საქართველოს უზენაესი სასამართლო

გ ა ნ ჩ ი ნ ე ბ ა

საქართველოს სახელით

საქმე №ბს-22(2კ-25) 9 ივნისი, 2025 წელი ქ. თბილისი

ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატა

შემადგენლობა:

ბადრი შონია (თავმჯდომარე, მომხსენებელი),

მოსამართლეები: ქეთევან ცინცაძე, გენადი მაკარიძე

საქმის განხილვის ფორმა - ზეპირი მოსმენის გარეშე

კასატორები (მოპასუხეები) - საქართველოს ფინანსთა სამინისტრო; სსიპ შემოსავლების სამსახური

მოწინააღმდეგე მხარე (მოსარჩელე) - შპს „ ...“

კასატორების მოთხოვნა - გასაჩივრებული განჩინების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმა

გასაჩივრებული განჩინება - თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2024 წლის 6 ივნისის განჩინება

დავის საგანი - ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობა

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი:

2021 წლის 5 ოქტომბერს შპს „...მა“ სასარჩელო განცხადებით მიმართა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიას, მოპასუხეების საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსა და სსიპ შემოსავლების სამსახურის მიმართ.

მოსარჩელემ მოითხოვა: 1. შპს ,,...სთვის‘’ 142,498.86 (ას ორმოცდაორი ათას ოთხას ოთხმოცდათვრამეტი ლარი და ოთხმოცდაექვსი თეთრი) ლარის ოდენობით ზედმეტად დარიცხული თანხის გაანგარიშება/გაუქმება; 2. აუდიტის დეპარტამენტის 2019 წლის 27 დეკემბრის №4024 საგადასახადო შემოწმების აქტის ბათილად ცნობა; 3. სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2019 წლის 27 დეკემბრის №46940 ბრძანებისა და მისი დანართის ბათილად ცნობა; 4. სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2019 წლის 27 დეკემბრის №094-268 საგადასახადო მოთხოვნის ბათილად ცნობა; 5. სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2020 წლის 21 სექტემბრის №28322 ბრძანების ბათილად ცნობა; 6. საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოს 2021 წლის 25 ივნისის №11437/2/2020 გადაწყვეტილების ბათილად ცნობა; 7. შპს ,,...სთვის‘’ 343,083.32 (სამას ორმოცდასამი ათას ოთხმოცდასამი ლარი და ოცდათორმეტი თეთრი) ლარის ოდენობით ზედმეტად დარიცხული თანხის გაანგარიშება/გაუქმება; 8. აუდიტის დეპარტამენტის 2020 წლის 29 მაისის №510/5 დასკვნის ბათილად ცნობა; 9. სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2020 წლის 18 ივნისის №16074 ბრძანებისა და მისი დანართის ბათილად ცნობა; 10. სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2020 წლის 18 ივნისის №094-64 საგადასახადო მოთხოვნის ბათილად ცნობა; 11. სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2020 წლის 24 ივლისის №20854 ბრძანების ბათილად ცნობა; 12. საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოს 2021 წლის 25 ივნისის №10870/2/2020 გადაწყვეტილების ბათილად ცნობა.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2023 წლის 3 მაისის გადაწყვეტილებით შპს „...ს“ სარჩელი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ; სადავო საკითხის გადაუწყვეტლად ბათილად იქნა ცნობილი სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2019 წლის 27 დეკემბრის №094-268 საგადასახადო მოთხოვნა, სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2020 წლის 21 სექტემბრის №28322 ბრძანება, 2020 წლის 18 ივნისის №094-64 საგადასახადო მოთხოვნა, 2020 წლის 24 ივლისის №20854 ბრძანება და სსიპ შემოსავლების სამსახურს დაევალა საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოებების გამოკვლევისა და შეფასების შემდეგ ახალი ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტების გამოცემა მოსარჩელის მიმართ; ბათილად იქნა ცნობილი საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოს 2021 წლის 25 ივნისის №11437/2/2020 და №10870/2/2020 გადაწყვეტილებები ადმინისტრაციული საჩივრების დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის შესახებ.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2023 წლის 3 მაისის გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გაასაჩივრეს მხარეებმა.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2024 წლის 6 ივნისის განჩინებით შპს „...ს“ სააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა; სსიპ შემოსავლების სამსახურის სააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა; საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს სააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა; უცვლელად დარჩა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2023 წლის 03 მაისის გადაწყვეტილება.

სააპელაციო პალატამ აღნიშნა, რომ 2019 წლის 27 დეკემბერს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის მიერ შედგა შპს ,,...ს“ (ს/ნ...) საგადასახადო შემოწმების აქტი. საგადასახადო შემოწმებამ მოიცვა 01.01.2016-01.08.2017 წლებში - მოგების გადასახადის, დამატებული ღირებულების გადასახადის (უკუდაბეგვრის წესით დარიცხული), საშემოსავლო გადასახადის, ქონების გადასახადის (მ.შ. მიწა) საკითხები. შემოწმების პროცესში, ცალკეულ შემთხვევებში, ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით გამოყენებული იქნა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73.5.ა მუხლი და შემოსავლების ოდენობა გაანგარიშებული იქნა არაპირდაპირი მეთოდით, რამაც საგადასახადო კოდექსის მე-100 მუხლის გათვალისწინებით, გამოიწვია ერთობლივი შემოსავლის ცვლილება და დეკლარაციაში გადასახადის ცვლილებისათვის საწარმოს დაჯარიმება 275-ე მუხლის საფუძვლით.

