საქმე №ას-1130-2022 1 მარტი, 2023 წელი თბილისი

სამოქალაქო საქმეთა პალატა

შემადგენლობა:

მირანდა ერემაძე (თავმჯდომარე, მომხსენებელი)

მოსამართლეები: გიორგი მიქაუტაძე

ვლადიმერ კაკაბაძე

საქმის განხილვის ფორმა _ ზეპირი განხილვის გარეშე

პირველი კასატორი - შპს ,,ე.ს–ი“ (მოსარჩელე)

მეორე კასატორი - სს ,,თ–ი“ (მოპასუხე)

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება – თბილისის სააპელაციო სასამართლოს 2022 წლის 29 ივნისის გადაწყვეტილება

პირველი საკასაციო საჩივრის მოთხოვნა – გასაჩივრებული გადაწყვეტილების ნაწილობრივ გაუქმება, სარჩელის სრულად დაკმაყოფილება

მეორე საკასაციო საჩივრის მოთხოვნა – გასაჩივრებული გადაწყვეტილების ნაწილობრივ გაუქმება, სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმა

დავის საგანი – თანხის დაკისრება

საკითხი, რომელზედაც მიღებულია განჩინება - საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის შემოწმება

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი

1. 2019 წლის 20 მარტს შპს „ე.ს–სა“ (შემდგომში „შემსრულებელი“, „მოსარჩელე“ ან „პირველი კასატორი“) და სს „თ–ს“ (შემდგომში „დამკვეთი“, „მოპასუხე“ ან „მეორე კასატორი“) შორის დაიდო მიწის გვირაბული მეთოდით (კროტით) დამუშავების №4600003577 მომსახურების ხელშეკრულება (შემდგომში „ხელშეკრულება“), რომლის მიხედვით, შემსრულებელმა აიღო ვალდებულება დამკვეთის მიერ მიწოდებული შესასრულებელი სამუშაოების პროექტის მიხედვით, საკუთარი ძალებით, ტექნიკური საშუალებებითა და მასალებით, ხელშეკრულების მოქმედების პერიოდში ჩაეტარებინა მიწის გვირაბული მეთოდით გათხრა და მილის გატარება. ხელშეკრულების საერთო ღირებულება, გადასახადების ჩათვლით 29 107.65 ლარით, ხოლო შესასრულებელ სამუშაოთა ერთეულის, გრძივი მ-ის ფასი (კერძოდ, მიწის გათხრა და 110 მმ-იანი მილის გატარება გვირაბში) 129,80 ლარით განისაზღვრა.

2. ხელშეკრულების 3.3-ე პუნქტის თანახმად, შემსრულებელი ვალდებულია, სამუშაოთა დაწყების შესახებ აცნობოს ყველა იმ პირს, ვისი კომუნიკაციაც შეიძლება იყოს ჩადებული პროექტით სამუშაოთა შესრულებისთვის განსაზღვრულ ტერიტორიაზე. 3.5 პუნქტის მიხედვით კი, სამუშაოს შესრულებისას ნებისმიერი კომუნიკაციის დაზიანებაზე, ან განადგურებაზე და დაზიანების აღმოფხვრაზე პასუხისმგებლობას და ზიანის აღმოფხვრის და/ან ანაზღაურების სრულ ვალდებულებას იღებს შემსრულებელი. შემსრულებელი ასევე პასუხისმგებელია საკუთრების დაზიანებაზე, ადამიანთა დასახიჩრებაზე ან უბედური შემთხვევის შედეგად სიკვდილზე, რომელიც შეიძლება გამოწვეული იყოს შემსრულებლის, მისი ქვეკონტრაქტორების ან სხვა არაპირდაპირი თანამშრომლის მიერ, წინამდებარე ხელშეკრულებით გათვალისწინებული სამუშაოების შესრულებით, იმისდა მიუხედავად, ასეთ ზარალს ადგილი ჰქონდა შემსრულებლის მიერ სამუშაოების სრულ დასრულებამდე, თუ ასეთი ზარალი გამოწვეული იყო შემსრულებლის მიერ სამუშაოების არაპროფესიულად ან/და არაკეთილსინდისიერად შესრულებით, ასევე, იგი პასუხისმგებელია მის მიერ შესრულებული სამუშაოს თანმდევ ნებისმიერ უარყოფით შედეგზე (ხელშეკრულების 3.14-ე პუნქტი).

3. ხელშეკრულების 4.3-ე პუნქტით, სამუშაოს დასრულების თარიღად ითვლება შესრულებული სამუშაოების აქტისა და მხარეთა მიერ ხელმოწერილი მიღება-ჩაბარების აქტის შედგენის თარიღი. ამასთან, მიღება-ჩაბარების აქტის დადება არ ათავისუფლებს შემსრულებელს შემდგომი მიღება-ჩაბარების აქტის დადებისას დაუფიქსირებელი უხარისხო შესრულებით გამოვლენილი ნაკლის გამოსწორებისა და ამით დამკვეთისათვის მიყენებული ზიანის ანაზღაურებისგან (ხელშეკრულების 4.11-ე პუნქტი)

4. ხელშეკრულების 5.3.5-ე პუნქტის მიხედვით, დამკვეთი ვალდებულია აიღოს ყველა საჭირო, საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული ნებართვა სამუშაოთა დასაწყებად. 5.4-ე პუნქტით კი, დამკვეთი უფლებამოსილია არ აანაზღაუროს შესრულებული სამუშაოები იმ შემთხვევაში, თუ ობიექტზე სამუშაოების ჩატარების პროცესში და ამ სამუშაოების დასრულების შემდეგ აღმოჩნდა ნაკლოვანებები, რომლებიც გამორიცხავენ ობიექტის გამოყენებას დანიშნულებისამებრ, სამუშაოები არ შესრულდება სრულად და ხარისხიანად ან/და სამუშაოებში გამოყენებული მასალები არ შეესაბამება მოთხოვნილს ან გააჩნიათ ტექნიკური წუნი.

