№ას-506-480-2013 8 ივლისი, 2013 წელი
თბილისი
სამოქალაქო საქმეთა პალატა
შემადგენლობა:
პაატა ქათამაძე (თავმჯდომარე, მომხსენებელი)
ვასილ როინიშვილი, ბესარიონ ალავიძე
საქმის განხილვის ფორმა – ზეპირი განხილვის გარეშე
საკასაციო საჩივრის ავტორი – ზ. მ-ი
მოწინააღმდეგე მხარე – შპს „რ-ი“
გასაჩივრებული გადაწყვეტილება – თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2013 წლის 5 მარტის განჩინება
კასატორის მოთხოვნა – გასაჩივრებული განჩინების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილება
დავის საგანი – პარტნიორთა კრების გადაწყვეტილების ბათილად ცნობა
ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი :
2012 წლის 3 სექტემბერს რუსთავის საქალაქო სასამართლოს სარჩელით მიმართა ზ. მ-მა მოპასუხე შპს „რ-ის“ მიმართ. მოსარჩელემ მოითხოვა სამეთვალყურეო საბჭოში ცვლილების შეტანის შესახებ შპს „რ-ის“ პარტნიორთა კრების 2012 წლის 10 აგვისტოს გადაწყვეტილების ნათილად ცნობა.
რუსთავის საქალაქო სასამართლოს 2012 წლის 12 ნოემბრის გადაწყვეტილებით ზ. მ-ის სარჩელი არ დაკმაყოფილდა.
პირველი ინსტანციის სასამართლოს გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გაასაჩივრა მოსარჩელემ, რომელმაც მოითხოვა გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებჲთ სარჩელის დაკმაყოფილება.
თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2013 წლის 5 მარტის განჩინებით ზ. მ-ის სააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, უცვლელად დარჩა რუსთავის საქალაქო სასამართლოს გასაჩივრებული გადაწყვეტილება.
სააპელაციო სასამართლომ საქმეზე დადგენილად ცნო, რომ შპს „რ-ის” პარტნიორთა კრებამ 2012 წლის 10 აგვისტოს განიხილა დღის წესრიგის მე-7 საკითხი და მიიღო გადაწყვეტილება ზ. მ-ის შპს „რ-ის” სამეთვალყურეო საბჭოს შემადგენლობიდან გარიცხვის შესახებ.
სააპელაციო სასამართლომ არ გაიზიარა აპელანტის განმარტება იმასთან დაკავშირებით, რომ დღის წესრიგით გათვალისწინებული მე-7 საკითხი კენჭისყრაზე არ დამდგარა, უფრო მეტიც, იგი კრებაზე საერთოდ არ განხილულა. ამასთან დაკავშირებით სააპელაციო სასამართლომ მიუთითა სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 102-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, რომლის თანახმად, საქმის გარემოებები, რომლებიც კანონის თანახმად უნდა დადასტურდეს გარკვეული სახის მტკიცებულებებით, არ შეიძლება დადასტურდეს სხვა სახის მტკიცებულებებით, აგრეთვე, „მეწარმეთა შესახებ” საქართველოს კანონზე, რომის თანახმად დოკუმენტი, რითაც შეიძლება დადასტურდეს საზოგადოების პარტნიორთა კრების მიმდინარეობა და მიღებული გადაწყვეტილება, პარტნიორთა კრების ოქმია.
შპს „რ-ის“ 2012 წლის 10 აგვისტოს პარტნიორთა კრების ოქმით დგინდებოდა, რომ კრებამ დღის წესრიგით გათვალისწინებული მე-7 საკითხი განიხილა და შპს „რ-ის” სამეთვალყურეო საბჭოს შემადგენლობიდან ზ. მ-ის გამოხმობისა და მის ნაცვლად სამეთვალყურეო საბჭოს წევრად ბიძინა მინდელის შეყვანის თაობაზე გადაწყვეტილება მიიღო.
