ას-185-176-2010 17 მაისი, 2010წ.

თბილისი

სამოქალაქო საქმეთა პალატა

შემადგენლობა:

მ. სულხანიშვილი (თავმჯდომარე),

ლ. ლაზარაშვილი (მომხსენებელი), ნ. კვანტალიანი

საქმის განხილვის ფორმა _ ზეპირი განხილვის გარეშე

კასატორი (მოპასუხე) _ შპს “.. ..”

მოწინააღმდეგე მხარე (მოსარჩელე) _ ე. გ-ია-ლ-შვილი

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება _ თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2009 წლის 19 ნოემბრის განჩინება

დავის საგანი _ პარტნიორთა კრების ოქმის ბათილად ცნობა, ინფორმაციის გაცემა

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი:

თბილისის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიას სარჩელით მიმართა ე. გ-ია-ლ-შვილმა მოპასუხე შპს “.. ..ს” მიმართ. მოსარჩელემ მოითხოვა: პარტნიორობიდან მისი გარიცხვის შესახებ შპს “.. ..ს” პარტნიორთა კრების 2008 წლის 22 მარტის ¹1 ოქმის ბათილად ცნობა, საზოგადოების საქმიანობაში მისი მონაწილეობის უზრუნველყოფა და საზოგადოების საქმიანობის შესახებ დოკუმენტაციის გადაცემა (ტომი I, ს.ფ. 2-19).

მოპასუხე შპს “.. ..ს” წარმომადგენელმა სარჩელი არ ცნო და განმარტა, რომ სარჩელი იყო ხანდაზმული, ამასთან, მოსარჩელის პარტნიორობიდან გარიცხვა მოხდა კანონშესაბამისად, მათ აღნიშნული ოქმის აღსრულება მოახდინეს და ე. გ-ია-ლ-შვილი აღარ იხსენიებოდა პარტნიორად. ამდენად, არ არსებობდა სარჩელის დაკმაყოფილების საფუძველი არც ერთ ნაწილში (ტომი I, ს.ფ. 97-106).

თბილისის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიის 2009 წლის 9 ივნისის გადაწყვეტილებით ე. გ-ია-ლ-შვილის სარჩელი დაკმაყოფილდა, ბათილად იქნა ცნობილი შპს “.. ..ს” 2008 წლის 22 მარტის პარტნიორთა კრების ოქმი, მოპასუხეს დაევალა ე. გ-ია-ლ-შვილის საზოგადოების საქმიანობაში მონაწილეობის უზრუნველყოფა, შპს “.. ..ს” დირექტორს დაევალა მოსარჩელისათვის საზოგადოების საქმიანობის შესახებ დოკუმენტაციის გადაცემა.

საქალაქო სასამართლომ საქმეზე დადგენილად ცნო შემდეგი ფაქტობრივი გარემოებები:

თბილისის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიის 2006 წლის 19 აპრილის გადაწყვეტილებით ბათილად იქნა ცნობილი შპს “.. ..ს” პარტნიორთა 2005 წლის 10 ივლისის კრების გასაჩივრებული გადაწყვეტილება ე. გ-ია-ლ-შვილის საზოგადოებიდან გარიცხვის შესახებ, ამავე გადაწყვეტილებით ე. გ-ია-ლ-შვილი ცნობილ იქნა შპს “.. ..ს” საწესდებო კაპიტალის 25%-ის მესაკუთრედ;

შპს “.. ..ს” 2008 წლის 22 მარტის პარტნიორთა კრების გასაჩივრებული ¹1 ოქმით დასტურდება შემდეგი:

