ბს-1129-1091(3კ-08) 11 დეკემბერი, 2008 წელი

ქ. თბილისი

ადმინისტრაციულ და სხვა კატეგორიის საქმეთა პალატამ

შემდეგი შემადგენლობით:

თავმჯდომარე მაია ვაჩაძე (მომხსენებელი)

მოსამართლეები: ნინო ქადაგიძე

ნუგზარ სხირტლაძე

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლისა და 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის საფუძველზე, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 408-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, ზეპირი განხილვის გარეშე, შეამოწმა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის მსხვილ გადამხდელთა საგადასახადო ინსპექციის, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურისა და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის თბილისის რეგიონალური ცენტრის (საგადასახადო ინსპექცია) საკასაციო საჩივრების დასაშვებობის საფუძვლების არსებობა თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2008 წლის 17 ივნისის გადაწყვეტილების გაუქმების თაობაზე.

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი:

2005 წლის 18 აგვისტოს შპს “ჰ.-მა” სასარჩელო განცხადებით მიმართა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიას, მოპასუხეების _ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტისა და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის ქ. თბილისის საგადასახადო ინსპექციის მიმართ.

მოსარჩელემ აღნიშნა, რომ 2001 წლის 18 იანვარს შპს “კ.-გან” შეიძინა სამშენებლო საქონელი. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მოთხოვნათა დაცვით შესაბამის საგადასახადო ინსპექციაში წარადგინა დღგ-ს დეკლარაცია და საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა _ სერია აა-59, ¹000777, რის საფუძველზეც განხორციელდა დღგ-ს ჩათვლა. ქ. თბილისის საგადასახადო ინსპექციის ისანი-სამგორისა და მთაწმინდა-კრწანისის განყოფილებიდან მოსარჩელეს ჩაჰბარდა 2005 წლის 21 აპრილის ¹1 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის თანახმადაც გაუქმდა 2001 წელს დაკარგული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურით განხორციელებული ჩათვლა და შპს “ჰ.-ს” დაერიცხა შესაბამისი თანხა, რაც მოსარჩელემ უკანონოდ მიიჩნია და აღნიშნა, რომ მან საქონლის შესყიდვის ოპერაცია განახორციელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 115-ე მუხლის შესაბამისად. ამასთან, საქონლის გამყიდველის მიერ კანონის მოთხოვნათა დაცვით იქნა შევსებული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა, სერია აა-59, ¹000777, რომლითაც დასტურდებოდა შპს “ჰ.-ის” მიერ შპს “კ.-სთვის” დღგ-ს გადახდის ფაქტი. ამდენად, მოსარჩელემ აღნიშნა, რომ არ არსებობდა ჩათვლის გაუქმების საფუძველი.

მოსარჩელის განმარტებით, 2005 წლის 1 იანვრამდე მოქმედი საქართველოს საგადასახადო კოდექსის თანახმად, საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა წარმოადგენდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს მიერ დამტკიცებული ფორმის მკაცრი აღრიცხვის დოკუმენტს, რომლითაც დასტურდებოდა დღგ-ს გადახდის ფაქტი. მოსარჩელის განმარტებით, მის მიერ ანგარიშ-ფაქტურა წარდგენილ იქნა საგადასახადო ორგანოში, რითაც დასტურდებოდა მოსარჩელის მიერ დღგ-ს გადახდის ფაქტი.

მოსარჩელემ ასევე მიუთითა, რომ ანგარიშ-ფაქტურის დაკარგვის შემთხვევაში, გადამხდელი აღნიშნულის შესახებ დაუყოვნებლივ აცნობებდა საგადასახადო ორგანოებს მისი გაუქმების მიზნით, ხოლო შევსებული ანგარიშ-ფაქტურის დაკარგვის შემთხვევაში, გადამხდელი იმავე დასაბეგრ ოპერაციაზე იმავე თარიღით გამოწერდა ახალ საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურას, რომელზეც შენიშვნის სახით აღინიშნებოდა გაუქმებული ანგარიშ-ფაქტურის სერია და ნომერი. ამდენად, შპს “კ.-ის” მიერ საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის დაკარგვა არ შეიძლებოდა გამხდარიყო 2001 წელს განხორციელებული ჩათვლის გაუქმების საფუძველი.

აღნიშნულიდან გამომდინარე, მოსარჩელემ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის ქ. თბილისის საგადასახადო ინსპექციის ისანი-სამგორისა და მთაწმინდა-კრწანისის განყოფილების 2005 წლის 21 აპრილის ¹1 საგადასახადო მოთხოვნის გაუქმება და უკანონოდ გაუქმებული ჩათვლის აღდგენა მოითხოვა.

