საქმე №ას-1844-2019 29 მარტი, 2024 წელი,

თბილისი

სამოქალაქო საქმეთა პალატა

შემადგენლობა:

ლევან მიქაბერიძე (თავმჯდომარე, მომხსენებელი),

მირანდა ერემაძე, ვლადიმერ კაკაბაძე

საქმის განხილვის ფორმა - ზეპირი განხილვის გარეშე

კასატორი - შპს „ა.მ.“ (მოსარჩელე, შეგებებული სარჩელის მოპასუხე)

მოწინააღმდეგე მხარე - შპს „ა.წ–ი“ (მოპასუხე, შეგებებულ სარჩელის ავტორი)

გასაჩივრებული განჩინება - თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2019 წლის 23 ოქტომბრის განჩინება

კასატორის მოთხოვნა - გასაჩივრებული განჩინების გაუქმება, საკასაციო საჩივრის დაკმაყოფილება

დავის საგანი - სასაქონლო ნიშნების რეგისტრაციის ბათილად ცნობა (ძირითად სარჩელში), რეგისტრირებული (დაცული) სასაქონლო ნიშნების უკანონოდ გამოყენების აღკვეთის, ყველა იმ გამოსახულების, ეტიკეტის, ანაბეჭდის, შეფუთვისა და შესაფუთი მასალის განადგურება, რომელიც უნებართვოდ შეიცავს რეგისტრირებულ სასაქონლო ნიშნებს (შეგებებულ სარჩელში)

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი:

1. შპს „ა.მ–მა“ (შემდგომ – თავდაპირველი მოსარჩელე, შეგებებული მოპასუხე, აპელანტი, კასატორი) სარჩელი აღძრა სასამართლოში შპს „ა.წ–ის“ (შემდგომ – მოპასუხე, შეგებებული მოსარჩელე ან შეგებებული სარჩელის ავტორი, მოწინააღმდეგე მხარე) მიმართ და მოითხოვა სასაქონლო ნიშნების რეგისტრაციის ბათილად ცნობა, კერძოდ, ბათილად იქნეს ცნობილი მოპასუხის სახელზე რეგისტრირებული სასაქონლო ნიშნები - БУРЁНКА (რეგ. №28819, რეგისტრაციის თარიღი 2017.08.09) და Буренушка (ბურიონუშკა), (რეგ. №27031, რეგისტრაციის თარიღი 2016.04.27).

სარჩელის საფუძვლები

2. მოსარჩელის მითითებით, წარმოადგენს საკვები ცხიმებისა და რძის გადამამუშავებელ, რძის პროდუქტების დამამზადებელ კომპანიას. მის მიერ წარმოებული პროდუქცია წლებია, იყიდება საქართველოში სასაქონლო ნიშნით - ბურიონკა Бурёнка, კერძოდ, 2012 წლიდან ამ სასაქონლო ნიშანს იყენებს, ყიდის სპრედ ბურიონკას თბილისში, გორში, ქობულეთში, თელავში, ქედასა და ერევანში.

3. მოსარჩელეს სურს ამ სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაცია საქართველოში, რისთვისაც მან საქპატენტში შეიტანა განაცხადი, თუმცა საქპატენტმა უარი უთხრა სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციაზე მოპასუხის სახელზე რეგისტრირებული მსგავსი, უფრო ადრეული პრიორიტეტის მქონე სასაქონლო ნიშნის გამო –Буренушка ბურიონუშკა.

4. მოსარჩელის მითითებით, მოპასუხის მიერ რეგისტრირებული სასაქონლო ნიშანი - БУРЁНКА იდენტურია იმ სასაქონლო ნიშნის სიტყვიერი ნაწილისა, რომელსაც მოსარჩელე უკვე წლების განმავლობაში, კერძოდ კი, 2012 წლიდან თავის კომერციულ საქმიანობაში იყენებს. მოპასუხემ კი, განაცხადი რეგისტრაციაზე 5 წლის გასვლის შემდეგ შეიტანა იმ დროიდან, როცა მოსარჩელემ ამ სასაქონლო ნიშნის გამოყენება ინტენსიურად დაიწყო საქართველოში.