კრებას ესწრებოდნენ 25% წილის მფლობელის _ დ. ხ-იანის წარმომადგენელი ვ. შ-შვილი, 25% წილის მფლობელი _ ე. გ-ია-ლ-შვილი და 25% წილის მფლობელი ნ. ხ-შვილი, კრებას არ დასწრებია მეოთხე პარტნიორის _ აწ გარდაცვლილი თ. კ-შვილის უფლებამონაცვლე. კრებაზე დღის წესრიგში ერთ-ერთ საკითხად მითითებული იყო შ. ლ-შვილის უფლებამონაცვლის ე. გ-ია-ლ-შვილის საზოგადოებიდან გარიცხვის საკითხის განხილვა და საზოგადოების საწესდებო კაპიტალის ხელახალი გადანაწილება. მომხსენებელმა ნ. ხ-შვილმა კრებაზე აღნიშნა, რომ შ. ლ-შვილი ყოველმხრივ იმსახურებდა საზოგადოებიდან გარიცხვას და მისი პარტნიორული ვალდებულებების შეუსრულებლობის გამო შ. ლ-შვილის უფლებამონაცვლე ე. გ-ია-ლ-შვილი უნდა გარიცხულიყო შპს “.. ..ს” პარტნიორობიდან. აღნიშნულს დაეთანხმა დ. ხ-იანის წარმომადგენელიც. შესაბამისად, ამ ოქმით დადგინდა მოსარჩელის გარიცხვა საზოგადოებიდან და მისი გამოთავისუფლებული საწესდებო კაპიტალის წილი გადანაწილდა დარჩენილ სამ პარტნიორზე თანაბარწილად ისე, რომ მეოთხე აწ გარდაცვლილი პარტნიორის მემკვიდრე სხდომას არ ესწრებოდა;

მოსარჩელის მეუღლე, დამფუძნებელი პარტნიორი შ. ლ-შვილი გარდაიცვალა 2005 წლის 26 ივლისს, ხოლო საწესდებო კაპიტალის გაზრდა პარტნიორთა მიერ გამოსყიდული ქონების ხარჯზე, რომლის ღირებულებაც, მოპასუხის მოსაზრებით, არ გადაიხადა შ. ლ-შვილმა და სწორედ აღნიშნული გახდა მოსარჩელის გარიცხვის საფუძველი, განხორციელდა 2007 წლის 25 დეკემბერს;

მოპასუხის ახსნა-განმარტების საფუძველზე, საქალაქო სასამართლომ საქმეზე დადგენილად მიიჩნია, რომ შ. ლ-შვილის გარდაცვალებიდან 2 წლის შემდეგ მოხდა საწესდებო კაპიტალის გაზრდა, იმ ქონების გამოსყიდვის ხარჯზე, რისი შესაბამისი წილის გადაუხდელობაც გახდა შ. ლ-შვილის პარტნიორობიდან გარიცხვის საფუძველი;

ე. გ-ია-ლ-შვილი შპს-ის წილზე მემკვიდრეობის მიღების დღიდან ითხოვდა საზოგადოების საქმიანობაში ჩართვას და აცხადებდა თანხმობას, გადაეხადა მისი წილის პროპორციული დავალიანება, ასეთის არსებობის შემთხვევაში, თუმცა მისთვის საზოგადოების დოკუმენტაციის გაცნობა არ მომხდარა;

მოსარჩელე საწესდებო კაპიტალში შენატანების შეუტანლობის გამო შესაძლო გარიცხვის შესახებ არავის გაუფრთხილებია წერილობით;

მოსარჩელის გარიცხვა მოხდა იმგვარად, რომ ე. გ-ია-ლ-შვილისათვის არც კი შეუთავაზებიათ კუთვნილი დავალიანების გადახდა, მისთვის არ გაუცნიათ საზოგადოების წიგნები და დოკუმენტები, იგი არ ჩაურთავთ საზოგადოების საქმიანობაში, მაშინ, როცა მოსარჩელე სასამართლო სხდომაზეც აცხადებდა თანხმობას, შეესრულებინა მისი წილის შესაბამისი ყველა ფინანსური ვალდებულება;