2006 წლის 3 თებერვალს შპს “ჰ.-მა” დაზუსტებული სასარჩელო განცხადებით მიმართა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიას, რომელშიც დამატებით მიუთითა, რომ 2006 წლის 29 იანვარს ჩაჰბარდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის ქ. თბილისის საგადასახადო ინსპექციის 2006 წლის 25 იანვრის ¹427 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლითაც ერიცხებოდა _ 30970,73 ლარის დავალიანება, მათ შორის, დღგ-ს თანხა _ 30643,67 ლარი. მოსარჩელემ ხსენებული საგადასახადო მოთხოვნა უკანონოდ მიიჩნია დღგ-ს _ 16802,22 ლარის დაკისრების ნაწილში და აღნიშნა, რომ საგადასახადო ინსპექციამ უკანონოდ გაუუქმა დღგ-ს ჩათვლები იმის გამო, თითქოს დარღვეული იყო 2005 წლის 1 იანვრამდე მოქმედი საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 115-ე მუხლის მოთხოვნები, რის გამოც გადასახდელად დაარიცხა დღგ _ 16802,22, ლარის ოდენობით.

მოსარჩელის განმარტებით, შპს “ჰ.-ი” იძულებული გახდა ბიუჯეტის მიმართ დავალიანება მთლიანად დაეფარა, მათ შორის _ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის ქ. თბილისის საგადასახადო ინსპექციის ისანი-სამგორისა და მთაწმინდა-კრწანისის განყოფილების 2005 წლის 21 აპრილის ¹1 საგადასახადო მოთხოვნით დარიცხული ძირითადი თანხა _ 5758 ლარი, მასზე დარიცხული საურავი _ 2602 ლარი და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის ქ. თბილისის საგადასახადო ინსპექციის 2006 წლის 25 იანვრის ¹427 საგადასახადო მოთხოვნის საფუძველზე დარიცხული _ 16802 ლარი.

აღნიშნულიდან გამომდინარე, მოსარჩელემ დააზუსტა სასარჩელო მოთხოვნათა ოდენობა და დამატებით მოითხოვა ბიუჯეტში ზედმეტად გადახდილი თანხის _ 25162 ლარის საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 71-ე მუხლის საფუძველზე მომავალ საგადასახადო ვალდებულებების ანგარიშში ჩათვლა.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2005 წლის 27 ოქტომბრის საოქმო განჩინებით მოცემულ საქმეში მესამე პირად საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის გორის საგადასახადო ინსპექცია ჩაება, ხოლო იმავე სასამართლოს 2005 წლის 6 თებერვლის საოქმო განჩინებით მოცემულ საქმეში მესამე პირებად _ შპს “ა.-ა”, შპს “ვ.-ა”, შპს “გ.-ი” და შპს “კ.-ი” ჩაებნენ.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2006 წლის 10 თებერვლის გადაწყვეტილებით შპს “ჰ.-ის” სარჩელი ნაწილობრივ დაკმაყოფილდა; შპს “ჰ.-ს” უარი ეთქვა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის ქ. თბილისის საგადასახადო ინსპექციის ისანი-სამგორის და მთაწმინდა-კრწანისის განყოფილების 2005 წლის 21 აპრილის ¹1 საგადასახადო მოთხოვნით საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა, სერია აა-59, ¹000777 გაუქმებული დღგ-ს ჩათვლის (თანხით _ 5758,46 ლარი) აღდგენაზე; საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის ქ. თბილისის საგადასახადო ინსპექციას დაევალა შპს “ჰ.-სთვის” უკანონოდ გაუქმებული დღგ-ს ჩათვლის _ 16802,22 ლარის ოდენობითა და არასწორად დარიცხული საურავის _ 2602 ლარის ოდენობით მომავალ საგადასახადო ვალდებულებების ანგარიშში ჩათვლა.