პარტნიორთა კრებაზე სამეთვალყურეო საბჭოს შემადგენლობის ცვლილების საკითხის განხილვა დასტურდებოდა თავად აპელანტის მიერვე წარმოდგენილი ფონოსკოპიური ექსპერტიზის დასკვნითაც, სადაც აღნიშნულია, რომ მინდია მინდელის მიერ, რომელიც თავმჯდომარეობდა შპს „რ-ის“ პარტნიორთა კრებას, ნამდვილად გაკეთდა განცხადება დღის წესრიგის მე-7 საკითხზე. ექსპერტიზის დასკვნის მიხედვით, კრებაზე მყოფმა №6 მამაკაცმა, რომელიც მხარეთა მითითებით არის მ. მ-ი, განმარტა: „სამეთვალყურეო საბჭოს წევრთა შემადგენლობის ცვლილებების განხორციელება. გამომდინარე იქიდან რომ სამეთვალყურეო საბჭოზე რაც ითქვა, არ ასრულებს სამეთვალყურეო საბჭოს წევრი, აგზავნის პროდუქციას და იქიდან ფული არ ირიცხება და პლიუს ამას, პლიუს ამას, რა ჰქვია, არც აინტერესებს, ერთხელ მაინც თქვას, რა ხდება და კიდევ ბევრი საკითხია, რა ხდება და კიდევ ბევრი საკითხია, მაგას უკვე მნიშვნელობა არა აქვს, მე ვაყენებ საკითხს სამეთვალყურეო საბჭოში მოხდეს ცვლილება და სამეთვალყურეო საბჭოზე საერთოდ არ ცალია, რო მოვიდეს და მოდის. მოდიხარ წელიწადში ერთხელ ან ექვს თვეში ერთხელ, ან საერთოდ არ ხარ აქ, სამეთვალყურეო საბჭო უნდა შევცვალო, ანუ შენ აღარ იქნები სამეთვალყურეო საბჭოში და შემოვა ბ. მ-ი (ს/ფ 50) . მ. მ-ის აღნიშნული განაცხადის შემდეგ კვლავ გრძელდება კამათი მ. მ-ს (N6), ზ. მ-სა (N7) და ზ. მ-ის წარმომადგენელს - მ. გ-ას (N3) შორის. მე-7 საკითხთან დაკავშირებით, მხარეთა შორის გამართული კამათი და განმარტებები ასახულია ასევე ნოტარიუსის მიერ შედგენილ კრების ოქმში. კრების ოქმში დაფიქსირებულია ზ. მ-ის წარმომადგენლის მ.გ-ას მითითება იმასთან დაკავშირებით, რომ „კომპანიის 52% წილის მფლობელი პარტნიორის მიერ მოყვანილი არგუმენტაცია არის ცრუ არგუმენტაცია, რადგან წამოყენებული ბრალდებების დამამტკიცებელი არცერთი არგუმენტი კრებაზე არ წარმოდგენილა” (ს/ფ 21). ოქმში ასევე სრულად არის ასახული მ. გ-ას განმარტება ხელშეკრულების შესრულების პირობებთან დაკავშირებით, რაც ასევე ასახულია მის მიერვე წარმოდგენილ ექსპერტიზის დასკვნაში და შეესაბამება ნოტარიუსის მიერ შედგენილი კრების ოქმის შინაარსს.
შესაბამისად, სააპელაციო სასამართლომ არ გაიზიარა აპელანტის განმარტება იმასთან დაკავშირებით, რომ მათი კრებაზე ყოფნის პერიოდში ზ. მ-ის სამეთვალყურეო საბჭოდან გარიცხვის საკითხი არ დამდგარა და კრება მე-7 საკითხის გადაწყვეტის გარეშე დასრულდა. თუმცა, სააპელაციო სასამართლომ მიზანშეწონილად მიიჩნია აქვე განემარტა შემდეგი: სასამართლომ კიდეც, რომ გაიზიაროს აპელანტის მტკიცება აღნიშნულ საკითხთან დაკავშირებით, აპელანტისათვის, შედეგობრივი თვალსაზრისით, არაფერი იცვლება, რადგან შპს „რ-ის“ 2012 წლის 10 აგვისტოს პარტნიორთა კრება იყო გადაწყვეტილებაუნარიანი 39% წილის მფლობელი პარტნიორი ზ. მ-ის დასწრების გარეშეც, რაც იმას ნიშნავს, რომ 52%-იანი წილის მფლობელ მ. მ-ს ნებისმიერ დროს შეუძლია აღნიშნული გადაწყვეტილების მიღება, რაც, რაღა თქმა უნდა, აპელანტის იურიდიულ ინტერესს სარჩელის მიმართ საცილოს ხდის.
სააპელაციო სასამართლოს მითითებით, არ დასტურდებოდა არსებითი სახის დარღვევა, რაც შპს „რ-ის“ 2012 წლის 10 აგვისტოს პარტნიორთა კრების ოქმის ბათილად ცნობის საფუძველი შეიძლება გამხდარიყო.
