№147აპ-17 ქ. თბილისი

ს-ი გ, 147აპ-17 18 ივლისი, 2017 წელი

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატამ შემდეგი შემადგენლობით:

პაატა სილაგაძე (თავმჯდომარე),

ნინო გვენეტაძე, გიორგი შავლიაშვილი

ზეპირი მოსმენის გარეშე განიხილა მსჯავრდებულების - გ. ს-ა და დ. ს-ს ინტერესების დამცველის, ადვოკატ ლ. კ-ს საკასაციო საჩივარი თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის 2017 წლის 1 თებერვლის განაჩენზე.

აღწერილობითი ნაწილი:

1. თბილისის საქალაქო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა კოლეგიის 2016 წლის 18 მაისის განაჩენით:

გ. ს-ი- ნასამართლობის არმქონე,- ცნობილ იქნა დამნაშავედ საქართველოს სსკ-ის 196-ე მუხლის მე-3 ნაწილის ,,გ” ქვეპუნქტით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენაში და სასჯელად განესაზღვრა 3 (სამი) წლით თავისუფლების აღკვეთა, რაც საქართველოს სსკ-ის 63-64-ე მუხლების საფუძველზე ჩაეთვალა პირობით, იმავე გამოსაცდელი ვადით.

დ. ს-ი - ნასამართლობის არმქონე, - ცნობილ იქნა დამნაშავედ საქართველოს სსკ-ის 196-ე მუხლის მე-3 ნაწილის ,,გ” ქვეპუნქტით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენაში და სასჯელად განესაზღვრა 3 (სამი) წლით თავისუფლების აღკვეთა, რაც საქართველოს სსკ-ის 63-64-ე მუხლების საფუძველზე ჩაეთვალა პირობით, იმავე გამოსაცდელი ვადით.

პირობით მსჯავრდებულების - დ. ს-ა და გ. ს-ს ყოფაქცევაზე კონტროლი და დახმარება დაევალა საქართველოს სასჯელაღსრულებისა და პრობაციის სამინისტროს პრობაციის ეროვნული სააგენტოს ტერიტორიულ ორგანოს, მსჯავრდებულების საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით. მსჯავრდებულებს დაევალათ, პრობაციის ეროვნული სააგენტოს ნებართვის გარეშე არ შეიცვალონ საცხოვრებელი ადგილი.

ნივთიერი მტკიცებულებები - შპს „ჯ-ს“ შენობის ჩხრეკისას ამოღებული სარეცხი საშუალებები, ბოთლები და ეტიკეტები საქმეზე საბოლოო გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ უნდა განადგურდეს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.

2. სასამართლომ დადგენილად მიიჩნია, რომ დ. ს-ა და გ. ს-ა ჩაიდინეს სასაქონლო (მომსახურების) ნიშნის მართლსაწინააღმდეგო გამოყენება, ე. ი. წინასწარი შეთანხმებით ჯგუფის მიერ დიდი ოდენობით სხვისი სასაქონლო ნიშნის უკანონო გამოყენება, აგრეთვე - სხვისი სასაქონლო ნიშნით უკანონოდ ნიშანდებული საქონლის წარმოება და სამოქალაქო ბრუნვაში შეტანა, რამაც მნიშვნელოვანი ზიანი გამოიწვია.

მსჯავრდებულების მიერ ჩადენილი ქმედებები გამოიხატა შემდეგში:

შპს ,,ჯ-ს” (ს/ნ ) დამფუძნებლებმა და დირექტორებმა - გ. ს-ა და დ. ს-ა მატერიალური სარგებლის მიღების მიზნით, განიზრახეს დიდი ოდენობით სხვისი სასაქონლო ნიშნის უკანონო გამოყენება და კონტრაფაქციული საქონლის სამოქალაქო ბრუნვაში შეტანა. ამ მიზნით ისინი 2014 წლის ზაფხულიდან იყენებდნენ „ზ-რ & გ-ს” მფლობელობაში არსებულ, დიდი ოდენობით სასაქონლო ნიშან „F-Y-ის“ და რ-ი მდებარე შპს „ჯ-ს” კუთვნილ საწარმოში აწარმოებდნენ კონტრაფაქციულ ჭურჭლის სარეცხ საშუალებებს, რის რეალიზაციასაც ახდენდნენ სხვადასხვა მეწარმე სუბიექტზე და სასაქონლო ნიშნის მფლობელს აყენებდნენ მნიშვნელოვან ზიანს.

3. თბილისის საქალაქო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა კოლეგიის 2016 წლის 18 მაისის განაჩენი სააპელაციო წესით გაასაჩივრა მსჯავრდებულების - გ. ს-ა და დ. ს-ს ინერესების დამცველმა, ადვოკატმა ბ. პ-მ, რომელმაც ითხოვა გამამტყუნებელი განაჩენის გაუქმება და მის ნაცვლად გამამართლებელი განაჩენის დადგენა.

4. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის 2017 წლის 1 თებერვლის განაჩენით სააპელაციო საჩივრის მოთხოვნა არ დაკმაყოფილდა, ხოლო გასაჩივრებული განაჩენი დარჩა უცვლელად.

5. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის 2017 წლის 1 თებერვლის განაჩენი საკასაციო წესით გაასაჩივრა მსჯავრდებულების - გ. ს-ა და დ. ს-ს ინტერესების დამცველმა, ადვოკატმა ლ. კ-მ. კასატორი საჩივრით ითხოვს გასაჩივრებული განაჩენის გაუქმებასა და მსჯავრდებულების გამართლებას, შემდეგი საფუძვლებით: მსჯავრდებულები შპს „ჯ-ს” მიერ გამოშვებული პროდუქციის სასაქონლო ნიშნად იყენებდნენ არა „F-Y-ის“, არამედ - „F-Y-ის“ და, შესაბამისად, მითითებული სახელით გამოცემული პროდუქცია არ შეიძლება ჩაითვალოს სხვის სასაქონლო ნიშნად; სასამართლომ უკრიტიკოდ გაიზიარა საქპატენტის სასაქონლო ნიშნებისა და გეოგრაფიული აღნიშვნის განყოფილების სპეციალისტის, უ-ა ო-ს ჩვენება, რომ, მიუხედავად იმისა, რომ შეცვლილია პროდუქტის სახელწოდება, ჩვეულებრივი მომხმარებლისათვის პრაქტიკულად შეუძლებელია მისი განსხვავება; სასამართლომ ასევე არასწორად დაადგინა, რომ შპს ,,ჯ-ს” - 2014 წლის ნოემბრიდან 2015 წლის ივლისის ჩათვლით, სხვადასხვა მეწარმე სუბიექტზე რეალიზებული ჰქონდა - 15 654,17 ლარის ღირებულების „F-Y“, რადგან არ გაითვალისწინა ამ რაოდენობის საქონლის დამზადებას რა ღირებულების პროდუქცია სჭირდებოდა; ადვოკატმა ასევე აღნიშნა, რომ სააპელაციო სასამართლომ განაჩენში არასწორად იმსჯელა მსჯავრდებულების ოფისის ჩხრეკისას ამოღებული - 800 ლარის შესახებ და მიაჩნია, რომ მითითებული თანხა უნდა დაუბრუნდეს მსჯავრდებულებს.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

1. საკასაციო პალატამ შეისწავლა საქმის მასალები, შეამოწმა საკასაციო საჩივრის საფუძვლიანობა და დაასკვნა, რომ მსჯავრდებულების - გ. ს-ა და დ. ს-ს ინტერესების დამცველის, ადვოკატ ლ. კ-ს საკასაციო საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს, ხოლო გასაჩივრებული განაჩენი უნდა დარჩეს უცვლელად, შემდეგ გარემოებათა გამო:

2. საკასაციო პალატა სრულად იზიარებს სააპელაციო სასამართლოს არგუმენტებს მსჯავრდებულების - გ. ს-ა და დ. ს-ს ბრალეულობის თაობაზე და მიაჩნია, რომ კანონის მოთხოვნათა დაცვით, სრულყოფილად და ობიექტურად გამოკვლეულ, უტყუარ, ურთიერთშეჯერებულ და საკმარის მტკიცებულებათა ერთობლიობით გონივრულ ეჭვს მიღმა სტანდარტით დასტურდება მათ მიერ ჩადენილი დანაშაული, კერძოდ:

3. საქმეში არსებული მტკიცებულებებით, რომლებიც მხარეებს სადავოდ არ გაუხდიათ და პრეიუდიციულად იქნა მიჩნეული, კერძოდ: მოწმეების - ს. მ-ს-ბ-ს, დ. კ-ს, უ. ო-ს ჩვენებებით, დათვალიერების, შპს „ჯ-ს” ოფისისა და საწყობის ჩხრეკის ოქმებით, ნივთიერი მტკიცებულებების, საქპატენტიდან მიღებული მომართვის, ოპერატიულ-სამძებრო ღონისძიებების ამსახველი მასალებითა და სხვა მტკიცებულებებით დადასტურებულია, რომ გ. ს-ა და დ. ს-ა ჩაიდინეს დანაშაული, გათვალისწინებული საქართველოს სსკ-ის 196-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით.

