ას-796-745-2010 18 ნოემბერი, 2010 წელი

ქ. თბილისი

სამოქალაქო საქმეთა პალატა

შემადგენლობა:

მ. სულხანიშვილი (თავმჯდომარე, მომხსენებელი)

მოსამართლეები:

ვ. როინიშვილი, თ. თოდრია

საქმის განხილვის ფორმა – ზეპირი მოსმენის გარეშე

კასატორები _ ს-შვილი ო. ნ.-ს ძე და სხვები (სულ 5815 კასატორი)

მოწინააღმდეგე მხარე _ შპს “...-ა”

გასაჩივრებული განჩინება – თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2010 წლის 9 ივნისის განჩინება

კასატორის მოთხოვნა – გასაჩივრებული განჩინების გაუქმება

დავის საგანი _ მორალური და მატერიალური ზიანის ანაზღაურება

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი:

სოფელ ..., ..... და ..... მცხოვრებლებმა სარჩელი აღძრეს სასამართლოში შპს “....-ს“ მიმართ და მოითხოვეს 2004 წლის 10 სექტემბერს მოპასუხის კუთვნილ ¹100 ჭაბურღილზე ნავთობისა და სხვა მავნე ნივთიერებების ამოფრქვევის შედეგად მათი ჯანმრთელობისა და ქონებისათვის მიყენებული ზიანის ასანაზღაურებლად 50000 ლარის დაკისრება.

მოპასუხემ სარჩელი არ ცნო იმ დასაბუთებით, რომ მოსარჩელეებს ზიანის მიყენების დამადასტურებელი მტკიცებულება სასამართლოსათვის არ წარმოუდგენიათ, ასევე მიუთითა, რომ არ არის დასაბუთებული სადავო ჭაბურღილიდან ნავთობის ამოფრქვევასა და მოსარჩელეთა ჯანმრთელობის დაზიანებას შორის მიზეზობრივი კავშირის არსებობის ფაქტი.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიის 2009 წლის 17 ივლისის გადაწყვეტილებით ო. ს-შვილის და სხვათა სარჩელი შპს „...-ის“ მიმართ მატერიალური და მორალური ზიანის ანაზღაურების შესახებ არ დაკმაყოფილდა.

საქალაქო სასამართლოს აღნიშნული გადაწყვეტილება და განჩინება 2009 წლის 17 ივლისის განჩინება ექსპერტიზის დანიშვნაზე უარის თქმის შესახებ სააპელაციო წესით გაასაჩივრეს მოსარჩელეებმა.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2010 წლის 9 ივნისის განჩინებით აპელანტების – ო. ს-შვილის და სხვათა სააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, უცვლელად დარჩა თბილისის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიის 2009 წლის 17 ივლისის გადაწყვეტილება შემდეგ გარემოებათა გამო:

სააპელაციო სასამართლომ გაიზიარა პირველი ინსტანციის სასამართლოს მიერ დადგენილი გარემოება, რომ შპს “...-ა” საგარეჯოს რაიონში სოფლების ..., ..... და ...... მიმდებარე ტერიტორიაზე, ... ფართობებზე 2001 წლიდან აწარმოებდა ნავთობის მოპოვებას მათ შორის ¹100 ჭაბურღილის საშუალებით. 2004 წლის 10 სექტემბერს შპს “...ის” ¹100 ჭაბურღილზე მომხდარი ავარიის შედეგად ჭაბურღილიდან ამოფრქვეულ იქნა ნავთობი, თანმხლები გაზი და სხვა ნივთიერებები. მოსარჩელეები ცხოვრობენ საგარეჯოს რაიონის სოფლებში: ..., ..... და ...... .

აღნიშნული სოფლები ესაზღვრება შპს “...-ის” მიერ, ნავთობის მოპოვების მიზნით გამოყენებულ ტერიტორიას. მოპასუხის მიერ ზიანის ანაზღაურების მიზნით, მოსარჩელეებისთვის გადახდილია 867720,6 ლარი. აღნიშნული თანხები, მოსახლეობის განცხადებების განხილვის საფუძველზე, წარმოადგენს სასოფლო-სამეურნეო კულტურებისათვის ნავთობის ამოფრქვევით მიყენებული ზარალის კომპენსაციას.

