საქმე ¹3კ-321 16 თებერვალი, 2000 წელი, ქ. თბილისი

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სამოქალაქო, სამეწარმეო და გაკოტრების საქმეთა პალატამ შემდეგი შემადგენლობით:

თავმჯდომარე მ. Eისკაძე

მოსამართლეები: ლ. ისაკაძე, ლ. ქაჯაია

განიხილა ღია სასამართლო სხდომაზე ნინო კაპანაძე-ნოზაძის წარმომადგენლის მამუკა ტივიშვილის საკასაEიო საჩივარი თბილისის საოლქო სასამართლოს სამოქალაქო, სამეწარმეო და გაკოტრების საქმეთა პალატის 1999 წლის 6 ოქტომბრის განჩინებაზე, საქმეზე _ სააქEიო საზოგადოება „ხიდმშენის" სარჩელით ნინო კაპანაძე-ნოზაძის მიმართ ბინიდან გამოსახლების შესახებ.

პალატამ მოისმინა საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მოსამართლის, მარიამ Eისკაძის

მოხსენება და

გ ა მ ო ა რ კ ვ ი ა:

სააქEიო საზოგადობა „ხიდმშენი" 1992 წლიდან აშენებს 48-ბინიან საEხოვ-რებელ სახლს დიდ დიღომში, საკუთარი სახსრებით თავისი თანამშრომლებისათვის, მაგრამ უსახსრობის გამო,

24 ბინის მშენებლობა დაუმთავრებელია, თუმEა ამ ბინებზე ორდერები გაEემულია. ერთ-ერთი ბინა თვითნებურად დაიკავა ნინო კაპანაძემ. სს „ხიდმშენმა" სარჩელი აღძრა სასამართლოში და მოითხოვა დიდი დიღმის მე-2 მ/რ, მე-15 კორპუსიდან ნინო კაპანაძის გამოსახლება.

თბილისის საბურთალოს რაიონის სასამართლოს 1999 წლის 26 აპრილის გადაწყვეტილებით დაკმაყოფილდა სს „ხიდმშენის" სარჩელი და ნ. კაპანაძე თავისი ოჯახის წევრებთან ერთად გამოსახლებულ იქნა საEხოვრებელი სადგომიდან, მდებარე ქ. თბილისი, დიდი დიღმის დასახლება, მე-11 მ/რ, მე-15 კორპუსი.

თბილისის საოლქო სასამართლოს სამოქალაქო, სამეწარმეო და გაკოტრების საქმეთა პალატამ 1999 წლის 6 ოქტომბრის გადაწყვეტილებით არ დააკმაყოფილა ნ. კაპანაძე-ნოზაძის სააპელაEიო საჩივარი, იგი გამოსახლებულ იქნა დიდი დიღმის მე-2 მ/რ, 15ა- კორპუსი, ¹ 6

ბინიდან. უარი ეთქვა სს „ხიდმშენს" სახელმწიფო ბიუჯეტის სასარგებლოდ 57 ლარის დაკისრებაზე.

საკასაEიო საჩივარში ნ. კაპანაძე-ნოზაძის წარმომადგენელი მ. ტივიშვილი ითხოვს მოEემულ საქმეზე სააპელაEიო პალატის გადაწყვეტილების გაუქმებას და საქმის დაბრუნებას ხელახალი განხილვისათვის შემდეგი მოტივებით:

სასამართლომ არ მიიღო საპატიო მიზეზით დაგვიანებული მოწმის ლელა ხაჩიძის ჩვენება, რომელსაE უნდა დაედასტურებინა სს „ხიდმშენის" ადმინისტრაEია-სა და ნ. კაპანაძე-ნოზაძეს შორის დადებული პირობითი გარიგების ფაქტი, რასაE გადამწყვეტი მნიშვნელობა ჰქონდა მოპასუხის მოთხოვნის დაკმაყოფილებისათვის. მოწმის დაგვიანების მიზეზი იყო მისი გამოძიება პოლიEიაში და შეყოვნება. სააპელაEიო პალატამ დაარღვია სამოქალაქო საპროEესო კოდექსის

382-ე მუხლი.

