ბს-537-515(კ-08) 10 ივლისი, 2008 წელი

ქ. თბილისი

ადმინისტრაციულ და სხვა კატეგორიის საქმეთა პალატამ

შემდეგი შემადგენლობით:

თავმჯდომარე მაია ვაჩაძე (მომხსენებელი)

მოსამართლეები: ნუგზარ სხირტლაძე

მარიამ ცისკაძე

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლისა და 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის საფუძველზე, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 408-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, ზეპირი განხილვის გარეშე, შეამოწმა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის საფუძვლების არსებობა ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2008 წლის 18 მარტის გადაწყვეტილების გაუქმების თაობაზე.

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი :

2006 წლის 28 ივლისს ი/მ “.....” სასარჩელო განცხადებით მიმართა ფოთის საქალაქო სასამართლოს მოპასუხეების _ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის ფოთის საგადასახადო ინსპექციისა და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის მიმართ.

მოსარჩელის განმარტებით, 2006 წლის 6 ივლისს ფოთის საგადასახადო ინსპექციიდან მიიღო ¹04-02/314 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლითაც დაევალა ძირითადი თანხის _ 41011 ლარისა და დარიცხული საურავის _ 63758,28 ლარის გადახდა. აღნიშნულზე მოსარჩელემ წარადგინა შესაგებელი ფოთის საგადასახადო ინსპექციაში, რაზედაც 2006 წლის 3 ივლისს ფოთის საგადასახადო ინსპექციიდან გაეგზავნა ¹01/4-4/1203 წერილი, რომელშიც მითითებული იყო, რომ მოსარჩელის მიერ დარღვეული იყო საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 147-ე მუხლის მე-3 ნაწილისა და 149-ე მუხლის პირველი ნაწილის ,,გ’’ ქვეპუნქტის მოთხოვნები, რაც არ შეესაბამებოდა სინამდვილეს, რადგან მის მიერ სრულად იყო დაცული აღნიშნული მუხლების მოთხოვნები. მოსარჩელისთვის ცნობილი გახდა, რომ ხსენებული საგადასახადო მოთხოვნის მისთვის გაგზავნის საფუძველი იყო 2001-2002 წლებში დღგ-ს საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურებით განხორციელებული ჩათვლების გაუქმება. მოსარჩელემ 2001-2002 წლებში ქ. ბათუმის ტერიტორიაზე არსებული საწარმოებისაგან შეიძინა საქონელი, რაზეც (თითოეულ ოპერაციაზე) საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 115-ე მუხლის შესაბამისად, საქონლის მიმწოდებლებმა გამოწერეს შემდეგი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურები: შპს ,,ბათუმის საბითუმო სავაჭრო ბაზამ” _ სერია აა-70, ¹017015, ¹030581, ¹030611, ¹035596, ¹039293, ¹039249, ¹036077, ¹044980, ¹050276, ¹050215, ¹050183, ¹052527, ¹050272, ¹052624, ¹055683 და შეძენილი საქონლისათვის 23401,9 ლარი დღგ იქნა გადახდილი; შპს ,,ლომმა” _ სერია აა-70, ¹044488, ¹048575, ¹052880 და შეძენილი საქონლისათვის 2942 ლარის ოდენობით დღგ იქნა გადახდილი; ი/მ ,,.....” _ სერია აა-70, ¹035584, ¹035590 და შეძენილი საქონლისათვის 1275 ლარის ოდენობით დღგ იქნა გადახდილი; შპს ,,....’’ _ სერია აა-70, ¹048331, ¹048345, ¹053066, ¹056009 და შეძენილი საქონლისათვის 3982 ლარი დღგ იქნა გადახდილი; შპს ,,....” _ სერია აა-70, ¹043236 და შეძენილი საქონლისათვის 1620 ლარის ოდენობით დღგ იქნა გადახდილი.

