საქმე N:2კ-436აპ.-25

საქმე # 330100123007909044

საქართველოს უზენაესი სასამართლო

განჩინება

საქართველოს სახელით

საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის

შემოწმების შესახებ

საქმე №436აპ-25 ქ. თბილისი

ც. ე., 436აპ-25 2 ოქტომბერი, 2025 წელი

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატამ შემდეგი შემადგენლობით:

მამუკა ვასაძე (თავმჯდომარე),

ლევან თევზაძე, ლალი ფაფიაშვილი

ზეპირი მოსმენის გარეშე შეამოწმა თ–ის სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის 2025 წლის 17 მარტის განაჩენზე მსჯავრდებულების – ე. ც–ისა და ნ. ც–ის ინტერესების დამცველი ადვოკატების – ლ. ბ–ისა და თ. მ–ის, ასევე თბილსის დიდუბე-ჩუღურეთის რაიონული პროკურატურის პროკურორ ანჟელა გეთიას საკასაციო საჩივრების დასაშვებობის საკითხი და

გ ა მ ო ა რ კ ვ ი ა:

1. პირის ბრალდების შესახებ დადგენილებების მიხედვით:

1.1. ე. ც–ეს ბრალად ედება თაღლითობა, ესე იგი, მართლსაწინააღმდეგო მისაკუთრების მიზნით სხვისი ნივთის დაუფლება მოტყუებით, ჩადენილი სამსახურებრივი მდგომარეობის გამოყენებით, დიდი ოდენობით, ორგანიზებული ჯგუფის მიერ (ოცდათორმეტი ეპიზოდი), რაც გამოიხატა შემდეგით:

ინდმეწარმე ე. ც–ემ დააარსა უძრავი ქონების სააგენტო „ე–ი“, რომელიც 2016 წლიდან 2021 წლამდე ფუნქციონირებდა ქ. თ–ში/ ფ–ს ქუჩის №..-ში, ხოლო 2021 წლიდან სააგენტომ ფუნქციონირება გააგრძელა ქ. თ–ში/ .... ქუჩის №...-ში. სააგენტოს საქმიანობა იყო უძრავი ქონების ყიდვა, გაყიდვა, გაქირავება, დაგირავება და იპოთეკური სესხები.

