№ას-1180-1125-2013 23 მაისი, 2014 წელი

ქ. თბილისი

სამოქალაქო საქმეთა პალატა

შემადგენლობა:

თეიმურაზ თოდრია (თავმჯდომარე, მომხსენებელი),

ვასილ როინიშვილი, ბესარიონ ალავიძე

საქმის განხილვის ფორმა – ზეპირი მოსმენის გარეშე

საკასაციო საჩივრის ავტორი – ბ. ს-ა, შპს „მ-90“

მოწინააღმდეგე მხარე – სს „ს. ბ-ი“

გასაჩივრებული განჩინება – ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2013 წლის 16 ოქტომბრის განჩინება

საკასაციო საჩივრის ავტორის მოთხოვნა – გასაჩივრებული განჩინების ნაწილობრივ გაუქმება

დავის საგანი – საიჯარო ხელშეკრულებაში ცვლილებებისა და დამატებების შეტანა და თანხის დაკისრება

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი:

ფიზიკურმა პირმა ბ. ს-ამ და შპს „მ-90“-მა სარჩელი აღძრეს სასამართლოში სს „ს. ბ-ის“ წინააღმდეგ და მოითხოვეს : მოიჯარე სს ,,ს. ბ-ის’’ დავალდებულება მეიჯარეების - ფ/პ ბ. ს-სა და შპს ,,მ - 90’’-ის დირექტორ ბ. ს-ან, 2011 წლის 31 იანვარს დადებული საიჯარო ხელშეკრულებების 1.1. მუხლებში ცვლილებებისა და დამატებების შეტანის შესახებ; მოიჯარე სს ,,ს. ბ-ის’’ დავალდებულება მეიჯარეების: ფ/პ ბ. ს-სა და შპს ,,მ - 90-ის“ სასარგებლოდ მათი კუთვნილი ფართების სარგებლობისათვის შესაბამისი საიჯარო ქირის გადახდის თაობაზე

მოსარჩელის განმარტებით: ფ/პ ბ. ს-ას, შპს ’’მ-90’’-ის დირექტორის ბ. ს-ას და სს ,,ს. ბ-ის’’ რეგიონალური მენეჯერის გრიგოლ მანდარიას შორის 2011 წლის 31 იანვარს გაფორმებულ იქნა საიჯარო ხელშეკრულებები, რომლის თანახმად ბანკს, სამეწარმეო საქმიანობის განსახორციელებლად დროებით სარგებლობაში გადაეცა ქ. ქუთაისში დ. ა-ის მოედანი, თ. მ-ის ქუჩა და წ-ის ქუჩა №2,2,1-ში მდებარე ბ. ს-ას კუთვნილი 197.00 კვ.მ. ფართი, საკადასტრო კოდი №... და შპს ,,მ-90’’-ის კუთვნილი 103.58 კვ.მ. ფართი საკადასტრო კოდი №.... საიჯარო ხელშეკრულებების 2.3.3. მუხლებით, ბანკის საქმიანობის სპეციფიკიდან გამომდინარე, მას უფლება მიეცა საიჯარო ფართში თავად ჩაეტარებინა სარემონტო სამუშაოები, აგრეთვე მოეწყო ანტრესოლი, რომლის სანაცვლოდ ხელშეკრულებების 3.3. მუხლების თანახმად, საიჯარო ქირის ოდენობაში მიეცა შეღავათები, რამაც თანხაში ფ/პ ბ. ს-ას მხრიდან 2011 წლის 31 იანვრიდან 2012 წლის 01 მაისამდე პერიოდში შეადგინა 31512 აშშ დოლარი, ხოლო შპს ,,მ-90’’-ის მხრიდან 16476 აშშ დოლარი. სულ ორი ხელშეკრულებით ბანკმა ჯამში მიიღო 47988 აშშ დოლარის შეღავათი, რასაც ,,ს. ბ-იც“ ადასტურებს 2011 წლის 10 ოქტომბრის №41/1286 წერილით. ამრიგად, ანტრესოლის მოწყობის და სხვა ძირითადი სამუშაოების ღირებულება გადახდილია მოსარჩელეების მიერ და ამ კუთხით დამქირავებლის მიმართ სსკ-ის 545-ე მუხლით გათვალისწინებული ვალდებულება არ აკისრიათ, ასეთ ვალდებულებას არც საიჯარო ხელშეკრულება ითვალისწინებს. რეკონსტრუირებული საიჯარო ფართი ანტრესოლით, ვარგისად იქნა აღიარებული ქ. ქუთაისის საკრებულოს თავმჯდომარის 2011 წლის 30 ივნისის №659 ბრძანებით, რომლის შემდგომ აღნიშნული ფართი დარეგისტრირებული იქნა საჯარო რეესტრში. რეგისტრაციის შემდგომ ფ/პ ბ. ს-ას კუთვნილ ფართს ანტრესოლის ხარჯზე დაემატა 77.97 კვ.მ. ფართი, ხოლო შპს ,,მ-90’’-ის ფართს, ასევე ანტრესოლის ხარჯზე, დაემატა 28.93 კვ.მ. ფართი. ანტრესოლის ფართებით ყოველგვარი ხელშეკრულების და ანაზღაურების გარეშე, დღემდე, უკანონოდ სარგებლობს სს ,,ს. ბ-ი’’. აღნიშნულთან დაკავშირებით, ორთავე მეიჯარის სახელით მოსარჩელემ რამდენჯერმე მიმართა ბანკს და მოითხოვა სათანადო ცვლილებები და დამატებების შეტანა ხელშეკრულებებში, მაგრამ მოიჯარე ,,ს. ბ-ი’’ მოთხოვნებს არ ეთანხმება.

