№ას-34-32-2013 25 თებერვალი, 2013 წელი,

ქ. თბილისი

სამოქალაქო საქმეთა პალატა

შემადგენლობა:

ვასილ როინიშვილი (თავმჯდომარე, მომხსენებელი),

ბესარიონ ალავიძე, პაატა ქათამაძე

საქმის განხილვის ფორმა - ზეპირი მოსმენის გარეშე

კასატორი - საქართველოს პედაგოგთა და მეცნიერთა თავისუფალი პროფკავშირი (მოპასუხე)

მოწინააღმდეგე მხარე - ნ.მ-ი, ლ.ბ-ი, ხ.ა-ე, დ.ე-ი, ი.დ-ი, ნ.ლ-ე, გ.ს-ი, მ.ბ-ი, მ.ხ-ი, დ.ს-ე, ც.მ-ე, რ.ც-ე, ლ.ნ-ი, რ.გ-ე, თ.ღ-ე, ლ.ბ-ი, ლ.გ-ი, ა.მ-ი, ნ.ჯ-ს-ი, მ.ხ-ი, თ.ჯ-ი, ნ.მ-ი, მ.ო-ი, მ.ქ-ი, მ.ჭ-ი, ნ.ლ-ე, ლ.კ--ე, ნტ-ი, ნ.თ-ე, ლ.ხ-ე, რ.ტ-ე, დ.ს-ე, ლ.ტ-ე, დ.ჩ-ი, მ.ლ-ი, მ.დ-ე, დ.მ-ი, ს.ს-ა, ლ.რ-ი, თ.გ-ა, ლ.გ-ი, ს.ს-ე, ე.შ-ა, ა.ი-ი, ვ.ძ-ი, ნ.ბ-ა, მ.ჟ-ა, რ.გ-ე, მ.ტ-ე, ს.გ-ე, მ.ქ-ი, ხ.თ-ე, დ.ს-ე, რ.მ-ი, ა.ყ-ი, ხ.მ-ი, მ.ყ-ი, მ.ს-ი, მ.ჭ-ი, გ.მ-ე, მ.ზ-ი, ე.ჭ-ი, ქ.ი-ი, ლ.შ-ი, ჟ.გ-ი, ლ.მ-ი, ნ.ა-ი, ა.ა-ი, ა.ლ-ი, ლ.თ-ი

თავდაპირველი მოსარჩელე - ლ.კ-ი

გასაჩივრებული განჩინება – თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2012 წლის 20 ნოემბრის განჩინება

კასატორის მოთხოვნა - გასაჩივრებული განჩინების გაუქმება

დავის საგანი - საქართველოს პედაგოგთა და მეცნიერთა თავისუფალი პროფესიული კავშირის 2010 წლის 30 ოქტომბრის ყრილობის შედეგების ბათილად ცნობა

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი:

