ბს-17-17(2კ-07) 20 ივნისი, 2007 წელი

ქ. თბილისი

ადმინისტრაციულ და სხვა კატეგორიის საქმეთა პალატამ

შემდეგი შემადგენლობით:

თავმჯდომარე მაია ვაჩაძე (მომხსენებელი)

მოსამართლეები: ნინო ქადაგიძე

ნუგზარ სხირტლაძე

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლისა და 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის საფუძველზე, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 408-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, ზეპირი განხილვის გარეშე, შეამოწმა ი/მ “თ. ჯ.-ის” საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის საფუძვლების არსებობა ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2006 წლის 24 ოქტომბრის გადაწყვეტილების გაუქმების თაობაზე.

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი :

2005 წლის 1 ივნისს ი/მ ,,თ. ჯ.-მა" სასარჩელო განცხადებით მიმართა ფოთის საქალაქო სასამართლოს მოპასუხეების _ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტისა და ფოთის საგადასახადო ინსპექციის მიმართ და დამატებული ღირებულების გადასახადის გადახდილად ჩათვლა მოითხოვა.

მოსარჩელემ აღნიშნა, რომ 2006 წლის 29 მარტს ფოთის საგადასახადო ინსპექციიდან მიიღო 2005 წლის 12 დეკემბრის ¹229 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის თანახმადაც, უნდა გადაეხადა ძირითადი თანხა _ 21415,16 ლარი და მასზე დარიცხული საურავი _ 45055,80 ლარი.

მოსარჩელის განმარტებით, ფოთის საგადასახადო ინსპექცია ზემოხსენებული საგადასახადო მოთხოვნის საფუძვლად დღგ-ს ანგარიშ-ფაქტურებით განხორციელებული ჩათვლების გაუქმებაზე მიუთითებდა. 2001-2002 წლებში ი/მ ,,თ. ჯ.-მა" ბათუმის ტერიტორიაზე არსებული საწარმოებისგან: შპს ,,ა.-ი", შპს ,,ბ.-ი", შპს ,,ს.-ა", შპს ,,ლ." და ი/მ ,,ნ. ხ.-სგან” შეიძინა ფქვილი, რაზეც გამოიწერა შესაბამისი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურები.

მოსარჩელემ განმარტა, რომ ზემოაღნიშნული ანგარიშ-ფაქტურების შესაბამისი პირები წარდგენილ იქნა მომსახურე საგადასახადო ინსპექციაში და მიმწოდებლის მიერ კანონით დადგენილი წესით გადახდილ იქნა დამატებული ღირებულების გადასახადი, რომელიც ჩაირიცხა აჭარის ა/რ ბიუჯეტში.

მოსარჩელემ მიუთითა, რომ მოცემულ შემთხვევაში მას დაცული ჰქონდა საგადასახადო კოდექსით გათვალისწინებული მოთხოვნები, შესაბამისად, ფოთის საგადასახადო ინსპექცია საქართველოს საგადასახადო კოდექსის (1997 წ.) 114-ე მუხლის საფუძველზე ვალდებული იყო მოეხდინა დღგ-ს ჩათვლები, რაც მან არ განახორციელა. ამასთან, ,,საბიუჯეტო სისტემისა და საბიუჯეტო უფლებამოსილებათა შესახებ" საქართველოს კანონის მე-6 მუხლის თანახმად, საქართველოს საბიუჯეტო სისტემა მოიცავდა აჭარის ა/რ ბიუჯეტსაც. ამდენად, მიმწოდებელს ბიუჯეტთან ანგარიშსწორება განხორციელებული ჰქონდა კანონით დადგენილი წესით, რასაც ადასტურებდა ბათუმის საგადასახადო ინსპექციის მიერ გაცემული შესაბამისი ცნობები.