საზოგადოების დოკუმენტაციის გადაცემის შესახებ სასარჩელო მოთხოვნაზე ნ. ხ-შვილმა განაცხადა, რომ მან მოსარჩელეს გაუგზავნა მხოლოდ 2 წლის ბალანსი, რაც მან არ მიიღო. საქმეში წარდგენილ ფოსტის გზავნილზე, რომელიც მხარემ ამის დასადასტურებლად მიუთითა, ჩაუბარებლობის მიზეზად აღნიშნული იყო ბინაზე არყოფნა და არა მოსარჩელის მიერ ჩაბარებაზე უარის თქმა;

საქმეში წარდგენილი იყო მოსარჩელის წერილობითი მიმართვა საზოგადოების ხელმძღვანელობისადმი, გადაეცათ დოკუმენტაცია და ჩაერთოთ საზოგადოების საქმიანობაში, რათა მოეხდინა მისი წილის შესაბამისი მონაწილეობა საზოგადოების ფინანსურ დანახარჯებში. აღნიშნულის თაობაზე მოპასუხემ განმარტა, რომ მოსარჩელეს მან გაუგზავნა ბოლო 2 წლის ბალანსი, დანარჩენი დოკუმენტაციის გადაცემაზე, ან საზოგადოების ინტერესების შესაბამისად მათი გადაცემის მიზანშეუწონლობაზე, მოპასუხის წარმომადგენელს პოზიცია სასამართლო სხდომაზე არ გამოუხატავს;

საქმეზე წარდგენილი შპს “საქართველოს ფასიანი ქაღალდების გაერთიანებული რეგისტრატორის” მიერ 2008 წლის 9 ოქტომბერსა და 30 დეკემბერს გაცემული, შპს “.. ..ს” პარტნიორთა წილობრივი მონაწილეობის რეესტრიდან ამონაწერების მიხედვით, პარტნიორები იყვნენ: 1. ნ. ი-შვილი _ 34%-ის მფლობელი; 2. დ. ხ-იანი _ 33%-ის მფლობელი; 3. ნ. ხ-შვილი _ 33%-ის მფლობელი. საგულისხმო იყო, რომ 2008 წლის 9 ოქტომბრის ამონაწერში საზოგადოების საწესდებო კაპიტალი იყო 2 000 ლარი, ხოლო 30 დეკემბრის ამონაწერში _ უკვე 43 785 ლარი;

შპს “.. ..ს” სამეწარმეო რეესტრში აწ გარდაცვლილი შ. ლ-შვილის მემკვიდრის _ ე. გ-ია-ლ-შვილის დარეგისტრირება მოხდა 2007 წლის 15 ივნისის ბრძანების საფუძველზე. ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის თბილისის რეგიონალური ცენტრის (საგადასახადო ინსპექცია) 2009 წლის 5 ივნისის ¹324 ცნობით დადასტურდა, რომ 2008 წლის 10 მაისის მდგომარეობით შპს “.. ..ს” საწესდებო კაპიტალი იყო 2 000 ლარი და საზოგადოების 4 თანაბარი წილის მფლობელი პარტნიორიდან ერთ-ერთი იყო ე. გ-ია-ლ-შვილი.

იმის გათვალისწინებით, რომ “მეწარმეთა შესახებ” კანონში 2008 წლის 14 მარტს განხორციელებული ცვლილება საკანონმდებლო მაცნეში გამოქვეყნდა 2008 წლის 26 მარტს, სადავო ურთიერთობა კი წარმოიშვა მანამდე, საქალაქო სასამართლოს მოსაზრებით, მოცემული დავის გადაწყვეტა კრების ოქმის ბათილად ცნობის მოთხოვნის ნაწილში უნდა მომხდარიყო 2008 წლის 14 მარტის ცვლილებებამდე არსებული კანონის ნორმების შესაბამისად.