ნ.მ-მა, ლ.ბ-მა, ხ.ა-ემ, დ.ე-მა, ი.დ-მა, ნ.ლ-ემ, ე. ჩ-მა, გ.ს-მა, მ.ბ-მა, მ.ხ-მა, დ.კ-ემ, ლ.ო-ემ, დ.ს-ემ, ნ. ჭ-ემ, ც.მ-ემ, რ.ც-ემ, ლ.ნ-მა, რ.გ-ემ, თ.ღ-ემ, ნ. ფ-ემ, ი. ჩ-ემ, ნ. ქ-ემ, ლ.ბ-მა, ლ.გ-მა, ა.მ-მა, ნ.ჯ-ს-მა, მ.ხ-მა, თ.ჯ-მა, ნ.მ-მა, რ. ზ-მა, ბ. ს-ემ, ა. მ-მა, მ.ო-მა, მ.ქ-მა, მ.ჭ-მა, ე. ს-მა, ნ. ტ-მა, ნ. ო-მა, მ. შ-მა, ნ.ლ-ემ, ლ.კ--ემ, თ. ღ-მა, გ. ი-მა, ნ. ჯ-ი - გ-მა, მ.მ-მა, ნტ-მა, ე. ფ-ემ, ნ.თ-ემ, ლ.ხ-ემ, რ.ტ-ემ, ე. ა-მა, დ.ს-ემ, ლ.ტ-ემ, დ.ჩ-მა, ი. ტ-ემ, ლ. ს-ემ, მ.ლ-მა, მ.დ-ემ, დ.მ-მა, ს.ს-ამ, მ. კ-ამ, ხ. კ-მ, ლ.რ-მა, თ.გ-ამ, ლ.გ-მა, ს.ს-ემ, ლ. მ-მა, ლ. კ-ამ, ე.შ-ამ, ი. მ-მა, ა.ი-მა, ვ.ძ-მა, ნ.ბ-ამ, გ. ბ-ამ, ა. გ-ამ, მ.ჟ-ამ, რ.გ-ემ, მ.ტ-ემ, ს.გ-ემ, მ.ქ-მა, ხ.თ-ემ, ლ. ქ-ემ, ც.ჩ-მა, პ. ფ-ემ, მ. ბ-მა, დ.ს-ემ, რ.მ-მა, ა.ყ-მა, ხ.მ-მა, მ.ყ-მა, ი. ე-მა, ლ. გ-მა, მ. კ-მა, მ.ს-მა, მ.ჭ-მა, ნ.შ-ემ, გ.მ-ემ, მ.ზ-მა, ე.ჭ-მა, თ. ხ-მა, მ.ა-მა, თ. გ-მა, ლ.კ-მა, მ. რ-ემ, ქ.ი-მა, ლ.შ-მა, მ.ჩ-მა, ზ.მ-მა, გ. ა-მა, ჟ.გ-მა, მ. მ-მა, ლ.მ-მა, ნ.ა-მა, ა.ა-მა, ა. ლ-მა, შ. გ-მა, თ. ს-ემ, მ. ღ-მა, დ.წ-ა, მ.გ-ემ, ლ.თ-მა და კ. კ-მა სარჩელი აღძრეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში საქართველოს პედაგოგთა და მეცნიერთა თავისუფალი პროფკავშირის მიმართ საქართველოს პედაგოგთა და მეცნიერთა თავისუფალი პროფესიული კავშირის 2010 წლის 30 ოქტომბრის ყრილობის შედეგების ბათილად ცნობის მოთხოვნით.

მოსარჩელეებმა მიუთითეს, რომ საქართველოს პედაგოგთა და მეცნიერთა პროფესიული კავშირის მე-6 რიგგარეშე ყრილობა მოწვეულ იქნა 2010 წლის 30 ოქტომბერს. ყრილობაზე რეგისტრაცია გაიარა 203-მა დელეგატმა (უშუალოდ გამოცხადდა 178 დელეგატი და 25 დელეგატი წარმოდგენილი იყო მინდობილობებით, რის უფლებასაც იძლევა საქართველოს პედაგოგთა და მეცნიერთა თავისუფალი პროფკავშირის საარჩევნო დებულების მე-2 მუხლის მესამე პუნქტი).ყრილობის დღის წესრიგის მე-2 საკითხის, სპმთპ-ის პრეზიდენტის კენჭისყრის დროს პროტესტის ნიშნად სხდომა დატოვა 124-მა დელეგატმა, შესაბამისად, მოსარჩელის განმარტებით, სხდომა აღარ იყო გადაწყვეტილებაუნარიანი, რადგანაც დელეგატების მხრიდან ყრილობის დატოვების შემდეგ, დარბაზში დარჩა მხოლოდ 79 დელეგატი, ხოლო საქართველოს პედაგოგთა და მეცნიერთა თავისუფალი პროფკავშირის წესდების 5.7 პუნქტის მიხედვით, ყრილობა უფლებამოსილია მიიღოს გადაწყვეტილებები თუ მას ესწრება დელეგატთა საერთო რაოდენობის 2/3, ამავე წესდების 5.8 პუნქტით ყრილობაზე გადაწყვეტილებები მიიღება დამსწრე დელეგატთა უბრალო უმრავლესობით, შესაბამისად ყრილობაზე გადაწყვეტილების მისაღებად საჭირო იყო არანაკლებ 102 დელეგატისა. ყრილობაზე მიღებული გადაწყვეტილება გასაჩივრებულ იქნა საქართველოს პედაგოგთა და მეცნიერთა თავისუფალი პროფკავშირის საარჩევნო-საპროცედურო კომისიაში, თუმცაღა საპროცედურო კომისიამ არ განიხილა მათი საჩივარი და უარი უთხრა საჩივრის ავტორებს საჩივრის განხილვაზე.