მოსარჩელის მტკიცებით, მიუხედავად იმისა, რომ ზემოაღნიშნული ანგარიშ-ფაქტურების გამოწერა, შესაბამისი თანხების აჭარის ა/რ ბიუჯეტში ჩარიცხვა და ბათუმის საგადასახადო ინსპექციაში მათი წარდგენა მოხდა კანონის სრული დაცვით (რასაც ადასტურებდა ბათუმის საგადასახადო ინსპექციის მიერ გაცემული შესაბამისი ცნობაც), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 114-ე მუხლის შესაბამისად მისთვის დღგ-ს ჩათვლილი თანხები უკანონოდ გააუქმეს საგადასახადო ორგანოებმა.

მოსარჩელის განმარტებით, ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, მის მიერ წარმოდგენილი ქვითრებით, დასაბეგრ ოპერაციებზე გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურებით, დღგ-ს ყოველთვიური დეკლარაციებით, ბათუმისა და ფოთის საგადასახადო ინსპექციების მიერ გაცემული ცნობებით, დასაბეგრ ოპერაციებსა და შეძენილ საქონელზე გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების რეესტრით უდავოდ დადგენილი და დადასტურებული იყო, რომ ი/მ ,,....’’ ყველა ოპერაცია კანონმდებლობის სრული დაცვით ჰქონდა განხორციელებული და მას, როგორც კეთილსინდისიერ გადამხდელს, არანაირი დავალიანება არ გააჩნდა.

აღნიშნულიდან გამომდინარე, მოსარჩელემ ფოთის საქალაქო სასამართლოს 2006 წლის 25 აგვისტოს სხდომაზე საბოლოოდ მოითხოვა ზემოთ მითითებული ანგარიშ-ფაქტურებით განხორციელებული დღგ-ს გაუქმებული ჩათვლების აღდგენა 41011 ლარის ოდენობით, ამ Yთანხაზე დღგ-ს ჩათვლების გაუქმებასთან დაკავშირებით, დარიცხული საურავის _ 63451,94 ლარის გაუქმება და ფოთის საგადასახადო ინსპექციის ¹04-02/314 საგადასახადო მოთხოვნის აღნიშნულ ნაწილში ბათილად ცნობა.

ფოთის საქალაქო სასამართლოს 2005 წლის 25 აგვისტოს გადაწყვეტილებით ი/მ “....” სარჩელი დაკმაყოფილდა; ი/მ “....” განხორციელებულად ჩაეთვალა გადასახდელი დღგ-ს თანხა 41011 ლარის ოდენობით და გათავისუფლდა ამ თანხაზე დარიცხული საურავის _ 63451,94 ლარის გადახდისაგან; აღნიშნულ ნაწილში ბათილად იქნა ცნობილი ფოთის საგადასახადო ინსპექციის ¹04-02/314 საგადასახადო მოთხოვნა.

საქალაქო სასამართლომ საქმის მასალების მიხედვით, უდავოდ დადგენილად მიიჩნია, რომ ი/მ ,,....” 2001-2002 წლებში აჭარის ა/რ საგადასახადო ინსპექციაში რეგისტრირებული სავაჭრო ორგანიზაციებიდან, კერძოდ, შპს ,,....’’, შპს ,,...., ი/მ ,,....”, შპს ,,....” და შპს ,,.....’’ ნამდვილად შეიძინა სხვადასხვა დასახელების საქონელი. ბათუმის საგადასახადო ინსპექციის მიერ გაცემული შესაბამისი ცნობებით ასევე დასტურდებოდა, რომ შპს ,,....’’, შპს ,,....’’, ი/მ ,,....’’, შპს ,,....” და შპს ,,....’’, სერია აა-70, ¹030611, ¹039293, ¹039249, ¹036077, ¹044980, ¹050276, ¹050115, ¹050183, ¹052527, ¹050272, ¹052624, ¹055683, ¹044488, ¹048575, ¹035584, ¹035590, ¹048331, ¹048345, ¹056009, ¹043236 ანგარიშ-ფაქტურების შესაბამისი თანხა ბიუჯეტში გადახდილი ჰქონდათ. ამდენად, ი/მ ,,....’’ მიწოდებულ საქონელზე მიმწოდებლებს დღგ გადახდილი ჰქონდათ. აღნიშნულიდან გამომდინარე, მოსარჩელეს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 114-ე მუხლით გათვალისწინებული ვალდებულება ბიუჯეტის მიმართ შესრულებული ჰქონდა, ხოლო ის გარემოება, რომ აღნიშნული დღგ-ს თანხა სახელმწიფო ბიუჯეტის ეროვნული ბანკის შესაბამის ანგარიშზე არ იყო მოხვედრილი, არ წარმოადგენდა დღგ-ს ჩათვლაზე უარის თქმის საფუძველს.

