საქმე №ას-645-2020 4 მაისი, 2022 წელი

ქ. თბილისი

სამოქალაქო საქმეთა პალატა

შემადგენლობა:

მირანდა ერემაძე (თავმჯდომარე, მომხსენებელი)

მოსამართლეები: გიორგი მიქაუტაძე

ვლადიმერ კაკაბაძე,

საქმის განხილვის ფორმა _ ზეპირი განხილვის გარეშე

საკასაციო საჩივრის ავტორი – დ.პ.კ.კ.რ. (მოპასუხე)

მოწინააღმდეგე მხარეები – ღია სააქციო საზოგადოება მ.კ.ფ.კ.ო. (მოსარჩელე)

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება – თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2019 წლის 10 დეკემბრის გადაწყვეტილება

კასატორის მოთხოვნა – გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილების მიღებით სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმა

დავის საგანი – სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციის ბათილად ცნობა

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი :

1. მოსკოვის სარეგისტრაციო პალატის მიერ 25.11.1992წ. რეგისტრირებული მეწარმე სუბიექტს - ღია სააქციო საზოგადოება „მ.კ.ფ. „კ.ო–ს“ (შემდეგში - მოსარჩელე, აპელანტი) ,,ნიშნების საერთაშორისო რეგისტრაციის შესახებ მადრიდის შეთანხმების’’ ოქმის მიხედვით საქართველოში დაცული აქვს საერთაშორისო სასაქონლო ნიშანი ,,К.K.’’ (IR 844 698), ნიცის საერთაშორისო კლასიფიკაციის - 30-ე, 31-ე და 24-ე კლასებისათვის (საერთაშორისო რეგისტრაციისა და საქართველოზე გავრცელების თარიღი: 26.11.2004წ.) და იგი ახორციელებს საქართველოში მითითებული სასაქონლო ნიშნით ბრენდირებული პროდუქციის შემოტანასა და რეალიზაციას.

2. დოჩირნე პიდპრიემსტვო ,,კ.კ.,,რ–მა’’ (შემდეგში - მოპასუხე, კასატორი), რომელიც უკრაინაში რეგისტრირებული საწარმოა, 2007 წლის 15 თებერვალს მიმართა და 2008 წლის 27 მარტს დაირეგისტრირა საქართველოს ინტელექტუალური საკუთრების ეროვნულ ცენტრში სასაქონლო ნიშანი - ,,К.К.’’, ნიცის კლასიფიკაციის 30-ე კლასში (საკონდიტრო ნაწარმი, პური და პურ-ფუნთუშეული, ნაზუქები, ბისკვიტები, კრეკერები, კამფეტები, შოკოლადი, თაფლი, შაქარი, ნაყინი, საკაზმი).

3. სარჩელის საფუძვლები:

3.1. 2017 წლის 16 ოქტომბერს მოსარჩელემ სარჩელით მიმართა სასამართლოს და მოპასუხის სახელზე რეგისტრირებულ სასაქონლო ნიშნის ,,К.К.’’ ბათილად ცნობა მოითხოვა.

3.2. მოსარჩელის მტკიცებით, მოპასუხის სასაქონლო ნიშანი ,,К. К.’’ აღრევამდე მსგავსი იყო მოსარჩელის საერთაშორისო სასაქონლო ნიშნისა ,,К.K.’’, რასაც განაპირობებდა ორივე ნიშანში საერთოს სიტყვის - ,,კ–ა’’არსებობა. ამასთან, მოსარჩელის მოსაზრებით, დაპირისპირებული ნიშანში სიტყვა ,,კ–ია’’ არ ამცირებს მათ მსგავსებას და ვერ უზურუნველყოფდა ნიშნის განმასხვავებელუნარიანობას.

3.3. მოსარჩელის განმარტებით, მისი პროდუქციის პოპულარობის გათვალისწინებით, მოპასუხემ სადავო სასაქონლო ნიშანი არაკეთილსინდისიერი კონკურენციის გაწევის განზრახვით დაირეგისტრირა და მოსარჩელის პროდუქციის მაღალი რეპუტაციით სარგებლობასა და იოლი მოგების მიღებას ისახავს მიზნად.

4. მოპასუხის პოზიცია:

4.1. მოპასუხემ სარჩელი არ ცნო და მოთხოვნის გამომრიცხველი შესაგებლის წარდგენით უარყო სარჩელის საფუძვლიანობა. მისი მტკიცებით, შეპირისპირებული ნიშნები არც აღრევამდემსგავს სასაქონლო ნიშნებს არ წარმოადგენდა და არც სხვისი რეპუტაციით უკანონო სარგებლობას ისახავდა მიზნად. მოპასუხემ მტკიცების ტვირთა და სტანდარტზეც გაამახვილა ყურადღება და აღნიშნა, რომ მოსარჩელეს სასამართლოსთვის არ წარმოუდგენია საქართველოში მისი და მის მიერ წარმოებული პროდუქციის რეპუტაციის ამსახველი რელევანტური მტკიცებულებები, რომელიც დაადასტურებდა თუ რა რაოდენობის საქონელი შემოაქვს საქართველოში და ბაზრის რა ნაწილი აქვს ათვისებული. მოპასუხემ ამავდროულად საკუთარ რეპუტაციასაც გაუსვა ხაზი.

4.2. მოპასუხის განმარტებით, კანფეტი მარკირებული ნიშნით К–A საბჭოთა კავშირში მზადდებოდა სხვადასხვა რესპუბლიკების საკონდიტრო ფაბრიკებში და შეუძლებელი იყო მისი იდენტიფიცირება კონკრეტულ მწარმოებელთან. აქედან გამომდინარე, ეს ტერმინი გადაიქცა გვარეობით ცნებად. მოპასუხის მტკიცებით, დასახელება К–A მიუთითებდა საქონლის კონკრეტულს სახეობაზე და არავის შეიძლებოდა ჰქონოდა პრეტენზია სიტყვა К -ის ექსკლუზიურ გამოყენებაზე.

5. პირველი ინსტანციის სასამართლოს გადაწყვეტილება:

5.1. თბილისის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიის 2019 წლის 24 აპრილის გადაწყვეტილებით სარჩელი არ დაკმაყოფილდა. სასამართლომ დავის გადაწყვეტის დროს საქართველოს კონსტიტუციის, „სასაქონლო ნიშნების შესახებ’’ საქართველოს კანონის, „სამრეწველო საკუთრების დაცვის შესახებ“ პარიზის კონვენციის, „ინტელექტუალური საკუთრების უფლების ვაჭრობასთან დაკავშირებული ასპექტების შესახებ” საერთაშორისო შეთანხმების ნორმებით იხელმძღვანელა.