აღნიშნულიდან გამომდინარე, მოსარჩელეებმა საქართველოს პედაგოგთა და მეცნიერთა თავისუფალი პროფკავშირის 2010 წლის 30 ოქტომბრის რიგგარეშე მე-6 საარჩევნო ყრილობის მე-2, მე-3 და მე-4 დღისწესრიგის შედეგებისა და საქართველოს პედაგოგთა და მეცნიერთა თავისუფალი პროფკავშირის საარჩევნო-საპროცედურო კომისიის თავმჯდომარის 2010 წლის 10 ნოემბრის წერილის ბათილად ცნობა მოითხოვეს.

შესაგებელში მოპასუხე მხარე დაეთანხმა იმ გარემოებას, რომ ყრილობა პროტესტის ნიშნად დატოვა რამდენიმე მონაწილემ, თუმცა იქვე მიუთითა, რომ დარბაზში დარჩა არა 82, როგორც ამას მოსარჩელე მხარე ამტკიცებს, არამედ 111 დელეგატი, შესაბამისად ყრილობა იყო გადაწყვეტილებაუნარიანი და დარბაზში დარჩენილმა დელეგატებმა ხმების აბსოლუტური უმრავლესობით აირჩიეს პრეზიდენტი.

2011 წლის 24 ივნისის განჩინებით თბილისის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიამ საქმე განსახილველად გადაუგზავნა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიას, მიუთითა საქართველოს ადმინისტრაციული კოდექსის მე-2 მუხლზე და მიიჩნია, რომ საქართველოს პედაგოგთა და მეცნიერთა თავისუფალი პროფკავშირის საარჩევნო-საპროცედურო კომისიის 2010 წლის 10 ნოემბრის წერილი იყო ინდივიდუალურ-ადმინისტრაციული სამართლებირვი აქტი, შესაბამისად განსახილველი საქმე წარმოადგენდა არა სამოქალაქო-სამართლებრივ, არამედ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი კატეგორიის დავას და საჭირო იყო მისი განხილვა ადმინისტრაციული სამართალწარმოების გზით.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიამ 2012 წლის 17 იანვრის განჩინებით მიუთითა, რომ განსახილველ საქმეში მხარე არ არის ადმინისტრაციული ორგანო და სადავო ურთიერთობაც არ გამომდინარეობს ადმინისტრაციული (საჯარო) კანონმდებლობიდან, შესაბამისად მიიჩნია, რომ აღნიშნული საქმე არ არის მისი განსჯადი და განსჯადობის შესახებ დავის გადასაწყვეტად, საქმე გადაუგზავნა საქართველოს უზენაეს სასამართლოს.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატამ 2012 წლის 16 თებერვლის განჩინებით საქმეზე განსჯად სასამართლოდ დაადგინა თბილისის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგია და მასვე გადაუგზავნა საქმე განსახილველად.

2012 წლის 18 აპრილს თბილისის საქალაქო სასამართლოს განცხადებით მიმართეს შემდეგმა თ. გ-მა და ლ.კ-მა და მოითხოვეს მათ მიმართ საქმის წარმოების შეწყვეტა.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიის 2012 წლის 25 აპრილის გადაწყვეტილებით მოსარჩელეთა სარჩელი საქართველოს პედაგოგთა და მეცნიერთა თავისუფალი პროფკავშირის მიმართ 2010 წლის 30 ოქტომბრის რიგგარეშე მე-6 საარჩევნო ყრილობის მე-2, მე-3 და მე-4 დღის წესრიგის შედეგებისა და პროფესიული კავშირის საარჩევნო - საპროცედურო კომისიის თავმჯდომარის 2010 წლის 10 ნოემბრის წერილის ბათილად ცნობის თაობაზე არ დაკმაყოფილდა.