საქალაქო სასამართლოს სხდომაზე მოსარჩელის წარმომადგენელმა დააზუსტა სასარჩელო მოთხოვნა და ფოთის საგადასახადო ინსპექციის 2005 წლის 12 დეკემბრის ¹229 საგადასახადო მოთხოვნისა და საგადასახადო გირავნობის (იპოთეკის) უფლების წარმოშობის შესახებ ¹229 შეტყობინების ბათილად ცნობა და დამატებული ღირებულების გადასახადის _ 30127,60 ლარის გადახდილად ჩათვლა მოითხოვა.

ფოთის საქალაქო სასამართლოს 2006 წლის 18 ივლისის გადაწყვეტილებით ი/მ ,,თ. ჯ.-ის" სარჩელი დაკმაყოფილდა; ფოთის საგადასახადო ინსპექციას დაევალა ი/მ ,,თ. ჯ.-ის" მიერ 2001-2002 წლებში შესაბამისი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურებით გადახდილი 30127,60 ლარის ოდენობით დღგ-ს ჩათვლა; ბათილად იქნა ცნობილი ფოთის საგადასახადო ინსპექციის 2005 წლის 12 დეკემბრის ¹229 საგადასახადო მოთხოვნა და საგადასახადო გირავნობის (იპოთეკის) უფლების წარმოშობის შესახებ ¹229 შეტყობინება.

აღნიშნული გადაწყვეტილება ფოთის საგადასახადო ინსპექციამ სააპელაციო წესით გაასაჩივრა. აპელანტმა გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმა მოითხოვა.

ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2006 წლის 21 სექტემბრის განჩინებით მოცემულ საქმეში ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის მე-16 მუხლის მე-2 ნაწილით გათვალისწინებულ მესამე პირებად ი/მ “ნ. ხ.-ი”, შპს “ბ.-ი”, შპს “ლ.-ი”, შპს “ა.-ი” და შპს “ს.-ა” ჩაებნენ.

ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2006 წლის 24 ოქტომბრის გადაწყვეტილებით ფოთის საგადასახადო ინსპექციის სააპელაციო საჩივარი ნაწილობრივ დაკმაყოფილდა; გაუქმდა ფოთის საქალაქო სასამართლოს 2006 წლის 18 ივლისის გადაწყვეტილება იმ ნაწილში, რომლითაც ი/მ ,,თ. ჯ.-ს" ჩაეთვალა დამატებული ღირებულების გადასახადი შემდეგ ანგარიშ-ფაქტურებზე: სერია აა-70 ¹023839, ¹030622, ¹030537, ¹028565, ¹028614, ¹031973, ¹035488, ¹035467, ¹045235, ¹044913, სულ _ 15199 ლარზე. შესაბამისად, ფოთის საგადასახადო ინსპექციის 2005 წლის 12 დეკემბრის ¹229 საგადასახადო მოთხოვნა და საგადასახადო გირავნობის (იპოთეკის) უფლების წარმოშობის შესახებ ¹229 შეტყობინება ნაწილობრივ იქნა ბათილად ცნობილი; მოსარჩელე ი/მ ,,თ. ჯ.-ს" უარი ეთქვა შემდეგი ანგარიშ-ფაქტურებით: სერია აა-70 ¹023839, ¹030622, ¹030537, ¹028565, ¹028614, ¹031973, ¹035488, ¹035467, ¹045235, ¹044913 დღგ-ს ჩათვლასა და გასაჩივრებული ადმინისტრაციული აქტების მთლიანად ბათილად ცნობაზე; დანარჩენ ნაწილში გასაჩივრებული გადაწყვეტილება უცვლელად დარჩა.