5.2. სასამართლომ გაიზიარა მოპასუხის მითითება, რომ აღნიშვნა ,, К.’’ სხვადასხვა ენაზე იქცა თხევად შიგთავსიანი ირისის დასახელებად და იგი რომელიმე კონკრეტულ კომპანიასთან ასოციაციას არ იწვევდა.

5.3. მოპასუხის მიერ სადავო სასაქონლო ნიშნის არაკეთილსინდისიერი განზრახვით რეგისტრაციასთან მიმართებით კი, სასამართლომ აღნიშნა, რომ გარემოებები, რომელიც მოპასუხის ასეთ განზრახვას მოწმობდა მოსარჩელეს უნდა ემტკიცებინა. სასამართლოს განსჯით, საქმეზე წარმოდგენილი მტკიცებულებები და მოსარჩელის იურიდიული არგუმენტაცია არ აკმაყოფილებდა რეგისტრაციისადმი არაკეთილსინდისიერი განზრახვისათვის ევროპული და ეროვნული სასამართლოების მიერ დადგენილ წინაპირობებს.

6. მოსარჩელის სააპელაციო საჩივარი:

6.1. აღნიშნული გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გაასაჩივრა მოსარჩელემ, მისი გაუქმებისა და ახალი გადაწყვეტილებით, სარჩელის დაკმაყოფილების მოთხოვნით.

7. სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება და სამართლებრივი შეფასებები:

7.1. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2019 წლის 10 დეკემბრის გადაწყვეტილებით, სააპელაციო საჩივარი დაკმაყოფილდა; გაუქმდა ქვემდგომი ინსტანციის სასამართლოს გადაწყვეტილება და სააპელაციო სასამართლოს ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელი დაკმაყოფილდა. სასამართლომ ბათილად ცნო სასაქონლო ნიშნის - ,,К.К–я’’ მოპასუხის სახელზე რეგისტრაცია. პალატამ დადგენილად მიიჩნია წინამდებარე განჩინების 1-2 პუნქტებში მითითებული გარემოებები.

7.2. სააპელაციო სასამართლომ ყურადღება გაამახვილა მოსარჩელისა და მოპასუხის სასაქონლო ნიშნების რეგისტრაციის თარიღზე, რის საფუძველზე დაასკვნა, რომ სადავო სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციაზე განაცხადის წარდგენისას მოპასუხე კომპანიისათვის ცნობილი იყო ფაქტი მასზედ, რომ მსგავსი ტიპის საქონლისათვის უკვე რეგისტრირებული იყო მსგავსი სასაქონლო ნიშანი „К.K.’’და მოპასუხემ მოსარჩელის სასარგებლოდ უკვე დაცული ნიშნისათვის არარელევანტური და ხელოვნური განმასხვავებლობის შემცველი სიტყვის „К“-ს დამატებით, არაკეთილსინდისიერად შეეცადა თავი აერიდებინა მარეგისტრირებელი ორგანოს მხრიდან სარეგისტრაციო განაცხადზე უარის მიღებას.

7.3. სააპელაციო პალატის მოსაზრებით, შესადარებელი ნიშნები როგორც ვიზუალური, ასევე ფონეტიუკური და სემანტიკური თავლსაზრისითაც აღრევამდე მსგავსი იყო. სააპელაციო პალატის მითითებით, ორივე ნიშნის მთავარ დომინანტ სიტყვას „კ–ა“ წარმოადგენდა, ხოლო მეორე სიტყვებს ჰქონდათ მეორეხარისხოვანი დანიშნულება. სააპელაციო პალატამ დავის გადაწყვვეტის დროს გაითვალისწინა ის გარემოებაც, რომ ორივე სასაქონლო ნიშანი კანფეტებისათვის განკუთვნილ ერთსა და იმავე საერთაშორისო კლასშია (30-ე კლასში) რეგისტრირებული, რაც კიდევ უფრო ზრიდა მათით ნიშანდებული პროდუქციის აღრევის ალბათობას. გარდა ამისა, სააპელაციო პალატის განსჯით, ის გარემოება, რომ მოპასუხის სასაქონლო ნიშანი ,,К.К.’’ რუსულენოვანია და არ იყო შესრულებული უკრაინულ ენაზე, აღვივებდა სასაქონლო ნიშნების აღრევის შესაძლებლობას, კერძოდ შესაძლებელი იყო მომხმარებელს სასაქონლო ნიშნით ,,К.К.’’ მონიშნული საქონელი მიეჩნია მოსარჩელის მიერ „К.K.’’ სასაქონლო ნიშნით წარმოებული პროდუქციის განცალკევებულ ხაზად/ბრენდად.

8. საკასაციო მოთხოვნა და მისი საფუძვლები:

8.1. აღნიშნული გადაწყვეტილება საკასაციო წესით გაასაჩივრა მოპასუხემ, მისი გაუქმებისა და, ახალი გადაწყვეტილებით, სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის მოთხოვნით.

8.2. საკასაციო პრეტენზია შემდეგ გარემოებებს ეფუძნება:

8.2.1.კასატორის მოსაზრებით, დავაზე გამოკვეთილია მთელი რიგი გარემოებები, რომელიც გამორიცხავს მის მიერ არაკეთილსინდისიერი განზრახვით სადავო სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციას, სახელდობრ: კასატორის მიერ სასაქონლო ნიშნის ,,К.К.’’ რეგისტრაციის მომენტისათვის მოსარჩელეს უკვე დარეგისტრირებული ჰქონდა საერთაშორისო სასაქონლო ნიშანი „К.K.’’, „სასაქონლო ნიშნების შესახებ“ საქართველოს კანონის 28-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციის ბათილად ცნობა კი, მაშინ ხდება, როდესაც მოსარჩელეს საკუთარი სასაქონლო ნიშანი რეგისტრირებული არ აქვს და სხვა პირმა დაასწრო მას რეგისტრაცია, რითაც მოიპოვა შესაძლებლობა არაკეთილსინდისიერად აუკრძალოს კანონიერ მესაკუთრეს თავისი ნიშნის გამოყენება. კონკრეტულ შემთხვევაში, მოპასუხის მიერ საქპატენტში სარეგისტრაციო განაცხადის წარდგენისას მოსარჩელის ნიშანი უკვე დაცული იყო საქართველოში, შესაბამისად, კასატორის განსჯით, მას ვერ ექნებოდა მოსარჩელისათვის ნიშნის გამოყენების აკრძალვის განზრახვა. კასატორმა იმ გარემოებაზეც გაამახვილა ყურადღება, რომ მოსარჩელემ მხოლოდ მოპასუხის სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციიდან 9 წლის შემდეგ წამოიწყო დავა სასაქონლო ნიშნის არაკეთილსინდისიერი განზრახვით რეგისტრაციის საფუძვლით. კასატორის მოსაზრებით, დავის გადაწყვეტის დროს გასათვალისწინებელია ის გარემოებაც, რომ მის მიერ სარეგისტრაციოდ წარდგენილ სასაქონლო ნიშანს, საქპატენტის შესაბამისმა სამსახურმა ჩაუტარა არსობრივი ექსპერტიზა, ნიშანი შედარდა მოსარჩელის სასაქონლო ნიშანს და ჩაითვალა, რომ ნიშნები არ იყო აღრევამდე მსგავსი.

8.2.2. კასატორის მოსაზრებით, კანფეტი მარკირებული ნიშნით - К. ფართოდ გავრცელებული იყო მხოლოდ საბჭოთა კავშირში, შესაბამისად, იმ ქვეყნებში რომელიც არ იყო საბჭოთა კავშირის წევრი და რომლის მოსახლეობაც არ ფლობს რუსულ ენას, შესაძლებელია ნიშანი К. იყოს განმასხვავებელუნარიანი, პოსტსაბჭოთა ქვეყნების შემთხვევაში კი, შეუძლებელია მისი იდენტიფიცირება რომელიმე მწარმოებელ კომპანიასთან. გასათვალისწინებელია ისიც, რომ საქართველოში არაერთი ნიშანია რეგისტრირებული სიტყვა К. შემცველობით, მაგ: V. K., Добрая к., К. И. К..

8.2.3. კასატორის მოსაზრებით, სააპელაციო სასამართლომ არასწორად მიიჩნია, რომ მოპასუხემ ისარგებლა მოსარჩელე კომპანიის ბაზარზე დამკვიდრებული რეპუტაციით და არაკეთილსინდისიერად მიითვისა მისი მიღწვები. ამ საკითხთან დაკავშირებით, კასატორის განმარტავს, რომ ჯერ ერთი, კანფეტების ინდუსტრიის მსოფლიო რეიტინგში მისი ცნობადობა და პოპულარობა დიდად არ ჩამოუვარდება მოსარჩელე კომპანიის რეპუტაციას, და მეორეც, მოსარჩელეს დავაზე არ წარმოუდგენია მტკიცებულებები, რომელიც ცხადყოფდა, რომ მის სასაქონლო ნიშანს ჯერ კიდევ 2008 წელს, მოპასუხის სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციის დროს ჰქონდა შესაბამისი რეპუტაცია.

8.2.4 კასატორი ასევე არ ეთანხმება სააპელაციო პალატის შეფასებას, სადავო სასაქონლო ნიშნების მსგავსების თაობაზე და აღნიშნავს, რომ სიმბოლოების შედარებისას, გადამწყვეტი მნიშვნელობა ენიჭება საერთო შთაბეჭდილებას, რომელსაც ისინი ახნდენენ მომხმარებელზე. კასატორის მტკიცებით, ვიზუალური თვალსაზრისით, მისი სასაქონლო ნიშნის ორივე სიტყვა შესრულებულია კირილიცაზე, ერთნაირი ზომისა და სტილის შრიფტით, რაც გამორიცხავს სიტყვიერ ელემენტ К-ზე აქცენტის გაკეთებას. ფონეტიკური თვალსაზრისით, სადავო ნიშანში დამატებითი სიტყვიერი ელემენტის - К. დართვა კი, განაპირობებს „К.K.“ სასაქონლო ნიშანთან როგორც სმენით, ისე მხედველობით განსხვავებას. რაც შეეხება სემანტიკურ მსგავსებას, კასატორის მითითებით, სიტყვა К.პირდაპირ მიუთითებს საქონლის უკრაინულ წარმოშობაზე და მხოლოდ ის გარემოება, რომ სიტყვიერი სასაქონლო ნიშანი შესრულებულია რუსულ ენაზე, არ შეიძლება საფუძვლად დაედოს მოპასუხის მიერ სადავო სასაქონლო ნიშნის არაკეთილსინდისიერი განზრახვით რეგისტრაციის დადგენას.

9. საკასაციო სამართალწარმოების ეტაპი:

9.1. საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2020 წლის 31 ივლისის განჩინებით, სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის მიხედვით, საკასაციო საჩივარი წარმოებაში იქნა მიღებული დასაშვებობის შესამოწმებლად, ხოლო, ამავე პალატის 2022 წლის 20 აპრილის განჩინებით, საკასაციო საჩივარი 391-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ე'' ქვეპუნქტის საფუძველზე დასაშვებად იქნა ცნობილი.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი

საკასაციო სასამართლო საქმის შესწავლის, მტკიცებულებათა გაანალიზებისა და საკასაციო საჩივრის სამართლებრივი დასაბუთებულობის არსებითად განხილვის გზით, შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, რომ მოპასუხის საკასაციო განაცხადი დასაბუთებულია და უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგი არგუმენტაციით:

10. სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 404-ე მუხლის პირველი ნაწილით, საკასაციო სასამართლო გადაწყვეტილებას ამოწმებს საკასაციო საჩივრის ფარგლებში, ამავე კოდექსის 407-ე მუხლის პირველი ნაწილით, საკასაციო სასამართლო იმსჯელებს მხარის მხოლოდ იმ ახსნა-განმარტებაზე, რომელიც ასახულია სასამართლო გადაწყვეტილებებსა და სხდომის ოქმებში. გარდა ამისა, შეიძლება მხედველობაში იქნეს მიღებული ამ კოდექსის 396-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ვ“ ქვეპუნქტში მითითებული ფაქტები; ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, სააპელაციო სასამართლოს მიერ დამტკიცებულად ცნობილი ფაქტობრივი გარემოებები სავალდებულოა საკასაციო სასამართლოსათვის, თუ წამოყენებული არ არის დასაშვები და დასაბუთებული პრეტენზია (შედავება). დასაბუთებული პრეტენზია გულისხმობს მითითებას იმ პროცესუალურ დარღვევებზე, რომლებიც დაშვებული იყო სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმის განხილვის დროს და რამაც განაპირობა ფაქტობრივი გარემოებების არასწორად შეფასება-დადგენა, მატერიალურსამართლებრივი ნორმის არასწორად გამოყენება ან/და განმარტება.