აღნიშნული გადაწყვეტილება მოსარჩელეებმა სააპელაციო წესით გაასაჩივრეს.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2012 წლის 20 ნოემბრის განჩინებით ნ.მ-ის, ლ.ბ-ის, ხ.ა-ის, დ.ე-ის, ი.დ-ის, ნ.ლ-ის, გ.ს-ის, მ.ბ-ის, მ.ხ-ის, დ.ს-ის, ც.მ-ის, რ.ც-ის, ლ.ნ-ის, რ.გ-ის, თ.ღ-ის, ლ.ბ-ის, ლ.გ-ის, ა.მ-ის, ნ.ჯ-ს-ის, მ.ხ-ის, თ.ჯ-ის, ნ.მ-ის, მ.ო-ის, მ. ქ-ის, მ.ჭ-ის, ნ.ლ-ის, ლ.კ--ის, ნტ-ის, ნ.თ-ის, ლ.ხ-ის, რ.ტ-ის, დ.ს-ის, ლ.ტ-ის, დ.ჩ-ის, მ.ლ-ის, მ.დ-ის, დ.მ-ის, ს.ს-ას, ლ.რ-ის, თ.გ-ას, ლ.გ-ის, ს.ს-ის, ე.შ-ას, ა.ი-ის, ვ.ძ-ის, ნ.ბ-ას, მ.ჟ-ას, რ.გ-ის, მ.ტ-ის, ს.გ-ის, მ.ქ-ის, ხ.თ-ის, დ.ს-ის, რ.მ-ის, ა.ყ-ის, ხ.მ-ის, მ.ყ-ის, მ.ს-ის, მ.ჭ-ის, გ.მ-ის, მ.ზ-ის, ე.ჭ-ის, ლ.კ-ის, ქ.ი-ის, ლ.შ-ის, ჟ.გ-ის, ლ.მ-ის, ნ.ა-ის, ა.ა-ის, ა. ლ-ის, ლ.თ-ის სააპელაციო საჩივარი ნაწილობრივ დაკმაყოფილდა, გაუქმდა თბილისის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიის 2012 წლის 25 აპრილის გადაწყვეტილება და საქმე ხელახლა განსახილველად დაუბრუნდა იმავე სასამართლოს.

სააპელაციო სასამართლომ მიუთითა, რომ პირველი ინსტანციის სასამართლომ არ შეაფასა არსებითი განსხვავებები საქმეზე დაკითხულ მოწმეთა ჩვენებებში, აგრეთვე მოპასუხის მოწმეთა მიერ მითითებული საკითხი იმის შესახებ, რომ არსებობდა ხელახალი რეგისტრაციის მასალები, კერძოდ, სასამართლომ 3.2.6 აბზაცში დადგენილად მიიჩნია ის, რომ მოსარჩელეთა მხრიდან დაკითხული ორი მოწმის ჩვენება არ იყო საკმარისი იმის დასადასტურებლად, რომ დელეგატთა დიდმა ნაწილმა ყრილობა დატოვა, ხოლო დელეგატთა დარჩენილი რაოდენობა არ იყო საკმარისი გადაწყვეტილების ლეგიტიმურობისთვის. სააპელაციო სასამართლომ აგრეთვე აღნიშნა, რომ მოწმეთა ჩვენებებში არსობრივი განსხვავების აღმოჩენის შემდეგ, საქალაქო სასამართლოს უნდა გამოეყენებინა საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 149-ე მუხლი და მოეხდინა მოწმეთა ხელმეორედ დაკითხვა ანდა შეპირისპირება.

სააპელაციო სასამართლომ განმარტა, რომ მიზეშოწონილად არ მიაჩნდა მოწმეთა განმერეობით დაკითხვა სააპელაციო ინსტანციაში, ვინდაინ, ამ შემთხვევაში, მხარეებს მათი ჩვენებების შეფასების მიმართ პრეტენზიის წარდგენის შესაძლებლობა ექნებოდათ მხოლოდ საკასაციო სასამართლოში, ეს უკანასკნელი კი, საქმეზე ფაქტობრივ გარემოებებს არ ადგენს.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2012 წლის 20 ნოემბრის განჩინებებით დაკმაყოფილდა შ. გ-ის, თ. ს-ის, მ. მ-ის, ე. ა-ის, ი. ტ-ის, დ. წ-ის, ე. ფ-ის, მ. გ-ის, ხ. კ-ის, მ. კ-ას, დ. კ-ის, ლ. ო-ის, ნ. ჭ-ის, რ. ზ-ის, ბ. ს-ის, მ. რ-ის, თ. ხ-ის, ლ. ქ-ის, ც. ჩ-ის, პ. ფ-ის, ა. მ-ის, ზ. მ-ის, გ. ა-ის განცხადებები სააპელაციო საჩივარზე უარის თქმის შესახებ და მათ მიმართ საქმის წარმოების შეწყდა.

