-85); ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის სსიპ არქიტექტურის სამსახურის 2015 წლის 24 თებერვლის გადაწყვეტილებით (№1750539) ქ. თბილისში, ...ის ...ი №3/ ქ. თბილისი, ...ის ...ი №3-ში არსებული კედლის დემონტაჟის წარდგენილ საპროექტო წინადადებას მიეცა უარყოფითი შეფასება, რადგან დადგინდა, რომ საკითხი არ ექვემდებარებოდა I კლასის შესაბამის განხილვას, რამეთუ დემონტაჟს დაქვემდებარებული ობიექტი არ წარმოადგენს უბრალოდ ღობეს, არამედ არის საყრდენი კედელი. ამასთან ერთად განმცხადებელს ეცნობა, რომ ვინაიდან აღნიშნულ ობიექტზე შეთანხმებულია მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლის პროექტი და გაცემულია მშენებლობის ნებართვა და შეთანხმებული სამშენებლო დოკუმენტაცია ითვალისწინებს არსებული შენობის დემონტაჟს, საკადასტრო მიწის ნაკვეთზე არსებული კედლის ცალკე დემონტაჟზე პირველი კლასით საკითხის განხილვა არ შეიძლება. საჭიროა აღნიშნული კედლის საკითხის გათვალისწინებით შეთანხმებული პროექტის კორექტირება. ამასთან, წარმოდგენილი უნდა იქნეს სადემონტაჟო სამუშაოების განხორციელების შესაძლებლობის თაობაზე კონსტრუქციული დასკვნა მომიჯნავე შენობა-ნაგებობების მდგრადობის და უსაფრთხოების პირობების უზრუნველყოფის გათვალისწინებით (ტ.1. ს.ფ. 76-77). ქალაქ თბილისის მერიის სსიპ - ქალაქ თბილისის არქიტექტურის სამსახურის 2016 წლის 2 მარტის №2453709 ბრძანებით ცვლილება შევიდა არქიტექტურის სამსახურის 2014 წლის 1 სექტემბრის №1455386 ბრძანებაში და ნებართვის მოქმედების ვადა გაგრძელდა 2018 წლის 3 იანვრის ჩათვლით (ტ.2. ს.ფ. 130-132).

6) ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის კაბინეტის 1999 წლის დადგენილების პროექტის თანახმად, მიღებულ იქნა ქ. თბილისის მერიის მიწათსარგებლობისა და ქალაქთმშენებლობის საქმეთა საქალაქო კომისიის წინადადება და მოქ. ლ. ფ-ას ...ის ...ი №9-ში დაუკანონდა მის სახელზე რიცხული სახლთმფლობელობის მიერ ფაქტიურად დაკავებული მიწის ნაკვეთი (დაახლოებით 299 კვ.მ) და მის სახლზე მომხდარი შემდეგი ცვლილებები: ლიტ ,,ა’’ პირველი სართული, დამხმარე სათავსოები: 2¹ ფართით 4.42 კვ.მ და №1¹ ფართით 8.78 კვ.მ. აივანი ზომით (1.4X6.4)მ, ეზოში მდებარე დამხმარე სათავსო ზომით (1.0X1,0X2,0)მ. მიწის ნაკვეთის ფართობის დაზუსტების მიზნით საკადასტრო აზომვების ჩატარებისა და საზღვრების დადგენის შემდეგ მასვე უნდა დაეკვეთა მიწის მართვის დეპარტამენტისათვის საკადასტრო რუკის მომზადება. ამავე დადგენილებით განისაზღვრა, რომ არქიტექტურისა და ქალაქის პერსპექტიული განვითარების საქმეთა დეპარტამენტმა ლ. ფ-ას მიერ 1:5000 მასშტაბში ტოპოგრაფიული გადაღების წარდგენის შემდეგ, მათივე დაკვეთით უნდა შეასრულოს წითელი ხაზების დამუშავებასთან დაკავშირებული სამუშაოები (ტ.4, ს.ფ 5-8); 08.06.1999წ. მომზადებულ იქნა ლ. ფ-ას სახელზე მიწის ნაკვეთის თავდაპირველი საკადასტრო რუკა, სარეგისტრაციო №..., მიწის ნაკვეთის ფართობია 377 კვ.მ (ტ.4, ს.ფ 6); მიწის (უძრავი ქონების) შესახებ საჯარო რეესტრიდან ამონაწერით (განაცხადის რეგისტრაციის №... თარიღი 21.06.99) ...ის ...ი №9-ში მდებარე 377 კვ. მეტრი მიწის ნაკვეთზე, საკადასტრო კოდი ..., რეგისტრირებულია ლ. ფ-ას საკუთრების უფლება (ტ.3. ს.ფ 16-21); 2000 წლის 4 თებერვალს ლ. ფ-ამ თავის შვილს - შ. ფ-ას აჩუქა მიწის ნაკვეთი ფართით 377 კვ.მ და შენობა-ნაგებობა. შენობა-ნაგებობის საერთო სასარგებლო ფართობია 71.4 კვ.მ, მიწის ნაკვეთი 377 კვ.მ, მდებარე ქ. თბილისში, ...ის ...ი №9, 1 სექტორი ...ა, კოდი 15, კვარტლის №5, ნაკვეთი №..., ფართობის 377 კვ.მ, უფლება საკუთრება, ნაკვეთის ფუნქცია არასასოფლო-სამეურნეო. საკუთრების უფლება დასტურდება 1988 წლის 21 ივლისს ქ. თბილისის პირველი სახ. სანოტარო ბიუროს ნოტარიუსის ლ. გ-ის მიერ გაცემული კანონიერი მემკვიდრეობის მოწმობით და 03.02.2000 წელს გაცემული მიწის (უძრავი ქონების) შესახებ საჯარო რეესტრიდან ამონაწერით (განაცხადის რეგისტრაციის №... თარიღი 21.06.99) (ტ.3 ს.ფ 96-97); აღნიშნულ უძრავ ნივთთან დაკავშირებით მარეგისტრირებელ ორგანოში დაცულია ასევე საქართველოს მიწის მართვის სახელმწიფო დეპარტამენტის მიერ 01.03.2000წ. შედგენილი საკადასტრო რუკა, რომელზეც №... საკადასტრო მიწის ნაკვეთის ფართი მითითებულია 377 კვ.მ, ხოლო მიწის ნაკვეთის ზომებია: 5.70მ, 9.70მ, 9.60მ, 8.9 მ, 10მ, 11.30 მ. აღნიშნულ საკადასტრო რუკაზე უძრავი ქონების მოსარგებლედ მითითებულია შ. ფ-ა (ტ.5 ს.ფ 23); 2000 წლის 1 მარტის №... საკადასტრო რუკის და №... საკადასტრო რუკის საფუძველზე, ქ. თბილისის მერიის არქიტექტურის საქალაქო სამსახურმა 2003 წლის 20 მარტს გასცა №ფ-11 არქიტექტურულ-გეგმარებითი დავალება დამკვეთ (მშენებარე) - შ. ფ-ას სახელზე, ქ. თბილისში, ...ის ...ი, №9, ... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთზე მშენებლობის განხორციელების მიზნით (ტ.1 ს.ფ 54-56); ქალაქ თბილისის მთავარი არქიტექტორის 2003 წლის 31 ივლისის №20/539 ბრძანებით შეთანხმდა არქიტექტურული პროექტი ქ. თბილისში, ...ის რაიონში, ...ის ...ი №9, შ. ფ-ას საკუთრებაში არსებულ მიწის ნაკვეთზე ძველი საცხოვრებელი სახლის დაშლისა და მის ნაცვლად ახალი ერთბინიანი საცხოვრებელი სახლის განთავსების შესახებ. ამავე პროექტის მიხედვით, განისაზღვრა საპროექტო ობიექტის ტექნიკური მაჩვენებლები, კერძოდ: ტერიტორიის ფართი - 377 კვ.მ, მოშენების ფართი - 145.20 კვ.მ, საცხოვრებელი ფართი - 152.90 კვ.მ, დამხმარე ფართი - 215.90 კვ.მ, სასარგებლო ფართი - 368.80 კვ.მ (ტ. 3 ს.ფ 99); ქალაქ თბილისის არქიტექტურისა და პერსპექტიული განვითარების საქალაქო სამსახურმა ქ. თბილისში, ...ის რაიონში, ...ის ...ი №9, №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ, შ. ფ-ას საკუთრებაში არსებულ მიწის ნაკვეთზე ძველი საცხოვრებელი სახლის დაშლისა და მის ნაცვლად ახალი ერთბინიანი საცხოვრებელი სახლის განთავსების მიზნით 2003 წლის 1 სექტემბერს გასცა №6/307 მშენებლობის ნებართვა (ტ.3 ს.ფ 98); ქალაქ თბილისის ...ის რაიონის გამგეობის 2005 წლის 27 სექტემბრის №214/17 დადგენილებით (№8 ოქმის საფუძველზე) მიღებულ იქნა ექსპლუატაციაში ქ. თბილისში, ...ის ...ი №9, შ. ფ-ას საკუთრებაში არსებულ მიწის ნაკვეთზე აშენებული საცხოვრებელი სახლი, შემდეგი ტექნიკური მაჩვენებლებით: საცხოვრებელი ფართი - 1529 კვ.მ, დამხმარე ფართი - 215.9 კვ.მ, საერთო ფართი - 368.8 კვ.მ (ტ. 3 ს.ფ 100);