11. საკასაციო პალატა საკასაციო საჩივრის საფუძვლების შესწავლის შედეგად მიიჩნევს, რომ კასატორმა სააპელაციო სასამართლოს მიერ დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებთან მიმართებით წარმოადგინა დასაშვები და დასაბუთებული პრეტენზია.

12. განსახილველი დავის მთავარ ქვაკუთხედს და, შესაბამისად, საკასაციო სასამართლოს განსჯის საგანს წარმოადგენს, დავაზე გამოკვეთილია თუ არა მოპასუხის სასაქონლო ნიშნის - ,,К.К.“ ბათილობის სამართლებრივი წინაპირობები.

12.1. კონკრეტულ შემთხვევაში, სარჩელი არსებითად ეფუძნება რამდენიმე საკვანძო მნიშვნელობის გარემოებას:

1. მოპასუხის მიერ დარეგისტრირებული ნიშანი ,,К.К.“ აღრევამდე მსგავსია მოსარჩელის სასაქონლო ნიშნისა - „К.K.“, რომლის რეგისტრაცია საქპატენტში წინ უსწრებს სადავო სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციას;

2. მოპასუხემ სასაქონლო ნიშანი დაირეგისტრირა არაკეთილსინდისიერი განზრახვით, რათა მოსარჩელე კომპანიისა და მისი ნაწარმის რეპუტაციის გამოყენებით მოეპოვებინა კომერციული სარგებელი.

12.2. არაკეთილსინდისიერი განზრახვით სასაქონლოს ნიშნის რეგისტრაციის ბათილობის სასარჩელო მოთხოვნის სამართლებრივ საფუძველს „სასაქონლო ნიშნების შესახებ“ საქართველოს კანონის 28-ე მუხლის 1-ელი პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტის (სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციას ბათილად ცნობს სასამართლო მესამე პირის მოთხოვნით, თუ სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაცია მოხდა არაკეთილსინდისიერი განზრახვით) ქმნის.

12.3. საკასაციო სასამართლო განმარტავს, რომ სასაქონლო ნიშანზე (როგორც ინტელექტუალური საკუთრების ერთ-ერთ ობიექტზე, რომელიც დაცულია საქართველოს კონსტიტუციის მე-20 მუხლით) უფლება, სპეციალური კანონის მე-3 მუხლის მე-3 პუნქტის მიხედვით, ამ ნიშნის „საქპატენტში“ რეგისტრაციის დღიდან წარმოიშობა, თუმცა ეს უფლება შეიძლება რეგისტრაციის გარეშეც არსებობდეს (რა დროსაც შესაბამისი დასაბუთების პირობებში, არარეგისტრირებული, მაგრამ ნიშნის კეთილსინდისიერი მფლობელის ინტერესები გაითვალისწინება პრიორიტეტულად). ამ შემთხვევაში ნიშნის მფლობელის უფლების ნამდვილობას ადგენს საერთაშორისო შეთანხმება, როგორიცაა, მაგალითად, 1889 წლის 20 მარტის „სამრეწველო საკუთრების დაცვის პარიზის კონვენცია“ (აღნიშნული კონვენცია საქართველოსთვის ძალაშია 1993 წლის 14 ივნისიდან), რომლის ობიექტსაც სამრეწველო საკუთრება, მათ შორის, სასაქონლო ნიშნები, ასევე, არაკეთილსინდისიერი კონკურენციის აკრძალვა წარმოადგენს (მუხლი 1 (2)). კონვენციის მე-10^bis მუხლის თანახმად, კავშირის ქვეყნები ვალდებული არიან, უზრუნველყონ კავშირის ქვეყნების მოქალაქეები არაკეთილსინდისიერი კონკურენციისაგან ეფექტიანი დაცვით. იმავე მუხლის მე-2 ნაწილის შესაბამისად, არაკეთილსინდისიერი კონკურენციის აქტს შეადგენს კონკურენციის ნებისმიერი აქტი, რომელიც ეწინააღმდეგება სამეწარმეო ან კომერციული საქმიანობის პატიოსან ჩვევებს, მესამე ნაწილის მიხედვით კი, აკრძალულია ისეთი ხასიათის მქონე ყველა ქმედება, რომელსაც შეუძლია რაიმე გზით გამოიწვიოს აღრევა კონკურენტის დაწესებულების, საქონლის, სამეწარმეო ან კომერციული საქმიანობის მიმართ. მითითებული სამართლებრივი აქტების ანალიზიდან გამომდინარე, საკასაციო პალატა განმარტავს, რომ სასაქონლო ნიშნის დაცვაზე ლეგიტიმაცია ენიჭება სასაქონლო ნიშნის მფლობელს. (იხ. სუსგ. ას-306-2020, 18.11.2020; ას-970-919-2015, 11.03.2016).

12.4. საკასაციო პალატის განმარტებით, კეთილსინდისიერების პრინციპი ის ბერკეტია, რომლითაც უნდა დაბალანსდეს მხარეთა ინტერესები. ეს პრინციპი გამოიყენება სამოქალაქო ბრუნვის იმ მონაწილეთა წინააღმდეგ, რომლებისთვისაც ნების ავტონომია ბაზარზე დაუსაბუთებელი (უსაფუძვლო) უპირატესობის მიღების საშუალებად იქცა. კეთილსინდისიერების ერთიანი ცნების შემუშავება შეუძლებელია. სუბიექტის თითოეული ქმედების კეთილსინდისიერების პრინციპთან შესაბამისობაში ანალიზის დროს მხედველობაში უნდა იქნეს მიღებული თითოეული ურთიერთობის სპეციფიკა და ამ ურთიერთობის ჩამოყალიბება-განვითარების თავისებურებები.