5. 2019 წლის 26 ნოემბერს და 2020 წლის 11 მარტს მოსარჩელესა და მოპასუხეს შორის დაიდო ხელშეკრულებები მიწის გვირაბული მეთოდით (კროტით) დამუშავების მომსახურების შესახებ, 2019 წლის 20 მარტის №4600003577 ხელშეკრულების ანალოგიური პირობებით.

6. 2019 წლის 20 მარტის ხელშეკრულების შესაბამისად, 2019 წლის 21 მარტს მხარეთა შორის გაფორმდა №05072 მიღება-ჩაბარების აქტი, დამკვეთის მიერ ქ. თბილისში, 134 გრძივ მ-ზე შესრულებული სამუშაოს შესახებ (პროექტი № ND-76). აქტის თანახმად, შემსრულებლების წარმომადგენლების მიერ გადაცემულია, ხოლო დამკვეთის უფლებამოსილი წარმომადგენლების მიერ მიღებულია მომსახურება, საერთო ღირებულებით 20 002.18 ლარი.

7. 2019 წლის 2 აპრილს მხარეებმა ასევე ხელი მოაწერეს შესრულებული სამუშაოების აქტს, რომლის მიხედვით, თბილისში, ჟვანიას მოედანზე შესრულდა გრძივ მ-ზე მიწის გათხრის სამუშაო და სამუშაოს შესრულებისას გამოყენებულ იქნა 110 მმ-იანი პლასტმასის მილი.

8. 2019 წლის 26 ნოემბრის № 4600004017 ხელშეკრულების შესაბამისად, 2019 წლის 17 დეკემბერს გაფორმდა № 05388 მიღება-ჩაბარების აქტი დამკვეთის მიერ ქ. თბილისში, 58 გრძივ მ-ზე შესრულებული სამუშაოს შესახებ (პროექტი № CN-459,19). აქტის თანახმად, შემსრულებლების (წარმომადგენლების) მიერ გადაცემულია, ხოლო დამკვეთის უფლებამოსილი წარმომადგენლების მიერ მიღებულია მომსახურება საერთო თანხით 8 657. 66 ლარი.

9. 2020 წლის 11 მარტის N 4600004198 ხელშეკრულების შესაბამისად, 2020 წლის 22 მაისს მხარეთა შორის გაფორმდა 05446 მიღება-ჩაბარების აქტი დამკვეთის მიერ ქ. თბილისში, 136 გრძივ მ-ზე შესრულებული სამუშაოს შესახებ (პროექტი № CC 8420 4). აქტის თანახმად, შემსრულებლების წარმომადგენლების მიერ გადაცემულია, ხოლო დამკვეთის უფლებამოსილი წარმომადგენლების მიერ მიღებულია მომსახურება საერთო თანხით 17 010.88 ლარი.

10. 2019 წლის 2 დეკემბერს ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიის მუნიციპალური ინსპექციის მიერ საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 152³-ე მუხლის 1-ლი ნაწილით გათვალისწინებული სამართალდარღვევის ჩადენისთვის დამკვეთი დაჯარიმდა 3000 ლარით. ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა ოქმის მიხედვით, კანდელაკისა და პეკინის ქუჩების კვეთაზე მიწის გათხრითი სამუშაოები ნაწარმოებია ავარიულად, გვირაბული მეთოდით, რა დროსაც ავარიული სამუშაოებისთვის განსაზღვრული განათხარის სიგრძე დაირღვა. გამოსაყენებელი ტერიტორია 10 გრძივ მეტრს სცილდება.

11. 2019 წლის 27 ნოემბრის აქტით შპს „ჯ.უ.ე.ფ–ის“ თანამშრომლების მიერ ქსელის სრული ინსპექტირების დროს, ქ. თბილისში, ...... № 9-სთან აღმოჩნდა, რომ შპს „ჯ.უ.ე.ფ–ის“ წყალანირების 400 მმ-იან გოფრირებულ მილში დახურული მეთოდით გატარებული იყო ორი პოლიეთილენის გარცმის მილი. ამ მილებში გატარებული იყო მაღალი ძაბვის კაბელები. დაზიანების გამოჩენის შემდეგ მოპასუხის წარმომადგენლებმა მოახდინეს არსებული გარცმისა და კაბელების გადაადგილება. აქტის მიხედვით, ასფალტის საფარის მოხსნა, დაზიანებული ადგილის ექსკავაცია, მილების გადაადგილების შემდეგ კი, დაზიანებული წყალანირების ქსელის შეკეთება, ინერტული მასალით ქვაბულის შევსება და ასფალტის საფარის აღდგენა განახორციელა შპს „ნ.ქ.ტ–იმ“.

12. შპს „ჯ.უ.ე.ფ–ის“ 2020 წლის 21 იანვრის წერილით დამკვეთს ეცნობა, რომ შპს „ჯ.უ.ე.ფ–ის“ წარმომადგენლებმა აღმოაჩინეს ქ. თბილისში, ......... მოპასუხის დაკვეთით ჰორიზონტალური ბურღვითი სამუშაოების წარმოების შედეგად დაზიანებული წყალანირების 400-მმ-იანი გოფრირებული მილი. აღნიშნული წერილით შპს „ჯ.უ.ე.ფ–მა“ დაზიანებული წყალანირების ქსელის აღდგენის მიზნით, შპს „ნ.ქ.ტ–ის" მიერ გაწეული მომსახურების ღირებულების, 7 463 25 ლარის გადახდის მოთხოვნა წარუდგინა მოპასუხეს. წერილს ასევე ერთვის შპს „ჯ.უ.ე.ფ–სს“ და შპს „ნ.ქ.ტ–ის" შორის დადებული №1511-19 მომსახურების ხელშეკრულება და დეტალური ხარჯთაღრიცხვის დოკუმენტი.