7. 2008 წლის 12 მარტის №2-120 სამკვიდრო მოწმობის საფუძველზე თ. ფ-ამ საკუთრების უფლებით დაირეგისტრირა უძრავი ქონება, მდებარე თბილისი, ...ის ...ი №9, საკადასტრო კოდი №..., დაზუსტებული ფართობი 377 კვ.მ, უფლების რეგისტრაციის თარიღი: 25.05.2009წ (ტ.4, ს.ფ 126-131, 137-138); 2014 წლის 12 ივნისს ი. თ-ემ №... განცხადებით მიმართა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს და 2014 წლის 12 ივნისს მასსა და თ. ფ-ას შორის გაფორმებული უძრავი ნივთის ნასყიდობის ხელშეკრულების საფუძველზე მოითხოვა საკუთრების უფლების რეგისტრაციია. სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს 2014 წლის 16 ივნისის გადაწყვეტილებით ი. თ-ის და თ. ფ-ას თანასაკუთრების უფლება აღირიცხა უძრავი ქონებაზე მდებარე თბილისი, ...ის ...ი №9, საკადასტრო კოდი №..., დაზუსტებული ფართობი 139 კვ. მეტრი (ნაკვეთის წინა ნომერი №...), მათ შორის, ი. თ-ის სახელზე დარეგისტრირდა შენობა ნაგებობა №1-ში მე-3 სართული საერთო ფართით 108.03 კვ.მ, ხოლო თ. ფ-ას სახელზე დარეგისტრირდა შენობა-ნაგებობა №1-ში საერთო ფართი 254.77 კვ.მ (მათ შორის პირველი სართული 124.66 კვ.მ, მე-2 სართული 130.11 კვ.მ) (ტ.4, ს.ფ 139-140, 141-142, 145-146); 2014 წლის 12 ივნისს ი. თ-ემ №... განცხადებით მიმართა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს და 2014 წლის 12 ივნისს მასსა და თ. ფ-ას შორის გაფორმებული უძრავი ნივთის ნასყიდობის ხელშეკრულების საფუძველზე მოითხოვა საკუთრების უფლების რეგისტრაციია. სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს 2014 წლის 16 ივნისის გადაწყვეტილებით ი. თ-ის საკუთრების უფლება აღირიცხა უძრავი ქონებაზე მდებარე თბილისი, ...ის ...ი №9, საკადასტრო კოდი №..., დაზუსტებული ფართობი 74 კვ. მეტრი (ნაკვეთის წინა ნომერი №...) (ტ.4, ს.ფ 147-148, 149-150, 153-154); 2014 წლის 11 ივნისის მდგომარეობით თ. ფ-ას სახელზე რეგისტრირებულია უძრავი ნივთი მდებარე თბილისი, ...ის ...ი №9, საკადასტრო კოდი №..., დაზუსტებული ფართობი 164 კვ. მეტრი (ნაკვეთის წინა ნომერი №...) (ტ.2, ს.ფ 439); 2018 წლის 23 აპრილს ი. თ-ემ განცხადებით მიმართა სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს და მოითხოვა უძრავი ნივთების გაერთიანების საფუძველზე საკუთრების უფლების რეგისტრაცია უძრავ ნივთზე მდებარე თბილისი, ...ის ...ი №9. წარდგენილი შეთანხმების თანახმად, ი. თ-ე და თ. ფ-ა შეთანხმდნენ, რომ მათ საკუთრებაში არსებული უძრავი ქონება, საკადასტრო კოდები: №..., №... და №... გაერთიანდეს ერთ საკუთრებად, გაერთიანებული უძრავი ქონებიდან მიწის ნაკვეთი დარეგისტრირდეს თანასაკუთრებაში (ტ.4, ს.ფ 161-162, 163, 164-165); 23.04.2018 წ. შეთანხმების საფუძველზე, უძრავი ქონება მდებარე თბილისი, ...ის ...ი №9, თბილისი, ...ის ქუჩა №7ბ, დაზუსტებული ფართობი 377 კვ. მეტრი, საკადასტრო კოდი №... (ნაკვეთის წინა ნომერი ..., ... და ...), თანასაკუთრების უფლება აღირიცხა ი. თ-ის და თ. ფ-ას სახელზე, მათ შორის, ი. თ-ის სახელზე დარეგისტრირდა შენობა ნაგებობა №1-ში მე-3 სართული საერთო ფართით 108.03 კვ.მ, ხოლო თ. ფ-ას სახელზე დარეგისტრირდა შენობა-ნაგებობა №1-ში საერთო ფართი 254.77 კვ.მ (მათ შორის პირველი სართული 124.66 კვ.მ, მე-2 სართული 130.11 კვ.მ) და შენობა №2 (ტ.4, ს.ფ 167-169); ზემოაღნიშნული რეგისტრაციის მიზნით სარეგისტრაციო სამსახურში წარდგენილი იყო საკადასტრო აგეგმვითი/აზომვითი, შედგენილი 22.04.2018წ., რომელზეც დატანილია მიწის ნაკვეთზე მისასვლელი გზა წერტილოვანი მონიშვნებით (ტ.4, ს.ფ 164-165); 2018 წლის 23 აპრილს, სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოს №... განცხადებით მიმართა ი. თ-ემ და მოითხოვა სახელმწიფო პროექტის ფარგლებში ცვლილების რეგისტრაცია ქონებაზე, მდებარე ქ. თბილისი, ...ის ...ი №9; ქ. თბილისი, ...ის ქუჩა №7ბ, საკადასტრო კოდი №..., კერძოდ, განმცხადებელმა მოითხოვა ი/მ გ. ფ-ის მიერ 2018 წლის 23 აპრილს მომზადებული აზომვითი ნახაზის მიხედვით მოხდეს თანასაკუთრებაში არსებული მიწის საზღვრების დაკორექტირება. სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2018 წლის 23 აპრილის №... გადაწყვეტილებით ი. თ-ის განცხადება დაკმაყოფილდა (ტ.4. ს.ფ. 171-177, 178-179). 2018 წლის 27 ივნისს მომზადებული, შპს „...ის“ გეოდეზისტის ა. ს-ის განმარტებითი ბარათის შესაბამისად, 2018 წლის 23 აპრილის №... სარეგისტრაციო განაცხადის საფუძველზე განხორციელდა №... საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთის საკადასტრო მონაცემების ცვლილების რეგისტრაცია. №... საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთმა შეიცვალა მანამდე არსებული ადგილმდებარეობა და კონფიგურაცია. განხორციელებული რეგისტრაციის შედეგად №... საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთის საკადასტრო მონაცემები ზედდებაშია/გადაფარვაშია №... საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთის საკადასტრო მონაცემებთან, ასევე №... საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთის საკადასტრო საზღვრებში მოექცა მანამდე №... საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთის ღობის ის ნაწილი, რომელიც გადადის (ექცევა) №... საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთის საკადასტრო საზღვრებში (ტ.2, ს.ფ 361-362); შპს „...ის“ გეოდეზისტის ა. ს-ის 2016 წლის 17 ნოემბრის განმარტებით ბარათის შესაბამისად, მომიჯნავე მიწის ნაკვეთის (საკადასტრო კოდი ...) ღობე გადადის ა. გ-ის და გ. ხ-ის თანასაკუთრებაში რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთის საზღვრებში. ღობის გადასვლა (გადაფარვა) ფიქსირდება როგორც 2014 წლის თებერვლის მდგომარეობით არსებული ... და ... საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთების რეგისტრირებულ საკადასტრო მონაცემებთან, ასევე მას შემდეგ განხორციელებული ცვლილებების შედეგად რეგისტრირებულ ... საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთის საკადასტრო მონაცემებზე (ტ.2, ს.ფ 368-372); თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2018 წლის 28 სექტემბრის გადაწყვეტილებით ა. გ-ისა და გ. ხ-ის სარჩელი დაკმაყოფილდა, ბათილად იქნა ცნობილი საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2018 წლის 23 აპრილის გადაწყვეტილება №... რეგისტრაციის შესახებ, 2.19 კვ.მ ნაწილში, კერძოდ, ა. გ-ისა და გ. ხ-ის საკუთრებაში არსებულ მიწის ნაკვეთთან ზედდების ნაწილში. სასამართლოს განმარტებით, მოცემულ შემთხვევაში, სადავოს არ წარმოადგენს ის გარემოება, რომ საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2018 წლის 23 აპრილის №... გადაწყვეტილების საფუძველზე №... საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთმა (მესაკუთრეები: ი. თ-ე, თ. ფ-ა) შეიცვალა მანამდე არსებული (რეგისტრირებული) ადგილმდებარეობა და კონფიგურაცია, ფართის შეუცვლელად, თუმცა განხორციელებული რეგისტრაციის შედეგად №... საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთის საკადასტრო მონაცემები ზედდებაში/გადაფარვაში აღმოჩნდა №... საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთის საკადასტრო მონაცემებთან, ამასთან, №... საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთის საკადასტრო საზღვრებში მოექცა ღობის ის ნაწილი, რომელიც გადადის (ექცევა) №... საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთის საკადასტრო საზღვრებში. მითითებული გადაწყვეტილება არ არის შესული კანონიერ ძალაში (ტ.2, ს.ფ 310-329);

8. ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიის 2015 წლის 4 ივნისის წერილის თანახმად, ...ის ... №9-ში სამშენებლო სამუშაოები განხორციელებულია ქ. თბილისის არქიტექტურისა და პერსპექტიული განვითარების საქალაქო სამსახურის 2003 წლის 1 სექტემბრის ნებართვის საფუძველზე. აღნიშნული პროექტში დაფიქსირებულია ღობე, ასევე, ზემოაღნიშნული ობიექტი მიღებულია ექსპლუატაციაში ...ის რაიონის გამგეობის №124-17 27.05.2005წ. დადგენილებით (ოქმი №8). რაც შეეხება სამეზობლო მიჯნასთან დაკავშირებული საკითხებს, აღნიშნული წარმოადგენს სამეზობლო დავის საგანს და მისი განხილვა არ განეკუთვნება კონკრეტული სამსახურის უფლებამოსილებას (ტ.1, ს.ფ 87); ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიის 2017 წლის 19 მაისის №1-1133 ბრძანებით ნაწილობრივ დაკმაყოფილდა ა. გ-ისა და გ. ხ-ის წარმომადგენლის გ. ქ-ის 2016 წლის 15 ნოემბრის №408812/15 ადმინისტრაციული საჩივარი და ბათილად იქნა ცნობილი ქალაქ თბილისის ...ის რაიონის გამგეობის 2005 წლის 27 სექტემბრის №214 პარ. 17 დადგენილების №8 ოქმი, საყრდენი კედლის ღობის ექსპლუატაციაში მიღების ნაწილში (ტ.2, ს.ფ 247-260). თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2018 წლის 31 მაისის გადაწყვეტილებით თ. ფ-ასა და ი. თ-ის სარჩელი მოპასუხე ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიის ზედამხედველობის სამსახურის მიმართ, 2017 წლის 19 მაისის №1-1133 ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობის მოთხოვნით, არ დაკმაყოფილდა. აღნიშნული სასამართლო გადაწყვეტილება არ არის შესული კანონიერ ძალაში (ტ.2, ს.ფ 261-285);