ფოთის საქალაქო სასამართლოს 2005 წლის 25 აგვისტოს გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გაასაჩივრა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის ფოთის საგადასახადო ინსპექციამ, რომელმაც მოითხოვა გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმა.

ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2007 წლის 20 თებერვლის განჩინებით საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტის ფოთის საგადასახადო ინსპექციის სააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა; უცვლელად დარჩა ფოთის საქალაქო სასამართლოს 2005 წლის 25 აგვისტოს გადაწყვეტილება.

ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2007 წლის 20 თებერვლის განჩინება საკასაციო წესით გაასაჩივრეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურმა და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის ფოთის საგადასახადო ინსპექციამ, რომელთაც მოითხოვეს გასაჩივრებული განჩინების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმა.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ და სხვა კატეგორიის საქმეთა პალატის 2007 წლის 10 ოქტომბრის განჩინებით საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურისა და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის ფოთის საგადასახადო ინსპექციის საკასაციო საჩივრები დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ; გაუქმდა ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2007 წლის 20 თებერვლის განჩინება იმ ნაწილში, რომლითაც ი/მ “....” მიმწოდებლებთან _ შპს “....”, ი/მ “....” და შპს “....” დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციების განხორციელების დროს გამოწერილი სერია აა-70, ¹030611, ¹039249. ¹036077, ¹050276, ¹039293, ¹052527, ¹050272, ¹048331, ¹048345, ¹056009, ¹035596 ანგარიშ-ფაქტურებით გათვალისწინებული დღგ-ს თანხა ჩაეთვალა გადახდილად და ამ ნაწილში საქმე ხელახლა განსახილველად დაუბრუნდა იმავე სასასამართლოს; ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2007 წლის 20 თებერვლის განჩინება დანარჩენ ნაწილში დარჩა უცვლელად.

საკასაციო სასამართლომ მიიჩნია, რომ ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2007 წლის 20 თებერვლის განჩინება დასაბუთებული იყო იმ ნაწილში, რომელიც ეხებოდა ი/მ “....”, სერია აა-70, ¹044980, ¹050183, ¹055683, ¹044488, ¹048575, ¹035584, ¹043236 საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების შესაბამისად, დღგ-ს თანხის ჩათვლის განხორციელებას, კერძოდ, ი/მ “....” 2001-2002 წლებში შპს “....”, შპს “....”, ი/მ “....” და შპს “.....” შეიძინა სხვადასხვა დასახელების საქონელი და აღნიშნული ანგარიშ-ფაქტურების თანახმად, გადაიხადა საქონლის ღირებულება დღგ-ს ჩათვლით, ხოლო მიმწოდებლების მიერ დღგ-ს აღნიშნული თანხა გადახდილ იქნა ბიუჯეტში, რაც დასტურდებოდა საქმეში არსებული მასალებით.

საკასაციო სასამართლო ასევე დაეთანხმა სააპელაციო სასამართლოს მოსაზრებას მოსარჩელისათვის ანგარიშ-ფაქტურებით მიღებული დღგ-ს ჩათვლების გაუქმების შედეგად დარიცხული საურავის საქართველოს 1997 წლის საგადასახადო კოდექსის ნორმებთან შეუსაბამობის გამო, გაუქმების შესახებ.

