¹ბს-359-346(კ-08) 15 ოქტომბერი, 2008წ.

ქ. თბილისი

ადმინისტრაციულ და სხვა კატეგორიის

საქმეთა პალატამ

შემადგენლობით:

მარიამ ცისკაძე (თავმჯდომარე, მომხსენებელი),

ნუგზარ სხირტლაძე, ლევან მურუსიძე

საქმის განხილვის ფორმა _ ზეპირი მოსმენის გარეშე

კასატორი – ქ. თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახური (მოპასუხე)

მოწინააღმდეგე მხარე _ დ. გ-ე, თ. გ-ე, მ. ი-ი, ვ. ს-ე, თ. კ-ე, დ. ა-ი, ი. ც-ე, მ. მ-ა (მოსარჩელეები)

მესამე პირები _ გ. თ-ე, ჯ. დ-ე, გ. ბ-ე

დავის საგანი – ქ. თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურის 2005 წლის 21 მარტის ზეპირი მოსმენის ¹ა/წ-22 სხდომის ოქმისა და 2005 წლის 16 აპრილის ¹10 ბრძანების ბათილად ცნობა

გასაჩივრებული სასამართლოს განჩინება _ თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2008 წლის 22 იანვრის განჩინება

კასატორის მოთხოვნა _ სააპელაციო პალატის განჩინების გაუქმება და საქმის ხელახალი განხილვის მიზნით სააპელაციო სასამართლოში დაბრუნება

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი :

დ. გ-ემ, თ. გ-ემ, მ. ი-ა, ვ. ს-ემ, თ. კ-ემ, დ. ა-მა, ი. ც-ემ და მ. მ-ამ 2005 წლის 13 ივნისს სასარჩელო განცხადებით მიმართეს თბილისის დიდუბე-ჩუღურეთის რაიონულ სასამართლოს მოპასუხე ქ. თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურის მიმართ და მოითხოვეს ქ. თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურის 2005 წლის 21 მარტის ზეპირი მოსმენის ¹ა/წ-22 სხდომის ოქმისა და 2005 წლის 16 აპრილის ¹10 ბრძანების ბათილად ცნობა.

სარჩელის საფუძვლები მდგომარეობდა შემდეგში:

ქ. თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურის მიერ 2005 წლის 16 აპრილს ბათილად იქნა ცნობილი არქიტექტურის სამსახურის მიერ 2004 წლის 21 იანვარს, საარქივო ნომრით 65-გ-16 მიწის ნაკვეთის გეგმა-ნახაზი, წითელი ხაზები მომზადებული .... ქ. ¹7-სათვის, რომელსაც საფუძვლად დაედო იგივე სამსახურის 2005 წლის 21 მარტის ზეპირი მოსმენის ¹ა/წ-22 სხდომის ოქმი. ქ. თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურის 2005 წლის 21 მარტის ზეპირი მოსმენის ¹ა/წ-22 სხდომის ოქმში არქიტექტურის სამსახურის 2004 წლის 21 იანვრის გეგმა-ნახაზის ბათილად ცნობის საფუძვლად მითითებულია საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 60-ე მუხლის პირველი ნაწილის "დ" პუნქტი, ხოლო ოქმში არ არის მოტივაცია, თუ კონკრეტულად რაში გამოიხატება 2004 წლის 21 იანვრის გეგმა-ნახაზის კანონთან წინააღმდეგობა, ან რატომ არის დარღვეული აღნიშნული გეგმა-ნახაზის მომზადების ან გაცემის კანონმდებლობით დადგენილი სხვა მოთხოვნები. მოსარჩელეები განმარტავენ, რომ 2004 წლის 21 იანვრის, ..... ქ. ¹7-ის მიწის ნაკვეთის გეგმა-ნახაზის მომზადებას საფუძვლად დაედო თბილისის მერიის ტექნიკური აღრიცხვის სამსახურის მიერ გაცემული ..... ქ. ¹7-ში არსებული მიწის ნაკვეთისა და შენობა-ნაგებობების საინვენტარიზაციო გეგმა, რომლის თანახმად, აღნიშნულ მისამართზე 1941 წლიდან არის აღრიცხული მიწის ნაკვეთი ფართით 1593 კვ.მ, იგივე მონაცემებია ასახული 1979 წელს გაცემულ ..... ქ. ¹7-ის გენგეგმაშიც, სადაც მიწის ნაკვეთი ფართით ასევე მითითებულია 1593 კვ.მ. ზემოაღნიშნული დოკუმენტებით იხელმძღვანელა არქიტექტურის საქალაქო სამსახურმა, განახორციელა მიწის ნაკვეთის ხელახალი აზომვა და ამ დოკუმენტაციაში მითითებულ საზღვრებში მოამზადა გეგმა-ნახაზი, რის საფუძველზეც გაიცა საკადასტრო რუკა.

' მოსარჩელეებმა აღნიშნეს, რომ 2004 წლის 21 იანვრის გეგმა-ნახაზის უკანონობაზე არ მიუთითებს 2005 წლის 21 მარტის სხდომაზე წარმოდგენილი თბილისის საქალაქო საბჭოს აღმასკომის 1954 წლის 1 დეკემბრის ¹2685 გადაწყვეტილება, საინვენტარიზაციო გეგმა, გენგეგმა და სქემატური გენგეგმა, ვინაიდან, 2004 წლის 21 იანვრის გეგმა-ნახაზი არანაირად არ ზღუდავს .... ქ. ¹5-ის მობინადრეთა უფლებებსა და ინტერესებს. ზემოაღნიშნული დოკუმენტებიდან ჩანს, რომ მითითებულ მისამართზე მიწის ნაკვეთი აღრიცხულია 1958 წლიდან ფართით 720 კვ.მ და ეს საზღვრები დღემდე არ შეცვლილა, იგივე პარამეტრებში არსებობს დღესაც და წარმოადგენს აბსოლუტურად დამოუკიდებელ მიწის ნაკვეთს, რომელსაც საერთო არაფერი არ აქვს ..... ქ. ¹7-ის მიწის ნაკვეთთან.