აღნიშნული საქმიანობისას ე. ც–ემ განიზრახა მართლსაწინააღმდეგო მისაკუთრების მიზნით, მოტყუებით დაუფლებოდა დიდი ოდენობით თანხებს, რის გამოც მან შექმნა ორგანიზებული ჯგუფი. თაღლითური ორგანიზებული ჯგუფის ორგანიზატორმა, ე. ც–ემ, სააგენტოს გამოყენებით, რიგ შემთხვევაში, ჯგუფის წევრთან, – ნ. ც–სა და, რიგ შემთხვევაში – ამ ეტაპზე ჯგუფის სხვა დაუდგენელ წევრებთან ერთად, მოიზიდა მოქალაქეები, რომლებსაც ჰქონდათ გარკვეული დანაზოგი და სურდათ თ–ში ბინების დაგირავება და მათ შესთავაზა, რომ ბინების დაგირავების ნაცვლად, მაღალი საპროცენტო განაკვეთით, ესესხებინათ მათთვის თანხა, ისინი კი უზრუნველყოფდნენ მათთვის საცხოვრებლად სასურველი ბინების მოძიებას და დაქირავებას. ამასთან, მათგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდნენ ბინის ქირის სახით ბინის მეპატრონეებთან, ხელშეკრულების ვადის გასვლის შემდგომ კი, დაუბრუნებდნენ ნასესხებ თანხას და მოქალაქეები იქნებოდნენ იმავე პირობებში, როგორც ბინის დაგირავების შემთხვევაში.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა შ. გ–ს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 15 550 ლარის სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. ბინის სანახავად და შესარჩევად დაზარალებულს გაჰყვა ნ. ც–ე, რომელიც მუშაობდა ამავე სააგენტოში და 2018 წლის 4 სექტემბერს ე. ც–ესა და შ. გ–ს შორის სესხის ხელშეკრულების გაფორმების შემდგომ მან გადასცა ზემოაღნიშნული ბინის გასაღები, თუმცა თანხის მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით გარკვეული პერიოდი გადაიხადა ბინის ქირა, რის შემდგომ შეწყვიტა ქირის გადახდა და არც კუთვნილი თანხა დაუბრუნა დაზარალებულს. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ შ. გ–ს მიადგა 15550 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, 2022 წლის მარტში, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა ნ. შ–ას, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 20000 ლარის სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. ბინის სანახავად და შესარჩევად დაზარალებულს გაჰყვნენ ნ. ც–ე და მ. ფ–ე, რომლებიც ამავე სააგენტოში მუშაობდნენ. შეთანხმებისამებრ, 2022 წლის 11 მარტს, ე. ც–ესა და ნ. შ–ას შორის, 1 წლის ვადით გაფორმდა სესხის N.......... ხელშეკრულება. თანხის მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით, გადაიხადა ბინის მხოლოდ სამი თვის ქირა, რის შემდგომაც შეწყვიტა ქირის გადახდა და არც კუთვნილი თანხა დაუბრუნა დაზარალებულს. აღნიშნული ქმედებით ნ. შ–ას მიადგა 20000 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა ლ. შ–ეს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 10000 აშშ დოლარის სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. ე. ც–ემ სესხის უზრუნველყოფის მიზნით, შესთავაზა უძრავ ქონებაზე ნასყიდობა გამოსყიდვის უფლებით ხელშეკრულების გაფორმება. მითითებულის საფუძველზე, 2019 წლის 17 იანვარს, ე. ც–ესა და ლ. შ–ეს შორის, გაფორმდა გამოსყიდვის უფლებით უძრავი ნივთის ნასყიდობის N........ ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც, თ–ში, სოფ. დ–ში, დ–ში მდებარე 775 კვ.მ. მიწის ნაკვეთი ლ. შ–ემ შეიძინა 10000 აშშ დოლარად (26634 ლარის ეკვივალენტი), მისი გამოსყიდვის უფლება რჩებოდა ნ. ც–ეს, რომელიც მუშაობდა ამავე სააგენტოში. ერთი წლის გასვლის შემდეგ აღნიშნული ხელშეკრულების ვადა გაგრძელდა მხარეთა შეთანხმებით. გარდა აღნიშნულისა 2020 წლის 22 იანვარს, ე. ც–ესა და ლ. შ–ეს შორის, დამატებით, 12000 აშშ დოლარის სესხის სანაცვლოდ, გაფორმდა გამოსყიდვის უფლებით უძრავი ნივთის ნასყიდობის N....... ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც, თ–ში, სოფ. დ–ში, დ–შიში მდებარე 1460 კვ.მ. მიწის ნაკვეთი, ლ. შ–ემ შეიძინა 12000 აშშ დოლარად (34652 ლარის ეკვივალენტი). ზემოაღნიშნული მიწის ნაკვეთები, თითქოსდა უნდა გამოესყიდათ ხელშეკრულების დასრულების შემდგომ, თუმცა თანხის მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდეგ, ე. ც–ემ შეწყვიტა დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით, ბინის ქირის გადახდა და ხელშეკრულების ვადის გასვლის შემდეგ არც ნაკვეთები გამოისყიდეს მან და ნ. ც–ემ, რის გამოც, ზემოაღნიშნული არასასურველი მიწის ნაკვეთები გადავიდა დაზარალებულ ლ. შ–ის საკუთრებაში, რომელიც ითხოვდა მხოლოდ კუთვნილი თანხის დაბრუნებას. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ ლ. შ–ეს მიადგა 61286 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა ს. გ–ს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 7000 აშშ დოლარის (19020 ლარის ეკვივალენტი) სესხის სანაცვლოდ, ერთი წლის განმავლობაში საცხოვრებლად უსასყიდლოდ შეუშვებდა, თითქოსდა მისი შვილის – ნ. ც–ის კუთვნილ ბინაში, მდებარე ქ. თ–ში, ქ–ს ქუჩა N..-ში. მითითებულის საფუძველზე, 2022 წლის 15 ნოემბერს ერთი წლის ვადით გააფორმეს სესხის ხელშეკრულება, რის შემდეგაც, ს. გ–მა ე. ც–ეს გადასცა თანხა, ხოლო ნ. ც–ემ – ზემოაღნიშნული ბინის გასაღები და დაზარალებული დაარწმუნა, რომ აღნიშნული ბინა იყო მისი, თუმცა მისამართზე საცხოვრებლად გადასვლის შემდეგ, დაზარალებულმა ს. გ–მა 2022 წლის 8 დეკემბერს აღმოაჩინა, რომ ზემოაღნიშნული საცხოვრებელი ბინა იყო სხვისი საკუთრება და მესაკუთრეებმა მოსთხოვეს ბინის გათავისუფლება. ე. ც–ემ არც სხვა საცხოვრებელი ბინით უზრუნველყო დაზარალებული და არც კუთვნილი თანხა დაუბრუნა მას. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ ს. გ–ს მიადგა 19020 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა მ. ტ–ს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 10 000 აშშ დოლარის სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. ე. ც–ემ სესხის უზრუნველყოფის მიზნით, შესთავაზა უძრავ ქონებაზე ხელშეკრულების გაფორმება, ნასყიდობა გამოსყიდვის უფლებით. აღნიშნულის საფუძველზე, 2021 წლის 2 ივლისს, ე. ც–ესა და მ. ტ–ს შორის გაფორმდა გამოსყიდვის უფლებით უძრავი ნივთის ნასყიდობის ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც, ო–ს რაიონის სოფელ ნ–ში შეიძინა მიწის ნაკვეთი – 10000 აშშ დოლარად (31619 ლარის ეკვივალენტი), რომელიც, თითქოსდა ე. ც–ეს უნდა გამოესყიდა ხელშეკრულების დასრულების შემდგომ. აღნიშნული თანხა მ. ტ–მა გადასცა ნ. ც–ეს, რომელიც მუშაობდა ამავე სააგენტოში. ე. ც–ე საწყის ეტაპზე იხდიდა ბინის ქირას, თუმცა თანხის მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ შეწყვიტა დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით ბინის ქირის გადახდა, ხოლო ხელშეკრულების ვადის გასვლის შემდეგ, ე. ც–ემ არ გამოისყიდა გარანტის სახით ჩადებულ მიწის ნაკვეთი, რომლის ღირებულება გაცილებით ნაკლები იყო, ვიდრე სესხის სახით გაცემული თანხა, რის გამოც ნაკვეთი გადავიდა მ. ტ–ის საკუთრებაში. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ მ. ტ–ს მიადგა 31619 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა ი. ა–ეს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 10000 აშშ დოლარის (31000 ლარის ეკვივალენტი) სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. ბინის სანახავად და შესარჩევად დაზარალებულს გაჰყვა ნ. ც–ე, რომელიც მუშაობდა ამავე სააგენტოში. აღნიშნულის საფუძველზე, 2022 წლის 17 მაისს ე. ც–ესა და ი. ა–ეს შორის, გაფორმდა სესხის ხელშეკრულება. თანხის მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით, გარკვეული პერიოდი გადაიხადა ბინის ქირა, რის შემდგომ, შეწყვიტა ქირის გადახდა და არც კუთვნილი თანხა დაუბრუნა დაზარალებულს. აღნიშნული ქმედებით, დაზარალებულ ი. ა–ეს მიადგა 31000 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა მ. გ–ეს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 6000 აშშ დოლარის სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. აღნიშნულის საფუძველზე, 2019 წლის 23 მაისს ე. ც–ესა და მ. გ–ეს შორის გაფორმდა სესხის ხელშეკრულება. აღნიშნულის შემდგომ მ. გ–ემ პერიოდულად ე. ც–ის თხოვნით დაამატა თანხები და ჯამში ე. ც–ისათვის ნასესხები აქვს 9000 აშშ დოლარი (26244 ლარის ეკვივალენტი). თანხის მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით, გარკვეული პერიოდი გადაიხადა ბინის ქირა, რის შემდგომ შეწყვიტა ქირის გადახდა. აღნიშნულის გამო, დაზარალებული მ. გ–ე მივიდა სააგენტოში, სადაც დახვდა სააგენტოს თანამშრომელი – ნ. ც–ე, რომელმაც მოატყუა დაზარალებულს და უთხრა, რომ ბინის ქირა პირადად მან გადაიხადა და, რომ ბინის მეპატრონე იტყუებოდა, – რაც აღმოჩნდა სიცრუე. ე. ც–ის დაპირების მიუხედავად, დაზარალებულს არც ბინის ქირა გადაუხადეს და არც კუთვნილი თანხა დაუბრუნეს. აღნიშნული ქმედებით, დაზარალებულ მ. გ–ეს მიადგა 26 244 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, 2021 წლის სექტემბერში, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა ე. გ–ს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 9500 აშშ დოლარის სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. ე. ც–ემ, სესხის უზრუნველყოფის მიზნით, შესთავაზა უძრავ ქონებაზე ხელშეკრულების გაფორმება ნასყიდობა გამოსყიდვის უფლებით. ამ საფუძველზე, 2021 წლის 22 სექტემბერს, ე. ც–ესა და ე. გ–ს შორის, გაფორმდა უძრავი ნივთის ნასყიდობის N........ ხელშეკრულება გამოსყიდვის უფლებით, რომლის მიხედვითაც, ო–ს რაიონის სოფ. ნ–ში მდებარე ე. ც–ის კუთვნილი, 1000 კვ.მ. მიწის ნაკვეთი ე. გ–მა შეიძინა 9500 აშშ დოლარად (31100 ლარის ეკვივალენტი), რომელიც, თითქოსდა ე. ც–ეს უნდა გამოესყიდა ხელშეკრულების დასრულების შემდგომ. თანხის მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით, ბინის ქირა გადაიხადა 2022 წლის აგვისტომდე, ხოლო ხელშეკრულების ვადის გასვლის შემდეგ, გარანტის სახით ჩადებული მიწის ნაკვეთი, რომლის ღირებულება გაცილებით ნაკლები იყო, ვიდრე სესხის სახით გაცემული თანხა და რომელიც არ გამოისყიდა ე. ც–ემ, გადავიდა დაზარალებულ ე. გ–ის საკუთრებაში. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ ე. გ–ს მიადგა 31100 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა მ. ნ–ას, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 12000 აშშ დოლარის სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. ე. ც–ემ სესხის უზრუნველყოფის მიზნით, შესთავაზა ხელშეკრულების გაფორმება – უძრავ ქონებაზე ნასყიდობა, გამოსყიდვის უფლებით. აღნიშნულის საფუძველზე, 2021 წლის 6 აპრილს, ე. ც–ესა და მ. ნ–ას შორის, 2 წლის ვადით, გაფორმდა უძრავი ნივთის ნასყიდობის N........ ხელშეკრულება, გამოსყიდვის უფლებით, რომლის მიხედვითაც, ო–ს რაიონის სოფ. ნ–ში მდებარე, 1000 კვ.მ. მიწის ნაკვეთი მ. ნ–ამ შეიძინა 12000 აშშ დოლარად (41076 ლარის ეკვივალენტი), რომელიც, თითქოსდა ე. ც–ეს უნდა გამოესყიდა ხელშეკრულების დასრულების შემდგომ. თანხის მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით, ბინის ქირა გადაიხადა მხოლოდ 2022 წლის მაისამდე, რის შემდგომაც შეწყვიტა ქირის გადახდა, ხოლო ხელშეკრულების ვადის გასვლის შემდეგ, გარანტის სახით ჩადებული მიწის ნაკვეთი, რომლის ღირებულება გაცილებით ნაკლები იყო, ვიდრე სესხის სახით გაცემული თანხა და იგი არ გამოისყიდა ე. ც–ემ, – გადავიდა მ. ნ–ას საკუთრებაში. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ მ. ნ–ას მიადგა 41076 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა დ. გ–ეს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 10000 აშშ დოლარის სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. ე. ც–ემ სესხის უზრუნველყოფის მიზნით, შესთავაზა – უძრავ ქონებაზე ნასყიდობა გამოსყიდვის უფლებით ხელშეკრულების გაფორმება. აღნიშნულის საფუძველზე, 2019 წლის 19 სექტემბერს ე. ც–ესა და დ. გ–ეს შორის, გაფორმდა გამოსყიდვის უფლებით უძრავი ნივთის ნასყიდობის ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც, თ–ში, სოფ. დ–ი, დიდ ა–ნ მდებარე ნაკვეთი დ. გ–ემ შეიძინა 10000 აშშ დოლარად (33000 ლარის ეკვივალენტი), რომელიც 2020 წლის 30 სექტემბერს ე. ც–ემ გამოისყიდა ხელშეკრულების დასრულების შემდგომ. ვინაიდან მის მიერ დამატებით მოთხოვნილი თანხის – 2000 აშშ დოლარის – გადახდა ვერ მოახერხა დ. გ–ემ, ე. ც–ემ შესთავაზა მხოლოდ სესხის ხელშეკრულების გაფორმება, რასაც დაეთანხმა დაზარალებული და 2020 წლის 30 სექტემბერს, მათ შორის გაფორმდა N......... ხელშეკრულება. თანხის მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით, ბინის ქირას იხდიდა გარკვეული პერიოდის განმავლობაში, რის შემდგომაც შეწყვიტა ქირის გადახდა და არც კუთვნილი თანხა დაუბრუნა დაზარალებულს. აღნიშნული ქმედებით, დაზარალებულ დ. გ–ეს მიადგა 33000 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა ქ. ბ–ს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 5000 აშშ დოლარის (11900 ლარის ეკვივალენტი) სესხის სანაცვლოდ უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. აღნიშნულის საფუძველზე, პირველი სესხის ხელშეკრულება 1 წლის ვადით გაფორმდა 2016 წლის 7 ოქტომბერს. 