ამასთან, საკასაციო სასამართლომ დასაბუთებულად მიიჩნია კასატორების მოთხოვნა, რომელიც ეხებოდა ი/მ “....” მიერ მიმწოდებლებთან _ შპს “......”, ი/მ “.....” და შპს “.....” დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციების განხორციელების დროს გამოწერილი სერია აა-70, ¹030611, ¹039249, ¹036077, ¹050276, ¹039293, ¹052527, ¹050272, ¹048331, ¹048345, ¹056009, ¹035590 ანგარიშ-ფაქტურების გამოწერის, წარდგენისა და დეკლარირების კანონმდებლობით დადგენილი მოთხოვნების კანონიერების შემოწმებას. საკასაციო სასამართლომ ყურადღება მიაქცია საქმეზე თანდართულ მასალებს, რომელთა საფუძველზეც იკვეთებოდა აშკარა შეუსაბამობა დღგ-ს ჩასათვლელ თანხასა და გამყიდველების მხრიდან დეკლარირებულ და ბიუჯეტში შეტანილ თანხას შორის, რაც, თავის მხრივ, ეჭვქვეშ აყენებდა ჩათვლილი თანხის ოდენობის კანონიერებას. აღნიშნულიდან გამომდინარე, კასატორების მოთხოვნა ამ ნაწილში იყო დასაბუთებული და ზემოაღნიშნული დეკლარაციები და მათ საფუძველზე ჩასათვლელი თანხის ოდენობა სააპელაციო სასამართლოს მხრიდან საჭიროებდა დამატებით გამოკვლევას და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის შესაბამისი სტრუქტურული ქვედანაყოფებისა და ტერიტორიული ორგანოების მეშვეობით სადავო ანგარიშ-ფაქტურების საგადასახადო კანონმდებლობასთან შესაბამისობის საკითხის დადგენას. ამ ნაწილში სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმე არ იყო სრულყოფილად გამოკვლეული.

ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2007 წლის 20 დეკემბრის განჩინებით მოცემულ საქმეში საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის მე-16 მუხლის მე-2 ნაწილით გათვალისწინებეულ მესამე პირებად ჩაებნენ შპს “....”, შპს “.....” და ი/მ “....”.

ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2008 წლის 18 მარტის გადაწყვეტილებით საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის ფოთის საგადასახადო ინსპექციის სააპელაციო საჩივარი დაკმაყოფილდა; გაუქმდა ფოთის საქალაქო სასამართლოს 2006 წლის 25 აგვისტოს გადაწყვეტილება ი/მ “.....” დღგ-ს სახით 14190 ლარის ჩათვლის ნაწილში და ამ ნაწილში მიღებულ იქნა ახალი გადაწყვეტილება, რომლითაც ი/მ “.....” სახელმწიფო ბიუჯეტში გადახდილად ჩაეთვალა დღგ-ს თანხა 1577 ლარის ოდენობით შემდეგ ანგარიშ-ფაქტურებზე _ სერია აა-70, ¹030611 – 223,1 ლარი, ¹039249 – 285,4 ლარი, ¹036077 – 135,3 ლარი, ¹050276 – 158,4 ლარი, ¹039293 – 257,6 ლარი, ¹052527 – 118,8 ლარი, ¹050272 _ 79,2 ლარი, ¹048331 – 81 ლარი, ¹048345 – 80,2 ლარი. ¹056009 _ 158 ლარი.

სააპელაციო სასამართლომ საქმის მასალების მიხედვით, დადგენილად მიიჩნია, რომ ი/მ ,,....” 2001-2002 წლებში აჭარის ა/რ საგადასახადო ინსპექციაში რეგისტრირებული სავაჭრო ორგანიზაციებიდან, კერძოდ, შპს ,,....”, შპს ,,.....”, ი/მ ,,....”, შპს ,,.....” და შპს ,,.....” შეიძინა სხვადასხვა დასახელების საქონელი.

