¹ას-1183-1444-09 25 თებერვალი 2010 წელი

ას-1183-1444-09 ქ.თბილისი

სამოქალაქო საქმეთა პალატა

შემადგენლობა:

მ. სულხანიშვილი (თავმჯდომარე, მომხსენებელი)

ლ. ლაზარაშვილი, თ. თოდრია

საქმის განხილვის ფორმა - ზეპირი მოსმენის გარეშე

კასატორები – ქ. და რ. ა-შვილები(მოპასუხე)

მოწინააღმდეგე მხარე-გ. კ-ძე(მოსარჩელე)

გასაჩივრებული განჩინება –ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2009 წლის 13 ოქტომბრის განჩინება

კასატორის მოთხოვნა - გასაჩივრებული განჩინების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილების მიღება

დავის საგანი –ჩუქების ხელშეკრულებასა და საჯარო რეესტრის ჩანაწერში ცვლილების შეტანა

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი:

ქუთაისის საქალაქო სასამართლოს 2009 წლის 02 ივლისის გადაწყვეტილებით გ. კ-ძის სარჩელი დაკმაყოფილდა. შევიდა ცვლილება ნოტარიუს ე. გ-შვილის მიერ დამოწმებულ 2004 წლის 2 ივლისის უძრავი ქონების ჩუქების ¹1-7208 ხელშეკრულებაში რ. პ-შვილი-ა-შვილსა და ქ. ა-შვილს შორის და მასში მითითებული მინაშენის 5\8 უფლების ნაწილი, შეიცვალა 5\16 ნაწილით და ასეთად გატარდა საჯარო რეესტრში, ხოლო დარჩენილი 5\16 ნაწილი გატარდა საჯარო რეესტრში გ. კ-ძის სახელზე.

აღნიშნული გადაწყვეტილება სააპელაციო საჩივრით გაასაჩივრეს ქ. და რ. ა-შვილებმა.

ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2009 წლის 13 ოქტომბრის განჩინებით სააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა უცვლელად დარჩა გასაჩივრებული გადაწყვეტილება

დადგენილია, რომ ქუთაისის საქალაქო სასამართლოს 2005 წლის 5 მაისის გადაწყვეტილებით გ. კ-ძის სარჩელი დაკმაყოფილდა.

პალატამ დადგენილად მიიჩნია შემდეგი გარემოებები:

დადგენილია, რომ ცვლილება შევიდა 2004 წლის 26 ივნისის ¹2-174 და 2004 წლის 4 ოქტომბრის ¹2-31 სამკვიდრო მოწმობაში და გ. კ-ძე ცნობილი იქნა რ. პ-შვილის დანაშთი ქონების 1\2 ნაწილის მემკვიდრედ.

2004 წლის 26 ივნისის ¹2-174 და 2004 წლის 4 ოქტომბრის ¹2-399 სამკვიდრო მოწმობებით დადასტურებულია, რომ მოსარჩელე გ. კ-ძე და მოპასუხე რ. პ-შვილი-ა-შვილი იყვნენ 2003 წლის 24 თებერვალს გარდაცვლილი რ. პ-შვილის პირველი რიგის მემკვიდრეები.

საქმეში არსებული 2004 წლის 02 ივლისის უძრავი ქონების ჩუქების ხელშეკრულებით რ. პ-შვილმა-ა-შვილმა მის საკუთრებაში არსებული უძრავი ქონების საცხოვრებელი სახლის მდებარე ქ.ქუთაისში, ... ქ.¹51-ში 6\24 ნაწილთან 3\24 ნაწილის და მინაშენის 5\8 უფლება აჩუქა მის შვილს ქ. ა-შვილს.

ასევე საქმეში არსებული სანოტარო აქტით დამტკიცებული 2004 წლის 26 ივნისის სამკვიდრო მოწმობის თანახმად რ. პ-შვილი-ა-შვილი, რომელიც იყო აწ გარდაცვლილი რ. პ-შვილის შვილი, პირველი რიგის მემკვიდრე, სამკვიდრო მოწმობით მიიღო სამკვიდრო ქონება გარდაცვლილის დანაშთი საცხოვრებელი სახლის პირველი გამოყოფილი ნაწილის 6\24 ნაწილიდან 3\24 ნაწილი და მეორე გამოყოფილი ნაწილიდან 5\8 ნაწილი საერთო საკუთრების მიწის ნაკვეთთან ერთად (პროპორციული წილის) შესაბამისად მდებარე ქ.ქუთაისში, ... ქ.¹51 კერძოდ საცხოვრებელი სახლის პირველი გამოყოფილი ნაწილის 6\24 უფლებიდან რ. პ-შვილი ა-შვილმა მიიღო 5\8 უფლება (3\8 მიიღო მამის რ. პ-შვილის წილხვედრი ქონებიდან, ხოლო 2\8 უფლება დედის ნ. პ-შვილის წილხვედრი ქონებიდან)

სამკვიდრო ქონებიდან საცხოვრებელი სახლის პირველი გამოყოფილი ნაწილის 6\24 ნაწილიდან 3\24 ნაწილი და მეორე გამოყოფილი 3\8 ნაწილი დარჩა ღიად სხვა მემკვიდრის სასარგებლოდ.

