გ ა ნ ჩ ი ნ ე ბ ა

¹ 3კ/409 23 თებერვალი, 2000 წ., ქ. თბილისი

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სამოქალაქო, სამეწარმეო და გაკოტრების საქმეთა პალატამ შემდეგი შემადგენლობით

თავმჯდომარე დ. ხელაია

მოსამართლეები: თ. კობახიძე, რ. ნადირიანი

განიხილა ი. დ-ს საკასაEიო საჩივარი თბილისის საოლქო სასამართლოს სამოქალაქო, სამეწარმეო და გაკოტრების საქმეთა სააპელაEიო პალატის 1999 წლის 12

ნოემბრის გადაწყვეტილებაზე, საქმეზე, ი. დ-ის სარჩელის გამო რ. გ-ის მიმართ ნაგებობაზე საკუთრების უფლების Eნობის და ამ ნაგებობიდან გამოსახლების შესახებ. პალატამ

გ ა მ ო ა რ კ ვ ი ა :

მარნეულის რაიონის გამგეობის 1998 წლის 25 თებერვლის დადგენილებით რ. გ-ე, რ. დ-ზე, ა. გ-ე, ი. დ-ზე, ზ. ი-ზე, მ. ი-ზე, ს. ისმაილოვზე და ე. ნ-ზე გაიEა ქ. მარნეულში აღმაშენებლის ქუჩაზე, სს „პ-ის“ ტერიტორიის წინ, ვალუტის გადამEვლელი პუნქტების მშენებლობის ნებართვა.

რაიონის საგადასახადო ინსპექEიას დაევალა ექსპლოატაEიაში მიღების შემდეგ ობიექტების აღრიEხვაზე აყვანა.

აღნიშნული ობიექტები მიღებული იქნა ექსპლოატაEიაში 1998 წლის 20 მაისს. ექსპლოატაEიაში მიღების აქტში მფლობელებად მითითებულნი არიან ა. გ-ი, რ. გ-ი, რ. დ-ი, ი. დ-ი, მ. ისმაილოვი, ს. ი-ი, ზ. ი-ი და ე. ნ-ი.

1999 წლის აპრილში იუსუფ დალივალოვმა აღძრა სარჩელი რ. გ-ის მიმართ ვალუტის გადამEვლელი ჯიხურების მესაკუთრედ Eნობის და გამოსახლების შესახებ.

მარნეულის რაიონის სასამართლოს 1999 წლის 3 მაისის გადაწყვეტილებით სარჩელი დაკმაყოფილდა.

თბილისის საოლქო სასამართლოს სამოქალაქო, სამეწარმეო და გაკოტრების საქმეთა სააპელაEიო პალატის 1999 წლის 22 ნოემბრის გადაწყვეტილებით მარნეულის რაიონის სასამართლოს გადაწყვეტილება გაუქმდა და უარი ეთქვა სარჩელზე.

საკასაEიო საჩივრით ი. დ-ი ითხოვს სააპელაEიო პალატის გადაწყვეტილების გაუქმებას იმ საფუძვლით, რომ სასამართლომ არასწორად მიუთითა საქართველოს სამოქალაქო კოდექსის 311-ე და 312-ე მუხლებზე.

პალატა გაეEნო საქმის მასალებს, საკასაEიო საჩივრის საფუძვლებს, მოისმინა მხარეების, მათი წარმომადგენლების განმარტებები და თვლის, რომ სააპელაEიო პალატის გადაწყვეტილება დატოვებული უნდა იქნეს უEვლელად, შემდეგ გარემოებათა გამო:

სადაო ვალუტის გადამEვლელი პუნქტების მშენებლობის უფლება მიეEა 8 ფიზიკურ პირს, მათ შორის რ.გასანოვს. აღნიშნულმა პირებმა გააფორმეს ხელშეკრულება საძიებო-საპროექტო სამუშაოების შესრულებაზე და ვალდებულება იკისრეს გადაეხადათ შესრულებულ სამუშაოთა ღირებულება. 1998 წლის 2 მაისის მიღება-ჩაბარების აქტზე ხელი მოაწერა დამკვეთმა ა. გ-მა.

მარნეულის რაიონის ურბანიზაEიისა და მშენებლობის სამმართველოს და მარნეულის ტექნიკური ინვენტარიზაEიის ბიუროს Eნობების მიხედვით სადავო ვალუტის გადამEვლელი პუნქტები მიწის ნაკვეთებთან ერთად საკუთრების უფლებით ირიEხება 8 მოქალაქეზე, მათ შორის ი. დ-ზე - 6,8 კვ.მეტრი ფართის ვალუტის გადამEვლელი პუნქტი.

პალატა ვერ გაიზიარებს ი. დ-ის მოსაზრებას იმის თაობაზე, რომ ვალუტის გადამEვლელი პუნქტები მხოლოდ მის საკუთრებას წარმოადგენს, რადგან საქართველოს სამოქალაქო კოდექსის 311-ე და 312-ე მუხლების თანახმად მოქმედებს საჯარო რეესტრში არსებული ჩანაწერების უტყუარობის და სისრულის პრეზუმEია, ე. ი. რეესტრის ჩანაწერები ითვლება სწორად, ვიდრე არ დამტკიEდება მათი უზუსტობა. საქმის მასალებით არ არის დამტკიEებული რეესტრში რ. გ-ის სახელზე სადავო ქონების რეგისტრაEიის უზუსტობა.

ი. დ-ზე 70 კვ. მეტრი ფართის მიწის ნაკვეთის მიყიდვა გაუქმდა, როგორE ყალბი

დოკუმენტების საფუძველზე შედგენილი და ვალუტის გადამEვლელი 8 პუნქტი მიწის ნაკვეთებთან ერთად Eალ-Eალკე აღირიEხა თითოეულ მესაკუთრეზე, მათ შორის - რ. გ-ზე.

პალატამ იხელმძღვანელა საქართველოს სამოქალაქო საპროEესო კოდექსის 408-ე, 410-ე მუხლებით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა :

1. ი. დ-ის საკასაEიო საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს.

2. თბილისის საოლქო სასამართლოს სამოქალაქო, სამეწარმეო და გაკოტრების საქმეთა სააპელაEიო პალატის 1999 წლის 12 ნოემბრის გადაწყვეტილება დარჩეს უEვლელად.

3. განჩინება საბოლოოა და არ გასაჩივრდება.