12.5. სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციისას აპლიკანტის არაკეთილსინდისიერი განზრახვის გამოსავლენად არსებითი მნიშვნელობა ენიჭება სასაქონლო ნიშნის დარეგისტრირების დროს და განმცხადებლის მიზანს ამ რეგისტრაციის მიმართ. ეს სუბიექტური ფაქტორი უნდა დადგინდეს თითოეული საქმის ყველა იმ რელევანტური ფაქტობრივი გარემოების შემოწმების საფუძველზე, რომელიც არსებობდა განაცხადის წარდგენის დროისათვის. საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მიერ დადგენილი ერთგვაროვანი პრაქტიკით, რომელიც, თავის მხრივ, სრულ თანხვედრაშია ამ საკითხზე ევროპული სასამართლოს სამართლებრივ ხედვასთან(შდრ. სუსგ. საქმე N 541-513-2015, 22.07.2015წ. საქმე Nას 306-2020, 18.11.2020წ, ასევე იხ. Chokoladefabriken lindts&Sprungli AG v Franz Hauswirth Gmbh, case c-529/07, 11 june 2009), ასეთ ობიექტურ გარემოებებად მიჩნეულია:

- განმცხადებელმა იცოდა ან უნდა სცოდნოდა თუ არა, რომ მესამე პირი სამრეწველო საკუთრების დაცვის პარიზის კონვენციის წევრ ერთ ქვეყანაში მაინც იყენებს სასაქონლო ნიშნის იდენტურ ან მსგავს ნიშანს იდენტური ან მსგავსი საქონლისათვის;

საკასაციო პალატის განმარტებით, როგორც წესი, პირი ასეთ ინფორმაციას ფლობს იმ შემთხვევაში, როდესაც საქმიანი ურთიერთობა აქვს სასაქონლო ნიშნის მფლობელთან, ამ კერძო შემთხვევას ითვალისწინებს „სასაქონლო ნიშნების შესახებ“ საქართველოს კანონის 28-ე მუხლის 1-ელი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტი (სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაცია მოხდა პარიზის კონვენციის ერთ-ერთ წევრ ქვეყანაში ამ სასაქონლო ნიშნის მფლობელის წარმომადგენლის ან აგენტის მიერ თავის სახელზე, სასაქონლო ნიშნის მფლობელის ნებართვის გარეშე;). სასაქონლო ნიშნის არაკეთილსინდისიერი განზრახვით რეგისტრაციის კონტექსტში განიხილება ასევე შემთხვევა, როდესაც სასაქონლო ნიშანი ისტორიულად ცნობილია, მისი რეპუტაცია საზოგადოდ აღიარებულია და სადავო სასაქონლო ნიშნის მფლობელს სურს, სხვისი რეპუტაციული სასაქონლო ნიშნით სარგებლობის ხარჯზე მიიღოს დაუმსახურებელი ეკონომიკური სარგებელი. აქვე უნდა მოვიაზროთ ვითარება, როდესაც მსგავსება ადრინდელ და სადავო სასაქონლო ნიშანს შორის არ შეიძლება აიხსნას შემთხვევითობით. საკასაციო პალატის განსჯით, საგულისხმოა, რაც უფრო დიდხანს იყო გამოყენებული ეკონომიკურ მიმოქცევაში ადრინდელი სასაქონლო ნიშანი, მით მაღალია ალბათობა იმისა, რომ აღრევამდე მსგავსი ან იდენტური სასაქონლო ნიშნის არსებობის თაობაზე ფლობდა ინფორმაციას სადავო სასაქონლო ნიშნის მფლობელი.

მოხმობილი არგუმენტაციის მიუხედავად, უნდა აღინიშნოს, რომ მესამე პირის მიერ აღრევამდე მსგავსი სასაქონლო ნიშნის გამოყენების თაობაზე სუბიექტის მიერ ინფორმაციის ფლობა ჯერ კიდევ საკმარისი არ არის არაკეთილსინდისიერი განზრახვის დასამტკიცებლად. შეფასება ყოველთვის დამოკიდებულია საქმის კონკრეტულ, ინდივიდუალურ გარემოებებზე. განმცხადებლის არაკეთილსინდისიერი განზრახვის მტკიცების თვალსაზრისით, სარჩელის წარმატებას არ განაპირობებს ნიშნების აღრევადობის ალბათობის არსებობა, ეს გარემოება შეიძლება იყოს მხოლოდ ერთ-ერთი რელევანტური ფაქტორი, რომელიც მხედველობაში მიიღება არაკეთილსინდისიერი განზრახვის შეფასებისას. უფრო მეტიც, შესაძლოა სასაქონლო ნიშნების აღრევის ალბათობის არარსებობისას, სხვა ფაქტობრივი გარემოებები მიუთითებდეს აპლიკანტის არაკეთილსინდისიერ განზრახვაზე (ამ საკითხზე უფრო დეტალურად იხ. Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret AŞ v European Union Intellectual Property Office, case – c-104/18 https://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf;jsessionid=18C90B65878672804F991758617B9773?text=&docid=217672&pageIndex=0&doclang=en&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=13002 ).

- განმცხადებლის განზრახვა, აუკრძალოს მესამე პირს თავისი ნიშნის გამოყენება;

საკასაციო პალატის განმარტებით, მართალია, სასაქონლო ნიშნის მფლობელი ვალდებული არ არის, რეგისტრაციისთანავე შეუდგეს სასაქონლო ნიშნის გამოყენებას, თუმცა სასაქონლო ნიშნის გამოუყენებლობის ფაქტი, შესაძლოა მიუთითებდეს არაკეთილსინდისიერ განზრახვაზეც, თუკი მოგვიანებით აღმოჩნდება, რომ ნიშნის მფლობელმა სასაქონლო ნიშანი დაირეგისტრირა მხოლოდ იმ განზრახვით, რათა ხელი შეუშალოს მესამე პირს საკუთარი ნიშნის გამოყენებაში ან მისგან ეკონომიკური სარგებლის მიღებაში. არაკეთილსინდისიერი განზრახვით სასაქონლო რეგისტრაცია, შესაძლოა გამოვლინდეს მაშინაც, როდესაც აპლიკანტმა იცოდა უფრო ადრინდელი პრიორიტეტის მქონე იდენტური ან აღრევამდე მსგავსი ნიშნის არსებობის შესახებ და განზრახული ჰქონდა, მოეპოვებინა ფინანსური კომპენსაცია სასაქონლო ნიშნის მართლზომიერი მფლობელისაგან.

განცხადებული და მესამე პირის სასაქონლო ნიშნის დაცვის ხარისხი.