მოსარჩელეთა მითითებით, დარღვეულია გასაჩივრებული ადმინისტრაციული აქტების მომზადებისა და გამოცემის წესი, ვინაიდან ქ. თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურის 2005 წლის 21 მარტის ზეპირი მოსმენის ¹ა/წ-22 სხდომის ოქმი არ შეიცავს მოტივაციას 2004 წლის 21 იანვრის, .... ქ. ¹7-ის მიწის ნაკვეთის გეგმა-ნახაზის უკანონობაზე. ასევე აღნიშნულ ოქმში განხილვის საგნად მითითებულია ადმინისტრაციული აქტის ძალადაკარგულად ცნობა, ხოლო ოქმის სარეზოლუციო ნაწილში აღნიშნულია, რომ უნდა გამოიცეს ადმინისტრაციული აქტი გეგმა-ნახაზის ბათილად ცნობის თაობაზე, რაც განხორციელებული იქნა 2005 წლის 16 აპრილის ¹10 ბრძანებით. ადმინისტრაციული აქტის ძალადაკარგულად ცნობა და ბათილად ცნობა სხვადასხვა იურიდიული კატეგორიაა და სხვადასხვა სამართლებრივ შედეგს იწვევს. მოსარჩელე მხარე მიუთითებს, რომ ქ. თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურის 2005 წლის 21 მარტის ზეპირი მოსმენის დროს მოწვეულ პირებში, .... ქ. ¹5-ის მობინადრეთა შორის დასახელებულია წარმომადგენელი კ. მ-ია, რაც არასწორია, ვინაიდან იგი იყო .... ქ. ¹7-ის მობინადრეთა წარმომადგენელი. 2005 წლის 16 აპრილის ¹16 ბრძანება გამოცემულია შაბათ დღეს. არასამუშაო დღეებში ბრძანებების სახელმწიფო დაწესებულებების მიერ არ გამოიცემა.

ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე მოსარჩელეები განმარტავენ, რომ ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ უხეშადაა დარღვეული საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 53-ე, 96-ე, 97-ე მუხლები.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2005 წლის 30 აგვისტოს განჩინებით მოცემულ საქმეში მესამე პირებად ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის მე-16 მუხლის პირველი ნაწილით ჩაბმულ იქნენ გ. თ-ე, ჯ. დ-ე და გ. ბ-ე.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2005 წლის 24 ნოემბრის გადაწყვეტილებით სადავო საკითხის გადაუწყვეტლად ბათილად იქნა ცნობილი ქ. თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურის 2005 წლის 21 მარტის ზეპირი მოსმენის ¹ა/წ-22 სხდომის ოქმი და 2005 წლის 16 აპრილის ¹10 ბრძანება; ქ. თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურს დაევალა საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოებების გამოკვლევისა და შეფასების შემდეგ გამოეცა ახალი ადმინისტრაციული აქტი.

საქალაქო სასამართლომ მიუთითა, რომ ქ.თბილისში, ვაკე-საბურთალოს რაიონში ..... ქ. ¹5 და ¹7 არსებული მრავალსართულიანი სახლების მიწის ნაკვეთის საზღვრების დადგენასთან დაკავშირებით დავის თაობაზე, რომლის განხილვის საგანს წარმოადგენდა ადმინისტრაციული აქტის ძალადაკარგულად ცნობა, საქმეში წარმოდგენილი 2005 წლის 21 მარტის ზეპირი მოსმენის ¹ა/წ-22 სხდომის ოქმის თანახმად საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 113-ე მუხლის შესაბამისად უნდა იქნეს გამოცემული ადმინისტრაციული აქტი 2004 წლის 21 იანვრის გეგმა-ნახაზის ბათილად ცნობის თაობაზე. 2005 წლის 16 აპრილის ქ. თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურის ¹10 ბრძანებით ბათილად იქნა ცნობილი არქიტექტურის სამსახურის მიერ 2004 წლის 21 იანვრის, საარქივო ნომრით 65-გ-16 მიწის ნაკვეთის გეგმა-ნახაზი, წითელი ხაზები მომზადებული ..... ქ. ¹7-სათვის. აღნიშნული ბრძანების სარეზოლუციო ნაწილში მიეთითა, რომ ბრძანება გასაჩივრდებოდა ერთი თვის ვადაში ქ. თბილისის მთავრობაში ან შესაბამის სასამართლოში ექვსი თვის ვადაში. მოსარჩელეებს სასამართლოში სარჩელი აღძრული აქვთ 2005 წლის 13 ივნისს, ამდენად მათ მიერ გაშვებული არ არის კანონმდებლობით დადგენილი გასაჩივრების ვადა.