5. მოპასუხემ სასაქონლო ნიშნები დაარეგისტრირა არაკეთილსინდისიერი განზრახვით, ვინაიდან ასოცირდება მის მიერ წარმოებულ პროდუქციასთან და მასზე წლების განმავლობაში დატანებულ სავაჭრო ნიშანთან – ბურიონკა Бурёнка. მოპასუხის სახელზე სასაქონლო ნიშნების რეგისტრაცია მომხმარებლისთვის მცდარი წარმოდგენის შექმნისა და მოტყუების მცდელობაა პროდუქციის მწარმოებლის მიმართ. რეგისტრაციის მიზანი იყო არა პროდუქციის განმასხვავებელუნარიანობის უზრუნველყოფა და დაცვა, არამედ - მომხმარებლის მოტყუების გზით სარგებლის მიღება, ასევე, ნიშნის კანონიერი მფლობელისათვის მისი გამოყენების აკრძალვა და კომერციული საქმიანობის შეზღუდვა.

6. მოსარჩელის განმარტებით, მოპასუხე 1996 წელს არის რეგისტრირებული, როგორც რძისა და რძის პროდუქტების, ასევე, ზეთის, მარგარინის, მაიონეზისა და სხვა ცხიმების მწარმოებელი კომპანია, შესაბამისად, მოპასუხეს შეეძლო, სცოდნოდა მოსარჩელის მიერ სავაჭრო ნიშნის (ბურიონკა Бурёнка) გამოყენების შესახებ. მოპასუხემ განაცხადი სასაქონლო ნიშანზე – Буренушка საქპატენტში 2016 წლის 9 აპრილს შეიტანა, ესე იგი, ოთხი წლის შემდეგ, რაც მოსარჩელემ მსგავსი სასაქონლო ნიშნის (ბურიონკა Бурёнка) გამოყენება საქართველოში დაიწყო, ხოლო სასაქონლო ნიშანზე БУРЁНКА სარეგისტრაციო განაცხადი საქპატენტში 2017 წლის 17 ივლისს შეიტანა, მას შემდეგ, რაც სააპელაციო პალატაში ბურიონკა Бурёнка (ეტიკეტი) მოსარჩელის სასაქონლო ნიშანთან დაკავშირებით წარმოება დასრულდა და სასაქონლო ნიშანს ბურიონკა Бурёнка (ეტიკეტი) უარი ეთქვა რეგისტრაციაზე.

მოპასუხის შესაგებელი

7. მოპასუხემ წარდგენილი წერილობითი შესაგებლით სარჩელი არ ცნო და მიუთითა, რომ მოპასუხე პროდუქციას ამზადებს მრავალი წელია, 2007 წლიდან დღემდე მის მიერ შემუშავებული დიზაინითა და БУРЁНКА და Буренушка სასაქონლო ნიშნების დატანებით შეფუთვებზე. ამ ნიშნების მიმართ მას იმთავითვე, ასევე - საქპატენტში სარეგისტრაციოდ შეტანის მომენტისთვისაც ჰქონდა ლეგიტიმური ინტერესი.

შეგებებული სარჩელი

8. შეგებებული მოსარჩელის მოთხოვნას წარმოადგენს, თავდაპირველ მოსარჩელეს აეკრძალოს სასაქონლო ნიშანზე უფლებების დარღვევა და დაევალოს მათი შეწყვეტა, კერძოდ, რეგისტრირებული სასაქონლო ნიშნების Буренушка (რეგ. №27031) და Бурёнка (რეგ. №28819) საკვები ცხიმების შეფუთვებზე იდენტური ან აღრევამდე მსგავსი ნიშნების დატანება, ასეთი სახით იმპორტი, რეალიზაციის მიზნით შენახვა, შეთავაზება და გაყიდვა, მასვე დაევალოს ყველა იმ გამოსახულების, ეტიკეტის, ანაბეჭდის, შეფუთვისა და შესაფუთი მასალის განადგურება, რომელიც შეიცავს რეგისტრირებულ ზემოთ ხსენებულ ნიშნებს.

9. შეგებებული მოსარჩელის განმარტებით, საქართველოში ფლობს საერთაშორისო კლასიფიკატორის 29-ე კლასის საქონლის მიმართ რეგისტრირებული სასაქონლო ნიშნებს: Буренушка („საქპატენტში“ რეგისტრაციის ნომერი 27031) და БУРЁНКА (რეგისტრაციის ნომერი 28819). აღნიშნულ ნიშნებს უკვე მრავალი წელია, კომპანია იყენებს ზოგიერთი პროდუქციის, მათ შორის საკვები ცხიმების მოსანიშნად. მათ მომხმარებლები კარგად იცნობენ და პროდუქციას მაღალი რეპუტაცია აქვს.