არაკეთილსინდისიერების არსებობის შეფასებისას, გასათვალისწინებელი ფაქტორია ნიშნის ცნობადობის ხარისხი, რაც პირდაპირ პროპორციულად დაკავშირებულია მის დაცვითუნარიანობის საკითხთან. თუ ნიშანი კარგად იყო ცნობილი საზოგადოებისათვის, ცხადია, უფრო მაღალია ალბათობა იმისა, რომ სადავო ნიშანი რეგისტრირებული იყოს არაკეთილსინდისიერად.

12.6. ზემოთ მითითებული კრიტერიუმების ფარგლებში, სადავო სასაქონლო ნიშნის არაკეთილსინდისიერი განზრახვით რეგისტრაციის მტკიცების ტვირთი, მოსარჩელეს ეკისრება, ხოლო მოპასუხეს ევალება, გააქარწყლოს მისი კეთილსინდისიერების მიმართ გაჩენილი გონივრული და საფუძვლიანი ეჭვები.

12.7. კონკრეტულ შემთხვევაში, მოსარჩელემ მოპასუხის სასაქონლო ნიშნის არაკეთილსინდისიერი განზრახვით რეგისტრაცია, როგორც აღინიშნა, სასაქონლო ნიშნებს შორის აღრევამდე მსგავსებასა და მოსარჩელის სასაქონლო ნიშნის რეპუტაციის ხარჯზე არაკეთილსინდისიერი კონკურენციის გაწევის ფაქტს დააფუძნა. სანამ უშუალოდ ამ სასაქონლო ნიშნების მსგავსების საკითხს შევეხებით, საკასაციო პალატა განმცხადებლის არაკეთილსინდისიერი განზრახვის საკითხზე დადგენილი კრიტერიუმებიდან გამომდინარე აღნიშნავს, როგორც მოსარჩელის, ასევე - მოპასუხის სასაქონლო ნიშანი ოფიციალურად რეგისტრირებულია „საქპატენტში“ და რეგისტრირებული ნიშნით ბაზარზე ოპერირების თანაბარი უფლებები აქვთ მოპოვებული. ეს გარემოება საყურადღებოა იმდენად, რამდენადაც არსებული სამართლებრივი მოცემულობის პირობებში, ცხადია, გამორიცხულია, მოპასუხეს სასაქონლო ნიშანი დაერეგისტრირებინა განზრახვით, მიეთვისებინა მოსარჩელის სასაქონლო ნიშანი ან/და მისთვის არამართლზომიერად აეკრძალა შემდგომში საქართველოს ბაზარზე ამ სასაქონლო ნიშნით ნიშანდებული საქონლის კომერციალიზაცია. შესაბამისად, არაკეთილსინდისიერი განზრახვის დამდგენი ერთ-ერთი გარემოება - განმცხადებლის განზრახვა, აუკრძალოს მესამე პირს თავისი ნიშნის გამოყენება, ამ დავაზე ერთმნიშვნელოვნად გამორიცხულია.

13. საკასაციო პალატა არ იზიარებს ნიშნების აღრევამდე მსგავსების საკითხზე მოსარჩელის მტკიცებას და ამ თემაზე სააპელაციო სასამართლოს სამართლებრივ დასკვნას. საკასაციო პალატის შეფასებით, მოპასუხის სახელზე რეგისტრირებული სასაქონლო ნიშანი არ წარმოადგენს დაპირისპირებული ნიშნის აღრევამდე მსგავს ნიშანს. სასაქონლო ნიშნების მსგავსების შემოწმების პროცესი გულისხმობს არა შედგენილი სასაქონლო ნიშნის დანაწევრებას და მისი ერთ-ერთი ელემენტისათვის გადამწყვეტი მნიშვნელობის მინიჭებას, არამედ თითოეული სასაქონლო ნიშნის მთლიანად განხილვას და საზოგადოებაზე მის მიერ შექმნილ საერთო შთაბეჭდილებას, რაზეც, რა თქმა უნდა, გამორიცხული არ არის, გავლენა მოახდინოს კომბინირებული სასაქონლო ნიშნის რომელიმე ელემენტმა, თუ სხვა ელემენტის მნიშვნელობა ცალსახად მეორეხარისხოვანია. კონკრეტულ შემთხვევაში, მოსარჩელის სასაქონლო ნიშანი „К.K.“ შესრულებულია მთავრული ასოებით, კირილიცასა და ლათინური ანბანის გამოყენებით, რაც შეეხება მასთან შესადარებელ ნიშანს ,,К. К.“ იგი შესრულებულია რუსულ ენაზე, სადაც მხოლოდ ორივე სიტყვის პირველი ასოებია შესრულებული მთავრულად. მოპასუხის ნიშანი იმდაგვარადაა წარმოდგენილი, რომ ორივე სიტყვა თანაბარმნიშვნელოვნად, სიტყვა - „კ–ზე“ აქცენტის გარეშე ვიზუალიზდება. გარეგნული თვალსაზრისით, დომინანტ სიტყვიერ ელემენტს არ შეიცავს არც მოსარჩელის სასაქონლო ნიშანი, ვინაიდან იგი შედგება კირილიცური და ლათინური ანბანით დაწერილი ერთი და იმავე შინაარსის სიტყვებისაგან, რომელიც შესრულებულია ერთნაირი შრიფტითა და მთავრული ასოებით. შესაბამისად, მოხმარებელს მისი ვიზუალიზაცია არ უბიძგებს კონცენტრირდეს რომელიმე სიტყვიერ ელემენტზე. მხოლოდ ის გარემოება, რომ ორივე სიტყვიერ ელემენტს ერთნაირი შინაარსობრივი დატვირთვა აქვს, საკასაციო პალატის შეფასებით, არ გამოდგება ნიშნის ამ სიტყვიერი ელემენტის დომინანტური ბუნების დასასაბუთებლად. ამასთან, იმ შემთხვევაშიც კი, თუკი სიტყვას „К.“ მივიჩნევდით შესადარებელი სასაქონლო ნიშნების ან მოსარჩელის სასაქონლო ნიშნის დომინანტურ კომპონენტად, მისი სამართლებრივი წონა დამოკიდებული იქნებოდა განმასხვაბელუნარიანობის ხარისხზე. ამ საკითხზე პალატა უფრო დეტალურად წინამდებარე განჩინების შემდეგ პუნქტში იმსჯელებს. ნიშნები განსხვავებულია ფონეტიკური და სემანტიკური თვალსაზრისითაც, რამეთუ მოპასუხის ნიშანი შედგება რა ორი სხვადასხვა სიტყვისაგან, მეორე სიტყვა „К–я“ სძენს მას როგორც განსხვავებულ ჟღერადობას, ასევე, შინაარსს/მნიშვნელობას, სიტყვა „К–я“ კონცეპტუალურად მიუთითებს საქონლის წარმომავლობაზე.

