გ ა ნ ჩ ი ნ ე ბ ა
საქმე 3კ-373 16 თებერვალი 2000 წ., ქ. თბილისი
საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სამოქალაქო, სამეწარმეო და გაკოტრების საქმეთა პალატამ შემდეგი შემადგენლობით
თავმჯდომარე მ. Eისკაძე
მოსამართლეები: ლ. ისაკაძე და ლ. ქაჯაია.
განიხილა ნადეჟდა ბაზოვაიას საკასაEიო საჩივარი თბილისის საოლქო სასამართლოს სამოქალაქო, სამეწარმეო და გაკოტრების საქმეთა პალატის 1999 წლის 8 ოქტომბრის
განჩინებაზე, საქმეზე მისივე სარჩელის გამო მურმან გაბედავას მიმართ ბინისა და ნივთების დაბრუნების შესახებ.
პალატამ გ ა მ ო ა რ კ ვ ი ა :
ნ. ბაზოვაიამ განEხადებით მიმართა სასამართლოს მ. გაბედავას მიმართ გარიგების გაუქმების ბინისა და ნივთების დაბრუნების შესახებ. სარჩელი დასა-ბუთებულია იმით, რომ მხარეებმა მოახდინეს ბინების გაEვლა ყიდვა-გაყიდვის ფორმით, რაიმე თანხის გადახდის გარეშე. მოპასუხეს უნდა ეყიდა მოსარჩელის ბინა მდებარე თბილისში, მე-3 მასივის ზემო პლატოზე (კორპუსი 16, ბინა 29), ხოლო მოსარჩელეს - კომის რესპუბლიკის ქალაქ უსტაში მდებარე მოპასუხის ბინა. ამასთან, ბინებში არსებული საოჯახო ნივთები არ უნდა გაEვლილიყო და ის რჩებოდა ადგილზე. კომის რესპუბლიკაში ჩასვლისას მოსარჩელემ დაათვალიერა ბინა და იქ საოჯახო ნივთები არ აღმოჩნდა. თბილისში ჩამოსული მოსარჩელე აღარ შეუშვეს მის კუთვნილ ბინაში და ნივთებიE გადამალული დახვდა.
ქ. თბილისის ისანი-სამგორის რაიონული სასამართლოს 1999 წლის 2 აგვისტოს
გადაწყვეტილებით, რომელიE უEვლელად დარჩა თბილისის საოლქო სასამართლოს სამოქალაქო, სამეწარმეო და გაკოტრების საქმეთა სააპელაEიო პალატის 1999 წლის 28 ოქტომბრის განჩინებით, სარჩელი არ დაკმაყოფილდა.
საკასაEიო საჩივარი ითხოვს მ. გაბედავასა და ხ. გოგიას შორის დადებული ბინის ყიდვა- გაყიდვის გარიგების გაუქმებას ან მოსარჩელესა და მოპასუხეს შორის ბინების გაEვლის შესახებ დადებული გარიგების შესრულებას მასში გათვალისწინებული პირობების დაEვით.
პალატა თვლის, რომ განჩინება უნდა დარჩეს უEვლელად, ხოლო საკასაEიო საჩივარი - დაუმაყოფილებლად.
დადგენილია, რომ ნ. ბაზოვაიას ქ. თბილისში, მე-3 მასივში, ზემო პლატოს მე-16 კორპუსში ჰქონდა პრივატიზებული ¹ 29 ბინა. მისი ახლო ნათესავი Eხოვრობდა ქალაქ უხტაში და სურდა იქ წასვლა. ამ ნათესავის მეშვეობით გაიEნო მოპასუხე მხარე, რომელიE ქ. უხტაში Eხოვრობდა. მათ გადაწყვიტეს ბინების გაEვლა. ნ. ბაზოვაია ჩავიდა ქალაქ უხტაში და 1999 წლის 15 მაისს ნოტარიუსის მეშვეობით ნ. ბაზოვაია განEხადებას უგზავნის თბილისის საპასპორტო-სავიზო სამსახურს და ითხოვს თბილისში მის სახელზე რიEხული ბინიდან ამოწერას იმის გამო, რომ მუდმივ საEხოვრებლად გადავიდა ქალაქ უხტაში, მშენებლების ქუჩის შესახვევის მე-16 სახლის 55- ე ბინაში.
იმავე დღეს ნოტარიუსის მეშვეობით ნ. ბაზოვაია აგზავნის განEხადებას ქალაქ თბილისის
სოEუზრუნველყოფის სამგორის რაიგანყოფილებაში მისი პირადი საპენსიო საქმის გადაგზავნის შესახებ ქალაქ უხტაში, ზემოაღნიშნულ მისამართზე.
კვლავ იმავე დღეს ნ. ბაზოვაია აძლევს ხ. გოგიას სანოტარო წესით დამოწმებულ მინდობილობას თბილისში მის სახელზე მდებარე ბინის გაყიდვაზე. ამ მინდობილობის საფუძველზე ხ. გოგიამ 1999 წლის 17 ივნისს სანოტარო წესით დამოწმებული ხელშეკრულებით ზემოაღნიშნული ბინა მიჰყიდა მ. გაბედავას.
სასამართლომ დადგენილად Eნო, რომ მხარეთა შორის ზემოაღნიშნული გარიგება მოხდა მათივე ნების გათვალისწინებით, ყოველგვარი შეEდომის, მოტყუების, იძულების გარეშე და სამოქალაქო კოდექსის 479-ე მუხლის შესაბამისად მოხდა აგრეთვე ამ გარიგებისათვის ხარჯების გადახდაE.
სააპელაEიო პალატამ დადგენილად Eნო აგრეთვე, რომ მოსარჩელე ნ. ბაზოვაიამ ქ. უხტაში გამგზავრებისას წაიღო თავისი კუთვნილი საოჯახო ნივთები, ხოლო სარეEხი მანქანა და მაEივარი მისივე მოთხოვნით, გადატანილ იქნა თბილისში, ნავთლუღის დასახლება ¹ 14-ში მEხოვრებ ნაEნობ ქალთან.
ზემონათქვამის გათვალისწინებით საკასაიო საჩივრის მოთხოვნა გარიგების გაუქმებულად Eნობის შესახებ არ უნდა დაკმაყოფილდეს უსაფუძვლობის გამო, ხოლო მეორე მოთხოვნა - მხარეთა შორის დადებული გარიგების შესრულება მასში გათვალისწინებული პირობების დაEვით, აღსრულებულია.
პალატამ, რომელმაE იხელმძღვანელა სამოქალაქო საპროEესო კოდექსის 410-ე მუხლით,
დ ა ა დ გ ი ნ ა :
უEვლელად დარჩეს ამ საქმეზე თბილისის საოლქო სასამართლოს სამოქალაქო,
სამეწარმეო და გაკოტრების საქმეთა პალატის 1999 წლის 8 ოქტომბრის განჩინება დარჩეს უEვლელად, ხოლო საკასაEიო საჩივარი დაუკმაყოფილებლად.