ას-614-577-2011 30 ივნისი, 2011 წელი
სამოქალაქო საქმეთა პალატა
შემადგენლობა:
თეიმურაზ თოდრია (თავმჯდომარე, მომხსენებელი),
ვასილ როინიშვილი, მაია სულხანიშვილი
საქმის განხილვის ფორმა – ზეპირი მოსმენის გარეშე
საკასაციო საჩივრის ავტორი – ... სამინისტრო
მოწინააღმდეგე მხარე _ შ. ა-შვილი
დავის საგანი – ზიანის ანაზღაურება
გასაჩივრებული განჩინება – თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2011 წლის 10 თებერვლის განჩინება
საკასაციო საჩივრის ავტორის მოთხოვნა – გასაჩივრებული განჩინების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილების მიღებით სარჩელის დაკმაყოფილება
ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი:
საქართველოს თავდაცვის სამინისტრომ სარჩელი აღძრა სასამართლოში ო. ა-შვილის მიმართ მატერიალური ზიანის ანაზღაურების თაობაზე შემდეგი საფუძვლებით:
სარჩელის თანახმად, 2005 წლის 11 ოქტომბერს თბილისი-სენაკი-ლესელიძის საავტომობილო გზის 28-ე კმ-ზე საპატრულო პოლიციის ნატახტრის საგუშაგოსთან თბილისიდან გორის მიმართულებით «მერსედეს-ბენც-310» მოდელის სამარშუტო მიკროავტობუსით (სახ. ¹-) მოძრაობისას ო. ა-შვილმა დაარღვია საგზაო მოძრაობის წესები, რა დროსაც შეეჯახა შემხვედრ ... სამინისტროს კუთვნილ ავტომანქანას («ვაზ-21214») სამხედრო ნომრით ..., რომელსაც მართავდა გ. ჯ-შვილი. მოსარჩელის განმარტებით, ავტოსაგზაო შემთხვევა მოხდა ო. ა-შვილის ბრალეულობით, რაც გამოწვეული იყო მის მიერ ავტოსატრანსპორტო საშუალების გადაჭარბებული სიჩქარით, მართვისა და საგზაო მოძრაობის წესების დარღვევით, რის გამოც საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს მიადგა მატერიალური ზიანი. ამდენად, მოსარჩელემ მოითხოვა მოპასუხეს დაკისრებოდა მის სასარგებლოდ 13616 ლარის გადახდა.
ხაშურის რაიონული სასამართლოს 2010 წლის 10 ივნისის საოქმო განჩინებით ო. ა-შვილის უფლებამონაცვლედ ცნობილ იქნა მისი შვილი _ შ. ა-შვილი.
მოპასუხე შ. ა-შვილმა სარჩელი არ ცნო და განმარტა, რომ მამამისი _ ო. ა-შვილი გარდაიცვალა 2007 წლის 6 აპრილს. 2007 წლის 4 დეკემბერს მიიღო სამკვიდრო ქონება, რაც შეადგენდა მიწის ნაკვეთსა და საცხოვრებელ სახლს. სამკვიდროს მთლიანი ღირებულება კი განისაზღვრა 10000 ლარით. მამამისს 2006 წლის 22 თებერვალს ბანკი ... გორის ფილიალიდან გამოტანილი ჰქონდა სესხი - 10000 ლარი, რომლის გარდაცვალების შემდგომაც აღნიშნული ვალის დაფარვა მოუწია მას 5715 ლარის ოდენობით, რომლის მთლიანად დაფარვის შემდეგ (2008 წლის 6 თებერვალი) იპოთეკისაგან გათავისუფლდა მიწის ნაკვეთი და ბინა. მოპასუხის განმარტებით, მითითებული ქონება გაყიდა და მიღებული თანხით გადაიხადა მამამისის მიერ ქარელში მცხოვრები დ. ყ-ნისგან აღებული სესხი _ 7000 ლარის ოდენობით. ამასთან, მამის დაკრძალვის ხარჯებიც თავადვე გაიღო. ამდენად, მას მამის ვალი უფრო მეტი აქვს გადახდილი, ვიდრე მემკვიდრეობით ერგო, რის გამოც მოითხოვა სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმა. ამასთან, მოპასუხემ აღნიშნა, რომ ზიანის ოდენობა შეადგენდა არა 13616 ლარს, არამედ 6900 ლარს.