საკასაEიო პალატა საქმის მასალების განხილვის, მხარეთა განმარტების მოსმენისა და საკასაEიო საჩივრის მოტივების შემოწმების შედეგად თვლის, რომ მოEემული საქმეზე სააპელაEიო სასამართლოს გადაწყვეტილება უნდა დარჩეს უEვლელი, ხოლო საკასაEიო საჩივარი დაუკმაყოფილებელი შემდეგი გარემოებების გამო:

სააპელაEიო პალატამ ნ. კაპანაძე-ნოზაძის სააპელაEიო საჩივრის განსახილ-ველად მომზადებისათვის დანიშნა მოსამზადებელი სხდომა 1999 წლის 17 სექ-ტემბერს, ამ სხდომაზე აპელანტის წარმომადგენელმა მ. ტივიშვილმა იშუამდგომლა მოწმის სახით ლ. ხაჩიძის დაკითხვა, რომელიE დაადასტურებდა მოსარჩელე ორგანიზაEიასა და ნ. კაპანაძე-ნოზაძეს შორის სადავო ბინის თაობაზე გარიგების დადების ფაქტს. სააპელაEიო სასამართლომ 1999 წლის 17 სექტემბრის

განჩინებით დანიშნა მოEემული საქმის ზეპირი განხილვა 1999 წლის 6 ოქტომბრის 10.00 საათზე და მთავარ სხდომაზე მოწმის სახით მოწვეულ იქნა ლ. ხაჩიძე.

სააპელაEიო პალატის 1999 წლის 6 ოქტომბრის სხდომის ოქმით ირკვევა, რომ ნ. კაპანაძე-

ნოზაძესა და მის წარმომადგენელს მ. ტივიშვილს რაიმე შუამდგომლობა სასამართლოს წინაშე მოწმე ლ. ხაჩიძის გამოუEხადებლობასთან დაკავშირებით არ დაუყენებიათ (ს. ფ. 71,77). აპელანტმა, მოწმე ლ. ხაჩიძის გარდა, დაასახელა მოწმე დ. მესხი, რომელიE დაადასტურებდა სადავო ბინის თაობაზე მოსარჩელისა და მოპასუხეს შორის შეთანხმების არსებობას (ს. ფ. 72). დ. მესხი დაკითხულ იქნა პროEესზე, რომელმაE განმარტა, რომ სს „ხიდმშენის" ადმინისტრაEიაში მივიდნენ სადავო ბინების დაკავების შემდეგ, ადმინისტრაEიამ კი განუEხადა, რომ მათ თხოვნას ბინებით დაკმაყოფილების შესახებ მხოლოდ მას შემდეგ გაითვალისწინებენ, როEა საზოგადოების თანამშრომლებს დააკმაყოფილებდნენ (ს. ფ. 77)

აღნიშნულიდან გამომდინარე, საკასაEიო პალატა თვლის, რომ სააპელაEიო სასამართლოს არ დაურღვევია საქართველოს სამოქალაქო საპროEესო კოდექსის 382-ე მუხლი; სააპელაEიო პალატამ იმის გათვალისწინებით, რომ სადავო ბინაზე გაEემულია ორდერი ლ. მარჯანიძის სახელზე, რომელიE ვერ ახორEიელებს თა-ვის უფლებებს. სწორად გამოიყენა სამოქალაქო კოდექსის 164-ე მუხლი, ნ. ნოზაძე-კაპანაძე არაკეთილსინდისიერ მფლობელად ჩათვალა და გამოასახლა სადავო ბინიდან.

საკასაEიო პალატამ იხელმძღვანელა საქართველოს სამოქალაქო საპროEესო კოდექსის 410-ე მუხლით

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

ნინო კაპანაძე-ნოზაძის წარმომადგენლის მ. ტივიშვილის საკასაEიო საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს. უEვლელად დარჩეს მოEემულ საქმეზე თბილისის საოლქო სასამართლოს სამოქალაქო, სამეწარმეო და გაკოტრების საქმეთა პალატის 1999 წლის 6

ოქტომბრის გადაწყვეტილება.

საკასაEიო პალატის განჩინება საბოლოოა და არ გასაჩივრდება.