სასამართლოს განმარტებით წარმოდგენილი სარჩელი აღძრულია საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 22-ე მუხლის შესაბამისად, კერძოდ, სარჩელი შეიძლება აღიძრას ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობის ან ძალადაკარგულად გამოცხადების მოთხოვნით, ასეთი სარჩელი დასაშვებია, თუ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი ან მისი ნაწილი პირდაპირ და უშუალო ზიანს აყენებს მოსარჩელის კანონიერ უფლებას ან ინტერესს ან უკანონოდ ზღუდავს მის უფლებას. სასამართლომ მიუთითა, რომ მოპასუხეს არ წარმოუდგენია და საქმეში არ მოიპოვება მტკიცებულება იმის შესახებ, რომ სადავო ბრძანებების მიღების დროს შესწავლილი იყო საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოებები, ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, დარღვეულია ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 53-ე მუხლის მე-5 პუნქტის მოთხოვნა, რომლის მიხედვითაც ადმინისტრაციული ორგანო უფლებამოსილი არ არის თავისი გადაწყვეტილება დააფუძნოს იმ გარემოებებზე, არგუმენტებზე, რომლებიც არ არის სათანადოდ გამოკვლეული და შესწავლილი. ხოლო საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის მე-17 მუხლის მეორე ნაწილის თანახმად, ინდივიდუალური ადმინისტრაციული აქტის ბათილად ცნობის ან ძალადაკარგულად გამოცხადების შესახებ სარჩელის წარდგენის შემთხვევაში მტკიცების ტვირთი ეკისრება ადმინისტრაციულ ორგანოს, რომელმაც გამოსცა ადმინისტრაციული აქტი. საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ადმინისტრაციული ორგანო ვალდებულია ადმინისტრაციული წარმოებისას გამოიკვლიოს საქმისათვის მნიშვნელობის მქონე ყველა გარემოება და გადაწყვეტილება მიიღოს ამ გარემოებათა შეფასებისა და ურთიერთშეჯერების საფუძველზე. ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, ადმინისტრაციულ ორგანოს უფლება არა აქვს წინასწარი გამოკვლევის გარეშე უარი განაცხადოს მის უფლებამოსილებაში შემავალ საკითხზე. სასამართლომ მიიჩნია, რომ სადავო ბრძანებები _ ადმინისტრაციული აქტები გამოცემულია ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოების გამოკვლევისა და შესწავლის გარეშე. ამასთან, სასამართლომ გაიიზიარა, რომ მოსარჩლეებს აქვთ სადავო ადმინისტრაციული აქტის ბათილად ცნობის გადაუდებელი კანონიერი ინტერესი.

პირველი ინსტანციის სასამართლოს გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გაასაჩივრეს მესამე პირებმა: გ. თ-ემ, ჯ. დ-ემ და გ. ბ-ემ; ასევე ქ. თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურმა.

მოცემულ საქმეზე შეგებებული სააპელაციო საჩივარი შეიტანეს მოსარჩელეებმა დ. გ-ემ, თ. გ-ემ, მ. ი-მა, ვ. ს-ემ, თ. კ-ემ, დ. ა-მა, ი. ც-ემ და მ. მ-ამ.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2006 წლის 23 თებერვლის განჩინებით განუხილველად იქნა დატოვებული ქ. თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურის სააპელაციო საჩივარი თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2005 წლის 24 ნოემბრის გადაწყვეტილებაზე.

აღნიშნული განჩინება კერძო საჩივრით გაასაჩივრა ქ. თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურმა.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატამ 2006 წლის 27 აპრილის განჩინებით დაადგინა, რომ ქ. თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურის კერძო საჩივარი საქმის მასალებთან ერთად გადაგზავნილიყო საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინიტრაციულ და სხვა კატეგორიის საქმეთა პალატაში.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ და სხვა კატეგორიის საქმეთა პალატის 2006 წლის 2 ოქტომბრის განჩინებით კერძო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა; უცვლელად დარჩა თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2006 წლის 23 თებერვლისა და 27 აპრილის განჩინებები.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2007 წლის 3 დეკემბრის განჩინებით საქმეში თ. კ-ის უფლებამონაცვლედ ჩაბმულ იქნა პ. მ-ე.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2008 წლის 22 იანვრის განჩინებით საქმეში საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 16.2 მუხლის შესაბამისად, გ. თ-ე, ჯ. დ-ე და გ. ბ-ე ჩაბმული იქნენ მესამე პირებად.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2008 წლის 22 იანვრის განჩინებით სააპელაციო და შეგებებული სააპელაციო საჩივრები არ დაკმაყოფილდა; უცვლელად დარჩა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინიტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2005 წლის 24 ნოემბრის გადაწყვეტილება.

სააპელაციო სასამართლომ მიუთითა, რომ საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 390.3. "გ" მუხლის შესაბამისად, სააპელაციო სასამართლო ეთანხმება და მთლიანად იზიარებს პირველი ინსტანციის სასამართლოს შეფასებას და დასკვნებს საქმის ფაქტობრივ და სამართლებრივ საკითხებთან დაკავშირებით; სასამართლომ ასევე მიუთითა, რომ, საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96.1 მუხლის მიხედვით, ადმინისტრაციული ორგანო ვალდებულია ადმინისტრაციული წარმოებისას გამოიკვლიოს საქმისათვის მნიშვნელობის მქონე ყველა გარემოება და გადაწყვეტილება მიიღოს ამ გარემოებათა შეფასებისა და ურთიერთშეჯერების საფუძველზე, რომლის გარეშე ამავე მუხლის მეორე ნაწილით დაუშვებელია ადმინისტრაციული აქტის გამოცემა. ამავე კოდექსის 95.2 მუხლის მიხევით, ადმინისტრაციული ორგანო ვალდებულია ადმინისტრაციული წარმოების დაწყების შესახებ აცნობოს დაინტერესებულ მხარეს, თუ ადმინისტრაციული აქტით შეიძლება გაუარესდეს მისი სამართლებრივი მდგომარეობა და უზრუნველყოს მისი მონაწილეობა ადმინისტრაციულ წარმოებაში.

სააპელაციო პალატამ მიუთითა, რომ სადავო 2005 წლის 21 მარტის ზეპირი მოსმენის ¹ა/წ-22 სხდომის ოქმით დადგინდა, რომ ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 113-ე მუხლის შესაბამისად გამოცემულ იქნეს ადმინისტრაციული აქტი 2004 წლის 21 იანვრის გეგმა-ნახაზის ბათილად ცნობის თაობაზე. დამკვეთის მოთხოვნის შემთხვევაში მომზადდეს ახალი გამიჯვნის დოკუმენტი, ხოლო ქალაქ თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურის 2005 წლის 16 აპრილის ¹10 ბრძანებით .... ქუჩის ¹5 მობინადრეთა მოთხოვნა დაკმაყოფილდა, ბათილად იქნა ცნობილი არქიტექტურის სამსახურის მიერ 2004 წლის 21 იანვრს საარქივო ნომრით 65-გ-16 მიწის ნაკვეთის გეგმა-ნახაზი, წითელი ხაზები მომზადებული .... ქუჩა ¹7-სთვის. დაევალა არქივს, ზემოაღნიშნული გეგმა-ნახაზი, როგორც ბათილი ჩამოეწერა. აღნიშნული ეცნობა მიწის მართვის ეროვნულ სააგენტოს. ბრძანება გადაეგზავნა მარტივ ადმინისტრაციული წარმოებაში მონაწილე მხარეებს. განიმარტა ბრძანების გასაჩივრების წესი და ვადა (იხ. ს.ფ. 6-8).