საქალაქო სასამართლომ კანონსაწინააღმდეგოდ და დაუსაბუთებლად მიიჩნია პარტნიორთა კრების ოქმით შ. ლ-შვილის პარტნიორული ვალდებულებების გამო მისი მემკვიდრის ე. გ-ია-ლ-შვილის პარტნიორობიდან გარიცხვა, რადგან, პირველ რიგში, პირის მიმართ, ქონებრივი დანაკარგის მქონე შედეგის დადგომას, წილის უპირობო დაკარგვას, წინ უნდა უსწრებდეს მისი ბრალეული ქმედება _ შენატანის შეუტანლობა, რაც გათვალისწინებული იყო კანონით. სხვისი მოქმედების გამო პირის უპირობო გარიცხვა ისე, რომ მოსარჩელე არც კი იქნა გაფრთხილებული, დაუშვებელი იყო.

ამასთან, საქალაქო სასამართლოს მოსაზრებით, გაურკვეველი იყო მოპასუხის მსჯელობა იმის შესახებ, რომ 2007 წელს გამოსყიდული ქონების ღირებულების გადაუხდელობა წარმოადგენდა 2005 წელს გარდაცვლილი შ. ლ-შვილის ვალდებულებების შეუსრულებლობის მიზეზს. დირექტორს არც ის გაუხდია სადავოდ, რომ ე. გ-ია-ლ-შვილის პარტნიორად აღრიცხვის შემდეგ მისთვის არ მოუთხოვიათ წილი ვალდებულების, ასეთის არსებობის შემთხვევაში, შეუსრულებლობა. ამდენად, საქალაქო სასამართლომ მიიჩნია, რომ სახეზე იყო კრების ოქმის ბათილად ცნობის ფაქტობრივი საფუძველი, რადგან შპს “.. ..ს” პარტნიორებს არ ჰქონდათ ე. გ-ია-ლ-შვილის საზოგადოებიდან გარიცხვის საფუძველი.

საქალაქო სასამართლოს მითითებით, შპს “.. ..ს” გასაჩივრებული კრების ოქმის ბათილად ცნობის დამატებით კანონისმიერ საფუძველს წარმოადგენდა ისიც, რომ “მეწარმეთა შესახებ” კანონის თანახმად, ყველა გადაწყვეტილება, რომელთა მნიშვნელობა სცილდება საზოგადოების ჩვეულებრივ საქმიანობას, მოითხოვს ყველა პარტნიორის მონაწილეობით ჩატარებული კრების გადაწყვეტილებას, რაც დაცული არ ყოფილა. მოცემულ შემთხვევაში კრებას ესწრებოდნენ საწესდებო კაპიტალის მხოლოდ 75%-ის მქონე პარტნიორები, ხოლო მეოთხე, გარდაცვლილი პარტნიორის უფლებამონაცვლე, სხდომას არ დასწრებია. აქვე აღსანიშნავი იყო, რომ წესდების მე-10.1 მუხლის მიხედვითაც, ამ წესდებაში შეტანილი ყველა ცვლილება და დამატება ძალაში იყო, თუ ისინი ერთხმად იქნებოდა მიღებული პარტნიორთა კრების მიერ, შედგენილი იქნებოდა წერილობით და მათ სათანადო ხელმოწერით დაადასტურებდნენ პარტნიორები. პარტნიორსა და წილობრივი მონაცემების შესახებ ცვლილება წესდების არსებითი დებულებების ცვლილება იყო, რომელიც ერთხმად უნდა მიღებულიყო პარტნიორების მიერ იმ პარტნიორის (მოსარჩელე) მონაწილეობის გარეშე, ვისი საკითხიც იხილებოდა, რაც გასაჩივრებული კრების ოქმის შედგენისას არ ყოფილა დაცული და მისი ბათილობის დამოუკიდებელ საფუძველს წარმოადგენდა.