1-წლიანი ვადის გასვლის შემდეგ, ე. ც–ემ სესხის თანხაზე დაამატებინა 3000 აშშ დოლარი, ხოლო ყოველი მომდევნო წლის გასვლის შემდეგ – 1500-1500 აშშ დოლარი. აღნიშნულ პერიოდში ე. ც–ე თანხის სარგებელს იხდიდა ბინის ქირის სახით, თუმცა საბოლოო ჯამში, თანხის – 11000 აშშ დოლარის (28051 ლარის ეკვივალენტის) – მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ შეწყვიტა ქირის გადახდა და არც კუთვნილი თანხა დაუბრუნა დაზარალებულს. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ ქ. ბ–ს მიადგა 28051 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა მ. დ–ეს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 5000 აშშ დოლარის (15000 ლარის ეკვივალენტი) სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. აღნიშნულის საფუძველზე, პირველი სესხის ხელშეკრულება 1 წლის ვადით გაფორმდა 2019 წლის 23 ივლისს. 1 წლიანი ვადის გასვლის შემდეგ, ე. ც–ემ სესხის თანხაზე დაამატებინა, ჯერ – 2000 აშშ დოლარი, ხოლო შემდეგ – 1000 აშშ დოლარი. აღნიშნულ პერიოდში ე. ც–ე თანხის სარგებელს იხდიდა ბინის ქირის სახით, თუმცა, საბოლოო ჯამში, თანხის 8000 აშშ დოლარის (24751 ლარის ეკვივალენტი) – მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ შეწყვიტა ქირის გადახდა და არც კუთვნილი თანხა დაუბრუნა დაზარალებულს. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ მ.დ–ეს მიადგა 24751 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა კ. ა–ეს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 7000 აშშ დოლარის (23520 ლარის ეკვივალენტი) სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. აღნიშნულის საფუძველზე, 2020 წლის 7 ნოემბერს გაფორმდა N.......... სესხის ხელშეკრულება 1 წლის ვადით, რა დროსაც ე. ც–ე თანხის სარგებელს იხდიდა ბინის ქირის სახით. 1 წლიანი ვადის გასვლის შემდეგ ე. ც–ემ ხელშეკრულების ვადის გაგრძელების სანაცვლოდ, კ. ა–ეს სესხის თანხაზე დაამატებინა 2000 აშშ დოლარი, თუმცა, საბოლოო ჯამში, თანხის – 9000 აშშ დოლარის (29779 ლარის ეკვივალენტი) – მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ შეწყვიტა ქირის გადახდა და არც კუთვნილი თანხა დაუბრუნა დაზარალებულს. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ კ. ა–ეს მიადგა 29779 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, 2022 წლის მარტში ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა მ. მ–ს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 8000 აშშ დოლარის (24000 ლარის ეკვივალენტი) სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. აღნიშნულის საფუძველზე, 2022 წლის 15 ივნისს, ე. ც–ესა და მ. მ–ს შორის, 1 წლის ვადით გაფორმდა სესხის N............. ხელშეკრულება. თანხის მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით, გადაიხადა ბინის რამდენიმე თვის ქირა, რის შემდგომაც შეწყვიტა ქირის გადახდა და არც კუთვნილი თანხა დაუბრუნა დაზარალებულს. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ მ. მ–ს მიადგა 24000 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე, სამსახურებრივი მდგომარეობის გამოყენებით, მოტყუებით, თითქოსდა თანხის სესხების გზით, თაღლითურად, ორ ეტაპად, დაეუფლა მოქალაქე ნ. უ–ის კუთვნილ თანხას – 11500 აშშ დოლარის ოდენობით (29596 ლარის ეკვივალენტი). კერძოდ, 2018 წლის 25 აპრილს ე. ც–ის წარმომადგენელს – დ. ა–სა და ნ. უ–ს შორის გაფორმდა სესხისა და იპოთეკის ხელშეკრულება, რა დროსაც იპოთეკით დაიტვირთა ქ. თ–ში, სოფელ დ–ში, თ–ს ტერიტორიაზე მდებარე მიწის ნაკვეთი და ნ. უ–მა 22 000 ლარი ასესხა ე. ც–ეს. აღნიშნულის შემდგომ, ე. ც–ემ დაითანხმა ნ. უ–ი, რომ გაგრძელებულიყო ხელშეკრულება, ხოლო იპოთეკაში ჩადებული მიწის ნაკვეთი გამიჯნულიყო ორ ნაწილად, საიდანაც ერთ ნაწილზე მოიხსნებოდა იპოთეკა, ამასთანავე ნ. უ–ს გასესხებულ თანხაზე უნდა დაემატებინა 2500 აშშ დოლარი. ხსენებულზე ნ. უ–ი დასთანხმდა და ხელშეკრულება გაგრძელდა 2020 წლის 19 აგვისტომდე. თუმცა, საბოლოო ჯამში, ხელშეკრულების ვადის გასვლის შემდგომ, ე. ც–ემ დაზარალებულს არც მის მიერ მოტყუებით დაუფლებული თანხა, 15000 აშშ დოლარი (29596 ლარის ეკვივალენტი), დაუბრუნა და ნ. უ–მა ვერც იპოთეკით დატვირთული მიწის ნაკვეთის გადაფორმება შეძლო, რადგან ერთი ნაწილი გაყიდა ე. ც–ემ, ხოლო მეორე ნაწილის გადაფორმება ვერ შეძლო, რადგან გაფორმებული იყო თ. ხ–ეზე, რომელიც ასევე მოატყუა ე. ც–ემ. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ ნ. უ–ს მიადგა 29596 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, 2019 წლის ივნისში ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა გ. ქ–ს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 10000 აშშ დოლარის სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. აღნიშნულის საფუძველზე, ე. ც–ესა და გ. ქ–ს შორის, 1 წლის ვადით გაფორმდა სესხისა და იპოთეკის ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც, იპოთეკით დაიტვირთა ქ. თ–ში, სოფელ დ–ში მდებარე მიწის ნაკვეთი. ხელშეკრულების ვადის გასვლის შემდგომ, ე. ც–ემ დაიყოლია გ. ქ–ი, რომ მოეხსნა იპოთეკა უზრუნველყოფაში ჩადებულ მიწის ნაკვეთზე და მათ შორის გაფორმებულიყო მხოლოდ სესხის ხელშეკრულება 31000 ლარზე, რომლის განმავლობაშიც, ე. ც–ე გააგრძელებდა სესხის ყოველთვიური სარგებლის გადახდას ბინის ქირის სახით, ხოლო ხელშეკრულების ვადის ამოწურვის შემდგომ კი, სესხის თანხას სრულად დაუბრუნებდა. თანხის მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით, გარკვეული პერიოდი იხადა ბინის ქირა, რის შემდგომაც შეწყვიტა ქირის გადახდა და დაზარალებულს არც კუთვნილი თანხა დაუბრუნა. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ გ. ქ–ს მიადგა 31000 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, 2019 წლის სექტემბერში ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა ჯ. დ–ესა და მის დას, ხ. დ–ეს, რომლებსაც შეუთანხმდა, რომ 8000 აშშ დოლარის სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს ბინის ქირის სახით გადაიხდიდა. ე. ც–ემ სესხის უზრუნველყოფის მიზნით, მათ შესთავაზა უძრავ ქონებაზე ხელშეკრულების გაფორმება – ნასყიდობა, გამოსყიდვის უფლებით. აღნიშნულის საფუძველზე, ე. ც–ესა და ხ. დ–ეს შორის გაფორმდა უძრავი ნივთის ნასყიდობის ხელშეკრულება გამოსყიდვის უფლებით, ერთი წლის ვადით, რომლის მიხედვითაც, თ–ში, სოფ. დ–ში, ს–ში მდებარე მიწის ნაკვეთი ხ. დ–ემ შეიძინა 8000 აშშ დოლარად. ერთი წლის გასვლის შემდეგ, აღნიშნული ხელშეკრულების ვადა, მხარეთა შეთანხმებით, გაგრძელდა და სესხის თანხას დაემატა 2000 აშშ დოლარი, რის საფუძველზეც, 2022 წლის 10 თებერვალს ე. ც–ესა და ჯ. დ–ეს შორის გაფორმდა უძრავ ქონებაზე ხელშეკრულება, ნასყიდობა გამოსყიდვის უფლებით, რომლის მიხედვითაც, თ–ში, სოფ. დ–ში, ს–ში მდებარე მიწის ნაკვეთი, ჯ. დ–ემ შეიძინა 10000 აშშ დოლარად, რომელიც თითქოსდა ე. ც–ეს უნდა გამოესყიდა ხელშეკრულების დასრულების შემდგომ. თანხების მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ შეწყვიტა დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით ბინის ქირის გადახდა და ხელშეკრულების ვადის გასვლის შემდეგ, არც ნაკვეთი გამოისყიდა, რის გამოც, ზემოაღნიშნული არასასურველი მიწის ნაკვეთი გადავიდა დაზარალებულ ჯ. დ–ის საკუთრებაში, რომელიც ითხოვდა მხოლოდ კუთვნილი თანხის დაბრუნებას. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ ჯ. დ–ეს მიადგა 29 331 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა ი. ბ–ეს რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 10 000 აშშ დოლარის სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. ე. ც–ემ სესხის უზრუნველყოფის მიზნით შესთავაზა ხელშეკრულების გაფორმება – უძრავ ქონებაზე ნასყიდობა, გამოსყიდვის უფლებით. 2021 წლის 16 სექტემბერს, ე. ც–ესა და ი. ბ–ეს შორის გაფორმდა უძრავი ნივთის ნასყიდობის ხელშეკრულება გამოსყიდვის უფლებით, რომლის მიხედვითაც, ი. ბ–ემ ქ. თ–ში, სოფელი დ–ი, სოფელ თ–ში შეიძინა მიწის ნაკვეთი. აღნიშნულის შემდგომ, ე. ც–ემ იცოდა რომ ი. ბ–ეს ჰქონდა დამატებით 10000 აშშ დოლარი და მას შესთავაზა იმავე პირობებით გაეფორმებინათ უძრავი ნივთის ნასყიდობის ხელშეკრულება გამოსყიდვის უფლებით, რის საფუძველზეც, 2022 წლის 18 მარტს, ე. ც–ესა და ი. ბ–ეს შორის გაფორმდა უძრავი ნივთის კიდევ ერთი ნასყიდობის ხელშეკრულება გამოსყიდვის უფლებით, რომლის მიხედვითაც, ო–ს რაიონის სოფელ ნ–ში მიწის ნაკვეთი შეიძინა 10000 აშშ დოლარად. თანხების მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით, ბინის ქირა გადაიხადა 2022 წლის მარტამდე, ხოლო ხელშეკრულების ვადის გასვლის შემდეგ, გარანტის სახით ჩადებული მიწის ნაკვეთები, რომელთა ღირებულება გაცილებით ნაკლები იყო, ვიდრე სესხის სახით გაცემული თანხა და რომელიც არ გამოისყიდა ე. ც–ემ, გადავიდა დაზარალებულ ი. ბ–ის საკუთრებაში. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ ი. ბ–ეს მიადგა 63338 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა ლ. ჭ–ს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 8 000 აშშ დოლარის სესხის სანაცვლოდ უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. ე. ც–ემ სესხის უზრუნველყოფის მიზნით, შესთავაზა უძრავ ქონებაზე ხელშეკრულების გაფორმება ნასყიდობა გამოსყიდვის უფლებით. 2019 წლის 20 ოქტომბერს, ე. ც–ესა და ლ. ჭ–ს შორის, გაფორმდა უძრავი ნივთის ნასყიდობის ხელშეკრულება გამოსყიდვის უფლებით, რომლის მიხედვითაც, 8000 აშშ დოლარად შეიძინა თ–ი, სოფ. დ–ში, დ–ი 605 კვ. მეტრი მიწის ნაკვეთი, რომელიც, თითქოსდა ე. ც–ეს უნდა გამოესყიდა ხელშეკრულების დასრულების შემდგომ. ხელშეკრულების ვადის გასვლის შემდგომ ე. ც–ემ შესთავაზა ახალი ხელშეკრულების დადება და ამჟამად ლ. ჭ–ის შვილს ი. ჭ–სა და ე. ც–ის შორის გაფორმდა უძრავი ნივთის ნასყიდობის ხელშეკრულება გამოსყიდვის უფლებით, რომლის მიხედვითაც, წინა ხელშეკრულებაში მითითებული მიწის ნაკვეთის გამოსყიდვის უფლებას იტოვებდა ე. ც–ე, ხოლო ი. ჭ–მა სესხის თანხას დაამატა 1000 აშშ დოლარი. ერთი წლის შემდგომ ე. ც–ემ კვლავ არ დაუბრუნა სესხის თანხა და დაიყოლია ლ. ჭ–ი, კვლავ გაეფორმებინათ იმავე მიწის –– უძრავი ნივთის ნასყიდობის ხელშეკრულება, გამოსყიდვის უფლებით, ხოლო ლ. ჭ–მა სესხის თანხას დაამატა 1000 აშშ დოლარი. საერთო ჯამში, ე. ც–ე თაღლითურად დაეუფლა 10000 აშშ დოლარს (31369 ლარის ეკვივალენტი). თანხების მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ შეწყვიტა დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით, ბინის ქირის გადახდა და ხელშეკრულების ვადის გასვლის შემდეგ ნაკვეთი არ გამოისყიდა, ხოლო ზემოაღნიშნული არასასურველი მიწის ნაკვეთი გადავიდა დაზარალებულ ლ. ჭ–ის საკუთრებაში, რომელიც ითხოვდა მხოლოდ კუთვნილი თანხის დაბრუნებას. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ ლ. ჭ–ს მიადგა 31369 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა თ. ბ–ს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 9000 ევროსა და 1000 ლარის სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. ე. ც–ემ სესხის უზრუნველყოფის მიზნით, შესთავაზა უძრავ ქონებაზე ნასყიდობის ხელშეკრულების გაფორმება გამოსყიდვის უფლებით. 2019 წლის 3 ივლისს, ე. ც–ესა და თ. ბ–ს შორის, გაფორმდა უძრავი ნივთის ნასყიდობის ხელშეკრულება გამოსყიდვის უფლებით, რომლის მიხედვითაც, თ. ბ–მა შეიძინა თ–ში, სოფ. დ–ი თ–ში მდებარე 750 კვ.მ მიწის ნაკვეთი 9 000 ევროსა და 1000 ლარად, რომელიც თითქოსდა ე. ც–ეს უნდა გამოესყიდა ხელშეკრულების დასრულების შემდგომ. გარდა ამისა, 2019 წლის 26 ივლისს თ. ბ–სა და ე. ც–ეს შორის, გაფორმდა უძრავი ნივთის ნასყიდობის ხელშეკრულება გამოსყიდვის უფლებით, რომლის მიხედვითაც, თ. ბ–მა შეიძინა თ–ში, სოფ. დ–ში ვ–ში მდებარე 500 კვ.