2019 წლის 27 დეკემბრის საგადასახადო შემოწმების აქტის საფუძველზეც შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტმა გამოსცა №46940 ბრძანება და №094-268 საგადასახადო მოთხოვნა. შპს ,,...ს“ (ს/ნ...) გადასახდელად დაერიცხა სულ 142498.86 ლარი, მათ შორის: გადასახადი 75146, დღგ - 27839, მოგების გადასახადი - -4310, საშემოსავლო გადასახადი - 50771, ქონების გადასახადი - 846, ჯარიმა - 30960, საურავი - 36392.8. შპს „...“ არ დაეთანხმა შემოწმებას და დაიწყო დავა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს სისტემაში. შემოსავლების სამსახურის 2020 წლის 21 სექტემბრის №28322 ბრძანებით, შპს ,,...ს’’ (ს/ნ...) საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ და სადავო საკითხთან დაკავშირებით გადასახადის გადამხდელს მიეცა წინადადება ბრძანების ჩაბარებიდან 15 დღის ვადაში საჩივარში მითითებულ სადავო საკითხებთან დაკავშირებით აუდიტის დეპარტამენტისთვის წარედგინა დოკუმენტურად დადასტურებული მტკიცებულებები, ხოლო აუდიტის დეპარტამენტს დაევალა შპს „...ს“ მიერ შესაბამისი მტკიცებულებების წარდგენის შემთხვევაში, გადასახადის გადამხდელის მონაწილეობით, დამატებით წარდგენილი მტკიცებულებების შესწავლა და აღნიშნულის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, დარიცხული თანხების კორექტირება (შემცირება). დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდა (დავის საგანი - შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 27.12.2019 წ. 094-268 საგადასახადო მოთხოვნა).

2020 წლის 29 მაისს შედგა სსიპ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის დასკვნა შპს ,,...ს“ (ს/ნ...) საგადასახადო შემოწმების შედეგების გადაანგარიშებაზე და შპს „...ს“ დავალიანება შემცირდა სულ 36696 ლარით, მათ შორის, ძირითადი გადასახადი - 23162 ლარი და ჯარიმა - 13534 ლარი. 2020 წლის 29 მაისის დასკვნის საფუძველზე 2020 წლის 18 ივნისს გამოიცა შემოსავლების სამსახურის №16074 ბრძანება და №094-64 საგადასახადო მოთხოვნა (კორექტირებული). სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2020 წლის 24 ივლისის №20854 ბრძანებით შპს „...ს“ საჩივარი არ დაკმაყოფილდა (დავის საგანი - 18.06.2020 წლის №094-64 კორექტირებული საგადასახადო მოთხოვნა). სსიპ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2021 წლის 9 თებერვლის №2485 ბრძანებით, 26.01.2021 წ. დასკვნის საფუძველზე შპს ,,...ს“ დამატებით დარიცხული თანხები არ შეუმცირდა. ამავე დეპარტამენტის 09.02.2021 წლის №094-3 საგადასახადო მოთხოვნის თანახმად, შპს ,,...ს“(ს/ნ ...) გადასახდელად დაერიცხა სულ 149713,52 ლარი, მათ შორის: გადასახადი 75146, დღგ - 27839, მოგების გადასახადი - 4310, საშემოსავლო გადასახადი - 50771, ქონების გადასახადი - 846, ჯარიმა - 30960 , საურავი - 43607.52.

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოს 2021 წლის 25 ივნისის №11437/2/2020 გადაწყვეტილებით შპს ,,...ს’’ საჩივარი არ დაკმაყოფილდა (დავის საგანი - საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით, ჩამოწერილი საკვები პროდუქტის მიწოდებად ჩათვლა. აუდიტის დეპარტამენტის 27.12.2019 წლის №094-268 საგადასახადო მოთხოვნა და სსიპ შემოსავლების სამსახურის 21.09.2020 წლის №28322 ბრძანება). საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოს 2021 წლის 25 ივნისის №10870/2/2020 გადაწყვეტილებით, შპს „...ს“ საჩივარი არ დაკმაყოფილდა. (დავის საგანი - სსიპ შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების აღსრულების შედეგები; აუდიტის დეპარტამენტის 18.06.2020 წლის №094-64 კორექტირებული საგადასახადო მოთხოვნა და სსიპ შემოსავლების სამსახურის 24.07.2020 წლის №28322 ბრძანება).