მოპასუხის წარმომადგენელმა ჯ. ტ-ემ წარმოდგენილი შესაგებლით სარჩელი არ ცნო და განმარტა, რომ მხარეთა შორის 2011 წლის 31 იანვარს გაფორმებული იჯარის ხელშეკრულებებით, სს ’’ს. ბ-ს’’ იჯარით გადმოეცა ბ. ს-ას კუთვნილი 197 კვ.მ. და შპს ,,მ-90’’-ის კუთვნილი 300,58 კვ.მ. ფართი. გარიგების 3.3. პუნქტის შესაბამისად, შეთანხმებული იქნა იჯარის საფასური და მისი გადახდის წესი. მოპასუხის წარმომადგენელის განმარტებით, იჯარის გადასახადი არ არის დაკავშირებული საიჯარო ფართის 1კვ.მ. ღირებულებასთან, საიჯარო გადასახადი განსაზღვრულია მთლიანობაში მთელ საიჯარო ფართზე. ზემო აღნიშნულიდან ჩანს, რომ მხარეები იჯარის ხელშეკრულების დადებისას კონკრეტულად შეთანხმდნენ მყარ ყოველთვიურ საიჯარო ქირაზე და საიჯარო ხელშეკრულება ვადის ბოლომდე არ ითვალისწინებდა საიჯარო ქირის შეცვლას. მოპასუხის წარმომადგენელის განმარტებით, როგორც ბ. ს-ას, ისე შპს ’’მ-90’’-ის შემთხვევაში, იჯარის ხელშეკრულების 2.3.3. პუნქტით გათვალისწინებულია მოიჯარის, სს ,,ს. ბ-ის’’ უფლება საიჯარო ფართში ჩაატაროს სარემონტო სამუშაოები და მოაწყოს ანტრესოლი. მოსარჩელეთათვის საიჯარო ხელშეკრულებების გაფორმების მომენტშივე ცნობილი იყო ანტრესოლის მოწყობის თაობაზე ბანკის უფლების შესახებ და ამასთან ხელშეკრულებაში არ არსებობს არც ერთი პუნქტი, რომელიც დაავალდებულებდა ბანკს ანტრესოლით სარგებლობისათვის დამატებითი იჯარის ქირის გადახდაზე. ბანკის მხრიდან ანტრესოლის მოწყობა დაკავშირებული იყო საკმაოდ მნიშვნელოვან მატერიალურ დანახარჯებთან, თუმცა ხელშეკრულების იმავე 2.3.3. პუნქტის თანახმად მოიჯარეს მიერ გაწეული ხარჯი მეიჯარის მხრიდან ანაზღაურებას არ ექვემდებარებოდა. სწორედაც საიჯარო ფართის მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება წარმოადგენს, იმ სარგებელს, რომელიც მიიღო მეიჯარემ და დამატებით საიჯარო ქირის გაზრდის მოთხოვნა არ შეესაბამება არც კანონმდებლობას და არც მხარეთა შორის შეთანხმებულ პირობებს. მეიჯარეებმა გააქირავეს და ბანკმა იქირავა არსებული ფართი მისი სრული პერიმეტრით/ინტერიერით და უფლებებით (მათ შორის ანტრესოლის, მანსარდის, თუ სარდაფის მოწყობის უფლებით) და არავითარი გავლენა საიჯარო ქირის შეთანხმებულ პირობაზე არ შეიძლება იქონიოს იმ ფაქტმა, რომ საიჯარო ფართის პერიმეტრში შემავალი ანტრესოლის დარეგისტრირება საჯარო რეესტრში განხორციელდა ცალკე ფართის სახით.