ამდენად, საქალაქო სასამართლომ მიიჩნია, რომ სახეზე იყო გასაჩივრებული კრების ოქმის ბათილად ცნობის როგორც ფაქტობრივი, ისე სამართლებრივი საფუძველი, რის გამოც ამ ნაწილში მოთხოვნა უნდა დაკმაყოფილებულიყო.

საქალაქო სასამართლომ ასევე დასაბუთებულად მიიჩნია მოსარჩელის მოთხოვნა საზოგადოების საქმიანობაში მონაწილეობის მიღებისა და საზოგადოების საქმიანობის თაობაზე დოკუმენტაციის მისთვის გადაცემის შესახებაც, რამდენადაც კანონი და შპს “.. ..ს” წესდება ადგენდა თანაბარ პირობებში მყოფი პარტნიორების თანაბარ უფლება-მოვალეობებს, რომელთაგან უმნიშვნელოვანესი უფლება იყო საზოგადოების წიგნებისა და ჩანაწერების გაცნობა და საზოგადოების საქმიანობაში კანონით დადგენილი წესითა და საშუალებებით მონაწილეობის მიღება, რისი უფლებაც ე. გ-ია-ლ-შვილს შეზღუდული ჰქონდა. აღსანიშნავი იყო, რომ იმ დროს მოქმედი კანონის 46.4 მუხლი პარტნიორებისათვის საზოგადოების დოკუმენტაციის გაცემაზე უარის თქმის შესაძლებლობას საერთოდ აღარ ითვალისწინებდა და ადგენდა დირექტორის მიერ აღნიშნული დოკუმენტების დაუყოვნებლივ გაცემის ვალდებულებას.

სარჩელის ხანდაზმულობასთან მიმართებით საქალაქო სასამართლომ აღნიშნა, რომ სარჩელზე ასახული სასამართლოს კანცელარიის შტამპი და საქმეში წარდგენილი, სასამართლოში შესული კორესპონდენცის რეგისტრაციის ჟურნალი მოწმობდა, რომ ე. გ-ია-ლ-შვილის სარჩელი შპს “.. ..ს” 2008 წლის 22 მარტის კრების ოქმის ბათილად ცნობის შესახებ სასამართლოში შეტანილი იყო 2008 წლის 20 მაისს. შესაბამისად, სადავო ოქმის შედგენიდან კანონით დადგენილი 2 თვე არ იყო გასული, ხოლო რაც შეეხებოდა იმ გარემოებას, რომ სარჩელი შეცდომით სისხლის სამართლის საქმეთა პალატაში იქნა წარდგენილი, აღნიშნული სარჩელს ხანდაზმულად ვერ აქცევდა (ტომი I, ს.ფ. 185-193).

პირველი ინსტანციის სასამართლოს გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გაასაჩივრა შპს “.. ..მა”, რომელმაც მოითხოვა გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმება და საქმეზე ახალი გადაწყვეტილების მიღება (ტომი I, ს.ფ. 205-216).

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2009 წლის 19 ნოემბრის განჩინებით შპს “.. ..ს” სააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, უცვლელად დარჩა თბილისის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიის 2009 წლის 9 ივნისის გადაწყვეტილება.

სააპელაციო სასამართლომ სრულად გაიზიარა პირველი ინსტანციის სასამართლოს შეფასებები და დასკვნები საქმის ფაქტობრივ გარემოებებთან დაკავშირებით, აგრეთვე, მათი სამართლებრივი შეფასება.