სააპელაციო პალატამ აღნიშნა, რომ შპს „...“ ... მომსახურებას უწევდა სხვადასხვა ორგანიზაციებს (შესამოწმებელ პერიოდში დასტურდება მომსახურების გაწევა სახელმწიფო შესყიდვების ფარგლებში და სახელმწიფო დაწესებულებებისათვის). პალატამ მიუთითა შემსყიდველ ორგანიზაციებსა და მიმწოდებელს შორის გაფორმებული ხელშეკრულებების შინაარსზე და აღნიშნა, რომ სადავო დარიცხვების განხორციელებისას და გადამხდელის საჩივრების განხილვის და შემოწმების ფარგლებში გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით, არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენება ადმინისტრაციულ ორგანოთა მიერ ისე იქნა მიჩნეული მართლზომიერად, რომ შეფასების მიღმა დარჩა ხელშეკრულებებით გათვალისწინებული შპს ,,...ს“ საქმიანობის საგანი და თავისებურებები. საგადასახადო ორგანოებმა, მიუხედავად საჩივრის ავტორის მითითებისა, არ იმსჯელეს ხელშეკრულების პირობების, დღის განმავლობაში ... გასაწევი მომსახურების (მაგალითად, ...თან მიმართებით) სახისა და ოდენობის, წარდგენილი ანგარიშ-ფაქტურების, სასაქონლო ზედნადებების, მიღება-ჩაბარების აქტების არსებობისა და მათი ურთიერთშეჯერების შესაძლებლობის პირობებში, რატომ იყო მიზანშეწონილი მიჩნეული არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენება.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2024 წლის 6 ივნისის განჩინება საკასაციო წესით გაასაჩივრეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტრომ და სსიპ შემოსავლების სამსახურმა. კასატორებმა გასაჩივრებული განჩინების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმა მოითხოვეს.

კასატორი საქართველოს ფინანსთა სამინისტრო აღნიშნავს, რომ გადასახადის გადამხდელის მიერ მიღებული ერთობლივი შემოსავალი გაანგარიშდა ორგანიზაციებზე გადასახადის გადამხდელის მიერ გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების, სასაქონლო ზედნადებებისა და მიღება-ჩაბარების აქტების საფუძველზე, ასევე განხორციელდა სასაქონლო-მატერიალური მარაგების ჩამოწერა ზემოაღნიშნულ ორგანიზაციებზე (ქ. თბილისის ...ის რაიონის გამგეობა, ... და თბილისის ...ბი) დოკუმენტურად დადასტურებული მიწოდებების, მათ შორის ... ...ის გათვალისწინებით, რომელიც განსაზღვრულია ტენდერის პირობებით. ამასთან, ...ის გამგეობის ფარგლებში 3 ობიექტზე გადასახადის გადამხდელი მომსახურების გაწევას ახორციელებს ქვეკონტრაქტორის მეშვეობით 2016 წლის ივნისის თვის ჩათვლით, ხოლო შემდგომ პერიოდზე ...ის გამგეობის ფარგლებში ყველა ობიექტზე მომსახურების გაწევა ხორციელდება ქვეკონტრაქტორის მეშვეობით, რომელიც გათვალისწინებული იქნა ზემოაღნიშნული ობიექტების მეშვეობით მერიისათვის მომსახურების გაწევისას და მათზე დამატებით აღარ განხორციელდა საქონლის ჩამოწერა. შემოწმებით დადგინდა საწარმოებლად გამოყენებული პროდუქტის რაოდენობრივი შეუსაბამობა. ხშირ შემთხვევაში დოკუმენტურად დადასტურებული შეძენილი საქონელი საკმარისი არაა მიწოდებული პროდუქციის საწარმოებლად, ხოლო ზოგჯერ გადასახადის გადამხდელს ზედმეტად აქვს ჩამოწერილი სასაქონლო-მატერიალური მარაგები, ანუ გამოვლინდა შემთხვევები, როდესაც ბალანსიდან ჩამოწერილია საქონელი, რომლის გახარჯვა დოკუმენტურად ვერ დასტურდება. აღნიშნულ ნაწილში ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, გამოყენებულ იქნა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტი და შემოსავალი გაანგარიშდა არაპირდაპირი მეთოდით, კერძოდ ზედმეტად ჩამოწერილი საქონელი ჩაითვალა მიწოდებად. აღნიშნულმა გამოიწვია ერთობლივი შემოსავლისა და დღგ-ით დასაბეგრი ბაზის გაზრდა. შემოწმებით ასევე დადგინდა, რომ ზემოაღნიშნული პრინციპით გაანგარიშებული თანხა არ ფიქსირდება გადამხდელის სალაროში და ასევე კომპანიას ამ თანხაზე არ აქვს დებიტორული მოთხოვნა სხვა პირის მიმართ. აღნიშნულიდან გამომდინარე, 235 227 ლარი ჩაითვალა ანგარიშვალდებული პირის (დირექტორის) მიერ მიღებულ ხელფასად და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის საფუძველზე დაიბეგრა საშემოსავლო გადასახადით.

კასატორი მიიჩნევს, რომ სახეზეა ცალსახად საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73.5.ა მუხლის საფუძველზე არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენების საფუძველი.