სააპელაციო სასამართლომ მიუთითა „სანოტარო მოქმედებათა შესრულების წესის შესახებ” ინსტრუქციის 66-ე მუხლის პირველ პუნქტზე, რომლის თანახმად, ნოტარიუსი უფლებამოსილია კანონმდებლობით დადგენილ შემთხვევებში ან კრების (სხდომის) მონაწილეთა თხოვნით დაესწროს სამეწარმეო (კომერციული) და არასამეწარმეო (არაკომერციული) იურიდიული პირების, ამხანაგობების, მოქალაქეთა პოლიტიკური გაერთიანებებისა და სხვა ორგანიზაციული წარმონაქმნების დამფუძნებელ, აგრეთვე მმართველ ორგანოთა კრებებს (სხდომებს) და შეადგინოს ოქმი კრების (სხდომის) მიმდინარეობისა და მიღებული გადაწყვეტილებების, აგრეთვე კრების (სხდომის) ჩაშლის შესახებ. ამავე მუხლის მე-2 პუნქტის შესაბამისად, ოქმი უნდა შედგეს სანოტარო აქტის ფორმით და მას უნდა ჰქონდეს საჯარო აქტისათვის დადგენილი სავალდებულო რეკვიზიტები. გარდა აღნიშნულისა, ნოტარიუსი ვალდებულია ოქმში მიუთითოს კრების (სხდომის) ჩატარების ადგილი და დრო, დაწყების და დასრულების თარიღი, კრების (სხდომის) თავმჯდომარის საიდენტიფიკაციო მონაცემები, კრების საერთო მიმდინარეობა და მიღებული გადაწყვეტილებები, ოქმის გაცემის თარიღი.
სააპელაციო სასამართლოს განმარტებით, ზემოაღნიშნული მუხლის ანალიზი ცხადყოფს, რომ ნოტარიუსის მიერ შედგენილ კრების ოქმში, უნდა აისახოს სხდომის მაიდენტიფიცირებელი მონაცემები, რომლებშიც მოიაზრება კრების ადგილისა და დროის, დაწყებისა და დასრულების თარიღის, კრების (სხდომის) თავმჯდომარის საიდენტიფიკაციო მონაცემებისა და ოქმის გაცემის თარიღის მითითება. თუმცა, გარდა აღნიშნულისა, ნოტარიუსის მიერ შედგენილ კრების ოქმში აისახება კრების საერთო მიმდინარეობა და მიღებული გადაწყვეტილებები. კრების საერთო მიმდინარეობის ასახვა არ შეიძლება განიმარტოს იმდაგვარად, რომ ოქმში უნდა აისახოს კრებაზე მიმდინარე ყველა გარემოება ან გაკეთებული ყველა განმარტება და რეპლიკა სიტყვა-სიტყვით მითითებით. კრების საერთო მიმდინარეობის ასახვა გულისხმობს ინფორმაციის მითითებისა და ასახვის ვალდებულებას, იმგვარად, რომ ოქმის გაცნობის შემდგომ ნათელი გახდეს კრებაზე განხილული საკითხები და მიღებული გადაწყვეტილებები, მათ შორის, იმ პირებისთვისაც, ვინც კრებას არ ესწრებოდა.
სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 102-ე მუხლის შესაბამისად, მოცემულ შემთხვევაში მხარეს არ წარუდგენია მტკიცებულება, რომლითაც დადასტურდებოდა კრების ოქმის უზუსტობა. უფრო მეტიც, აპელანტის მიერვე წარმოდგენილი ფონოსკოპიური ექსპერტიზის დასკვნით დასტურდებოდა, რომ ნოტარიუსის მიერ შედგენილი კრების ოქმის შინაარსი შეესაბამებოდა აუდიო ჩანაწერში გადმოცემულ შინაარსს. რაც შეეხებოდა აპელანტის მიერ მითითებულ რამდენიმე წუთიან ცდომილებას, სააპელაციო სასამართლომ განმარტა, რომ პარტნიორთა კრების ოქმი მხარეთა შორის დადებულ გარიგებას წარმოადგენს და მისი ბათილად ცნობის მოთხოვნაზე ვრცელდება სამოქალაქო კოდექსის ნორმები. მოსარჩელემ ვერ დაასაბუთა ვერც ერთი ფაქტობრივი გარემოება, რომელიც სასამართლოს მიერ შესაბამისი სამართლებრივი ნორმის შეჯერების საფუძველზე სადავო კრების ოქმის და კრებაზე მიღებული გადაწყვეტილების კანონსაწინააღდეგობას გაამყარებდა. განსახილველ შემთხვევაში, მოსარჩელის მიერ მითითებული ტექნიკური უსწორობის, პარტნიორთა კრების ოქმის დაწყებისა და დამთავრების დროის ცდომილების დადასტურების პირობებშიც კი, დარღვევის უმნიშვნელო ხასიათიდან გამომდინარე, იგი ვერ გახდებოდა ოქმის ბათილად ცნობის საფუძველი, რადგან ცდომილება იყო არაარსებითი ხასიათის და არ წარმოადგენდა აღნიშნული ოქმის, როგორც მრავალმხრვი გარიგების, ბათილობის ფაქტობრივ და სამართლებრივ წინაპირობას.