ქუთაისის საქალაქო სასამართლოს 2013 წლის 11 ივნისის გადაწყვეტილებით ფიზიკური პირის ბ. ს-სა და შპს „მ-90-ის“ სარჩელი არ დაკმაყოფილდა, რაც გაასაჩივრეს სააპელაციო წესით, მოითხოვეს მისი გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილების მიღებით სარჩელის დაკმაყოფილება.

ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2013 წლის 16 ოქტომბრის განჩინებით ფიზიკურ პირ ბ. ს-სა და შპს „მ-90-ის“ სააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.

სასამართლომ საქმეზე დადგენილად მიიჩნია შემდეგი ფაქტობრივი გარემოებები:

2011 წლის 31 იანვარს მოიჯარე სს ,,ს. ბ-სა’’ და მეიჯარე ფ/პ ბ. ს-ას შორის დაიდო საიჯარო ხელშეკრულება, რომლის თანახმად, სს ,,ს. ბ-ს’’ იჯარით გადაეცა 197 კვ.მ. ფართი მდებარე ქ. ქუთაისში დ. ა-ის მოედანი, თ. მ-ის ქუჩა და წ-ის ქუჩა №2,2,1-ში, ნაკვ. №2/ ა. წ-ის ქ. №1, ნაკვ. №1, საკადასტრო კოდი: №....

2011 წლის 31 იანვარს მოიჯარე სს ,,ს. ბ-სა’’ და მეიჯარე შპს ,,მ-90“ შორის დაიდო საიჯარო ხელშეკრულება, რომლის თანახმად, სს ,,ს. ბ-ს’’ იჯარით გადაეცა 300.58 კვ.მ. ფართი მდებარე ქ. ქუთაისში დ. ა-ის მოედანი, თ. მ-ის ქუჩა და წ-ის ქუჩა №2/2/1-ში, ნაკვ. №2/ ა. წ-ის ქ. №1, ნაკვ. №1, საკადასტრო კოდი: №....

ხელშეკრულებების 1.4. მუხლის თანახმად, მოიჯარის მიერ ხელშეკრულების შესაბამისად, იჯარის საგნით სარგებლობის უფლება გულისხმობს იჯარის საგნით თავისუფალ და უწყვეტ სარგებლობის უფლებას მოიჯარის მიერ ხელშეკრულებით გათვალისწინებული მიზნებისათვის გამოსაყენებლად (თუკი სხვაგვარად არ იქნა შეთანხმებული მხარეთა შორის), რაც მოიცავს მოიჯარისათვის უფლების მინიჭებას, რათა ამ უკანასკნელმა ისარგებლოს იჯარის საგნით და მასთან მისასვლელით.

ამავე ხელშეკრულების 2.3.3. მუხლის თანახმად მოიჯარე უფლებამოსილია ახლად აშენებულ საიჯარო ფართში ჩაატაროს სარემონტო სამუშაოები და მოაწყოს ანტრესოლი. გაწეული ხარჯები ხელშეკრულების ვადის გასვლის შემდეგ არ ანაზღაურდება.

ხელშეკრულების 3.5. მუხლის თანახმად, ხელშეკრულების დანართ №1-ის შესაბამისად შედგენილი მიღება-ჩაბარების აქტის ხელმოწერის თარიღიდან 3 წლისა და 3 თვის გასვლის შემდგომ მხარეებს უფლება აქვთ გადახედონ ხელშეკრულების პირობებს.