კასატორი სსიპ შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქმის ფაქტობრივ გარემოებებზე და აღნიშნავს, რომ შემოწმებით დადგენილია საწარმოებლად გამოყენებული პროდუქტის რაოდენობების ერთმანეთთან შეუსაბამობა. ამავდროულად, ხშირ შემთხვევაში, დოკუმენტურად დადასტურებული შეძენილი საქონელი საკმარისი არ იყო მიწოდებული პროდუქციის საწარმოებლად და ზოგჯერ პირიქით - საწარმოს ზედმეტად ჰქონდა ჩამოწერილი სასაქონლო-მატერიალური მარაგები, ანუ ცალკეულ შემთხვევაში დადგინდა გარემოებები, როდესაც მეწარმის მიერ ბალანსიდან ჩამოწერილი იყო საქონელი, რომლის გახარჯვა დოკუმენტურად ვერ დასტურდებოდა. აქედან გამომდინარე, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის მიერ არაპირდაპირი მეთოდით გადასახადების დაანგარიშება განხორციელდა კანონმდებლობის სრული დაცვით. არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით დაანგარიშებული შემოსავლით გაიზარდა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა. შესაბამისად, გაიზარდა გადასახადი, რომელიც გადამხდელს დაეკისრა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით. მოსარჩელის მსგავსად, ნებისმიერ გადამხდელს შეუძლია მიუთითოს იმ გარემოებაზე, რომ არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით მნიშვნელოვნად გაზრდილია ერთობლივი შემოსავალი, რაც გახდებოდა იმის საფუძველი, რომ არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით შემოსავლის განსაზღვრა დაკარგავდა თავის ფუნქციასა და მიზანს.

იმის გათვალისწინებით, რომ საწარმოებლად გამოყენებული პროდუქტის რაოდენობები ერთმანეთთან შესაბამისობაში არ იყო, ხშირ შემთხვევაში დოკუმენტურად დადასტურებული შეძენილი საქონელი საკმარისი არ იყო, რიგ შემთხვევაში საწარმოს ზედმეტად ჰქონდა პროდუქციის საწარმოებლად, ხოლო ზოგჯერ პირიქით ჩამოწერილი იყო სასაქონლო-მატერიალური მარაგები, ანუ ცალკეულ შემთხვევაში დადგინდა გარემოებები, როდესაც მეწარმის მიერ ბალანსიდან ჩამოწერილი იყო საქონელი, რომლის გახარჯვა დოკუმენტურად ვერ დასტურდებოდა. აღნიშნულ ნაწილში, ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, გამოყენებულ იქნა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73.5.ა მუხლი და შემოსავლის ოდენობა გაანგარიშებულ იქნა არაპირდაპირი მეთოდით, კერძოდ, ზედმეტად ჩამოწერილი საქონელი ჩაითვალა მიწოდებად. აღნიშნულმა გამოიწვია ერთობლივი შემოსავლისა და დღგ-ით დასაბეგრი ბაზის ზრდა.

თუ გადამხდელი არ ეთანხმებოდა დარიცხულ გადასახადს, უნდა შეესრულებინა სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2020 წლის 21 სექტემბრის №28322 ბრძანება და წარედგინა ის დამატებითი მტკიცებულებები, რომელთა გათვალისწინებაც, მისი აზრით, გახდებოდა დარიცხული თანხების კორექტირების (შემცირების) საფუძველი.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2025 წლის 21 იანვრის განჩინებით, საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, დასაშვებობის შესამოწმებლად წარმოებაში იქნა მიღებული საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსა და სსიპ შემოსავლების სამსახურის საკასაციო საჩივრები.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლო საქმის შესწავლის, საკასაციო საჩივრების დასაშვებობის შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, რომ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსა და სსიპ შემოსავლების სამსახურის საკასაციო საჩივრები არ აკმაყოფილებს საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მოთხოვნებს და არ ექვემდებარება დასაშვებად ცნობას შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილი განსაზღვრავს საკასაციო საჩივრის განსახილველად დასაშვებობის ამომწურავ საფუძვლებს, კერძოდ, აღნიშნული ნორმის თანახმად, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მიერ საკასაციო საჩივარი დაიშვება, თუ კასატორი დაასაბუთებს, რომ: ა) საქმე მოიცავს სამართლებრივ პრობლემას, რომლის გადაწყვეტაც ხელს შეუწყობს სამართლის განვითარებას და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებას; ბ) საქართველოს უზენაეს სასამართლოს მანამდე მსგავს სამართლებრივ საკითხზე გადაწყვეტილება არ მიუღია; გ) საკასაციო საჩივრის განხილვის შედეგად მოცემულ საქმეზე სავარაუდოა მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღება; დ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება განსხვავდება მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან; ე) სააპელაციო სასამართლომ საქმე განიხილა მატერიალური ან/და საპროცესო სამართლის ნორმების მნიშვნელოვანი დარღვევით, რასაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე; ვ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება ეწინააღმდეგება მსგავს სამართლებრივ საკითხზე ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციას და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალს.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ წარმოდგენილი საკასაციო საჩივრები არ არის დასაშვები საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული არც ერთი ზემოთ მითითებული საფუძვლით.

