გ ა ნ ჩ ი ნ ე ბ ა
¹ 3კ/710 26 იანვარი, 2001 წ., ქ. თბილისი
საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სამოქალაქო, სამეწარმეო და გაკოტრების საქმეთა პალატა
შემადგენლობა: ბ. ხიმშიაშვილი (თავმჯდომარე),
თ. კობახიძე, ქ. გაბელაია
დავის საგანი: ბინიდან გამოსახლება.
აღწერილობითი ნაწილი:
ქ. ხონში, ... მდებარე საცხოვრებელი სახლის მესაკუთრე იყო ქ. კ-შვილი. 1994 წლის 15 მარტს ქ.კ-შვილსა და მ. ჯ-იანის შორის აღნიშნულ სახლზე დაიდო ყიდვა-გაყიდვის ხელშეკრულება.
1996 წლის სექტემბერში მ. ჯ-იანმა აღძრა სარჩელი გ. ჩ-ძის ბინიდან გამოსახლების შესახებ.
შეგებებული სარჩელით გ. ჩ-ძემ მოითხოვა ქ. კ-შვილზე 7082 ლარის დაკისრება იმ საფუძვლით, ყიდვა-გაყიდვის ზეპირი გარიგების საფუძველზე ამ უკანასკნელს გადაუხადა 17 ათასი რუსული რუბლი.
ხონის რაიონის სასამართლოს 1997 წლის 15 ივლისის გადაწყვეტილებით შეგებებული სარჩელი დაკმაყოფილდა, ხოლო მ. ჯ-იანის სარჩელის განხილვა შეჩერდა შეგებებული სასარჩელო მოთხოვნის გადაწყვეტამდე.
2000 წლის თებერვალში მ. ჯ-იანმა განცხადებით მიმართა სასამართლოს საქმის წარმოების განახლების შესახებ.
ხონის რაიონულმა სასამართლომ 2000 წლის 8 მარტის დაუსწრებელი გადაწყვეტილებით მ. ჯ-იანის სასარჩელო მოთხოვნა დაკმაყოფილდა.
იმავე სასამართლოს 2000 წლის 2 ივნისის განჩინებით გ. ჩ-ძეს უარი ეთქვა საჩივრის დაკმაყოფილებაზე და ძალაში დარჩა დაუსწრებელი გადაწყვეტილება.
ქუთაისის საოლქო სასამართლოს სამოქალაქო, სამეწარმეო და გაკოტრების საქმეთა სააპელაციო პალატამ 2000 წლის 1 აგვისტოს განჩინებით გააუქმა ხონის რაიონული სასამართლოს 2000 წლის 8 მარტის დაუსწრებელი გადაწყვეტილება, 2 ივნისის განჩინება და შეწყვიტა საქმის წარმოება.
სააპელაციო პალატის 2000 წლის 16 აგვისტოს განჩინებით მ. ჯ-იანის კერძო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა. კერძო საჩივარი საქმის მასალებთან ერთად გადმოეგზავნა ზემდგომ სასამართლოს.
მ. ჯ-იანი კერძო საჩივრით ითხოვს სააპელაციო პალატის განჩინების გაუქმებას, რადგან მიაჩნია, რომ ხონის რაიონის სასამართლოს 1997 წლის 15 ივლისის გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლის დღიდან წარმოიშვა გ. ჩ-ძის ბინიდან გამოსახლების საქმის წარმოების განახლების საფუძველი.
სამოტივაციო ნაწილი:
პალატა გაეცნო საქმის მასალებს, მოისმინა მხარეთა ახსნა-განმარტებანი და თვლის, რომ კერძო საჩივარი უნდა დაკმაყოფილდეს, შემდეგ გარემოებათა გამო:
საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 1-ლი მუხლის მე-2 ნაწილის შესაბამისად სამოქალაქო საქმეების წარმოება ხორციელდება საპროცესო კანონმდებლობით, რომლებიც მოქმედებს საქმის განხილვის, ცალკეული საპროცესო მოქმედების შესრულების ან სასამართლო გადაწყვეტილების აღსრულების დროს.
ამავე კოდექსის 283-ე მუხლის თანახმად, საქმის წარმოება განახლდება იმ გარემოებათა აცილების შემდეგ, რომლებმაც გამოიწვია წარმოების შეჩერება.
საქმის წარმოების შეჩერების საფუძველი გახდა ქ. კ-შვილზე გ. ჩ-ძის სასარგებლოდ 7082 ლარის დაკისრება.
ქ. კ-შვილი გარდაიცვალა. გ. ჩ-ძეს, როგორც კრედიტორს, არ მოუთხოვია მოვალის მემკვიდრე ზ. კ-შვილზე თანხის იძულებით გადახდევინება. მათ შორის არსებული შეთანხმების მიხედით სადავო სახლი ვალში უნდა დარჩეს გ. ჩ-ძეს, მაშინ როდესაც სახლის მესაკუთრეა მ. ჯ-იანი.
სააპელაციო პალატა ვერ მიუთითებს, თუ როგორ უნდა მოხდეს იმ გარემოებათა აცილება, რომლებმაც გამოიწვია საქმის შეჩერება.
სააპელაციო პალატამ ჩათვალა, რომ მ. ჯ-იანმა განმეორებით აღძრა სარჩელი გ. ჩ-ძის გამოსახლების შესახებ. ფაქტობრივად, 2000 წლის 14 თებერვალს ხონის რაიონული სასამართლოში შეტანილი განცხადებით მ. ჯ-იანმა მოითხოვა საქმის წარმოების განახლება.
საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 272-ე მუხლის თანახმად, სასამართლოს არ გააჩნდა საქმის წარმოების შეწყვეტის საფუძველი.
საქმის წარმოების შეწყვეტით დავა მხარეთა შორის დარჩა გადაუწყვეტილი.
სარეზოლუციო ნაწილი:
პალატამ იხელმძღვანელა საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 419-ე მუხლით და
დ ა ა დ გ ი ნ ა:
მ. ჯ-იანის კერძო საჩივარი დაკმაყოფილდეს.
გაუქმდეს ქუთაისის საოლქო სასამართლოს სამოქალაქო, სამეწარმეო და გაკოტრების საქმეთა სააპელაციო პალატის 2000 წლის 1 აგვისტოს განჩინება და საქმე ხელახალი განხილვისათვის დაუბრუნდეს იმავე პალატის სხვა შემადგენლობას.
განჩინება საბოლოოა და არ გასაჩივრდება.