მ. მიწის ნაკვეთი 7500 ევროდ, რომელიც, თითქოსდა, ე. ც–ეს უნდა გამოესყიდა ხელშეკრულების დასრულების შემდგომ; გარდა ამისა, 2022 წლის 23 სექტემბერს თ. ბ–სა და ე. ც–ეს შორის, გაფორმდა სესხის ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც, თ. ბ–მა 8000 ევრო სარგებლით ასესხა, რომელიც თითქოსდა ე. ც–ეს უნდა დაებრუნებინა ხელშეკრულების დასრულების შემდგომ. განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, თანხის მოტყუებით დაუფლებით, ე. ც–ემ დაარწმუნა თ. ბ–ი, რომ უზრუნველყოფაში ჩადებული მიწის ნაკვეთები გადაეფორმებინა მისთვის, რომელთა გასხვისების შედეგად მიღებული თანხით გაისტუმრებდა მის თანხებს. აღნიშნულის შემდგომ ე. ც–ემ დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით შეწყვიტა, ბინის ქირის გადახდა და არც სესხის თანხა დაუბრუნა დაზარალებულს. მითითებული ქმედებით, დაზარალებულ თ. ბ–ს მიადგა, საერთო ჯამში, 76513 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა ე. მ–ეს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 12 000 აშშ დოლარის სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. ე. ც–ემ სესხის უზრუნველყოფის მიზნით, შესთავაზა უძრავ ქონებაზე ნასყიდობის ხელშეკრულების გაფორმება გამოსყიდვის უფლებით. 2021 წლის 23 ოქტომბერს ე. ც–ესა და ე. მ–ეს შორის გაფორმდა გამოსყიდვის უფლებით უძრავი ნივთის ნასყიდობის ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც, ო–ს რაიონის სოფელ ნ–ში მდებარე, 1000 კვ.მ. მიწის ნაკვეთი შეიძინა 12000 აშშ დოლარად (37692 ლარის ეკვივალენტი), რომელიც, თითქოსდა ე. ც–ეს უნდა გამოესყიდა ხელშეკრულების დასრულების შემდგომ. თანხის მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ შეწყვიტა დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით, ბინის ქირა გადახდა, ხოლო ხელშეკრულების ვადის გასვლის შემდეგ, გარანტიის სახით ჩადებული მიწის ნაკვეთი, რომლის ღირებულება გაცილებით ნაკლები იყო, ვიდრე სესხის სახით გაცემული თანხა და რომელიც არ გამოისყიდა ე. ც–ემ, გადავიდა დაზარალებულ ე. მ–ის საკუთრებაში. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ ე. მ–ეს მიადგა 37692 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა ნ. ჩ–ს რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 5000 აშშ დოლარის (13500 ლარის ეკვივალენტი) სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. 2019 წლის 26 იანვარს, ე. ც–ესა და ნ. ჩ–ს შორის გაფორმდა სესხის ხელშეკრულება. თანხის მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით გარკვეული პერიოდი გადაიხადა ბინის ქირა, რის შემდგომაც შეწყვიტა ქირის გადახდა და არც კუთვნილი თანხა დაუბრუნა დაზარალებულს. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ ნ. ჩ–ს მიადგა 13500 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა ნ. შ–ს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 36 000 აშშ დოლარის სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. ე. ც–ემ სესხის უზრუნველყოფის მიზნით შესთავაზა უძრავ ქონებაზე ნასყიდობა გამოსყიდვის უფლებით ხელშეკრულების გაფორმება. 2019 წლის 16 ოქტომბერს, ე. ც–ესა და ნ. შ–ს შორის გაფორმდა უძრავი ნივთის ნასყიდობის ხელშეკრულება გამოსყიდვის უფლებით, რომლის მიხედვითაც, ხ–ს რაიონის სოფელ ქ–ს 1202 კვ. მეტრის ფართობის მიწის ნაკვეთი 36 000 აშშ დოლარად, რომელიც, თითქოსდა ე. ც–ეს უნდა გამოესყიდა ხელშეკრულების დასრულების შემდგომ. თანხების მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ დაარწმუნა ნ. შ–ი, რომ უზრუნველყოფაში ჩადებული მიწის ნაკვეთი გადაეფორმებინა მისთვის, რომელთა გასხვისების შედეგად მიღებული თანხით გაისტუმრებდა მის ვალს. აღნიშნულის შემდგომ ე. ც–ემ გადაუხადა მხოლოდ 20 000 აშშ დოლარი, ხოლო სესხის ნაწილი 16 000 აშშ დოლარი (47273 ლარის ეკვივალენტი) არ გადაუხდია. მან ასევე შეწყვიტა დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით, ბინის ქირის გადახდა. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ ნ. შ–ს მიადგა 47273 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა ნ. გ–ეს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 8000 აშშ დოლარის (24000 ლარის ეკვივალენტი) სესხის სანაცვლოდ, ყოველთვიურად უზრუნველყოფდა სარგებლის – 800 ლარის – გადახდას. 2022 წლის 23 მაისს ე. ც–ესა და ნ. გ–ეს შორის გაფორმდა სესხის ხელშეკრულება. თანხის მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით, არც ყოველთვიური სარგებელი გადაიხადა და არც კუთვნილი თანხა დაუბრუნა დაზარალებულს. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ ნ. გ–ეს მიადგა 24000 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა ა. კ–ეს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 5000 აშშ დოლარის სესხის სანაცვლოდ უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. 2018 წლის 4 სექტემბერს ე. ც–ესა და ა. კ–ეს შორის გაფორმდა სესხის ხელშეკრულება. აღნიშნულის შემდგომ ა. კ–ემ ე. ც–ის თხოვნით ეტაპობრივად დაამატა თანხები და ჯამურად ე. ც–ისათვის ნასესხები აქვს 8500 აშშ დოლარი (22431 ლარის ეკვივალენტი). თანხის მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ, დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით, გარკვეული პერიოდი გადაიხადა ბინის ქირა, რის შემდგომაც შეწყვიტა ქირის გადახდა და არც კუთვნილი თანხა დაუბრუნა დაზარალებულს. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ ა. კ–ეს მიადგა 22431 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა ე. ხ–ს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 21 000 აშშ დოლარის (60291 ლარის ეკვივალენტი) სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. ამ საფუძვლით, ე. ც–ესა და ე. ხ–ს შორის, გაფორმდა სესხისა და იპოთეკის ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც, იპოთეკით დაიტვირთა თ–ში, სოფ. დ–ში, „ნ–ში“ მდებარე 1500 კვ.მ. ფართობის მიწის ნაკვეთი. ე. ც–ემ დაზარალებული დაარწმუნა, რომ მალე ნაკვეთის მაგივრად იპოთეკით დაუტვირთავდა თ–ში, ჭ–ს ქუჩის N..-ში მდებარე, ბინა N..-ს. ხელშეკრულების ვადის გასვლის შემდგომ ე. ც–ე დაჰპირდა სესხის ყოველთვიური სარგებლის გადახდას ბინის ქირის სახით, ხოლო ხელშეკრულების ვადის ამოწურვის შემდგომ კი, სესხის თანხას სრულად დაუბრუნებდა. თანხის მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით, გარკვეული პერიოდი იხადა ბინის ქირა, რის შემდგომაც შეწყვიტა ქირის გადახდა და არც ნაკვეთი გამოისყიდა, რის გამოც, ზემოაღნიშნული არასასურველი მიწის ნაკვეთი გადავიდა დაზარალებულ ე. ხ–ის საკუთრებაში, რომელიც ითხოვდა მხოლოდ კუთვნილი თანხის დაბრუნებას. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ ე. ხ–ს მიადგა 60291 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა ა. თ–ს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 7000 აშშ დოლარის (22050 ლარის ეკვივალენტი) სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. 2021 წლის 13 ნოემბერს ე. ც–ესა და ა. თ–ს შორის გაფორმდა სესხის ხელშეკრულება. გარკვეული პერიოდის გასვლის შემდგომ ა. თ–ამ ე. ც–ის მოთხოვნით დაამატა სესხის თანხა – 4100 ლარი. თანხის მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით, გარკვეული პერიოდი გადაიხადა ბინის ქირა, რის შემდგომაც შეწყვიტა ქირის გადახდა და არც კუთვნილი თანხა დაუბრუნა დაზარალებულს. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ ა. თ–ს მიადგა, ჯამურად – 26150 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა რ. ს–ეს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 5000 აშშ დოლარის (16000 ლარის ეკვივალენტი) სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. 2021 წლის 2 დეკემბერს, ე. ც–ესა და რ. ს–ეს შორის გაფორმდა სესხის ხელშეკრულება. თანხის მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით, გარკვეული პერიოდი გადაიხადა ბინის ქირა, რის შემდგომაც შეწყვიტა ქირის გადახდა და არც კუთვნილი თანხა დაუბრუნა დაზარალებულს. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ რ. ს–ეს მიადგა 16000 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა ქ. დ–ს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 8000 აშშ დოლარის სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. ე. ც–ემ სესხის უზრუნველყოფის მიზნით, შესთავაზა უძრავ ქონებაზე ნასყიდობის ხელშეკრულების გაფორმება გამოსყიდვის უფლებით. 2021 წლის 26 თებერვალს, ე. ც–ესა და ქ. დ–ის ძმას ნ. დ–ს შორის გაფორმდა უძრავი ნივთის ნასყიდობის ხელშეკრულება გამოსყიდვის უფლებით, რომლის მიხედვითაც, თ–ს რაიონში, სოფელ თ–ში მდებარე, 308 კვ.მ. მიწის ნაკვეთი ერთი წლის ვადით ნ. დ–მა შეიძინა 8000 აშშ დოლარად, რომელიც თითქოსდა ე. ც–ეს უნდა გამოესყიდა ხელშეკრულების დასრულების შემდგომ. ე. ც–ეს თანხა გადასცა ქ. დ–მა. ხელშეკრულების ვადის გასვლის შემდგომ, 2022 წლის 7 მარტს, ე. ც–ის მოთხოვნით, ზემოაღნიშნულ თანხას დაამატა 3000 აშშ დოლარი და შეთანხმდნენ, რომ ე. ც–ე უზრუნველყოფდა საცხოვრებელი ბინით, თუმცა თანხების მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ ხელშეკრულებით გათვალისწინებული მოთხოვნები არ შეასრულა, არც გარანტის სახით ჩადებული მიწის ნაკვეთი გამოისყიდა, რომლის ღირებულება გაცილებით ნაკლები იყო, ვიდრე – სესხის სახით გაცემული თანხა, რის გამოც, ნაკვეთი გადავიდა დაზარალებულ ქ. დ–ის საკუთრებაში. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულს მიადგა, ჯამურად – 36435 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა ი. ყ–ს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 8000 აშშ დოლარის (24720 ლარის ეკვივალენტი) სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. ე. ც–ემ სესხის უზრუნველყოფის მიზნით შესთავაზა უძრავ ქონებაზე ნასყიდობა გამოსყიდვის უფლებით ხელშეკრულების გაფორმება. 2020 წელს ე. ც–ესა და ი. ყ–ს შორის, გაფორმდა გამოსყიდვის უფლებით უძრავი ნივთის ნასყიდობის ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც, რ–ში მდებარე 900 კვ.მ. მიწის ნაკვეთი ი. ყ–მა შეიძინა 8000 აშშ დოლარად, რომელიც თითქოსდა ე. ც–ეს უნდა გამოესყიდა ხელშეკრულების დასრულების შემდგომ. ხელშეკრულების ვადის გასვლის შემდგომ ვადის გასაგრძელებლად ე. ც–ემ მოსთხოვა თანხის დამატება, რაც ი. ყ–მა ვერ შეძლო, რის გამოც, ე. ც–ემ შესთავაზა, რომ გაეუქმებინათ ნასყიდობის ხელშეკრულება და გაეფორმებინათ სესხის ხელშეკრულება, ნასესხები თანხის სარგებელს კი, გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. მითითებულის საფუძველზე, 2022 წლის 3 იანვარს ე. ც–ესა და ი. ყ–ს შორის გაფორმდა სესხის ხელშეკრულება. თანხის მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით, გარკვეული პერიოდი გადაიხადა ბინის ქირა, რის შემდგომაც შეწყვიტა ქირის გადახდა და არც კუთვნილი თანხა დაუბრუნა დაზარალებულს. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულს მიადგა 24 720 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა ო. ჭ–ას, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ გენერალური მინდობილობის მიცემის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას. ბინის დასათვალიერებლად გაჰყვა მ. ფ–ე, რომელიც მუშაობდა ამავე სააგენტოში და ბინის მესაკუთრეს უთხრა, რომ ქირის თანხას სააგენტო გადაიხდიდა. გენერალური მინდობილობის მიღების შემდეგ, ე. ც–ემ დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით, გარკვეული პერიოდში გადაიხადა ბინის ქირა, რაც შემდგომ შეწყვიტა, ხოლო ო. ჭ–ას კუთვნილი ბინა – მდებარე ქ. თ–ში, გ–ს „..“ მ/რ-ის, N.. კორპუსი, ბინა N ..-ში, ღირებული 65000 აშშ დოლარად (200 000 ლარის ეკვივალენტი), გადაიფორმა თავის სახელზე, რის შემდგომაც, გამოსყიდვის უფლებით გადაუფორმა ა. ვ–ეს, რომლისთვისაც დასაბრუნებელი ჰქონდა ნასესხები თანხა – 15 000 აშშ დოლარი, რაც მას აღარ დაუბრუნა. შემდგომ ბინა გადავიდა ა. ვ–ის საკუთრებაში. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ ო. ჭას მიადგა 200 000 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნულის საფუძველზე, 2023 წლის მაისში, ე. ც–ეს დაუკავშირდა ნ. ა–ი და შეთანხმდნენ, რომ 13000 აშშ დოლარის სესხის სანაცვლოდ, ე. ც–ე უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და ნ. ა–ისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. ე. ც–ემ სესხის უზრუნველყოფის მიზნით, შესთავაზა უძრავ ქონებაზე ნასყიდობის ხელშეკრულების გაფორმება, გამოსყიდვის უფლებით. მითითებულის საფუძველზე, 2023 წლის 12 მაისს, გაფორმდა უძრავი ნივთის ნასყიდობის ხელშეკრულება, გამოსყიდვის უფლებით, რომლის მიხედვითაც, ქ. მ–ში, სოფელ წ–ში მდებარე მიწის ნაკვეთი, რომლის ღირებულება გაცილებით ნაკლები იყო, ვიდრე სესხის თანხა, ნ. ა–მა შეიძინა 13000 აშშ დოლარად (33150 ლარის ეკვივალენტი), რომელიც, თითქოსდა ე. ც–ეს უნდა გამოესყიდა ხელშეკრულების დასრულების შემდგომ. განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, თანხის მოტყუებით დაუფლებით, ე. ც–ემ ბინის ქირა არ გადაიხადა და არც სესხის თანხა დაუბრუნა დაზარალებულ ნ. ა–ს. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულს მიადგა 33150 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