საკასაციო საჩივრები არ არის დასაშვები სააპელაციო სასამართლოს განჩინების საკასაციო სასამართლოს მიერ დამკვიდრებული პრაქტიკისაგან განსხვავების არსებობის საფუძვლით და ამასთან, არ არსებობს საკასაციო საჩივრის განხილვის შედეგად მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღების ვარაუდი. სააპელაციო სასამართლოს გასაჩივრებული განჩინება არ ეწინააღმდეგება ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციას და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალს. ამასთან, საქმის განხილვისა და საკასაციო სასამართლოს მიერ საქმეზე ახალი გადაწყვეტილების მიღების საჭიროება არ არსებობს სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბების თვალსაზრისით.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ კასატორები ვერ ასაბუთებენ სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმის განხილვას მატერიალური ან/და საპროცესო სამართლის ნორმების მნიშვნელოვანი დარღვევით. კასატორები საკასაციო საჩივრებში ვერ აქარწყლებენ სააპელაციო სასამართლოს მიერ დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებსა და დასკვნებს.

საკასაციო სასამართლო იზიარებს მოცემულ საქმეზე ქვედა ინსტანციის სასამართლოს მიერ დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს და ამ გარემოებებთან დაკავშირებით გაკეთებულ სამართლებრივ შეფასებებს და მიიჩნევს, რომ სააპელაციო სასამართლომ არსებითად სწორად გადაწყვიტა მოცემული დავა.

საკასაციო სასამართლო აღნიშნავს, რომ საქმეზე დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების თანახმად, სსიპ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის მიერ 2019 წლის 27 დეკემბერს შპს ,,...ს“ გასვლითი საგადასახადო შემოწმების შედეგად (შესამოწმებელი პერიოდი - 2014 წლის პირველი ივლისი - 2017 წლის პირველი აგვისტო; შემოწმების დაწყებისა და დასრულების თარიღი - 2017 წლის 23 ოქტომბერი - 2019 წლის 27 დეკემბერი) შედგენილია №4024 შემოწმების აქტი. შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2019 წლის 27 დეკემბრის №46940 ბრძანების თანახმად, შპს ,,...ს“ ბიუჯეტში გადასახდელად დამატებით დაერიცხა სულ - 106106 ლარი, მათ შორის: ძირითადი გადასახადი - 75146 ლარი, ჯარიმა - 30960 ლარი. შპს ,,...ს“ დაერიცხა მიმდინარე გადასახდელები 846 ლარი და შეუმცირდა მიმდინარე გადასახდელები 846 ლარით.

სსიპ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2019 წლის 27 დეკემბრის №094-268 საგადასახადო მოთხოვნის თანახმად, შპს ,,...ს“ გადასახდელად დაერიცხა გადასახადი 75146 ლარი: დღგ - 27839 ლარი, მოგების გადასახადი - 4310, საშემოსავლო გადასახადი - 50771 ლარი, ქონების გადასახადი - 846 ლარი, ჯარიმა - 30960 ლარი, საურავი - 36392.86 ლარი, სულ - 142498.86 ლარი.

2020 წლის 24 იანვარს შემოსავლების სამსახურში შპს ,,...ს“ მიერ წარდგენილი იქნა №14962/21 საჩივარი შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2019 წლის 27 დეკემბრის №094-268 საგადასახადო მოთხოვნის ბათილად ცნობის მოთხოვნით. საჩივრის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმებოდა სახელმწიფო შესყიდვების ფარგლებში მიწოდებული მომსახურებიდან მიღებული შემოსავლების არაპირდაპირი მეთოდით გაანგარიშებას და შემოწმების მიერ დღგ-სა და საშემოსავლო გადასახადის ნაწილში განხორციელებულ დარიცხვას 2016 წლის დეკემბრის და 2017 წლის ივლისის თვეების საანგარიშო პერიოდებში.

შემოსავლების სამსახურის 2020 წლის 21 სექტემბრის №28322 ბრძანებით: 1. შპს „...ს“ საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ. სადავო საკითხთან დაკავშირებით: ა) გადასახადის გადამხდელს მიეცა წინადადება ბრძანების ჩაბარებიდან 15 დღის ვადაში საჩივარში მითითებულ სადავო საკითხებთან დაკავშირებით აუდიტის დეპარტამენტისთვის წარედგინა დოკუმენტურად დადასტურებული მტკიცებულებები; ბ) აუდიტის დეპარტამენტს დაევალა შპს ,,...ს“ მიერ ბრძანების სარეზოლუციო ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტით განსაზღვრულ ვადაში შესაბამისი მტკიცებულებების წარდგენის შემთხვევაში, გადასახადის გადამხდელის მონაწილეობით, დამატებით წარდგენილი მტკიცებულებების შესწავლა და აღნიშნულის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, დარიცხული თანხების კორექტირება (შემცირება). დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.

