¹ას-640-1018-06 15 იანვარი, 2007 წ.

ქ.თბილისი

სამოქალაქო, სამეწარმეო და გაკოტრების

საქმეთა პალატამ

შემადგენლობა:

მაია სულხანიშვილი (თავმჯდომარე),

როზა ნადირიანი (მომხსენებელი), თეიმურაზ თოდრია

საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის საფუძველზე ზეპირი განხილვის გარეშე განიხილა კ. ზ-ის საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის საკითხი თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2006 წლის 11 ივლისის განჩინებაზე.

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი :

2005 წლის 19 ოქტომბერს კ. ზ-მ განცხადებით მიმართა ბორჯომის რაიონულ სასამართლოს და მიუთითა, რომ 1967 წლიდან ცხოვრობდა ბორჯომის “.. .. ..” კუთვნილ საცხოვრებელ სახლში, რომელიც მუშათა საცხოვრებლად გამოიყენებოდა და 1990 წლამდე გადასახადს იხდიდა “ .. .. ..” ბუღალტერიაში. 1990 წელს საცხოვრებელი სახლი, როგორც ამორტიზირებული, ჩამოიწერა და ოქმის საფუძველზე გადაეცა განმცხადებელს. 1990 წლის 13 თებერვალს ადმინისტრაციული შენობის დაწვის შედეგად განადგურდა ყველა დოკუმენტი, მათ შორის შენობის განმცხადებელზე გადაცემის აქტი და საბინაო წიგნი. .. .. .. საკრებულოს 1993 წლის 13 აგვისტოს ¹24 გადაწყვეტილებით მის სახელზე ირიცხება 0,24 ჰა მიწის ნაკვეთი, რომელთაგან, როგორც განმცხადებელი აღნიშნავს, 0,09 ჰა მიწის ფართი გამოეყო .. .. .. დასახლებაში, რომელზეც განლაგებულია საცხოვრებელი სახლი. კ. ზ-ის განცხადებით საჯარო რეესტრში მესაკუთრედ რეგისტრაციისათვის მოითხოვეს ბინის პრივატიზაციის ხელშეკრულება და შენობა-ნაგებობის ტექპასპორტი, რაც ხანძრის შედგეად განადგურებულია და ვერც არქივში მოიპოვა.

ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, კ. ზ-მ მოითხოვა იურიდიული მნიშვნელობის მქონე ფაქტის დადგენა, საკუთრების უფლებით ბორჯომის რაიონის დაბა .. .. .. , .. .. .. ქ.¹117-ში მდებარე საცხოვრებელი სახლის ფლობის შესახებ.

ბორჯომის რაიონული სასამართლოს 2005 წლის 9 დეკემბრის გადაწყვეტილებით, კ. ზ-ის განცხადება, იურიდიული მნიშვნელობის მქონე ფაქტის დადგენის თაობაზე, საკუთრების უფლებით ნივთის ფლობის შესახებ, არ დაკმაყოფილდა უსაფუძვლობის გამო.

რაიონული სასამართლოს გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გაასაჩივრა კ. ზ-მ და მოითხოვა მისი გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით განცხადებაში მითითებული მოთხოვნის დაკმაყოფილება.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს 2006 წლის 11 ივლისის განჩინებით, კ. ზ-ის სააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.

სასამართლომ დადგენილად ცნო, რომ განმცხადებლისათვის საკუთრების უფლებით ბორჯომის რაიონის დაბა .. .. .. , .. .. .. ქ. ¹117-ში მდებარე სახლის, კანონით დადგენილი წესით გადაცემა არ მომხდარა. კერძოდ, არ შემდგარა ხელშეკრულება მხარესა და სახლის მესაკუთრეს შორის უძრავი ქონების გადაცემის თაობაზე, რასაც არ უარყოფს თავად განმცხადებელი და შესაბამისად იგი არ აღირცხულა საჯარო რეესტრში სახლის მესაკუთრედ. ასევე დადგენილად ცნო ის გარემოება, რომ პირის საკუთრების უფლება ნივთზე საერთოდ არ ყოფილა რეგისტრირებული, რაც იმას ნიშნავს, რომ შესაბამისად ვერ იარსებებს კომპეტენტური ორგანოს ცნობა, იმის შესახებ, რომ ჩანაწერის უქონლობის გამო, რაც გამოწვეულია საბუთის დაკარგვით ან განადგურებით, საკუთრების უფლებით ნივთის ფლობით ფაქტის დამადასტურებელი საბუთის გაცემა შეუძლებელია.

სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება საკასაციო წესით გაასაჩივრა კ. ზ-მ და მოითხოვა ახალი გადაწყვეტილებით მისი გაუქმება და საჩივრის დაკმაყოფილება.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სამოქალაქო, სამეწარმეო და გაკოტრების საქმეთა პალატის 2006 წლის 06 ნოემბრის განჩინებით კ. ზ-ის საკასაციო საჩივარი მიღებულ იქნა წარმოებაში სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლით გათვალისწინებული დასაშვებობის შესამოწმებლად.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი :

საკასაციო სასამართლო საქმის შესწავლის, საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, რომ კ. ზ-ის საკასაციო საჩივარი არ აკმაყოფილებს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის მოთხოვნებს, რის გამოც მიჩნეულ უნდა იქნეს დაუშვებლად, შემდეგ გარემოებათა გამო:

სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის მეორე ნაწილის შესაბამისად, საკასაციო საჩივარი ქონებრივ-სამართლებრივ დავებში დასაშვებია იმ შემთხვევაში, თუ საკასაციო საჩივრის საგნის ღირებულება აღემატება 50000 ლარს. ამავე მუხლის მეხუთე ნაწილის მიხედვით, საკასაციო საჩივარი სხვა ქონებრივ და არაქონებრივ დავებში დასაშვებია, თუ ა) საქმე მნიშვნელოვანია სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებისათვის; ბ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება განსხვავდება ამ კატეგორიის საქმეებზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან; გ) სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმე განხილულია მნიშვნელოვანი საპროცესო დარღვევით, რომელსაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე; დ) გასაჩივრებულია სააპელაციო სასამართლოს მეორე დაუსწრებელი გადაწყვეტილება ან განჩინება დაუსწრებელი გადაწყვეტილების უცვლელად დატოვების თაობაზე. ზემოაღნიშნული ნორმები განსაზღვრავს იმ მოთხოვნებს, რომელთაც საკასაციო საჩივარი უნდა შეიცავდეს და ეფუძნებოდეს.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ წარმოდგენილი საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლით გათვალისწინებული არც ერთი ზემომითითებული საფუძვლით.

სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმე არ არის განხილული მნიშვნელოვანი საპროცესო დარღვევებით, ვერც კასატორი მიუთითებს რაიმე ისეთ საპროცესო დარღვევაზე, რომელსაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე, რის გამოც საკასაციო საჩივარს არა აქვს წარმატების პერსპექტივა.

საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები არც სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილების საკასაციო სასამართლოს სტაბილური პრაქტიკისაგან განსხვავების არსებობის საფუძვლით. სააპელაციო სასამართლოს გასაჩივრებული გადაწყვეტილება არ განსხვავდება იურიდიული მნიშვნელობის მქონე ფაქტის დადგენასთან დაკავშირებულ დავებზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან.

ამასთან, საკასაციო საჩივრის განხილვისა და საკასაციო სასამართლოს ახალი გადაწყვეტილების მიღების საჭიროება არ არსებობს არც სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბების აუცილებლობის თვალსაზრისით.

ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის საფუძველზე, საკასაციო სასამართლო არ არის უფლებამოსილი, დაუშვას კ. ზ-ის საკასაციო საჩივარი, რის გამოც საკასაციო საჩივარს უარი უნდა ეთქვას განხილვაზე.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი :

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე, 401-ე მუხლებით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა :

1. კ. ზ-ის საკასაციო საჩივარი, როგორც დაუშვებელი დარჩეს განუხილველად.

2. საკასაციო სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ გასაჩივრდება.