1.2. პირის ბრალდების შესახებ დადგენილების მიხედვით, ნ. ც–ეს ბრალად ედება: თაღლითობა, ესე იგი, მართლსაწინააღმდეგო მისაკუთრების მიზნით სხვისი ნივთის დაუფლება მოტყუებით, ჩადენილი სამსახურებრივი მდგომარეობის გამოყენებით, დიდი ოდენობით, ორგანიზებული ჯგუფის მიერ (შვიდი ეპიზოდი), რაც გამოიხატა შემდეგით:

ე. ც–ემ დააარსა უძრავი ქონების სააგენტო „ე–ი“, რომელიც 2016 წლიდან 2021 წლამდე ფუნქციონირებდა ქ. თ–ში/ ფ–ს ქუჩის №..-ში, ხოლო 2021 წლიდან სააგენტომ ფუნქციონირება გააგრძელა ქ. თ–ში, ......ს ქუჩა N...........-ში. სააგენტოს საქმიანობა მოიცავდა უძრავი ქონების ყიდვას, გაყიდვას, გაქირავებას, დაგირავებასა და იპოთეკურ სესხებს.

აღნიშნული საქმიანობისას ე. ც–ემ განიზრახა მართლსაწინააღმდეგო მისაკუთრების მიზნით, მოტყუებით დაუფლებოდა დიდი ოდენობით თანხებს, რის გამოც, მან შექმნა ორგანიზებული ჯგუფი, თაღლითური ორგანიზებული ჯგუფის ორგანიზატორმა, ე. ც–ემ, სააგენტოს გამოყენებით, ჯგუფის წევრთან – ნ. ც–ესთან და ამ ეტაპზე ჯგუფის სხვა დაუდგენელ წევრებთან ერთად, მოიზიდა მოქალაქეები, გარკვეული დანაზოგით და სურდათ თ–ში ბინების დაგირავება და შესთავაზა მათ, რომ ბინების დაგირავების ნაცვლად, მაღალი საპროცენტო განაკვეთით ესესხებინათ მათთვის თანხა, ისინი კი უზრუნველყოფდნენ მათთვის საცხოვრებლად სასურველი ბინების მოძიებას და დაქირავებას. ამასთან, მათგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდნენ ბინის ქირის სახით ბინის მეპატრონეებთან. ხელშეკრულების ვადის გასვლის შემდგომ კი, დაუბრუნებდნენ ნასესხებ თანხას და მოქალაქეები იქნებოდნენ იმავე პირობებში, როგორც – ბინის დაგირავების შემთხვევაში.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა შ. გ–ს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 15550 ლარის სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. ბინის სანახავად და შესარჩევად დაზარალებულს გაჰყვა ნ. ც–ე, რომელიც მუშაობდა ამავე სააგენტოში. 2018 წლის 4 სექტემბერს ე. ც–ესა და შ. გ–ს შორის სესხის ხელშეკრულების გაფორმების შემდგომ, მან გადასცა ზემოაღნიშნული ბინის გასაღები, თუმცა თანხის მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით, გარკვეული პერიოდი გადაიხადა ბინის ქირა, რის შემდგომაც შეწყვიტა ქირის გადახდა და არც კუთვნილი თანხა დაუბრუნა დაზარალებულს. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ შ. გ–ს მიადგა 15 550 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, 2022 წლის მარტში, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა ნ. შ–ას, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 20000 ლარის სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. ბინის სანახავად და შესარჩევად დაზარალებულს გაჰყვნენ ნ. ც–ე და მ. ფ–ე, რომლებიც მუშაობდნენ ამავე სააგენტოში. მითითებულის საფუძველზე, 2022 წლის 11 მარტს, ე. ც–ესა და ნ. შ–ას შორის 1 წლის ვადით გაფორმდა სესხის N......... ხელშეკრულება. თანხის მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით, გადაიხადა ბინის მხოლოდ სამი თვის ქირა, რის შემდგომაც შეწყვიტა ქირის გადახდა და არც კუთვნილი თანხა დაუბრუნა დაზარალებულს. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ ნ. შ–ას მიადგა 20000 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა ლ. შ–ეს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 10000 აშშ დოლარის სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. ე. ც–ემ, სესხის უზრუნველყოფის მიზნით, შესთავაზა უძრავ ქონებაზე ნასყიდობის ხელშეკრულების გაფორმება გამოსყიდვის უფლებით. მითითებულის საფუძველზე, 2019 წლის 17 იანვარს, ე. ც–ესა და ლ. შ–ეს შორის, გაფორმდა გამოსყიდვის უფლებით უძრავი ნივთის ნასყიდობის N........ ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც, ლ. შ–ემ თ–ში, სოფ. დ–ში, დ–ში მდებარე 775 კვ.მ. მიწის ნაკვეთი შეიძინა 10000 აშშ დოლარად (26634 ლარის ეკვივალენტი). ნაკვეთის გამოსყიდვის უფლება რჩებოდა ნ. ც–ეს, რომელიც მუშაობდა ამავე სააგენტოში. ერთი წლის გასვლის შემდეგ, მხარეთა შეთანხმებით აღნიშნული ხელშეკრულების ვადა გაგრძელდა. გარდა აღნიშნულისა, 2020 წლის 22 იანვარს, ე. ც–ესა და ლ. შ–ეს შორის დამატებით 12000 აშშ დოლარის სესხის სანაცვლოდ, გაფორმდა უძრავი ნივთის ნასყიდობის N............. ხელშეკრულება გამოსყიდვის უფლებით, რომლის მიხედვითაც, თ–ში, სოფ. დ–ში, დ–შიში მდებარე, 1460 კვ.მ. მიწის ნაკვეთი, ლ. შ–ემ შეიძინა 12000 აშშ დოლარად (34652 ლარის ეკვივალენტი). ზემოაღნიშნული მიწის ნაკვეთები, თითქოსდა უნდა გამოესყიდათ ხელშეკრულების დასრულების შემდგომ, თუმცა თანხების მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ შეწყვიტა დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით ბინის ქირის გადახდა და ხელშეკრულების ვადის გასვლის შემდეგ არც ნაკვეთები გამოისყიდეს მან და ნ. ც–ემ, რის გამოც, ზემოაღნიშნული არასასურველი მიწის ნაკვეთები გადავიდა დაზარალებულ ლ. შ–ის საკუთრებაში, რომელიც ითხოვდა მხოლოდ კუთვნილი თანხის დაბრუნებას. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულს მიადგა 61286 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა ს. გ–ს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 7000 აშშ დოლარის (19020 ლარის ეკვივალენტი) სესხის სანაცვლოდ, ერთი წლის განმავლობაში საცხოვრებლად უსასყიდლოდ შეუშვებდა, თითქოსდა, მისი შვილის, ნ. ც–ის, კუთვნილ ბინაში, მდებარე ქ. თ–ში, ქ–ს ქუჩის N..-ში. 2022 წლის 15 ნოემბერს, ერთი წლის ვადით გააფორმეს სესხის ხელშეკრულება, რის შემდგომაც, ს. გ–მა ე. ც–ეს გადასცა თანხა, ხოლო ნ. ც–ემ გადასცა ზემოაღნიშნული ბინის გასაღები და დაზარალებული დაარწმუნა, რომ აღნიშნული ბინა იყო მისი, თუმცა მისამართზე საცხოვრებლად გადასვლის შემდეგ დაზარალებულმა ს. გ–მა 2022 წლის 3 დეკემბერს აღმოაჩინა, რომ ზემოაღნიშნული საცხოვრებელი ბინა იყო სხვისი საკუთრება და მესაკუთრეებმა მოსთხოვეს ბინის გათავისუფლება. ე. ც–ემ არც სხვა საცხოვრებელი ბინით უზრუნველყო დაზარალებული და მას არც კუთვნილი თანხა დაუბრუნა. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ ს. გ–ს მიადგა 19020 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა მ. ტ–ს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 10 000 აშშ დოლარის სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. ე. ც–ემ სესხის უზრუნველყოფის მიზნით, შესთავაზა უძრავ ქონებაზე ნასყიდობის ხელშეკრულების გაფორმება გამოსყიდვის უფლებით. 2021 წლის 2 ივლისს, ე. ც–ესა და მ. ტ–ს შორის გაფორმდა უძრავი ნივთის ნასყიდობის ხელშეკრულება გამოსყიდვის უფლებით. ხელშეკრულების მიხედვით, ო–ს რაიონის სოფელ ნ–ში მ. ტ–მა 10000 აშშ დოლარად (31619 ლარის ეკვივალენტი) შეიძინა მიწის ნაკვეთი, რომელიც, თითქოსდა ე. ც–ეს უნდა გამოესყიდა ხელშეკრულების დასრულების შემდგომ. აღნიშნული თანხა მ. ტ–მა გადასცა ნ. ც–ეს, რომელიც მუშაობდა ამავე სააგენტოში და რომელსაც თან ახლდა ამავე სააგენტოს თანამშრომელი, ვინმე „ი–ა“. ე. ც–ე საწყის ეტაპზე იხდიდა ბინის ქირას, თუმცა თანხის მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ შეწყვიტა დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით ბინის ქირის გადახდა. ხოლო ხელშეკრულების ვადის გასვლის შემდეგ, ე. ც–ემ არ გამოისყიდა გარანტის სახით ჩადებული მიწის ნაკვეთი, რომლის ღირებულება გაცილებით ნაკლები იყო, ვიდრე სესხის სახით გაცემული თანხა, რის გამოც, ნაკვეთი გადავიდა მ. ტ–ის საკუთრებაში. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულს მიადგა 31619 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა ი. ა–ს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 10000 აშშ დოლარის (31000 ლარის ეკვივალენტი) სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. ბინის სანახავად და შესარჩევად დაზარალებულს გაჰყვა ნ. ც–ე, რომელიც მუშაობდა ამავე სააგენტოში. აღნიშნულის საფუძველზე, 2022 წლის 17 მაისს ე. ც–ესა და ი. ა–ეს შორის, გაფორმდა სესხის ხელშეკრულება. თანხის მოტყუებით დაუფლებით, განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით, გარკვეული პერიოდი გადაიხადა ბინის ქირა, რის შემდგომაც შეწყვიტა ქირის გადახდა და დაზარალებულს არც კუთვნილი თანხა დაუბრუნა. აღნიშნული ქმედებით, ი. ა–ეს მიადგა 31 000 ლარის, დიდი ოდენობით ზიანი.

ü აღნიშნული განზრახვით, ე. ც–ე სააგენტოში შეხვდა მ. გ–ეს, რომელსაც შეუთანხმდა, რომ 6000 აშშ დოლარის სესხის სანაცვლოდ, უზრუნველყოფდა ქ. თ–ში მდებარე ბინის დაქირავებას და მისგან ნასესხები თანხის სარგებელს გადაიხდიდა ბინის ქირის სახით. მითითებულის საფუძველზე, 2019 წლის 23 მაისს ე. ც–ესა და მ. გ–ეს შორის გაფორმდა სესხის ხელშეკრულება. შემდეგ მ. გ–ემ ე. ც–ის თხოვნით პერიოდულად დაამატა თანხები და ე. ც–ეს ჯამურად ასესხა 9000 აშშ დოლარი (26244 ლარის ეკვივალე ნტი). თანხის მოტყუებით დაუფლებით განზრახვის სისრულეში მოყვანის შემდგომ, ე. ც–ემ დანაშაულებრივი განზრახვის შენიღბვის მიზნით, გარკვეული პერიოდი გადაიხადა ბინის ქირა, რის შემდგომაც, შეწყვიტა ქირის გადახდა. აღნიშნულის გამო დაზარალებული მ. გ–ე მივიდა სააგენტოში, სადაც დახვდა სააგენტოს თანამშრომელი ნ. ც–ე, რომელმაც მას მოატყუა და უთხრა, რომ ბინის ქირა პირადად მან გადაიხადა და რომ ბინის მეპატრონე იტყუებოდა, რაც აღმოჩნდა სიცრუე. ე. ც–ის დაპირების მიუხედავად, არც ბინის ქირა გადაიხადეს და დაზარალებულს არც კუთვნილი თანხა დაუბრუნეს. აღნიშნული ქმედებით დაზარალებულ მ. გ–ეს მიადგა 26244 ლარის დიდი ოდენობით ზიანი.

2. თ–ის საქალაქო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა კოლეგიის 2024 წლის 28 თებერვლის განაჩენით:

2.1. ე. ც–ის, – დაბადებულის .... წელს, – ქმედება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-3 ნაწილის ,,ა“, ,,ბ“ და მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტებიდან გადაკვალიფიცირდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ა“ და მე-3 ნაწილის ,,ა“ და ,,ბ“ ქვეპუნქტებზე (დაზარალებულ შ. გ–ის ეპიზოდი).

ე. ც–ის ქმედება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის180-ე მუხლის მე-3 ნაწილის ,,ა“, ,,ბ“ და მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტებიდან გადაკვალიფიცირდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ა“ და მე-3 ნაწილის ,,ა“ და ,,ბ“ ქვეპუნქტებზე (დაზარალებულ ნ. შ–ას ეპიზოდი).

ე. ც–ის ქმედება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-3 ნაწილის ,,ა“, ,,ბ“ და მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტებიდან გადაკვალიფიცირდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ა“ და მე-3 ნაწილის ,,ა“ და ,,ბ“ ქვეპუნქტებზე (დაზარალებულ ლ. შ–ის ეპიზოდი).

ე. ც–ის ქმედება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-3 ნაწილის ,,ა“, ,,ბ“ და მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტებიდან გადაკვალიფიცირდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ა“ და მე-3 ნაწილის ,,ა“ და ,,ბ“ ქვეპუნქტებზე (დაზარალებულ ს. გ–ის ეპიზოდი).

ე. ც–ის ქმედება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-3 ნაწილის ,,ა“, ,,ბ“ და მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტებიდან გადაკვალიფიცირდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ა“ და მე-3 ნაწილის ,,ა“ და ,,ბ“ ქვეპუნქტებზე (დაზარალებულ მ. ტ–ის ეპიზოდი).

ე. ც–ის ქმედება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-3 ნაწილის ,,ა“, ,,ბ“ და მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტებიდან გადაკვალიფიცირდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ა“, მე-3 ნაწილის ,,ა“ და ,,ბ“ ქვეპუნქტებზე (დაზარალებულ ი. ა–ის ეპიზოდი).

ე. ც–ის ქმედება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-3 ნაწილის ,,ა“, ,,ბ“ და მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტებიდან გადაკვალიფიცირდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ა“ და მე-3 ნაწილის ,,ა“ და ,,ბ“ ქვეპუნქტებზე (დაზარალებულ მ. გ–ის ეპიზოდი).

ე. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით (დაზარალებულ ე. გ–ის ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში.

ე. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით (დაზარალებულ მ. ნ–ას ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში.

ე. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით (დაზარალებულ დ. გ–ის ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში.

ე. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით (დაზარალებულ ქ. ბ–ის ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში.

ე. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით (დაზარალებულ მ. დ–ის ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში.

ე. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით (დაზარალებულ კ. ა–ის ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში.

ე. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით (დაზარალებულ მ. მ–ს ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში.

ე. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით (დაზარალებულ ნ. უ–ის ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში.

ე. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით (დაზარალებულ გ. ქ–ის ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში.

ე. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით (დაზარალებულ ჯ. დ–ის ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში.

ე. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით (დაზარალებულ ი. ბ–ის ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში.

ე. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით (დაზარალებულ ლ. ჭ–ის ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში.

ე. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით (დაზარალებულ თ. ბ–ის ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში.

ე. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით (დაზარალებულ ე. მ–ის ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში.

ე. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით (დაზარალებულ ნ. ჩ–ის ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში.

ე. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით (დაზარალებულ ნ. შ–ის ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში.

ე. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით (დაზარალებულ ნ. გ–ის ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში.

ე. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით (დაზარალებულ ა. კ–ის ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში.

ე. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით (დაზარალებულ ე. ხ–ის ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში.

ე. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით (დაზარალებულ რ. ს–ის ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში.

ე. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით (დაზარალებულ ა. თ–ს ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში.

ე. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით (დაზარალებულ ქ. დ–ის ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში.

ე. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით (დაზარალებულ ი. ყ–ის ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში.

ე. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით (დაზარალებულ ო. ჭ–ას ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში.

ე. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით (დაზარალებულ ნ. ა–ის ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში.

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 59-ე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, შთანთქმის პრინციპის გამოყენებით, საბოლოოდ, დანაშაულთა ერთობლიობით, ე. ც–ეს სასჯელის სახედ და ზომად განესაზღვრა თავისუფლების აღკვეთა 8 (რვა) წლის ვადით.