9. ა) სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 2015 წლის 10 სექტემბრის დასკვნის შესაბამისად, ქ. თბილისში, ...ის ...ი, №3-ში №... მიწის ნაკვეთსა და №..., №..., №... მიწის ნაკვეთებს შორის არსებული ფაქტობრივი საზღვრის (ღობის) ნაწილი სიგრძით 21.97-მ, მოქცეულია №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთზე, ხოლო ნაწილი სიგრძით 6.81 მ მოქცეულია მის ფარგლებს გარეთ (ტ.2, ს.ფ 373-381); ბ) სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 2017 წლის 15 მარტის დასკვნის შესაბამისად: 2000 წლის 1 მარტს მომზადებული №... საკადასტრო კოდით აღრიცხულ საკადასტრო რუკაზე ასახული, 377 კვ.მ მიწის ნაკვეთის საზღვრების ნაწილი გადის უშუალოდ ღობეზე, მხოლოდ ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში არსებული ღობე მდებარეობს ზემოხსენებული მიწის ნაკვეთის რეგისტრირებულ საზღვრებს შიგნით. აღნიშნული ღობე საკადასტრო რუკაზე ასახულია მწვანე ფერის ხაზით; 2005 წლის 24 ნოემბერს მომზადებული №... საკადასტრო კოდით აღრიცხულ საკადასტრო რუკაზე ასახული 377 კვ.მ მიწის ნაკვეთის საზღვრების ნაწილი გადის უშუალოდ ღობეზე, მხოლოდ ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში არსებული ღობე მდებარეობს ზემოხსენებული მიწის ნაკვეთის რეგისტრირებულ საზღვრებს შიგნით. აღნიშნული ღობე საკადასტრო რუკაზე ასახულია მწვანე ფერის ხაზით; 2005 წლის 24 ნოემბერს მომზადებული №... საკადასტრო კოდით აღრიცხულ საკადასტრო რუკაზე ასახულ 377 კვ.მ მიწის ნაკვეთის რეგისტრირებულ საზღვრებს შიგნით სრულად განთავსებულია შენობა №1, რომლის სამხრეთ ნაწილში არსებულ გარე კედელზე გადის რეგისტრირებული საზღვარი (ტ.1, ს.ფ 114-118); გ) სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 2017 წლის 8 სექტემბრის დასკვნის თანახმად, ქ. თბილისში, ...ის ...ი, №3-ში №... მიწის ნაკვეთსა და №..., №..., №... მიწის ნაკვეთებს შორის არსებული ფაქტობრივი საზღვარი არ შეესაბამება საჯარო რეესტრში №... საკადასტრო კოდით აღრიცხული მიწის ნაკვეთის ჩრდილოეთ ნაწილში არსებულ რეგისტრირებულ საზღვარს. 2014 წლის 1 სექტემბერს თბილისის არქიტექტურის სამსახურის მიერ №1455386 ბრძანებით შეთანხმებულ არქიტექტურულ პროექტში და 2015 წლის 10 მარტს თბილისის არქიტექტურის სამსახურში წარდგენილ დასაბუთების ალბომში (ბრძანება №1746375) არსებული საპროექტო შენობის აშენების შემთხვევაში საჭირო გახდება №... მიწის ნაკვეთსა და №..., №..., №... მიწის ნაკვეთებს შორის ფაქტობრივად არსებული ბლოკისა და რკინაბეტონის ღობის ნაწილის დემონტაჟი და ასევე საჭირო იქნება №... მიწის ნაკვეთზე ფაქტობრივად განთავსებული 3-სართულიანი შენობის სამხრეთ ნაწილში არსებული შენობის ნაწილის დემონტაჟი. კერძოდ, ღობისა და შენობის იმ ნაწილების დემონტაჟი იქნება საჭირო, რომელიც ექცევა №... მიწის ნაკვეთის რეგისტრირებულ საზღვრებს შიგნით (ტ.1, ს.ფ 123-127); დ) სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 2019 წლის 11 იანვრის დასკვნის შესაბამისად: ქ. თბილისში, ...ის ...ი №3-ში და №9-ში მდებარე №... და №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთებს შორის არსებული ფაქტობრივი საზღვარი (ღობე), შეესაბამება საჯარო რეესტრში №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთის სამხრეთ ნაწილში არსებულ რეგისტრირებულ საზღვარს. ქ. თბილისში, ...ის ...ი №3-ში და №9-ში მდებარე №... და №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთებს შორის არსებული ფაქტობრივი საზღვარი (ღობე), რიგ შემთხვევაში შეესაბამება №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთის ჩრდილოეთ ნაწილში არსებულ რეგისტრირებულ საზღვარს, ხოლო რიგ შემთხვევაში არა. ძირითადი სხვაობები ფიქსირდებოდა ღობის ცენტრალურ ნაწილში, სადაც ღობე იკეთებს კუთხეს (რეგისტრირებული მონაცემების მიხედვით საკადასტრო საზღვარი კუთხეს არ იკეთებს) და აღმოსავლეთ ნაწილში, სადაც ღობის ნაწილი იქცევა №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთის რეგისტრირებულ საზღვრებს შიგნით. ქ. თბილისში, ...ის ...ი №3-ში და №9-ში მდებარე №... და №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთებს შორის არსებული ფაქტობრივი საზღვრის აღმოსავლეთ ნაწილი, რომელიც წარმოადგენს კაპიტალურ ღობეს (ღობე, რომელზეც მოწყობილია კარის ღიობი), მოქცეულია №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთის რეგისტრირებულ საზღვრებს შიგნით და ასევე ხსენებულ მიწის ნაკვეთზე რეგისტრირებული მშენებარე შენობა №1 მოიცავს ზემოაღნიშნული კაპიტალური ღობის ნაწილს. ასევე, საჯარო რეესტრის მონაცემების მიხედვით №... და №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთებს შორის ხდება ურთიერთგადაფარვა. კერძოდ, ძირითადი გადაფარვა ფიქსირდება აღმოსავლეთ ნაწილში, სადაც ურთიერთგადაფარვა ასევე ხდება №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული მშენებარე შენობა №1-ის ნაწილითაც (ტ.2, ს.ფ 161-171).