აღნიშნული გადაწყვეტილება სარჩელის დაკმაყოფილების ნაწილში საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის ქ. თბილისის საგადასახადო ინსპექციამ სააპელაციო წესით გაასაჩივრა. აპელანტმა აღნიშნული გადაწყვეტილების გასაჩივრებულ ნაწილში გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილებაზე მთლიანად უარის თქმა მოითხოვა.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2008 წლის 20 მაისის საოქმო განჩინებით საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის უფლებამონაცვლედ მიჩნეულ იქნა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახური, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის ქ. თბილისის საგადასახადო ინსპექციის უფლებამონაცვლედ _ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის თბილისის რეგიონალური ცენტრი (საგადასახადო ინსპექცია), საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის გორის საგადასახადო ინსპექციის უფლებამონაცვლედ კი _ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის გორის რეგიონალური ცენტრი (საგადასახადო ინსპექცია). იმავე თარიღის საოქმო განჩინებით მოცემულ საქმეში თანამოპასუხედ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის მსხვილ გადამხდელთა საგადასახადო ინსპექცია ჩაება.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2008 წლის 17 ივნისის გადაწყვეტილებით სააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა; გაუქმდა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2006 წლის 10 თებერვლის გადაწყვეტილება იმ ნაწილში, რომლითაც საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის თბილისის საგადასახადო ინსპექციას დაევალა შპს “ჰ.-სთვის” უკანონოდ გაუქმებული დღგ-ს ჩათვლის _ 16802,22 ლარის ოდენობით მომავალ საგადასახადო ვალდებულებების ანგარიშში ჩათვლა და ამ ნაწილში მიღებულ იქნა ახალი გადაწყვეტილება; შპს “ჰ.-ის” სარჩელი დაკმაყოფილდა; ბათილად იქნა ცნობილი საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის ქ. თბილისის საგადასახადო ინსპექციის ისანი-სამგორისა და მთაწმინდა-კრწანისის განყოფილების 2005 წლის 21 აპრილის ¹1 საგადასახადო მოთხოვნა _ შპს “ჰ.-სთვის”, სერია აა-59, ¹000777 საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურით განხორციელებული დღგ-ს ჩათვლის გაუქმების გამო დღგ-ს ძირითად თანხაზე საურავის _ 2602,51 ლარის დარიცხვის ნაწილში; ბათილად იქნა ცნობილი საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის ქ. თბილისის საგადასახადო ინსპექციის 2006 წლის 25 იანვრის ¹427 საგადასახადო მოთხოვნა შპს “ჰ.-სთვის” დღგ-ს ძირითადი თანხის _ 16802,24 ლარის და საურავის _ 2257 ლარის დარიცხვის ნაწილში; საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის მსხვილ გადამხდელთა საგადასახადო ინსპექციას დაევალა შპს “ჰ.-სთვის” საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურები _ სერია ბბ-03, ¹065679 დღგ-ს თანხით 2420 ლარი; სერია ბბ-03, ¹065680 დღგ-ს თანხით 3520 ლარი; სერია აა-12, ¹005388 დღგ-ს თანხით 4069,72 ლარი და სერია აა-12, ¹005425 დღგ-ს თანხით 5272,52 ლარი _ განხორციელებული დამატებული ღირებულების გადასახადის ჩათვლა; შპს “ჰ.-ს” მოეხსნა საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურებით _ სერია ბბ-03, ¹065679; სერია ბბ-03, ¹065680; სერი აა-12, ¹005388; სერია აა-12 ¹005389; სერია აა-12 ¹005425; სერია აა-59, ¹000777 – განხორციელებული დღგ-ს ძირითად თანხაზე დარიცხული საურავი.

სააპელაციო სასამართლომ გაითვალისწინა ის გარემოება, რომ საქალაქო სასამართლოში საქმის განხილვისას შპს “ჰ.-ი”, როგორც გადასახადების გადამხდელი, აღრიცხვაზე იმყოფებოდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის ქ. თბილისის საგადასახადო ინსპექციაში (საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის თბილისის რეგიონალური ცენტრი _ საგადასახადო ინსპექცია), შესაბამისად, სადავო გადაწყვეტილებით შპს “ჰ.-სთვის” უკანონოდ გაუქმებული დღგ-ს ჩათვლის _ 16802,22 ლარის ოდენობით მომავალ საგადასახადო ვალდებულებების ანგარიშში ჩათვლა დაევალა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის თბილისის საგადასახადო ინსპექციას (საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის თბილისის რეგიონალური ცენტრი _ საგადასახადო ინსპექცია), ხოლო სააპელაციო სასამართლოში საქმის განხილვისას ასეთი ვალდებულება ეკისრებოდა იმ საგადასახადო ორგანოს, სადაც მოსარჩელე გადასახადების გადამხდელად იყო რეგისტრირებული, ანუ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის მსხვილ გადამხდელთა საგადასახადო ინსპექციას.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2008 წლის 17 ივნისის გადაწყვეტილება საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის მსხვილ გადამხდელთა საგადასახადო ინსპექციამ და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურმა ცალ-ცალკე საკასაციო წესით გაასაჩივრეს. კასატორებმა გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილებაზე მთლიანად უარის თქმა მოითხოვეს.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2008 წლის 17 ივნისის გადაწყვეტილება სარჩელის დაკმაყოფილების ნაწილში საკასაციო წესით გაასაჩივრა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის თბილისის რეგიონალურმა ცენტრმაც (საგადასახადო ინსპექცია), რომელმაც აღნიშნული გადაწყვეტილების გასაჩივრებულ ნაწილში გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილებაზე მთლიანად უარის თქმა მოითხოვა.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ და სხვა კატეგორიის საქმეთა პალატის 2008 წლის 27 ოქტომბრის განჩინებებით, საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, დასაშვებობის შესამოწმებლად წარმოებაში იქნა მიღებული საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის მსხვილ გადამხდელთა საგადასახადო ინსპექციის, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურისა და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის თბილისის რეგიონალური ცენტრის (საგადასახადო ინსპექცია) საკასაციო საჩივრები; მხარეებს მიეცათ უფლება, 2008 წლის 20 ოქტომბრის განჩინებების ჩაბარებიდან 14 დღის ვადაში წარმოედგინათ მოსაზრება, თუ რამდენად იყო დასაშვები განსახილველად საკასაციო საჩივრები საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მიხედვით; საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული დასაშვებობის შემოწმება განისაზღვრა 2008 წლის 11 დეკემბრამდე.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი :

საკასაციო სასამართლო საქმის შესწავლის, საკასაციო საჩივრების დასაშვებობის შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, რომ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის მსხვილ გადამხდელთა საგადასახადო ინსპექციის, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურისა და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის თბილისის რეგიონალური ცენტრის (საგადასახადო ინსპექცია) საკასაციო საჩივრები არ აკმაყოფილებს საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მოთხოვნებს და არ ექვემდებარება დასაშვებად ცნობას შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილი განსაზღვრავს საკასაციო საჩივრის განსახილველად დასაშვებობის ამომწურავ საფუძვლებს, როგორიცაა: ა. საქმე მნიშვნელოვანია სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებისათვის; ბ. სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება განსხვავდება ამ კატეგორიის საქმეებზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან; გ. სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმე განხილულია მნიშვნელოვანი საპროცესო დარღვევით და არსებობს ვარაუდი, რომ მას შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ წარმოდგენილი საკასაციო საჩივრები არ არის დასაშვები საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული არც ერთი ზემოთ მითითებული საფუძვლით.

კასატორები ვერ ასაბუთებენ სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმის განხილვას მნიშვნელოვანი საპროცესო დარღვევით. კასატორები საკასაციო საჩივრებში ვერ აქარწყლებენ სააპელაციო სასამართლოს მიერ დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებსა და დასკვნებს.

საკასაციო საჩივრები არ არის დასაშვები არც სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილების საკასაციო სასამართლოს დამკვიდრებული პრაქტიკისაგან განსხვავების არსებობის საფუძვლით. სააპელაციო სასამართლოს გასაჩივრებული გადაწყვეტილება არ ეწინააღმდეგება ამ კატეგორიის დავებზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებულ პრაქტიკას.

ამასთან, საკასაციო საჩივრების განხილვისა და საკასაციო სასამართლოს მიერ საქმეზე ახალი გადაწყვეტილების მიღების საჭიროება არ არსებობს არც სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბების აუცილებლობის თვალსაზრისით.

ამდენად, საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ მოცემულ საქმეს არ გააჩნია არავითარი პრინციპული მნიშვნელობა სასამართლო პრაქტიკისათვის, ხოლო საკასაციო საჩივრებს _ წარმატების პერსპექტივა.

ზემოთქმულიდან გამომდინარე, საკასაციო სასამართლოს მიაჩნია, რომ ამ შემთხვევაში არ არსებობს საკასაციო საჩივრების დასაშვებობის საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით რეგლამენტირებული არც ერთი საფუძველი, რის გამოც საკასაციო საჩივრები არ უნდა იქნეს დაშვებული განსახილველად.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი :

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლით, 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა :

1. საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის მსხვილ გადამხდელთა საგადასახადო ინსპექციის, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურისა და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის თბილისის რეგიონალური ცენტრის (საგადასახადო ინსპექცია) საკასაციო საჩივრები მიჩნეულ იქნეს დაუშვებლად;

2. უცვლელად დარჩეს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2008 წლის 17 ივნისის გადაწყვეტილება;

3. საკასაციო სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.