ას-810-1025-08 26 თებერვალი, 2009 წ

ქ. თბილისი

სამოქალაქო, სამეწარმეო და გაკოტრების

საქმეთა პალატა

შემადგენლობა:

მ. სულხანიშვილი (თავმჯდო.ე, მომხსენებელი)

რ. ნადირიანი, თ. თოდრია

საქმის განხილვის ფორმა _ ზეპირი განხილვის გარეშე

კასატორი _ თ. გ-იანი(მოპასუხე)

წარმომადგენელი -- გ. გ-ძე

მოწინააღმდეგე მხარე -- ო. კ-ძე(მოსარჩელე)

გასაჩივრებული განჩინება– ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2008 წლის 18 ივნისის განჩინება

კასატორის მოთხოვნა – გასაჩივრებული განჩინების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილების მიღება

დავის საგანი –თანხის დაკისრება

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი :

ბათუმის საქალაქო სასამართლოს სარჩელით მიმართა ო. კ-ძემ, მოპასუხე დაასახელა ტ. (თ.) გ-იანის მიმართ და მოითხოვა მისი კუთვნილი ავტომანქანის პირვანდელ მდგომარეომაში აღდგენა, 2005 წლის ოქტომბრიდან, ავტომანქანაზე ნაწილების მოხსნითა და გაძარცვით მიყენებული ზიანის 3550 ლარის, ასევე მიუღებელი შემოსავლის – 17 100 ლარის ანაზღაურება მოითხოვა.

ბათუმის საქალაქო სასამართლოს 2007 წლის 4 დეკემბრის გადაწყვეტილებით სარჩელი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ. თ. (ტ.) გ-იანს, ო. კ-ძის სასარგებლოდ დაეკისრა ფულადი თანხის 3550 ლარის ოდენობით გადახდა. სხვა ნაწილში სარჩელს ეთქვა უარი უსაფუძვლობის გამო.

აღნიშნული გადაწყვეტილება სააპელაციო საჩივრით გაასაჩივრა თ. (ტ.) გ-იანმა.

ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2008 წლის 18 ივნისის განჩინებით სააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა ძალაში დარჩა გასაჩივრებული გადაწყვეტილება.

პალატამ დადგენილად მიიჩნია შემდეგი ფაქტობრივი გარემოებები:

ო. კ-ძე და თ. (ტ.) გ-იანი ცხოვრობდნენ მეზობლად, ქ. ბათუმში, . . . ქ. ¹77-ში მდებარე ცხრასართულიან სახლში.

თ. (ტ.) გ-იანმა, მოსარჩელეს სთხოვა, მისი სატვირთო ავტომანქანა „მერსედესის“ (სახელმწიფო ნომრით ¹ვას-767) თხოვება, რომლითაც მისი შვილი ა. ტ-იანი, რამოდენიმე რეისს გააკეთებდა ქალაქ ახალციხეში და დაუბრუნებდა უკან. მოსარჩელემ მოპასუხეს გადასცა ავტომანქანა.

საავტომობილო ტრანსპორტის სარეგისტრაციო ბარათის საფუძველზე დადგენილია, რომ ავტომანქანა მერსედეს ბენცი სახ. ნომრით ვას 767 არის ო. კ-ძის საკუთრება.

ბათუმის საქალაქო სასამართლოს 2006 წლის 14 დეკემბრის განაჩენით დადგენილია, რომ ა. ტ-იანმა დააზიანა ო. კ-ძის კუთვნილი ავტომანქანის სხვადასხვა ნაწილები, კერძოდ: ძრავა, მწყობრიდან გამოიყვანა „სტარტერი“, აკუმულატორი, გადამცემი კოლოფი, წინა ბამპერი და სხვა ნაწილები, რომელთა ღირებულებამ შეადგინა 3550 ლარი.

მოწმე ჩ. პ-იანისა და ს. გ-იას განმარტებებით დადგენილია, რომ ავტომანქანის თხოვებაზე გარიგება ო. კ-ძესთან დადო მოპასუხემ და, რომ ავტომანქანა მოსარჩელემ ათხოვა მოპასუხეს და არა ა. ტ-იანს.