საკასაციო სასამართლო მიუთითებს საქართველოს კონსტიტუციის მე-19 მუხლზე, რომლის პირველი პუნქტის თანახმად, საკუთრებისა და მემკვიდრეობის უფლება აღიარებული და უზრუნველყოფილია. აღსანიშნავია, რომ საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს განმარტებით, ზემოაღნიშნული კონსტიტუციური დებულებით „აღიარებულია საკუთრების ინსტიტუტის, როგორც დემოკრატიული საზოგადოების ერთ-ერთ საფუძვლად არსებული ღირებულების კონსტიტუციური მნიშვნელობა, რომელიც ინდივიდის პიროვნული თავისუფლებისა და ინდივიდუალური თვითრეალიზების ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს კომპონენტს წარმოადგენს“. ამასთან, საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს განმარტებით, „საკუთრების უფლება ადამიანის არა მარტო არსებობის ელემენტარული საფუძველია, არამედ უზრუნველყოფს მის თავისუფლებას, მისი უნარისა და შესაძლებლობების ადეკვატურ რეალიზაციას, ცხოვრების საკუთარი პასუხისმგებლობით წარმართვას. ყოველივე ეს კანონზომიერად განაპირობებს ინდივიდის კერძო ინიციატივებს ეკონომიკურ სფეროში, რაც ხელს უწყობს ეკონომიკური ურთიერთობების, თავისუფალი მეწარმეობის, საბაზრო ეკონომიკის განვითარებას, ნორმალურ, სტაბილურ სამოქალაქო ბრუნვას“ (საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს 2007 წლის 2 ივლისის №1/2/384 გადაწყვეტილება საქმეზე „საქართველოს მოქალაქეები – დავით ჯიმშელეიშვილი, ტარიელ გვეტაძე და ნელი დალალიშვილი საქართველოს პარლამენტის წინააღმდეგ“, II-5).

მნიშვნელოვანია საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის განმარტება, რომლის მიხედვითაც „საკუთრების უფლება არ არის მხოლოდ დეკლარაციული ხასიათის. იგი წარმოადგენს მთელი რიგი ქონებრივი ურთიერთობებისა და სხვაგვარი სამართლებრივი შედეგების წარმოშობის უმთავრეს წინაპირობას... ამასთან, საკუთრების უფლების გარანტირებულობა და მისი კონსტიტუციური მოწესრიგება განაპირობებს, მათ შორის, პირის შესაძლებლობას, საკუთარი სურვილის შესაბამისად, თავისუფალი ნების საფუძველზე განკარგოს და შეიძინოს ქონებრივი უფლებები... სახელმწიფო კისრულობს, ერთი მხრივ, პოზიტიურ ვალდებულებას, თავისუფალი შეთანხმებების აღსრულებისათვის სათანადო ფაქტობრივი თუ სამართლებრივი გარანტიების შექმნის გზით უზრუნველყოს თავისუფალი ნების გამოხატვის საფუძველზე ქონებრივ უფლებათა განკარგვის შესაძლებლობა, ხოლო, მეორე მხრივ, სახელმწიფო ნეგატიური ვალდებულების ფარგლებში, ვალდებულია თავად არ ხელყოს ეროვნული და საერთაშორისო კანონმდებლობით გათვალისწინებული საკუთრების უფლება (სუსგ №ბს-1322(კ-19), 25.03.2021წ.).

2009 წლის 8 სექტემბრის (გასაჩივრებული №... გადაწყვეტილების მიღების დროს მოქმედი) მდგომარეობით მოქმედი, 2006 წლის 13 დეკემბრის №800 ბრძანებით დამტკიცებული ,,უძრავ ნივთებზე უფლებათა რეგისტრაციის შესახებ’’ ინსტრუქციის (ძალადაკარგულია იუსტიციის მინისტრის 01/15/2010 №4 ბრძანებით) მე-4 მუხლის პირველი პუნქტის თანახმად, უძრავ ნივთებზე უფლებათა რეესტრში რეგისტრირდება უძრავ ნივთზე უფლებები და მისი საკადასტრო მონაცემები. ამავე ინსტრუქციის 48-ე მუხლის შესაბამისად, საკადასტრო აღწერის შედეგი (საკადასტრო აზომვითი ნახაზი) წარმოდგენილ უნდა იქნეს სახელმწიფო გეოდეზიურ კოორდინატთა სისტემაში, კერძოდ WGS 84 კოორდინატთა სისტემასა და UTM პროექციაში.საკადასტრო აღწერისას გათვალისწინებულ უნდა იქნეს ობიექტების აზომვისა და გამოსახვის სიზუსტე მასშტაბის მიხედვით. საკადასტრო აზომვით ნახაზზე, ამ ინსტრუქციის მოთხოვნების გათვალისწინებით, წარმოდგენილ უნდა იქნეს ობიექტთა შემდეგი ტიპები: ა) მიწის ნაკვეთი; ბ) შენობა-ნაგებობა; გ) ცალკე უფლების ობიექტი; დ) უფლებრივი შეზღუდვის ან/და დატვირთვის საზღვრები; ე) წერტილოვანი ობიექტი; ვ) სხვა ტოპოგრაფიული ელემენტები. ამავე მუხლის მე-4 და მე-5 პუნქტების შესაბამისად, საკადასტრო აზომვით ნახაზს თან უნდა ერთოდეს წერილობითი ინფორმაცია საკადასტრო აღწერის დამსწრეთა და უძრავი ნივთის მოსაზღვრე უძრავი ნივთის (ნივთების) მართლზომიერი მფლობელის ან მესაკუთრის არსებობის შესახებ. საკადასტრო აზომვითი ნახაზი დამოწმებული უნდა იყოს უძრავი ნივთის მართლზომიერი მფლობელის ან მესაკუთრის, უძრავი ნივთის მოსაზღვრე უძრავი ნივთის (ნივთების) მართლზომიერი მფლობელის ან მესაკუთრის (ასეთის არსებობის შემთხვევაში), საკადასტრო აღწერის დამსწრეთა (ასეთთა არსებობის შემთხვევაში) და საკადასტრო აღწერაზე უფლებამოსილი პირის ხელმოწერით, ხოლო, თუ საკადასტრო აღწერაზე უფლებამოსილი პირი იურიდიული პირია – დამატებით იურიდიული პირის ბეჭდით.