ხაშურის რაიონული სასამართლოს 2010 წლის 22 ივლისის გადაწყვეტილებით საქართველოს ... სამინისტროს სარჩელი არ დაკმაყოფილდა უსაფუძვლობის გამო.
საქმეში არსებული მასალებიდან გამომდინარე, ვინაიდან დგინდებოდა, რომ შ. ა-შვილის მიერ მიღებული სამკვიდროს ღირებულება _ 10000 ლარი უფრო ნაკლები იყო მის მიერ გადახდილ მამკვიდრებლის ვალისა და დაკრძალვის ხარჯებზე (10658.39 ლარი) სამოქალაქო კოდექსის 1434-ე, 1427-ე, 1484-ე და 1485-ე მუხლების საფუძველზე, სასამართლომ მიიჩნია, რომ შალვა არხოშაშვილს არ გააჩნდა სამართლებრივი ვალდებულება საქართველოს ... სამინისტროს მიმართ მამის მიერ მიყენებული ზიანის ასანაზღაურებლად, შესაბამისად, ჩათვალა, რომ სარჩელი დაკმაყოფილებას არ ექვემდებარებოდა.
თბილისის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიის დასახელებული გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გაასაჩივრა საქართველოს ... სამინისტრომ, მოითხოვა მისი გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილების მირებით სარჩელის დაკმაყოფილება.
თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2011 წლის 10 თებერვლის განჩინებით საქართველოს ... სამინისტროს სააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.
სააპელაციო სასამართლომ სრულად გაიზიარა პირველი ინსტანციის სასამართლოს მიერ საქმეზე დადგენილი შემდეგი ფაქტობრივი გარემოებები:
2005 წლის 11 ოქტომბერს თბილისი-სენაკი-ლესელიძის საავტომობილო გზის 28-ე კმ-ზე თბლისიდან გორის მიმართულებით, მიკროავტობუსით მიმავალი ო. ა-შვილი შეეჯახა შემხვედვრი მიმართულებით მოძრავ ... სამინისტროს კუთვნილ ავტომანქანას, რის შედეგადაც მძღოლს გ. ჯ-შვილს მიადგა ჯანმრთელობის მძიმე დაზიანება. ო. ა-შვილს მცხეთის რაიონული სასამართლოს 2007 წლის 13 მარტის განაჩენით მიესაჯა 3 წლით თავისუფლების აღკვეთა, რაც ჩაეთვალა პირობით. ასევე დაჯარიმდა 5000 ლარით;
ო. ა-შვილი გარდაიცვალა 2007 წლის 6 აპრილს და მის ქონებაზე გაიხსნა სამკვიდრო;
2007 წლის 4 დეკემბერს ო. ა-შვილის სამკვიდრო, რომელიც შედგებოდა 530 კვ.მ. მიწის ნაკვეთის და მასზე განთავსებული საცხოვრებელი სახლისგან, საერთო ფართით 277 კვ.მ. მდებარე ქარელში, .... 9-ში, მემკვიდრეობით მიიღო მისმა შვილმა – შ. ა-შვილმა. სამკვიდროს მიღების ფაქტი და ის, რომ შ. ა-შვილი წარმოადგენს ო. ა-შვილის შვილს და პირველი რიგის მემკვიდრეს, დადასტურდა ნოტარიუს ც. დ-ძის მიერ 2007 წლის 4 დეკემბერს გაცემული სამკვიდრო მოწმობით. სამკვიდრო ქონება შ. ა-შვილის სახელზე საკუთრების უფლებით საჯარო რეესტრში დარეგისტრირდა 2007 წლის 7 დეკემბერს, რომელიც 2008 წლის 12 თებერვალს გასხვისდა ნ. ა-შვილზე.