14. საკასაციო პალატის მოსაზრებით, მიუხედავად განსახილველ ნიშნებს შორის განმასხვავებელი ელემენტების არსებობისა, შესადარებელ ნიშნების შორის გარკვეულ მსგავსებას ქმნის ნიშნებში გამოყენებული საერთო რუსულენოვანი სიტყვა „К.“ – ,,К.“. აქედან გამომდინარე, მნიშვნელოვანია, განიმარტოს სიტყვის „К.“ სამართლებრივი დატვირთვა, შესაფასებელია თავად ამ ტერმინის განმასხვავებლობის ხარისხი. იმისთვის, რომ სასაქონლო ნიშანს ჰქონდეს განმასხვავებლობა, ის უნდა ასრულებდეს მის ძირითად ფუნქციას, მომხმარებლისათვის უზრუნველყოს განცხადებული საქონლის ან/და მომსახურების წარმომავლობის იდენტიფიცირება და აღრევის შესაძლებლობის გარეშე განასხვავოს საქონელი და მომსახურება იმ საქონლისა და მომსახურებისაგან, რომელსაც სხვა წარმოშობა აქვს (იხ. განმასხვავებლობა - აღწერილობითი/არაგანმასხვავებელუნარიანი სიტყვების შემცველი გამოსახულებითი ნიშნები. ინტელექტუალური საკუთრების ეროვნული ცენტრი - საქპატენტი, გვ. 3, https://www.sakpatenti.gov.ge/media/page_files/CP3-KA_final_-_14.05.pdf). განმასხვევებლობის თვალსაზრისით არსებობს მაღალი და დაბალი განმასხვავებლობის მქონე სასაქონლო ნიშნები. საკასაციო პალატის შეფასებით, მოსარჩელის სასაქონლო ნიშანი მცირე განმასხვავებლობის მქონეა, ვინაიდან სიტყვა „К.“ (ქართულად პატარა ძროხა) ნიცის 30-ე კლასში რეგისტრირებული პროდუქციისათვის მიუთითებს ამ სასაქონლო ნიშნით მონიშნულ საქონელში რძის შემცველობაზე. გასათვალისწინებელი ფაქტია ისიც, რომ ისტორიულად ეს სასაქონლო ნიშანი პირველად საზოგადოებისათვის ფართოდ ხელმისაწვდომი გახდა საბჭოთა კავშირში. ამ სასაქონლო ნიშნით მოინიშნა კანფეტი, რომელიც დროთა განმავლობაში ბაზარზე დამკვიდრა, როგორც ირისის ტიპის თხევადშიგთავსიანი კანფეტის ნაირსახეობა, შესაბამისად, სასაქონლო ნიშანმა შეიძინა აღწერილობითი სასაქონლო ნიშნის ფუნქცია, რამაც მინიმუმამდე შეამცირა ნიშნის განმასხვავებლობის უნარი. საკასაციო პალატა ყურადღებას მიაქცევს იმ გარემოებასაც, რომ მოსარჩელის მითითებით, მან ამ საქონლის წარმოება 1948 წლიდან დაიწყო. მოსარჩელის ამ მტკიცების საწინააღმდეგოდ, მოპასუხემ შესაგებელში მიუთითა, რომ საბჭოთა კავშირის დროს ამ სახელწოდების კანფეტს არაერთი საბჭოთა საკონდიტრო საწარმო უშვებდა და მომხმარებელი მის იდენტიფიცირებას რომელიმე კონკრეტულ საწარმოსთან არ ახდენდა. მოსარჩელეს მოპასუხის მიერ მითითებული ამ ფაქტობრივი გარემოების წინააღმდეგ კვალიფიციური შეპასუხება არ წარმოუდგენია. საკასაციო პალატის განმარტებით, სასაქონლო ნიშნის გამოყენებისას, განმსაზღვრელი ფაქტორია პროდუქციის ინდივიდუალიზება, ანუ უკავშირებს თუ არა მომხმარებელი წარმოებულ პროდუქციას კონკრეტულ საწარმოს. მომხმარებელს აქვს საშუალება, თავად აირჩიოს სასურველი პროდუქცია, რომელსაც იცნობს და ენდობა, ამდენად, სასაქონლო ნიშნის გამოყენების მიზანი სწორედ ისაა, რომ მომხმარებელს კონკრეტული პროდუქციის წარმოშობის, მისი მწარმოებლისა და სხვა სპეციფიკური ნიშან-თვისებების შესახებ უტყუარი ინფორმაცია ჰქონდეს, რის გამოც ირჩევს პროდუქტს. სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციის მიზანი არა მხოლოდ კერძო პირთა საკუთრების უფლების დაცვის უზრუნველყოფაში გამოიხატება, არამედ საჯარო ინტერესშიც, რომ მომხმარებელთა არა მხოლოდ კონკრეტული წრე, არამედ პოტენციური მომხმარებელიც დაცული იყოს საქონლის თვისების, ხარისხის, გეოგრაფიული წარმოშობის ან სხვა მახასიათებლების შესახებ. კონკრეტულ შემთხვევაში, მოსარჩელემ ვერ შეძლო, რელევანტური მტკიცებულებებით დაემტკიცებინა საქონელსა (კანფეტის სახეობა „კ–სა“) და მწარმოებელს (მოსარჩელე კომპანიას) შორის ასეთი ასოციაციური კავშირის არსებობა. ცალკე აღებული ის ფაქტობრივი მოცემულობა, რომ მოსარჩელე კომპანია ტკბილეულის წარმოების ინდუსტრიაში მაღალი რეპუტაციით სარგებლობს, არ წარმოადგენს სამართლებრივად ვარგის არგუმენტაციას იმ გარემოების დასამტკიცებლად, რომ ნიცის 30-ე კლასში რეგისტრირებადი საქონლის მოსანიშნად სიტყვა „კ–ის“ გამოყენება, მხოლოდ მისი ექსკლუზიური უფლებაა. მნიშვნელოვანია, ერთმანეთისგან გაიმიჯნოს მწარმოებლისა და საქონლის რეპუტაცია. საკასაციო პალატის განმარტებით, მეწარმე შესაძლოა ბაზარზე ეწეოდეს სხვადასხვა სასაქონლო ნიშნით მონიშნული საქონლის რეალიზაციას, მაგრამ საზოგადოებაში თანაბარი პოპულარობითა და რეპუტაციით არ სარგებლობდეს მის მიერ წარმოებული ყველა საქონელი. სწორედ ამიტომ, საკანონმდებლო დონეზე მოწესრიგებითაც, სასაქონლო ნიშანზე უფლების მოპოვების მართლზომიერების შესაფასებლად განმსაზღვრელია არა მეწარმის, არამედ სასაქონლო ნიშნის რეპუტაცია და იმ საკითხის გამორკვევა სხვისი კუთვნილი სასაქონლო ნიშნის რეპუტაციის ხარჯზე არაკეთილისინდისიერი კონკურენციის გზით ხომ არ ცდილობს ეკონომიკური სარგებლის მარტივად მიღებას ესა თუ ის მეწარმე სუბიექტი. საკასაციო პალატის შეფასებით, განსახილველ შემთხვევაში, გარდა იმისა, რომ მოსარჩელის სასაქონლო ნიშნის სამართლებივი დაცვის ხარისხი შემცირებულია მისი განმასხვავებელუნარიანობის სიმწირის გამო, შესადარებელ ნიშანში ტერმინ „К-ს“ დამატებული სიტყვიერი კომპონენტი „К–я“ სძენს ამ ნიშანს განმასხვავებლობას იმ ხარისხით, რაც გამორიცხავს სასაქონლო ნიშნების აღრევის შესაძლებლობას. საკასაციო პალატის მოსაზრებით, სიტყვა „К–я“ წარმოადგენს ირიბ მითითებას წარმოშობის წყაროზე, საქონლის წარმომავლობაზე, რომელიც მომხმარებელს უბიძგებს ყურადღება მიაქციოს საქონლის ერთ-ერთ უმთავრეს მახასიათებელს - მწარმოებელს და განარჩიოს მოსარჩელის მიერ „К.K.“ სასაქონლო ნიშნით წარმოებული საქონლისაგან. მოპასუხის მიერ ერთი და იმავე კლასის საქონლის (მათ შორის იდენტური საქონლის - კანფეტის) მოსანიშნად განკუთვნილი კომბინირებული სასაქონლო ნიშნის - „К.К–я“ სიტყვათა შეთანხმებით რეგისტრაცია გამორიცხავს არამხოლოდ ნიშნების აღრევის ალბათობას, არამედ სიტყვა „К–а“ - ის განმასხვავებელეუნარიანობის ხარისხისა და დაცვის ფარგლების გათვალისწინებით, მოპასუხის მიერ სადავო ნიშნის არაკეთილსინდისიერი განზრახვით რეგისტრაციასაც.