სააპელაციო სასამართლომ დადგენილად მიიჩნია, რომ ი/მ ,,თ. ჯ.-მა" 2001-2002 წლებში ბათუმის ტერიტორიაზე არსებული საწარმოებისგან შეიძინა პროდუქცია (ფქვილი), რაზეც საქართველოს საგადასახადო კოდექსის (1997 წ.) 115-ე მუხლის შესაბამისად, საქონლის მიმწოდებლებმა გამოწერეს საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურები: ი/მ ,,ნ. ხ.-მ" საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა სერია აა-1 ¹023839; შპს ,,ბ.-მ" საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა სერია აა-70 ¹029529, ¹048067, ¹053657; შპს ,,ლ.-მ" საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა სერია აა-70 ¹048847, ¹056439, ¹056467, ¹052840; შპს ,,ა.-მ" საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურები: სერია აა-70 ¹050523, ¹051387, ¹056100, ¹059136; შპს ,,ს.-მ" საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურები: სერია აა-70 ¹030622, ¹030537, ¹028565, ¹028614, ¹031973, ¹035488, ¹035467 ¹045235, ¹055837, ¹044987, ¹044913.

სააპელაციო სასამართლომ განმარტა, რომ ი/მ ,,თ. ჯ.-მ" ზემოაღნიშნულ საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურებზე გადაიხადა დამატებული ღირებულების გადასახადი. ამასთან, საგადასახადო დეპარტამენტის მიერ წარმოდგენილი, გადამხდელთა შემოწმების ორგანიზების მეთოდების, კონტროლის კოორდინაციისა და არაპირდაპირი გადასახადების მონიტორინგის სამმართველოს უფროსის სამსახურებრივი ბარათით დასტურდებოდა, რომ საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურით სერია აა-70 ¹023839, რომელიც გამოწერილი იყო ი/მ ,,ნ. ხ.-ის" მიერ, ჩასათვლელი დღგ-ს თანხა შეადგენდა 1281 ლარს, გამომწერის მიერ კი წარდგენილი იყო დღგ-ს თანხა 128 ლარზე. შპს ,,ს.-ზე" რიცხული ანგარიშ-ფაქტურით, სერია აა-70 ¹030622, ჩასათვლელი დღგ-ს თანხა შეადგენდა 1893 ლარს, გამომწერის მიერ წარდგენილი დღგ-ს თანხა _ 189 ლარს. ანგარიშ-ფაქტურით, სერია აა-70 ¹030537, ჩასათვლელი დღგ-ს თანხა შეადგენდა 1750 ლარს, გამომწერის მიერ წარდგენილი დღგ-ს თანხა _ 175 ლარს. ანგარიშ-ფაქტურით, სერია აა-70 ¹028565, ჩასათვლელი დღგ-ს თანხა შეადგენდა 1680 ლარს, გამომწერის მიერ წარდგენილი დღგ-ს თანხა _ 168 ლარს. ანგარიშ-ფაქტურით, სერია აა-70 ¹028614, ჩასათვლელი თანხა შეადგენდა 1750 ლარს, გამომწერის მიერ წარდგენილი დღგ-ს თანხა _ 168 ლარს. ანგარიშ-ფაქტურით, სერია აა-70 ¹031973, ჩასათვლელი დღგ-ს თანხა შეადგენდა 1690 ლარს, გამომწერის მიერ წარდგენილი დღგ-ს თანხა _ 168 ლარს. ანგარიშ-ფაქტურით, სერია აა-70 ¹035488, ჩასათვლელი დღგ-ს თანხა შეადგენდა 1890 ლარს, გამომწერის მიერ წარდგენილი დღგ-ს თანხა _ 189 ლარს. ანგარიშ-ფაქტურით, სერია აა-70 ¹035467, ჩასათვლელი თანხა შეადგენდა 451 ლარს, გამომწერის მიერ წარდგენილი დღგ-ს თანხა _ 45 ლარს. ანგარიშ-ფაქტურით, სერია აა-70 ¹045235, ჩასათვლელი დღგ-ს თანხა შეადგენდა 1904 ლარს, გამომწერის მიერ წარდგენილი დღგ-ს თანხა _ 190,40 ლარს. ანგარიშ-ფაქტურით, სერია აა-70 ¹044913, ჩასათვლელი დღგ-ს თანხა შეადგენდა 920 ლარს, ხოლო გამომწერის მიერ წარდგენილი დღგ-ს თანხა _ 92,20 ლარს.