10. შეგებებული მოსარჩელე ამ პროდუქტების მსხვილი მწარმოებელია საქართველოში, შეგებებული მოპასუხეც ანალოგიური პროდუქტებს უშვებს და საკუთარ საქონელზე განსაკუთრებული უფლების მფლობელის უნებართვოდ დააქვს მსგავსი ან იდენტური ნიშნები რეგისტრირებული ნიშნების აღრევამდე.

11. სასაქონლო ნიშნების დანიშნულებაა, მომხმარებლის თვალში განასხვაოს ერთი მწარმოებლის პროდუქტი მეორესგან. აღნიშნულ შემთხვევაში კი, ნიშნების აღრევა ვლინდება და შეგებებული მოპასუხე მომხმარებელს შეცდომას აშვებინებს. მიუხედავად არაერთი მიმართვისა, ეს უკანასკნელი ჯიუტად აგრძელებს რეგისტრირებულ ნიშნებზე უფლებების დარღვევას.

მოსარჩელის შესაგებელი შეგებებულ სარჩელზე

12. შეგებებულმა მოპასუხემ (თავდაპირველმა მოსარჩელემ) წერილობით წარდგენილი შესაგებლით, მის წინააღმდეგ აღძრული შეგებებული სარჩელი არ ცნო და განმარტა, რომ შეგებებული სარჩელი მიზნად ისახავს თავდაპირველი მოსარჩელის პროდუქციის ბაზრიდან განდევნას.

პირველი ინსტანციის სასამართლოს გადაწყვეტილების სარეზოლუციო ნაწილი:

13. მცხეთის რაიონული სასამართლოს 2018 წლის 30 ნოემბრის გადაწყვეტილებით, თავდაპირველი სარჩელი არ დაკმაყოფილდა; მოპასუხის შეგებებული სარჩელი დაკმაყოფილდა; შეგებებული სარჩელის მოპასუხეს (თავდაპირველ მოსარჩელეს) აეკრძალა საქონლის „საკვები ცხიმები“ შეფუთვაზე რეგისტრირებული სასაქონლო ნიშნების Буренушка (საქპატენტში რეგისტრაციის ნომერი №27031) და БУРЁНКА (რეგისტრაციის №28819) იდენტური ან აღრევამდე მსგავსი ნიშნების დატანება, ასეთი სახით იმპორტი, რეალიზაციის მიზნით შენახვა, შეთავაზება და გაყიდვა; შეგებებულ მოპასუხეს დაევალა განადგურება ყველა იმ გამოსახულების, ეტიკეტის, ანაბეჭდის, შეფუთვისა და შესაფუთი მასალისა, რომელიც შეიცავს რეგისტრირებულ ზემოხსენებულ ნიშნებს.

14. ზემოაღნიშნული გადაწყვეტილება თავდაპირველმა მოსარჩელემ სააპელაციო წესით გაასაჩივრა და მოითხოვა გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილების მიღებით - თავდაპირველი სარჩელის დაკმაყოფილება და შეგებებული სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმა.

სააპელაციო სასამართლოს განჩინების სარეზოლუციო ნაწილი და ფაქტობრივსამართლებრივი დასაბუთება:

15. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2019 წლის 23 ოქტომბრის განჩინებით, თავდაპირველი მოსარჩელის სააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა (წინამდებარე საქმეზე სააპელაციო სასამართლოს მოსამართლის მიერ გამოთქმულია განსხვავებული აზრი), ხოლო გასაჩივრებული გადაწყვეტილება დარჩა უცვლელად შემდეგ გარემოებათა გამო:

16. სააპელაციო სასამართლომ „სასაქონლო ნიშნების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-3, მე-6, 28-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტზე მითითებით განმარტა, რომ მოდავე კომპანიები ერთმანეთის კონკურენტები არიან, შესაბამისად, მათთვის წლების განმავლობაში კარგად იყო ცნობილი პროდუქციის შესახებ. ის ფაქტი, რომ მოწინააღმდეგე მხარემ დაასწრო აპელანტს და დაირეგისტრირა სასაქონლო ნიშანი, არ შეიძლება, შეფასდეს არაკეთილსინდისიერი განზრახვით ნაკარნახებ ქმედებად, ვინაიდან მოპასუხეს უდავოდ აკავშირებდა წლების განმავლობაში აღნიშნულ სასაქონლო ნიშანთან გარკვეული ლეგიტიმური ინტერესი, რაც გამოიხატებოდა იმით, რომ დასახელებული საწარმო წლების განმავლობაში ამუშავებდა სასაქონლო ნიშნის დიზაინს და ამ მიზნით ხელშეკრულება ჰქონდა გაფორმებული შესაბამის პირებთან. სასამართლოს მითითებით, აპელანტმა პოზიცია, რომ მოპასუხეს 2013-2014 წლამდე სადავო სასაქონლო ნიშანთან არაფერი აკავშირებდა და 2016 წელს, მას შემდეგ დაარეგისტრირა ნიშანი, რაც მან მოიპოვა დადებითი რეპუტაცია და ცნობადობა, ამ უკანასკნელმა ვერ დაადასტურა საქმეში წარმოდგენილი უტყუარი და დამაჯერებელი მტკიცებულებებით.

17. შეგებებული სარჩელთან დაკავშირებით, სააპელაციო სასამართლომ მიუთითა, რომ მოწინააღმდეგე მხარე (შეგებებული სარჩელით მოსარჩელე) რეგისტრირებული სასაქონლო ნიშნის მფლობელია და, შესაბამისად, რეგისტრაციით დაცულ სასაქონლო ნიშანზე მფლობელს წარმოეშობა განსაკუთრებული უფლება ამ ნიშნის რეგისტრაციის დღიდან.

18. სააპელაციო სასამართლომ „სასაქონლო ნიშნების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-6 მუხლის მე-2 პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტზე და იმავე კანონის 24-ე და 45-ე მუხლზე მითითებით განმარტა, რომ აპელანტის მიერ გამოყენებული სასაქონლო ნიშანი ბურიონკა Бурёнка, აღრევამდე მსგავსია მოწინააღმდეგე მხარის მიერ დარეგისტრირებული სასაქონლო ნიშნისა Буренушка, ხოლო იდენტურია შეგებებული მოსარჩელის განსაკუთრებული უფლების მქონე სასაქონლო ნიშნისა ბურიონკა Бурёнка, შესაბამისად, ვინაიდან მოწინააღმდეგე მხარე რეგისტრირებულია, როგორც სასაქონლო ნიშნის მფლობელი და აპელანტის მიერ გამოყენებულ სასაქონლო ნიშნებთან სხვაობა იმდენად მინიმალურია, რომ იქმნება სასაქონლო ნიშნების ერთმანეთში აღრევის შესაძლებლობა, არსებობდა მოპასუხის შეგებებული სარჩელის დაკმაყოფილების საფუძველი, შესაბამისად, პირველი ინსტანციის გადაწყვეტილება მართებულია და არ არსებობს მისი გაუქმების ფაქტობრივსამართლებრივი საფუძველი.

კასატორის მოთხოვნა და საფუძვლები:

19. სააპელაციო სასამართლოს განჩინება მოსარჩელემ (შეგებებული სარჩელის მოპასუხემ) საკასაციო წესით გაასაჩივრა, მისი გაუქმება და, ახალი გადაწყვეტილებით, თავდაპირველი სარჩელის დაკმაყოფილება მოითხოვა.

20. კასატორის განმარტებით, ქვემდგომი ინსტანციის სასამართლოებს უნდა დაედგინათ არა მარტო მონაწილე მხარეების მიერ სადავო სასაქონლო ნიშნის ინტენსიური გამოყენების დაწყების თარიღები, არამედ - სადავო სასაქონლო ნიშნების გამოყენების ხანგრძლივობა და მასშტაბები, დროისა და რაოდენობის მიხედვით და ამის საფუძველზე უნდა შეეფასებინათ მოსარჩელის მოთხოვნა სადავო სასაქონლო ნიშნების ბათილად ცნობაზე.