13. 2019 წლის 20 დეკემბრის წერილით დამკვეთმა აცნობა შემსრულებელს, რომ 2019 წლის 2 დეკემბრის №000502 ოქმით დაკისრებული ადმინისტრაციული ჯარიმა - 3 000 ლარი დაექვითებოდათ მის მიერ წარდგენილი პირველივე შესრულებიდან.

14. შეტყობინების პასუხად, შემსრულებელმა 2019 წლის 30 დეკემბრის წერილით დამკვეთს მოსთხოვა საჯარიმო ქვითრის გამოწერის საფუძვლისა და შემსრულებლის ბრალეულობის შესახებ დეტალების გაცნობა.

15. 2020 წლის 9 იანვრის წერილით დამკვეთმა შემსრულებელს აცნობა, რომ მან ....... ქუჩაზე ბურღვითი სამუშაოების წარმოების დროს დააზიანა საკანალიზაციო მილი, რის გამოც ქ. თბილისის მერიას მოუწია ახლად რეაბილიტირებული ...... ქუჩის გადათხრა და დაზიანებული მილის შეკეთება. ფაქტთან დაკავშირებით კი გამოიწერა 3 000 ლარით დაჯარიმების ქვითარი. მილი დააზიანა შემსრულებელმა, რის გამოც მას ეკისრებოდა მას ეკისრებოდა ჯარიმის თანხის ანაზღაურება.

16. 2020 წლის 17 იანვარს შემსრულებელმა კვლავ წერილით მიმართა დამკვეთს და არ გამორიცხა, რომ მილი დაზიანებულიყო ჰორიზონტალური ბურღვითი სამუშაოების დროს, მაგრამ აქვე აღნიშნა, რომ მილის დაზიანება მისი ბრალით არ მომხადარა. მიწის გრუნტის ჰორიზონტალური ბურღვის დაწყებამდე, კომუნიკაციების მეპატრონეთა წარმომადგენლების თანდასწრებით მათ შეისწავლეს კომუნიკაციების არსებობა ბურღის მიდამოში და ამ კომუნიკაციების კოორდინატები. მოკვლევის დროს მილის არსებობა კომუნიკაციის მეპატრონის წარმომადგენელს არ დაუფიქსირებია. ამის გათვალისწინებით, შემსრულებელმა გამორიცხა საკუთარი ბრალეულობა. ამასთან, განაცხადა პრეტენზია იმის შესახებ, რომ მას არ მიეცა დამკვეთისთვის დაკისრებული ჯარიმის გასაჩივრების შესაძლებლობა. შემსრულებელი ვერ გადაიხდიდა აღნიშნულ თანხას - კომპანია ბუღალტრული ანგარიშგებისას ჯარიმას ხარჯად ვერ ასახავდა. ამიტომ, დამკვეთს არ ჰქონდა მითითებული თანხის დაქვითვის უფლება.

17. შემსრულებელს დამკვეთისთვის მიწერილ წერილში მოსარჩელემ არ მიუთითებია, თუ რომელი კომუნიკაციის მეპატრონისგან მიიღო მცდარი მონაცემი.

18. 2020 წლის 4 ივნისს დამკვეთმა წერილით მიმართა შემსრულებელს და აცნობა, რომ N4600003577 ხელშეკრულების საფუძველზე ......... ქუჩაზე რეაბილიტაციის სამუშაოების წარმოებისას დაზიანდა შპს „ჯ.უ.ე.ფ–ის“ საკანალიზაციო მილი. შპს „ჯ.უ.ე.ფ–ის “ მიერ წარმოდგენილი ხარჯთაღრიცხვის თანახმად, აღდგენის ღირებულებამ 7 463.25 ლარი შეადგინა, რაც, როგორც მიყენებული ზიანის თანხა, მოსარჩელეს ეა-17 № 4606935 ანგარიშფაქტურიდან დაექვითებოდა.

19. 2020 წლის 4 ივნისის წერილის პასუხად 2020 წლის 16 ივნისის წერილით შემსრულებელმა დამკვეთს განუმარტა, რომ მას კანდელაკის ქუჩაზე წარმოებულ სარეაბილიტაციო სამუშაოებთან კავშირი არ ჰქონია და უცნობია, ვისი ბრალეულობით დაზიანდა მილი. ამასთან, მოსარჩელემ გამოთქვა პრეტენზია, რომ მხარეებს შორის არსებული ხელშეკრულება არ ითვალისწინებდა თანხის დაქვითვის პირობას. ამავე დროს, აშკარა იყო ხარჯთაღრიცხვით მითითებული თანხის გადაჭარბება. 110 მმ დიამეტრის მილის გატარების პირობებში დაზიანების ფართი არ შეიძლებოდა ყოფილიყო (0.3×0.3) 0.009 კვ.მ-ზე მეტი და ამ დაზიანების აღმოსაფხვრელად 30 კვ.მ ქვაბულის ამოჭრა საჭირო არ გახდებოდა.

20. 2020 წლის 13 ივლისის წერილით შემსრულებელმა კიდევ ერთხელ მოსთხოვა დამკვეთს შესრულებული სამუშაოების ღირებულების სრულად ანაზღაურება, რაზეც იმავე წლის 24 ივლისს უარყოფითი პასუხი მიიღო.

21. 2020 წლის 25 აგვისტოს დამკვეთსა და შემსრულებელს შორის გაფორმდა შედარების აქტი, რომლის მიხედვით, დამკვეთის დავალიანება შემსრულებლის მიმართ შეადგენს 28 809.95 ლარს. მონაცემებს შორის სხვაობა 10 515.17 ლარი შედგება შემდეგი ანგარიშ ფაქტურების მიხედვით დაქვითული თანხებისგან: აფ ეა–163465850 - დაიქვითა 51.92 ლარი (საკაბელო ტრასის მექანიკური დაზიანებით მიყენებული ზიანი); აფ ეა-17 №1404550 - დაიქვითა 3 000 ლარი (ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის ოქმის № 000502 გამო მიყენებული ზიანი); აფ ეა-17_4606935 - დაიქვითა 7 463.25 ლარი (შპს „ჯ.უ.ე.ფ–ის“ საკანალიზაციო მილის აღდგენით მიყენებული ზიანი).