სააპელაციო პალატამ აღნიშნა, რომ სადავო 2005 წლის 21 მარტის ზეპირი მოსმენის ¹ა/წ-22 სხდომის ოქმის მიხედვით სხდომამ განიხილა ქ. თბილისში ვაკე-საბურთალოს რაიონში ..... ქუჩა ¹5 და ¹7 არსებული მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლების მიწის ნაკვეთის საზღვრების დადგენასთან დაკავშირებული დავა. სხდომაზე მონაწილეობის მისაღებად გამოცხადნენ მოწვეული პირები: .... ქუჩა ¹5-ის მობინადრეები გ. თ-ე, ჯ. დ-ე, გ. ბ-ე, კ. მ-ია. დამკვეთი: .... ქ. ¹7-ის მობინადრეები: დ. გ-ე, ლ. გ-ე, მ. ი-ი, ვ. ს-ე, ა. მ-ე, თ. ა-ი. მოწვეული ექსპერტი და გენერალური ინსპექციის წარმომადგენელი. სხდომაზე ჯ. დ-ემ დააზუსტა მოთხოვნა და მოითხოვა: ბათილად იქნეს ცნობილი არქიტექტურის სამსახურის მიერ 2004 წლის 21 იანვარს საარქივო ნომრით 65გ.16 მიწის ნაკვეთის გეგმა-ნახაზი, წითელი ხაზები მომზადებული .... ქუჩა ¹7-სთვის. წარადგინა მტკიცებულებები. სხდომაზე ..... ქ. ¹7-ის წარმომადგენელმა ვერ წარადგინა წარმომადგენლობის დამადასტურებელი მტკიცება და უარი ეთქვა სიტყვით გამოსვლაზე.

საქმის ფურცელ 15-ზე განთავსებული მიწის ნაკვეთისა და შენობა-ნაგებობების საინვენტარიზაციო გეგმის მიხედვით ქალაქ თბილისში ვაკე-საბურთალოს რაიონში ..... ქუჩა ¹7-ში: 17/100 _ ირიცხება დ. ა-ზე, 122/754 _ კ. ლ-ზე, 52/754 _ თ. კ-ზე, 60/754 _ გ-ე დ-ზე, 90/754 _ მ. დ ხ. ი-ებზე, 67/754 _ ნ. კ-ზე (იხ. ს.ფ.15).

სააპელაციო პალატამ აღნიშნა, რომ მოწინააღმდეგე მხარის ქალაქ თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურის მიერ საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 102.3 და საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 17.2 მუხლით დადგენილი წესით ვერ იქნა წარმოდგენილი რაიმე დამადასტურებელი მტკიცება, რომ სადავო 2005 წლის 21 მარტის ზეპირი მოსმენის ¹1/წ-22 სხდომაზე _ ადმინისტარციულ წარმოებაში მონაწილეობის მისაღებად კანონით დადგენილი წესით მოწვეული იქნენ დაინტერესებული მხარეები _ .... ქუჩა ¹7-ში მდებარე საცხოვრებელი სახლის თანამესაკუთრენი: დ. გ-ე, თ. კ-ე, ნ. კ-ე, დ. ა-ი, ხ. ი-ი, კ. ლ-ი და ა.შ. ასევე არ დასტურდება, რომ ამ უკანასკნელთ ეცნობათ ადმინისტრაციული წარმოების დაწყების შესახებ საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი წესით.

სააპელაციო პალატამ აღნიშნა, რომ არქიტექტურის სამსახურის მიერ 2004 წლის 21 იანვარს საარქივო ნორმით 65გ.16 მიწის ნაკვეთის გეგმა-ნახაზი, წითელი ხაზები .... ქუჩა ¹7-სთვის მომზადებული იქნა შპს "...."-ის მიერ და დამტკიცებული იქნა ქალაქ თბილისის მთავარი არქიტექტორის 2004 წლის 21 იანვრის ¹3 ბრძანებით. ქალაქ თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურმა კი სადავო 2005 წლის 16 აპრილის ¹10 ბრძანების გამოცემისას არ იქნა გაითვალისწინა ქალაქ თბილისის მთავარი არქიტექტორის 2004 წლის 21 იანვრის ¹3 ბრძანება, რომელიც საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 2.1. "ვ" მუხლის თანახმად (2005 წლის 15 ივლისამდე მოქმედი რედაქცია) არის აღმჭურველი ადმინისტრაციული აქტი.

სააპელაციო სასამართლოს მოსაზრებით, ადმინისტრაციულმა ორგანომ ქალაქ თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურმა ახალი ადმინისტრაციული აქტი უნდა გამოსცეს საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის VI და IX თავებით დადგენილი წესის შესაბამისად. ადმინისტრაციული წარმოების დაწყების შესახებ უნდა აცნობოს დაინტერესებულ მხარეებს ქალაქ თბილისში, ვაკე-საბურთალოს რაიონში მდებარე .... ქუჩის ¹5 და ¹7 სახლის თანამესაკუთრეებს და უნდა უზრუნველყოს მათი მონაწილეობა ადმინისტრაციულ წარმოებაში.

სააპელაციო პალატის მოსაზრებით, თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიამ დავა არსებითად სწორად გადაწყვიტა.