ასევე საქმეში არსებული 2004 წლის 04 ოქტომბრის ნოტარიულად დამოწმებული სამკვიდრო მოწმობის თანახმად გ. კ-ძე იყო აწ გარდაცვლილ რ. პ-შვილის მეუღლე-პირველი რიგის მემკვიდრე, რომელმაც ამ სამკვიდრო მოწმობით მიიღო სამკვიდრო ქონება გარდაცვლილის დანაშთი 3\24 ნაწილი საცხოვრებელი სახლიდან საერთო საკუთრების მიწის ნაკვეთთან ერთად და მინაშენის ფართი 72.01 კვ.მ, სარდაფის სართულში 37,11 კვ.მ-ის 3\8 უფლება ქ.ქუთაისში, ... ქ.¹51-ში.

პალატმ არ გაიზიარა აპელანტის მტკიცება, რომ 2005 წლის 5 მაისის გადაწყვეტილებას, რომელიც კანონიერ ძალაში შევიდა 2008 წლის 22 თებერვალს, არავითარი შეხება არა აქვს ჩუქების ხელშეკრულებასთან, რადგანაც აღნიშნული გადაწყვეტილებით დასტურდება, რომ პ-შვილს სამკვიდრო მოწმობაში არასწორად ჰქონდა მიღებული შენობის მეორე გამოყოფილი ნაწილის 5\8 ნაწილი, რომელიც შემდეგ აჩუქა თავის ქალიშვილს.

აღნიშნულთან დაკავშირებით პალატამ განმარტა, რომ ზემოთ მითითებულ გადაწყვეტილებაში სწორედ იმიტომ შევიდა ცვლილებები პ-შვილსა და კ-ძის სამკვიდრო მოწმობაში, რომ პ-შვილს ზედმეტად ჰქონდა მიღებული 5\8 ნაწილი, რომლის ნახევარი ეკუთვნოდა კ-ძეს, რაც სამკვიდრო მოწმობით მიღებული არ ჰქონია იმ მიზეზის გამო, რომ მისი წილი უკანონოდ დაკავებული ჰქონდა რ.პ-შვილს. სწორედ 5\8-ის თანაბრად გაყოფის შემდეგ არის მიღებული 5\16 ნაწილი, რაც შეეხება 6\16 ნაწილს, ის არის 3\24 და 3\24-ის შემადგენელი ნაწილი, რაც ორივე მხარემ სამკვიდრო მოწმობით მიიღეს.

ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2009 წლის 13 ოქტომბრის საკასაციო საჩივრით გაასაჩივრეს ქ. და რ. ა-შვილებმა და მოითხოვეს მისი გაუქმება.

კასატორების მითითებით, სასამართლომ არ გამოიყენა კანონი და ასევე არასწორად განმარტა გამოყენებული კანონი, კონკრეტულად სასამართლომ არასწორად მიუთითა საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 106-ე მუხლზე, რამდენადაც ქ. ა-შვილს მიღებული ჰქონდა ნაჩუქრობა ხელშეკრულებით, რომელიც მხარეებს არ გაუსაჩივრებიათ კანონით დადგენილი წესით და დადგენილ ვადაში.

მათი განცხადებით სასამართლომ ასევე არასწორად მიუთითა სამოქალაქო კოდექსის 311-ე მუხლზე, რამდენადაც ქ. ა-შვილს ნაჩუქრობა არ მიუტოვებია, არც უარი უთქვამს მასზე და ნაჩუქარი ნივთის გამოთხოვა კანონით დადგენილი წესით არ მომხდარა, რაც სააპელაციო სასამართლოს არ შეუფასებია შესაბამისად მათი მსჯელობა ამ ნაწილში არის უკანონო.

აგრეთვე სასამართლომ არასწორად განმარტა წილობრივი განაწილების სქემა. კონკრეტულად 5\16 და 5\16 მიიჩნია ერთ მთელად 3\24-ის დამატებით, რაც სრულიად უკანონოა, რამდენადაც 3\24 არის სხვა გამოყოფილი ნაწილი, ხოლო 5\8 სრულიად სხვა გამოყოფილი ნაწილი, რამდენადაც აღნიშნული 5\8 ეკუთვნოდა რ. ა-შვილის დედას გარდაცვალებამდე და რ. პ-შვილს გარდაცვალებამდე ფლობდა თვით რ. ა-შვილი. შესაბამისად გ. კ-ძე ვერ გახდებოდა რ. ა-შვილის დედის მემკვიდრე.