შ. ა-შვილის მიერ მამისგან მემკვიდრეობით მიღებული ქონება ნოტარიუმა შეაფასა 10 000 ლარად.
2007 წლის 30 აპრილს, 26 ივნისს და 27 აგვისტოს შ. ა-შვილმა ო. ა-შვილის ვალის დასაფარად, ფონდი .... სასარგებლოდ გადაიხადა შესაბამისად: 526,5 ლარი; 519 ლარი და 355 ლარი, სულ ჯამში 1400.5 ლარი.
შ. ა-შვილმა, ფონდი ... 2007 წლის 26 დეკემბერს სესხის სახით მიიღო 6000 (ექვსი ათასი) ლარი, საიდანაც 1557.89 ლარი მიმართული იქნა მამის – ო. ა-შვილზე რიცხული სასესხო დავალიანების დასაფარად;
ცნობისა და წარმოდგენილი ქვითრების მიხედვით, სასამართლომ დადგენილად მიიჩნია, რომ შ. ა-შვილის მიერ ფონდი ... სასარგებლოდ ო. ა-შვილის ვალის ანგარიშში გადახდილის თანხის ჯამმა შეადგინა 2958,39 ლარი (1400,5+1557,89=2958,39).
სასამართლომ, შესაბამისი მტკიცებულებების არარსებობის გამო, არ გაზიარა მოპასუხის პოზიცია იმის თაობაზე, რომ ფონდი ... სასარგებლოდ მის მიერ გადახდილ იქნა მამის ვალი 5715 ლარის ოდენობით.
სასამართლომ მოწმის ჩვენების საფუძველზე და იმის გათვალისწინებით, რომ მემკვიდრეობა მიღებული ჰქონდა შ. ა-შვილს, დადგენილად მიიჩნია, რომ ო. ა-შვილის დაკრძალვის ხარჯები გაიღო შ. ა-შვილმა. სასამართლომ ჩათვალა, რომ გონივრული შეფასების საფუძველზე დაკრძალვის ხარჯები უნდა განსაზღვრულიყო 1000 ლარით.
ო. ა-შვილმა, გირაოს თანხის შესატანად და დაზარალებულის მკურნალობისათვის დ. ყ-ნისგან ისესხა 7000 ლარი, რომლის ნაწილიც 6700 ლარი კრედიტორს, ო. ა-შვილის გარდაცვალების შემდეგ გადაუხადა შვილმა – შ. ა-შვილმა.
შ. ა-შვილის მიერ მამის – ო. ა-შვილის გარდაცვალების შემდეგ, მისივე ვალის გასასტუმრებლად გადახდილი იქნა 9658,39 (1258,39+6700) ლარი, დაკრძალვის ხარჯი 1000 ლარი, მთლიანობაში 10658.39 ლარი, რაც აღემატება მიღებული სამკვიდროს ღირებულებას – 10 000 ლარს.
სასამართლომ არ გაიზიარა მოსარჩელის პოზიცია ზიანის ოდენობის 13616 ლარით განსაზღვრის თაობაზე, რადგან მოსარჩელის მიერ წარმოდგენილი ექსპერტის დასკვნის მიხედვით, დაზიანებამდე მოსარჩელის ავტომანქანის საბაზრო ღირებულება შეადგენდა 11 500 ლარს. ავტოსატრანსპორტო შემთხვევის შედეგად დაზიანდა ავტომობილის 60%, რითაც მიყენებულმა ზიანმა შეადგინა 6900 ლარი, ხოლო ავტომანქანის 40% ვარგისია შემდგომი ექსპლოატაციისათვის, რომელთაც გააჩნიათ მატერიალური ღირებულება. შესაბამისად, ფაქტობრივად მიყენებული ზიანი სასამართლოს მიერ განისაზღვრა 6900 ლარით.
