საქმე №ა-3696-შ-98-2019 26 სექტემბერი, 2019 წელი

ქ.თბილისი

სამოქალაქო საქმეთა პალატა

შემადგენლობა:

ბესარიონ ალავიძე (თავმჯდომარე, მომხსენებელი)

მოსამართლეები:

ეკატერინე გასიტაშვილი, ზურაბ ძლიერიშვილი

საქმის განხილვის ფორმა – ზეპირი განხილვის გარეშე

შუამდგომლობის ავტორი – მ.ე–ი (კ–ძე)

მოწინააღმდეგე მხარე – მ.ლ.ე–ი

გადაწყვეტილება, რომლის საქართველოს ტერიტორიაზე ცნობასაც მხარე მოითხოვს – გერმანიის, ფრაიბერგის რაიონული სასამართლოს საოჯახო საქმეთა განყოფილების 2016 წლის 14 მარტის გადაწყვეტილება

დავის საგანი – განქორწინება

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი:

1. გერმანიის, ფრაიბერგის რაიონული სასამართლოს საოჯახო საქმეთა განყოფილების 2016 წლის 14 მარტის გადაწყვეტილებით 2003 წლის 26 სექტემბერს ფრაიბერგის სამოქალაქო რეესტრში რეგისტრირებული #179/2003 ქორწინება მ.ე–სა (კ–ძეს) და მ.ლ.ე–ს შორის შეწყდა განქორწინებით.

2. საქართველოს უზენაეს სასამართლოს შუამდგომლობით მომართა მ.ე–მა (კ–ძემ) და მოითხოვა განქორწინების თაობაზე ზემოხსენებული გადაწყვეტილების საქართველოს ტერიტორიაზე ცნობა.

3. შუამდგომლობის ავტორის მიერ წარმოდგენილი აპოსტილით დამოწმებული გადაწყვეტილების, ასევე, მისი სანოტარო წესით დამოწმებული ქართულენოვანი თარგმანის შესწავლით ირკვევა შემდეგი:

ა) მხარეები ინფორმირებული იყვნენ საქმის განხილვის თაობაზე;

ბ) წარმოდგენილი გადაწყვეტილება შესულია კანონიერ ძალაში;

გ) თავად უცხო ქვეყნის სასამართლოს გადაწყვეტილებით, ასევე, შუამდგომლობაზე დართული პასპორტის ასლის თანახმად, მ.ე–ი საქართველოს მოქალაქეა.

4. საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2019 წლის 31 ივლისის განჩინებით, შუამდგომლობა მიღებულ იქნა განსახილველად.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლო გაეცნო საქმის მასალებს და მიიჩნევს, რომ მ.ე–ის შუამდგომლობა განქორწინების თაობაზე გერმანიის, ფრაიბერგის რაიონული სასამართლოს საოჯახო საქმეთა განყოფილების 2016 წლის 14 მარტის გადაწყვეტილების საქართველოს ტერიტორიაზე ცნობის შესახებ, უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

1. გერმანიის, ფრაიბერგის რაიონული სასამართლოს საოჯახო საქმეთა განყოფილების 2016 წლის 14 მარტის გადაწყვეტილებით 2003 წლის 26 სექტემბერს ფრაიბერგის სამოქალაქო რეესტრში რეგისტრირებული #179/2003 ქორწინება მ.ე–სა (კ–ძეს) და მ.ლ.ე–ს შორის შეწყდა განქორწინებით.

2. საქართველოს უზენაეს სასამართლოს შუამდგომლობით მომართა მ.ე–მა (კ–ძემ) და მოითხოვა განქორწინების თაობაზე ზემოხსენებული გადაწყვეტილების საქართველოს ტერიტორიაზე ცნობა.

3. შუამდგომლობის ავტორის მიერ წარმოდგენილი აპოსტილით დამოწმებული გადაწყვეტილების, ასევე, მისი სანოტარო წესით დამოწმებული ქართულენოვანი თარგმანის შესწავლით ირკვევა შემდეგი:

ა) მხარეები ინფორმირებული იყვნენ საქმის განხილვის თაობაზე;

ბ) წარმოდგენილი გადაწყვეტილება შესულია კანონიერ ძალაში;

გ) თავად უცხო ქვეყნის სასამართლოს გადაწყვეტილებით, ასევე, შუამდგომლობაზე დართული პასპორტის ასლის თანახმად, მ.ე–ი საქართველოს მოქალაქეა.