სააპელაციო სასამართლომ აღნიშნა, რომ შპს „რ-ის” სამეთვალყურეო საბჭოში ცვლილებების შესახებ 2012 წლის 10 აგვისტოს პარტნიორთა კრების გადაწყვეტილების ბათილად ცნობის მიმართ მოსარჩელე ზ. მ-ს ნამდვილი იურიდიული ინტერესი არ გააჩნდა. „მეწარმეთა შესახებ” საქართველოს კანონის მე-91 მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ ამ კანონით ან საწარმოს წესდებით სხვა რამ არ არის განსაზღვრული, პარტნიორთა საერთო კრების მოწვევის, ჩატარების წესი და მისი კომპეტენცია განისაზღვრება ამ მუხლით დადგენილი წესების მიხედვით. ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის შესაბამისად, კრება გადაწყვეტილებაუნარიანია, თუ მას ესწრება (ესწრებიან) ხმების უმრავლესობის მქონე პარტნიორი (პარტნიორები). კრება გადაწყვეტილებებს იღებს დამსწრეთა ხმების უმრავლესობით. პარტნიორთა კრების მოწვევისა და ჩატარების მითითებულ წესს ითვალისწინებს ასევე შპს „რ-ის” წესდებაც, რომლის 5.1 მუხლის თანახმად, პარტნიორთა კრება არის საწარმოს მართვის უმაღლესი ორგანო, რომლის კომპეტენციასაც განეკუთვნება სამეთვალყურეო საბჭოს წევრების არჩევა და გამოწვევა (წესდების 5.8.3 მუხლი). წესდების მიხედვით, კრება გადაწყვეტილებებს იღებს ხმათა უმრავლესობით, ხოლო პარტნიორთა ხმების რაოდენობა განისაზღვრება საწესდებო კაპიტალში მათი წილების შესაბამისად (5.4 მუხლი).
სააპელაციო სასამართლოს მითითებით, შპს „რ-ის” პარტნიორთა კრებას 2012 წლის 10 აგვისტოს ესწრებოდა საწარმოს სამივე პარტნიორი, მათ შორის, საწარმოს 52% წილის მფლობელი პარტნიორი მ. მ-ი, რომელიც თავად თავმჯდომარეობდა პარტნიორთა კრებას და ხელს აწერს ოქმს. შესაბამისად, 2012 წლის 10 აგვისტოს შემდგარი შპს „რ-ის“ პარტნიორთა კრება იყო გადაწყვეტილებაუნარიანი 39% წილის მფლობელი პარტნიორი ზ. მ-ის დასწრების გარეშეც.
სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 180-ე მუხლის თანახმად, სარჩელი შეიძლება აღიძრას უფლებისა თუ სამართლებრივი ურთიერთობების არსებობა-არარსებობის დადგენის, დოკუმენტების ნამდვილობის აღიარების ან დოკუმენტების სიყალბის დადგენის შესახებ, თუ მოსარჩელეს აქვს იმის იურიდიული ინტერესი, რომ სასამართლოს გადაწყვეტილებით იქნეს აღიარებული. სააპელაციო სასამართლომ განმარტა, რომ აღნიშნული ნორმის შინაარსიდან გამომდინარე, იურიდიული ინტერესის არსებობისათვის, რომელიც წარმოადგენს აღიარებითი სარჩელის მიღებისა და განხილვის წინაპირობას, აუცილებელია, რომ არსებობდეს დავა მხარეთა შორის უფლებებისა თუ სამართლებრივი ურთიერთობების შესახებ. აღიარებით სარჩელს, მიკუთვნებითი სარჩელისაგან განსხვავებით, წაეყენება დამატებითი წინაპირობა – ნამდვილი იურიდიული ინტერესის არსებობა, ანუ რა სამართლებრივი შედეგის მიღწევაა შესაძლებელი, რა არის მოსარჩელის სამართლებრივი დაცვის ინტერესი. აღნიშნული ინტერესის არსებობა წარმოადგენს აღიარებითი სარჩელის დასაშვებობისა და დაკმაყოფილების ძირითად წინაპირობას. აღიარებითი სარჩელის აღძვრის შემთხვევაში მოსარჩელის მიერ მითითებული იურიდიული ინტერესი უნდა იყოს ნამდვილი. ერთია, მოსარჩელის სურვილი, ხოლო მეორე კი – სარჩელის ნამდვილი იურიდიული ინტერესი, რომელთა ერთმანეთთან გაიგივება არ შეიძლება.