საკასაციო სასამართლო ასევე მიუთითებს, სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს 2013 წლის 26 ივლისის №..., 2013 წლის 27 სექტემბრის №..., 2014 წლის 23 ივნისის №... და 2014 წლის 24 ივნისის №... გადაწყვეტილებების მიღების დროს მოქმედ ,,საჯარო რეესტრის შესახებ ინსტრუქციის დამტკიცების თაობაზე’’ საქართველოს იუსტიციის მინისტრის 2010 წლის 15 იანვრის №4 ბრძანების 25-ე მუხლზე, რომლის შესაბამისად, საკადასტრო მონაცემები არის ამ ინსტრუქციით დადგენილი წესით ასახული, მიწის ნაკვეთის საზღვრის კონფიგურაციის და ადგილმდებარეობის, მასზე არსებული ნაგებობების, მათ შორის ხაზოვანი ნაგებობების, ასევე სერვიტუტის ან სხვა სამართლებრივი შეზღუდვის ფარგლების შესახებ გრაფიკულად და ტექსტურად გამოსახული ზუსტი ინფორმაცია. საკადასტრო აზომვითი ნახაზი არის ამ ინსტრუქციის მოთხოვნათა დაცვით შესრულებული უძრავი ნივთის საკადასტრო მონაცემების ამსახველი დოკუმენტი. ამავე ინსტრუქციის 26-ე მუხლის შესაბამისად კი, (1) საკადასტრო აღწერის შედეგი (საკადსტრო აზომვითი ნახაზი) წარმოდგენილ უნდა იქნეს სახელმწიფო გეოდეზიურ კოორდინატთა სისტემაში, კერძოდ WGS 84 კოორდინატთა სისტემასა და UTM პროექციაში. (2) საკადასტრო აღწერისას გათვალისწინებულ უნდა იქნეს ობიექტების აზომვისა და გამოსახვის სიზუსტე 0.15 მ-ისა. (3) აზომვის ზედდება დასაშვებია რეგისტრირებულ მონაცემებთან 0.3 მ-ით. (4) საკადასტრო აზომვით ნახაზზე, ამ ინსტრუქციის მოთხოვნების გათვალისწინებით, წამოდგენილ უნდა იქნეს ობიექტთა შემდეგი ტიპები: ა) მიწის ნაკვეთი; ბ) შენობა-ნაგებობა; გ) ცალკე უფლების ობიექტი; დ) უფლებრივი შეზღუდვის ან/და დატვირთვის საზღვრები; ე) წერტილოვანი ობიექტი; ვ) სხვა ტოპოგრაფიული ელემენტები. (5) საკადასტრო აზომვთი ნახაზს თან უნდა ერთვოდეს წერილობითი ინფორმაცია საკადასტრო აღწერის უფლებამოსილი პირის, უძრავი ნივთის და მასზე მდებარე შენობა-ნაგებობების აღწერილობის და დაინტერესებული პირის შესახებ. დამსწრეთა და უძრავი ნივთის მოსაზღვრე უძრავი ნივთის (ნივთების) მართლზომიერი მფლობელის ან მესაკუთრის არსებობის შესახებ.

საკასაციო პალატა იზიარებს ქვემდგომი ინსტანციის სასამართლოთა დასკვნას, რომ განსახილველ შემთხვევაში, სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულმა სააგენტომ უძრავი ნივთის საკადასტრო მონაცემების დაზუსტება განახორციელა ადმინისტრაციულ ორგანოში წარდგენილ და დაცულ ინფორმაციათა სათანადო შეფასების გარეშე. საქმის მასალებით არ დასტურდება საქმისათვის გადამწყვეტი მნიშვნელობის მქონე გარემოების სრულყოფილად შესწავლა და არსებული მდგმარეობის სწორად ასახვა საკადასტრო აზომვით ნახაზებში, რამაც გამოიწვია შეუსაბამობა მესამე პირის საკუთრებად საჯარო რეესტრში დაფიქსირებულ და ამავე უძრავი ნივთის ფაქტობრივ მდგომარეობას შორის. მართალია, მხარეთა მიერ საკუთრების უფლების რეგისტრაცია მოთხოვნილი იყო უფლების დამადასტურებელი დოკუმენტების ფარგლებში, თუმცა სარეგისტრაციოდ წარდგენილი აზომვითი ნახაზები არ ასახავდა მიწის ნაკვეთის რეალურ მდებარეობას. მყარი სასაზღვრო მიჯნის არსებობის პირობებში, მესამე პირების საკუთრებაში არსებული ფართის ფაქტობრივი მონაცემებისგან განსხვავებულად განხორციელდა საჯარო რეესტრში საზღვრების კორექტირება. მითითებული დასკვნის საფუძველს იძლევა წინამდებარე დავაზე დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებები, კერძოდ, საქმეში წარმოდგენილი მასალებით, მათ შორის, ექსპერტიზის დასკვნებით დასტურდება №... საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთსა და №... საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთს შორის არსებულ ფაქტობრივი საზღვრის შეუსაბამობა საჯარო რეესტრში №... საკადასტრო კოდით აღრიცხული მიწის ნაკვეთის რეგისტრირებულ საზღვართან. ასევე დადგენილია, რომ მითითებულ მიწის ნაკვეთებს შორის არსებული კაპიტალური ღობის გარკვეული ნაწილი მოქცეულია №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთის საზღვრებს შიგნით. ქვემდგომი ინსტანციის სასამართლოებმა მართებულად გაამახვილეს ყურადღება იმ ფაქტობრივი გარემოების შესახებ, რომ უძრავი ნივთის სააღრიცხვო მასალაში არსებულ სამართლებრივ გეგმაში (გვერდი 3) დაცულია 15/06/1994 წლის მუშა ნახაზი (ე.წ. აბრისი), სადაც ფიქსირდება ჩანაწერი მარჯვენა მხარეს დატანილი საზღვრის (კედელი 6.60 კვ.მ) მარჯვნის ფანქრით მოხაზული კონტურის შემდგომ (ფაჩ.სახლი №9). მიუხედავად იმისა, რომ ინფორმაცია ტექნიკური აღრიცხვის არქივში იმის შესახებ, რომ აღნიშნული კედელი წარმოადგენს თუ არა მყარ სასაზღვრო მიჯნას-საყრდენ კედელს დაცული არ არის, კედელი, რომელიც ფიქსირდება 6,60 კვ.მ აღრიცხულია 1940 წლიდან, რომელზეც ფიქსირდება ზომა 10.05, ხოლო ხაზები დაფიქსირებული არ არის, ამასთან, უძრავი ნივთის სააღრიცხვო მასალებში არსებულ სართულებრივ გეგმაში (გვერდი 9) დაცულია გენ-გეგმა მუშა ნახაზი (აბრისი), სადაც კედელზე (რომელზეც ფიქსირდება 6.60 კვ.მ და 17.90 კვ.მ) რუსულ ენაზე მითითებულია, როგორც ,,სხვისი კედელი’’. ინფორმაცია/დოკუმენტაცია საინვენტარიზაციო გეგმის ნახაზზე გრაფიკულად გამოხაზული პირობით ნიშანზე შესრულებულია ჩანაწერი რუსულ ენაზე ,,სხვისი კედელი’’ 6.60 და 17.90 ციფრებით. ამდენად, №... საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთთან დაკავშირებით, ფაჩულიების მიწის ნაკვეთის საზღვარზე არსებული ბლოკისა და რკინაბეტონის ღობე, ხოლო ნაწილი შენობის გარეკედელი, რომელიც ასრულებს ღობის ფუნქციას, ფიქსირდება ჯერ კიდევ 1940-იანი წლებიდან და შემოსაზღვრავდა ფ-ების სარგებლობაში არსებულ სახლთმფლობელობას. საქმეში არსებული (ტ.3.ს.ფ.13, 15, 17, 20, 22, 23, 25, 26,27,28,29) საინვენტარიზაციო გეგმებით დგინდება, რომ ...ის ...ზე №3 უძრავი ნივთის საზღვარი გადის სწორედ №9 უძრავი ნივთის მხარეს მდებარე საყრდენ კედელთან, რომელიც ჯერ კიდევ 1940-იანი წლებიდან გ. გ-ის სახელზე სააღრიცხო ბარათში არსებულ ტექბიუროს ჩანაწერებში მოხსენიებულია, როგორც სხვისი კედელი, რომელიც ...ის ...ზე მდებარე №9 უძრავი ნივთის სახლისა და ეზოს საყრდენი კედელი იყო. სადაო საკითხთან დაკავშირებით, საყურადღებოა საქმეში წარმოდგენილი 2019 წლის 11 იანვრის №000162019 ექსპერტის დასკვნა, რომლის თანახმად, ქ. თბილისში, ...ის ...ი №3-ში და №9-ში მდებარე №... და №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთებს შორის არსებული ფაქტობრივი საზღვარი (ღობე) შეესაბამება №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთის რეგისტრირებულ საზღვარს/წითელ ხაზზს, ხოლო დღეს არსებული რეგისტრირებული საკადასტრო საზღვრების პირობებში კი, იგივე ფაქტობრივი საზღვარი (ღობე) რიგ შემთხვევებში არ შეესაბამება №... საკადასტრო კოდით რეგისტრირებულ საზღვარს. საკასაციო სასამართლო ასევე ყურადღებას მიაქცევს ქვემდგომი ინსტანციის სასამართლოთა მიერ დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებას, რომლის თანახმად, საქართველოს მიწის მართვის სახელმწიფო დეპარტამენტის მიერ შ. ფ-ას სახელზე 01.03.2000წ. შედგენილ საკადასტრო რუკაზე №... საკადასტრო მიწის ნაკვეთის ფართი მითითებულია 377 კვ.მ, ხოლო მიწის ნაკვეთის ზომებია: 5.70მ, 9.70მ, 9.60მ, 8.9 მ, 10მ, 11.30მ. აღნიშნული საკადასტრო რუკა გაორიენტირებულია სქემატურად, რომლის თანახმად, მიწის ნაკვეთის კონფიგურაცია სასაზღვრო მიჯნაზე წარმოდგენილია იმგვარად, რომ მას ფარავს მეზობელი მიწის ნაკვეთის დღეს არსებული რეგისტრირებული საზღვარი. ანუ შემდგომში მესამე პირების მიწის რეგისტრირებული საზღვრის ადგილმდებარეობა არ შეესაბამება 01.03.2000წ. შედგენილი საკდასტრო რუკაში მოცემულ ფაქტობრივი გამყოფი საზღვრის ადგილმდებარეობას და მათ შორის თვალსაჩინო სხვაობა ფიქსირდება.