სააპელაციო სასამართლომ არ გაიზიარა აპელანტის მითითება იმის შესახებ, რომ პარტნიორთა კრების ოქმი კანონის მოთხოვნათა დაცვით იყო მიღებული. სააპელაციო სასამართლომ მიუთითა “მეწარმეთა შესახებ” კანონის მე-9¹.7 მუხლზე, რომლის თანახმად, ყველა გადაწყვეტილება, რომელთა მნიშვნელობა სცილდება საზოგადოების ჩვეულებრივ საქმიანობას, მოითხოვს ყველა პარტნიორის მონაწილეობით ჩატარებული კრების გადაწყვეტილებას. შპს “.. ..ს” წესდების 4.4 მუხლის თანახმად, კრებაზე გადაწყვეტილება მიიღება ხმების უმრავლესობით, გარდა იმ საკითხებისა, რომლებიც მოითხოვენ ერთხმად გადაწყვეტას. მოცემულ შემთხვევაში შპს “.. ..ს” პარტნიორთა კრებამ გადაწყვიტა საზოგადოებიდან პარტნიორის გარიცხვის საკითხი, რომელიც აშკარად სცილდებოდა საზოგადოების ჩვეულებრივ საქმიანობას, და შესაბამისად მოითხოვდა ყველა პარტნიორის მონაწილეობით ჩატარებულ პარტნიორთა კრებაზე ხმათა უმრავლესობით მიღებულ გადაწყვეტილებას.

სააპელაციო სასამართლომ ასევე არ გაიზიარა აპელანტის მოსაზრება იმ საკითხთან დაკავშირებით, რომ პირველი ინსტანციის სასამართლომ არასწორად შეაფასა თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სარეგისტრაციო ჟურნალის ქსეროასლი, რომელიც აპელანტის აზრით ადასტურებდა შპს “.. ..ს” პარტნიორთა 2008 წლის 22 მარტის კრების ბათილობის თაობაზე სარჩელის არაგანსჯად სასამართლოში კანონით დადგენილი გასაჩივრების ორთვიანი ვადის გასვლის შემდეგ შეტანას. “მეწარმეთა შესახებ” კანონის მე-15 მუხლის მე-2 ნაწილი ადგენდა პარტნიორთა კრების ოქმის გასაჩივრების ერთწლიან ხანდაზმულობის ვადას იმ შემთხვევაში, როცა კრება მოწვეულ იქნა ან ჩატარდა კანონის ან წესდების ნორმათა უხეში დარღვევით. იმის გათვალისწინებით, რომ მოცემულ შემთხვევაში პარტნიორთა კრება ჩატარდა კანონის უხეში დარღვევით, ასეთ შემთხვევაში პარტნიორთა კრების ოქმის გასაჩივრების კანონით დადგენილი ვადა შეადგენდა ერთ წელს და არა ორ თვეს (ტომი II, ს.ფ. 6-76).

სააპელაციო სასამართლოს განჩინება საკასაციო წესით გაასაჩივრა შპს “.. ..მა”, რომელმაც მოითხოვა გასაჩივრებული განჩინების გაუქმება და საქმის ხელახალი განხილვისათვის დაბრუნება. გარდა ამისა, კასატორი ითხოვს მოცემულ საქმეზე წარმოების შეჩერებას თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სარეგისტრაციო ჟურნალის ქსეროასლის გაყალბების ფაქტზე აღძრული საქმის გადაწყვეტამდე.

კასატორი აღნიშნავს, რომ სასამართლომ არ გამოიყენა საწარმოს წესდების 3.1 და 3.9 მუხლები, საიჯარო ხელშეკრულების მე-2, მე-3, 2.6, 3.3 და მე-5 მუხლები, რომელთა გამოყენება იძლევა საზოგადოებიდან მოპასუხის გარიცხვის საფუძველს. ამასთან, სასამართლომ არასწორად შეაფასა ფაქტობრივი გარემოებები. შ. ლ-შვილი საზოგადოებიდან გაირიცხა დანაშაულებრივი ქმედებებისა და პარტნიორული ვალდებულებების შეუსრულებლობის გამო. ამ უკანასკნელის მიმართ სხვა პრეტენზიები მოპასუხეს არ გააჩნდა. საწესდებო კაპიტალის შესახებ ინფორმაცია მათ ცნობისათვის წარადგინეს, რაც სასამართლომ არასწორად გამოიყენა.