თბილისის საპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2008 წლის 22 იანვრის განჩინება საკასაციო წესით გაასაჩივრა ქ. თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურმა და მოითხოვა სააპელაციო პალატის განჩინების გაუქმება და საქმის ხელახალი განხილვის მიზნით სააპელაციო სასამართლოში დაბრუნება. კასატორი განმარტავს, რომ პირველი ინსტანციის სასამართლოს გადაწყვეტილებით, რომელიც უცვლელად დატოვა სააპელაციო ინსტანციამ, დადგენილია, რომ ქალაქ თბილისში, ვაკე-საბურთალოს რაიონში .... ქ. ¹5 და ¹7 არსებული მრავალსართულიანი სახლების მიწის ნაკვეთის საზღვრების დადგენასთან დაკავშირებით დავის საგანია ადმინისტრაციული აქტის ძალადაკარგულად ცნობა; საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 113-ე მუხლის თანახმად უნდა მომზადებულიყო და გამოცემულიყო ადმინისტრაციული აქტი 2004 წლის 21 იანვრის გეგმა-ნახაზის ბათილად ცნობის თაობაზე. ამასთანავე ჯ. დ-ის მიერ დაზუსტებული იქნა მოთხოვნა და მოითხოვა აქტის არა ძალადაკარგულად ცნობა, არამედ მისი ბათილობა. კასატორის მოსაზრებით, ამ შემთხვევაში ადმინისტრაციულ ორგანოს უფლება ჰქონდა დისკრეციული უფლებამოსილების ფარგლებში საჯარო და კერძო ინტერესების დაცვის საფუძველზე კანონმდებლობის შესაბამისი რამოდენიმე გადაწყვეტილებიდან შეერჩია ყველაზე მისაღები გადაწყვეტილება, კერძოდ ძალადაკარგულობის ნაცვლად აქტი ეცნო ბათილად. პირველი ინსტანციის სასამართლოს გადაწყვეტილებით სადავო ბრძანების მიღების დროს ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ შესწავლილი არ იყო საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოებები, რითაც სასამართლოს მითითებით დაირღვა ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 53-ე მუხლის მე-5 პუნქტის მოთხოვნა, რომლის მიხედვითაც ადმინისტრაციული ორგანო უფლებამოსილი არ არის თავისი გადაწყვეტილება დააფუძნოს იმ გარემოებებზე, რომელიც არ არის სათანადოდ გამოკვლეული და შესწავლილი, მაგრამ სასამართლო ვერ უთუთებს თუ რომელი გარემოებები და არგუმენტები არ იქნა, ან სათანადოდ ვერ იქნა შესწავლილი ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურის მიერ სადავო ბრძანების გამოცემისას.

კასატორი მიუთითებს, რომ პირველი ინსტანციის სასამართლოს გადაწყვეტილებას დაეთანხმა სააპელაციო სასამართლო და დამატებით სადავო გადაწყვეტილების ბათილობის საფუძვლად მიუთითა, რომ ადმინისტრაციულმა ორგანომ სხდომის ოქმები აწარმოა არასწორად და არ მოიწვია დაინტერესებული მხარეები; ასევე მიუთითა ის, რომ ადმინისტრაციულმა ორგანომ ისე გამოსცა ადმინისტრაციული აქტები, რომ არ გამოუკვლევია საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოებები; მაგრამ პირველი ინსტანციის სასამართლოს მსგავსად არც სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილებაშია საუბარი იმასთან დაკავშირებით, თუ რა უნდა გამოეკვლია, ან რა ვერ გამოიკვლია ადმინისტრაციულმა ორგანომ აქტების გამოცემისას და რაში გამოიხატა მისი ქმედების კანონსაწინააღმდეგო ხასიათი. კასატორის მოსაზრებით, პირველი ინსტანციის სასამართლოს, ან აპელაციას მაინც უნდა ემსჯელა იმასთან დაკავშირებით, რომ მხარეები რომც არ ყოფილიყვნენ მოწვეულნი (რასაც ადგილი ნამდვილად არ ჰქონია და თვით სადავო ზეპირი მოსმენის ოქმიდანაც ჩანს, რომ მოწვეულ პირებს წარმოადგენდნენ როგორც .... ქ. ¹5-ის, ასევე ..... ქ. ¹7-ის მობინადრეები, ექსპერტი დ. ჩიჩუა და გენერალური ინსპექციის წარმომადგენელი გ. ჩ-ე. რომელთაც მიეცათ მტკიცებულებათა წარმოდგენისა და ახსნა-განმარტებების დაფიქსირების საშუალება, რის შემდეგაც ადმინისტრაციული ორგანო მივიდა იმ დასკვნამდე, რომ გამოცემულიყო ბრძანება 2004 წლის 21 იანვრის გეგმა-ნახაზის ბათილად ცნობის თაობაზე) ადმინისტრაციულ წარმოებაზე, მიიღებდა თუ არა სხვაგვარ გადაწყვეტილებას ქალაქ თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახური 2004 წლის 21 იანვრის არქიტექტურის სამსახურის, საარქივო ნომრით 65გ.16, აქტის ბათილად ცნობასთან დაკავშირებით.