2020 წლის 9 ოქტომბერს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში შპს ,,...ს“ მიერ წარდგენილ იქნა №11437/2/2020 საჩივარი შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2019 წლის 27 დეკემბრის №094-268 საგადასახადო მოთხოვნისა და შემოსავლების სამსახურის 2020 წლის 21 სექტემბრის №28322 ბრძანების ბათილად ცნობის მოთხოვნით. საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოს 2021 წლის 25 ივნისის №11437/2/2020 გადაწყვეტილებით შპს „...ს“ საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.

2019 წლის 30 იანვარს სსიპ შემოსავლების სამსახურში შპს ,,...ს“ მიერ წარდგენილ იქნა საჩივარი შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2018 წლის 31 დეკემბრის №094-306 საგადასახადო მოთხოვნის ბათილად ცნობის მოთხოვნით. საჩივრის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმებოდა: საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრას არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით; ეკონომიკურ საქმიანობასთან კავშირის დაუდგენლობის მოტივით შეძენილი მომსახურებების მიწოდებად განხილვას; შემოწმების მიერ ხარჯების შემცირების საკითხს; საშემოსავლო გადასახადის ნაწილში განხორციელებულ დარიცხვას. ასევე, გადამხდელის განმარტებით, ქონების გადასახადში დარიცხვა გამოწვეული იყო მისთვის უცნობი მიზეზებით.

სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2019 წლის 22 მარტის №6895 ბრძანებით: შპს „...ს“ საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ. გადასახადის გადამხდელს მიეცა წინადადება ბრძანების ჩაბარებიდან 15 სამუშაო დღის ვადაში საჩივარში მითითებულ სადავო საკითხებთან დაკავშირებით აუდიტის დეპარტამენტისთვის წარედგინა დოკუმენტურად დადასტურებული მტკიცებულებები; აუდიტის დეპარტამენტს დაევალა შესაბამისი მტკიცებულებების წარდგენის შემთხვევაში, გადასახადის გადამხდელის მონაწილეობით, დამატებით წარდგენილი მტკიცებულებების შესწავლა და აღნიშნულის შედეგების გათვალისწინებით სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, დარიცხული თანხების კორექტირება (შემცირება); ასევე გადასახადის გადამხდელის პირადი აღრიცხვის ბარათზე შესაბამისი კორექტირების განხორციელება; დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.

სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2019 წლის 22 მარტის №6895 ბრძანების აღსრულების მიზნით, სსიპ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის მიერ 2020 წლის 29 მაისს შპს ,,...ს“ საგადასახადო შემოწმების შედეგების გადაანგარიშებაზე შედგენილია №510/5 დასკვნა. შემოსავლების სამსახურის 2020 წლის 18 ივნისის №16074 ბრძანების თანახმად, შპს „...ს“ შეუმცირდა სულ 36696 ლარი, მათ შორის, ძირითადი გადასახადი - 23162 ლარი და ჯარიმა - 13534 ლარი. შპს ,,...ს’’ დაერიცხა მიმდინარე გადასახდელები 4087 ლარი და შეუმცირდა მიმდინარე გადასახდელები 4087 ლარით.

სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2020 წლის 18 ივნისის №094-64 საგადასახადო მოთხოვნის თანახმად, შპს ,,...ს“ გადასახდელად დაერიცხა გადასახადი 122911 ლარი: დღგ - 61014 ლარი, მოგების გადასახადი - 51979, საშემოსავლო გადასახადი - 9541 ლარი, ქონების გადასახადი - 377 ლარი, ჯარიმა - 60945 ლარი, საურავი - 159227.32 ლარი, სულ - 343083.32 ლარი.

2020 წლის 16 ივლისს სსიპ შემოსავლების სამსახურში შპს ,,...ს“ მიერ წარდგენილ იქნა №135817/21 საჩივარი შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2020 წლის 18 ივნისის №094-64 კორექტირებული საგადასახადო მოთხოვნის ბათილად ცნობის მოთხოვნით. საჩივრის თანახმად, გადამხდელი არ ეთანხმებოდა საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრას არაპირდაპირი მეთოდით და შემოწმების შედეგად ხარჯების შემცირებას; გადამხდელის განმარტებით, ქონების გადასახადში დარიცხვა გამოწვეულია მისთვის უცნობი მიზეზებით. შემოსავლების სამსახურის 2020 წლის 24 ივლისის №20854 ბრძანებით, შპს „...ს“ საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.

2020 წლის 7 აგვისტოს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში შპს „...ს“ მიერ წარდგენილ იქნა №10870/2/2020 საჩივარი სსიპ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2020 წლის 18 ივნისის №094-64 კორექტირებული საგადასახადო მოთხოვნისა და შემოსავლების სამსახურის 2020 წლის 24 ივლისის №20854 ბრძანების ბათილად ცნობის მოთხოვნით. საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოს 2021 წლის 25 ივნისის №10870/2/2020 გადაწყვეტილებით შპს „...ს“ საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.