პალატამ მიიჩნია, რომ ო. კ-ძესა და თ. გ-იანს შორის, ადგილი ჰქონდა ავტომანქანის თხოვების ხელშეკრულებას.

პალატამ არ გაიზიარა აპელანტის მოსაზრებას იმის თაობაზე, რომ იგი არ წარმოადგენდა სათანადო მხარეს, ასეთი ა. ტ-იანია და რომ ა. ტ-იანის მიერ მიყენებული ზიანი 3500 ლარს არ შეადგენდა.

პალატამ მიიჩნია, რომ მართალია ო. კ-ძის კუთვნილი ავტომანქანა დააზიანა ა. ტ-იანმა, მაგრამ თხოვების ხელშეკრულების მხარეს წარმოადგენდა თ. (ტ.) გ-იანი, რომელმაც მესაკუთრესთან შეთანხმებით, ნათხოვარი ნივთი უსასყიდლოდ გადასცა მესამე პირს – ა. ტ-იანს, მესამე პირის მიერ ნივთის დაზიანების გამო მიყენებული ზიანის ანაზღაურების ვალდებულება, თანახმად სამოქალაქო კოდექსის 618-ე, 394-ე მუხლის 1-ლი ნაწილისა, 396-ე და 992-ე მუხლებისა, ეკისრება თ. (ტ.) გ-იანს და ამ ზიანის ანაზღაურების მოთხოვნით წარდგენილ სარჩელში სათანადო მოპასუხეს იგი წარმოადგენს.

ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2008 წლის 18 ივნისის განჩინება საკასაციო საჩივრით გაასაჩივრა თ. გ-იანმა.

კასატორის წარმომადგენლის აზრით ქუთაისის სააპელაციო სასამართლომ არასწორად შეაფასა ფაქტობრივი გარემოება, რადგან ხელშეკრულების მონაწილე მხარეს არ წარმოადგენდა თ. გ-იანი. ის, რომ თ. გ-იანი არ წარმოადგენდა თხოვების ხელშეკრულების მონაწილე მხარეს ნათლად ადასტურებს თავად მოწინააღმდეგე ო. კ-ძე თავის სასარჩელო განცხადებაში. მისი განმარტებით ავტომანქანა გადაცემულ იქნა უშუალოდ ა. ტ-იანზე ოღონდ თ. გ-იანის ნდობით და შუამდგომლობით.

კასატორის წარმომადგენლის განმარტებით სისხლის სამართლის საქმეზე გამოტანილი განაჩენით დადგენილია, რომ ო. კ-ძის კუთვნილი ავტომანქანა დროებითი მოხმარების მიზნით წაიღო ა. ტ-იანმა, რომელმაც მოახდინა ამ ავტომანქანის დაზიანება. ამ განაჩენითვე დადგენილია, რომ ა. ტ-იანი იყო თხოვების მონაწილე მხარე, რომელმაც თავდაპირველად მართლზომიერად (ანუ ო. კ-ძის თანხმობით) წაიყვათნა ავტომანქანა სარგებლობისთვის და შემდეგ მოახდინა მისი დაზიანება.

ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე კასატორის წარმომადგენელმა მოითხოვა გასაჩივრებული განჩინების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილები მიღება.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი :

საკასაციო პალატამ განიხილა საქმის მასალები, გაეცნო საკასაციო საჩივრის საფუძვლებს და თვლის, რომ საკასაციო საჩივარი უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ შემდეგ გარემოებათა გამო:

სააპელაციო სასამართლომ დადგენილად ცნო ის ფაქტობრივი გარემოება, რომ თ. გ-იანმა ო. კ-ძისაგან ითხოვა სატვითო მანქანა „მერსედესი“,იმ პირობით, რომ მისი შვილი ა. ტ-იანი რამოდენიმე რეისს გააკეთებდა ქალაქ ახალციხეში და მანქანას დაუბრუნებდა უკან. სასამართლო მოწმეთა ჩვენებებზე დაყრდნობით მივიდა იმ დასკვნამდე, რომ ავტომანქანის თხოვების თაობაზე გარიგება ო. კ-ძესთან დადო ტატიან გრანიანმა და არა ა. ტ-იანმა. აღნიშნულ ფაქტობრივ გარემოებებზე დაყრდნობით სასამართლომ უარყო ტ. (თ.) გ-იანის მოთხოვნა მისი არასათანადო მხარედ ცნობის თაობაზე.