საყურადღებოა, რომ საქმის მასალების თანახმად, №... საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთის ღობე გადადის ა. გ-ის და გ. ხ-ის თანასაკუთრებაში რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთის საზღვრებში. ღობის გადასვლა ფიქსირდება, როგორც მანამდე, ასევე, 2014 წლის თებერვლის მდგომარეობით არსებულ №... და №... საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთების რეგისტრირებულ საკადასტრო მონაცემებთან, ასევე, ამ ორი საკადასტრო კოდის გაერთიანების შედეგად რეგისტრირებულ №... საკადასტრო კოდის მქონე მიწის ნაკვეთის საკადასტრო მონაცემებზე.

საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, ადმინისტრაციული ორგანო ვალდებულია ადმინისტრაციული წარმოებისას გამოიკვლიოს საქმისათვის მნიშვნელობის მქონე ყველა გარემოება და გადაწყვეტილება მიიღოს ამ გარემოებათა შეფასებისა და ურთიერთშეჯერების საფუძველზე. ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის მიხედვით, დაუშვებელია, ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემას საფუძვლად დაედოს ისეთი გარემოება ან ფაქტი, რომელიც კანონით დადგენილი წესით არ არის გამოკვლეული ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ. 53-ე მუხლის მე-5 ნაწილის საფუძველზე, ადმინისტრაციული ორგანო უფლებამოსილი არ არის თავისი გადაწყვეტილება დააფუძნოს იმ გარემოებებზე, ფაქტებზე, მტკიცებულებებზე ან არგუმენტებზე, რომლებიც არ იქნა გამოკვლეული და შესწავლილი ადმინისტრაციული წარმოების დროს.

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 32-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, თუ სასამართლო მიიჩნევს, რომ ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი გამოცემულია საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის გარემოების გამოკვლევისა და შეფასების გარეშე, უფლებამოსილია, სადავო საკითხის გადაუწყვეტლად, ბათილად ცნოს იგი და ადმინისტრაციულ ორგანოს დაავალოს, ამ გარემოებათა გამოკვლევისა და შეფასების შემდეგ გამოსცეს ახალი ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი. აღნიშნული დანაწესის გამოყენების აუცილებელ წინაპირობას წარმოადგენს სასამართლოს მხრიდან საქმის გარემოებების გამოკვლევისა და სადავო საკითხის არსებითად გადაწყვეტის შეუძლებლობა. საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 32-ე მუხლის მე-4 ნაწილით მინიჭებულ უფლებამოსილებას სასამართლო იყენებს იმ შემთხვევაში, როცა სასამართლო წესით ვერ ხერხდება ფაქტობრივი გარემოებების დადგენა და შეფასება. მათი დადგენა მხოლოდ ადმინისტრაციულ ორგანოს შეუძლია მისთვის კანონით მინიჭებული უფლებამოსილებიდან გამომდინარე ან აღნიშნული საკითხი მის დისკრეციას განეკუთვნება. შესაბამისად, შეუძლებელი ხდება სასამართლოს მიერ სადავო ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის მატერიალური კანონიერების შეფასება (საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2018 წლის 13 დეკემბრის №ბს-681-681(კ-18) გადაწყვეტილება).

მოცემულ შემთხვევაში დგინდება, რომ ზემოაღნიშნულ ნაწილში გასაჩივრებული ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტები მარეგისტრირებელი ორგანოს მიერ გამოცემულ იქნა საქმისთვის მნიშვნელობის მქონე გარემოებების სრულყოფილად გამოკვლევის გარეშე, კერძოდ, საჯარო რეესტრში საზღვრის კორექტირება განხორციელდა მყარი სასაზღვრო მიჯნის არსებობის პირობებში, მესამე პირების საკუთრებაში არსებული ფართის ფაქტობრივი მონაცემებისგან განსხვავებულად. შესაბამისად, აღნიშნულ ნაწილში არსებობდა სადავო საკითხის გადაუწყვეტლად გასაჩივრებული აქტების ბათილად ცნობისა და საქმისთვის მნიშვნელობის მქონე ყველა გარემოების შესწავლის შემდეგ მარეგისტრირებელი ორგანოსათვის ახალი აქტის გამოცემის დავალების საფუძველი.

რაც შეეხება ა. გ-ისა და გ. ხ-ის შედავებას კანონიერი ნდობის პრინციპზე, საკასაციო პალატა მიუთითებს საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 60¹ მუხლის მე-4 ნაწილზე, რომლის მიხედვითაც დაუშვებელია კანონსაწინააღმდეგო აღმჭურველი ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობა, თუ დაინტერესებულ მხარეს კანონიერი ნდობა აქვს ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის მიმართ, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი არსებითად არღვევს სახელმწიფო, საზოგადოებრივ ან სხვა პირის კანონიერ უფლებებს ან ინტერესებს.