21. კასატორის განმარტებით, 2012-2016 წლებში ბაზარზე მხოლოდ მისი პროდუქცია იყო წარმოდგენილი სასაქონლო ნიშნით БУРЕНКА. მოპასუხეს არ წარუდგენია არცერთი მტკიცებულება 2012-2016 წლებში მის მიერ სადავო სასაქონლო ნიშნით მონიშნული პროდუქციის საქართველოს ბაზარზე გატანისა, ამიტომ სადავო ნიშნის რეგისტრაციის მომენტისათვის (2016 წლის აპრილს) სპრედის მომხმარებელი იცნობდა მხოლოდ მოსარჩელის პროდუქციას ნიშნით - БУРЕНКА, მხოლოდ 2017 წელს გამოჩნდა მოპასუხის პროდუქცია ამ სადავო ნიშნით ბაზარზე და სწორედ ეს ქმედებაა არაკეთილსინდისიერი მოსარჩელის მიმართ. მოპასუხის მიერ სადავო სასაქონლო ნიშნების რეგისტრაციაზე განაცხადის შეტანის თარიღისათვის (2016 წლის აპრილსა და 2017 წლის ივლისს) გაყიდვის მაღალი მაჩვენებლის, მისი ფართო არეალისა და მოცულობის შედეგად БУРЁНКА ნიშანს შექმნილი ჰქონდა რეპუტაცია მომხმარებლებს შორის. პირველი ინსტანციის სასამართლოში წარდგენილი ანგარიშფაქტურებისა და სასაქონლო ზედნადებების მიხედვით, მოსარჩელე სპრედ ბურიონკას ყიდდა საქართველოს სხვადასხვა ქალაქებში. საქმის მასალებით დასტურდება, რომ სწორედ მოსარჩელის შეკვეთით შემუშავდა ეტიკეტის დიზაინი და შეკვეთითვე მზადდებოდა გოფრირებული ყუთები.

22. კასატორის მითითებით, მოპასუხის შესაგებელი ემყარება მხოლოდ მოწმეთა ჩვენებას, რომლებიც არადამაჯერებლად ამტკიცებენ, რომ მოპასუხე 2012 წლამდე ფუთავდა საკვებ ცხიმებს კოლოფებში, რომლებიც გამოსახული იყო ნიშნით ბურიონკა. სასამართლოში არ ყოფილა წარდგენილი მონაცემები გაყიდვის მაჩვენებელზე, მის არეალსა და დროის მონაკვეთზე. 2005-2009 წლებში მცირე პროდუქცია სადავო ნიშნით მოპასუხის მიერ არ გამხდარა ცნობადი და ავტორიტეტული. ამას ის გარემოებაც ადასტურებს, რომ მოპასუხე 2009 წლის შემდეგ პროდუქციას ამ ნიშნით არ უშვებდა.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი :

23. საკასაციო პალატამ შეისწავლა წარმოდგენილი საკასაციო საჩივრის საფუძვლები, შეამოწმა გასაჩივრებული განჩინების იურიდიული დასაბუთება და მიაჩნია, რომ საკასაციო საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს, შესაბამისად, გასაჩივრებული განჩინება უცვლელად უნდა დარჩეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

24. სსსკ-ის 407-ე მუხლის მე-2 ნაწილის მიხედვით, სააპელაციო სასამართლოს მიერ დამტკიცებულად ცნობილი ფაქტობრივი გარემოებები სავალდებულოა საკასაციო სასამართლოსათვის, თუ წამოყენებული არ არის დასაშვები და დასაბუთებული პრეტენზია (შედავება). დასაბუთებული პრეტენზია გულისხმობს მითითებას იმ პროცესუალურ დარღვევებს, რომლებიც დაშვებული იყო სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმის განხილვის დროს და რამაც განაპირობა ფაქტობრივი გარემოებების არასწორად შეფასება, მატერიალურსამართლებრივი ნორმის არასწორად გამოყენება ან/და განმარტება. საკასაციო პალატას კასატორის არგუმენტების გაცნობის შემდეგ გამოაქვს დასკვნა, რომ ამ კუთხით მას დასაბუთებული საკასაციო შედავება არ წარუდგენია.