22. მოსარჩელის მოთხოვნა

შემსრულებელმა სარჩელი აღძრა სასამართლოში დამკვეთის მიმართ და მოითხოვა მოპასუხის მიერ მისთვის დაქვითული თანხის, 10 463 ლარის ანაზღაურება.

23. მოპასუხის პოზიცია

მოპასუხემ წარდგენილი შესაგებლით სარჩელი არ ცნო და განმარტა, რომ მოსარჩელის ბრალით მას მიადგა ზიანი, შესაბამისად, უფლებამოსილი იყო მიყენებული ზიანის ფარგლებში უარი ეთქვა სადავო თანხის ანაზღაურებაზე.

24. საქალაქო სასამართლოს გადაწყვეტილება

თბილისის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიის 2022 წლის 21 თებერვლის გადაწყვეტილებით სარჩელი არ დაკმაყოფილდა.

25. მოსარჩელის სააპელაციო საჩივარი

საქალაქო სასამართლოს გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გაასაჩივრა მოსარჩელემ, მოითხოვა გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილების მიღებით სარჩელის დაკმაყოფილება.

26. სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება და დასკვნები

26.1. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2022 წლის 29 ივნისის გადაწყვეტილებით მოსარჩელის სააპელაციო საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ და გასაჩივრებული გადაწყვეტილების შეცვლით მიღებული იქნა ახალი გადაწყვეტილება, რომლითაც სარჩელი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ; მოპასუხეს მოსარჩელის სასარგებლოდ დაეკისრა 3000 ლარის ანაზღაურება.

26.2. სააპელაციო სასამართლომ დადგენილად მიიჩნია წინამდებარე განჩინების 1-21 პუნქტებში ასახული ფაქტობრივი გარემოებები, ამასთან, ერთობლივად შეაფასა მხარეთა შორის 2019 წლის 20 მარტს დადებული ხელშეკრულების 5.3.5-ე პუნქტისა და 2019 წლის 2 დეკემბრის ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის ოქმის შინაარსი და დადასტურებულად მიიჩნია, რომ ვინაიდან მოპასუხისთვის 3000 ლარიანი ჯარიმის დაკისრება შესაბამისი ნებართვის არარსებობამ გამოიწვია, ხოლო ნებართვის მოპოვება მხარეთა შორის დადებული ხელშეკრულების შესაბამისად, სწორედ შემკვეთის (ანუ მოპასუხის) ვალდებულება იყო, არ არსებობდა მოსარჩელის მიერ შესრულებული სამუშაოების ღირებულებიდან 3000 ლარის (დამკვეთის მიერ გადახდილი ადმინისტრაციული ჯარიმის) გაქვითვის საფუძვლი.

26.3. სააპელაციო სასამართლომ საქმეში არსებული მტკიცებულებების შესაბამისად, ასევე დადგენილად მიიჩნია, რომ თბილისში, ..... #9-ში მოპასუხის დაკვეთით ჰორიზონტალური ბურღვითი სამუშაოების წარმოების შედეგად წყალანირების 400 მმ-იანი გოფრირებული მილი მოსარჩელემ დააზიანა და საკუთარი მტკიცების ფარგლებში მან სასამართლოს ვერ წარუდგინა ბრალის გამომრიცხავი მტკიცებულება. სააპელაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა სამოქალაქო კოდექსის 397-ე მუხლით და აღნიშნა, რომ ვინაიდან მხარეთა შორის გაფორმებული ხელშეკრულების შესაბამისად, სამუშაოს შესრულებისას ნებისმიერი კომუნიკაციის დაზიანებაზე ან დაზიანების აღმოფხვრაზე პასუხისმგებლობას და ზიანის აღმოფხვრის და/ან ანაზღაურების სრულ ვალდებულებას შემსრულებელი იღებდა, აღნიშნული დათქმა საკმარისი საფუძველია მოსარჩელისთვის ზიანის ანაზღაურების დასაკისრებლად.

27. მოსარჩელისა და მოპასუხის საკასაციო საჩივრები

27.1. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2022 წლის 29 ივნისის გადაწყვეტილება საკასაციო წესით გაასაჩივრა ორივე მხარემ.

27.2. მოსარჩელემ მოითხოვა გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილების მიღებით სარჩელის სრულად დაკმაყოფილება.

27.3. მოპასუხემ მოითხოვა გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილების მიღებით სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმა.

27.4. პირველი კასატორის განცხადებით, სააპელაციო სასამართლომ არასწორად განმარტა ხელშეკრულების ჩანაწერი, რომლის მიხედვით, სამუშაოს შესრულებისას ნებისმიერი კომუნიკაციის დაზიანებასა ან განადგურებაზე და დაზიანების აღმოფხვრაზე პასუხისმგებლობას და ზიანის აღმოფხვრის და/ან ანაზღაურების სრულ ვალდებულებას იღებს შემსრულებელი. ხელშეკრულების მითითებული პუნქტი ზოგადი ხასიათისაა და არ განმარტავს, თუ ვის წინაშე აგებს პასუხს შემსრულებელი და რა შემთხვევაში. ცხადია, შემსრულებელს პასუხისმგებლობა ეკისრება მისი ბრალის შემთხვევაში კომუნიკაციის მფლობელის წინაშე, თუმცა მასთან დაკავშირება, არაერთი მცდელობის მიუხედავად, მოსარჩელემ ვერ შეძლო. მოპასუხემ კი ისე გადარიცხა შემსრულებლის ანგარიშიდან თანხა, რომ შემსრულებელს არ მიეცა საკუთარი არაბრალეულობის დამტკიცების შესაძლებლობა.