დადგენილად არ იქნა მიჩნეული ის ფაქტობრივი გარემოება, რომ 2004 წლის 10 სექტემბერს მოპასუხის კუთვნილ ჭაბურღილზე ნავთობის ამოფრქვევის შედეგად მოსარჩელეების ჯანმრთელობას მიადგა ზიანი, საცხოვრებლად უვარგისი გახდა საგარეჯოს რაიონის სამი სოფელი: ..., ..... და ...... . ასევე დაუსაბუთებელად იქნა მიჩნეული, რომ ნავთობის ამოფრქვევის შედეგად კვლავ არის დაბინძურებული ზემოაღნიშნული სოფლების ტერიტორია, გამოუსადეგარია წყალი, მიწა და მოსარჩელეებს კვლავ უვითარდებათ სხვადასხვა დაავადებები, რომელთა გამომწვევი მიზეზი 2004 წლის 10 სექტემბერს მომხდარი ნავთობის ამოფრქვევაა.

საქმეში წარმოდგენილი მოსარჩელეთა ნაწილის ჯანმრთელობის მდგომარეობის ამსახველი დოკუმენტების _ ანალიზის საფუძველზე სასამართლომ მიიჩნია, რომ, აღნიშნული მტკიცებულებებით არ დასტურდება მოსარჩელეთა სამედიცინო გამოკვლევისას გამოვლენილი დაავადებების გამოწვევა 2004 წლის 10 სექტემბრს მოპასუხის ჭაბურღილიდან ამოფრქვეული ნავთობის მოსარჩელეთა ჯანმრთელობაზე ზემოქმედებით.

2004 წლის 28 სექტემბერს შედგენილ სამედიცინო ექსპერტთა დასკვნის თანახმად, (რომლის შედგენაში მონაწილეობდნენ საქართველოს შრომის ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს მთავარი ტოქსიკოლოგი თ.კობიძე, ი.ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კლინიკის ტოქსიკოლოგიის განყოფილების გამგე ს.კ-ძე, დაავადებათა კონტროლის და სამედიცინო სტატისტიკის ეროვნული ცენტრის მთავარი სპეციალისტი დ.წ-ული და მ.ასათიანის სახელობის ფსიქიატრიის ს/კ ინსტიტუტის ექიმი-ფსიქიატრი ნ.ნ-შვილი) 2004 წლის 15-16 სექტემბერს სამედიცინო-პროფილაქტიკური შემოწმება ჩაუტარდა ავარიის ტერიტორიასთან მცხოვრებ 510 პირს. კვლევის შედეგების მიხედვით ნავთობპროდუქტებით ინტოქსიკაციის შემთხვევები არ გამოვლენილა.

საქართველოს ჰიდრომეტეოროლოგიის სახელმწიფო დეპარტამენტის გარემოს ფონური დაბინძურების მონიტორინგის ცენტრის დასკვნებით ასევე დადასტურებულ იქნა, რომ სოფელ ... დასახლებულ ნაწილში ჯამური ნახშირწყალბადების კონცენტრაცია არ აღემატებოდა დასაშვებ კონცენტრაციას. ამავე მტკიცებულებების მიხედვით გარემოს ფონური დაბინძურების მონიტორინგის ცენტრის მიერ 2004 წლის 18 სექტემბერს ჩატარებული ანალიზის თანახმად, სოფელ ნინოწმინდის ტერიტორიაზე აღებული წყლის სინჯებში ჯამური ნახშირწყალბადების კონცენტრაცია დასაშვები ნორმის ფარგლებშია. აღნიშნული წერილები შედგენილ იქნა გარემოს დაბინძურების მონიტორინგის ცენტრის უფროსის _ ნ. ბ-ძის მიერ და მათ ადრესატს წარმოადგენდა გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების სამინისტროს ზედამხედველობის სამსახური.

ამავე ცენტრის 2005 წლის 28 სექტემბრის წერილზე დაყრდნობით სასამართლომ დადასტურებულად მიიჩნია, რომ ავარიის მიმდებარე ტერიტორიაზე ატმოსფერულ ჰაერში ჯამური ნახშირწყალბადების შემცველობა 3,7 ჯერ ნაკლებია ზღვრულად დასაშვებ კონცენტრაციაზე.