სააპელაციო სასამართლომ გადამხდელთა შემოწმების ორგანიზების მეთოდების, კონტროლის კოორდინაციისა და არაპირდაპირი გადასახადების მონიტორინგის სამმართველოს მიერ მიწოდებული ინფორმაცია სარწმუნო მტკიცებულებად მიიჩნია და განმარტა, რომ ბათუმის საგადასახადო ინსპექციას არ ჰქონდა შესაძლებლობა, მოეხდინა ანგარიშ-ფაქტურების ეგზემპლარების იდენტიფიცირება.

აღნიშნულიდან გამომდინარე, სააპელაციო სასამართლომ დადგენილად მიიჩნია, რომ ზემოთ დასახელებული ანგარიშ-ფაქტურები ფაქტობრივად გაყალბებული იყო, შესაბამისად, აღნიშნული ანგარიშ-ფაქტურებით განხორციელებული დღგ-ს ჩათვლების აღდგენის ნაწილში გასაჩივრებული გადაწყვეტილება უნდა გაუქმებულიყო, ხოლო დანარჩენ ნაწილში უცვლელად დარჩენილიყო, ვინაიდან დანარჩენი ანგარიშ-ფაქტურებით განხორციელებული დღგ-ს ჩათვლების გამაბათილებელი მტკიცებულებები საქმეში არ მოიპოვებოდა.

ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2006 წლის 24 ოქტომბრის გადაწყვეტილება საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტმა საკასაციო წესით გაასაჩივრა იმ ნაწილში, რომლითაც დღგ-ს ჩათვლა მოხდა. კასატორმა გასაჩივრებული გადაწყვეტილების აღნიშნულ ნაწილში გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილებაზე მთლიანად უარის თქმა მოითხოვა.

ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2006 წლის 24 ოქტომბრის გადაწყვეტილება ფოთის საგადასახადო ინსპექციამაც გაასაჩივრა საკასაციო წესით იმ ნაწილში, რომლითაც სასარჩელო მოთხოვნა დაკმაყოფილდა. კასატორმა გადაწყვეტილების გასაჩივრებულ ნაწილში გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილებაზე მთლიანად უარის თქმა მოითხოვა.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2007 წლის 25 იანვრის განჩინებებით, ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, დასაშვებობის შესამოწმებლად წარმოებაში იქნა მიღებული საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტისა და ფოთის საგადასახადო ინსპექციის საკასაციო საჩივრები; მხარეებს მიეცათ უფლება, 2007 წლის 25 იანვრის განჩინებების ჩაბარებიდან 14 დღის ვადაში წარმოედგინათ მოსაზრება, თუ რამდენად იყო დასაშვები განსახილველად საკასაციო საჩივრები ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მიხედვით. ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული დასაშვებობის შემოწმება განისაზღვრა 2007 წლის 28 მარტამდე.

ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2006 წლის 24 ოქტომბრის გადაწყვეტილება საკასაციო წესით ი/მ “თ. ჯ.-აც” გაასაჩივრა იმ ნაწილში, რომლითაც მისი სარჩელი არ დაკმაყოფილდა. კასატორმა ხსენებული გადაწყვეტილების გასაჩივრებულ ნაწილში გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის სრულად დაკმაყოფილება მოითხოვა.