27.5. მეორე კასატორის მოსაზრებით, სააპელაციო სასამართლომ არასწორად დაასკვნა, რომ ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის ოქმის საფუძველზე დამკვეთისთვის დაკისრებული ჯარიმა, 3000 ლარი მოსარჩელეს არ უნდა გადაეხადა. სადავო არ არის, რომ მოსარჩელის მიერ არამართლზომიერად განხორციელებული ქმედების - არასწორად ჩატარებული სამუშაოების გამო დაზიანდა 400 მმ-იანი გოფრირებული მილი, რის გამოც მოპასუხე იძულებული გახდა ჩაეტარებინა დამატებითი სამუშაოები და გაეწია დამატებითი ხარჯი. შესაბამისად, არსებობდა დამკვეთის მიერ გადახდილი ადმინისტრაციული ჯარიმის თანხის გაქვითვის საფუძველი.

28. საკასაციო სამართალწარმოების ეტაპი

28.1. საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2022 წლის 30 სექტემბრის განჩინებით მოპასუხის საკასაციო საჩივარი, ხოლო 2022 წლის 7 ოქტომბრის განჩინებით მოსარჩელის საკასაციო საჩივარი წარმოებაში იქნა მიღებული სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 391-ე მუხლის მიხედვით დასაშვებობის შესამოწმებლად.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი

საკასაციო სასამართლო საქმის შესწავლის, მტკიცებულებათა გაანალიზების, საკასაციო საჩივრების დასაშვებობის იურიდიული დასაბუთებულობის შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, რომ საკასაციო საჩივრები არ აკმაყოფილებს სსსკ-ის 391-ე მუხლის მოთხოვნებს, რის გამოც დაუშვებელია, შემდეგი არგუმენტაციით:

29. სსსკ-ის 391-ე მუხლის მეხუთე ნაწილის შესაბამისად, საკასაციო საჩივარი ქონებრივ და სხვა არაქონებრივ დავებში დასაშვებია, თუ კასატორი დაასაბუთებს, რომ: ა) საქმე მოიცავს სამართლებრივ პრობლემას, რომლის გადაწყვეტაც ხელს შეუწყობს სამართლის განვითარებას და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებას; ბ) საქართველოს უზენაეს სასამართლოს მანამდე მსგავს სამართლებრივ საკითხზე გადაწყვეტილება არ მიუღია; გ) საკასაციო საჩივრის განხილვის შედეგად მოცემულ საქმეზე სავარაუდოა მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღება; დ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება განსხვავდება მსგავს სამართლებრივ საკითხზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან; ე) სააპელაციო სასამართლომ საქმე განიხილა მატერიალური ან/და საპროცესო სამართლის ნორმების მნიშვნელოვანი დარღვევით, რასაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე; ვ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება ეწინააღმდეგება მსგავს სამართლებრივ საკითხზე ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციას და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალს; ზ) გასაჩივრებულია სააპელაციო სასამართლოს მეორე დაუსწრებელი გადაწყვეტილება ან განჩინება დაუსწრებელი გადაწყვეტილების უცვლელად დატოვების თაობაზე. ზემოაღნიშნული ნორმები განსაზღვრავს იმ მოთხოვნებს, რომელთაც საკასაციო საჩივარი უნდა შეიცავდეს და ეფუძნებოდეს.

30. საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ წარმოდგენილი საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები სსსკ-ის 391-ე მუხლით გათვალისწინებული არცერთი ზემოხსენებული საფუძვლით.

31. სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის სსსკ-ის 407-ე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, სააპელაციო სასამართლოს მიერ დამტკიცებულად ცნობილი ფაქტობრივი გარემოებები სავალდებულოა საკასაციო სასამართლოსათვის, თუ წამოყენებული არ არის დასაშვები და დასაბუთებული პრეტენზია (შედავება). დასაბუთებული პრეტენზია გულისხმობს მითითებას იმ პროცესუალურ დარღვევებზე, რომლებიც დაშვებული იყო სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმის განხილვის დროს და რამაც განაპირობა ფაქტობრივი გარემოებების არასწორად შეფასება-დადგენა, მატერიალურსამართლებრივი ნორმის არასწორად გამოყენება ან/და განმარტება.

32. საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ განსახილველ შემთხვევაში სააპელაციო სასამართლომ სრულად გამოიკვლია საქმისათვის მნიშვნელობის მქონე გარემოებები და სათანადოდ შეაფასა ისინი, ამასთან, კასატორებს არ წარმოუდგენიათ დასაშვები და არსებითად დასაბუთებული პრეტენზიები (შედავება), რომლებიც გააქარწყლებდა სააპელაციო სასამართლოს მიერ დადგენილ გარემოებებსა თუ მსჯელობას.

33. საკასაციო სასამართლო განმარტავს, რომ ნარდობა ორმხრივი და სასყიდლიანი ხელშეკრულებაა (სსკ-ის 629-ე მუხლი), რომლის ორივე ხელშემკვრელმა მხარემ, სსკ-ის 361-ე მუხლის მეორე ნაწილის შესაბამისად, ნაკისრი ვალდებულება უნდა შეასრულოს ჯეროვნად, კეთილსინდისიერად, დათქმულ დროსა და ადგილას (იხ. სუსგ საქმე №ას-764-2019, 2.08.2019წ.). ნარდობის სამართალურთიერთობის განმსაზღვრელი მითითებული ნორმის შინაარსი ცხადყოფს, რომ ნარდობა სინალაგმატურ ხელშეკრულებათა რიგს განეკუთვნება, რომლის მონაწილეებიც სამართლებრივ ურთიერთობაში ერთმანეთის მიმართ გამოდიან როგორც ურთიერთკრედიტორები, ისე - ურთიერთმოვალეები. სახელშეკრულებო ვალდებულება კი მაშინ მიიჩნევა შესრულებულად, როდესაც თითოეული მხარე შეასრულებს თავის წილ ვალდებულებას (იხ.სუსგ № ას-1646-2019, 30.09.2020წ).