4. საქპატენტის სასაქონლო ნიშნებისა და გეოგრაფიული აღნიშვნის განყოფილების სპეციალისტის, უ. ო-ს მოწმის სახით მიცემული ჩვენებით დადგენილია, რომ „ინტელექტუალურ საკუთრებასთან დაკავშირებულ სასაზღვრო ღონისძიებათა შესახებ“ საქართველოს კანონის თანახმად, ნებისმიერი საქონელი, მათ შორის შესაფუთი საქონელი, რომელზეც უნებართვოდაა მოთავსებული იმ სასაქონლო ნიშნის იდენტური სასაქონლო ნიშანი, რომელიც კანონიერად არის რეგისტრირებული ამ საქონელთან დაკავშირებით ან არსებითად არ განსხვავდება აღნიშნული სასაქონლო ნიშნისაგან და, აქედან გამომდინარე, არღვევს საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილ სასაქონლო ნიშნის მფლობელის უფლებებს, წარმოადგენს კონტრაფაქციულ პროდუქციას. მიუხედავად იმისა, რომ „F-Y-ის“ შემთხვევაში, თითქოსდა, შეცვლილია სახელწოდება „F-Y-ით“, არსებული სხვაობის გამოვლენა ვიზუალურად ფაქტობრივად შეუძლებელია დადგინდეს დეტალური დაკვირვების გარეშე. ასევე ხსენებულ ნიშნებს შორის არსებობს ფონეტიკური მსგავსება, რაც ჩვეულებრივი მომხმარებლისთვის პრაქტიკულად შეუძლებელს ხდის მათ განსხვავებას. „სასაქონლო ნიშნების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-5 მუხლის „გ“ ქვეპუნქტის თანახმად, მესამე პირის სახელზე რეგისტრირებული, უფრო ადრინდელი პრიორიტეტის მქონე სასაქონლო ნიშნის მსგავსია, ხოლო საქონელი - იდენტური ან იმდენად მსგავსი, რომ ჩნდება ამ სასაქონლო ნიშნების აღრევის, მათ შორის ასოცირების შედეგად აღრევის შესაძლებლობა. იმავდროულად, ამავე კანონის მე-6 მუხლის მე-2 პუნქტის თანახმად, განსკუთრებული უფლების მქონე პირს შეუძლია, აუკრძალოს მესამე პირს, მისი თანხმობის გარეშე სამოქალაქო ბრუნვაში გამოიყენოს ისეთი ნიშანი, რომელიც განსკუთრებული უფლების მქონე პირის, ამ შემთხვევაში კი ,,ზ-რ & გ-ს” მიერ დაცული (რეგისტრირებული) სასაქონლო ნიშნის იდენტური ან მსგავსია იმდენად, რომ ჩნდება ამ ნიშნების აღრევის, მათ შორის - ვიზუალური ასოცირების შედეგად აღრევის შესაძლებლობა. ამავე კანონის მე-6 მუხლის მე-3 პუნქტით, ამავე მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევებში, სხვა შესაძლო აკრძალვათა გარდა, იკრძალება: ა) სასაქონლო ნიშნის დატანა საქონელზე ან მის შეფუთვაზე, ბ) ისეთი საქონლის შეთავაზება, სამოქალაქო ბრუნვაში შეტანა ან საწყობში ამ მიზნით შენახვა, იმპორტი ან ექსპორტი, რომელიც ნიშანდებულია ამ ნიშნით, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ეს ქმედება ხორციელდება სასაქონლო ნიშანზე განსაკუთრებული უფლების მქონე პირის მიერ ნიშანდებული საქონლით. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, არავის აქვს უფლება, „ზ-რ & გ-ს” თანხმობის გარეშე, სამოქალაქო ბრუნვაში გამოიყენოს „F-Y-ის“ დასახელების ან მისი მსგავსი სასაქონლო ნიშნები.

5. რაც შეეხება ზიანის ოდენობას, საქართველოს სსკ-ის 196-ე მუხლის შენიშვნის მიხედვით, მნიშვნელოვანი ზიანის გამომწვევად დანაშაული ჩადენილად ითვლება, თუ წარმოებული ან სამოქალაქო ბრუნვაში შეტანილი იმ საქონლის ღირებულება, რომელიც სხვისი სასაქონლო (მომსახურების) ნიშნით, საქონლის ადგილწარმოშობის დასახელებით, გეოგრაფიული აღნიშვნით ან რეგისტრირებული საფირმო სახელწოდებით უკანონოდ არის ნიშანდებული (მარკირებული), აღემატება - 5 000 ლარს. საქმეში არსებული 2015 წლის 27 აგვისტოს დათვალიერების ოქმით, რომელიც ცნობილია უდავო მტკიცებულებად, ირკვევა, რომ გამომძიებელმა დაათვალიერა საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს ინტერნეტმისამართი - „napr.gov.ge“, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსა და შინაგან საქმეთა სამინისტროს ელექტრონულ მონაცემთა ბაზები, შპს „ჯ-ს” (ს/ნ ) ხელმძღვანელი პირებისა და ამ კომპანიის მიერ რეალიზებული სარეცხი საშუალებების დადგენის მიზნით, რის შედეგადაც გაირკვა, რომ შპს „ჯ-ს” - 2014 წლის ნოემბრიდან 2015 წლის ივლისის ჩათვლით, სხვადასხვა მეწარმე სუბიექტზე რეალიზებული აქვს - 15 654 ლარის ღირებულების „F-Y“, მათ შორის დღგ - 2 387,95 ლარი. გამომძიებელმა მითითებული მონაცემების შემცველი დოკუმენტაცია დაურთო დათვალიერების ოქმს. შესაბამისად, დადგენილია ზიანის ოდენობა.