25. მოცემულ შემთხვევაში, მოსარჩელის (კასატორის) მტკიცებით, მოპასუხემ სასაქონლო ნიშანი დაირეგისტრირა არაკეთილსინდისიერი განზრახვით, კერძოდ, ეს უკანასკნელი მოსარჩელის მიერ შექმნილი სასაქონლო ნიშნის – ბურიონკა Бурёнка რეპუტაციის გამოყენებით ცდილობს სარგებლის მიღებასა და არაკეთილსინდისიერ კონკურენციას, ასევე - მოსარჩელე საწარმოსათვის კომერციული საქმიანობის შეზღუდვას, შესაბამისად, საკასაციო პალატის შეფასების საგანს წარმოადგენს, დავაზე გამოკვეთილია თუ არა მოპასუხის სასაქონლო ნიშნის - БУРЁНКА (რეგ. №28819, რეგისტრაციის თარიღი 2017.08.09) და Буренушка ბურიონუშკა (რეგ. №27031, რეგისტრაციის თარიღი 2016.04.27) ბათილობის სამართლებრივი წინაპირობები, კერძოდ, მოპასუხის მიერ რამდენად კეთილსინდისიერი განზრახვით დარეგისტრირდა დასახელებული სასაქონლო ნიშნები.

26. იმ სამართლებრივი შედეგის გათვალისწინებით, რისი მიღწევაც მოსარჩელეს სურს, კერძოდ, სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციის ბათილად ცნობა, „სასაქონლო ნიშნების შესახებ“ საქართველოს კანონის 28.1. „ბ“ ქვეპუნქტიდან (სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციას ბათილად ცნობს სასამართლო მესამე პირის მოთხოვნით, თუ სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაცია მოხდა არაკეთილსინდისიერი განზრახვით) გამომდინარეობს, რა დროსაც სადავო სასაქონლო ნიშნის არაკეთილსინდისიერი განზრახვით რეგისტრაციის მტკიცების ტვირთი, მოსარჩელეს ეკისრება, ხოლო მოპასუხეს ევალება, გააქარწყლოს მისი კეთილსინდისიერების მიმართ გაჩენილი გონივრული და საფუძვლიანი ეჭვები (იხ. საქმე №ას-645-2020, 2022 წლის 4 მაისის განჩინება).

27. საკასაციო პალატის მითითებით, მოპასუხის (მოწინააღმდეგე მხარის) სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციისას ამ უკანასკნელის ლეგიტიმურ ინტერესთან დაკავშირებით სააპელაციო სასამართლომ, სსსკ-ის 105-ე მუხლის შესაბამისად, სწორად შეაფასა საქმეში წარმოდგენილი მტკიცებულებები და მართებულად მიუთითა, რომ არ დგინდება სასაქონლო ნიშნის არაკეთილსინდისიერად რეგისტრაციის არსებობის ფაქტი და არც ის, რომ მოპასუხე მოსარჩელე კომპანიის მიერ მოპოვებული დადებითი რეპუტაციისა და ავტორიტეტის გამოყენებით შეეცადა მომხმარებელთა მოტყუებას და მისი მიზანი მოსარჩელისათვის არაჯანსაღი კონკურენციის გაწევა იყო. აღნიშნულის საწინააღმდეგოდ პალატა ყურადღებას ამახვილებს მოწინააღმდეგე მხარის მითითებაზე (ეს უკანასკნელი 1996 წელს არის რეგისტრირებული, როგორც რძისა და რძის პროდუქტების მწარმოებელი, ასევე, ზეთის, მარგარინის მაიონეზისა და სხვა ცხიმების მწარმოებელი კომპანია), რომლის თანახმად მან სასაქონლო ნიშნების – Буренушка და БУРЁНКА შეფუთვები შეიმუშავა და მისი დიზაინითა და ზემოაღნიშნული ნიშნებით პროდუქციას 2007 წლიდან უწყვეტად ამზადებს, მაშინ, როდესაც მოსარჩელე მხარე სადავო სასაქონლო ნიშნის გამოყენებით 2012 წლიდან ყიდის (აღნიშნული სადავო გარემოებას არ წარმოადგენს). მოწინააღმდეგე მხარემ მის მიერ მითითებული გარემოებების დასადატურებლად არაერთი მტკიცებულებაზეც მიუთითა, მათ შორის, შეფუთვების დიზაინის ელექტრონული ვერსიის დამამზადებლის – დ.მ–ის ჩვენებაზე (საქმეში წარმოდგენილია მოპასუხის შეკვეთით 2007 წელს დამზადებული შეფუთვის დიზაინის ელექტრონული ვერსიაც. ჩვენების თანახმად, მოპასუხის დაკვეთით 2007 წლიდან ამზადებდა БУРЁНКА სპრედის შესაფუთი ყუთის დიზაინს. მითითებულ დროს იგი შპს „კ–ის“ დიზაინერად მუშაობდა და სწორედ აღნიშნულ კომპანიას დაუკევთა მოპასუხემ გოფრირებული ყუთის დიზაინი, რომელიც უშუალოდ მან შეასრულა. პირველად 10 კგ-იანი ყუთის დიზაინი, ხოლო შემდგომში 2012 წელს 5-კგ-იანი ყუთის დიზაინი შეასრულა, რომელმაც მოგვიანებით 2014 წლიდან კვლავ განიცადა სახეცვლილება), მოპასუხის შეკვეთებით შეფუთვების დამამზადებელი კომპანია შპს „კ–ის“ მენეჯერის ჩვენებაზე (კომპანიის მენეჯერ რ.ე–ძის ჩვენების თანახმად, დაახლოებით 2003-2007 წლებში შპს „კ–ს“ მოპასუხე კომპანიის ხელმძღვანელობამ შეუკვეთა ყუთის დიზაინი სპრედისთვის, რომელიც კომპანიამ დ.მ–ის მეშვეობით შექმნა, რაშიც თავად რ.ე–ძეც იღებდა მონაწილეობას). მოწინააღმდეგე მხარემ წარმოადგინა შესაბამისი ანგარიშფაქტურებიც, რომლებიც 2007 წლიდან თარიღდება და ადასტურებს შპს „კ–ისაგან“ ყუთების შეძენას. იმ გარემოებას, რომ მოპასუხე 2006-2007 წლებში ფუთავდა БУРЁНКА-ს, ადასტურებენ მოპასუხე კომპანიაში მომუშავე პირებიც და ი/მ ა.ნ–ის ჩვენებაც, რომლის მტკიცებით, სადავო სასაქონლო ნიშნით პროდუქციას მოპასუხისაგან იძენდა 2007 წლიდან (საქმეში წარმოდგენილია შესაბამისი ანგარიშფაქტურებიც), კერძოდ, ყიდულობდა კარაქს БУРЁНКА, რომელსაც შემდგომ ყიდდა. ნიშანობლივია სპრედ ბურიონკასთვის შტრიხკოდის მინიჭების თაობაზე შპს „ჯ.ს.ს.ს–ის“ მიერ 2014 წელს გაცემული ცნობაც. ამასთან, პირველი ინსტანციის სასამართლო სხდომაზე წარდგენილ იქნა ყუთების ნიმუშებიც დასახელებით – БУРЁНКА.