34. საკასაციო სასამართლო განმარტავს, რომ სამოქალაქო კოდექსი აღიარებს და ეფუძნება „pacta sunt servanda-ს“ (ხელშეკრულება უნდა შესრულდეს) პრინციპს, რომლის თანახმად, ხელშეკრულების მხარემ, რომელმაც იკისრა ვალდებულება, უნდა შეასრულოს ხელშეკრულებით მისივე ნებით შეთანხმებული უფლება-მოვალეობები. შესრულების ვალდებულება, პირველ რიგში, ხელშეკრულებით გათვალისწინებულ შედეგს გულისხმობს. სსკ-ის 361-ე მუხლის მეორე ნაწილის მიხედვით, ვალდებულება უნდა შესრულდეს ჯეროვნად, კეთილსინდისიერად, დათქმულ დროსა და ადგილას. ამ მოთხოვნათა შეუსრულებლობა ვალდებულების დარღვევაა და იწვევს მოთხოვნის უფლებას იმ მხარისათვის, რომლის მიმართაც და ინტერესთა საზიანოდ შეთანხმების პირობები დაირღვა (იხ. სუსგ №ას-696-696-2018, 6.07.2018წ) .

35. განსახილველ შემთხვევაში, პირველი კასატორის (მოსარჩელის) ძირითადი საკასაციო პრეტენზია ემყარება იმას, რომ სააპელაციო სასამართლომ არასწორად განმარტა მხარეთა შორის არსებული ხელშეკრულების ჩანაწერი (რომლის მიხედვით, სამუშაოს შესრულებისას ნებისმიერი კომუნიკაციის დაზიანებასა ან განადგურებაზე და დაზიანების აღმოფხვრაზე პასუხისმგებლობას და ზიანის აღმოფხვრის და/ან ანაზღაურების სრულ ვალდებულებას იღებს შემსრულებელი), რის მიხედვითაც, არასწორად დაასკვნა, რომ ჩატარებული სამუშაოების გამო დაზიანებული 400 მმ-იანი გოფრირებული მილის აღდგენისა და დამატებით სამუშაოებისთვის გაწეული თანხის ანაზღაურება შემსრულებლის ვალდებულება იყო. მეორე კასატორის (მოპასუხე) პრეტენზიით კი, დაუსაბუთებელია სააპელაციო პალატის მსჯელობა ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის ოქმის საფუძველზე დამკვეთის მიერ გადახდილი ჯარიმის თანხის მოსარჩელისთვის არასწორად დაქვითვის შესახებ, ვინაიდან სწორედ მოსარჩელის მიერ არასწორად ჩატარებული სამუშაოების გამო მოუხდა მოპასუხეს ხარჯის გაწევა ადმინისტრაციული ჯარიმის სახით.

36. საკასაციო სასამართლო ვერ გაიზიარებს კასატორების ზემოთ მითითებულ პრეტენზიებს და სათითაოდ შეაფასებს მათ საფუძვლიანობას.

37. მოპასუხის (დამკვეთის) საკასაციო პრეტენზიის შემოწმების მიზნით სასამართლო მიუთითებს სააპელაციო პალატის მიერ დადგენილ შემდეგ უდავო ფაქტობრივ გარემოებებზე: 2019 წლის 2 თებერვლის #000502 ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის ოქმით ირკვევა, რომ დამკვეთის მიმართ ოქმი შედგენილია ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 152​³ მუხლის პირველი ნაწილის (ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე ეზოების, სკვერების, ქუჩების, მოედნების თვითნებური გადათხრა ან დაზიანება, სამშენებლო მასალებით მათი ჩახერგვა, გადათხრის ადგილების პირვანდელ მდგომარეობაში დაბრუნების გარეშე მიტოვება ან/და უფლებამოსილი ორგანოს მიერ სამუშაოების წარმოებისათვის დადგენილი პირობების დარღვევა ან/და შეუსრულებლობა - გამოიწვევს იურიდიული პირის დაჯარიმებას 3 000 ლარის ოდენობით) შესაბამისად. დოკუმენტში აღნიშნულია, რომ „კ..... და ...... ქუჩების კვეთაზე მიწის გათხრითი სამუშაოები ნაწარმოებია ავარიულად, გვირაბული მეთოდით, რა დროსაც ავარიული სამუშაოებისთვის განსაზღვრული განათხარის სიგრძე დაირღვა“ (იხ. ს.ფ 104). სააპელაციო სასამართლოს მიერ ასევე დადგენილია, რომ დამკვეთს სამუშაოები უნდა ეწარმოებინა „ცალკეული ხაზობრივი ნაგებობების განთავსების, სამუშაოთა წარმოების ან/და მათი შემდგომი რეგისტრაციის თაობაზე თანხმობის გაცემის წესის დამტკიცების შესახებ“ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2014 წლის 2 დეკემბრის #19-79 დადგენილების მოთხოვნათა შესაბამისად, რომლის მე-6 მუხლის მიხედვით, მითითებული სამუშაოების წარმოებისათვის აუცილებელი იყო სათანადო ორგანოს მიერ გაცემული ნებართვა/თანხმობა (სამუშაოები, რომელთა წარმოებაც განპირობებულია ავარიით ან/და გადაუდებელი აუცილებლობით და თუ სამუშაოსთვის გამოსაყენებელი ტერიტორიის ფართობი არ სცილდება 10 გრძივ ან 10 კვადრატულ მეტრს, შესაძლებელია, განხორციელდეს სააგენტოს თანხმობისა და შესაბამისი მომსახურების საფასურის გარეშე). უდავოა ისიც, რომ მხარეთა შორის დადებული ხელშეკრულების 5.3.5-ე პუნქტით მიხედვით, დამკვეთს ევალებოდა აეღო ყველა საჭირო, საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული ნებართვა სამუშაოთა დასაწყებად (იხ. ს.ფ 42).