ა-შვილების განცხადებით, ქუთაისის საქალაქო სასამართლოს 2005 წლის 5 მაისის განჩინებას შემხებლობა არ აქვს ქ. ა-შვილის საკუთრებასთან და ნაჩუქრობასთან, რამდენადაც გადაწყვეტილების სარეზოლუციო ნაწილში ქ. ა-შვილი მოხსენიებული საერთოდ არ არის, ხოლო რ. პ-შვილის მემკვიდრეობა რა ქონებაზეა დადგენილი გ. კ-ძისთვის სასამართლოს 2005 წლის 5 მაისის გადაწყვეტილებაში მითითებული საერთოდ არ არის. შესაბამისად ამ ნაწილშიც სასამართლოს მსჯელობა არის მცდარი და დაუსაბუთებელი.

ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, ქ. და რ. ა-შვილებმა მოითხოვეს ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს 2009 წლის 13 ოქტომბრის განჩინების გაუქმება.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი :

საკასაციო სასამართლო საქმის შესწავლის, საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, რომ ქ. და რ. ა-შვილების საკასაციო საჩივარი არ აკმაყოფილებს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის მოთხოვნებს, რის გამოც მიჩნეულ უნდა იქნეს დაუშვებლად შემდეგ გარემოებათა გამო:

სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის მეხუთე ნაწილის მიხედვით, საკასაციო საჩივარი სხვა ქონებრივ და არაქონებრივ დავებში დასაშვებია, თუ: ა) საქმე მნიშვნელოვანია სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებისათვის; ბ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება განსხვავდება ამ კატეგორიის საქმეებზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან; გ) სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმე განხილულია მნიშვნელოვანი საპროცესო დარღვევით, რომელსაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგებზე; დ) გასაჩივრებულია სააპელაციო სასამართლოს მეორე დაუსწრებელი გადაწყვეტილება ან განჩინება დაუსწრებელი გადაწყვეტილების უცვლელად დატოვების თაობაზე.

ზემოაღნიშნული ნორმები განსაზღვრავს იმ მოთხოვნებს, რომელთაც საკასაციო საჩივარი უნდა შეიცავდეს და ეფუძნებოდეს.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ წარმოდგენილი საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლით გათვალისწინებული არც ერთი მითითებული საფუძვლით.

საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები არც სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილების საკასაციო სასამართლოს სტაბილური პრაქტიკისაგან განსხვავების არსებობის საფუძველით.

ამასთან, საკასაციო საჩივრის განხილვისა და საკასაციო სასამართლოს ახალი გადაწყვეტილების მიღების საჭიროება არ არსებობს არც სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი პრაქტიკის ჩამოყალიბების თვალსაზრისით.

ყოველივე აღნიშნულიდან გამომდინარე, სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის საფუძველზე, საკასაციო სასამართლო არ არის უფლებამოსილი დაუშვას ქ. და რ. ა-შვილების საკასაციო საჩივარი, რის გამოც კასატორს უარი უნდა ეთქვას საკასაციო საჩივრის განხილვაზე.

სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლის მესამე ნაწილის თანახმად თუ საკასაციო საჩივარი დაუშვებლად იქნება მიჩნეული, პირს დაუბრუნდება მის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის 70%. ამდენად საკასაციო პალატა თვლის, რომ კასატორებს _ ქ. და რ. ა-შვილებს უნდა დაუბრუნდეს ქ. ა-შვილის მიერ სახელმწიფო ბაჟის სახით გადახდილი 300 ლარის 70% - 210 ლარი.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი :

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე,401, მუხლებით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა :

ქ. და რ. ა-შვილების საკასაციო საჩივარი, როგორც დაუშვებელი დარჩეს განუხილველად;

კასატორებს _ ქ. და რ. ა-შვილებს დაუბრუნდეს ქ. ა-შვილის მიერ სახელმწიფო ბაჟის სახით გადახდილი 300 ლარის 70% - 210 ლარი; თბილისის არასაგადასახადო შემოსულობების ¹200122900 (სახელმწიფო ხაზინა ბანკის კოდი _ ¹220101222, საბიუჯეტო შემოსულობების სახაზინო კოდი _ ¹300773150, დანიშნულება _ სახელმწიფო ბაჟი საქართველოს უზენაეს სასამართლოში განსახილველ საქმეებზე)

საკასაციო სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ გასაჩივრდება.