აპელანტის მტკიცება მასზე, რომ სასამართლოს მიერ განსაზღვრული დაკრძალვის ხარჯების ოდენობა დაუსაბუთებელი იყო, სააპელაციო პალატამ არ გაიზიარა და აღნიშნა., რომ მოცემულ შემთხვევაში, დაკრძალვის ხარჯების სასამართლოს მიერ განსაზღვრული ოდენობა არ აღემატებოდა საქართველოს უზენაესი სასამართლოს დიდი პალატის 2002 წლის 4 მარტის განჩინებით დადგენილ ოდენობას, რომლის თანახმად, გარდაცვლილის დასაფლავებაზე გაწეული ხარჯები არ უნდა აღემატებოდეს 2500 ლარს. ამდენად, სააპელაციო პალატამ გონივრულად მიიჩნია კონკრეტულ შემთხვევაში დაკრძალვის ხარჯების 1000 ლარით განსაზღვრა.
აპელანტის პოზიცია მასზე, რომ სასამართლოს მხოლოდ მოწმის ჩვენების საფუძველზე დადასტურებულად არ უნდა მიეჩნია ო. ა-შვილსა და დ. ყ-იანს შორის სასესხო ურთიერთობის არსებობის ფაქტი, სააპელაციო სასამართლომ არ გაიზიარა და აღნიშნულთან დაკავშირებით ყურადღება გაამახვილა იმ გარემოებაზე, რომ მხარეთა შორის წარმოშობილი დავა არ გამომდინარეობდა სასესხო ურთიერთობიდან და მხარეები არ დავობდნენ სესხის ხელშეკრულების ნამდვილობაზე.
სააპელაციო სასამართლოს მითითებით, დ. ყ-იანის ჩვენებით დასტურდებოდა, რომ 2005 წლის ბოლოს – 2006 წლის დასაწყისში მასთან მივიდა ო. ა-შვილი, რომელმაც უთხრა, რომ მოუვიდა ავტოავარია, რა დროსაც დაზიანდა ... სამინისტროს ავტომანქანა და მძღოლმა მიიღო ტრამვა. ო. ა-შვილმა დაზარალებულის სამკურნალოდ და გირაოს თანხის შესატანად მას სთხოვა ფული, რაზეც ის დათანხმდა და ო. ა-შვილს ასესხა 7000 ლარი. ო. ა-შვლის გარდაცვალების შემდეგ ნასესხები თანხის ნაწილი – 6700 ლარი მას უკან დაუბრუნა შ. ა-შვილმა.
სააპელაციო პალატამ აღნიშნა, რომ 2006 წლის 15 ივნისის ¹- საგადასახადო დავალებით დასტურდებოდა ო. ა-შვილის მიერ გირაოს თანხის _ 3000 ლარის გადახდის ფაქტი, ხოლო მცხეთის რაიონული სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა კოლეგიის 2007 წლის 13 მარტის განაჩენით დასტურდებოდა, რომ ო. ა-შვილმა დაზარალებულ გ. ჯ-შვილს აუნაზღაურა მკურნალობის ხარჯები.
ამდენად, ზემოაღნიშნული მტკიცებულებების ურთიერშეჯერებისა და ერთობლივი ანალიზის საფუძველზე, სააპელაციო პალატამ დადგენილად მიიჩნია, რომ ო. ა-შვილმა გირაოს თანხის შესატანად და დაზარალებულის მკურნალობისათვის დ. ყ-იანისგან ისესხა 7000 ლარი, რომლის ნაწილიც 6700 ლარი კრედტორს, ო. ა-შვილის გარდაცვალების შემდეგ გადაუხადა შვილმა – შ. ა-შვილმა.
აპელანტის მტკიცება მასზე, რომ შ. ა-შვილის მიერ 2007 წლის 26 დეკემბერს ფონდ ... აღებული სესხით არ დაფარულა ო. ა-შვლის სასესხო დავალიანება, რადგან სს .... ბანკი 2010 წლის 19 ივლისის ¹- ცნობით, რომლის საწინააღმდეგო მტკიცებულებაც აპელანტს არ წარმოუდგენია, დასტურდება, რომ შ. ა-შვილმა, ფონდი ... 2007 წლის 26 დეკემბერს სესხს სახით მიიღო 6000 (ექვსი ათასი) ლარი, საიდანაც 1557,89 ლარი მიმართული იქნა მამის – ო. ა-შვილზე რიცხული სასესხო დავალიანების დასფარავად, სააპელაციო პალატამ არ გაიზიარა.