სააპელაციო სასამართლოს 2012 წლის 20 ნოემბრის განჩინება საქართველოს პედაგოგთა და მეცნიერთა თავისუფალმა პროფკავშირმა საკასაციო წესით გაასაჩივრა მისი გაუქმებისა და საქმეზე ახალი გადაწყვეტილების მიღების მოთხოვნით. კასატორის მოსაზრებით, თბილისის სააპელაციო სასამართლომ იურიდიულად არასაკმარისად დაასაბუთა თავისი პოზიცია და სათანადოდ არ შეაფასა საქმისათვის მნიშვნელოვანი ისეთი მტკიცებულებები, როგორებიცაა 2010 წლის 30 ოქტომბრის ყრილობაზე დამკვირვებლის სტატუსით მყოფი საერთაშორისო ორგანიზაციათა წერილები და დასკვნები ყრილობის კანონისა და წესდების შესაბამისად ჩატარებასთან დაკავშირებით, ყრილობის ხმის დამთვლელი კომისიის წევრების ჩვენებები. სასამართლომ არ გაითვალისწინა დელეგატების - ი. ჩ-სა და ლ. გ-ის ნოტარიულად დამოწმებული წერილობითი ახსნა-განმარტებები. საქმისათვის მნიშვნელოვანი გარემოებები, უპირველეს ყოვლისა, ხმის დამთვლელი კომისიის წევრების ჩვენებებით უნდა დადასტურდეს, ისინი კი, ადასტურებენ, რომ მ. კ-ე თავმჯდომარედ 111 ხმით იქნა არჩეული და წინააღმდეგი არავინ ყოფილა. სააპელაციო სასამართლომ არასწორად გამოიყენა სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 149-ე მუხლი და არ გაითვალისწინა, რომ მოსარჩელეთა მოწმეები ვერ დაადასტურებენ, თუ რამდენმა დელეგატმა აირჩია თავმჯდომარე.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლო საქმის შესწავლის, საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, რომ საქართველოს პედაგოგთა და მეცნიერთა თავისუფალი პროფკავშირის საკასაციო საჩივარი არ აკმაყოფილებს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის მოთხოვნებს და მიჩნეულ უნდა იქნეს დაუშვებლად შემდეგ გარემოებათა გამო:

სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის მეხუთე ნაწილის მიხედვით, საკასაციო საჩივარი ქონებრივ და სხვა არაქონებრივ დავებზე დასაშვებია, თუ: ა) საქმე მნიშვნელოვანია სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებისათვის; ბ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება განსხვავდება ამ კატეგორიის საქმეებზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან; გ) სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმე განხილულია მნიშვნელოვანი საპროცესო დარღვევით, რომელსაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე; დ) გასაჩივრებულია სააპელაციო სასამართლოს მეორე დაუსწრებელი გადაწყვეტილება ან განჩინება დაუსწრებელი გადაწყვეტილების უცვლელად დატოვების თაობაზე.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ სააპელაციო სასამართლოს საქმის განხილვისას არ დაურღვევია საპროცესო კანონმდებლობა, ვერც კასატორი მიუთითებს რაიმე ისეთ საპროცესო დარღვევაზე, რომელსაც შეეძლო, არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე, ამასთან, დავა არ არის მნიშვნელოვანი სამართლის განვითარებისათვის, ხოლო სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება არ ეწინააღმდეგება საქართველოს უზენაესი სასამართლოს პრაქტიკას, შესაბამისად, საკასაციო საჩივარი დაუშვებლად უნდა იქნეს ცნობილი.

სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლის მე-4 ნაწილის მიხედვით, თუ საკასაციო საჩივარი დაუშვებლად იქნება მიჩნეული, პირს დაუბრუნდება მის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის 70%.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ კასატორს უნდა დაუბრუნდეს გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის, 300 ლარის, 70% - 210 ლარი.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 284-ე, 391-ე, 401-ე მუხლებით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1. საქართველოს პედაგოგთა და მეცნიერთა თავისუფალი პროფკავშირის (საიდენტიფიკაციო კოდი ...) საკასაციო საჩივარი, როგორც დაუშვებელი, დარჩეს განუხილველად;

2. კასატორს დაუბრუნდეს 25.12.2012 წელს გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის, 300 ლარის, 70% - 210 ლარი შემდეგი ანგარიშიდან: ქ. თბილისი, სახელმწიფო ხაზინა, ბანკის კოდი TRESGE22, მიმღების ანგარიშის №200122900, სახაზინო კოდი 3 0077 3150;

3. საკასაციო სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ გასაჩივრდება.

თავმჯდომარე ვ. როინიშვილი

მოსამართლეები ბ. ალავიძე

პ. ქათამაძე