საქმის მასალებით დგინდება, რომ ე. გ-ია-ლ-შვილმა თბილისის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიის განსჯადი სარჩელი გაატარა სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა სექტორის სარეგისტრაციო ჟურნალში. იგივე ნომრით, იმავე ჟურნალში გატარებული იყო სხვა სარჩელი. კანცელარიამ პირადი დაინტერესების გამო ეს სარჩელი სხვა სექტორში გადააგზავნა, თუმცა აღნიშნული მის ვალდებულებებში არ შედიოდა. ყოველივე ამას დასჭირდა სამი თვეზე მეტი დრო. ამდენად სახეზეა კანცელარიის მუშაკთა მხრიდან თანამდებობრივი უფლებების ბოროტად გამოყენება, რასაც შედეგად მოჰყვა სარჩელის რეგისტრაციის გაყალბება (ტომი II, ს.ფ. 83-89).

O

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლო საქმის შესწავლის, საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, რომ შპს “.. ..ს” საკასაციო საჩივარი არ აკმაყოფილებს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის მე-5 ნაწილის მოთხოვნებს, რის გამოც მიჩნეულ უნდა იქნეს დაუშვებლად, შემდეგ გარემოებათა გამო:

სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის მე-5 ნაწილი განსაზღვრავს საკასაციო საჩივრის განსახილველად დაშვების ამომწურავ პირობებს, როგორიცაა: ა. საქმე მნიშვნელოვანია სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებისათვის; ბ. სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება განსხვავდება ამ კატეგორიის საქმეებზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან; გ. სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმე განხილულია მნიშვნელოვანი საპროცესო დარღვევით, რომელსაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე; დ. გასაჩივრებულია სააპელაციო სასამართლოს მეორე დაუსწრებელი გადაწყვეტილება ან განჩინება დაუსწრებელი გადაწყვეტილების უცვლელად დატოვების თაობაზე.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ წარმოდგენილი საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის მე-5 ნაწილით გათვალისწინებული არც ერთი ზემომითითებული საფუძვლით.

კასატორი ვერ ასაბუთებს სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმის განხილვას მნიშვნელოვანი საპროცესო დარღვევით, რამაც არსებითად იმოქმედა საქმის შედეგზე და განაპირობა არასწორი განჩინების გამოტანა.

საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები არც სააპელაციო სასამართლოს განჩინების საკასაციო სასამართლოს პრაქტიკისაგან განსხვავების არსებობის საფუძვლით.

ამასთან, საკასაციო საჩივრის განხილვისა და საკასაციო სასამართლოს მიერ საქმეზე ახალი გადაწყვეტილების მიღების საჭიროება არ არსებობს არც სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბების აუცილებლობის თვალსაზრისით.

ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის საფუძველზე, შპს “.. ..ს” საკასაციო საჩივარი არ ექვემდებარება განსახილველად დაშვებას.

სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლის მე-4 ნაწილის საფუძველზე შპს “.. ..ს” უნდა დაუბრუნდეს საკასაციო საჩივარზე გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის (300 ლარი) 70% _ 210 ლარი.

რაც შეეხება კასატორის შუამდგომლობას საქმის წარმოების შეჩერების შესახებ, საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ შპს “.. ..ს” საკასაციო საჩივრის დაუშვებლად მიჩნევის გამო აღნიშნული განცხადება არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე, 401-ე მუხლებით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1. შპს “.. ..ს” საკასაციო საჩივარი თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2009 წლის 19 ნოემბრის განჩინებაზე მიჩნეულ იქნეს დაუშვებლად;

2. შპს “.. ..ს” შუამდგომლობა საქმის წარმოების შეჩერების თაობაზე არ დაკმაყოფილდეს;

3. შპს “.. ..ს” დაუბრუნდეს მის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის (300 ლარი) 70% _ 210 ლარი;

4. განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.