4. საკასაციო პალატა მიუთითებს „საერთაშორისო კერძო სამართლის შესახებ“ საქართველოს კანონის 68-ე მუხლის პირველ პუნქტზე, რომლის თანახმადაც, საქართველო ცნობს უცხო ქვეყნის კანონიერ ძალაში შესულ სასამართლო გადაწყვეტილებებს. ამავე მუხლის მე-5 პუნქტით კი, დადგენილია, რომ უცხო ქვეყნის სასამართლო გადაწყვეტილების ცნობის საკითხს იხილავს საქართველოს უზენაესი სასამართლო, ხოლო ნორმის მე-2 პუნქტით კანონმდებელმა განსაზღვრა ის წინაპირობები, რომლებსაც უნდა აკმაყოფილებდეს შუამდგომლობაში მითითებული გადაწყვეტილება მისი საქართველოს ტერიტორიაზე ცნობის მიზნით, წინააღმდეგ შემთხვევაში, მხარეს უარი ეთქმება მის დაკმაყოფილებაზე. ამდენად, უცხო ქვეყნის გადაწყვეტილების საქართველოს ტერიტორიაზე ცნობა არ ხდება, თუ: ა) საქმე საქართველოს განსაკუთრებულ კომპეტენციას განეკუთვნება; ბ) გადაწყვეტილების გამომტანი ქვეყნის კანონმდებლობის შესაბამისად, მხარე უწყების ჩაბარების გზით არ იქნა გაფრთხილებული სასამართლოში გამოძახების თაობაზე ან მოხდა სხვა საპროცესო დარღვევები; გ) ერთსა და იმავე მხარეებს შორის ერთსა და იმავე სამართლებრივ დავაზე არსებობს საქართველოს სასამართლოს კანონიერ ძალაში შესული გადაწყვეტილება ან მესამე ქვეყნის სასამართლოს კანონიერ ძალაში შესული გადაწყვეტილება, რომელიც ცნობილ იქნა საქართველოში; დ) უცხო ქვეყნის სასამართლო, რომელმაც გამოიტანა გადაწყვეტილება, საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად, კომპეტენტურად არ მიიჩნევა; ე) უცხო ქვეყანა არ ცნობს საქართველოს სასამართლო გადაწყვეტილებებს; ვ) ერთსა და იმავე მხარეებს შორის ერთსა და იმავე საკითხზე და ერთი და იმავე საფუძვლით საქართველოში მიმდინარეობს სასამართლო პროცესი; ზ) გადაწყვეტილება ეწინააღმდეგება საქართველოს ძირითად სამართლებრივ პრინციპებს.

5. „საერთაშორისო კერძო სამართლის შესახებ“ საქართველოს კანონის 68-ე მუხლის მე-3 და მე-4 პუნქტებით დადგენილია გარკვეული შეზღუდვა, თუმცა საკასაციო სასამართლოს საქმის მასალების შესწავლის შედეგად მიაჩნია, რომ, მოცემულ შემთხვევაში, ზემოხსენებულ ნორმაში მითითებული დამაბრკოლებელი გარემოებები არ არსებობს, შესაბამისად, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის მიერ უნდა იქნეს ცნობილი საქართველოს ტერიტორიაზე გერმანიის, ფრაიბერგის რაიონული სასამართლოს საოჯახო საქმეთა განყოფილების 2016 წლის 14 მარტის გადაწყვეტილება, რომლითაც 2003 წლის 26 სექტემბერს ფრაიბერგის სამოქალაქო რეესტრში რეგისტრირებული #179/2003 ქორწინება მ.ე–სა (კ–ძეს) და მ.ლ.ე–ს შორის შეწყდა განქორწინებით.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო პალატამ იხელმძღვანელა „საერთაშორისო კერძო სამართლის შესახებ“ საქართველოს კანონის 68-ე მუხლით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1. მ.ე–ის (კ–ძის) შუამდგომლობა გერმანიის, ფრაიბერგის რაიონული სასამართლოს საოჯახო საქმეთა განყოფილების 2016 წლის 14 მარტის გადაწყვეტილების საქართველოს ტერიტორიაზე ცნობის შესახებ დაკმაყოფილდეს.

2. ცნობილ იქნას საქართველოს ტერიტორიაზე გერმანიის, ფრაიბერგის რაიონული სასამართლოს საოჯახო საქმეთა განყოფილების 2016 წლის 14 მარტის გადაწყვეტილება, რომლითაც 2003 წლის 26 სექტემბერს ფრაიბერგის სამოქალაქო რეესტრში რეგისტრირებული #179/2003 ქორწინება მ.ე–სა (კ–ძეს) და მ.ლ.ე–ს შორის შეწყდა განქორწინებით.

3. საკასაციო პალატის განჩინება საბოლოოა და არ გასაჩივრდება.

თავმჯდომარე ბ. ალავიძე

მოსამართლეები: ე. გასიტაშვილი

ზ. ძლიერიშვილი