6. უსაფუძლოა დაცვის მხარის მითითება შპს „ჯ-ს” ოფისის ჩხრეკისას ამოღებული - 800 ლარის მსჯავრდებულებისათვის დაბრუნების შესახებ, რადგან საქმის მასალების მიხედვით, მითითებული თანხა წარმოადგენს მოცემულ საქმეზე ოპერატიულ-სამძებრო ღონისძიების - საკონტროლო შესყიდვისთვის საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის ეკონომიკური დეპარტამენტიდან გამოთხოვნილ ფულს, რომლითაც 2015 წლის 24 აგვისტოს ქ. რ-ი აღნიშნულ ღონისძიებაში ოპერატიულად ჩართულმა პირმა გ. ს-ნ შეიძინა შპს „ჯ-ს” მიერ წარმოებული, კონტრაფაქციული ჭურჭლის სარეცხი საშუალება. იმავე დღეს მითითებული 800 ლარი გამოძიებამ ამოიღო შპს „ჯ-ს” ოფისსა და საწყობში ჩატარებული ჩხრეკის დროს.

7. რაც შეეხება იმას, თუ რატომ არ არის ხსენებული ნივთმტკიცების - 800 ლარის საკითხი პირველი ინსტანციის სასამართლოს განაჩენით გადაწყვეტილი, სააპელაციო პალატამ ეს საკითხი განმარტა, რასაც საკასაციო პალატა სრულად იზიარებს, კერძოდ: სააპელაციო პალატამ მიუთითა, რომ სასამართლო სამართლებრივად მოკლებულია შესაძლებლობას, თავის განაჩენში გადაწყვიტოს საქმეზე ამოღებული 800 ლარის საკითხი, ვინაიდან მოცემულ შემთხვევაში განაჩენი სააპელაციო წესით გასაჩივრებული ჰქონდა მხოლოდ დაცვის მხარეს, ხოლო სახელმწიფო ბრალმდებელს მითითებული ნივთმტკიცების საკითხის გადაწყვეტისა და თანხის სახელმწიფოსთვის დაბრუნების თაობაზე სააპელაციო საჩივარი არ შეუტანია. საქართელოს სსსკ-ის 298-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, სააპელაციო სასამართლოს უფლება არა აქვს, გამამართლებელი განაჩენის ნაცვლად გამამტყუნებელი განაჩენი გამოიტანოს, გამოიყენოს საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის უფრო მკაცრი მუხლი, დანიშნოს უფრო მკაცრი სასჯელი ან მიიღოს მსჯავრდებულისთვის არასასიკეთო სხვა გადაწყვეტილება, თუ საქმე განიხილება მსჯავრდებულის, მისი ადვოკატის საჩივრის საფუძველზე და ბრალდების მხარეს საჩივარი არ შეუტანია.

8. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საკასაციო პალატას მიაჩნია, რომ მოცემულ საქმეზე თბილისის სააპელაციო სასამართლოს მიერ მსჯავრდებულების - გ. ს-ა და დ. ს-ს მიმართ გამოტანილი განაჩენი არის კანონიერი და არ არსებობს მისი გაუქმების საფუძველი.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

პალატამ იხელმძღვანელა საქართველოს სსსკ-ის 301-ე მუხლით, 307-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის „დ“ ქვეპუნქტით, მე-2, მე-3 ნაწილებით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1. მსჯავრდებულების - გ. ს-ა და დ. ს-ს ინტერესების დამცველის, ადვოკატ ლ. კ-ს საკასაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს.

2. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის 2017 წლის 1 თებერვლის განაჩენი გ. ს-ა და დ. ს-ს მიმართ დარჩეს უცვლელად.

3. განაჩენი საბოლოოა და არ საჩივრდება.

თავმჯდომარე პ. სილაგაძე

მოსამართლეები: ნ. გვენეტაძე

გ. შავლიაშვილი