დადგენილია, რომ სს ,,ს. ბ-ის“ მიერ ახლად აშენებულ საიჯარო ფართში ჩატარდა სარემონტო სამუშაოები და მოეწყო ანტრესოლი. აღნიშნულისათვის ხელშეკრულებით მოიჯარისათვის 3.3 მუხლით გათვალისწინებული იყო გარკვეული შეღავათები. აღნიშნულს ადასტურებს აგრეთვე სს ,,ს. ბ-ის“ რეგიონალური მენეჯერის წერილი, რომლის თანახმად, სს ,,ს. ბ-ი’’ მიუთითებს, რომ მხარეთა შორის გაფორმებული ხელშეკრულებიდან გამომდინარე, საწყის 15 თვეში საიჯარო ქირის გადახდასთან დაკავშირებული შეღავათები განპირობებული იყო აღნიშნულ საიჯარო ობიექტზე მათ მიერ სარემონტო სამუშაოებისათვის გაწეული ხარჯებიდან გამომდინარე.

თვითმმართველი ქალაქის - ქუთაისის საკრებულოს თავმჯდომარის 2011 წლის 30 ივნისის №659 ბრძანების თანახმად, ვარგისად იქნა აღიარებული ქ. ქუთაისში, დ. ა-ის მოედანი, თ. მ-ის ქუჩისა და ა. წ-ის ქუჩის №2/2/1 (ნაკვეთი №2) -სა და ა. წ-ის ქუჩის №1, (ნაკვეთი №1)-ში მდებარე, სააქციო საზოგადოება ,,ს.ბ-ის“ იჯარით აღებული რეკონსტრუირებული ფართი საბოლოო მდგომარეობის ამსახველი ნახაზის მიხედვით.

2011 წლის 10 აგვისტოს საჯარო რეესტრში ფ/პ ბ. ს-ას საკუთრებად დარეგისტრირდა ანტრესოლი, სართული 1,1-7, ფართი 77.97 კვ.მ. ხოლო 2011 წლის 9 აგვისტოს შპს ,,მ-90“-ს საკუთრებად დარეგისტრირდა ანტრესოლი, სართული 1, №1-8-1, ფართი 28,93კვ.მ.

ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს მიერ ჩატარებული ექსპერტიზის №027943-2012/07/4 დასკვნის თანახმად, ექსპერტიზაზე მოქალაქე ბ. ს-ას (პ/ნ ...) მიერ წარმოდგენილი, ქ.ქუთაისში, თ. მ-ის ქ. წ-ის ქ. №2.2.1-ში მდებარე შენობის პირველ სართულზე განთავსებული 197 კვ.მ ფართის და 77.97 ანტრესოლის, ერთიანად გაქირავების შემთხვევაში 1 კვ.მ. ფართის ქირის საბაზრო საორიენტაციო ღირებულება თვეში შესაძლოა განისაზღვროს 48 ლარით.

უდავოდ დადგენილია, რომ მხარეთა შორის გაფორმდა საიჯარო ხელშეკრულებები. დადგენილია, რომ მოპასუხეს არ დაურღვევია ხელშეკრულებით გათვალისწინებული პირობები.

მოიჯარე უფლებამოსილი იყო ახლად აშენებულ საიჯარო ფართში ჩაეტარებინა სარემონტო სამუშაოები და მოეწყო ანტრესოლი.

ანტრესოლით სარგებლობისათვის დამატებით საიჯარო ქირის გადახდა ხელშეკრულებით გათვალისწინებული არ ყოფილა.

დადგენილია, რომ მხოლოდ ხელმოწერის თარიღიდან 3 წლისა და 3 თვის გასვლის შემდგომ აქვთ მხარეებს უფლება გადახედონ ხელშეკრულების პირობებს.

სააპელაციო სასამართლომ მთლიანად გაიზიარა პირველი ინსტანციის სასამართლოს სამართლებრივი შეფასებები და დამატებით განმარტა შემდეგი:

პალატამ მიუთითა სამოქალაქო კოდექსის 316.1-ე, 317.1-ე, 319.1-ე მუხლებზე და აღნიშნა, რომ მოცემულ შემთხვევაში, საქმეში წარმოდგენილი საიჯარო ხელშეკრულებებით დადგენილია, რომ მხარეებს წარმოეშვათ უფლება-მოვალეობები, რომლებიც მხარეების მიერ სრულდება ხელშეკრულების შესაბამისად.