ე. ც–ეს სასჯელის მოხდის ვადაში ჩაეთვალა პატიმრობაში ყოფნის დრო და სასჯელის მოხდის ვადის ათვლა დაეწყო დაკავებიდან − 2023 წლის 29 ივნისიდან.

2.2. ნ. ც–ე, − დაბადებული .... წელს, − ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-3 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით წარდგენილ ბრალდებაში.

ნ. ც–ის მიმართ წარდგენილი ბრალდება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტიდან გადაკვალიფიცირდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტზე (დაზარალებულ შ. გ–ის ეპიზოდი).

ნ. ც–ე ცნობილ იქნა დამნაშავედ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ა“ და მე-3 ნაწილის ,,ბ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენისათვის და სასჯელის სახედ და ზომად განესაზღვრა ჯარიმა 30 000 (ოცდაათი ათასი) ლარის ოდენობით.

ნ. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-3 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით წარდგენილ ბრალდებაში.

ნ. ც–ე ცნობილ იქნა დამნაშავედ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ა“ და მე-3 ნაწილის ,,ბ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენისათვის და სასჯელის სახედ და ზომად განესაზღვრა ჯარიმა 30 000(ოცდაათი ათასი) ლარის ოდენობით.

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 59-ე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, შთანთქმის პრინციპის გამოყენებით, საბოლოოდ, დანაშაულთა ერთობლიობით, ნ. ც–ეს სასჯელის სახედ და ზომად განესაზღვრა ჯარიმა 30 000 (ოცდაათი ათასი) ლარი.

3. აღნიშნული განაჩენი სააპელაციო წესით გაასაჩივრეს დაცვისა და ბრალდების მხარეებმა.

ü მსჯავრდებულების – ე. ც–ისა და ნ. ც–ის ინტერესების დამცველმა, ადვოკატმა ლ. ბ–ემ სააპელაციო საჩივრით მოითხოვა გასაჩივრებული გამამტყუნებელი განაჩენის გაუქმება და, მის ნაცვლად, გამამართლებელი განაჩენის გამოტანა.

ü ბრალდების მხარემ სააპელაციო საჩივრით მოითხოვა გასაჩივრებულ განაჩენში ცვლილების შეტანა, კერძოდ, მსჯავრდებულების დამნაშავედ ცნობა ბრალდების შესახებ დადგენილების კვალიფიკაციის შესაბამისად.

4. თ–ის სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის 2025 წლის 17 მარტის განაჩენით: თბილისის დიდუბე-ჩუღურეთის რაიონული პროკურორის მოადგილის კობა ნოზაძის სააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა; მსჯავრდებულების – ე. ც–ის და ნ. ც–ის ინტერესების დამცველი ადვოკატის – ლ. ბ–ის სააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.

ცვლილება შევიდა თ–ის საქალაქო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა კოლეგიის 2024 წლის 28 თებერვლის განაჩენში:

ე. ც–ის ქმედება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-3 ნაწილის ,,ა“, ,,ბ“ და მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტებიდან გადაკვალიფიცირდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ა“ და მე-3 ნაწილის ,,ა“ და ,,ბ“ ქვეპუნქტებზე (დაზარალებულ შ. გ–ის ეპიზოდი).

ე. ც–ე ცნობილ იქნა დამნაშავედ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ა“, მე-3 ნაწილის ,,ა“ და ,,ბ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენისათვის და სასჯელის სახედ და ზომად განესაზღვრა თავისუფლების აღკვეთა 8 (რვა) წლის ვადით, რაც „ამნისტიის შესახებ“ 2024 წლის 17 სექტემბრის საქართველოს კანონის მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტის თანახმად, შეუმცირდა 1/5-ით და განესაზღვრა 6 (ექვსი) წლით, 4 (ოთხი) თვითა და 24 (ოცდაოთხი) დღით თავისუფლების აღკვეთა.

ე. ც–ის ქმედება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-3 ნაწილის ,,ა“, ,,ბ“ და მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტებიდან გადაკვალიფიცირდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ა“ და მე-3 ნაწილის ,,ა“ და ,,ბ“ ქვეპუნქტებზე (დაზარალებულ ნ. შ–ას ეპიზოდი).

ე. ც–ე ცნობილ იქნა დამნაშავედ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ა“, მე-3 ნაწილის ,,ა“ და ,,ბ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენისათვის და სასჯელის სახედ და ზომად განესაზღვრა თავისუფლების აღკვეთა 8 (რვა) წლის ვადით, რაც „ამნისტიის შესახებ“ საქართველოს 2024 წლის 17 სექტემბრის კანონის მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტის თანახმად, შეუმცირდა 1/5-ით და განესაზღვრა 6 (ექვსი) წლით, 4 (ოთხი) თვითა და 24 (ოცდაოთხი) დღით თავისუფლების აღკვეთა.

ე. ც–ის ქმედება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-3 ნაწილის ,,ა“, ,,ბ“ და მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტებიდან გადაკვალიფიცირდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ა“ და მე-3 ნაწილის ,,ა“ და ,,ბ“ ქვეპუნქტებზე (დაზარალებულ ლ. შ–ის ეპიზოდი).

ე. ც–ე ცნობილ იქნა დამნაშავედ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ა“, მე-3 ნაწილის ,,ა“ და ,,ბ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენისათვის და სასჯელის სახედ და ზომად განესაზღვრა თავისუფლების აღკვეთა 8 (რვა) წლის ვადით, რაც „ამნისტიის შესახებ“ საქართველოს 2024 წლის 17 სექტემბრის კანონის მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტის თანახმად, შეუმცირდა 1/5-ით და განესაზღვრა 6 (ექვსი) წლით, 4 (ოთხი) თვითა და 24 (ოცდაოთხი) დღით თავისუფლების აღკვეთა.

ე. ც–ის ქმედება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-3 ნაწილის ,,ა“, ,,ბ“ და მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტებიდან გადაკვალიფიცირდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ა“ და მე-3 ნაწილის ,,ა“ და ,,ბ“ ქვეპუნქტებზე (დაზარალებულ ს. გ–ის ეპიზოდი).

ე. ც–ე ცნობილ იქნა დამნაშავედ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ა“, მე-3 ნაწილის ,,ა“ და ,,ბ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენისათვის და სასჯელის სახედ და ზომად განესაზღვრა თავისუფლების აღკვეთა 8 (რვა) წლის ვადით, რაც „ამნისტიის შესახებ“ საქართველოს 2024 წლის 17 სექტემბრის კანონის მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტის თანახმად, შეუმცირდა 1/5-ით და განესაზღვრა 6 (ექვსი) წლით, 4 (ოთხი) თვით და 24 (ოცდაოთხი) დღით თავისუფლების აღკვეთა;

ე. ც–ის ქმედება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-3 ნაწილის ,,ა“, ,,ბ“ და მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტებიდან გადაკვალიფიცირდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ა“ და მე-3 ნაწილის ,,ა“ და ,,ბ“ ქვეპუნქტებზე (დაზარალებულ მ. ტ–ის ეპიზოდი).

ე. ც–ე ცნობილ იქნა დამნაშავედ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ა“, მე-3 ნაწილის ,,ა“ და ,,ბ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენისათვის და სასჯელის სახედ და ზომად განესაზღვრა თავისუფლების აღკვეთა 8 (რვა) წლის ვადით, რაც „ამნისტიის შესახებ“ საქართველოს 2024 წლის 17 სექტემბრის კანონის მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტის თანახმად, შეუმცირდა 1/5-ით და განესაზღვრა 6 (ექვსი) წლით, 4 (ოთხი) თვით და 24 (ოცდაოთხი) დღით თავისუფლების აღკვეთა;

ე. ც–ის ქმედება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-3 ნაწილის ,,ა“, ,,ბ“ და მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტებიდან გადაკვალიფიცირდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ა“, მე-3 ნაწილის ,,ა“ და ,,ბ“ ქვეპუნქტებზე (დაზარალებულ ი. ა–ის ეპიზოდი).

ე. ც–ე ცნობილ იქნა დამნაშავედ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ა“, მე-3 ნაწილის ,,ა“ და ,,ბ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენისათვის და სასჯელის სახედ და ზომად განესაზღვრა თავისუფლების აღკვეთა 8 (რვა) წლის ვადით, რაც „ამნისტიის შესახებ“ საქართველოს 2024 წლის 17 სექტემბრის კანონის მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტის თანახმად, შეუმცირდა 1/5-ით და განესაზღვრა 6 (ექვსი) წლით, 4 (ოთხი) თვით და 24 (ოცდაოთხი) დღით თავისუფლების აღკვეთა;

ე. ც–ის ქმედება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-3 ნაწილის ,,ა“, ,,ბ“ და მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტებიდან გადაკვალიფიცირდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ა“ და მე-3 ნაწილის ,,ა“ და ,,ბ“ ქვეპუნქტებზე (დაზარალებულ მ. გ–ის ეპიზოდი).

ე. ც–ე ცნობილ იქნა დამნაშავედ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ა“, მე-3 ნაწილის ,,ა“ და ,,ბ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენისათვის და სასჯელის სახედ და ზომად განესაზღვრა თავისუფლების აღკვეთა 8 (რვა) წლის ვადით, რაც „ამნისტიის შესახებ“ საქართველოს 2024 წლის 17 სექტემბრის კანონის მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტის თანახმად, შეუმცირდა 1/5-ით და განესაზღვრა 6 (ექვსი) წლით, 4 (ოთხი) თვით და 24 (ოცდაოთხი) დღით თავისუფლების აღკვეთა;

ე. ც–ე ცნობილ იქნა დამნაშავედ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-3 ნაწილის ,,ა“ და ,,ბ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენისათვის და სასჯელის სახედ და ზომად განესაზღვრა თავისუფლების აღკვეთა 8 (რვა) წლის ვადით, რაც „ამნისტიის შესახებ“ საქართველოს 2024 წლის 17 სექტემბრის კანონის მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტის თანახმად, შეუმცირდა 1/5-ით და განესაზღვრა 6 (ექვსი) წლით, 4 (ოთხი) თვით და 24 (ოცდაოთხი) დღით თავისუფლების აღკვეთა;

ე. ც–ე ცნობილ იქნა დამნაშავედ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-3 ნაწილის ,,ა“ და ,,ბ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენისათვის და სასჯელის სახედ და ზომად განესაზღვრა თავისუფლების აღკვეთა 8 (რვა) წლის ვადით, რაც 2024 წლის 17 სექტემბრის „ამნისტიის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტის თანახმად, შეუმცირდა 1/5-ით და განესაზღვრა 6 (ექვსი) წლით, 4 (ოთხი) თვით და 24 (ოცდაოთხი) დღით თავისუფლების აღკვეთა;

ე. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით (დაზარალებულ ო. ჭა–ს ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში.

მსჯავრდებულ ე. ც–ეს სასჯელის მოხდის ვადაში ჩაეთვალა პატიმრობაში ყოფნის დრო და სასჯელის მოხდის ვადა აეთვალა დაკავებიდან − 2023 წლის 29 ივნისიდან.

ცნობად იქნა მიღებული, რომ გაუქმებულია ე. ც–ის მიმართ გამოყენებული აღკვეთის ღონისძიება − პატიმრობა.

4.2. ნ. ც–ე ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-3 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტით წარდგენილ ბრალდებაში.

ნ. ც–ე ცნობილ იქნა დამნაშავედ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ა“ და მე-3 ნაწილის ,,ბ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენისათვის და სასჯელის სახედ და ზომად განესაზღვრა ჯარიმა – 30 000 (ოცდაათი ათასი) ლარის ოდენობით.

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 59-ე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, შთანთქმის პრინციპის გამოყენებით, საბოლოოდ, დანაშაულთა ერთობლიობით, ნ. ც–ეს სასჯელის სახედ და ზომად განესაზღვრა ჯარიმა – 30 000 (ოცდაათი ათასი) ლარის ოდენობით.

ცნობად იქნა მიღებული, რომ გაუქმებულია ნ. ც–ის მიმართ გამოყენებული აღკვეთის ღონისძიება – გირაო.

ე. ც–ის, ნ. ც–ის, ნ. ც–ს, დ. გ–ის სახელზე რეგისტრირებულ ქონებაზე და საბანკო ანგარიშებზე ყადაღის მოხსნის საკითხი გადაწყდეს გამოყოფილ საქმეზე საბოლოო გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ.

5. თ–ის სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის 2025 წლის 17 მარტის განაჩენი საკასაციო წესით გაასაჩივრეს როგორც დაცვის, ისე ბრალდების მხარეებმა.

ü მსჯავრდებულების – ე. ც–ისა და ნ. ც–ის ინტერესების დამცველი ადვოკატები – ლ. ბ–ე და თ. მ–ი საკასაციო საჩივრით მოითხოვენ გასაჩივრებული გამამტყუნებელი განაჩენის გაუქმებასა და მსჯავრდებულების მიმართ გამამართლებელი განაჩენის დადგენას.