საკასაციო სასამართლო მიუთითებს, რომ განსახილველ საქმეში დავის საგანს სადავო ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტების საფუძველზე არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით შპს „...ს“ საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრისა და აღნიშნული გზით განხორციელებული დარიცხვების კანონიერება წარმოადგენს.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 255-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო კონტროლის სახეებია მიმდინარე კონტროლი და საგადასახადო შემოწმება. ამავე კოდექსის 267-ე მუხლის შესაბამისად, საგადასახადო შემოწმების შედეგების შესახებ დგება აქტი, რომელშიც უნდა მიეთითოს: ა)ყველა ის ფაქტობრივი გარემოება, მტკიცებულება და არგუმენტი, რომელსაც არსებითი მნიშვნელობა ჰქონდა გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრისას. თუ შემოწმება ექსპერტის დასკვნას დაეყრდნო, აქტში მიეთითება ამ დასკვნის შინაარსი; ბ)საქართველოს საგადასახადო კოდექსის ან/და საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობის აქტის ის ნორმა, რომლითაც იხელმძღვანელეს შემმოწმებლებმა გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრისას; გ)გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებების წარმოშობის ზუსტი თარიღები (თუ მათი დადგენა შესაძლებელია), გადასახადისა და ჯარიმის გაანგარიშება, ჯამურად გადასახდელი ან მისაღები თანხა, იმ დოკუმენტების რეკვიზიტები (საჭიროების შემთხვევაში – ასლები), რომლებითაც დასტურდება ამ მოთხოვნებისა და ვალდებულებების წარმოშობა, ასევე საგადასახადო შემოწმების აქტის დანართების შინაარსი. 268-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად კი, საგადასახადო ორგანოს უფლებამოსილი პირი იღებს საგადასახადო შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადების ან/და სანქციების დარიცხვის ან არდარიცხვის შესახებ გადაწყვეტილებას, რომლის ასლი წარედგინება გადასახადის გადამხდელს შესაბამის საგადასახადო მოთხოვნასთან ერთად.

საგადასახადო კოდექსის 51.1 მუხლის „გ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ორგანოები ვალდებული არიან თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში გააკონტროლონ გადასახადების გამოანგარიშების სისწორე და სისრულე, მათი დროულად გადახდა და ჩაატარონ საგადასახადო შემოწმებები კოდექსით დადგენილი წესით. საკასაციო პალატა აღნიშნავს, რომ საგადასახადო ორგანოები საგადასახადო შემოწმების ჩატარების გზით ახდენენ საგადასახადო კონტროლს გადასახადის გამოანგარიშების სისწორეზე, დეკლარაციათა დროულ წარდგენაზე, საგადასახადო დოკუმენტაციის სრულ და დროულ შედგენაზე და სხვ.. საგადასახადო შემოწმება არის გადამხდელის საქმიანობაზე სახელმწიფო კონტროლის განხორციელების ძირითადი საშუალება, რომლის შედეგები ფორმდება სათანადო აქტით. შემოწმების აქტის საფუძველზე განისაზღვრება გადასახადების აღრიცხვისა და დეკლარირების განხორციელების შესაბამისობა საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნებთან და მიეთითება გამოვლენილი დარღვევების გამოსწორებისთვის აუცილებელი მოთხოვნები (იხ. სუსგ 25.09.2014წ. Nბს-798-782(კ-12)).

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სწორად და დროულად აღრიცხოს შემოსავლები და ხარჯები დოკუმენტურად დადასტურებულ მონაცემთა საფუძველზე, ამ თავით გათვალისწინებული მეთოდების გამოყენებით და მიაკუთვნოს იმ საანგარიშო პერიოდს, რომელშიც მოხდა მათი მიღება და გაწევა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე): ა) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა; ბ) ერთზე მეტი ნებისმიერი შემდეგი პირობის არსებობისას: ბ.ა) ადგილი აქვს პირის აქტივების დაუსაბუთებელ ზრდას; ბ.ბ) პირის მიერ ეკონომიკური საქმიანობისათვის ან/და პირადი მოხმარებისათვის გაწეული ხარჯი აჭარბებს დეკლარირებულ შემოსავალს; ბ.გ) მიმდინარე საგადასახადო კონტროლის ღონისძიებების შედეგად საგადასახადო შემოწმების დაწყების შესახებ საგადასახადო ორგანოს შესაბამისი აქტით განსაზღვრულ შესამოწმებელ პერიოდში გამოვლენილია პირის მიერ საგადასახადო სამართალდარღვევის ჩადენის ორი ან მეტი შემთხვევა; ბ.დ) გამოვლენილია არსებითი სხვაობა პირის მიერ საგადასახადო ორგანოსათვის წარდგენილ/დეკლარირებულ დაბეგვრასთან დაკავშირებულ მონაცემებსა და მიმდინარე საგადასახადო კონტროლის ღონისძიებების შედეგად ფაქტობრივად დაფიქსირებულ მონაცემებს შორის.