28. პალატის მითითებით, ზემოაღნიშნული ფაქტობრივი გარემოებები ქმნის დასკვნის საფუძველს, რომ მოსარჩელემ ვერ დაძლია თავისი უფლების დარღვევის მტკიცების ტვირთი, რაც კანონის ზემოხსენებული ნორმიდან გამომდინარე მის მოთხოვნის დაუსაბუთებლობაზე მიუთითებს. აღნიშნულის საწინააღმდეგოდ კი, შესაგებლის ფაქტობრივი დასაბუთების ნაწილში მოპასუხემ წარადგინა განკუთვნადი და დასაშვები მტკიცებულებები, რაც მხარის საპროცესო უფლებების რეალიზებას წარმოადგენს დისპოზიციურობისა და შეჯიბრებითობის პრინციპების (სსსკ-ის მე-3 და მე-4 მუხლები) საფუძველზე, რომლითაც დგინდება, რომ მოპასუხე სადავო სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციამდე გაცილებით ადრე აწარმოებდა სპრედს დასახელებით – БУРЁНКА, რომელთაც ფუთავდა და ათავსებდა ამავე დასახელების ყუთებში. ამ მიზნით ხელშეკრულება ჰქონდა გაფორმებული შესაბამის პირებთან და ყიდდა დასახელებული ნიშნით სპრედს, მაშინ, როდესაც მოსარჩელემ სადავო პროდუქციის ბაზარზე გაშვება 2012 წლიდან დაიწყო. აღნიშნული კი ადასტურებს დასახელებული კომპანიის ლეგიტიმურ ინტერესს სადავო ნიშანთან, რაც გამორიცხავს ამ უკანასკნელის არაკეთილსინდისიერი მიზნით - სხვისი რეპუტაციის მიტაცებისა და არაჯანსაღი კონკურენციის გზით - ნიშნის რეგისტრაციის ფაქტს. ნიშანდობლივის ის გარემოებაც, რომ კასატორის არგუმენტები, რომლის თანახმად, 2012-2016 წლებში ბაზარზე მხოლოდ კასატორის პროდუქცია იყო წარმოდგენილი სასაქონლო ნიშნით БУРЕНКА და რომ სადავო სასაქონლო ნიშანს პოპულარობა სწორედ კასატორის მიერ რეალიზებულმა პროდუქციამ მოუტანა საქმის მასალებით არ დასტურდება.