სამეცნიერო-კვლევითი ფირმა “გ...ს” მიერ სოფელ ... და მიმდებარე ტერიტორიის ნიადაგებსა და წყლებში ნავთობის ნახშირწყალბადების შემცველობის შესასწავლად ჩატარებული კვლევების შედეგებით მიღებული 2005 წლის 28 ივლისის დასკვნით დადგენილ იქნა, რომ სოფელ ... და მიმდებარე ტერიტორიის ნიადაგებსა და წყლებში ნავთობის ნახშირწყალბადები არ ფიქსირდება. ქვედა და ზედა ბურღილებისა და წყალმომარაგების შემკრები რეზერვუარიდან აღებული ნიმუშების ქიმიური ანალიზით ნათელია, რომ სასმელი წყლის მდგომარეობა აკმაყოფილებს ევროსაბჭოს და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილ მოთხოვნებს. ცენტრალიზებული წყალმომარაგების ქსელში დაფიქსირებული წყლის მიკრობიოლოგიური გაუარესება გამოწვეული იყო წყალსადენის ქსელის არადამაკმაყოფილებელი სანიტარულ-ტექნიკური მდგომარეობით. შპს “ს. ქ.-ს” მიერ წარმოებული კვლევის შედეგების თანახმად შედგენილი დოკუმენტის _ “ჯანმრთელობის რისკის შეფასება ¹100-ე ჭაბურღილზე მომხდარი ამოფრქვევის შედეგად”, დასკვნითი ნაწილის მიხედვით დადგენილ იქნა, რომ ერთადერთი შესაძლო გზა, რომლითაც მომწამვლელ ნივთიერებას საფრთხის შექმნა შეეძლო ადამიანთა ჯანმრთელობისათვის იყო ჰაერის შესუნთქვა 72 საათის განმავლობაში ავარიის მიმდინარეობის დროს, რაც ნაკლებად სავარაუდო იყო.

აღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით სასამართლომ მიუთითა, რომ ზემოაღნიშნული მტკიცებულებები მთლიანად უარყოფდნენ მოსარჩელეების მიერ დასახელებულ გარემოებებს და წარმოადგენენ საფუძველს, სასამართლოს მიერ არ იქნას გაზიარებული მოსარჩელეების მიერ სარჩელის საფუძვლად დასახელებული ფაქტობრივი გარემოებები, როგორიცაა: მოსარჩელეების ჯანმრთელობის დაზიანება ნავთობის ამოფრქვევის შედეგად, ასევე სოფლების ნინოწმინდის, გაღმაუბნისა და წყაროსთავის ტერიტორიის დაბინძურება.

სააპელაციო სასამართლომ მიუთითა სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის მე-4 და 102-ე მუხლებზე და განმარტა, რომ სამოქალაქო პროცესში სასამართლო შებოჭილია არამარტო მხარეთა სასარჩელო მოთხოვნებისა თუ შესაგებლის ფარგლებით, არამედ მხარეთა მითითებებით, თუ რომელი ფაქტები უნდა დაედოს საფუძვლად მათ მოთხოვნებს ან რომელი მტკიცებულებებით უნდა იქნეს დადასტურებული ეს ფაქტები, შესაბამისად, პალატამ არ გაიზიარა აპელანტთა მითითება, რომ პირველი ინსტანციის სასამართლოს მიერ არ იქნა შეფასებული საქმეში არსებული მტკიცებულებები, რადგანაც მოსარჩელეებმა ვერ შეძლეს თავიანთი მტკიცების ტვირთის სათანადოდ რეალიზება და ვერ წარადგინეს მათ მიერ მითითებული გარემოებების დამადასტურებელი მტკიცებულებები, რაც სასამართლოს შესაძლებლობას მისცემდა ემსჯელა მათი მოთხოვნის საფუძვლიანობაზე. (საქმეში არ არის წარმოდგენილი შესაბამისი მტკიცებულება, რომელიც დაადასტურებდა უშუალოდ თითოეული მოსარჩელისადმი მოპასუხის მიერ მიყენებული ზიანის ფაქტს და ამ ზიანის ოდენობას).