ü ბრალდების მხარე საკასაციო საჩივრით მოითხოვს გასაჩივრებულ განაჩენში ცვლილების შეტანას, კერძოდ, მსჯავრდებულების დამნაშავედ ცნობას ბრალდების შესახებ დადგენილების კვალიფიკაციის შესაბამისად.

6. საკასაციო სასამართლომ შეისწავლა საკასაციო საჩივრები და დაასკვნა, რომ ისინი არ აკმაყოფილებს საქართველოს სსსკ-ის 303-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მოთხოვნებს, რის გამოც, არ უნდა იქნეს დაშვებული განსახილველად, კერძოდ: საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 303-ე მუხლის მე-3 ნაწილი ამომწურავად იძლევა იმ საფუძველთა ჩამონათვალს, რომელთა არსებობის შემთხვევაში საკასაციო საჩივარი დასაშვებად ჩაითვლება, ასეთებია:

ა) საქმე მოიცავს სამართლებრივ პრობლემას, რომლის გადაწყვეტაც ხელს შეუწყობს სამართლის განვითარებასა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებას;

ბ) საქართველოს უზენაეს სასამართლოს მანამდე მსგავს სამართლებრივ საკითხზე გადაწყვეტილება არ მიუღია;

გ) საკასაციო საჩივრის განხილვის შედეგად მოცემულ საქმეზე სავარაუდოა მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღება;

დ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება განსხვავდება მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან;

ე) სააპელაციო სასამართლომ საქმე განიხილა მატერიალური ან/და საპროცესო სამართლის ნორმების მნიშვნელოვანი დარღვევით, რასაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე;

ვ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება ეწინააღმდეგება მსგავს სამართლებრივ საკითხზე ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციას და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალს;

ზ) კასატორი არასრულწლოვანი მსჯავრდებულია.

7. საკასაციო სასამართლოს მიაჩნია, რომ მოცემულ სისხლის სამართლის საქმეში არ მოიპოვება არცერთი ზემოაღნიშნული საფუძველი.

8. მოცემულ შემთხვევაში, საქმის შესწავლის შედეგად არ იკვეთება სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმის განხილვა მატერიალური ან/და საპროცესო სამართლის ნორმების მნიშვნელოვანი დარღვევით, რასაც შეეძლო, არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე; გარემოება, რის გამოც მოცემულ საქმეს არსებითი მნიშვნელობა ექნებოდა სამართლის განვითარების ან მსგავს საქმეებზე ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებისათვის; კასატორები არ უთითებენ სამართლებრივ პრობლემაზე, რომელიც საჭიროებს საკასაციო სასამართლოს განმარტებას; სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება არ ეწინააღმდეგება უზენაესი სასამართლოს პრაქტიკას და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალს; საჩივრების განხილვის შედეგად, არ არის მოსალოდნელი მსგავს საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს არსებული პრაქტიკისგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღება.

9. საკასაციო სასამართლო ვერ გაიზიარებს, როგორც დაცვის მხარის საკასაციო საჩივრის მოთხოვნას მსჯავრდებულების – ე. ც–ისა და ნ. ც–ის მიმართ გამამართლებელი განაჩენის გამოტანის, ისე – ბრალდების მხარის მოთხოვნას მსჯავრდებულების ბრალდების შესახებ დადგენილების კვალიფიკაციის შესაბამისად დამნაშავედ ცნობის შესახებ, ვინაიდან მიაჩნია, რომ სააპელაციო პალატამ სამართლებრივად სწორად და ობიექტურად შეაფასა საქმის ფაქტობრივი გარემოებები და წარმოდგენილი მტკიცებულებები.

10. საკასაციო სასამართლო არ ეთანხმება დაცვის მხარის მტკიცებას, რომ საქმეზე წარმოდგენილი მტკიცებულებებით, ე. ც–ისა და ნ. ც–ის ბრალეულობა არ დასტურდება გონივრულ ეჭვს მიღმა სტანდარტით და რომ, განსახილველ შემთხვევაში, გამოკვეთილია სამოქალაქოსამართლებრივი დავა და არა – სისხლის სამართლის დანაშაული, რაც გამორიცხავს ე. ც–ისა და ნ. ც–ის სისხლისსამართლებრივ პასუხისმგებლობას. საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილებაში ნათლად და მკაფიოდ არის მითითებული იმ ფაქტობრივ გარემოებებსა და მტკიცებულებებზე, რომელთა საფუძველზეც, უტყუარად დგინდება მსჯავრდებულების – ე. ც–ისა და ნ. ც–ის მიერ მსჯავრადშერაცხილი დანაშაულების ჩადენა, სახელდობრ:

11. საქართველოს სსკ-ის 180-ე მუხლი დასჯად ქმედებად მიიჩნევს მართლსაწინააღმდეგო მისაკუთრების მიზნით, სხვისი ნივთის დაუფლებას მოტყუებით. საკასაციო სასამართლო კვლავაც აღნიშნავს, რომ თაღლითობის თავისებურება გამოხატულია მისი ჩადენის ხერხში; „ქონებრივი სარგებლის მიღება (ქონების დაუფლება ან ქონებაზე უფლების მოპოვება) უნდა განხორციელდეს მოტყუებით. შესაბამისად, არ არის საკმარისი მხოლოდ მატერიალური სარგებლის მიღება, აუცილებელია დადგინდეს მართლსაწინააღმდეგო მისაკუთრების მიზანი და დანაშაულის სპეციალური ხერხით – დაზარალებულის მოტყუებით/ნდობის ბოროტად გამოყენებით – ჩადენა. მოტყუება, გულისხმობს ჭეშმარიტების განზრახ დამახინჯებას ან გარკვეულ გარემოებათა განზრახ დაფარვას ქონების მესაკუთრის შეცდომაში შეყვანის მიზნით (მაგალითად, წინასწარი შეცნობით ცრუ მონაცემების შეტყობინება ან იურიდიული მნიშვნელობის ფაქტების დაფარვა, რომლის შეტყობინება სავალდებულო იყო დაზარალებულისათვის)...“ ,,ქმედების სსკ-ის 180-ე მუხლით კვალიფიკაციისთვის აუცილებელია რეალობის დამახინჯებულად მიწოდების მტკიცება“ (იხ. საქართველოს უზენაესი სასამართლოს 2020 წლის 5 მარტის №698აპ-19, 2023 წლის 16 მაისის №37აპ-23 განაჩენები).

12. საკასაციო სასამართლო კვლავ იმეორებს, რომ საკუთრების უფლება ექცევა, როგორც სამოქალაქოსამართლებრივი, ასევე სისხლისსამართლებრივი კანონმდებლობით დაცულ სფეროში. მათ შორის ზღვარის გავლებას კი განსაკუთრებული მნიშვნელობა ენიჭება იმ კუთხით, რომ არც უდანაშაულო პირის მსჯავრდება მოხდეს და არც დამნაშავის ქმედებას მიეცეს იმგვარი არასწორი შეფასება, რომ მის მიერ ჩადენილი დანაშაული მიჩნეული იქნეს მხოლოდ სამოქალაქოსამართლებრივი ვალდებულების დარღვევაში გამოვლენილ არაკეთილსინდისიერ საქციელად.

13. საკასაციო სასამართლო სააპელაციო პალატის მსგავსად ყურადღებას ამახვილებს გამოკვლეული მტკიცებულებებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებზე, კერძოდ: დაზარალებულების ჩვენებებით, ასევე, ე. ც–ესა და დაზარალებულებს შორის დადებული სესხის ხელშეკრულებებით, იპოთეკის ხელშეკრულებებით, დათვალიერების ოქმებით, საჯარო რეესტრის ამონაწერებითა და სასაქონლო ექსპერტიზის N......., N........ და ..... დასკვნებით დადგენილია, რომ 2018 წლიდან – 2022 წლის დროის შუალედში, დაზარალებულებს: შ. გ–ს, მ. გ–ეს, ქ. ბ–ს, ი. ა–ეს, ს. გ–ს, მ. მ–ს, მ. დ–ეს, ა. თ–ს, რ. ს–ეს, კ. ა–ეს, ნ. ჩ–ს, ა. კ–ეს, დ. გ–ეს, ნ. გ–ეს, ნ. შ–ასა და ე. ც–ეს შორის დაიდო ერთ წლამდე ვადით სესხის ხელშეკრულებები. ე. ც–ესა და დაზარალებულებს: ლილი შავიძეს, მ. ტ–ს, ლ. ჭ–ს, მ. ნ–ას, ე. მ–ეს, ქ. დ–ს, ნ. შ–ს, ჯ. დ–ეს, ი. ბ–ეს, ნ. ა–ს, თ. ბ–ს და ე. გ–ს შორის დაიდო ერთ წლამდე ვადით ნასყიდობისა და ნასყიდობის ხელშეკრულებები გამოსყიდვის უფლებით. დაზარალებულ – გ. ქ–სა და ი. ყ–თან გაფორმებული ნასყიდობა გამოსყიდვის უფლებით ხელშეკრულებები, შეიცვალა – სესხის ხელშეკრულებებით, ხოლო დაზარალებულ ნ. უ–თან გაფორმდა სესხისა და იპოთეკის ხელშეკრულება. დაზარალებულ ო. ჭ–ას შემთხვევაში, ო. ჭ–ამ ე. ც–ეს გაუფორმა მინდობილობა, მისი კუთვნილი საცხოვრებელი ბინის გასხვისების უფლებით, რითაც ისარგებლა ე. ც–ემ და შეისყიდა აღნიშნული ბინა, რომელიც შემდეგ ა. ვ–ეზე გაასხვისა.

14. საქმეში წარმოდგენილი მტკიცებულებების გაანალიზებისა და ურთიერთშეჯერების შედეგად, საკასაციო სასამართლო სრულად იზიარებს სააპელაციო პალატის დასკვნას, რომ ე. ც–ეს დაზარალებულების წინაშე ზემოაღნიშნული ვალდებულებების აღებისას, წინასწარ ჰქონდა მოქალაქეთა კუთვნილი ფულადი თანხების მართლსაწინააღმდეგოდ მისაკუთრების მიზანი და ამ მიზნის მისაღწევად, მოქმედებდა დაზარალებულებთან სპეციალური ხერხის – მოტყუების გამოყენებით. აღნიშნულს ადასტურებს საქმეზე ბრალდების მხარის მიერ წარმოდგენილი, კანონის მოთხოვნათა სრული დაცვით, სრულყოფილად და ობიექტურად გამოკვლეული, ერთმანეთთან შეთანხმებული, აშკარა და დამაჯერებელი მტკიცებულებების ერთობლიობა.

15. ზემოხსენებულმა დაზარალებულებმა პირველი ინსტანციის სასამართლოში მოწმის სახით დაკითხვისას დეტალურად, თანმიმდევრულად, დამაჯერებლად და ერთმანეთთან თანხვდენილად გადმოსცეს საქმისათვის მნიშვნელოვანი ფაქტობრივი გარემოებები. ამასთან, დაზარალებულთა ჩვენებები სრულად შეესაბამება როგორც ერთმანეთს, ისე საქმეში არსებულ სხვა წერილობით მტკიცებულებებს – მხარეთა შორის გაფორმებულ სესხის ხელშეკრულებებს, იპოთეკის ხელშეკრულებებს, დათვალიერების ოქმებს, ექსპერტიზის დასკვნებს, საჯარო რეესტრის ამონაწერებს და სხვა. საქმის მასალებით არ იკვეთება და ასევე სასამართლო სხდომაზე დაზარალებულთა დაკითხვისას არ გამოვლენილა მსჯავრდებულების მიმართ არანაირი პირადი ინტერესი, რომელიც ნეიტრალურ პირს გაუჩენდა ეჭვს, მათი ჩვენებების სანდოობასთან დაკავშირებით, რის გამოც, უსაფუძვლოა დაცვის მხარის მოსაზრება, დაზარალებულთა მიკერძოებისა და დაინტერესების შესახებ.