15. საქმეზე წარმოდგენილი მტკიცებულებების/მხარეთა ახსნა-განმარტებების ურთიერთშეჯერებისა და საქმეზე გამორკვეული გარემოებების გაანალიზების შედეგად, საკასაციო პალატა მიიჩნევს, რომ მოსარჩელემ წინამდებარე დავის ფარგლებში ვერ უზრუნველყო მისი მტკიცების სფეროს განკუთვნადი არსებითი მნიშვნელობის გარემოებების დამტკიცება, რაც სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის სამართლებრივი შედეგის განმაპირობებელია.

16. საპროცესო კოდექსის 411-ე მუხლის თანახმად, საკასაციო სასამართლო თვითონ მიიღებს გადაწყვეტილებას საქმეზე, თუ არ არსებობს ამ კოდექსის 412-ე მუხლით გათვალისწინებული გადაწყვეტილების გაუქმებისა და საქმის სააპელაციო სასამართლოში განსახილველად დაბრუნების საფუძვლები. მოცემულ შემთხვევაში, საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ საქმის ხელახლა განსახილველად დაბრუნების საფუძველი არ არსებობს, რადგან საჭირო არაა მტკიცებულებათა დამატებითი გამოკვლევა.

17. საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 53-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, იმ მხარის მიერ გაღებული ხარჯების გადახდა, რომლის სასარგებლოდაც იქნა გამოტანილი გადაწყვეტილება, ეკისრება მეორე მხარეს, თუნდაც ეს მხარე განთავისუფლებული იყოს სახელმწიფოს ბიუჯეტში სასამართლო ხარჯების გადახდისაგან. ამავე მუხლის მე-2 და მე-3 ნაწილების თანახმად, აღნიშნული წესები შეეხება, აგრეთვე, სასამართლო ხარჯების განაწილებას, რომლებიც გაწიეს მხარეებმა საქმის სააპელაციო და საკასაციო ინსტანციებში წარმოებისას. თუ სააპელაციო ან საკასაციო სასამართლო შეცვლის გადაწყვეტილებას ან გამოიტანს ახალ გადაწყვეტილებას, იგი შესაბამისად შეცვლის სასამართლო ხარჯების განაწილებასაც. ამდენად, მოსარჩელეს მოპასუხის სასარგებლოდ უნდა დაეკისროს ამ უკანასკნელის მიერ საკასაციო სასამართლოში გადახდილი სახელმწიფო ბაჟი - 300 ლარი..

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის მე-8 მუხლით, 53-ე, 408-ე, 411-ე მუხლებით და

გ ა დ ა წ ყ ვ ი ტ ა

1. დ.პ.კ.კ.რ–ის საკასაციო საჩივარი დაკმაყოფილდეს;

2. გაუქმდეს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2019 წლის 10 დეკემბრის გადაწყვეტილება და ახალი გადაწყვეტილების მიღებით კომპანია ღია სააქციო საზოგადოება მ.კ.ფ.კ.ო–ის სარჩელი არ დაკმაყოფილდეს;

3. კომპანია ღია სააქციო საზოგადოება მ.კ.ფ.კ.ო–ს, დ.პ.კ.კ.რ–ის სასარგებლოდ დაეკისროს ამ უკანასკნელის მიერ საკასაციო სასამართლოში გადახდილი სახელმწიფო ბაჟი - 300 ლარი.

4. განჩინება საბოლოოა და არ გასაჩივრდება.

თავმჯდომარე: მ. ერემაძე

მოსამართლეები: გ. მიქაუტაძე

ვ. კაკაბაძე