სააპელაციო პალატამ ასევე არ გაიზიარა აპელანტის პოზიცია მასზე, ო. ა-შვილის დანაშაულებრივი ქმედებით საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს მიადგა 13 616 ლარის მატერიალური ზიანი და აღნიშნულთან მიმართებაში სრულად დაეთანხმა პირველი ინსტანციის სასამართლოს დასკვნებს.
სააპელაციო სასამართლომ განჩინების სამართლებრივ საფუძვლად მიუთითა საქართველოს სამოქალაქო კოდექსის 317-ე, 992-ე 408-ე მუხლის პირველი ნაწილი, 409-ე, 1484-ე მუხლის პირველი ნაწილი, 1334-ე და 1427-ე მუხლები და იმ დადგენილი ფაქტობრივი გარემოების გათვალისწინებით, რომ შ. ა-შვილის მიერ მამისაგან მემკვიდრეობით მიღებული ქონების ღირებულება შეადგენდა 10 000 ლარს, ხოლო შ. ა-შვილის მიერ გადაიხდილი მამის ვალები და დაკრძალვის ხარჯები აღემატებოდა მიღებული მემკვიდრეობის ღირებულებას, მიიჩნია, რომ სარჩელი დაკმაყოფილებას არ ექვემდებარებოდა.
რაც შეეხება აპელანტის მითითებას, იმის თაობაზე, რომ მტკიცებულებათა საქმეზე დართვის შესახებ მოპასუხის შუამდგომლობის დაკმაყოფილებით სასამართლოს მიერ დარღვეული იქნა საპროცესო ნორმები, სააპელაციო პალატამ უსაფუძვლოდ მიიჩნია და არ გაიზიარა, ვინაიდან, აღნიშნა, რომ განსახილველ შემთხვევაში, პირველი ინსტანციის სასამართლომ მოპასუხე მხარის მიერ წარდგენილი დოკუმენტები, საქმეზე მტკიცებულების სახით მიიღო საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 103-ე, 215-ე მუხლების მოთხოვნათა დაცვით.
აპელანტის მითითება გასაჩივრებული გადაწყვეტილების სამოტივაციო ნაწილის იმ ნაწილის უსწორობაზე, რომლითაც გაუქმდა სარჩელის უზრუნველყოფის ღონისძიება, სააპელაციო სასამართლომ ასევე უსაფუძვლოდ მიიჩნია, ვინაიდან აღნიშნა, რომ საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 1991 მუხლის თანახმად, სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის შემთხვევაში, სარჩელის უზრუნველყოფის ღონისძიების გაუქმება წარმოადგენდა სასამართლოს ვალდებულებას.
თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის დასახელებული განჩინება საკასაციო წესით გაასაჩივრა საქართველოს თავდაცვის სამინისტრომ, მოითხოვა მისი გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილების მიღებით სარჩელის დაკმაყოფილება შემდეგი საფუძვლებით:
კასატორის განმარტებით, სააპელაციო სასამართლოს მოპასუხესა და დ. ყ-იანს შორის სასესხო ურთიერთობის თაობაზე გარემოების დადგენისას უნდა გამოეყენებინა სამოქალაქო კოდექსის 624-ე მუხლი, და აღნიშნული გარემოება სავალდებულო წესით უნდა დაედგინა მხოლოდ მითითებული მუხლის საფუძველზე.
კასატორის აზრით, არასწორია სასამართლოს მიერ დადგენილი ფაქტი მასზე, რომ ო. ა-შვილის დაკრძალვის ხარჯები შ. ა-შვილმა გაიღო და გონივრული შეფასებით ის შეადეგანდა 1000 ლარს, ვინაიდან სამინისტრომ სადავო გახადა არა მარტო დაკრძალვის ხარჯების ოდენობა, არამედ ამ ხარჯის შ. ა-შვილისაგან გადახდის ფაქტიც.