16. დაზარალებულების ჩვენებების მიხედვით, დასტურდება, რომ მათ სურდათ ბინების დაგირავება გარკვეული თანხის გადახდის სანაცვლოდ, შეთანხმებული ვადით ბინაში ცხოვრების უფლებით, ხოლო ვადის გასვლის შემდეგ, მათ თანხა უკან უნდა დაჰბრუნებოდათ. სწორედ აღნიშნული პირობების სანაცვლოდ, დაზარალებულთა უმეტესობა ინტერნეტის მეშვეობით დაუკავშირდა ე. ც–ეს, რომელსაც, ვებგვერდზე – „სიტყვა და საქმე“ განთავსებული ჰქონდა განცხადება ბინების დაგირავების თაობაზე. დაზარალებულთა ჩვენებებით დადგენილია ისიც, რომ ე. ც–ე ბინის დაგირავების მსურველებს სთავაზობდა კეთილმოწყობილ ბინებს, საბაზრო ფასებთან შედარებით, ნაკლებ ფასად, იმდენად მომხიბვლელი პირობებით, რომ ისინი თანხმდებოდნენ მის მიერ შეთავაზებულ პირობებს. ე. ც–ე ბინების დაგირავების ნაცვლად, დაზარალებულებს სთავაზობდა მათგან თანხის სესხებას მაღალი საპროცენტო განაკვეთით, ხოლო თვითონ კი მათ, სასურველ ბინებში ცხოვრებით უზრუნველყოფდა. დაზარალებულების ჩვენებებით ირკვევა, ისიც, რომ, მართალია, დაზარალებულებსა და ე. ც–ეს შორის გაფორმებულ სესხისა და ნასყიდობის უფლებით გამოსყიდვის ხელშეკრულებებში მითითებული არ იყო გირაოს შესახებ, თუმცა მხარეები ზეპირსიტყვიერად თანხმდებოდნენ, რომ ე. ც–ეს თანხას გადასცემდნენ იმ მიზნით, რომ გირაოს პირობებით იცხოვრებდნენ ბინებში, ხოლო ვადის გასვლის შემდეგ, კუთვნილი ფულადი თანხები უკან დაუბრუნდებოდათ. მათივე ჩვენებებით, ზოგ შემთხვევაში, დაზარალებულთა დარწმუნების მიზნით, ე. ც–ე მათთან აფორმებდა ყიდვა-გამოსყიდვის უფლებით ხელშეკრულებებს და ჰპირდებოდათ, რომ თანხის დაუბრუნებლობის შემთხვევაში, ხელშეკრულების საგნად მითითებული უძრავი ქონება მყიდველების საკუთრებაში გადავიდოდა, რასაც ექნებოდა ფორმალური ხასიათი, რადგან მესაკუთრეებს თანხებს აუცილებლად დაუბრუნებდა და მიწის ნაკვეთების მის საკუთრებაში დარჩენა მის ბიზნესინტერესს წარმოადგენდა. საბოლოოდ კი, ე. ც–ე დაზარალებულებს აღარც ბინის ქირას უხდიდა, არც ნასესხებ თანხებს უბრუნებდა უკან და არც უძრავი ქონებები გამოისყიდა.

17. დაზარალებულების ჩვენებებით, ასევე დადგენილია მსჯავრდებულ ნ. ც–ის როლიც, დანაშაულის 7 ეპიზოდთან დაკავშირებით, კერძოდ: ნ. შ–ას, ლ. შ–ის, ს. გ–ის, მ. ტ–ს, ი. ა–ის, მ. გ–ის და შ. გ–ის ჩვენებებით ირკვევა, რომ ე. ც–ე და ნ. ც–ე ერთობლივად ხვდებოდნენ ბინის დაგირავებით დაინტერესებულ ზემოხსენებულ პირებს, არწმუნებდნენ დაზარალებულებს, რომ შეუქმნიდნენ ცხოვრების ნორმალურ პირობებს და უმყარებდნენ ნდობას, ერთობლივად მონაწილეობდნენ ნოტარიუსებთან დაზარალებულების მიყვანაში, სესხისა და ყიდვა-გამოსყიდვის ხელშეკრულებების გაფორმებაში, ერთობლივი ქმედებებით არწმუნებდნენ დაზარალებულებს, რომ სესხის და ყიდვა-გამოსყიდვის ხელშეკრულების გაფორმებას ჰქონდა მხოლოდ ფორმალური ხასიათი, ერთობლივი მოქმედებით იღებდნენ თანხებს, შემდეგ კი ერთობლივად ჰპირდებოდნენ თანხების დაბრუნებას და ცდილობდნენ მათთან კონფლიქტის ამგვარად გადაჭრას.

18. საკასაციო სასამართლო ასევე იზიარებს სააპელაციო პალატის მოტივებს, რომ სამოქალაქო წესით ხელშეკრულებების გაფორმებითა და ნოტარიულად დამოწმებით, რასაც ფაქტობრივად ფორმალური ხასიათი გააჩნდა, სწორედ ზემოხსენებული ცრუ დაპირებებით, ე. ც–ემ, ბრალდების ოცდახუთ ეპიზოდში დამოუკიდებლად, ხოლო შვიდ ეპიზოდში – ნ. ც–ესთან წინასწარი შეთანხმებით, მოიპოვა დაზარალებულთა ნდობა, მათგან აიღო ფულადი თანხები, შემდეგ დაზარალებულებს არ გადაუხადა ბინის ქირა და არც თანხები დაუბრუნა უკან, რითაც დაზარალებულები მოატყუა, როგორც საცხოვრებლით უზრუნველყოფის, ისე – თანხების დაბრუნების თვალსაზრისით. ფაქტობრივად, მსჯავრდებულთა ქმედებებით დაზარალებულებმა განიცადეს ორმაგი მატერიალური ზიანი, ვინაიდან, არც გასესხებული თანხა დაუბრუნდათ და უბინაოდაც დარჩნენ. ზოგიერთი მათგანი იძულებული გახდა, სხვაგან ექირავებინა ბინა, ზოგმა კი თავად დაიწყო ე. ც–ის მიერ მოძიებული ბინის ქირის გადახდა. ყოველივე აღნიშნული კი ერთმნიშვნელოვნად მოწმობს, რომ ე. და ნ. ც–ეების მთავარი მიზანი დაზარალებულებთან მოლაპარაკებების წარმოებისას, სპეციალური ხერხის – მოტყუების გამოყენებითა და ცრუ დაპირებებით, დიდი ოდენობით მატერიალური სარგებლის მართლსაწინააღმდეგოდ მიღება იყო. შესაბამისად, მსჯავრდებულთა ქმედებები ვერ მიიჩნევა მხოლოდ სამოქალაქო პასუხისმგებლობის წარმოშობის წინაპირობად, ვინაიდან მათ ქმედებაში გამოკვეთილია თაღლითობის შემადგენლობის ყველა ნიშანი.

19. რაც შეეხება ბრალდების მხარის საკასაციო საჩივარს, საკასაციო სასამართლო ამ ნაწილშიც სრულად ეთანხმება სააპელაციო პალატის დასაბუთებას, რომ საქმეზე გამოკვლეული არცერთი მტკიცებულებით დასტურდება ე. და ნ. ც–ეების მიერ დიდი ოდენობით თანხების მართლსაწინააღმდეგო მისაკუთრების მიზნით, მოტყუებით დაუფლება – ორგანიზებული ჯგუფის შექმნის გზით.

20. საქართველოს სსკ-ის 27-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, დანაშაული ორგანიზებული ჯგუფის მიერაა ჩადენილი, თუ იგი განახორციელა დროის განსაზღვრულ პერიოდში არსებულმა, შეთანხმებულად მოქმედმა, სტრუქტურული ფორმის მქონე ჯგუფმა, რომლის წევრები წინასწარ შეკავშირდნენ ერთი ან რამდენიმე დანაშაულის ჩასადენად. ამავე მუხლის შენიშვნის თანახმად, ამ მუხლის მესამე ნაწილის მიზნებისათვის, სტრუქტურული ფორმის მქონე ჯგუფად მიიჩნევა ჯგუფი, რომელიც არ არის შემთხვევით შექმნილი დანაშაულის დაუყოვნებლივ ჩასადენად და რომელშიც არ არის აუცილებელი, ფორმალურად იყოს განაწილებული როლები მის წევრთა შორის, წევრობას ჰქონდეს უწყვეტი ხასიათი ან ჩამოყალიბებული იყოს განვითარებული სტრუქტურა.

21. საკასაციო სასამართლო ეთანხმება სააპელაციო პალატის მსჯელობას, რომ განსახილველ შემთხვევაში, საქმეში წარმოდგენილი მტკიცებულებებით, გონივრულ ეჭვს მიღმა სტანდარტით, არ დგინდება, რომ ქმედებები მყარი დანაშაულებრივი კავშირის მქონე, სტრუქტურული ფორმის ორგანიზებული ჯგუფის მიერ არის ჩადენილი, კერძოდ, არ ირკვევა, თუ როდის, ვის მიერ, რა ვითარებაში შეიქმნა ორგანიზებული ჯგუფი, ვინ ხელმძღვანელობდა მას, ქმედებების ჩადენამდე, რა გეგმა შეიმუშავეს ორგანიზებული ჯგუფის წევრებმა და რა ფორმით მოახდინეს ჯგუფის საქმიანობის შემდგომი ორგანიზება. შესაბამისად, სააპელაციო პალატა მართებულად ასკვნის, რომ ბრალდების მხარის ზოგადი ხასიათის მითითება დანაშაულის ორგანიზებული ჯგუფის მიერ ჩადენის თაობაზე, წარმოადგენს მხოლოდ ვარაუდსა და ეჭვს, რაც ვერ გახდება მსჯავრდებულთა ქმედებების კვალიფიკაციის დამძიმების საფუძველი.

22. საკასაციო სასამართლო ნ. ც–ის საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტით (სამსახურებრივი მდგომარეობის გამოყენებით, დანაშაულის შვიდი ეპიზოდი) წარდგენილ ბრალდებაში გამართლების ნაწილშიც იზიარებს სააპელაციო პალატის მოტივებს, ვინაიდან საქმეზე გამოკვლეული მტკიცებულებებით, გონივრულ ეჭვს მიღმა სტანდარტით ასევე ვერ დადგინდა ე. ც–ესთან ნ. ც–ის სამსახურებრივი კავშირი ან ამ უკანასკნელის მხრიდან ისეთი სამსახურებრივი საქმიანობა, რომლის გამოყენებითაც, ე. ც–ესთან ერთად, ჩადიოდა ბრალდების შესახებ დადგენილებაში აღწერილ დანაშაულებრივ ქმედებებს. აღნიშნული კი, გამორიცხავს ნ. ც–ის მიმართ მსჯავრად შერაცხილი ქმედებების – სამსახურებრივი მდგომარეობის გამოყენებით – ჩადენის კვალიფიკაციას.

23. ამდენად, საკასაციო სასამართლო არ იზიარებს მსჯავრდებულის ადვოკატებისა და პროკურორის მოთხოვნებს, სრულად ეთანხმება სააპელაციო სასამართლოს მიერ მიღებულ, ამომწურავად დასაბუთებულ გადაწყვეტილებას. საკასაციო სასამართლოს მიაჩნია, რომ სააპელაციო სასამართლომ შესაბამისი გადაწყვეტილების მიღებამდე სრულად და ობიექტურად შეაფასა საქმეში არსებული მტკიცებულებები და როგორც ბრალდების, ისე – დაცვის მხარის სააპელაციო საჩივრებს გასცა დეტალური და არგუმენტირებული პასუხები, რასაც საკასაციო სასამართლოც იზიარებს. ამავე დროს, სასამართლო ითვალისწინებს, რომ დასაბუთებული გადაწყვეტილების ვალდებულება არ მოითხოვს მხარეების მიერ მითითებულ ყველა არგუმენტზე დეტალური პასუხის გაცემას. აღნიშნული ზედა ინსტანციის სასამართლოებს უფლებას აძლევს, დაეთანხმონ ქვედა ინსტანციის სასამართლოს დასაბუთებას, საფუძვლების გამეორების გარეშე (იხ. ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს გადაწყვეტილება საქმეზე: „ჰირვისაარი ფინეთის წინააღმდეგ“ (Hirvisaari v. Finland, ECtHR, №49684/99, §30, 25/12/2001). მოკლე მსჯელობა საჩივრის დაუშვებლად ცნობის შესახებ – ქვედა ინსტანციის სასამართლოს მსჯელობის გაზიარება არ არღვევს დასაბუთებული გადაწყვეტილების უფლებას (იხ. ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს გადაწყვეტილება საქმეზე: „გოროუ საბერძნეთის წინააღმდეგ“ (Gorou v. Greece (№2) ECtHR, №12686/03, §37, §41, 20/03/2009).

24. ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, ვინაიდან არ მოიპოვება საქართველოს სსსკ-ის 303-ე მუხლის მე-3 და მე-3¹ ნაწილებით გათვალისწინებული რომელიმე გარემოება, საკასაციო სასამართლოს მიაჩნია, რომ წარმოდგენილი საკასაციო საჩივრები დაუშვებლად უნდა იქნეს ცნობილი.

25. საქართველოს სსსკ-ის 303-ე მუხლის მე-3, მე-3², მე-3³, მე-4 ნაწილების შესაბამისად, საკასაციო სასამართლომ

დ ა ა დ გ ი ნ ა :

1. დაუშვებლად იქნეს ცნობილი მსჯავრდებულების – ე. ც–ისა და ნ. ც–ის ინტერესების დამცველი ადვოკატების – ლ. ბ–ისა და თ. მ–ის, ასევე თ–ის დიდუბე-ჩუღურეთის რაიონული პროკურატურის პროკურორ ანჟელა გეთიას საკასაციო საჩივრები;

2. განჩინება საბოლოოა და არ გასაჩივრდება.

თავმჯდომარე მ. ვასაძე

მოსამართლეები: ლ. თევზაძე

ლ. ფაფიაშვილი