29. პალატის მითითებით, ის არგუმენტი, რომ კასატორმა არ დაარეგისტრირა სასაქონლო ნიშანი და თავისი უფლებები არ დაიცვა კანონით დადგენილი წესით, ვინაიდან კომპანიის ხელმძღვანელობისთვის არ იყო ცნობილი ამის აუცილებლობის შესახებ, ამასთან, კომპანიის ყოფილ დირექტორს ჰქონდა ოჯახური პრობლემები, არ არის საკმარისი საფუძველი სასაქონლო ნიშნების განსაკუთრებული უფლების მფლობელის არაკეთილსინდისიერი განზრახვის დასადასტურებლად. ამ თვალსაზრისით, ქვემდგომი ინსტანციის სასამართლომ მართებულად გაამახვილა ყურდაღებას იმ გარემოებაზე, რომ ნებისმიერ კომპანიას, რომელსაც აკავშირებს ლეგიტიმური ინტერესი სასაქონლო ნიშანთან, უფლება აქვს, ნებისმიერ დროს დაარეგისტრიროს იგი საქპატენტში კანონით დადგენილი წესით და ამით თავიდან აიცილოს სხვა კომპანიების მხრიდან თავისი შექმნილი არამატერიალური ქონებრივი სიკეთის მითვისება, შესაბამისად, ის ფაქტი, რომ მოწინააღმდეგე მხარემ გამოიყენა კანონით მისთვის მინიჭებული უფლებამოსილება და სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციისთვის საქპატენტს მიმართა უფრო ადრე, ვიდრე კასატორმა, ვერ გახდება რეგისტრაციის ბათილობის წინაპირობა და, შესაბამისად, საკასაციო საჩივრის დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

30. რაც შეეხება შეგებებულ სარჩელს, საკასაციო პალატა მიუთითებს, რომ მოცემულ შემთხვევაში ვინაიდან შეგებებული სარჩელის ავტორს სადავო სასაქონლო ნიშანი კანონით დადგენილი წესით აქვს რეგისტრირებული, ამასთან, დგინდება მოპასუხის მხრიდან (კასატორი) განსაკუთრებული უფლების მქონე პირის თანხმობის გარეშე მსგავსი სასაქონლო ნიშნისა და მსგავსი საქონლის სამოქალაქო ბრუნვაში გამოყენება. მსგავსება კი ქმნის სასაქონლო ნიშნების ერთმანეთში აღრევის შესაძლებლობას, „სასაქონლო ნიშნების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-6 და 45.1 მუხლებიდან გამომდინარე, მართებულია შეგებებული სარჩელის დაკმაყოფილება. ამ კუთხით საკასაციო საჩივარი არ შეიცავს დასაბუთებულ შედავებს შესაბამისად, მასზე ვრცლად საკასაციო პალატა არ იმსჯელებს.

31. სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 410-ე მუხლის მიხედვით, საკასაციო სასამართლო არ დააკმაყოფილებს საკასაციო საჩივარს, თუ: ა) კანონის მითითებულ დარღვევას არა აქვს ადგილი; ბ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილებას საფუძვლად არ უდევს კანონის დარღვევა; გ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება არსებითად სწორია, მიუხედავად იმისა, რომ გადაწყვეტილების სამოტივაციო ნაწილი არ შეიცავს შესაბამის დასაბუთებას. განსახილველ შემთხვევაში, საკასაციო სასამართლო არ აკმაყოფილებს საკასაციო საჩივარს, ვინაიდან სააპელაციო სასამართლოს გასაჩივრებულ განჩინებას საფუძვლად არ უდევს კანონის დარღვევა.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 399-ე, 410-ე მუხლებით

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1. შპს „ა.მ–ის“ საკასაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. უცვლელად დარჩეს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2019 წლის 23 ოქტომბრის განჩინება;

3. განჩინება საბოლოოა და არ გასაჩივრდება.

მოსამართლეები: ლევან მიქაბერიძე

მირანდა ერემაძე

ვლადიმერ კაკაბაძე