არცერთ ინსტანციას არ უმსჯელია იმის შესახებ, თუ კანონის რომელი მოთხოვნა დაარღვია ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურმა სადავო ადმინისტრაციული აქტის გამოცემისას, რომლის არარსებობის შემთხვევაში მიიღებოდა სხვაგვარი გადაწყვეტილება. სასამართლოებმა მხოლოდ ზოგადად ჩათვალეს, რომ ბათილად უნდა ყოფილიყო ცნობილი ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურის 2005 წლის 21 მარტის ¹ა/წ-22 ზეპირი მოსმენის სხდომის ოქმი და 2005 წლის 16 აპრილის ¹10 ბრძანება. კასატორი მიუთითებს, რომ გასათვალისწინებელია ასევე ის გარემოება, რომ 2005 წლის 24 ნოემბრის თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის გადაწყვეტილებით ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურს დაეკისრა სახელმწიფო ბაჟის 30 ლარის გადახდა. "სახელმწიფო ბაჟის შესახებ" საქართველოს კანონის მე-5 მუხლის "უ" ქვეპუნქტის თანახმად კი იგი გათავისუფლებულია სახელმწიფო ბაჟის გადახდისაგან (იხ. საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სამოქალაქო, სამეწარმეო და გაკოტრების საქმეთა პალატის 2007 წლის 28 მაისის განჩინება ¹ას-110-455-07), რაც სასამართლო გადაწყვეტილების გაუქმების ერთ-ერთი საფუძველია. ქალაქ თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურს მიაჩნია, რომ სააპელაციო სასამართლომ არასწორად გაიზიარა პირველი ინსტანციის სასამართლოს გადაწყვეტილება მტკიცებულებათა გმოკვლევის სრულყოფილობის ნაწილში, რითაც დარღვეული იქნა საპროცესო ნორმები, კერძოდ სასამართლოს მიერ არ იქნა გამოკვლეული საქმეზე მტკიცებულებები სრულყოფილად, რაც სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 412-ე მუხლის პირველი პუნქტის "ა" ქვეპუნქტის საფუძველზე საქმის ხელახლა განსახილველად დაბრუნების საფუძველია.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო პალატა საქმის მასალების განხილვის, საკასაციო საჩივრის მოტივების შემოწმების შედეგად თვლის, რომ ქალაქ თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურის საკასაციო საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს, მოცემულ საქმეზე უცვლელი უნდა დარჩეს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2008 წლის 22 იანვრის განჩინება; ასევე არ უნდა დაკმაყოფილდეს ქ.თბილისში, .... ქ. ¹5-ში მცხოვრები ქ. ე-ის განცხადება საქმის წარმოების შეჩერების და საქმეში მესამე პირად ჩართვის შესახებ შემდეგ გარემოებათა გამო:

საკასაციო პალატა თვლის, რომ სააპელაციო სასამართლომ მოცემული დავის გადაწყვეტისას სწორად გამოიყენა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96-ე მუხლის პირველი ნაწილი; ამ ნორმის თანახმად, ადმინისტრაციული ორგანო ვალდებულია ადმინისტრაციული წარმოებისას გამოიკვლიოს საქმისათვის მნიშვნელობის მქონე ყველა გარემოება და გადაწყვეტილება მიიღოს ამ გარემოებათა შეფასებისა და ურთიერთშეჯერების საფუძველზე, რომლის გარეშე ამავე მუხლის მეორე ნაწილით დაუშვებელია ადმინისტრაციული აქტის გამოცემა.

საკასაციო პალატა ყურადღებას ამახვილებს იმ გარემოებაზე, რომ ქალაქ თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურის 2005 წლის 21 მარტის ზეპირი მოსმენის ოქმში მითითებულია, რომ ქ.თბილისში, .... ქ. ¹5-ში მცხოვრებმა მობინადრეებმა და ექსპერტმა დ. ჩ-ამ განმარტეს, რომ სადავო გეგმა ნახაზი მკვეთრად ლახავს .... ქ.¹5-ის მობინადრეთა ინტერესებს. გამიჯვნა გადაწყვეტილია ტექნიკური კუთხით არასწორად. ტექბიუროს დოკუმენტიდან საზღვრები გადაწეულია. შეზღუდულია ..... ქ. ¹5-ის მობინადრეთა შესასვლელი საერთო სარგებლობის ეზოში. საკასაციო პალატა თვლის, რომ მოცემულ საქმეზე ადმინისტრაციული წარმოება ჩატარებულია ზერელედ, რადგან სადავო სხდომის ოქმში, ასევე სადავო ბრძანებაში არ არის დასაბუთებული, რატომ ილახება არსებითად ..... ქ. ¹5-ის მაცხოვრებლების ინტერესები. არადა, საქმე ეხება აღმჭურველი ადმინისტრაციული აქტის ბათილად ცნობას, რომელიც განსაკუთრებულადაა დაცული ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-60¹ მუხლის მე-4 ნაწილით (ასეთი აქტის ბათილად ცნობა არ დაიშვება, თუ იგი არსებითად არ ლახავს სახელმწიფო ან საზოგადო ინტერესს ან სხვა პირთა კანონიერ უფლებას). საკასაციო პალატას მიაჩნია, რომ მოპასუხეს უნდა დაესაბუთებინა კონკრეტულად რაში გამოიხატა .... ქ. ¹5-ის მაცხოვრებელთა კანონიერი უფლების ან ინტერესის არსებითად შელახვა, რაც არ განხორციელებულა და შემოიფარგლა მხოლოდ ზოგადი მითითებით.

საქმეში წარმოდგენილია ქ.თბილისში, ..... ქ. ¹5-ის და ¹7-ის მიწის ნაკვეთისა და შენობა-ნაგებობების თაობაზე 1941, 1954, 1958, 1979 წლების რამდენიმე საინვენტარიზაციო გეგმა. ქ.თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურის 2005 წლის 21 მარტის ზეპირი მოსმენის სხდომის ოქმის შინაარსით ირკვევა, რომ სადავო გეგმა-ნახაზი არ არის შედარებული ამ საინვენტარიზაციო გეგმებს; არ არის დაკონკრეტებული რატომ არ შეესაბამება ზემოაღნიშნულ დოკუმენტებს სადავო გეგმა-ნახაზი.