სააპელაციო სასამართლოს მითითებით, არც პირველი ინსტანციის სასამართლოში საქმის განხილვისას და არც სააპელაციო ინსტანციაში არ იქნა გამიჯნული და დაზუსტებული მოთხოვნა, თუ რამდენს წარმოადგენდა მატერიალური ზიანი თითოეული მათგანისათვის და რამდენს _ მორალური. ასევე არ იქნა დაზუსტებული მატერიალური ზიანი მოიცავდა ჯანმრთელობისათვის მიყენებულ ზიანს თუ სასოფლო-სამეურნეო კულტურების დაზიანებით გამოწვეულ ზიანს. საქმეში წარმოდგენილი მტკიცებულებებიდან არც ერთი მტკიცებულებით არ დგინდება, კონკრეტულად თითოეული მოსაჩელისადმი შპს “...-ის” ¹100 ჭაბურღილზე მომხდარი ავარიის შედეგად ზიანის მიყენების ფაქტი, ასევე არ დგინდება კონკრეტულად თითოეული მოსარჩელისათვის მიყენებული ზიანის ოდენობა.

სასამართლომ მიუთითა სამოქალაქო კოდექსის 992-ე მუხლზე, 413-ე მუხლის მეორე ნაწილზე და განმარტა, რომ მითითებული ნორმების შინაარსიდან გამომდინარე, იმისათვის, რომ წარმოიშვას ზიანის ანაზღაურების მოვალეობა, მოცემული უნდა იყოს ზიანის მიყენებისათვის პასუხისმგებლობის დაკისრების პირობები, კერძოდ, პირს ზიანის ანაზღაურება დაეკისრება, თუ სახეზეა ზიანი, ზიანი მიყენებულია მართლსაწინააღმდეგო მოქმედებით, მართლსაწინააღმდეგო მოქმედებასა და დამდგარ ზიანს შორის არსებობს მიზეზობრივი კავშირი და ზიანის მიმყენებელს მიუძღვის ბრალი. ამ პირობების ერთობლიობა წარმოადგენს იურიდიულ შემადგენლობას და თუნდაც ერთ-ერთი მათგანის არარსებობა გამორიცხავს ზიანის მიყენებისათვის პასუხისმგებლობის დაკისრების შესაძლებლობას. განსახილველ შემთხვევაში, ვინაიდან საქმეში წარმოდგენილი მტკიცებულებებით არ დგინდება თითოეული მოსარჩელის მოთხოვნის ფაქტობრივი საფუძველი, კერძოდ, არ დგინდება კონკრეტულად თითოეული მოსაჩელისადმი შპს “...-ის” ¹100 ჭაბურღილზე მომხდარი ავარიის შედეგად ზიანის მიყენების ფაქტი, არ დგინდება კონკრეტულად თითოეული მოსარჩელისათვის მიყენებული მატერიალური ზიანის ოდენობა, არ დგინდება მატერიალური ზიანი მოიცავდა ჯანმრთელობისათვის მიყენებულ ზიანს, თუ სასოფლო-სამეურნეო კულტურების დაზიანებით გამოწვეულ ზიანს. შესაბამისად, დაუსაბუთებელია მოსარჩელეთა მოთხოვნა მატერიალური ზიანის ანაზღაურების ნაწილში.

იმის გათვალისწინებით, რომ მოცემულ შემთხვევაში არ დასტურდება ჯანმრთელობისათვის ზიანის მიყენების ფაქტი, შესაბამისად არ არსებობს მორალური ზიანის დაკისრების სამართლებრივი საფუძველი.