საკასაციო პალატა აღნიშნავს, რომ სასამართლოს მიერ გაკეთებული დასკვნები არ გამომდინარეობს საქმეში არსებული მასალებიდან. კერძოდ, ბათუმის საქალაქო სასამართლოს 2006 წლის 14 დეკემბრის განაჩენით დადგენილია, რომ ა. ტ-იანმა 2005 წლის ოქტომბრის თვეში თავის ყოფილ მეზობელს ო. კ-ძეს დროებითი მოხმარების მიზნით გამოართვა მისი კუთვნილი სატვირთო ავტომანქანა „მერსედეს-ბენცი“, იმ პირობით, რომ რამოდენიმე რეისს გააკეთებდა საჯავახოში და 2005 წლის დეკემბერში დაუბრუნებდა უკან. აღნიშნული მტკიცებულება გამორიცხავს სასამართლოს მიერ დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებას, რომ თხოვების ხელშეკრულება დადებულია თ. გ-იანსა და ო. კ-ძეს შორის. სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 106-ე მუხლის თანახმად მხარეები თავისუფლდებიან მტკიცებულებათა წარმოდგენისაგან ისეთი ფაქტების დასადასტურებლად, რომლებსაც თუმცა ემყარება მათი მოთხოვნები თუ შესაგებელი, მაგრამ დამტკიცებას არ საჭიროებენ. სისხლის სამართლის საქმეზე გამოტანილი კანონიერ ძალაში შესული განაჩენით დადგენილი ფაქტები, აღნიშნული ნორმის საფუძველზე აღარ საჭიროებენ მტკიცებას. სასამართლოს მიერ მოწმეთა დაკითხვა, როდესაც საქმეში არსებობს კანონიერ ძალაში შესული განაჩენი, წარმოადგენს ისეთი სახის მტკიცებულებას, რომლითაც არ შეიძლება დადასტურდეს თხოვების ფაქტი. ასეთ შემთხვევაში სასამართლომ მოიპოვა მტკიცებულებები ისეთი ფაქტობრივი გარემოების დასადგენად, რომელიც დადგენილია და მტკიცებას არ საჭიროებს.

ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, პალატა მიიჩნევს, რომ სააპელაციო სასამართლომ გადაწყვეტილება მიიღო საპროცესო ნორმების დარღვევით. Aარასწორად შეაფასა საქმეში არსებული მტკიცებულებები. აღნიშნულმა კი განაპირობა საქმეზე არასწორი გადაწყვეტილების მიღება. რის გამოც, გასაჩივრებული გადაწყვეტილება უნდა გაუქმდეს და საქმე ხელახლა უნდა იქნეს განხილული სააპელაციო სასამართლოს მიერ. საქმის ხელახალი განხილვისას, სასამართლოს მიერ უნდა შეფასდეს საქმეში არსებული მტკიცებულებები კანონმდებლობის შესაბამისად, შეფასდეს მხარეთა შორის არსებული სამართლებრივი ურთიერთობები და დადგინდეს ფაქტობრივი გარემოებანი და განისაზღვროს მიყენებული ზიანის ოდენობა.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

პალატამ იხელმძღვანელა სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 412-ე მუხლით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა :

ტ. (თ.) გ-იანის წარმომადგენლის გ. გ-ძე საკასაციო საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ.

Gგაუქმდეს ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს 2008 წლის 18 ივნისის განჩინება და საქმე ხელახლა განხილვისათვის დაუბრუნდეს იმავე სასამართლოს.

განჩინება საბოლოოა და არ გასაჩივრდება.