ქალაქ თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურის 2005 წლის 21 მარტის ზეპირი მოსმენის ¹ ა/წ-22 ოქმის შინაარსით ირკვევა, რომ ამ სხდომაზე მონაწილეობის მისაღებად გამოცხადდნენ .... ქ. ¹5-ის შემდეგი მობინადრეები: გ. თ-ე, ჯ. დ-ე, გ. ბ-ე, კ. მ-ა. დამკვეთი: .... ქ. ¹7-ის მობინადრეები: დ. გ-ე, ლ. გ-ე, მ. ი-ი, ვ. ს-ე, ა. მ-ე, თ. ა-ი. სააპელაციო პალატამ მიუთითა, რომ საქმის ფურცელ 15-ზე განთავსებული მიწის ნაკვეთისა და შენობა-ნაგებობების საინვენტარიზაციო გეგმის მიხედვით ქალაქ თბილისში ვაკე-საბურთალოს რაიონში .... ქუჩა ¹7-ში: 17/100 _ ირიცხება დ. ა-ზე, 122/754 _ კ. ლ-ზე, 52/754 _ თ. კ-ზე, 60/754 _ გ-ე დ., 90/754 _ მ. და ხ. ი-ებზე, 67/754 _ ნ. კ-ზე; თვით სასარჩელო განცხადებიდანაც ირკვევა, რომ სადავო ოქმში მითითებულ პირთა გარდა ..... ქ. ¹7-ში ცხოვრობენ ასევე მ. მ-ა, ი. ც-ე, თ. კ-ე. ამიტომ საკასაციო პალატას დასაბუთებულად მიაჩნია სააპელაციო სასამართლოს მითითება იმის შესახებ, რომ ქალაქ თბილისში .... ქ. ¹7-ში მცხოვრები ყველა მობინადრე დადგენილი წესით არ მიუწვევიათ ქალაქ თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურის 2005 წლის 21 მარტის ზეპირი მოსმენის სხდომაზე, სადაც იხილებოდა სადავო გეგმა-ნახაზის ბათილობის საკითხი.

საკასაციო სასამართლოს მიაჩნია, რომ სააპელაციო პალატამ ასევე სწორად აღნიშნა, რომ მოწინააღმდეგე მხარის ქალაქ თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურის მიერ საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 102-ე მუხლის მესამე ნაწილის და საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 17-ე მუხლის მეორე ნაწილით დადგენილი წესით ვერ იქნა წარმოდგენილი რაიმე დამადასტურებელი მტკიცება, რომ სადავო 2005 წლის 21 მარტის ზეპირი მოსმენის ¹1/წ-22 სხდომაზე _ ადმინისტარციულ წარმოებაში მონაწილეობის მისაღებად კანონით დადგენილი წესით მოწვეული იქნენ დაინტერესებული მხარეები _ .... ქუჩა ¹7-ში მდებარე საცხოვრებელი სახლის თანამესაკუთრენი, ასევე არ დასტურდება, რომ ამ უკანასკნელთ ეცნობათ ადმინისტრაციული წარმოების დაწყების შესახებ საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი წესით. საკასაციო პალატას აღნიშნულის დამადასტურებელ გარემოებად მიაჩნია ასევე, ..... ქ. ¹5-ში მცხოვრები მობინადრე ქ. ე-ის მიერ საქართველოს უზენაესი სასამართლოსადმი მიმართული განცხადებები (2008 წლის 16, 18, 21 და 24 ივლისის), რომლებშიც იგი მიუთითებს, რომ მისთვის უცნობი იყო ..... ქ. ¹5-ში და¹7-ში მცხოვრები მობინადრეების დავის თაობაზე. ქ. ე-ი განცხადებაში მიუთითებს, რომ მას ჯერ კიდევ 1954 წლის 10 ივნისს ანდერძით მემკვიდრეობით გადაეცა სადავო მიწის ნაკვეთი; მან 2008 წლის 7 ივლისს განცხადებით მიმართა თბილისის სარეგისტრაციო სამსახურს ზემოაღნიშნულ მისამართზე საკუთრების უფლების რეგისტრაციის თაობაზე. განმცხადებელი ითხოვს ქალაქ თბილისში, .... ქ. ¹5-ის მიმდებარე მიწის 720 კვ.მ ფართობის საკუთრების უფლების რეგისტრაციის საბოლოოდ დასრულებამდე შეჩერდეს მოცემული საქმის განხილვა და იგი საქმეში მესამე პირად იქნეს ჩართული.

ყოველივე ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით საკასაციო პალატას დასაბუთებულად მიაჩნია სააპელაციო სასამართლოს მოსაზრება იმის შესახებ, რომ ადმინისტრაციულმა ორგანომ _ ქალაქ თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურმა ახალი ადმინისტრაციული აქტი უნდა გამოსცეს საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის VI და IX თავებით დადგენილი წესის შესაბამისად. ადმინისტრაციული წარმოების დაწყების შესახებ უნდა აცნობოს დაინტერესებულ მხარეებს ქალაქ თბილისში, ვაკე-საბურთალოს რაიონში მდებარე ..... ქუჩის ¹5 და ¹7 სახლის თანამესაკუთრეებს და უნდა უზრუნველყოს მათი მონაწილეობა ადმინისტრაციულ წარმოებაში.