სააპელაციო სასამართლომ ასევე დაუსაბუთებლად მიიჩნია აპელანტთა მოსაზრება ექსპერტიზის საკითხის დანიშვნის ნაწილში საქალაქო სასამართლოს მიერ შუამდგომლობის დაკმაყოფილებაზე უარის არასწორად თქმასთან მიმართებით და განმარტა, რომ თბილისის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიის 2009 წლის 17 ივლისის საოქმო განჩინებით მოსარჩელეების შუამდგომლობა ექსპერტიზის დანიშვნის თაობაზე არ დაკმაყოფილდა. სასამართლომ მიუთითა, რომ საქმეში წარმოდგენილია ექსპერტიზის რამოდენიმე დასკვნა, რომლითაც სრულყოფილადაა შესწავლილი ყველა ის საკითხი, რომლის დამატებით გამოკვლევასაც მოითხოვენ შუამდგომლობის ავტორები, აღნიშნულის საფუძველზე სასამართლომ კიდევ ერთი ექსპერტიზის დანიშვნა მიზანშეუწონლად მიიჩნია. სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 162-ე მუხლში განხორციელებული საკანონმდებლო ცვლილების საფუძველზე მხარეებს შეუძლიათ სასამართლოსაგან დამოუკიდებლად უზრუნველყონ ექსპერტიზის ჩატარება. შესაბამისად, რადგანაც მთავარი სხდომის დანიშვნის დროისათვის 2007 წლის 28 დეკემბრის საკასანონმდებლო ცვლილების თანახმად, მოსარჩელეებს ჰქონდათ შესაძლებლობა საქმის წარმოებისას დამოუკიდებლად მიემართათ საექსპერტო დაწესებულებისათვის და ჩაეტარებინათ ექსპერტიზა იმის გათვალისწინებით, რომ მტკიცებულებათა წარდგენა მხარის პირდაპირ მოვალეობას წარმოადგენს.

სააპელაციო სასამართლოს განჩინება საკასაციო წესით გაასაჩივრა აპელანტთა წარმომადგენელმა ზ.ჯ-ძემ, მოითხოვა გასაჩივრებული განჩინების გაუქმება და სარჩელის დაკმაყოფილბა შემდეგი დასაბუთებით:

სასამართლომ საქმის განხილვისას არ გამოიყენა კანონი, რომელიც უნდა გამოეყენებინა, კერძოდ სასამართლომ არ გამოიყენა საქმის მოსამზადებელ ეტაპზე მოქმედი სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 162-163-ე მუხლები, რომელთა თანახმადაც სასამართლოს პრეროგატივას წარმოადგენდა საქმეზე ექსპეტრიზის დანიშვნის საკითხის გადაწყვეტა, ასევე დაირღვა სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 166-ე მუხლის დანაწესი, რადგანაც მოსამართლემ დააკმაყოფილა მხარეთა შუამდგომლობა ექსპერტიზის დანიშვნის თაობაზე, თუმცა მოგვიანებით გაყალბდა როგორც ექსპეტრიზის დანიშვნის თაობაზე საოქმო განჩინება, ისე საქმიდან იქნა ამოღებული მოსარჩელეთა წარმომადგენლის განცხადებები საოქმო განჩინების ჩაბარების მოთხოვნასთან დაკავშირებით. აღნიშნული გარემოების დასადასტურებლად კასატორთა წარმომადგენელმა მიუთითა მოპასუხის წერილობით ახსნა-განმარტებაზე. აღნიშნულით კი დაირღვა სამოქალაქო საპროცესო კოდექსით დადგენილი შეჯიბრებითობის, თანასწორობისა და მოსამართლეთა დამოუკიდებლობის პრინციპები, ასევე “ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის ევროპული კონვენციის” მე-6 მუხლი.

როგორც პირველი ინსტანციის, ისე სასაპეაციო სასამართლოს მიერ არასწორად იქნა განმარტებული სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 162-ე მუხლი, რადგანაც საქმის მოსამზადებელი ეტაპი დასრულდა 2007 წლის 30 იანვარს, ხოლო კანონის სადავო ნორმაში ცვლილება შევიდა 2007 წლის 28 დეკემბერს და აღნიშნული ცვლილების შედეგად ჩამოყალიბებული ნორმის ახალი რედაქცია ძალაში შევიდა 2008 წლის 17 იანვარს, ვინაიდან მოსამზადებელ ეტაპზე სასამართლოს ნამსჯელი და გადაწყვეტილი ჰქონდა ექსპერტიზის დანიშვნის საკითხი, მხარე დამოუკიდებლად ვეღარ ჩაატარებდა ექსპერტიზას, ხოლო სასამართლოს მიერ განმეორებით მოსამაზადებელი სხდომის დანიშვნა პროცესუალური დარღვევაა.