საკასაციო პალატა განმარტავს, რომ მმართველობის ორგანოს მიერ დაშვებული შეცდომის გამოსწორება და ამ მიზნით ადრესატისათვის აღმჭურველი გადაწყვეტილების გაუქმება საჭიროებს კანონიერებისა და კანონიერი ნდობის პრინციპების შეპირისპირების შედეგად თანაზომიერი გადაწყვეტილების მიღებას..“ (სუს 21.02.2019წ. №ბს-1440 (2კ-18) განჩინება). კანონიერი ნდობა დაცვის ღირსია, თუ დაინტერესებულმა მხარემ ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის საფუძველზე განახორციელა იურიდიული მნიშვნელობის მოქმედება, განხორციელებული ღონისძიებებით დაინტერესებულმა მხარემ მიიღო სარგებელი და აქტის ბათილად გამოცხადებით მას მიადგება ზიანი. კანონიერი ნდობის დაცვა არ ხდება, თუ ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი არსებითად არღვევს სახელმწიფო, საზოგადოებრივ ან სხვა პირის კანონიერ უფლებებსა და ინტერესებს. ამასთან, მმართველობის კანონიერების პრინციპისა და დაინტერესებული მხარის კანონიერი ნდობის პრინციპის სამართლიანი ბალანსის დაცვისთვის თითოეულ კონკრეტულ შემთხვევაში უნდა მოხდეს აღმჭურველი ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობით ადრესატისადმი მიყენებული ზიანისა და ამ აქტის ბათილად გამოუცხადებლობით მესამე პირებისა და საზოგადოებისთვის მიყენებული ზიანის შეპირისპირება.

მოცემულ შემთხვევაში ზემოაღნიშნულ ნაწილში დადგენილია გასაჩივრებული ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტების კანონსაწინააღმდეგო ხასიათი. ასეთ პირობებში ა. გ-ე და გ. ხ-ე ვერ მიუთითებენ იმგვარ გარემოებებზე, რომლებიც აქტების ბათილად ცნობას გამორიცხავდა. შესაბამისად, კანონიერი ნდობის პრინციპთან მიმართებით არ არსებობს კასატორების შედავების გაზიარების საფუძველი.

რაც შეეხება სადავო აქტების კანონიერებას საჯარო გზის ნაწილში, ქვემდგომი ინსტანციის სასამართლოებმა მართებულად გაამახვილეს ყურადღება იმ გარემოებაზე, რომ ,,ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესების დამტკიცების შესახებ’’ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2016 წლის 24 მაისი №14-39 დადგენილებით დამტკიცებული დედაქალაქის მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმით, სადავო აქტებით გათვალისწინებული და მოსარჩელის კუთვნილი მიწის ნაკვეთების არეალში განსაზღვრულია სატრანსპორტო ზონის, საზოგადებრივ-საქმიანი ზონისა და საცხოვრებელი ზონის არეალი. სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოში ი. თ-ის მიერ 2018 წლის 23 აპრილს წარდგენილ საკადასტრო აგეგმვითი/აზომვითი ნახაზზე დატანილია მიწის ნაკვეთზე მისასვლელი გზა წერტილოვანი მონიშვნებით, რაც მას უზრუნველყოფს კუთვნილ მიწის ნაკვეთამდე მისასვლელი გზით. შესაბამისად, არ დასტურდება გზით სარგებლობის უფლების დამატებით გარანტიის აუცილებლობა. ამასთან, მიწის ნაკვეთის მესაკუთრეთა უფლების დამდგენი დოკუმენტები ძალაშია, შესაბამისად, სადავო რეგისტრაციების საფუძველიც ძალაშია და ამ ნაწილში არ არსებობს სასარჩელო მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

ამდენად, მართებულია სააპელაციო სასამართლოს დასკვნა სარჩელის ნაწილობრივ დაკმაყოფილების ფაქტობრივი და სამართლებრივი საფუძვლების არსებობის შესახებ.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ მოცემულ საქმეს არ გააჩნია არავითარი პრინციპული მნიშვნელობა სასამართლო პრაქტიკისათვის, ხოლო საკასაციო საჩივრებს - წარმატების პერსპექტივა.

სახეზე არ არის საკასაციო საჩივრების დასაშვებად ცნობის საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით რეგლამენტირებული არც ერთი საფუძველი, ამდენად, საკასაციო პალატა საკასაციო საჩივრებს მიიჩნევს დაუშვებლად.

ამასთან, საკასაციო სასამართლო მიუთითებს საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე და აღნიშნავს, რომ საკასაციო საჩივრის დაუშვებლად ცნობის შემთხვევაში პირს დაუბრუნდება მის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის 70 პროცენტი.

რაც შეეხება ი. თ-ის მიერ საკასაციო სასამართლოში წარმოდგენილ მტკიცებულებებს, საკასაციო პალატა განმარტავს, რომ საკასაციო სასამართლო არ წარმოადგენს საქმის ფაქტობრივი გარემოებების დამდგენ სასამართლოს. ამასთან, საპროცესო კანონმდებლობა არ ითვალისწინებს საკასაციო სასამართლოში ახალი ფაქტობრივი გარემოებების დადგენის და მტკიცებულებების მიღების შესაძლებლობას, რის გამოც საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ ახალი მტკიცებულებების კვლევა და შესაბამისი ფაქტობრივი გარემოებების დადგენა, სცდება საქართველოს უზენაესი სასამართლოს კომპეტენციის ფარგლებს.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლით, 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლის მე-4 ნაწილით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1. ი. თ-ის, ა. გ-ისა და გ. ხ-ის საკასაციო საჩივრები მიჩნეულ იქნეს დაუშვებლად;

2. უცვლელად დარჩეს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2024 წლის 14 მარტის განჩინება;

3. ი. თ-ეს (პ/ნ ...) დაუბრუნდეს საკასაციო საჩივარზე 17.06.2024წ. №22366764311 საგადახდო დავალებით ო. ნ-ის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის - 300 ლარის 70 პროცენტი - 210 ლარი შემდეგი ანგარიშიდან: ქ. თბილისი, სახელმწიფო ხაზინა, ბანკის კოდი TRESGE22, მიმღების ანგარიშის №200122900, სახაზინო კოდი №300773150;

4. ა. გ-ესა (პ/ნ ...) და გ. ხ-ეს (პ/ნ ...) დაუბრუნდეთ საკასაციო საჩივარზე 05.06.2024წ. №22168066310 საგადახდო დავალებით გ. მ-ის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის - 300 ლარის 70 პროცენტი - 210 ლარი შემდეგი ანგარიშიდან: ქ. თბილისი, სახელმწიფო ხაზინა, ბანკის კოდი TRESGE22, მიმღების ანგარიშის №200122900, სახაზინო კოდი №300773150;

5. საკასაციო სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.

თავმჯდომარე: გ. მაკარიძე

მოსამართლეები: გ. აბუსერიძე

გ. უბილავა