38. ზემოაღნიშნული ფაქტობრივი გარემოებების ურთიერთშეჯერების საფუძველზე, საკასაციო სასამართლო ასკვნის, რომ ვინაიდან სწორედ ხელშეკრულების 5.3.5-ე პუნქტი ავალდებულებდა დამკვეთს მოეპოვებინა სამუშაოთა შესასრულებლად საჭირო შესაბამისი ნებართვა, რაც მას არ განუხორციელებია და ამ საფუძვლით დაეკისრა კიდეც ადმინისტრაციული ჯარიმა, სააპელაციო პალატამ მართებულად დააკმაყოფილა მოსარჩელის მოთხოვნა ჯარიმის თანხის მისთვის გაქვითვის ნაწილში, დამკვეთს კი არ წარუდგენია იმგვარი დასაშვები და დასაბუთებული საკასაციო პრეტენზია, რაც სააპელაციო პალატის მიერ დადგენილი ზემოაღნიშნული გარემოებების გაბათილებისა და საქმის არსებითად განსახილველად დაშვების შესაძლებლობას მისცემდა სასამართლოს.

39. რაც შეეხება მოსარჩელის (შემსრულებლის) საკასაციო პრეტენზიას იმის შესახებ, რომ საქმის მასალებით არ დგინდება ჩატარებული სამუშაოების შედეგად გოფრირებული მილის დაზიანებაში მისი ბრალეულობა, საკასაციო პალატა ვერც აღნიშნულს გაიზიარებს და მიუთითებს შემდეგს: სამოქალაქო საპროცესო სამართალში მოქმედი მტკიცების ტვირთის სამართლიანი და ობიექტური განაწილების სტანდარტი გულისხმობს მხარეთა შორის მტკიცების ტვირთის ისე განაწილებას, რომ მოსარჩელესა და მოპასუხეს დაეკისროთ იმ ფაქტების დამტკიცების ტვირთი, რომელთა მტკიცება მათთვის ობიექტურად შესაძლებელია, ანუ მტკიცების ტვირთი ეკისრება მას, ვინც ამტკიცებს და არა - მას, ვინც უარყოფს.

40. სამოქალაქო საპროცესო კანონმდებლობით განსაზღვრული მტკიცების ტვირთი [სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 102-ე მუხლი] ესაა სამოქალაქო სამართალწარმოებაში საქმის სწორად გადაწყვეტისათვის მნიშვნელოვანი ფაქტების დამტკიცების მოვალეობის დაკისრება მხარეებზე, რომლის შესრულება უზრუნველყოფილია მატერიალურ-სამართლებრივი თვალსაზრისით არახელსაყრელი გადაწყვეტილების გამოტანით იმ მხარის მიმართ, რომელმაც ეს მოვალეობა არ (ვერ) შეასრულა. მხარეთა მტკიცებითი საქმიანობის საბოლოო მიზანი - ესაა სასამართლოს დარწმუნება საქმის სწორად გადაწყვეტისათვის მნიშვნელობის მქონე გარემოებების არსებობაში. სასამართლოს დაურწმუნებლობა კი, მხარისათვის არახელსაყრელ შედეგს იწვევს.

41. მტკიცების ტვირთი დამოკიდებულია არა მხარის როლზე პროცესში, არამედ მოთხოვნის საფუძველზე. ის, ვინც ითხოვს ვალდებულების შესრულებას, უნდა დაამტკიცოს მოთხოვნის საფუძვლის არსებობა არა მხოლოდ მაშინ, როდესაც იგი ითხოვს თავისი მოთხოვნის შესრულებას, ან აღიარებას, არამედ მაშინაც, როდესაც იგი თავს იცავს მოწინააღმდეგე მხარის ნეგატიური აღიარებითი სარჩელისაგან (მოთხოვნისაგან).

42. ამასთან, საკმარისი არ არის, რომ მხარემ ზოგადად გამოთქვას მოსაზრება საქმისათვის მნიშვნელობის მქონე გარემოებაზე, მაგალითად, განაცხადოს, რომ იგი მთლიანად უარყოფს მეორე მხარის მიერ მოხსენებულ საქმის ფაქტობრივ გარემოებებს. მხარის მიერ წარმოდგენილი მოსაზრებები კონკრეტულად და დეტალურად უნდა ჩამოყალიბდეს და ეხებოდეს საქმის გადაწყვეტისათვის მნიშვნელობის მქონე ყველა გარემოებას (კვალიფიციური შედავების მნიშვნელობა ფაქტობრივი გარემოებების დადგენის მიზნებისათვის). მხარეთა მიერ წარმოდგენილი ახსნა-განმარტებები უნდა იყოს დასაბუთებული და ეხებოდეს იმ გარემოებებს, რომლებსაც უშუალო კავშირი აქვს დავასთან. იმავდროულად, ახსნა-განმარტება უნდა დასტურდებოდეს რელევანტური მტკიცებულებებით [სსსკ-ის 102-ე მუხლის მე-3 ნაწილი].

43. ამავე დროს, სადავო გარემოებების დადგენისას სასამართლო ყურადღებას გაამახვილებს არა ერთ რომელიმე მტკიცებულებაზე განყენებულად, არამედ იმსჯელებს საქმეში წარმოდგენილ მხარეთა განმარტებებზე, წერილობითი დოკუმენტებსა და სხვა მტკიცებულებებზე ერთობლიობაში, რომელთა ურთიერთშეჯერებით გადაწყვეტს, სარწმუნოდ მიიჩნიოს თუ არა ამა თუ იმ ფაქტის არსებობა.