საკასაციო პალატას დაუსაბუთებლად მიაჩნია ქ. ე-ის განცხადება საქმის წარმოების შეჩერების თაობაზე, ვინაიდან სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 279-280-ე მუხლებით განსაზღვრულია საქმის წარმოების შეჩერების სამართლებრივი საფუძვლები. 279-ე მუხლი ითვალისწინებს სასამართლოს მოვალეობას შეაჩეროს საქმის წარმოება შემდეგ შემთხვევებში: მოქალაქის გარდაცვალებისას, თუ სადავო სამართლებრივი ურთიერთობა დასაშვებად თვლის უფლებამონაცვლეობას, ან იმ იურიდიული პირის არსებობის შეწყვეტისას, რომელიც საქმეში მხარეს წარმოადგენს; მხარის მიერ ქმედუნარიანობის დაკარგვისას; საქართველოს შეიარაღებული ძალების მოქმედ ნაწილში მოპასუხის ყოფნისას ან ასეთივე ნაწილებში მყოფი მოსარჩელის თხოვნით; თუ საქმის განხილვა შეუძლებელია სხვა საქმის გადაწყვეტამდე, რომელიც განხილულ უნდა იქნეს სამოქალაქო, სისხლის სამართლის ან ადმინისტრაციული წესით; თუ საქმეს განიხილავს რესტიტუციისა და კომპენსაციის კომისია ან კომისიის კომიტეტი; მე-6 მუხლის მეორე ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევაში. ხოლო 280-ე მუხლი კი სასამართლოს უფლებას აძლევს მხარეთა განცხადებით ან თავისი ინიციატივით შეაჩეროს საქმის წარმოება, თუ: მხარე იმყოფება ნამდვილ ვადიან სამხედრო სამსახურში ან გაწვეულია რაიმე სახელმწიფო მოვალეობის შესასრულებლად; მხარე იმყოფება ხანგრძლივ სამსახურებრივ მივლინებაში; მხარე იმყოფება სამკურნალო დაწესებულებაში ან ავად არის, რის გამოც საშუალება არ აქვს გამოცხადდეს სასამართლოში, და ეს დასტურდება სამედიცინო დაწესებულების ცნობით; გამოცხადებულია მოპასუხის ძებნა კანონით გათავლისწინებულ შემთხვევებში; სასამართლომ დანიშნა ექსპერტიზა. ზემოაღნიშნული ნორმების შინაარსიდან გამომდინარე, საკასაციო პალატა თვლის, რომ ქ. ე-ის მიერ მითითებული საქმის წარმოების შეჩერების საფუძველი უსაფუძვლოა და იგი არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

საკასაციო პალატა ასევე ვერ დააკმაყოფილებს ქ. ე-ის შუამდგომლობას მოცემულ საქმეში მესამე პირად ჩართვის შესახებ. მართალია, ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 16-ე მუხლის მეორე ნაწილის პირველი წინადადების თანახმად მესამე პირი აუცილებლად უნდა იქნეს საქმეში ჩაბმული, თუ იგი არის იმ სამართალურთიერთობის მონაწილე, რომლის თაობაზედაც სასამართლოს მიერ მხოლოდ საერთო გადაწყვეტილების გამოტანაა შესაძლებელი. მაგრამ იმავე კოდექსის 34¹-ე მუხლის მეორე ნაწილი მიუთითებს, რომ საკასაციო სასამართლოში ამ კოდექსის 16-ე მუხლის მეორე ნაწილით გათვალისწინებული მესამე პირები შეიძლება ჩაებან მათივე თანხმობით, თუ ისინი სადავოდ არ ხდიან სააპელაციო სასამართლოს მიერ დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს და წარადგენენ მხოლოდ სამართლებრივ მოსაზრებებს. ვინაიდან ქ. ე-მა სადავოდ გახადა ქალაქ თბილისში ..... ქ. ¹5-ში მდებარე მიწის ნაკვეთზე საკუთრების უფლება, ამიტომ საკასაციო პალატა თვლის, რომ მას უარი უნდა ეთქვას საკასაციო პალატაში მესამე პირად ჩაბმაზე.

საკასაციო პალატა ვერ გაიზიარებს კასატორის მოსაზრებას იმის თაობაზე, რომ სააპელაციო პალატამ არასწორად დატოვა უცვლელად პირველი ინსტანციის სასამართლოს 2005 წლის 24 ნოემბრის გადაწყვეტილება იმ ნაწილშიც, რომლითაც ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურს დაეკისრა სახელმწიფო ბაჟის 30 ლარის გადახდა, რადგან “სახელმწიფო ბაჟის შესახებ” საქართველოს კანონის მე-5 მუხლის “უ” ქვეპუნქტის თანახმად იგი გათავისუფლებულია სახელმწიფო ბაჟის გადახდისაგან. საკასაციო პალატა ყურადღებას ამახვილებს იმ გარემოებაზე, რომ “სახელმწიფო ბაჟის შესახებ” კანონს მე-5 მუხლის “უ” ქვეპუნქტი დაემატა 2006 წლის 25 ივლისს და იგი ჩამოყალიბდა შემდეგი რედაქციით: საერთო სასამართლოებში განსახილველ საქმეებზე სახელმწიფო ბაჟის გადახდისაგან თავისუფლდებიან დაწესებულებები (ორგანიზაციები), რომელთა ხარჯები ფინანსდება მხოლოდ სახელმწიფო ბიუჯეტიდან – ყველა საქმეებზე. საკასაციო პალატა თვლის, რომ ვინაიდან პირველი ინსტანციის სასამართლოს გადაწყვეტილება გამოტანილია 2005 წლის 24 ნოემბერს და იმ დროისათვის “სახელმწიფო ბაჟის შესახებ” კანონით ზემოაღნიშნული ნორმა არ იყო გათვალისწინებული, ამიტომ სააპელაციო პალატამ სწორად დატოვა უცვლელად პირველი ინსტანციის სასამართლოს გადაწყვეტილება სახელმწიფო ბაჟის ნაწილშიც.

ყოველივე ზემოაღნიშნული მიუთითებს იმაზე, რომ სააპელაციო სასამართლოს მოცემული დავის გადაწყვეტისას კანონი არ დაურღვევია, რის გამოც არ არსებობს საკასაციო საჩივრის დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო პალატამ იხელმძღვანელა ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლის მეორე ნაწილით, 34¹-ე მუხლით, სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 270-280-ე, 410-ე მუხლებით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1. არ დაკმაყოფილდეს ქ. ე-ის შუამდგომლობა საქმის წარმოების შეჩერების შესახებ;

2. უარი ეთქვას ქ. ე-ს მესამე პირად ჩართვაზე;

3. არ დაკმაყოფილდეს ქალაქ თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურის საკასაციო საჩივარი;

4 უცვლელი დარჩეს მოცემულ საქმეზე თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2008 წლის 22 იანვრის განჩინება;

5. საკასაციო პალატის განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.