კასატორის განმარტებით, ი/მ “ნ. ხ.-საგან” და შპს “ს.-საგან” შეიძინა საქონელი, რომელზეც, როგორც მყიდველმა, გადაიხადა დღგ და იმ პერიოდში მოქმედი საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 115-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, შესაბამისი ანგარიშ-ფაქტურების მესამე პირი წარადგინა ადგილმდებარეობის მიხედვით არსებულ საგადასახადო ორგანოში, რასაც ადასტურებს საქმეში არსებული, ფოთის საგადასახადო ინსპექციის მიერ გაცემული შესაბამისი ცნობა, ხოლო საქონლის მიმწოდებლებმა აღნიშნული მუხლის მე-2 ნაწილის მიხედვით, დღგ შეიტანეს ბიუჯეტში, რაც დასტურდება ბათუმის საგადასახადო ინსპექციის მიერ გაცემული შესაბამისი ცნობებით, რომლებშიც აღნიშნულია, რომ საქონლის მიმწოდებლების მიერ სერია აა70 ¹023839, ¹030537, ¹028565, ¹030622, ¹028614, ¹031973, ¹035488, ¹035467, ¹045235, ¹044913 ანგარიშ-ფაქტურებით ბიუჯეტში გადახდილია დღგ და მათ დავალიანება არ ერიცხებათ, რაც სააპელაციო სასამართლომ უსაფუძვლოდ არ მიიჩნია საკმარის მტკიცებულებად.

კასატორის მტკიცებით, სააპელაციო სასამართლომ დაარღვია საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 380-ე მუხლის მე-2 ნაწილის მოთხოვნები ახალი მტკიცებულებების მიღებისა და გამოკვლევის პირობების შესახებ, ვინაიდან დაუშვებლად არ ცნო საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის მიერ მხოლოდ სააპელაციო სასამართლოში წარდგენილი გაურკვეველი ბარათი, რომელშიც არასწორად იყო მითითებული, რომ შესაბამისი ანგარიშ-ფაქტურები იყო გაყალბებული, ხოლო ი/მ “თ. ჯ.-მ” შეასრულა საქართველოს საგადასახადო კოდექსით გათვალისწინებული ყველა მოთხოვნა, რის გამოც სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება გასაჩივრებულ ნაწილში უკანონოა.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციული და სხვა კატეგორიის საქმეთა პალატის 2007 წლის 23 მარტის განჩინებით ი/მ “თ. ჯ.-ის” საკასაციო საჩივარი მიჩნეულ იქნა ხარვეზიანად, კასატორს დაევალა საკასაციო საჩივარზე სახელმწიფო ბაჟის გადახდა და განესაზღვრა ვადა მითითებული ხარვეზის შესავსებად _ ხარვეზის შესახებ აღნიშნული განჩინების ჩაბარებიდან ორი კვირა.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციული და სხვა კატეგორიის საქმეთა პალატის 2007 წლის 26 მარტის განჩინებით საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტისა და ფოთის საგადასახადო ინსპექციის საკასაციო საჩივრები მიჩნეულ იქნა დაუშვებლად; უცვლელად დარჩა თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2006 წლის 25 ოქტომბრის გადაწყვეტილება საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტისა და ფოთის საგადასახადო ინსპექციის მიერ გასაჩივრებულ ნაწილში.

ხარვეზის შესახებ საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციული და სხვა კატეგორიის საქმეთა პალატის 2007 წლის 23 მარტის განჩინება ი/მ “თ. ჯ.-ს” ჩაჰბარდა 2007 წლის 11 აპრილს, იმავე წლის 23 აპრილს კი მან შეავსო აღნიშნული განჩინებით დადგენილი ხარვეზი _ უზენაეს სასამართლოში წარადგინა სახელმწიფო ბაჟის _ 759,95 ლარის გადახდის ქვითარი.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2007 წლის 23 აპრილის განჩინებით, ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, დასაშვებობის შესამოწმებლად წარმოებაში იქნა მიღებული ი/მ “თ. ჯ.-ის” საკასაციო საჩივარი; მხარეებს მიეცათ უფლება, 2007 წლის 23 აპრილის განჩინების ჩაბარებიდან 14 დღის ვადაში წარმოედგინათ მოსაზრება, თუ რამდენად იყო დასაშვები განსახილველად საკასაციო საჩივარი ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მიხედვით; ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული დასაშვებობის შემოწმება განისაზღვრა 2007 წლის 20 ივნისამდე.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი :

საკასაციო სასამართლო საქმის შესწავლის, საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, რომ ი/მ “თ. ჯ.-ის” საკასაციო საჩივარი არ აკმაყოფილებს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მოთხოვნებს და არ ექვემდებარება დასაშვებად ცნობას შემდეგ გარემოებათა გამო:

ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილი განსაზღვრავს საკასაციო საჩივრის განსახილველად დასაშვებობის ამომწურავ პირობებს, როგორიცაა: ა. საქმე მნიშვნელოვანია სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებისათვის; ბ. სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება განსხვავდება ამ კატეგორიის საქმეებზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან; გ. სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმე განხილულია მნიშვნელოვანი საპროცესო დარღვევით, რომელსაც შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ წარმოდგენილი საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული არც ერთი ზემომითითებული საფუძვლით.

კასატორი ვერ ასაბუთებს სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმის განხილვას მნიშვნელოვანი საპროცესო დარღვევით, რამაც არსებითად იმოქმედა საქმის შედეგზე და განაპირობა არასწორი გადაწყვეტილების გამოტანა. კასატორი საკასაციო საჩივარში ვერ აქარწყლებს სააპელაციო სასამართლოს მიერ დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებსა და დასკვნებს.

საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები არც სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილების საკასაციო სასამართლოს დამკვიდრებული პრაქტიკისაგან განსხვავების არსებობის საფუძვლით. სააპელაციო სასამართლოს გასაჩივრებული გადაწყვეტილება არ ეწინააღმდეგება ამ კატეგორიის დავებზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებულ პრაქტიკას.

ამასთან, საკასაციო საჩივრის განხილვისა და საკასაციო სასამართლოს მიერ საქმეზე ახალი გადაწყვეტილების მიღების საჭიროება არ არსებობს არც სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბების აუცილებლობის თვალსაზრისით.

ამდენად, საკასაციო სასამართლოს მიაჩნია, რომ მოცემულ საქმეს არ გააჩნია არავითარი პრინციპული მნიშვნელობა სასამართლო პრაქტიკისათვის, ხოლო საკასაციო საჩივარს _ წარმატების პერსპექტივა.

ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საკასაციო სასამართლოს მიაჩნია, რომ მოცემულ შემთხვევაში არ არსებობს საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით რეგლამენტირებული არც ერთი საფუძველი, რის გამოც საკასაციო საჩივარი არ უნდა იქნეს დაშვებული განსახილველად.

ამასთან, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, თუ საკასაციო საჩივარი დაუშვებლად იქნება მიჩნეული, პირს დაუბრუნდება მის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის 70 პროცენტი.

საკასაციო სასამართლოს მიაჩნია, რომ, ვინაიდან ი/მ “თ. ჯ.-ს” გადახდილი აქვს სახელმწიფო ბაჟი _ 759,95 ლარი, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლის მე-4 ნაწილის მიხედვით, მას უნდა დაუბრუნდეს მის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის _ 759,95 ლარის 70 პროცენტი _ 531,96 ლარი.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი :

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლის მე-2 ნაწილით, 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლის მე-4 ნაწილით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა :

1. ი/მ “თ. ჯ.-ის” საკასაციო საჩივარი მიჩნეულ იქნეს დაუშვებლად;

2. უცვლელად დარჩეს ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2006 წლის 24 ოქტომბრის გადაწყვეტილება ი/მ “თ. ჯ.-ის” მიერ გასაჩივრებულ ნაწილში;

3. ი/მ “თ. ჯ.-ს” დაუბრუნდეს მის მიერ გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის _ 759,95 ლარის 70 პროცენტი _ 531,96 ლარი;

4. საკასაციო სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.