სააპელაციო სასამართლომ დამატებით განმარტა, რომ სარჩელის მიმართ იურიდიული ინტერესი ნამდვილია იმ შემთხვევაში, თუ სასარჩელო წესით მოთხოვნა მიღწევადი, ხოლო უფლება რეალიზებადია. იმ შემთხვევაში, თუ სარჩელის დაკმაყოფილების შედეგად იურიდიული ინტერესი ვერ მიიღწევა ან მისი მიღწევა სხვა უცნობ მოვლენაზე ან მესამე პირის ნებაზეა დამოკიდებული, ასეთ შემთხვევაში, იურიდიული ინტერესი ნამდვილი არ არის. იურიდიული ინტერესი ნამდვილი არ არის მაშინაც, როდესაც მიუხედავად მოსარჩელისათვის სასარჩელო წარმოებით დამდგარი იურიდიული შედეგისა, აღნიშნული შედეგი, მიუხედავად სასამართლო გადაწყვეტილებისა, ცვლილებას განცდის ლეგიტიმურად, მესამე პირთა შეთანხმებისა თუ სხვა ორგანოთა გადაწყვეტილების საფუძველზე.
სააპელაციო სასამართლოს შეფასებით, მოცემულ შემთხვევაში, შპს „რ-ის” 2012 წლის 10 აგვისტოს პარტნიორთა კრების ოქმის სასამართლო წესით ბათილობის პირობებშიც, შესაძლებელი იყო დომინანტი პარტნიორების მხრიდან იგივე გადაწვეტილების ხელახლა მიღება, რაც, რაღა თქმა უნდა, ზ. მ-ის იურიდიულ ინტერესს ფორმალური, კერძოდ, ტექნიკური ხარვეზის საფუძვლით პარტნიორთა კრების ბათილად ცნობის თაობაზე, არანამდვილს ხდიდა. მოცემულ შემთხვევაში, დგინდებოდა, რომ შპს „რ-ის“ 52% წილის მფლობელმა პარტნიორმა მ. მ-მა გამოხატა ნება და მხარი დაუჭირა სამეთვალყურეო საბჭოს შემადგენლობიდან ზ. მ-ის გამოხმობას. აპელანტის განმარტება, რომ მ. მ-ის გადაწყვეტილება იყო ემოციაზე დაფუძნებული და კრების განმეორებით ჩატარების შემთხვევაში სხვა შედეგი დადგებოდა, ვერ გახდებოდა პარტნიორთა კრების გადაწყვეტილების ბათილად ცნობის საფუძველი.
სააპელაციო სასამართლოს ზემოხსენებული განჩინება საკასაციო წესით გაასაჩივრა ზ. მ-მა, რომელმაც მოითხოვა გასაჩივრებული განჩინების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილება.
საკასაციო საჩივარი მოტივირებულია შემდეგნაირად:
მოცემულ შემთხვევაში, მოსარჩელის იურიდიულ ინტერესს წარმოადგენს შპს „რ-ის“ 2012 წლის 10 აგვისტოს პარტნიორთა კრების სიყალბის დადგენა, კერძოდ, 2012 წლის 10 აგვისტოს პარტნიორთა კრებაზე არ განხილულა შპს „რ-ის“ სამეთვალყურეო საბჭოდან ზ. მ-ის გამოხმობის საკითხი. ასეთ შემთხვევაში, ზ. მ-ი ახალი კრების ჩატარების მომენტამდე (თუნდაც გადაწყვეტილება მისთვის საწინააღმდეგო იყოს) ინარჩუნებს უფლებას სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილის ანაზღაურებადი სტყატუსიდან გამომდინარე, მოიპოვოს ზიანის ანაზღაურების უფლება;
სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 172-ე მუხლის მოთხოვნიდან გამომდინარე, ექსპერტის დასკვნა სასამართლოსათვის სავალდებულო არ არის და მისი შეფასება ხდება 105-ე მუხლით დადგენილი წესით, ამასთან, სასამართლოს უარი დასკვნის მიღებაზე დასაბუთებულ უნდა იქნეს საქმეზე გამოტანილ გადაწყვეტილებაში ან განჩინებაში. კასატორის მიერ წარდგენილი ფონოსკოპიური ექსპერტიზა აშკარად ადასტურებს, რომ მ. მ-მა დააყენა საკითხი, მაგრამ საკითხის განხილვას ადგილი არ ჰქონია. საკითხი არ დამდგარა არც კენჭისყრაზე, რადგან მან მე-7 საკითხის განუხილველად დაასრულა კრება. მოწინააღმდეგე მხარის მიერ მოწვეულმა ნოტარიუსმა იცოდა, რომ ხორციელდებოდა კრების აუდიო ჩაწერა, თუმცა საქმეზე ჩანაწერის დართვაზე უარი განაცხადა.
ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი :
საკასაციო სასამართლო საქმის შესწავლის, საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, რომ ზ. მ-ის საკასაციო საჩივარი არ აკმაყოფილებს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის მოთხოვნებს, რის გამოც მიჩნეულ უნდა იქნეს დაუშვებლად, შემდეგ გარემოებათა გამო:
სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის მეხუთე ნაწილის შესაბამისად, საკასაციო საჩივარი ქონებრივ და სხვა არაქონებრივ დავებში დასაშვებია, თუ: ა) საქმე მნიშვნელოვანია სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებისათვის; ბ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება განსხვავდება ამ კატეგორიის საქმეებზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან; გ) სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმე განხილულია მნიშვნელოვანი საპროცესო დარღვევით, რომელსაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე; დ) გასაჩივრებულია სააპელაციო სასამართლოს მეორე დაუსწრებელი გადაწყვეტილება ან განჩინება დაუსწრებელი გადაწყვეტილების უცვლელად დატოვების თაობაზე. ზემოაღნიშნული ნორმები განსაზღვრავს იმ მოთხოვნებს, რომელთაც საკასაციო საჩივარი უნდა შეიცავდეს და ეფუძნებოდეს.
საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ წარმოდგენილი საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლით გათვალისწინებული არც ერთი ზემომითითებული საფუძვლით.
სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმე არ არის განხილული მნიშვნელოვანი საპროცესო დარღვევებით, რომელსაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე, რის გამოც საკასაციო საჩივარს არა აქვს წარმატების პერსპექტივა.
საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები არც სააპელაციო სასამართლოს განჩინების საკასაციო სასამართლოს სტაბილური პრაქტიკისაგან განსხვავების არსებობის საფუძვლით. სააპელაციო სასამართლოს გასაჩივრებული განჩინება არ განსხვავდება საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან.
ამასთან, საკასაციო საჩივრის განხილვისა და საკასაციო სასამართლოს ახალი გადაწყვეტილების მიღების საჭიროება არ არსებობს არც სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბების აუცილებლობის თვალსაზრისით.
ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის საფუძველზე, საკასაციო სასამართლო არ არის უფლებამოსილი დაუშვას ზ. მ-ის საკასაციო საჩივარი, რის გამოც საკასაციო საჩივარს უარი უნდა ეთქვას განხილვაზე.
სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401.4 მუხლის თანახმად, თუ საკასაციო საჩივარი დაუშვებლად იქნება მიჩნეული, პირს დაუბრუნდება მის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის 70%. მოცემულ შემთხვევაში, ვინაიდან საკასაციო საჩივარი დაუშვებლად იქნა მიჩნეული, კასატორს უნდა დაუბრუნდეს საკასაციო საჩივარზე რ. მ-ის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის (300 ლარი) 70% – 210 ლარი.
ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი :
საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე, 401-ე მუხლებით და
დ ა ა დ გ ი ნ ა :
1. ზ. მ-ის საკასაციო საჩივარი, როგორც დაუშვებელი, დარჩეს განუხილველად;
2. კასატორ ზ. მ-ს დაუბრუნდეს საკასაციო საჩივარზე რ. მ-ის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის (300 ლარი, გადახდის თარიღი – 2013 წლის 22 მაისი, საგადახდო დავალება №...) 70% – 210 ლარი;
3. საკასაციო სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.
თავმჯდომარე პ. ქათამაძე
მოსამართლეები: ვ. როინიშვილი
ბ. ალავიძე