44. განსახილველ შემთხვევაში სააპელაციო სასამართლოს მიერ დადგენილია, რომ ქ. თბილისში, ........ ბურღვითი სამუშაოების წარმოების შედეგად წყალანირების 400 მმ-იანი მილი დააზიანა შემსრულებელმა, ხოლო ამ მილის აღდგენისა და დამატებითი სამუშაოების ხარჯი გასწია დამკვეთმა. საკასაციო სასამართლო ვერ გაიზიარებს მოსარჩელის (პირველი კასატორის) პრეტენზიას იმის შესახებ, რომ მხარეთა შორის არსებული ხელშეკრულება არ განსაზღვრავს, თუ ვის წინაშე აგებს პასუხს შემსრულებელი და რა შემთხვევაში. აღნიშნული პრეტენზიის საწინააღმდეგოდ, სასამართლო მიუთითებს ხელშეკრულების 3.5 პუნქტზე, რომლის მიხედვით, იმპერატიულადაა დადგენილი, რომ სამუშაოს შესრულებისას ნებისმიერი კომუნიკაციის დაზიანებაზე ან განადგურებაზე და დაზიანების აღმოფხვრაზე პასუხისმგებლობა და ზიანის აღმოფხვრის და/ან ანაზღაურების სრული ვალდებულება შემსრულებელს ეკისრება (იხ. ს.ფ 35). ამრიგად, ხელშეკრულების მითითებული ჩანაწერი სამუშაოთა წარმოების პროცესში ნებისმიერი კომუნიკაციის დაზიანებისას პირდაპირ განსაზღვრავს შემსრულებლის პასუხისმგებლობას არა კომუნიკაციის მფლობელის (როგორც ამაზე პირველი კასატორი მიუთითებს), არამედ დამკვეთის წინაშე, ხოლო განსახილველ შემთხვევაში, გამომდინარე იქიდან, რომ საქმის მასალებით დადგენილია წყალანირების მილის დაზიანების ფაქტი და მოსარჩელე სათანადო მტკიცებულებების წარდგენით ვერ გამორიცხავს საკუთარ ბრალეულობას ამ ფაქტის დადგომაში, საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ სააპელაციო პალატამ მართებულად განსაზღვრა შემსრულებლის პასუხისმგებლობის საკითხი და მართებულად არ დააკმაყოფილა წარდგენილი სარჩელი საკომუნიკაციო ნაგებობის დაზიანების გამო დამკვეთის მიერ გაწეული ხარჯის გაქვითვის ნაწილში.

45. ყოველივე ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით, საკასაციო პალატა მიიჩნევს, რომ კასატორებმა ვერ შეძლეს დასაბუთებული საკასაციო პრეტენზიების წარდგენა, რითაც ვერ დაძლიეს გასაჩივრებული გადაწყვეტილების ფაქტობრივ-სამართლებრივი დასაბუთება.

46. განსახილველ შემთხვევაში სააპელაციო სასამართლომ მართებულად გამოიყენა და განმარტა მატერიალური და საპროცესოსამართლებრივი ნორმები, ასევე მართებულად განახორციელა ის საპროცესო მოქმედებები, რომლებიც, მხარეთა თანასწორუფლებიანობის პირობებში, საჭირო იყო საქმის გარემოებათა დადგენისა და, მხარეთათვის დაკისრებული მტკიცების ტვირთის შესაბამისად, მათ მიერ წარმოდგენილი მტკიცებულებების შეფასებისათვის, რაც ცხადყოფს, რომ სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმე არ არის განხილული საპროცესო დარღვევებით, ვერც კასატორები მიუთითებენ რაიმე ისეთ საპროცესო დარღვევაზე, რომელსაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე.

47. საკასაციო საჩივრები არ არის დასაშვები არც სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილების საკასაციო სასამართლოს სტაბილური პრაქტიკისაგან განსხვავების არსებობის საფუძვლით, ვინაიდან სააპელაციო სასამართლოს გასაჩივრებული გადაწყვეტილება არ განსხვავდება საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან, არც დასაბუთებული პოზიციაა წარმოდგენილი ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციათან ან/და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალთან წინააღმდეგობის საფუძვლით.

48. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საკასაციო სასამართლო არ არის უფლებამოსილი, დაუშვას საკასაციო საჩივრები, რის გამოც მათ უარი უნდა ეთქვას განხილვაზე.

49. საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, თუ საკასაციო საჩივარი დაუშვებლად იქნება ცნობილი, პირს დაუბრუნდება მის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის 70 პროცენტი. ამდენად, საკასაციო პალატა მიიჩნევს, რომ კასატორებს უნდა დაუბრუნდეთ მათ მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის 70% - მოსარჩელეს - 261.45 ლარი, ხოლო მოპასუხეს - 105 ლარი.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 284-ე, 285-ე, 391-ე, 401-ე, 408.3-ე მუხლებით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა :

1. შპს „ე.ს–ისა“ და სს „თ–ის“ საკასაციო საჩივრები, როგორც დაუშვებელი დარჩეს განუხილველი;

2. შპს „ე.ს–ს“ (.......) სახელმწიფო ბიუჯეტიდან (ქ.თბილისი, „სახელმწიფო ხაზინა“, ბანკის კოდი TRESGE22, მიმღების ანგარიშის №200122900, სახაზინო კოდი 300773150) დაუბრუნდეს საკასაციო საჩივარზე გადახდილი (საგადახდო დავალება №1664449850, გადახდის თარიღი 29.09.2022), 373.5 ლარის 70% - 261.45 ლარი;

3. სს „თ–ს“ (.......) სახელმწიფო ბიუჯეტიდან (ქ.თბილისი, „სახელმწიფო ხაზინა“, ბანკის კოდი TRESGE22, მიმღების ანგარიშის №200122900, სახაზინო კოდი 300773150) დაუბრუნდეს საკასაციო საჩივარზე გადახდილი (საგადახდო დავალება №154631, გადახდის თარიღი 20.09.2022), 150 ლარის 70% - 105 ლარი;

4. განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.

თავმჯდომარე: მ. ერემაძე

მოსამართლეები: გ. მიქაუტაძე

ვ. კაკაბაძე