საკასაციო სასამართლო აღნიშნავს, რომ არაპირდაპირი მეთოდები გამოიყენება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა. ამასთან, არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენების შესახებ საკანონმდებლო დანაწესის მიზანია სამართლიანად, გონივრული განსჯის საფუძველზე დადგინდეს გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები. გადამხდელის მიერ დაბეგვრის მიზნებისთვის მნიშვნელობის მქონე ოპერაციები, შემოსავალი, ხარჯების შესახებ მონაცემები, გადასახადების გამოანგარიშებასა და გადახდასთან დაკავშირებული დოკუმენტები მოქცეულია საგადასახადო კონტროლის სფეროში. საგადასახადო კოდექსის 73.5 მუხლის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით, უკეთუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა. არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენების შესახებ საკანონმდებლო დანაწესის მიზანია სამართლიანად, გონივრული განსჯის საფუძველზე დადგინდეს გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები. საგადასახადო ორგანოს უფლება - გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულება განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით, არ გულისხმობს საგადასახადო ორგანოსთვის თვითნებური შეფასებების უფლებამოსილების მინიჭებას. არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრის შესახებ გადაწყვეტილება უნდა იყოს გონივრული და შესაბამისად დასაბუთებული ფაქტობრივი გარემოებების და მტკიცებულებების საფუძველზე. (იხ. სუსგ №ბს-779კ-21), 13.05.2024წ.).

საქმეზე წარმოდგენილი მტკიცებულებების გათვალისწინებით, საკასაციო სასამართლოს მართებულად მიაჩნია სააპელაციო პალატის შეფასება, რომ გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით, არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენება ადმინისტრაციულ ორგანოთა მიერ ისე იქნა მიჩნეული მართლზომიერად, რომ შეფასების მიღმა დარჩა ხელშეკრულებებით გათვალისწინებული შპს ,,...ს“ საქმიანობის საგანი და თავისებურებები.

მართალია, კასატორები მიუთითებენ, რომ სახეზე იყო საწარმოებლად გამოყენებული პროდუქტის რაოდენობრივი შეუსაბამობა. თუმცა საკასაციო სასამართლო აღნიშნავს, რომ კასატორთა მხრიდან დადგენილი გარემოება შეფასებულია ზოგადად და არა კონკრეტულად მოსარჩელის საქმიანობის ჭრილში. გამოცემული სადავო აქტებით არ არის სათანადოდ დასაბუთებული, მოსარჩელის მიერ გაწეული მომსახურების ტიპის გათვალისწინებით, რატომ იქნა მიჩნეული არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენება საფუძვლიანად.

დადგენილია, რომ შპს ,,...“ ... მომსახურებას უწევდა სხვადასხვა ორგანიზაციას. შესამოწმებელ პერიოდში დასტურდებოდა მომსახურების გაწევა სახელმწიფო შესყიდვების ფარგლებში და სახელმწიფო დაწესებულებებისათვის. საგადასახადო ორგანოებმა, მიუხედავად საჩივრის ავტორის მითითებისა, არ იმსჯელეს ხელშეკრულების პირობების, დღის მანძილზე ... გასაწევი მომსახურების (მაგალითად, ...თან მიმართებით) სახისა და ოდენობის, წარდგენილი ანგარიშ-ფაქტურების, სასაქონლო ზედნადებების, მიღება-ჩაბარებების აქტების არსებობისა და მათი ურთიერთშეჯერების შესაძლებლობის პირობებში, რატომ იყო მართებულად მიჩნეული არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენება და რატომ ვერ ხდებოდა პირდაპირ, უშუალოდ წარმოდგენილი დოკუმენტაციით საგადასახადო ბაზის განსაზღვრა. საგადასახადო ორგანოების მხრიდან არ იქნა გათვალისწინებული მოსარჩელის საქმიანობის სპეციფიკა, მისი მხრიდან გასაწევი მომსახურების თავისებურება.

ამდენად, საკასაციო სასამართლოს მიაჩნია, რომ სააპელაციო სასამართლომ სამართლებრივად არსებითად სწორად შეაფასა საქმის გარემოებები.

ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, სააპელაციო სასამართლოს მიერ დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით საკასაციო პალატა თვლის, რომ კასატორის მიერ მითითებული გარემოებები არ ქმნის საკასაციო საჩივრების დასაშვებად ცნობის საფუძველს.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ მოცემულ საქმეს არ გააჩნია პრინციპული მნიშვნელობა სასამართლო პრაქტიკისათვის, ხოლო საკასაციო საჩივრებს - წარმატების პერსპექტივა. ამდენად, არ არსებობს საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით რეგლამენტირებული არც ერთი საფუძველი, რის გამოც საკასაციო საჩივრები არ უნდა იქნეს დაშვებული განსახილველად.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლით, 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1. საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსა და სსიპ შემოსავლების სამსახურის საკასაციო საჩივრები მიჩნეულ იქნეს დაუშვებლად;

2. უცვლელად დარჩეს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2024 წლის 6 ივნისის განჩინება;

3. საკასაციო სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.

თავმჯდომარე: ბ. შონია

მოსამართლეები ქ. ცინცაძე

გ. მაკარიძე