სამოქალაქო კოდექსის 361.1-ე მუხლზე მითითებით, პალატამ გაიზიარა პირველი ინსტანციის სასამართლოს მსჯელობა იმის შესახებ, რომ მოცემულ შემთხვევაში, მხარეთა შორის გაფორმდა საიჯარო ხელშეკრულებები. საქმეში წარმოდგენილი საიჯარო ხელშეკრულებებით დადგენილია, რომ მხარეებს წარმოეშვათ უფლება-მოვალეობები.

პალატა დაეთანხმა პირველი ინსტანციის სასამართლოს მსჯელობას იმის შესახებ, რომ მოპასუხის მიერ არ არის დარღვეული ხელშეკრულებით გათვალისწინებული პირობები. მოიჯარე უფლებამოსილი იყო ახლად აშენებულ საიჯარო ფართში ჩაეტარებინა სარემონტო სამუშაოები და მოეწყო ანტრესოლი, რაც მოპასუხე სს ,,ს. ბ-ის“ მიერ განხორციელდა თავისი ხარჯებით. აღნიშნულისათვის ხელშეკრულებით გათვალისწინებული იყო გარკვეული შეღავათები საიჯარო ქირაში. ანტრესოლით სარგებლობისათვის დამატებით საიჯარო ქირის გადახდა ხელშეკრულებით გათვალისწინებული არ ყოფილა. ასევე დადგენილია, რომ მხოლოდ ხელმოწერის თარიღიდან 3 წლისა და 3 თვის გასვლის შემდგომ აქვთ მხარეებს უფლება გადახედონ ხელშეკრულების პირობებს. აღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით არ არსებობს სარჩელის დაკმაყოფილების ფორმალური და ფაქტობრივი საფუძვლები.

პალატამ აღნიშნა, რომ მოცემულ შემთხვევაში სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 102-ე, 103-ე მუხლების შესაბამისად, მოსარჩელე მხარემ ვერ შეძლო დაემტკიცებინა ის გარემოებები, რომლებზედაც ის ამყარებდა თავის სასარჩელო მოთხოვნებს, ხოლო თავის მხრივ მოპასუხემ შეძლო დაემტკიცებინა მოსარჩელის მოთხოვნების უსაფუძვლობა, ვინაიდან ანტრესოლით სარგებლობისათვის დამატებით საიჯარო ქირის გადახდა ხელშეკრულებით გათვალისწინებული არ ყოფილა. ამასთან მხარეებს წინასწარ ჰქონდათ გათვალისწინებული ვადები, როცა მათ უფლება მიეცემოდათ გადაეხედათ ხელშეკრულების პირობებისათვის.

ამდენად, პალატის აზრით, აპელანტის მითითება სამოქალაქო კოდექსის 320-ე მუხლზე უსაფუძვლოა და დაუსაბუთებელი, რადგან ანტრესოლი რაზეც არის მოწყობილი ის ფართი არ იყო რაიმე ცალკე არსებული სამომავლო ქონება, ანტრესოლი შედიოდა და შედის მთლიანი საიჯარო ფართის შიდა პერიმეტრში და მისი შემდგომში ცალკე ფართად რეგისტრაცია საჯარო რეესტრში ვერ შეცვლის მხარეთა მანამდე არსებულ შეთანხმებას, ამდენად პალატამ მიიჩნია, რომ მოთხოვნა მიმატებულ ნივთზე (ანტრესოლზე) დამატებითი ქირის გადახდის შესახებ ეწინააღმდეგებოდა მხარეთა შორის არსებულ სადავო საიჯარო ხელშეკრულების პირობებს და ასევე სამოქალაქო კოდექსის მოთხოვნებს, შესაბამისად, პირველი ინსტანციის სასამართლოს მიერ დადგენილი ფაქტობრივი და სამართლებრივი გარემოებების გაზიარებით, პალატამ ჩათვალა, რომ ფიზიკურ პირ ბ. ს-ას და შპს ,,მ 90”-ის სააპელაციო საჩივარი უსაფუძვლო იყო და დაკმაყოფილებას არ ექვემდებარებოდა.

ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2013 წლის 16 ოქტომბრის განჩინება საკასაციო წესით გაასაჩივრეს ფიზიკურმა პირმა ბ. ს-ამ და შპს „მ-90-მა“, მოითხოვეს მისი გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილების მიღებით სარჩელის დაკმაყოფილება შემდეგი საფუძვლებით:

კასატორთა განმარტებით, სასამართლომ იმსჯელა იმ საკითხზე, რომლიც არ იყო სარცელის საგანი, კერძოდ, იგი გამოვიდა ხელშეკრულების 3.5 მუხლიდან, რომლის მიხედვით, ხელშეკრულების №1 დანართის შესაბამისად, შედგენილი მიღება-ჩაბარების აქტის ხელმოწერის თარიღიდან 3 წლისა და 3 თვის გასვლის შემდგომ, მხარეებს უფლება აქვთ გადახედონ ხელშეკრულების პირობებს. ეს ვადა ჯერ არ იყო გასული, ამიტომ სასამართლომ უარი თქვა ხელშეკრულებებში ცვლილებების შეტანაზე, რითაც დაარღვია სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის მე-3 მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული ნორმა იმის შესახებ, რომ მხარე თავად განსაზღვრავს დავის საგანს. სარჩელის საგანი იყო არა არსებულ ხელშეკრულებებში ცვლილების შეტანა, არამედ ახალი ხელშეკრულების დადება ახალ, დამატებით ფართზე – ანტრესოლზე. კასატორის აზრით, სასამართლომ დაარღვია სსკ-ის 83-ე და 248-ე მუხლები და იმსჯელა იმ საკითხებზე, რომელიც არ იყო სარცელის მოტხოვნა.

კასატორის განმარტებით, სასამართლო მიუთითებს სამოქალაქო კოდექსის 361-ე მუხლზე, თუმცა არ მსჯელობს იმ საკითხზე, რომ მოპასუხე სარგებლობს ხელშეკრულებებით გათვალისწინებულზე უფრო მეტი ფართით, რომელიც არაა იჯარით გაცემული, ე.ი. მოპასუხე არ ასრულებს ვალდებულებას, დადოს მოსარჩელესთან ხელშეკრულება ანტრესოლზე და გადაიხადოს ამ ანტრესოლით სარგებლობის ქირა.

კასატორის აზრით, სასამართლომ არასწორად განმარტა სკ-ის 320-ე მუხლი, ვინაიდან იჯარის ხელშეკრულებებით ატრესოლის ფართი არ გათვალისწინებულა და ვერც იქნებოდა, რადგან იჯარის ხელშეკრულებების დადების შემდეგ შეიქმნა ატრესოლის ფართი, რაც ცხადყოფს, რომ იგი მომავალი ქონებაა.

კასატორის განმარტებით, სასამართლომ დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების არასწორად შეფასებით, დაარღვია სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 105-ე მუხლის მოთხოვნები, კერძოდ, განჩინების 4.3 პუნქტში მითითებული ფართის ოდენობა არასწორია, რომ შპს „მ-90-ს“ გადაეცა 103.58 კვ.მ. ამასთან, არასწორია განჩინებაში მითითებული გარემოება, რომ თითქოს მოპასუხეს მიეცა მისასვლელით სარგებლობის უფლება. არასწორია ასევე, განჩინებაში მითითებული გარემოება, რომ მოპასუხეს ხელშეკრულებით გათვალისწინებული პირობები არ დაურღვევია.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2014 წლის 27 იანვრის განჩინებით ბ. ს-სა და შპს „მ-90-ის“ საკასაციო საჩივარი მიღებულ იქნა წარმოებაში სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის მიხედვით დასაშვებობის შესამოწმებლად.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი :

საკასაციო სასამართლო საქმის შესწავლის, საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, რომ ბ. ს-სა და შპს „მ-90-ის“ სსაკასაციო საჩივარი არ აკმაყოფილებს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის მოთხოვნებს, რის გამოც მიჩნეულ უნდა იქნეს დაუშვებლად, შემდეგ გარემოებათა გამო:

სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის მეხუთე ნაწილის შესაბამისად, საკასაციო საჩივარი ქონებრივ და სხვა არაქონებრივ დავებში დასაშვებია, თუ: ა) საქმე მნიშვნელოვანია სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებისათვის; ბ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება განსხვავდება ამ კატეგორიის საქმეებზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან; გ) სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმე განხილულია მნიშვნელოვანი საპროცესო დარღვევით, რომელსაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე; დ) გასაჩივრებულია სააპელაციო სასამართლოს მეორე დაუსწრებელი გადაწყვეტილება ან განჩინება დაუსწრებელი გადაწყვეტილების უცვლელად დატოვების თაობაზე. ზემოაღნიშნული ნორმები განსაზღვრავს იმ მოთხოვნებს, რომელთაც საკასაციო საჩივარი უნდა შეიცავდეს და ეფუძნებოდეს.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ წარმოდგენილი საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლით გათვალისწინებული არცერთი ზემომითითებული საფუძვლით.

სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმე არ არის განხილული მნიშვნელოვანი საპროცესო დარღვევებით, ვერც კასატორი მიუთითებს რაიმე ისეთ საპროცესო დარღვევაზე, რომელსაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე, რის გამოც საკასაციო საჩივარს არა აქვს წარმატების პერსპექტივა.

საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები არც სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილების საკასაციო სასამართლოს სტაბილური პრაქტიკისაგან განსხვავების არსებობის საფუძვლით. სააპელაციო სასამართლოს გასაჩივრებული განჩინება არ განსხვავდება საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან.

ამასთან, საკასაციო საჩივრის განხილვისა და საკასაციო სასამართლოს ახალი გადაწყვეტილების მიღების საჭიროება არ არსებობს არც სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბების აუცილებლობის თვალსაზრისით.

ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის საფუძველზე, საკასაციო სასამართლო არ არის უფლებამოსილი დაუშვას ბ. ს-სა და შპს „მ-90-ის“ საკასაციო საჩივარი, რის გამოც საკასაციო საჩივარს უარი უნდა ეთქვას განხილვაზე.

სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, თუ საკასაციო საჩივარი დაუშვებლად იქნება მიჩნეული, პირს დაუბრუნდება მის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის 70%. მოცემულ შემთხვევაში, ვინაიდან საკასაციო საჩივარი დაუშვებლად იქნა მიჩნეული, კასატორებს უნდა დაუბრუნდეთ საკასაციო საჩივარზე გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის (2171 და 805 ლარის) 70% –1519.7 და 563.5 ლარი.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე, 401-ე მუხლებით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1. ბ. ს-სა და შპს „მ-90-ის“ საკასაციო საჩივარი, როგორც დაუშვებელი, დარჩეს განუხილველად;

2. კასატორ ბ. ს-ას დაუბრუნდეს მის მიერ 2013 წლის 20 დეკემებრს №1 საგადახდო დავალებით გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის (800 ლარის) და 2014 წლის 16 იანვარს №1 საგადახდო დავალებით გადახდილი (1371 ლარის), სულ 2171 ლარის 70% – 1519.7 ლარი შემდეგი ანგარიშიდან: ქ.თბილისი, „სახელმწიფო ხაზინა“ ბანკის კოდი TRESGE22, მიმღების ანგარიშის №200122900, სახაზინო კოდი 3 0077 3150.

3. კასატორ შპს „მ-90-ს“ დაუბრუნდეს მის მიერ 2013 წლის 20 დეკემებრს №1 საგადახდო დავალებით გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის (400 ლარის) და 2014 წლის 16 იანვარს №2 საგადახდო დავალებით გადახდილი (405 ლარის), სულ 805 ლარის 70% – 563.5 ლარი შემდეგი ანგარიშიდან: ქ.თბილისი, „სახელმწიფო ხაზინა“ ბანკის კოდი TRESGE22, მიმღების ანგარიშის №200122900, სახაზინო კოდი 3 0077 3150.

4. საკასაციო სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ გასაჩივრდება.

თავმჯდომარე თ. თოდრია

მოსამართლეები: ვ. როინიშვილი

ბ. ალავიძე