სააპელაციო სასამართლო დაეთანხმა პირველი ინსტანციის სასამართლოს გადაწყვეტილებაში მითითებულ სამართლებრივ საფუძვლებს იმ გამონაკლისით, რომ ი/მ ,,....” ნაცვლად 14190 ლარისა, სახელმწიფო ბიუჯეტში გადახდილად უნდა ჩათვლოდა დღგ-ს თანხა მხოლოდ 1577 ლარის ოდენობით, ვინაიდან ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს მთავარ სხდომაზე წარმოდგენილი სადავო ანგარიშ-ფაქტურებით დგინდებოდა, რომ შემდეგ ანგარიშ-ფაქტურებზე გადახდილი იყო: სერია აა-70, ¹030611 – 223,1 ლარი, ¹039249 – 285,4 ლარი, ¹036077 – 135,3 ლარი, ¹050276 – 158,4 ლარი, ¹039293 – 257,6 ლარი, ¹052527 – 118,8 ლარი, ¹050272 _ 79,2 ლარი, ¹048331 – 81 ლარი, ¹048345 – 80,2 ლარი, ¹056009 _ 158 ლარი. სერია აა-70, ¹035596 ანგარიშ-ფაქტურასთან დაკავშირებით კი, რომლის გამომწერი იყო ი/მ ,,....”, ჩამთვლელი – ფოთის პურკომბინატი, ადგილი ჰქონდა საქმეში არსებულ ანგარიშ-ფაქტურებში გადახდილი თანხის ოდენობის გაყალბებას.

ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2008 წლის 18 მარტის გადაწყვეტილება საკასაციო წესით გაასაჩივრა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურმა, რომელმაც მოითხოვა გასაჩივრებული გადაწყვეტილების ნაწილობრივ _ ი/მ ,,....” 1577 ლარის დღგ-ს ჩათვლის ნაწილში გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილებაზე მთლიანად უარის თქმა.

კასატორის განმარტებით, გადასახადის დაბეგვრის მიზნებისათვის მეწარმე სუბიექტებმა შესაბამის პერიოდში მოქმედი საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 115-ე მუხლის თანახმად, კერძოდ, ერთი მხრივ, საქონლის მიმწოდებლებმა წარადგინეს ანგარიშ-ფაქტურების მე-4 პირები კონტროლის განხორციელების მიზნით შესაბამის საგადასახადო ინსპექციაში, ხოლო, მეორე მხრივ, საქონლის მყიდველმა _ ი/მ ,,....” ანგარიშ-ფაქტურების მე-3 პირები წარუდგინა მომსახურე საგადასახადო ინსპექციას ჩათვლის მისაღებად, რაც არ იქნა განხორციელებული საგადასახადო დეპარტამენტის შესაბამისი წერილის საფუძველზე, რომლის გამოცემის სამართლებრივ საფუძველს საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 53-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, წარმოადგენდა შესაბამისი პერიოდისთვის მოქმედი საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-2, მე-6, 114-ე, 115-ე და 118-ე მუხლები. ნაწარმოები ოპერაციის (საქონლის მიწოდების) დროს, როდესაც მოხდა დამატებული ღირებულების გადასახადით დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელება, გადასახადის თანხის გადახდა განისაზღვრებოდა ,,საბიუჯეტო სისტემისა და საბიუჯეტო უფლებამოსილებათა შესახებ” და “სახელმწიფო გადასახადებიდან აფხაზეთისა და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის და საქართველოს სხვა ტერიტორიული ერთეულების ბიუჯეტებში ანარიცხების გრძელვადიანი ეკონომიკური ნორმატივების შესახებ” საქართველოს კანონებით. ,,საბიუჯეტო სისტემისა და საბიუჯეტო უფლებამოსილებათა შესახებ” საქართველოს კანონის მე-9 მუხლის თანახმად, ბიუჯეტის ყველა შემოსავალი უნდა ასახულიყო ეროვნულ ბანკში გახსნილ სახაზინო ანგარიშზე. დაუშვებელია ბიუჯეტების შემოსავლებში თანხების აღრიცხვა, როგორც ხაზინის, ასევე გადამხდელების მომსახურე კომერციულ ბანკებში შესაბამის ანგარიშებზე მათი სრულფასოვანი ასახვის გარეშე. აღნიშნული ნორმები კი სააპელაციო სასამართლომ არ გამოიყენა. ამდენად, საქართველოს ბიუჯეტში თანხა გადახდილად ითვლება, თუ ის ასახვას ჰპოვებს ეროვნული ბანკის მიერ გახსნილ სახაზინო ანგარიშზე. წინააღმდეგ შემთხვევაში საქართველოს საგადასახადო კოდექსით განსაზღვრული დღგ-ს ჩათვლების განხორციელება, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობის მიხედვით, დაუშვებელია. სააპელაციო სასამართლომ აქცენტი გააკეთა ბათუმის საგადასახადო ინსპექციის მიერ გაცემულ, საქმეში არსებულ ცნობებზე მიმწოდებლის მიერ დღგ-ს თანხების გადახდის თაობაზე, რაც არასაკმარისი საფუძველია, ვინაიდან აღნიშნული ცნობებით არ დასტურდება დღგ-ს თანხის საქართველოს ბიუჯეტის ეროვნული ბანკის სახაზინო ანგარიშზე ასახვა და იგი ვერ ჩაითვლება გადამხდელისათვის კანონიერი ნდობის საფუძვლად.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ადმინისტრაციულ და სხვა კატეგორიის საქმეთა პალატის 2008 წლის 13 მაისის განჩინებით, საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, დასაშვებობის შესამოწმებლად წარმოებაში იქნა მიღებული საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის საკასაციო საჩივარი; მხარეებს მიეცათ უფლება, 2008 წლის 13 მაისის განჩინების ჩაბარებიდან 14 დღის ვადაში წარმოედგინათ მოსაზრება, თუ რამდენად იყო დასაშვები განსახილველად საკასაციო საჩივარი საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მიხედვით; საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული დასაშვებობის შემოწმება განისაზღვრა 2008 წლის 10 ივლისამდე.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი :

საკასაციო სასამართლო საქმის შესწავლის, საკასაციო საჩივრის დასაშვებობის შემოწმების შედეგად მიიჩნევს, რომ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის საკასაციო საჩივარი არ აკმაყოფილებს საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მოთხოვნებს და არ ექვემდებარება დასაშვებად ცნობას შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილი განსაზღვრავს საკასაციო საჩივრის განსახილველად დასაშვებობის ამომწურავ საფუძვლებს, როგორიცაა: ა) საქმე მნიშვნელოვანია სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებისათვის; ბ) სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება განსხვავდება ამ კატეგორიის საქმეებზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებული პრაქტიკისაგან; გ) სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმე განხილულია მნიშვნელოვანი საპროცესო დარღვევით და არსებობს ვარაუდი, რომ მას შეეძლო არსებითად ემოქმედა საქმის განხილვის შედეგზე.

საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ წარმოდგენილი საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული არც ერთი ზემოთ მითითებული საფუძვლით.

კასატორი ვერ ასაბუთებს სააპელაციო სასამართლოს მიერ საქმის განხილვას მნიშვნელოვანი საპროცესო დარღვევით. საკასაციო საჩივარი არ არის დასაშვები არც სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილების საკასაციო სასამართლოს დამკვიდრებული პრაქტიკისაგან განსხვავების არსებობის საფუძვლით. სააპელაციო სასამართლოს გასაჩივრებული გადაწყვეტილება არ ეწინააღმდეგება ამ კატეგორიის დავებზე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მანამდე არსებულ პრაქტიკას.

ამასთან, საკასაციო საჩივრის განხილვისა და საკასაციო სასამართლოს მიერ საქმეზე ახალი გადაწყვეტილების მიღების საჭიროება არ არსებობს არც სამართლის განვითარებისა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბების აუცილებლობის თვალსაზრისით.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი :

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლით, 34-ე მუხლის მე-3 ნაწილით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა :

1. საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის საკასაციო საჩივარი მიჩნეულ იქნეს დაუშვებლად;

2. უცვლელად დარჩეს ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის 2008 წლის 18 მარტის გადაწყვეტილება;

3. საკასაციო სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.