სასამართლომ არ გამოიყენა ასევე საქართველოს კონსტიტუციის 37-ე მუხლის 3-5 ნაწილის დებულებები და ე.წ. “ორჰაუსის კონვენციის” მე-9 მუხლი. საქმეში ასევე არასწორადაა შეფასებული მტკიცებულებები. გადაწყვეტილების გამოტანისას სასამართლომ შეაფასა მხოლოდ მოპასუხის მიერ წარმოდგენილი მტკიცებულებები, ისე, რომ არ გამოუკვლევია და სამართლებრივი შეფასება არ მიუცია მოსარჩელეთა მიერ წარმოდგენილი მტკიცებულებებისათვის, რომლითაც დასტურდებოდა ნიადაგისა და წყლის ნავთობპროდუქტებით დაბინძურების ფაქტი და რომ გარემოს დაბინძურებას ჰქონდა განგრძობადი ხასიათი, სასამართლომ ასევე არ გაითვალისწინა ის ფაქტობრივი გარემოება, რომ მოსახლეობა სხვადასხვა სახის დაავადებით დაავადდა და აღნიშნული დაავადებების მიზეზი მხოლოდ წყლისა და ნიადაგის დაბინძურებაა, ასევე არ შეაფასა დაავადების დამადასტურებელი მტკიცებულებები (ფორმა ¹27).

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2010 წლის 16 სექტემბრის განჩინებით სოფელ ..., ..... და ...... მცხოვრებლების საკასაციო საჩივარი მიღებულ იქნა წარმოებაში, სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 396-ე მუხლით და ამავე კოდექსის 391-ე მუხლის შესაბამისად, დასაშვებობის შესამოწმებლად.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლომ, სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის შესაბამისად, შეამოწმა საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის საკითხი და თვლის, რომ იგი დაუშვებლად უნდა იქნეს მიჩნეული შემდეგ გარემოებათა გამო:

სამოქალაქო საპროცესო კანონმდებლობა საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის საკითხს უკავშირებს გარკვეულ შეზღუდვებს და ადგენს იმ დავათა კატეგორიებს, რომლებზეც შეტანილი საკასაციო საჩივარი საკასაციო სასამართლოს მიერ დასაშვებად უნდა იქნეს ცნობილი. აღნიშნული დანაწესები მოცემულია სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლში.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები მითითებული ნორმით გათვალისწინებული არც ერთი საფუძვლით.

მოცემული დავის საგანია მორალური და მატერიალური ზიანის ანაზღაურება. აღნიშნულ საკითხზე არსებობს სასამართლოს პრაქტიკა, რომელიც ემყარება სამოქალაქო კოდექსის 992-ე და 413-ე მუხლებს. აღნიშნული პრაქტიკა ასახულია სააპელაციო სასამართლოს გასაჩივრებულ განჩინებაში.

კასატორი ვერ ასაბუთებს და საქმის მასალებითაც არ დასტურდება სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმის განხილვა ისეთი საპროცესო დარღვევით, რაც არსებითად იმოქმედებს საქმის შედეგზე, რაც შეეხება საკასაციო საჩივარში მითითებულ პრეტენზიას საპროცესო ნორმის დროში მოქმედებისა და სასამართლოს მიერ საქმეში არსებული მტკიცებულებების გაყალბების თაობაზე, აღნიშნული პრეტენზიების მართებულობა საქმის მასალებით არ დასტურდება, შესაბამისად, საკასაციო საჩივარი ამ საფუძვლითაც დაუშვებელია.

სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 46-ე მუხლის პირველი ნაწილის “ბ” ქვეპუნქტის საფუძველზე, კასატორები სახელმწიფო ბაჟის გადახდისაგან გათავისუფლებული არიან.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე, 401-ე მუხლებით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

სოფელ ..., ..... და ...... მცხოვრებლების საკასაციო საჩივარი დარჩეს განუხილველად დაუშვებლობის გამო.

კასატორები სახელმწიფო ბაჟის გადახდისაგან გათავისუფლებული არიან.

საკასაციო სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ გასაჩივრდება.