კასატორის მოსაზრებით, არასწორია სასამართლოს მიერ დადგენილი ფაქტი მასზე, რომ შ. ა-შვილის მიერ 2007 წლის 26 დეკემბერს ფონდ .... სესხის (6000 ლარი) გამოტანის მიზანს წარმოადგენდა მამამისის ვალების დაფარვა, ვინაიდან, კასატორის განმარტებით, მითითებული გარემოების დასადასტურებლად საკმარის მტკიცებულებას არ წარმოადგენს საქმეში არსებული 19.07.10 წლის ¹- ცნობა, რადგან გადახდის მიზნობრიობის დამდგენ მტკიცებულებას წარმოადგენს ან სალაროს შემოსავლის ორდერი, ან საბანკო დავალება, ან მხარეთა შორის გაფორმებული ხელშეკრულება, რაც მოპასუხე მხარეს არ წარმოუდგენია.
საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2011 წლის 2 მასის განჩინებით საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს საკასაციო საჩივარი მიღებულ იქნა წარმოებაში სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის მიხედვით დასაშვებობის შესამოწმებლად.
ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი :
საკასაციო სასამართლო საქმის შესწავლის, საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, რომ საქართველოს .... სამინისტროს საკასაციო საჩივარი არ აკმაყოფილებს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის მოთხოვნებს, რის გამოც მიჩნეულ უნდა იქნეს დაუშვებლად, შემდეგ გარემოებათა გამო:
სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის მეხუთე ნაწილის შესაბამისად, საკასაციო საჩივარი ქონებრივ და სხვა არაქონებრივ დავებში დასაშვებია, თუ: ა) საქმე მნიშვნელოვანია სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებისათვის; ბ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება განსხვავდება ამ კატეგორიის საქმეებზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან; გ) სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმე განხილულია მნიშვნელოვანი საპროცესო დარღვევით, რომელსაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე; დ) გასაჩივრებულია სააპელაციო სასამართლოს მეორე დაუსწრებელი გადაწყვეტილება ან განჩინება დაუსწრებელი გადაწყვეტილების უცვლელად დატოვების თაობაზე. ზემოაღნიშნული ნორმები განსაზღვრავს იმ მოთხოვნებს, რომელთაც საკასაციო საჩივარი უნდა შეიცავდეს და ეფუძნებოდეს.
საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ წარმოდგენილი საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლით გათვალისწინებული არცერთი ზემომითითებული საფუძვლით.
სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმე არ არის განხილული მნიშვნელოვანი საპროცესო დარღვევებით, ვერც კასატორი მიუთითებს რაიმე ისეთ საპროცესო დარღვევაზე, რომელსაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე, რის გამოც საკასაციო საჩივარს არა აქვს წარმატების პერსპექტივა.
საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები არც სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილების საკასაციო სასამართლოს სტაბილური პრაქტიკისაგან განსხვავების არსებობის საფუძვლით. სააპელაციო სასამართლოს გასაჩივრებული განჩინება არ განსხვავდება საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან.
ამასთან, საკასაციო საჩივრის განხილვისა და საკასაციო სასამართლოს ახალი გადაწყვეტილების მიღების საჭიროება არ არსებობს არც სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბების აუცილებლობის თვალსაზრისით.
ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის საფუძველზე, საკასაციო სასამართლო არ არის უფლებამოსილი დაუშვას საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს საკასაციო საჩივარი, რის გამოც საკასაციო საჩივარს უარი უნდა ეთქვას განხილვაზე.
«სახელმწიფო ბიუჯეტის შესახებ» კანონის მე-5 მუხლის პირველი ნაწილის «უ» ქვეპუნქტის თანახმად, კასატორი საქართველოს ... სამინისტრო განთავისუფლებულია სახელმწიფო ბაჟის გადახდისაგან.
ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი :
საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე, 401-ე მუხლებით და
დ ა ა დ გ ი ნ ა :
1. საქართველოს .... სამინისტროს საკასაციო საჩივარი, როგორც დაუშვებელი, დარჩეს განუხილველად;
2. საკასაციო სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ გასაჩივრდება.
